Αρχική / More / Τα νέα της ημέρας / Μητέρα 22χρονης: Η πράξη της είναι αδιανόητη, αλλά καταλαβαίνω τον τρόμο της

Μητέρα 22χρονης: Η πράξη της είναι αδιανόητη, αλλά καταλαβαίνω τον τρόμο της

«Αν μου το έλεγε θα την βοηθούσα, δεν είχα καταλάβει τίποτα», λέει η μητέρα της φοιτήτριας από τη Νέα Σμύρνη.

Η μητέρα της 22χρονης που πέταξε το μωρό της από το μπαλκόνι στη Νέα Σμύρνη σπάει τη σιωπή της.

«Δεν θα την αφήσω να περάσει μόνη της αυτόν τον Γολγοθά. Η πράξη της είναι αδιανόητη αλλά καταλαβαίνω τον τρόμο της» λέει η μητέρα της φοιτήτριας που συγκλόνισε τη χώρα όταν πέταξε το μωρό που μόλις είχε γεννήσει, από το μπαλκόνι του σπιτιού τους στη Νέα Σμύρνη.

Η μητέρα της 22χρονης φοιτήτριας από τη Νέα Σμύρνη που άφησε το νεογέννητο παιδί της να πεθάνει, εξομολογείται:

«Δεν μπορώ να πιστέψω ότι κάτι τέτοιο συνέβη στο παιδί μου. Δεν είχα καταλάβει τίποτα. Να σκεφτείτε ότι και κανένας από την πολυκατοικία που μένουμε δεν είχε καταλάβει κάτι. Δεν ήταν αδύνατη. Τα κάποια κιλά παραπάνω που πήρε τους τελευταίους μήνες δεν με υποψίασαν. Όταν μου είπαν οι αστυνομικοί ότι το βρέφος είναι της κόρης μου, έπεσα από τα »σύννεφα». Αν μου το έλεγε θα τη βοηθούσα. Δεν θα την άφηνα να περάσει μόνη της αυτόν τον γολγοθά. Είναι παιδί ακόμα, μόλις 22 χρόνων. Η πράξη είναι αδιανόητη, αλλά καταλαβαίνω τον τρόμο της. Και καταλαβαίνω ότι στο εξής θα χρειαστεί βοήθεια, στήριξη», λέει, μιλώντας στη «Real news». «Η ψυχολογική της κατάσταση όπως μου λένε οι γιατροί δεν είναι καλή. Το βλέπω το παιδί μου. Θα χρειαστεί πολύ χρόνο να συνέλθει, αν συνέλθει ποτέ. Εγώ θα είμαι δίπλα της, ό,τι μπορώ θα της το δώσω».

Φοβόταν την αντίδραση της μητέρας της η 22χρονη

Από την άλλη, στην απολογία της η 22χρονη τόνισε πως η ερμητική σιωπή της 22χρονης ήρθε ως συνέπεια του φόβου για την αντίδραση της μητέρας της και της απόρριψης του φίλου της.

Έτσι αποφάσισε να κυοφορήσει και να γεννήσει μόνη της, αλλά όπως είπε δεν ήθελε να σκοτώσει το μωρό. Σκοπός της ήταν να το φέρει στον κόσμο και στη συνέχεια να το δώσει σε κάποιο ίδρυμα για υιοθεσία γιατί δεν είχε την οικονομική δυνατότητα να το μεγαλώσει.

Η επιτακτική επιθυμία της μητέρας μου θα ήταν,σίγουρα, να το «ρίξω». Φοβόμουν, συνεπώς, ακόμα και να μιλήσω στην ίδια μου τη μητέρα, διότι ήμουν βεβαία πως θα νευριάσει μαζί μου» λέει στο απολογητικό της υπόμνημα η 22χρονη.

«Ενώ σε άλλες περιπτώσεις η μητέρα της κάθε εγκυμονούσας είναι στήριγμα, στη δική μου περίπτωση πίστευα ότι ήταν πηγή φόβου, όπως προείπα, για τις προκληθησόμενες συνέπειες. Ο φόβος μου αυτός καθοδήγησε, για όλο το χρονικό διάστημα της μοναχικής μου εγκυμοσύνης, την ερμητική σιωπή μου», σημειώνει, υποστηρίζοντας ότι ούτε στον πατέρα της μπορούσε να βρει στήριγμα, καθώς οι σχέσεις τους μετά το διαζύγιο με την μητέρα της, είχαν διαταραχθεί.

Η γέννα στο μπάνιο

Η νεαρή περιγράφει πως γέννησε μόνη της και πως προσπάθησε να κρύψει ακόμη και αυτό το γεγονός από τη μητέρα αητός.

«Κατά τη διάρκεια που στεκόμουν όρθια μέσα στο μπάνιο ένιωσα ότι το μωρό «κατεβαίνει». Είδα το κεφάλι του παιδιού και, ενστικτωδώς, «έσπρωχνα» προκειμένου να βγει. Λόγω εντονότατων πόνων, φώναζα, όμως δεν με άκουσε κανείς, πιθανότατα γιατί οι υπόλοιποι ένοικοι, τις συγκεκριμένες ώρες, βρίσκονται στην εργασία τους, ενώ στο διπλανό διαμέρισμα διαμένει μια ηλικιωμένη κυρία, μειωμένης ακοής. Δηλαδή ενώ γεννούσα, ενώ είχα αφόρητους πόνους, ενώ δεν γνώριζα τι πρέπει να κάνω, ενώ έβλεπα το κεφαλάκι του μωρού, είχα παράλληλα το φόβο μην και με ακούσει κανείς.

Πράγματι, μετά από έντονες προσπάθειες και φρικτούς πόνους, το παιδί βγήκε, μου γλίστρησε μέσα από τα χέρια μου και έπεσε στην μπανιέρα. Κόπηκε με αυτόν τον τρόπο και ο ομφάλιος λώρος. Το σήκωσα από τη μπανιέρα και διαπίστωσα ότι αναπνέει αχνά, με δυσκολία. Ωστόσο, δεν έκλαψε καθόλου. Είχα μάθει από την ενημέρωση μου στο διαδίκτυο ότι το μωρό μόλις γεννηθεί πρέπει να κλάψει».

«Το μπάνιο είχε πλημμυρίσει με αίματα», συνεχίζει η 22χρονη. «Από στιγμή σε στιγμή θα επέστρεφε η μητέρα μου. Σε κατάσταση πανικού και έντρομη, έκοψα με ψαλίδι το τμήμα του ομφάλιου λώρου που κρεμόταν από εμένα. Δεν ήξερα όμως ότι έπρεπε να δεθεί και η αιμορραγία συνεχίστηκε. Όσο γρηγορότερα μπορούσα έπλυνα το μωρό και ξεπλύθηκα και η ίδια από τα αίματα. Βγήκα από το μπάνιο και πήγα στο δωμάτιό μου με το μωρό.

Δεν θα αργούσε η επιστροφή της μητέρας μου. Δεν ήξερα τι θα έπρεπε πλέον να κάνω. Άνοιξα το παράθυρο και την μπαλκονόπορτα του δωματίου μου και άφησα το μωρό να πέσει επάνω σε ένα δίχτυ, που γνώριζα ότι υπάρχει ακριβώς από κάτω στον ακάλυπτο χώρο της πολυκατοικίας μου, ενώ ήμουνα απόλυτα σίγουρη ότι δεν πρόκειται να πάθει τίποτα το μωρό μου……Σε αυτό το χρονικό διάστημα ανέμενα καρτερικά την στιγμή που θα αποχωρούσε η μητέρα μου, είτε για κάποια δουλειά, είτε για ψώνια ώστε να πάρω το παιδί μου και να πάμε σε ένα νοσοκομείο».

 

Πηγή: protothema.gr

Comments

X

Αγαπητοί αναγνώστες,

Σας ενημερώνουμε ότι το boro.gr προσφέρει καθημερινά (Δευτέρα-Παρασκευή) δωρεάν ψυχολογική υποστήριξη με επαγγελματίες ψυχολόγους.

Κάντε κλίκ εδώ για να συνδεθείτε και να ενημερωθείτε για τις ώρες λειτουργίας.
X