Αρχική / Ψυχολογία / Απώλεια – πένθος / Πένθος: Θέλω να κλάψω αλλά δεν μπορώ!
gunaika-penthso

Η 28χρονη Φανή ρωτά

Πένθος: Θέλω να κλάψω αλλά δεν μπορώ!

Πριν 8 μήνες έχασα την θεία μου που μεγαλώσαμε μαζί. Από τότε δεν μπορώ να εκφραστώ. Θέλω να κλάψω και δε μπορώ με αποτέλεσμα να παθαίνω μια κρίση πανικού και μετά να νιώθω σαν να είμαι άρρωστη και να έχω κάθε μέρα ζαλάδες. Έκανα εξετάσεις αίματος όλα βγήκαν καλά, μετά πήγα σε νευρολόγο που έκρινε ότι δε χρειάζομαι κάποια φαρμακευτική αγωγή μου έδωσε κάποια αγχολυτικά φυτικά χάπια.

Στο ερώτημά σας απαντά ο Ιωάννης Νίκου, Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας – Ψυχοθεραπευτής:

Αγαπητή Αναγνώστρια,

Ο θάνατος και η απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου είναι από τα πιο έντονα φορτισμένα γεγονότα στη ζωή ενός ανθρώπου. Από τη μέρα που γεννιόμαστε γνωρίζουμε ότι κάποια μέρα θα πεθάνουμε και ότι τα αγαπημένα μας πρόσωπα θα φύγουν από τη ζωή. Αυτή όμως η πληροφορία ποτέ δεν μας προετοιμάζει για το γεγονός αυτό καθ’ αυτό. Ο θάνατος είναι ένα αναμενόμενο γεγονός στο κύκλο ζωής του κάθε ανθρώπου, όμως ο τρόπος του θανάτου, η σχέση που είχαμε με το πρόσωπο που φεύγει, καθώς και οι δικές μας αντιλήψεις και προκαταλήψεις σχετικά με το θάνατο επηρεάζουν το πώς θα βιώσουμε αυτή την απώλεια.

Στην αρχή μπορεί να υπάρχει άρνηση και απομόνωση. Το άτομο μπορεί να αρνείται να αποδεχτεί το γεγονός και να νιώθει ασφαλής όταν απομονώνεται. Υπάρχει η φάση της αποδοχής της απώλειας, όχι μόνο γνωστικά αλλά και συναισθηματικά που ακολουθείται από, μια φάση έντονου θυμού, όταν αρχίζει να αποδέχεται και να βιώνει τον πόνο. Είναι σημαντικό να αντέξει να τον βιώσει και όχι να τον πνίξει.

Σιγά σιγά έρχεται η προσαρμογή στη νέα πραγματικότητα χωρίς το άτομο που έχει χαθεί. Τέλος, είναι η φάση «αναδόμησης» της σχέσης με το άτομο που πέθανε. Μια σχέση που δίνει νόημα στο θάνατο και μας επιτρέπει να ζούμε. Θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι υπάρχουν πολλές συνθήκες που επηρεάζουν τον θρήνο (ποιο ήταν το άτομο που πέθανε, τι σχέση είχαμε μαζί του, συνθήκες θανάτου, υποστηρικτικό μας δίκτυο). Μπορούμε να θρηνούμε το ίδιο άτομο ο καθένας με τον ιδιαίτερο, προσωπικό του τρόπο, αλλά και ο καθένας μπορεί να θρηνεί διαφορετικές απώλειες.

Οι αντιδράσεις απέναντι στην απώλεια είναι ποικίλες. Το άτομο που πενθεί μπορεί να είναι ανήσυχο, να νιώθει μοναξιά, θλίψη, θυμό  -για τη ζωή, την τύχη, τον Θεό, ενοχές, φόβο (συναισθηματικές αντιδράσεις), να είναι σε σύγχυση, να έχει την ψευδαίσθηση της παρουσίας του ατόμου που πέθανε, αδυναμία συγκέντρωσης (νοητικές αντιδράσεις), μπορεί να απομονώνεται, να έχει ξεσπάσματα θυμού και κλάματος, νευρικότητα, διαταραχές στον ύπνο και τη διατροφή (αντιδράσεις συμπεριφοράς), να έχει δύσπνοια, λαχάνιασμα και συχνούς αναστεναγμούς, ναυτία και αίσθηση κενού (σωματικές αντιδράσεις). Αυτές είναι κάποιες ενδεικτικές αντιδράσεις, όμως διαφέρουν από άτομο σε άτομο.

Με βάση λοιπόν τα όσα αναφέρονται παραπάνω θα πρότεινα να δώσεις χρόνο στον εαυτό σου προκειμένου να αποδεχθεί την νέα πραγματικότητα στη ζωή σου. Επίσης, θεωρώ πολύ σημαντικό να επιτρέψεις στον εαυτό σου την έκφραση των επώδυνων συναισθημάτων που εμφανίστηκαν μετά την απώλεια της αγαπημένης σου θείας προκειμένου να βιώσεις την ανακούφιση και τη λύτρωση της συναισθηματικής κάθαρσης.

Τέλος, εάν νομίζεις πως η απώλεια της θείας σου γίνεται η αφορμή να αναδυθούν παλιά θαμμένα τραύματα για απώλειες που δεν έχεις επεξεργαστεί καλό θα είναι να ζητήσεις την συνδρομή ενός ειδικού.

Νίκου Ιωάννης
Ευρυδάμαντος 33, Νέος Κόσμος
Τηλέφωνο επικοινωνίας: 213 0456530

Comments

X

Αγαπητοί αναγνώστες,

Σας ενημερώνουμε ότι το boro.gr προσφέρει καθημερινά (Δευτέρα-Παρασκευή) δωρεάν ψυχολογική υποστήριξη με επαγγελματίες ψυχολόγους.

Κάντε κλίκ εδώ για να συνδεθείτε και να ενημερωθείτε για τις ώρες λειτουργίας.
X