Όσο μεγαλώνουμε, αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε ότι πολλές σχέσεις δεν τελειώνουν εξαιτίας ενός μεγάλου καβγά ή μιας ξαφνικής προδοσίας. Συχνά φθείρονται αργά, επειδή ο ένας από τους δύο περιμένει συνεχώς ότι ο άλλος «κάποια στιγμή θα αλλάξει».
Μια γυναίκα 53 ετών, έχοντας περάσει δύο διαζύγια, μοιράστηκε πρόσφατα μια σκέψη που, όπως λέει, της άλλαξε εντελώς τον τρόπο που βλέπει πλέον τις σχέσεις.
«Σταμάτα να εστιάζεις στις πιθανότητες αλλαγής», λέει χαρακτηριστικά. Δηλαδή στις δυνατότητες που πιστεύεις ότι έχει κάποιος να γίνει κάτι άλλο που θα σου άρεσε περισσότερο, αντί σε αυτό που πραγματικά είναι σήμερα.
Όταν ερωτεύεσαι αυτό που «θα μπορούσε» να γίνει κάποιος
Στην αρχή μιας σχέσης είναι εύκολο να βλέπεις μόνο τα καλά στοιχεία του άλλου. Ακόμα πιο εύκολο όμως είναι να φαντάζεσαι τι θα μπορούσε να γίνει στο μέλλον.
Πολλοί άνθρωποι μένουν σε σχέσεις επειδή σκέφτονται:
- «Αν ωρίμαζε λίγο…»
- «Αν άλλαζε κάποια πράγματα…»
- «Αν προσπαθούσε περισσότερο…»
Κάπως ετσι, χωρίς να το καταλάβουν, σταματούν να βλέπουν τον άνθρωπο που έχουν απέναντί τους και αρχίζουν να ερωτεύονται μια «μελλοντική εκδοχή» του.
Το πρόβλημα είναι ότι πολλές φορές αυτή η εκδοχή δεν έρχεται ποτέ.
Η συνεχής προσπάθεια να αλλάξεις τον άλλον κουράζει
Όταν μια σχέση βασίζεται στην ελπίδα ότι ο άλλος θα αλλάξει, τότε αρχίζει και μια διαρκής εσωτερική πίεση.
Προσπαθείς να τον κάνεις πιο ώριμο, πιο συναισθηματικά διαθέσιμο, πιο υπεύθυνο, πιο σταθερό.
Και στην τελική εξαντλείσαι, γιατι κυνηγάς μια εικόνα που υπάρχει περισσότερο στο μυαλό σου παρά στην πραγματικότητα.
Η ίδια γυναίκα εξηγεί πως αυτό ήταν το μεγαλύτερο λάθος που έκανε στις προηγούμενες σχέσεις της: πίστευε περισσότερο στις δυνατότητες των ανθρώπων παρά σε αυτό που της έδειχναν καθημερινά.
Η αποδοχή είναι πιο δύσκολη, αλλά πιο αληθινή
Με τα χρόνια, όπως λέει, κατάλαβε κάτι πολύ απλό αλλά σημαντικό:
Η ηρεμία έρχεται όταν αποδέχεσαι τον άλλον ακριβώς όπως είναι. Όχι όπως ελπίζεις να γίνει. Όχι όπως πιστεύεις ότι θα μπορούσε να είναι, αλλά όπως πραγματικά συμπεριφέρεται σήμερα.
Αυτό δεν σημαίνει ότι οι άνθρωποι δεν αλλάζουν ποτέ. Σημαίνει όμως ότι δεν μπορείς να χτίσεις μια σχέση βασισμένος μόνο στην ελπίδα μιας μελλοντικής αλλαγής.
Οι πιο υγιείς σχέσεις βασίζονται στην πραγματικότητα
Οι δυνατές σχέσεις δεν χτίζονται πάνω στη φαντασία ή στις προσδοκίες. Χτίζονται στην αποδοχή, στην ειλικρίνεια και στην πραγματική εικόνα του άλλου ανθρώπου.
Όταν σταματάς να περιμένεις ποιος «θα μπορούσε» να γίνει κάποιος, τότε βλέπεις πιο καθαρά αν πραγματικά σου ταιριάζει.
Αυτό είναι και ένα από τα σημαντικότερα μαθήματα που φέρνει η ωριμότητα:
να αγαπάς τους ανθρώπους γι’ αυτό που είναι και όχι γι’ αυτό που ελπίζεις ότι κάποτε θα γίνουν.
