Ονειροπόληση: Ζω στον κόσμο μου και χάνω αληθινές στιγμές από τη ζωή μου…

Είμαι 17 χρονών, πάω 3η Λυκείου και φέτος δίνω πανελλήνιες. Εδώ και κάποια χρόνια έχω ένα πρόβλημα: καθημερινά φτιάχνω “ιστορίες” με εμένα που φαντάζομαι τον εαυτό μου κάπως διαφορετικά. Δηλαδή ότι έχω καταξιωθεί κάπου, έχω κάνει σημαντικά πράγματα και λοιπά…  Γενικά είμαι με λίγα λόγια στον κόσμο μου και νιώθω ότι χάνω πράγματα από την ζωή μου και δεν ξέρω γιατί το κάνω αυτό.

Ακόμη, πέρσι με έπιασε κρίση αυτοπεποίθησης. Βέβαια δεν είχα ποτέ αυτοεκτίμηση αλλά στεναχωριόμουν για την εμφάνιση μου , για το γεγονός ότι όλες οι φίλες μου άρχιζαν να κάνουν πράγματα με αγόρια και εγώ δεν έκανα τίποτα. Με λίγα λόγια έχω αρκετά θέματα και θα ήθελα να με βοηθήσετε!

Στο ερώτημά σας απάντησε ο ψυχολόγος Μάριος Παππάς

Αυτό που αναφέρεις έχει πολύ ενδιαφέρον και πιθανόν έχει και εξήγηση. Το να κάνουμε όνειρα και να φανταζόμαστε τον εαυτό μας σε διάφορα σενάρια και εναλλακτικές δεν είναι κακό. Η ονειροπόληση είναι στοιχείο της ανθρώπινης φύσης και υπό προϋποθέσεις λειτουργεί και σαν κίνητρο για να κάνουμε και να καταφέρουμε πράγματα που θέλουμε στη ζωή μας.

Το πρόβλημα εδώ όμως έρχεται και συνδέεται με το δεύτερο που αναφέρεις. Εσύ όλο αυτό δεν το κάνεις στο πλαίσιο μιας υγιούς ονειροπόλησης, αλλά το χρησιμοποιείς σαν μια στρατηγική ώστε να μην έρχεσαι αντιμέτωπη μια μια πραγματικότητα την οποία θεωρείς ενοχλητική. Από τη μια κάτι κερδίζεις με αυτήν την στρατηγική, καθώς δεν έρχεσαι σε επαφή με την επώδυνη πραγματικότητα όπως την αντιλαμβάνεσαι, αλλά από την άλλη όπως πολύ εύστοχα αναφέρεις χάνεις και πράγματα από τη ζωή σου! Η έλλειψη αυτοπεποίθησης, η στεναχώρια σου για την εμφάνισή σου, η χαμηλή αυτοεκτίμηση είναι αυτά που θέλεις να αποφύγεις με το να φτιάχνεις ιστορίες, με αυτά δεν έρχεσαι σε επαφή μέσω του φανταστικού κόσμου που φτιάχνεις.

Το κομβικό στοιχείο ίσως και με τη βοήθεια ενός ειδικού είναι να πιστέψεις ξανά στον εαυτό σου και να δεις εκείνα τα στοιχεία που σε κάνουν να έχεις αξία, παρόλο που μπορεί τώρα να έχεις μια διαφορετική αντίληψη γι αυτά.Όπως έχω ξαναπεί και σε άλλες μου απαντήσεις, όλοι οι άνθρωποι αξίζουμε ο καθένας με τον δικό του τρόπο, αλλά κάποιοι άνθρωποι λόγω συνθηκών ζωής και περιστάσεων δεν είναι σε θέση να το αντιληφθούν…

Με το που αποκτήσεις και πάλι πίστη στην αξία σου και στις δυνατότητες σου τότε δεν θα έχεις ανάγκη να φτιάχνεις τέτοιες ιστορίες ή και αν ακόμα τις φτιάχνεις θα είναι το μέσο για να να κινητοποιηθείς και να τις κάνεις πραγματικότητα!

Μάριος Παππάς

Ψυχολόγος

[email protected]

 


Σχετικά άρθρα