Υπάρχουν άντρες που απατούν κρυφά και υπάρχουν κι εκείνοι που, χωρίς να το καταλαβαίνουν ή χωρίς να τους νοιάζει ιδιαίτερα, αφήνουν την απιστία τους να γίνει σχεδόν… δημόσια. Οι φίλοι γνωρίζουν, οι παρέες σχολιάζουν, οι γνωστοί υποψιάζονται, ακόμη και το οικογενειακό περιβάλλον αρχίζει να αντιλαμβάνεται τι συμβαίνει. Κάπου στη μέση βρίσκεται η σύζυγος ή η σύντροφος, η γυναίκα που πολλές φορές φαίνεται σαν να μην αντιδρά, σαν να μην βλέπει ή σαν να κάνει ότι δεν καταλαβαίνει.
Όμως τα πράγματα μέσα της συνήθως είναι πολύ πιο σύνθετα από όσο δείχνουν προς τα έξω.
Η απιστία δεν πληγώνει μόνο τον έρωτα· πληγώνει την αξιοπρέπεια, την ασφάλεια, την εικόνα που έχει ένας άνθρωπος για τον εαυτό του. Ειδικά δε όταν η προδοσία γίνεται γνωστή και στους άλλους, τότε το τραύμα μεγαλώνει ακόμη περισσότερο, γιατί η γυναίκα δεν νιώθει μόνο προδομένη, αλλά και εκτεθειμένη.
Η γυναίκα σχεδόν πάντα κάτι καταλαβαίνει
Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους είναι ότι η γυναίκα «δεν έχει ιδέα». Στην πραγματικότητα, οι περισσότερες γυναίκες αντιλαμβάνονται πολύ νωρίτερα ότι κάτι έχει αλλάξει μέσα στη σχέση. Το καταλαβαίνουν από μικρές λεπτομέρειες, όπως από τη συναισθηματική απόσταση, από την αλλαγή στη συμπεριφορά, από την αδιαφορία, από το κινητό που ξαφνικά γίνεται μυστικό, από την απουσία ενδιαφέροντος, από το βλέμμα που πλέον δεν μένει πάνω τους όπως παλιά.
Το θέμα είναι ότι άλλο πράγμα είναι να υποψιάζεσαι και άλλο να είσαι έτοιμη να αποδεχτείς την αλήθεια. Για πολλές γυναίκες, η πλήρης συνειδητοποίηση μιας απιστίας μοιάζει σαν να απειλεί ολόκληρη τη ζωή τους. Δεν κινδυνεύει μόνο η σχέση, αλλά και όλα όσα έχουν χτίσει γύρω από αυτήν, η οικογένεια, τα παιδιά, η καθημερινότητα, η οικονομική σταθερότητα, οι κοινές αναμνήσεις, η κοινωνική εικόνα.
Γι’ αυτό αρκετές φορές η γυναίκα μπαίνει σε μια κατάσταση εσωτερικής άρνησης. Βλέπει σημάδια, νιώθει πράγματα, αλλά προσπαθεί να μην τα κοιτάξει κατάματα γιατί η πραγματικότητα είναι υπερβολικά επώδυνη. Είναι ένας ψυχολογικός μηχανισμός άμυνας.
Όταν η απιστία παύει να είναι μυστικό
Το πιο βαρύ σημείο πολλές φορές δεν είναι η ίδια η απιστία, αλλά η στιγμή που η γυναίκα καταλαβαίνει ότι το γνωρίζουν και άλλοι άνθρωποι.
Εκεί αλλάζει όλη η ψυχολογία της κατάστασης. Η προδοσία αποκτά κοινό και τότε αρχίζουν να εμφανίζονται συναισθήματα πολύ πιο βαθιά από τη ζήλια ή τον θυμό, όπως η ντροπή.
Η γυναίκα μπορεί να αρχίσει να σκέφτεται:
- «Πόσο καιρό το ξέρουν όλοι πίσω από την πλάτη μου;»
- «Βγαίνουν μαζί μας και με κοιτάνε σαν να με λυπούνται;»
- «Γίνομαι ρεζίλι χωρίς να το καταλαβαίνω;»
- «Μιλάνε για μένα όταν δεν είμαι μπροστά;»
- «Είμαι η μόνη που έκανε πως δεν έβλεπε τι συμβαίνει;»
- «Με θεωρούν χαζή που έμεινα;»
- «Όλοι το ήξεραν κι εγώ ζούσα μέσα στο ψέμα;»
- «Με κοιτάνε και σκέφτονται “η καημένη”;»
- «Πόσες φορές με κορόιδεψαν μπροστά μου χωρίς να το καταλάβω;»
- «Τελικά πόσο εκτεθειμένη ήμουν όλο αυτό το διάστημα;»
Αυτό το κομμάτι είναι εξαιρετικά τραυματικό για την αυτοεκτίμηση, γιατί ο άνθρωπος δεν βιώνει μόνο την απώλεια του συντρόφου, αλλά και την αίσθηση της κοινωνικής έκθεσης. Πολλές γυναίκες θυμώνουν όχι μόνο με τον άντρα τους, αλλά και με τους γύρω που «ήξεραν και δεν μίλησαν».
Οσο περισσότερο μια γυναίκα νιώθει ότι η κατάσταση έχει γίνει δημόσια, τόσο περισσότερο μπορεί να αρχίσει να κλείνεται στον εαυτό της ή να λειτουργεί ακραία.
Οι σκηνές ζηλοτυπίας κρύβουν συνήθως φόβο
Πολλοί χαρακτηρίζουν μια γυναίκα «υστερική» όταν αρχίζει να κάνει σκηνές ζηλοτυπίας, να φωνάζει, να ψάχνει κινητά ή να κάνει συνεχείς ερωτήσεις. Όμως πίσω από αυτές τις συμπεριφορές συνήθως δεν υπάρχει απλώς θυμός, αλλά και φόβος.
Η απιστία ενεργοποιεί πολύ βαθιές ανασφάλειες. Η γυναίκα αρχίζει να νιώθει ότι χάνει τον άνθρωπό της, ότι συγκρίνεται με κάποια άλλη, ότι δεν είναι πλέον αρκετή ή επιθυμητή. Το μυαλό μπαίνει σε μια κατάσταση υπερέντασης και προσπαθεί συνεχώς να βρει αποδείξεις, εξηγήσεις ή επιβεβαίωση.
Έτσι μπορεί να παρακολουθεί κάθε λεπτομέρεια:
- τι ώρα γύρισε
- ποιος του έστειλε μήνυμα
- γιατί χαμογέλασε κοιτώντας το κινητό
- γιατί απομακρύνθηκε συναισθηματικά
Στην πραγματικότητα, πίσω από τον έλεγχο κρύβεται συνήθως πανικός. Ο φόβος ότι η σχέση καταρρέει και ότι η ίδια χάνει τη θέση της μέσα σε αυτήν.
Η γυναίκα που δείχνει «υπεράνω»
Υπάρχει όμως και η εντελώς αντίθετη αντίδραση. Η γυναίκα που δεν φωνάζει, δεν ρωτά, δεν κάνει σκηνές. Δείχνει ήρεμη, ψυχρή, σχεδόν αδιάφορη για όσα συμβαίνουν
Πολλές φορές οι άλλοι πιστεύουν ότι «δεν την νοιάζει». Στην πραγματικότητα, μπορεί να συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο.
Ορισμένες γυναίκες επιλέγουν να διατηρήσουν την ψυχραιμία τους γιατί νιώθουν ότι η έκρηξη θα τις εκθέσει περισσότερο. Προσπαθούν να κρατήσουν την αξιοπρέπειά τους και να μην δείξουν πόσο βαθιά έχουν πληγωθεί. Άλλες πάλι έχουν κουραστεί τόσο συναισθηματικά, που κάποια στιγμή παγώνουν μέσα τους και δεν έχουν πια ενέργεια ούτε να θυμώσουν.
Αυτό το «είμαι υπεράνω» πολλές φορές είναι ένας τρόπος αυτοπροστασίας. Μια προσπάθεια να μη διαλυθούν μπροστά στους άλλους.
Η ανάγκη για εκδίκηση μετά την προδοσία
Όταν ένας άνθρωπος προδίδεται, πληγώνεται βαθιά η αυτοεικόνα του και εκεί είναι που πολλές φορές γεννιέται η ανάγκη να ξαναπάρει πίσω τον έλεγχο.
Κάποιες γυναίκες αρχίζουν να απομακρύνονται συναισθηματικά, ενώ άλλες γίνονται ψυχρές, ειρωνικές ή αδιάφορες. Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις όπου εμφανίζεται η ανάγκη για εκδίκηση, δηλαδή φλερτ με άλλους άντρες, ανταποδοτική απιστία ή συμπεριφορές που στόχο έχουν να πληγώσουν πίσω.
Ωστόσο, η εκδίκηση δεν αφορά μόνο τον άλλον, αλλά κυρίως την ανάγκη της γυναίκας να νιώσει ξανά επιθυμητή, δυνατή και σημαντική. Η απιστία μπορεί να διαλύσει την αυτοπεποίθηση ακόμη και ενός πολύ δυνατού ανθρώπου.
Γιατί πολλές γυναίκες μένουν ακόμη κι όταν ξέρουν
Αυτό είναι ίσως το πιο δύσκολο σημείο για όσους βρίσκονται απέξω. Πολλοί αναρωτιούνται: «Αφού ξέρει, γιατί δεν φεύγει;»
Η απάντηση όμως δεν είναι ποτέ απλή.
Οι άνθρωποι δεν λειτουργούν μόνο λογικά μέσα στις σχέσεις. Υπάρχουν γυναίκες που εξακολουθούν να αγαπούν βαθιά τον σύντροφό τους παρά την προδοσία. Άλλες φοβούνται τη μοναξιά ή την οικονομική ανασφάλεια. Κάποιες δεν θέλουν να διαλύσουν την οικογένεια ή να επηρεάσουν τα παιδιά. Άλλες ελπίζουν ότι η σχέση μπορεί να σωθεί.
Υπάρχουν επίσης γυναίκες που έχουν επενδύσει τόσο πολύ συναισθηματικά σε έναν γάμο, που η ιδέα του τέλους μοιάζει σαν προσωπική κατάρρευση.
Γι’ αυτό και η παραμονή σε μια σχέση μετά από απιστία πολύ συχνά υποδηλώνει εσωτερική σύγκρουση, φόβο, εξάρτηση, αγάπη, συνήθεια και βαθιά ανάγκη να κρατηθεί όρθια μια ζωή που χτίστηκε για χρόνια.
Η απιστία δεν αλλάζει μόνο τη σχέση, αλλάζει και τον άνθρωπο
Όταν μια γυναίκα βιώνει μια τέτοια κατάσταση, δεν επηρεάζεται μόνο η σχέση της με τον σύντροφό της. Αλλάζει και ο τρόπος που βλέπει τον εαυτό της, τους ανθρώπους και κλονίζεται η εμπιστοσύνη της. Αρχίζει να αμφισβητεί ακόμη και τη δική της διαίσθηση, την αξία της και όλα όσα θεωρούσε αληθινά.
Ακόμη κι αν συγχωρέσει, ακόμη κι αν μείνει, κάτι μέσα της συνήθως αλλάζει οριστικά. Γιατι η προδοσία δεν αφορά μόνο το σώμα ή το ψέμα. Αφορά το συναίσθημα ότι εκεί που ένιωθε ασφαλής, τελικά πληγώθηκε.