Αρχική / Σχέσεις / «Δεν είμαι ευτυχισμένη…» Οι 2 ψυχολογικές και πιο χρήσιμες στρατηγικές για να αντέξεις στην καραντίνα!

«Δεν είμαι ευτυχισμένη…» Οι 2 ψυχολογικές και πιο χρήσιμες στρατηγικές για να αντέξεις στην καραντίνα!

Πώς να «αντέξουμε» σε κάτι το οποίο δεν περιμέναμε ότι θα χρειαζόταν να βιώσουμε; Υπάρχουν εσωτερικοί μηχανισμοί που μπορούν να βοηθήσουν; Πώς τους ενεργοποιούμε; Είναι εφικτό να βρούμε χαρά μέσα από καταστάσεις, όπως ο παρατεταμένος περιορισμός της δραστηριότητας;

Ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι σχεδιασμένος ώστε να τίθεται σε κατάσταση εγρήγορσης, όταν βρίσκεται αντιμέτωπος με οποιαδήποτε απειλή. Είναι βέβαιο, λοιπόν, ότι σε μια τέτοια περίοδο βρίσκεται σε κατάσταση εγρήγορσης με συναισθήματα άγχους και πανικού. Όταν το πνεύμα και το σώμα βρίσκονται για μεγάλες περιόδους σε κατάσταση εγρήγορσης, υπάρχει έντονο το αίσθημα της κόπωσης και του εκνευρισμού, όπως εξηγεί στο ΑΠΕ η Μαλαματένια Σουμπάρα, ψυχολόγος και εργαζόμενη στο πρόγραμμα «Βοήθεια στο Σπίτι» στη Θεσσαλονίκη.

Χρήσιμες στρατηγικές είναι ο αλτρουισμός και η αλληλοϋποστήριξη

Μια άγνωστη κατάσταση στο μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού, μπορεί ενδεχομένως να μεγεθύνει αισθήματα θλίψης και απάθειας. «Στην περίπτωση όπου ολόκληρα έθνη θεωρούν ότι η ζωή τους και οι ζωές των οικογενειών τους βρίσκονται σε κίνδυνο και θεωρούν ότι δεν υπάρχει κάτι που να μπορούν να κάνουν για αυτό ή δεν γνωρίζουν την ημερομηνία λήξης, μπορεί να βιώνουν έντονα αρνητικά συναισθήματα, απάθεια, ίσως και τραύμα. Το αίσθημα του φόβου δύναται να είναι κυρίαρχο σε κάθε περίπτωση».

Μάλιστα, η άρνηση είναι μια στρατηγική αντιμετώπισης για μερίδα του πληθυσμού, «η οποία θεωρεί ότι τίποτα από αυτά που μεταδίδονται δεν είναι αλήθεια». «Οι παραπάνω στρατηγικές αντιμετώπισης μπορούν να γίνουν δυσλειτουργικές και να καθηλώσουν το άτομο. Χρήσιμες στρατηγικές είναι ο αλτρουισμός, η ενεργοποίηση του ατόμου ώστε να βοηθήσει τον συνάνθρωπο και η αλληλοϋποστήριξη μεταξύ ατόμων και ομάδων, ώστε να υπάρχει το αίσθημα της χρησιμότητας. Σε μια τέτοια πρωτόγνωρη εμπειρία, όλες οι παραπάνω στρατηγικές μπορεί να έχουν ενεργοποιηθεί».

«Πώς να αντέξω τη δυσφορία;»

Ο όρος «ανοχή στη δυσφορία» χρησιμοποιείται την τελευταία δεκαετία για να περιγράψει την ικανότητα του ατόμου να ανέχεται τις δυσφορικές καταστάσεις, γνωστικά, συμπεριφορικά και συναισθηματικά. Φαίνεται ότι τα άτομα που έχουν αυτές τις ικανότητες μπορούν να αναπτύξουν πιο αποτελεσματικές στρατηγικές αντιμετώπισης σε διαταραχές, όπως στην κατάθλιψη. Φαίνεται ότι η αντοχή/ανοχή στη θλίψη και τη στενοχώρια μπορεί να είναι και τελικά να αναπτυχθεί, ώστε να γίνει προσόν.

«Ωστόσο φαίνεται πως το ανθρώπινο είδος τα καταφέρνει τόσα χρόνια. Χρειάζεται να κατανοήσουμε ότι υπάρχουν πολλά που δεν γνωρίζουμε, δεν μπορούμε να ελέγξουμε και χρειάζεται να καταβάλλουμε προσπάθεια για να τα ξεπεράσουμε. Όταν προσπαθούμε να τα καταφέρουμε, έχουμε κάποιες πιθανότητες. Περισσότερες από το να μην προσπαθήσουμε καθόλου ή να παραδοθούμε. Όσο περισσότερο αποφεύγουμε να αντιμετωπίσουμε την κατάσταση, τόσο μεγαλύτερες οι πιθανότητες να μην καταφέρουμε να ανταπεξέλθουμε».

Τι γίνεται όταν η ζωή έχει άλλα… σχέδια;

«Μπορούμε βέβαια να μη θεωρήσουμε την καταστροφή ως το μόνο πιθανό σενάριο. Επιθυμούμε να έχουμε μια σταθερότητα στη ζωή μας, αλλά καμιά φορά η ζωή έχει άλλα σχέδια. Μπορούμε να ζούμε την κάθε ημέρα με μοναδικό τρόπο, ώστε να καταφέρουμε να επιβιώσουμε σε αυτή την πρωτόγνωρη κατάσταση. Σίγουρα, η χαρά είναι ανάμεσα σε αυτά που επιδιώκει στη ζωή του ένας άνθρωπος, δεν είναι δυνατόν όμως να επιδιώκουμε μόνο τη χαρά».

Οι άνθρωποι έχουν περιέργεια να λάβουν καινούρια γνώση και εμπειρία, να διδαχθούν και να διδάξουν. Οι εμπειρίες που προκύπτουν από μια τέτοια κατάσταση, όπως αυτή που βιώνουμε σήμερα, μπορούν να γίνουν αφορμή για καινούρια γνώση και για διδαχή, όπως ακριβώς μπορούν να αποτελέσουν έναυσμα για δυσφορία και συναισθήματα θλίψης και άγχους. Ο τρόπος που το άτομο αντιλαμβάνεται τα πράγματα, επηρεάζει τον τρόπο που θα επιλέξει να λειτουργήσει.

«Η σημερινή συνθήκη έχει πολλά καινούρια γνωρίσματα σε παγκόσμιο επίπεδο, όπως ο περιορισμός της κυκλοφορίας, τα οποία καλούμαστε να αποδεχθούμε και να εφαρμόσουμε. Ας προσπαθήσουμε λοιπόν, να αποδεχθούμε ότι αυτό που συμβαίνει είναι δύσκολο και ότι σε αυτή την εμπειρία θα βιώσουμε πολλά αρνητικά συναισθήματα, προτού προσπαθήσουμε να βρούμε τη χαρά. Χρειάζεται να βάλουμε μικρούς στόχους ώστε να ζούμε την πραγματικότητα με τα αρνητικά και τα θετικά της συναισθήματα», καταλήγει η κα Σουμπάρα.

Πηγή: ΑΠΕ ΜΠΕ

Διαβάστε σχετικά άρθρα:

Πόνος, λύπη, μοναξιά. Γιατί τα αρνητικά συναισθήματα μάς κάνουν… καλό;

Οι 7 ψυχολογικοί λόγοι που τηρήσαμε τα μέτρα για τον κορωνοϊό! Μια ψυχοθεραπεύτρια εξηγεί…

Μπορείτε να δείτε όλες τις χρήσιμες πληροφορίες για τον κορωνοϊό, πατώντας εδώ.

Comments

X

Αγαπητοί αναγνώστες,

Σας ενημερώνουμε ότι το boro.gr προσφέρει καθημερινά (Δευτέρα-Παρασκευή) δωρεάν ψυχολογική υποστήριξη με επαγγελματίες ψυχολόγους.

Κάντε κλίκ εδώ για να συνδεθείτε και να ενημερωθείτε για τις ώρες λειτουργίας.
X