Η Ελεονώρα Μελέτη βρέθηκε καλεσμένη στην εκπομπή της Άννας Δρούζα, «Όσα (δε) Λέμε», στο ΟΡΕΝ και παραχώρησε μία μοναδική συνέντευξη, μιλώντας ανοιχτά και αληθινά.
Μεταξύ άλλων, αναφέρθηκε στον άντρα της και περιέγραψε το τρόπο με το οποίο έτυχε να γνωριστούν, αποκάλυψε την άγνωστη ιστορία που αποτέλεσε την αφορμή για να κλονιστεί η πίστη της στο Θεό και όπως είπε στην αρχή, δεν έχει νιώσει ποτέ μοιραία γυναίκα.
Η καρμική γνωριμία με τον άντρα της
«Ο άντρας μου ήταν “καψούρα”. Αυτό που ήθελα να μου συμβεί, για να κάνω παιδί με αυτό τον τρόπο. Μου γεννούσε μία τρομερή συναισθηματική ασφάλεια, μία σιγουριά ότι αυτός είναι κι ότι μπορεί εκεί να αράξω. Τον γνώρισα τελείως τυχαία και καρμικά ταυτόχρονα. Αν είναι κάτι να συμβεί, θα συμβεί. Είχαμε κοινούς γνωστούς που θεωρούσαν ότι για κάποιο λόγο πρέπει να έρθουμε κοντά με το Θοδωρή, ότι ταιριάζουμε. Όμως, υπήρχε μία αντίσταση και από τους δύο, δηλαδή δεν πιστεύαμε πάρα πολύ σ’ αυτό και γνωριστήκαμε ξαφνικά ένα βράδυ που είχα πάει στο θέατρο. Ήμουν με τη μητέρα μου και με τη νύφη μου και γυρίζει η νύφη μου και μου λέει: “καλέ αυτός είναι ωραίος” και της λέω “δεν τον ήξερα, δεν ήξερα ότι υπάρχει».
«Όταν είδα τον άντρα μου πρώτη φορά είπα: “Είναι πολύ ωραίος”. Μου είχε κάνει κλικ από την αρχή, αλλά δεν έπεσα με τα μούτρα. Δεν ψαχνόμουν και δεν τρελαινόμουν να βρω κάποιον, ήμουν χαλαρή, απολάμβανα τη ζωή μου, την ελευθερία μου. Ήμουν πολλά χρόνια μόνη μου, πάνω από 8 χρόνια, όταν γνώρισα τον άντρα μου. Ήταν εποικοδομητικά τα χρόνια που ήμουν μόνη. Δεν ένιωσα μοναξιά».
Τι την οδήγησε στην ψυχοθεραπεία;
«Ένιωσα ότι κάπου δεν ταιριάζω, ότι δεν είμαι αυτό που είναι οι περισσότεροι γύρω μου, ότι δεν μ’ αρέσουν τα ίδια πράγματα που αρέσουν στους άλλους, δηλαδή κάπου δεν μ’ αρέσουνε συνειδητά αυτά που κάνω».
«Υπήρχε μια περίοδος που έβγαινα πολύ έξω τα βράδια, αλλά το έκανα γιατί ένιωθα ότι πρέπει να το κάνω, ενώ θα προτιμούσα να διαβάσω ένα βιβλίο στο σπίτι μου, και δε το θεωρούσα φυσιολογικό… Ανακάλυψα ότι μου αρέσουν άλλα πράγματα, ότι τελικά ίσως δεν είμαι τόσο κοινωνική…», είπε σε άλλο σημείο και πρόσθεσε,
«Και βέβαια κάνω αυτοαξιολόγηση… Το υπέρτατο που πιστεύω ότι μπορεί να κατακτήσει ο άνθρωπος σε αυτή τη ζωή, είναι να αγαπήσει τον εαυτό του… Τιμωρώ τον εαυτό μου, αλλά πλέον έχω καταλάβει ότι ο κριτής αυτός του εαυτού μας μπορεί να γίνει και πιο τρυφερός… Αυτή η φωνούλα μέσα μου είναι που μου είπε “καν’ το” όταν μου έγινε η πρόταση να ασχοληθώ με την πολιτική…».
«Στη ζωή, μου δίνουν ευχαρίστηση τα πολύ απλά πράγματα και τα λίγα πρόσωπα».
Η στιγμή που κλονίστηκε η πίστη της στο Θεό: «Ένιωσα μέσα μου κάτι να σπάει»
«Πιστεύω. Δεν ξέρω πώς θα το “βαφτίσω” αυτό που πιστεύω. Έχω περάσει μια φάση, που ήμουν ταγμένη στη θρησκεία. Ήταν τόσο μεγάλη η πίστη μου που έχω κάνει τατουάζ κι έναν μεγάλο σταυρό. Πήγαινα στην εκκλησία συνέχεια, προσευχόμουν, έκανα τάματα. Έπαιρνα πάρα πολύ δύναμη μέσα από αυτήν την πίστη», περιέγραψε αρχικά η Ελεονώρα Μελέτη και συνέχισε περιγράφοντας το άγνωστο περιστατικό που τη συγκλόνισε.
«Ήμουν στον Πρωινό Καφέ και μια μέρα χτύπησε το τηλέφωνο. Ήταν μια μητέρα που ήθελε να μου μιλήσει. Τότε, ήμουν 27 ετών και δεν καταλάβαινα τι μπορεί να νιώθει μια μητέρα, που ήθελε να μου μιλήσει. Παρόλα αυτά, ήθελα να δεχτώ το τηλεφώνημα, άλλωστε δεν υπήρχε άλλος τρόπος επικοινωνίας με το κοινό. Ήταν η μητέρα του 15χρονου Χαραλάμπη, ο οποίος πάλευε με τον καρκίνο από 7 μηνών και ήθελε να με γνωρίσει, γιατί ήμουν αυτή που του κρατούσε συντροφιά… Πήγα στο νοσοκομείο, του πήρα επιτραπέζια παιχνίδια και γλυκά. Για να φτάσω στο δωμάτιό του, πέρασα από τον δεύτερο όροφο του νοσοκομείου, όπου νοσηλεύονταν βρέφη από ημερών μέχρι εφήβους που είχαν καρκίνο. Έφυγα από το νοσοκομείο διαλυμένη. Συνέχιζα να επισκέπτομαι τον Χαραλάμπη για αρκετό μεγάλο διάστημα» περιέγραψε, εμφανώς συγκινημένη.
Στη συνέχεια, με δάκρυα στα μάτια, είπε πως ένα πρωί την πήραν τηλέφωνο και της είπαν ότι «ο Χαραλάμπης πέθανε, βλέποντας Πρωινό Καφέ. Σκέφτηκα “ποιος Θεός το θέλει αυτό για τα παιδάκια”. Εκεί ένιωσα κάτι μέσα μου να σπάει. Μίλησα με πνευματικούς, με παπάδες… αλλά οι απαντήσεις δε με κάλυπταν».
