Η συγκλονιστική εξομολόγηση του Θοδωρή Αθερίδη για τον αλκοολισμό – «Έπινα ένα μπουκάλι ουίσκι την ημέρα» – Το αλκοόλ σαν «φάρμακο» για τις κρίσεις πανικού στην παιδική του ηλικία – «Είχα έναν πατέρα πότη»

Ο ηθοποιός Θοδωρής Αθερίδης, στο συνέδριο «Μην κολλάς» που πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια μείωσης της βλάβης από εθιστικές συνήθειες, έκανε μια συγκλονιστική εξομολόγηση για την εξάρτησή του από το αλκοόλ.

Μιλώντας στο συνέδριο για τη σχέση του με το αλκοόλ στο παρελθόν, αποκάλυψε πως είχε φτάσει στο σημείο να πίνει ένα μπουκάλι ουίσκι την ημέρα και πολλές μπύρες.

Μάλιστα, είπε πως η σχέση του με το αλκοόλ ξεκίνησε όταν σε πολύ νεαρή ηλικία βίωνε κρίσεις πανικού και προκειμένου να τις αντιμετωπίσει κατέφυγε στο αλκοόλ, θεωρώντας το ως «φάρμακο».

Χαρακτηριστικά τα λόγια του έχουν ως εξής:

«Είχα ένα background από έναν πατέρα που ήταν πότης πότης, όχι αστεία. Στα 15 μου εμφάνισα ξαφνικά από το πουθενά κρίσεις πανικού, που δεν ήταν και της μόδας τότε. Πίστευα ότι έρχονται δαίμονες, ή έχει μπει μέσα μου ο διάολος. Είχα κοιμηθεί με την εικόνα της Παναγίας, η μαμά μου με πήγε στην εκκλησία. Και με πήγαν στο ΙΚΑ σε έναν νευρολόγο, ο οποίος είπε ότι στον μπαμπά μου ότι στην εφηβεία καμιά φορά εμφανίζονται αυτά και μου έδωσε κάτι φάρμακα», είπε αρχικά ο Θοδωρής Αθερίδης.

«Στην τρίτη κρίση πανικού, Νοέμβριο βράδυ, έτρεξα στο ουζερί που τα έπινε ο μπαμπάς μου με τους φίλους του. Ήταν όλοι γέροι, γιατροί, δικηγόροι κλπ.. Με βλέπει και μου λέει “Πάλι;” και του λέω “Ναι”. Μου λέει “κάτσε εκεί” και λέει “Γιάννη, πιάσε μια μπύρα”. Η κρίση πανικού κρατάει 20 με 30 λεπτά και επειδή χαλάρωσα με την μπύρα, κάθε φορά έπαιρνα μια μπύρα και σιγά σιγά την έβαλα στη ζωή μου», εξήγησε ο ίδιος.

«Όλοι μου οι φίλοι έπαιρναν ηρωίνη και εγώ δεν πήρα ποτέ γιατί φοβόμουν. Αυτό με έσωσε, γιατί με τα προβλήματα που είχα, αν είχα δοκιμάσει και καταλάβαινα ότι δεν με πειράζει, ότι δεν πέθανα, θα ξαναέπαιρνα και θα είχα μια άλλη εξέλιξη. Με το αλκοόλ την πάτησα και κατέληξα να πίνω ένα μπουκάλι ουίσκι την ημέρα με πάρα πολλές μπύρες κλπ.. Όλα αυτά σαν καταναγκασμός, δηλαδή αισθανόσουν ότι είναι φάρμακο», συνέχισε.

«Δεν είχα ποτέ εικόνα μεθυσμένου και αλκοολικού, παρά μόνο αργά το βράδυ πια. Δεν μπορούσα να φανταστώ ποτέ ότι μπορώ να γράψω ή να παίξω χωρίς αλκοόλ. Δεν υπήρχε αυτή η περίπτωση. Κοιμόμουν μία ώρα και ξυπνούσα με έναν πόνο στο στήθος, ο οποίος δεν έφευγε αν δεν έπινα μπύρα στις 4 το πρωί. Έπινα από τις 4 το πρωί μέχρι τις 2 το βράδυ, για 40 ημέρες», πρόσθεσε ο Θοδωρής Αθερίδης.

«Μου έλεγαν πολλά χρόνια ότι πίνω, δεν τους άκουγα, σου βγαίνει και ένα ενοχικό σύμπλεγμα “όχι δεν είμαι και τι είναι αυτά που λέτε”. Από την παραδοχή, από εκεί ξεκινάει, από το να παραδεχτείς ότι έχεις πρόβλημα. Αν δεν το παραδεχτείς αυτό, δεν κάνεις τίποτα».

«Είναι ασθένεια προοδευτική, θανατηφόρα ο αλκοολισμός»

«Τον Αύγουστο του 1999 -θα σας το πω, θα σοκαριστείτε, αλλά για να καταλάβετε ότι δεν έχει πάτο αυτό το πράγμα-, ήπια 26 καραφάκια τσικουδιά και ξαφνικά όπως μιλούσα έπεσα με το κεφάλι στο τραπέζι και με έτρεχαν στη θάλασσα να κάνω εμετό. Ο εξευτελισμός είχε χτυπήσει πάτο, δεν σταματάει αυτό το πράγμα. Μια φορά αλκοολικός, πάντα αλκοολικός. Είναι ασθένεια προοδευτική, θανατηφόρα ο αλκοολισμός. Πάντα είσαι υπεύθυνος για την ανάρρωσή σου», τόνισε ο ίδιος.

Σχετικά άρθρα