«Μετά το διαζύγιο έλεγα συνέχεια ότι τελείωσαν αυτά για μένα. Είχα τη δουλειά μου, τα παιδιά μου είχαν μεγαλώσει, έβγαινα με φίλες, αλλά μέσα μου είχα αποδεχτεί ότι ο έρωτας ήταν κάτι που είχα ζήσει και είχε κλείσει ο κύκλος του. Δεν ένιωθα δυστυχισμένη, απλώς πίστευα ότι έτσι είναι η ζωή μετά τα 50.

Μια μέρα, σχεδόν για πλάκα, κατέβασα μια εφαρμογή γνωριμιών και δεν το είπα σε κανέναν, γιατί ντρεπόμουν λίγο και για να είμαι ειλικρινής φοβόμουν τι θα σκεφτούν οι άλλοι. Έφτιαξα ένα προφίλ, έβαλα δύο φωτογραφίες και είπα “για να δούμε…”. Δεν περίμενα τίποτα, δεν είχα καμία προσδοκία βασικά. Ε τότε λοιπόν από το πουθενά, έγινε κάτι που δεν περίμενα ποτέ. Το θέμα δεν είναι ότι γνώρισα έναν άνθρωπο, αλλά οτι θυμήθηκα πως μπορούσα ακόμα να γελάω, να ανυπομονώ να χτυπήσει το κινητό μου, να ετοιμάζομαι για ένα ραντεβού και να νιώθω ξανά γυναίκα.»

Πολλές γυναίκες μετά τα 50 αναγνωρίζουν τον εαυτό τους σε αυτή την ιστορία. Όχι γιατί όλες θα γνωρίσουν τον άνθρωπο της ζωής τους μέσα από μια εφαρμογή γνωριμιών, αλλά γιατί οι περισσότερες έχουν νιώσει κάποια στιγμή ότι η προσωπική τους ζωή μπήκε στο περιθώριο. Μετά τον γάμο, τα παιδιά, τις υποχρεώσεις ή έναν δύσκολο χωρισμό, ο έρωτας μοιάζει να σταματά να αποτελεί προτεραιότητα. Κάποιες φορές, μάλιστα, πιστεύουν ότι δεν τους αφορά πια.

«Μήπως είμαι μεγάλη για όλα αυτά;»

Αυτή είναι ίσως η πιο συνηθισμένη σκέψη. Όχι επειδή μια γυναίκα στα 55 δεν θέλει να αγαπήσει ή να αγαπηθεί, αλλά επειδή μεγαλώνει σε μια κοινωνία που της περνά διαρκώς το μήνυμα ότι ο έρωτας έχει… ηλικία.

Πολλές νιώθουν αμηχανία ακόμα και στην ιδέα να φτιάξουν προφίλ σε μια εφαρμογή γνωριμιών. Αναρωτιούνται αν «ταιριάζει» στην ηλικία τους, αν θα τις κρίνουν ή αν θα απογοητευτούν. Στην πραγματικότητα, όμως, το μεγαλύτερο εμπόδιο δεν είναι η εφαρμογή. Είναι οι ίδιες οι πεποιθήσεις που έχουν χτίσει για τον εαυτό τους.

Δεν ψάχνουν απλώς έναν σύντροφο

Οι περισσότερες γυναίκες που κάνουν αυτό το βήμα δεν αναζητούν έναν «πρίγκιπα». Αναζητούν παρέα, επικοινωνία, έναν άνθρωπο να μοιραστούν την καθημερινότητά τους ή τέλος πάντων κάποιον που θα τους στείλει ένα μήνυμα το πρωί ή θα τις ρωτήσει πώς πήγε η μέρα τους.

Αυτό που έχει σημασία είναι ότι πριν καν εμφανιστεί ένας νέος άνθρωπος στη ζωή τους, συμβαίνει κάτι ακόμα πιο σημαντικό. Αρχίζουν να θυμούνται ποιες ήταν πριν βάλουν τις ανάγκες όλων των άλλων πάνω από τις δικές τους.

Ο φόβος της απόρριψης δεν έχει ηλικία

Η μεγαλύτερη δυσκολία για μια γυναίκα μετά τα 50 δεν είναι να ανοίξει έναν λογαριασμό σε μια εφαρμογή γνωριμιών, αλλά να αποδεχτεί ότι μπορεί να απορριφθεί.

Ο φόβος αυτός υπάρχει σε κάθε ηλικία, όμως όσο μεγαλώνουμε αποκτά διαφορετική μορφή. Δεν αφορά μόνο την εμφάνιση ή τη χημεία. Αγγίζει βαθύτερες πεποιθήσεις, όπως «μήπως είναι αργά για μένα;», «μήπως δεν αξίζω πια;» ή «μήπως δεν ενδιαφέρεται κανείς για μια γυναίκα της ηλικίας μου;».

Κι όμως, η απόρριψη δεν αποτελεί απόδειξη ότι κάποιος δεν αξίζει. Είναι απλώς μέρος κάθε ανθρώπινης γνωριμίας, είτε είμαστε 25 είτε 65 ετών.

Μια μικρή αλήθεια που σχεδόν όλες σκέφτονται

Υπάρχουν γυναίκες που φτιάχνουν προφίλ και το διαγράφουν μέσα σε δέκα λεπτά. Άλλες που ανοίγουν την εφαρμογή μόνο αργά το βράδυ, όταν δεν τις βλέπει κανείς. Άλλες που κάνουν “match” με κάποιον και χρειάζονται τρεις ημέρες για να απαντήσουν σε ένα απλό «Καλησπέρα». Όχι επειδή δεν ενδιαφέρονται, αλλά επειδή έχουν ξεχάσει πώς είναι να αφήνεις έναν άγνωστο να μπει ξανά στη ζωή σου.

Τι ακριβώς σκέφτονται πολλές γυναίκες μετά τα 50:

«Να σου πω την αλήθεια; Δεν ξέρω αρέσω σε κάποιον εκεί μέσα. Και μόνο που το σκέφτομαι, νιώθω λίγο περίεργα.»

«Μερικές φορές θέλω να μου στείλει κάποιος ένα μήνυμα, αλλά μετά σκέφτομαι “άσε καλύτερα…” και κλείνω το κινητό.»

«Έχω συνηθίσει τόσο πολύ να είμαι μόνη μου, που δεν ξέρω αν μπορώ να ξαναβάλω κάποιον στην καθημερινότητά μου.»

«Δεν φοβάμαι μην μείνω μόνη. Αυτό το έχω μάθει. Φοβάμαι μήπως μπλέξω πάλι με λάθος άνθρωπο.»

«Δεν μου λείπουν τα λουλούδια και οι μεγάλες κουβέντες. Μου λείπει να έχω κάποιον να του πω “ξέρεις τι έγινε σήμερα;” και να θέλει πραγματικά να με ακούσει.»

«Καμιά φορά βλέπω ένα ζευγάρι στην ηλικία μου να περπατάει χέρι-χέρι στον δρόμο και λέω από μέσα μου “ωραίο είναι αυτό…” και μετά μαλώνω τον εαυτό μου που το σκέφτηκα.»

«Έχω περάσει τόσα που δεν έχω διάθεση για παιχνίδια. Αν είναι να έρθει κάποιος, θέλω να μου φέρνει ηρεμία, όχι άγχος.»

«Το πιο δύσκολο δεν είναι να βγω ραντεβού. Το πιο δύσκολο είναι να πιστέψω ότι υπάρχει λόγος να βγω.»

«Δεν ψάχνω να ξαναζήσω τα είκοσί μου. Ψάχνω να νιώσω ότι η ζωή έχει ακόμα όμορφες εκπλήξεις.»

«Και ξέρεις κάτι; Μερικές φορές μου λείπει απλώς να με ρωτήσει ένας άνθρωπος “έφτασες σπίτι;” και να το εννοεί.»

Δεν είναι μόνο για νέους οι εφαρμογές γνωριμιών

Για πολλά χρόνια υπήρχε η εντύπωση ότι οι εφαρμογές γνωριμιών απευθύνονται κυρίως σε ανθρώπους 20 ή 30 ετών. Σήμερα, όμως, η πραγματικότητα είναι διαφορετική.

Όλο και περισσότεροι άνθρωποι άνω των 50 δημιουργούν προφίλ και δοκιμάζουν τις διαδικτυακές γνωριμίες. Άλλοι μετά από ένα διαζύγιο, άλλοι μετά την απώλεια του συντρόφου τους και άλλοι επειδή απλώς νιώθουν ότι ήρθε η στιγμή να γνωρίσουν νέους ανθρώπους.

Δεν σημαίνει ότι ψάχνουν απεγνωσμένα μια σχέση. Ούτε ότι δεν έχουν φίλους ή μια γεμάτη ζωή. Σημαίνει απλώς ότι, όπως ακριβώς θα γνώριζαν κάποιον μέσω της παρέας, της δουλειάς ή ενός ταξιδιού, επιλέγουν και έναν σύγχρονο τρόπο γνωριμιών.

Άλλωστε, όσο μεγαλώνουμε, οι ευκαιρίες να γνωρίσουμε νέους ανθρώπους στην καθημερινότητα γίνονται λιγότερες. Οι εφαρμογές γνωριμιών δεν υπόσχονται τον μεγάλο έρωτα, αλλά μπορούν να ανοίξουν μια πόρτα σε νέες γνωριμίες, φιλίες ή ακόμα και σε μια σχέση που ίσως να μην ξεκινούσε ποτέ διαφορετικά.

Έτσι, για πολλούς ανθρώπους μετά τα 50, οι εφαρμογές γνωριμιών δεν είναι η «τελευταία λύση». Είναι απλώς μια ακόμη ευκαιρία να γνωρίσουν έναν καινούργιο άνθρωπο, χωρίς να χρειάζεται να αλλάξουν τη ζωή τους ή να απολογηθούν γι’ αυτή την επιλογή.

Η δεύτερη ευκαιρία δεν είναι πάντα ένας νέος έρωτας

Η μεγαλύτερη αλλαγή δεν έρχεται απαραίτητα επειδή γνωρίζεις κάποιον. Έρχεται τη στιγμή που αποφασίζεις ότι δεν θέλεις να ζεις σαν να έχει τελειώσει η ζωή σου.

Για κάποιες αυτή η απόφαση θα οδηγήσει σε μια νέα σχέση. Για άλλες θα γίνει αφορμή να βγουν περισσότερο, να ταξιδέψουν, να κάνουν νέες γνωριμίες ή να αγαπήσουν ξανά τον εαυτό τους.

Η μεγαλύτερη ανακάλυψη μετά τα 50 δεν είναι ότι υπάρχει ακόμη έρωτας, αλλά ότι υπάρχει ακόμη ζωή, η οποία αρχίζει τη στιγμή που σταματάμε να λέμε «είμαι μεγάλη για αυτά».

Ποτέ δεν είναι αργά για να ξαναζήσεις!!!