Κάποια στιγμή συνειδητοποιείς πως η ζωή δεν αλλάζει ξαφνικά, απλώς κυλάει αθόρυβα. Οι μέρες μοιάζουν ίδιες, μέχρι που ένα πρωί κοιτάζεσαι στον καθρέφτη και βλέπεις πως δεν είσαι ακριβώς ο ίδιος άνθρωπος που ήσουν πριν δέκα χρόνια.
Τα «θα» που έλεγες κάποτε, «θα ταξιδέψω», «θα αλλάξω δουλειά», «θα τολμήσω», έχουν αρχίσει να μετατρέπονται σε «ήθελα να». Και τότε καταλαβαίνεις πως ο χρόνος δεν σε προειδοποιεί όταν περνά· απλώς φεύγει, με ήσυχα βήματα.
Η αναβολή είναι ο πιο ύπουλος κλέφτης
Όλοι αναβάλλουμε πράγματα. Το κάνουμε γιατί φοβόμαστε, γιατί νιώθουμε oτι δεν είμαστε έτοιμοι, γιατί πιστεύουμε πως θα υπάρξει «καλύτερη στιγμή». Όμως η αλήθεια είναι πως δεν υπάρχει τέλεια στιγμή, υπάρχει μόνο το τώρα!
Κάθε φορά που αφήνουμε κάτι για αργότερα, ένα μικρό κομμάτι της ζωής μας μένει πίσω, ανεκπλήρωτο. Η αναβολή δεν φαίνεται επικίνδυνη, αλλά είναι ο πιο ύπουλος τρόπος να χάνεις τη ζωή σου χωρίς να το καταλαβαίνεις.
Όμορφα πράγματα φθείρονται, αλλά αυτό είναι το θαύμα
Η νεότητα, η ομορφιά, η δύναμη, όλα φεύγουν. Κι όμως, μέσα σ’ αυτή τη φθορά υπάρχει κάτι βαθιά ποιητικό. Δεν είναι τραγωδία να φθείρεσαι, είναι απόδειξη ότι έζησες.
Όσο μεγαλώνουμε, μαζεύουμε μνήμες, αγγίγματα, βλέμματα, λάθη και αγάπες. Αυτές είναι που μένουν, όχι η τελειότητα.
Ζήσε τώρα, όχι «μετά»
Πόσες φορές έχουμε πει «όταν έχω χρόνο», «όταν είμαι έτοιμος», «όταν όλα μπουν σε σειρά»; Η ζωή όμως δεν περιμένει να τακτοποιήσουμε τα πάντα για να προχωρήσει. Το «μετά» είναι μια ψευδαίσθηση που κρατάμε για να νιώθουμε ασφαλείς, αλλά στην πραγματικότητα δεν υπάρχει.
Το μόνο που υπάρχει είναι αυτό που έχεις μπροστά σου· το σήμερα, η στιγμή που διαβάζεις αυτές τις λέξεις, η ανάσα που παίρνεις τώρα. Αν θέλεις κάτι, ξεκίνα. Αν αγαπάς κάποιον, πες το. Αν φοβάσαι, κάν’ το παρ’ όλα αυτά. Η ζωή δεν σε περιμένει, αλλά σου δίνεται κάθε μέρα.
Μην τη σπαταλάς στο «τι θα πουν οι άλλοι»
Ίσως το πιο βαρύ φορτίο που κουβαλάμε είναι η γνώμη των άλλων. Αν θα αρέσουμε, αν θα εγκριθούμε, αν θα θεωρηθούμε «περίεργοι». Κι όμως, στο τέλος, κανείς δεν θυμάται τις γνώμες· όλοι θυμούνται τις στιγμές. Κανείς δεν θα ζήσει τη ζωή σου εκτός από εσένα και κανείς δεν θα τη θυμάται όπως εσύ.
Μια υπενθύμιση
Κάθε μέρα που περνάει δεν είναι «άλλη μία», είναι μια λιγότερη. Δεν υπάρχει τίποτα πιο όμορφο από το να τη ζεις με πλήρη συνείδηση ότι φεύγει. Όχι με λύπη, αλλά με ευγνωμοσύνη. Γιατί έτσι μόνο τη γεύεσαι αληθινά!
