Η ψιλοκυβίνη είναι μια φυσική ψυχοδραστική ουσία που βρίσκεται σε ορισμένα είδη μανιταριών. Αν και χρησιμοποιείται εδώ και χιλιάδες χρόνια σε διάφορους πολιτισμούς, μόλις τα τελευταία χρόνια οι επιστήμονες έχουν αρχίσει να μελετούν σοβαρά τις πιθανές θεραπευτικές της ιδιότητες για παθήσεις του εγκεφάλου.
Μια πρόσφατη μελέτη έφερε στο προσκήνιο μια ιδιαίτερα εντυπωσιακή περίπτωση: μια γυναίκα 80 ετών με προχωρημένη νόσο Αλτσχάιμερ, η οποία παρουσίασε σημαντική προσωρινή βελτίωση μετά τη λήψη ψιλοκυβίνης.
Μια ασθενής με δεκαετή ιστορία Αλτσχάιμερ
Η γυναίκα ζούσε με Αλτσχάιμερ για περίπου δέκα χρόνια. Πριν από τη θεραπεία, η κατάστασή της ήταν αρκετά προχωρημένη. Μπορούσε να πει μόνο λίγες λέξεις κάθε φορά, δυσκολευόταν να περπατήσει χωρίς βοήθεια, δεν είχε έλεγχο της ουροδόχου κύστης της και χρειαζόταν συνεχή φροντίδα για τις καθημερινές της ανάγκες.
Οι ερευνητές της χορήγησαν μια εφάπαξ δόση 5 γραμμαρίων μανιταριών που περιείχαν ψιλοκυβίνη. Έναν μήνα αργότερα ακολούθησε και μια μικρότερη δόση, 3 γραμμαρίων.
Απρόσμενες αλλαγές
Μέσα σε λιγότερο από μια ημέρα από την πρώτη δόση, οι φροντιστές και οι συγγενείς της παρατήρησαν αλλαγές που είχαν να δουν εδώ και χρόνια. Η γυναίκα μπορούσε να συμμετέχει σε συζητήσεις μεγάλης διάρκειας και να μιλά για γεγονότα της ζωής της. Άρχισε να αναγνωρίζει ορισμένα μέλη της οικογένειάς της, να διατηρεί οπτική επαφή και να ανταποκρίνεται στο χιούμορ και στα συναισθήματα των γύρω της.
Παράλληλα, εμφάνισε βελτίωση και σε καθημερινές λειτουργίες. Μπορούσε να ντύνεται μόνη της, να περπατά και να παραμένει δραστήρια για μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα. Ακόμη πιο εντυπωσιακό ήταν ότι ανέκτησε σε σημαντικό βαθμό τον έλεγχο της ουροδόχου κύστης της, παρότι φορούσε πάνες επί περίπου πέντε χρόνια.
Πολλές από αυτές τις βελτιώσεις διατηρήθηκαν για εβδομάδες, ενώ ορισμένες συνεχίστηκαν και μετά τη δεύτερη δόση.
Πώς μπορεί να εξηγηθεί το φαινόμενο;
Η ψιλοκυβίνη επηρεάζει συγκεκριμένους υποδοχείς σεροτονίνης στον εγκέφαλο. Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει ότι μπορεί να αυξήσει την επικοινωνία μεταξύ διαφορετικών εγκεφαλικών δικτύων και να ενισχύσει τη νευροπλαστικότητα, δηλαδή την ικανότητα του εγκεφάλου να δημιουργεί νέες συνδέσεις μεταξύ των νευρικών κυττάρων.
Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι σε αυτή την περίπτωση ίσως ενεργοποιήθηκαν ξανά εγκεφαλικά κυκλώματα που παρέμεναν ανενεργά, αλλά δεν είχαν καταστραφεί ολοκληρωτικά από τη νόσο. Με άλλα λόγια, ο εγκέφαλος μπορεί να διατηρούσε περισσότερες λειτουργικές δυνατότητες από όσες φαινόταν εξωτερικά.
Ελπίδα, αλλά όχι θεραπεία
Παρότι τα αποτελέσματα είναι εντυπωσιακά, οι ίδιοι οι ερευνητές τονίζουν ότι η ψιλοκυβίνη δεν θεράπευσε το Αλτσχάιμερ ούτε ανέστρεψε την εξέλιξη της νόσου. Πρόκειται για μια μεμονωμένη περίπτωση και δεν γνωρίζουμε ακόμη αν παρόμοια αποτελέσματα θα εμφανίζονταν σε άλλους ασθενείς.
Ωστόσο, η μελέτη προσφέρει μια ενδιαφέρουσα ιδέα: ακόμη και σε προχωρημένα στάδια του Αλτσχάιμερ, ο εγκέφαλος ίσως διατηρεί κρυμμένες λειτουργίες που μπορούν, υπό ορισμένες συνθήκες, να επανενεργοποιηθούν προσωρινά.
Το επόμενο βήμα
Για την ώρα, η συγκεκριμένη περίπτωση αποτελεί περισσότερο μια ένδειξη παρά μια απόδειξη. Χρειάζονται μεγαλύτερες και αυστηρά ελεγχόμενες κλινικές μελέτες για να διαπιστωθεί αν η ψιλοκυβίνη μπορεί πραγματικά να βοηθήσει άτομα με Αλτσχάιμερ και ποιος είναι ο ασφαλέστερος τρόπος χρήσης της.
Παρόλα αυτά, η ιστορία της 80χρονης γυναίκας δείχνει ότι η επιστήμη εξακολουθεί να ανακαλύπτει νέους τρόπους κατανόησης του εγκεφάλου και ίσως ανοίγει ένα παράθυρο ελπίδας σε μια ασθένεια που μέχρι σήμερα θεωρείται μη αναστρέψιμη.
Πηγή: medicalxpress.com
