«Ήμουν σε μια παρέα, όπου ένας από τους φίλους, όσο καθόμασταν και πίναμε το ποτό μας, έλεγε συνεχώς χιουμοριστικά σχόλια και “ανέκδοτα” για το σεξ, με τα γεννητικά όργανα. Στην αρχή γελάσαμε, αλλά μετά από λίγο είπα μέσα μου: τι στο καλό, όλη την ώρα λέει τέτοια;».

Η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν άνθρωποι που, σε κοινωνικές στιγμές, καταφεύγουν ασταμάτητα σε χιουμοριστικές αναφορές γύρω από το σεξ, τα σώματα ή τις σεξουαλικές πράξεις. Όμως, τι κρύβεται πίσω από αυτή τη συμπεριφορά;

Για κάποιους, το χιούμορ γύρω από το σεξ λειτουργεί συχνά σαν ασφαλής τρόπος αποφόρτισης. Η σεξουαλικότητα είναι ένα πανίσχυρο θέμα, που προκαλεί αμηχανία αλλά και περιέργεια. Κάποιοι άνθρωποι, αντί να εκφράσουν τις ανασφάλειές τους ανοιχτά, τις μετατρέπουν σε «αστεία» και κατα κάποιο τρόπο είναι σαν να έχουν τον έλεγχο.

Μέσα από τη συνεχή αναφορά στο σεξ, το άτομο φέρνει το θέμα στο τραπέζι, αλλά ταυτόχρονα το «εξουδετερώνει» με το γέλιο. Είναι σαν να λέει: «Θα μιλήσω για αυτό, αλλά με τρόπο που δεν θα δείξει τι νιώθω πραγματικά».

Βέβαια, το υπερβολικά σεξουαλικό χιούμορ μπορεί να είναι μηχανισμός άμυνας. Πίσω του μπορεί να κρύβονται ντροπή, φόβος απόρριψης ή εσωτερική σύγκρουση. Το άτομο προσπαθεί να αποδείξει – κυρίως στον εαυτό του – ότι «δεν έχει ταμπού», ότι είναι «άνετο». Στην πραγματικότητα όμως, μπορεί να αποφεύγει να έρθει σε επαφή με δικές του επιθυμίες, ανασφάλειες ή πλευρές της σεξουαλικότητάς του που δεν έχει αποδεχτεί.

Μπορεί να συνδέεται με καταπιεσμένη ομοφυλοφιλία;

Υπάρχουν περιπτώσεις όπου η εμμονή με σεξουαλικά αστεία και η συνεχής αναφορά σε ανδρικά ή γυναικεία σύμβολα δύναμης μπορεί να σημαίνει ότι ο άλλος νιώθει αδύναμος ή ανασφαλής σε ένα σημείο και προσπαθεί να το καλύψει δείχνοντας το αντίθετο. Ένας άνθρωπος, λοιπόν, που νιώθει ανασφάλεια για τη σεξουαλικότητά του, μπορεί να μιλάει συνέχεια για σεξ ή να κάνει υπερβολικά «αντρικά» αστεία, για να δείξει ότι είναι άνετος και σίγουρος.

Άρα, ένας άνθρωπος που φοβάται ή καταπιέζει ομοφυλοφιλικές τάσεις, μπορεί να κάνει αστεία ή σχόλια για να αποδείξει (κυρίως στον εαυτό του) ότι είναι «αλλιώς».

Όμως, αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι κάθε άνθρωπος που κάνει χυδαία σεξουαλικά αστεία έχει τέτοια στοιχεία. Μπορεί απλώς να έχει μάθει αυτό το στιλ χιούμορ, να το χρησιμοποιεί ως άμυνα, να επιδιώκει προσοχή ή να θέλει να δείξει εξωστρέφεια.

Το χιούμορ ως μάσκα ανασφάλειας

Συχνά, πίσω από τις χυδαίες ή υπερσεξουαλικές ατάκες, υπάρχει ανάγκη αποδοχής. Ο άνθρωπος που επιλέγει συνεχώς αυτό το είδος χιούμορ, ίσως να προσπαθεί να δείξει ότι είναι διασκεδαστικός και τολμηρός. Στην πραγματικότητα όμως, όπως ειπώθηκε και νωρίτερα, μπορεί να φοβάται τη σιωπή, τη σοβαρή κουβέντα ή την αποκάλυψη του εαυτού του.

Το αστείο μπορεί να είναι διαφυγή, αλλά και καθρέφτης. Κάποιες φορές, όσα γελοιοποιούμε περισσότερο, είναι αυτά που μας φοβίζουν πιο βαθιά μέσα μας.

Η ουσία πίσω από όλο αυτό είναι ότι, μέσα από το γέλιο και τη χυδαιότητα, υπάρχει συχνά ανάγκη για επιβεβαίωση και μια προσπάθεια να καλυφθεί κάτι που δεν έχει ειπωθεί ή κατανοηθεί.