«Όλα ήταν μια χαρά… μέχρι που μπήκα στην εμμηνόπαυση. Άρχισα να μην αναγνωρίζω τον εαυτό μου. Ενώ ήμουν μια γυναίκα με καλά παιδικά χρόνια, δυναμική, δραστήρια, με καλή σχέση με τον σύζυγό μου και το παιδί μου, ξαφνικά φτάνω σε μια ηλικία και νιώθω ότι γίνομαι μια άλλη γυναίκα. Έχω εναλλαγές στη διάθεσή μου, κάποιες μέρες αισθάνομαι έντονη θλίψη ή εκνευρισμό χωρίς να καταλαβαίνω το γιατί, δεν έχω την ίδια ενέργεια, έχω χάσει τον ερωτισμό μου και πολλές φορές δεν αναγνωρίζω τον τρόπο που σκέφτομαι ή αντιδρώ. Αναρωτιέμαι αν όλα αυτά είναι φυσιολογικά ή αν πρέπει να με ανησυχήσουν. Είναι απλώς η εμμηνόπαυση ή μήπως χρειάζεται να απευθυνθώ σε κάποιον ειδικό για να καταλάβω τι πραγματικά μου συμβαίνει;»

Τι απαντάει ο παιδοψυχίατρος και ψυχαναλυτής Θανάσης Χατζόπουλος:

«Κάθε γυναίκα που περνά αυτή τη φάση χρειάζεται, πρώτα απ’ όλα, να τη σκεφτεί με τον εαυτό της. Βεβαίως μπορεί να απευθυνθεί και σε κάποιον ειδικό, όμως πρόκειται για μια απολύτως φυσιολογική φάση στη ζωή μιας γυναίκας, όπως ήταν η εφηβεία, η πρώτη περίοδος ή η πρώτη ερωτική επαφή.

Η εμμηνόπαυση, βέβαια, έχει να κάνει με τη φθορά, με το πέρασμα του χρόνου, με τα γηρατειά και με την απώλεια της δυνατότητας τεκνοποίησης.

Ξαφνικά, δηλαδή, μια γυναίκα έρχεται αντιμέτωπη με την απώλεια μιας λειτουργίας που είχε τόσα χρόνια και αυτό έχει επιπτώσεις τόσο στο σώμα της όσο και στην ερωτική της ζωή. Εκεί, νομίζω, χρειάζεται περισσότερη φροντίδα, τόσο προς το σώμα της όσο και προς την ψυχή της, ώστε να μπορέσει να διαβεί αυτή την περίοδο και να αποδεχτεί την επόμενη φάση της ζωής της.

Αυτή η νέα φάση μπορεί να έχει λιγότερη ένταση στον σωματικό, ερωτικό και σεξουαλικό τομέα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι χρειάζεται να παραιτηθεί από όλα αυτά. Αντιθέτως, χρειάζεται να δει πώς μπορεί να συνεχίσει τη ζωή της με τα νέα δεδομένα που αφορούν τη σωματική της πορεία και ποιες επιπτώσεις μπορεί να έχουν στην υπόλοιπη ζωή της.

Μια γυναίκα μπορεί, για παράδειγμα, να εμφανίσει κατάθλιψη, να δυσκολεύεται με τον ύπνο ή να βρίσκεται ταυτόχρονα σε μια περίοδο αλλαγών στη δουλειά της, όπως η συνταξιοδότηση. Όλα αυτά μαζί μπορούν να δημιουργήσουν ένα σύνολο δυσκολιών, για το οποίο ίσως χρειαστεί να ζητήσει βοήθεια από έναν ειδικό.

Δεν είναι απαραίτητο να ξεκινήσει μια θεραπεία που θα διαρκέσει χρόνια. Μερικές φορές, ακόμη και δύο ή τρεις συναντήσεις μπορεί να είναι αρκετές, ώστε να βγάλει κάποια συμπεράσματα και να αλλάξει κάτι στον τρόπο που αντιμετωπίζει αυτή τη μετάβαση.

Οπωσδήποτε χρειάζεται να αντιμετωπίσει την εμμηνόπαυση ως μια φυσιολογική φάση της ζωής, όπως συμβαίνει και με άλλες σημαντικές μεταβάσεις. Για παράδειγμα, μια γυναίκα που αποκτά το πρώτο της παιδί μπορεί επίσης να δυσκολευτεί, καθώς κάποιες γυναίκες εμφανίζουν επιλόχεια κατάθλιψη μετά τον τοκετό.»

Η εμμηνόπαυση, λοιπόν, αποτελεί μια φυσική μετάβαση στη ζωή κάθε γυναίκας, όμως ο τρόπος με τον οποίο τη βιώνει είναι διαφορετικός για την καθεμία. Η ενημέρωση, η φροντίδα του εαυτού και η ανοιχτή συζήτηση με τους ανθρώπους του περιβάλλοντός της μπορούν να κάνουν αυτή την περίοδο πιο διαχειρίσιμη.

Όταν οι αλλαγές επηρεάζουν ουσιαστικά την καθημερινότητα ή την ψυχική ευεξία, η αναζήτηση υποστήριξης είναι μια επιλογή που μπορεί να βοηθήσει τη γυναίκα να προσαρμοστεί με μεγαλύτερη ασφάλεια και αυτοπεποίθηση στη νέα αυτή φάση της ζωής της.