Οι αλλαγές που βιώνει μια γυναίκα δεν αφορούν μόνο το σώμα της. Από τον μηνιαίο κύκλο μέχρι την εμμηνόπαυση, κάθε φάση επηρεάζει τη διάθεσή της, την εικόνα που έχει για τον εαυτό της και τον τρόπο που σχετίζεται με τους άλλους.
Σε αντίθεση με τους άντρες, που κινούνται πιο «γραμμικά», οι γυναίκες ζουν μέσα σε συνεχείς κύκλους και εναλλαγές.
Ο ψυχίατρος-παιδοψυχίατρος και ψυχαναλυτής Αθανάσιος Αλεξανδρίδης αναλύει πώς αυτές οι βιολογικές μεταβολές διαμορφώνουν τον ψυχισμό, την αυτοεικόνα και τις σχέσεις μιας γυναίκας, σε κάθε στάδιο της ζωής της.
«H γυναίκα ζει έναν κύκλο μηνιαίο, ο οποίος της δημιουργεί κάποια σκαμπανευάσματα. Σε κάποιες είναι πολύ πιο μεγάλα, σε κάποιες είναι πολύ πιο μικρά αλλά και πάρα πολύ μεγάλα (γυναίκες που βιώνουν υπερβολικό πόνο και δεν μπορούν για 1-2 μέρες να κάνουν τίποτα).
Αυτό νομίζω πως κάνει τη γυναίκα πιο ώριμη, γιατί βρίσκεται – κατά κάποιον τρόπο – κάθε μήνα σε κάποια δεινά και καταλαβαίνει ότι υπάρχει κάποια εναλλαγή· κάποιες μέρες θα είναι λίγο πιο δύσκολες, άλλες πιο εύκολες και πάει λέγοντας.
Οι άντρες επειδή βρίσκονται σε μια “γραμμικότητα” και δεν έχουν αυτό τον κύκλο ίσως ξεχνιούνται και ξεχνάνε τα δεινά της ζωής και το τι πρόκειται να έρθει. Μπαίνουν πιο εύκολα κατά φαντασίαν στο απυρόβλητο, ενώ οι γυναίκες επειδή το βιώνουν αυτό το δύσκολο κάθε μήνα, είναι πολύ πιο προσγειωμένες και πολύ ίσως πιο έτοιμες να αντιμετωπίσουν τις δύσκολες καταστάσεις.
Θεωρώ ότι αυτό είναι ένα κέρδος που δίνει ο κύκλος στη γυναίκα. Ακόμα και η εμμηνόπαυση που είναι δύσκολη περίοδος και η διακοπή του κύκλου.
Η γυναίκα που έχει προετοιμαστεί σωστά ενδοψυχικά, θα διατηρήσει ακέραια την αξία της ως γυναίκα. Θα συνεχίσει να αναγνωρίζει τον εαυτό της ως γυναίκα με όλα τα δικαιώματα της γυναίκας, τη σεξουαλική ζωή, τη συναισθηματική ζωή και την κοινωνική ζωή.
Η γυναίκα μετα τα 50-60 που νιώθει ότι δεν είναι επιθυμητή στους άντρες
Ο αγώνας για να είσαι γοητευτικός είναι ένας συνεχής αγώνας! Αν παραιτηθείς θα βρεθείς εκτός μάχης. Από την άλλη πλευρά πιστεύω ότι οι γυναίκες έχουν πιο πολύ συμφέρον να σκεφτούν να ενισχύσουν τη σχέση μέσα στην οποία είναι, γιατί αν βγουν από τη σχέση, υπάρχει μια δυσκολία που είναι και πολιτισμική.
Από χώρα σε χώρα διαφέρει. Δηλαδή, αν κινηθείς προς τον Ευρωπαϊκό βορρά ή και τη Γαλλία, οι άνθρωποι σε πιο μεγάλη ηλικία, οι άντρες ας πούμε, επιθυμούν να συσχετιστούν ξανά με μια γυναίκα που είναι σχετικά κοντά τους πολιτισμικά, ίσως και ηλικιακά, ώστε να μοιράζονται βιώματα.
Εδώ, ίσως επειδή κινούμαστε σε μια συνθήκη όπου θέλουμε να εξαλείφουμε τη μνήμη μας, μπορεί να θέλουμε να συναντηθούμε και με άτομα, τα οποία είναι εκτός του ιστορικού χρόνου στον οποίο μεγαλώσαμε.
Υπάρχει από τη μία μεριά ίσως των αντρών μια επιθυμία “κανιβαλισμού”, δηλαδή να φάω ωμή σάρκα -νεανική- και από την άλλη μεριά υπάρχει και ένα σύμπλεγμα που το βλέπουμε να αναπτύσσεται όλο και περισσότερο σε κάποιες κοπέλες, να βρουν έναν άντρα προστάτη, έναν sugar daddy και να καλύπτει αυτός πιο πολύ υλικά πράγματα και ίσως και ένα αυθεντικό αίσθημα ασφάλειας που χρειάζονται, αλλά αυτό βάζει σε δεύτερη μοίρα την επιθυμία την ερωτική, τη σεξουαλική.»
Η πορεία της ζωής δεν είναι μια ευθεία γραμμή, αλλά μια σειρά από κύκλους και μεταβάσεις. Μέσα σε αυτούς τους κύκλους, κάθε γυναίκα καλείται να επαναπροσδιορίσει τον εαυτό της, τη θέση της στον κόσμο και τον τρόπο με τον οποίο επιλέγει να ζει και να σχετίζεται με τους άλλους.
Η αποδοχή των εσωτερικών αλλαγών και η επένδυση στη συναισθηματική ζωή αποτελούν βασικούς παράγοντες ψυχικής ανθεκτικότητας. Όσο περισσότερο μια γυναίκα συνδέεται με τον εαυτό της, τόσο πιο σταθερά μπορεί να σχετίζεται και με τους άλλους.
