Υπάρχουν στιγμές στη ζωή ενός ανθρώπου που δεν τον αφήνουν ποτέ πραγματικά. Στιγμές φόβου, απώλειας, αμφισβήτησης και μοναξιάς, που όμως μπορούν τελικά να γίνουν η δύναμη με την οποία θα σταθεί ξανά στα πόδια του.

Η Μαντόνα έχει γνωρίσει πολλές τέτοιες στιγμές. Το 2016, όταν τιμήθηκε με το Woman of the Year Award από το Billboard, δεν στάθηκε στη σκηνή μόνο ως μία από τις μεγαλύτερες σταρ της μουσικής. Μίλησε ως γυναίκα που χρειάστηκε να παλέψει για να επιβιώσει, να υπερασπιστεί τον εαυτό της και να συνεχίσει παρά όλα όσα προσπάθησαν να τη σταματήσουν.

Τα λόγια της ήταν μια προσωπική εξομολόγηση για τον φόβο, τις απώλειες, τη σεξουαλικότητα, τη γυναικεία δύναμη και, πάνω απ’ όλα, για την απόφαση να μην επιτρέψει στον εαυτό της να παραμείνει θύμα.

«Η Νέα Υόρκη ήταν ένα πολύ τρομακτικό μέρος»

«Ξεκίνησα σε μια πολύ δύσκολη εποχή. Παντού γύρω μου άνθρωποι πέθαιναν απo AIDS. Δεν ήταν ασφαλές να είσαι ομοφυλόφιλος, ούτε ήταν αποδεκτό να συνδέεσαι με την gay κοινότητα. Ήταν το 1979 και η Νέα Υόρκη ήταν ένα πολύ τρομακτικό μέρος.

Τον πρώτο χρόνο μου με κράτησαν υπό την απειλή όπλου, με βίασαν σε μια ταράτσα, ενώ ένα μαχαίρι ακουμπούσε στον λαιμό μου. Το διαμέρισμά μου το διέρρηξαν και το λήστεψαν τόσες πολλές φορές, που κάποια στιγμή σταμάτησα να κλειδώνω την πόρτα.

Τα χρόνια που ακολούθησαν έχασα σχεδόν όλους τους φίλους που είχα από AIDS, ναρκωτικά ή πυροβολισμούς».

Η Μαντόνα δεν έκρυψε ποτέ οτι τα πρώτα χρόνια της στη Νέα Υόρκη δεν ήταν η λαμπερή ιστορία που συχνά φανταζόμαστε για μια μελλοντική σταρ. Ήταν χρόνια επιβίωσης, φόβου και απωλειών.

«Ένιωθα παραλυμένη»

«Θυμάμαι ότι ένιωθα σαν να έχω παραλύσει. Μου πήρε λίγο χρόνο για να ξαναβρώ τον εαυτό μου και να συνεχίσω τη δημιουργική μου ζωή – να συνεχίσω τη ζωή μου.

Βρήκα παρηγοριά στην ποίηση της Μάγια Αγγέλου, στα κείμενα του Τζέιμς Μπάλντουιν και στη μουσική της Νίνα Σιμόν.

Θυμάμαι να εύχομαι να είχα μια γυναίκα στο πλευρό μου, μια γυναίκα στην οποία θα μπορούσα να κοιτάξω και να πάρω δύναμη».

Η Μαντόνα μίλησε επισης για την κριτική που δέχτηκε επειδή επέλεξε να εκφράζει ανοιχτά τη σεξουαλικότητά της.

«Η διάσημη φεμινίστρια συγγραφέας Καμίλ Πάλια είπε ότι με το να παρουσιάζω τον εαυτό μου σεξουαλικά, πήγαινα τις γυναίκες πίσω.

Και τότε σκέφτηκα: “Α, αν είσαι φεμινίστρια, δεν έχεις σεξουαλικότητα; Την αρνείσαι;”

Και είπα: “Στο διάολο. Είμαι ένα διαφορετικό είδος φεμινίστριας. Είμαι μια κακή φεμινίστρια”».

«Δεν μπορούσα να είμαι πια θύμα»

Ίσως όμως το πιο δυνατό σημείο της ομιλίας της ήταν εκείνο στο οποίο μίλησε για την απόφαση που άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο έβλεπε τη ζωή της.

«Κατάλαβα ότι δεν μπορούσα να είμαι πια θύμα. Οτι όλα όσα μου συνέβησαν έγιναν για κάποιο λόγο. Και ότι δική μου δουλειά ήταν να μαθαίνω από κάθε καταιγίδα στην οποία έμπλεκα».

Και αυτή η φράση μοιάζει να συνοψίζει ολόκληρη τη στάση της απέναντι στη ζωή: όχι να αρνηθεί όσα της συνέβησαν, αλλά να αποφασίσει ότι δεν θα τα αφήσει να καθορίσουν το ποια είναι.

«Όπως μπορείτε να φανταστείτε, όλα αυτά τα απρόσμενα γεγονότα οχι μόνο με βοήθησαν να γίνω η τολμηρή γυναίκα που στέκεται σήμερα μπροστά σας. Μου θύμισαν επίσης ότι είμαι ευάλωτη.

Και στη ζωή δεν υπάρχει πραγματική ασφάλεια, παρά μόνο η πίστη στον εαυτό μας και η κατανόηση ότι δεν είμαι ιδιοκτήτρια των ταλέντων μου».

«Αν είσαι γυναίκα, πρέπει να παίξεις το παιχνίδι»

Η Μαντόνα μίλησε και για τις διαφορετικές απαιτήσεις που η κοινωνία έχει από τις γυναίκες.

«Εμπνεύστηκα, φυσικά, από την Ντέμπι Χάρι, την Κρίσι Χάιντ και την Αρίθα Φράνκλιν. Όμως η πραγματική μου μούσα ήταν ο Ντέιβιντ Μπόουι.

Ενσάρκωνε τόσο το ανδρικό όσο και το γυναικείο πνεύμα και αυτό μου ταίριαζε απόλυτα. Με έκανε να πιστέψω ότι δεν υπήρχαν κανόνες.

Όμως έκανα λάθος.

Δεν υπάρχουν κανόνες – αν είσαι αγόρι.

Αν είσαι κορίτσι, πρέπει να παίξεις το παιχνίδι».

Και συνέχισε περιγράφοντας τους κανόνες που, όπως υποστήριξε, επιβάλλονται στις γυναίκες:

«Μπορείς να είσαι όμορφη, χαριτωμένη και σέξι. Αλλά μην είσαι πολύ έξυπνη. Μην έχεις άποψη. Τουλάχιστον όχι μια άποψη που ξεφεύγει από αυτό που θεωρείται αποδεκτό.

Μπορείς να αντικειμενοποιείσαι από τους άνδρες και να ντύνεσαι προκλητικά, αλλά μην πάρεις ποτέ στα χέρια σου τη δική σου σεξουαλικότητα.

Και, πάνω απ’ όλα, μην μοιραστείς ποτέ τις δικές σου σεξουαλικές φαντασιώσεις με τον κόσμο.

Να είσαι αυτό που θέλουν οι άνδρες να είσαι.

Αλλά, ακόμη πιο σημαντικό, να είσαι αυτό με το οποίο αισθάνονται άνετα οι άλλες γυναίκες όταν βρίσκεσαι δίπλα σε άλλους άνδρες.

Και τέλος, μην μεγαλώσεις.

Γιατί το να μεγαλώνεις θεωρείται αμαρτία. Θα σε κρίνουν, θα σε καταδικάσουν και σίγουρα δεν θα σε παίζουν στο ραδιόφωνο».

«Αυτή ήταν η πρώτη φορά που κατάλαβα ότι οι γυναίκες δεν έχουν την ίδια ελευθερία με τους άνδρες»

Η Μαντόνα θυμήθηκε ακόμη την εποχή που έγινε διάσημη και βρέθηκε αντιμέτωπη με δημοσιεύματα για γυμνές φωτογραφίες της.

«Όταν έγινα για πρώτη φορά διάσημη, υπήρχαν γυμνές φωτογραφίες μου στο Penthouse και στο Playboy. Ήταν φωτογραφίες που είχα κάνει παλιότερα σε σχολές τέχνης για να βγάλω χρήματα. Και δεν ήταν καν ιδιαίτερα σέξι».

Αργότερα, όπως είπε, ο γάμος της με τον Σον Πεν την έκανε για ένα διάστημα να αισθάνεται ότι η κοινωνία την αντιμετώπιζε διαφορετικά.

«Τελικά με άφησαν ήσυχη επειδή παντρεύτηκα τον Σον Πεν. Και όχι μόνο θα τους έσπαγε τα μούτρα, αλλά ήμουν και εκτός αγοράς. Για λίγο δεν θεωρούμουν απειλή.

Χρόνια αργότερα, χωρισμένη και μόνη – συγγνώμη, Σον – κυκλοφόρησα το άλμπουμ Erotica και το βιβλίο Sex.

Θυμάμαι ότι έγινα πρωτοσέλιδο σε κάθε εφημερίδα και περιοδικό. Όλα όσα διάβαζα για τον εαυτό μου ήταν καταδικαστικά.

Με αποκαλούσαν πόρνη και μάγισσα. Ένα πρωτοσέλιδο με συνέκρινε ακόμη και με τον Σατανά.

Και σκέφτηκα: “Μισό λεπτό. Ο Prince δεν κυκλοφορεί με δίχτυα, ψηλοτάκουνα και κραγιόν, έχοντας τα οπίσθιά του έξω;”

Ναι, το έκανε. Αλλά ήταν άνδρας».

Και τότε, όπως είπε, συνειδητοποίησε κάτι που δεν θα ξεχνούσε ποτέ:

«Αυτή ήταν η πρώτη φορά που κατάλαβα πραγματικά ότι οι γυναίκες δεν έχουν την ίδια ελευθερία με τους άνδρες».

«Το πιο αμφιλεγόμενο πράγμα που έχω κάνει είναι οτι παρέμεινα εδώ»

Η Μαντόνα στάθηκε στη συνέχεια στις απώλειες μιας ολόκληρης γενιάς καλλιτεχνών και ανθρώπων που γνώρισε.

«Ο κόσμος λέει ότι είμαι αμφιλεγόμενη. Όμως νομίζω ότι το πιο αμφιλεγόμενο πράγμα που έχω κάνει ποτέ είναι ότι παρέμεινα εδώ».

Και τότε αναφέρθηκε σε ανθρώπους που έφυγαν νωρίς:

«Ο Μάικλ έφυγε. Ο Τούπακ έφυγε. Ο Prince έφυγε. Η Γουίτνεϊ έφυγε. Η Έιμι Γουάινχαουζ έφυγε. Ο Ντέιβιντ Μπόουι έφυγε».

Έκανε μια μικρή παύση.

«Αλλά εγώ είμαι ακόμα εδώ».

Το κοινό την καταχειροκρότησε.

«Πρέπει να αρχίσουμε να αναγνωρίζουμε τη δική μας αξία»

Κλείνοντας, η Μαντόνα απευθύνθηκε σε όλες τις γυναίκες που βρίσκονταν απέναντί της.

«Είμαι μία από τις τυχερές και κάθε μέρα μετράω τις ευλογίες μου.

Αυτό που θέλω να πω σε όλες τις γυναίκες εδώ σήμερα είναι το εξής: Οι γυναίκες έχουν καταπιεστεί για τόσο πολύ καιρό, ώστε έχουν αρχίσει να πιστεύουν αυτά που λένε οι άνδρες γι’ αυτές.

Πιστεύουν ότι πρέπει να στηρίζουν έναν άνδρα για να γίνει η δουλειά.

Υπάρχουν, βέβαια, πολύ αξιόλογοι άνδρες που αξίζει να στηρίξουμε. Όχι όμως επειδή είναι άνδρες. Επειδή το αξίζουν.

Ως γυναίκες, πρέπει να αρχίσουμε να αναγνωρίζουμε τη δική μας αξία και την αξία η μία της άλλης».

Και έδωσε ένα μήνυμα που παραμένει επίκαιρο:

«Αναζητήστε δυνατές γυναίκες για να γίνουν φίλες σας, να σταθείτε δίπλα τους, να μάθετε από αυτές, να συνεργαστείτε μαζί τους, να εμπνευστείτε από αυτές, να τις στηρίξετε και να εξελιχθείτε μαζί τους».

«Η αντίστασή σας με έκανε πιο δυνατή»

Στο τέλος της ομιλίας της, η Μαντόνα συγκινήθηκε.

«Δεν έχει τόση σημασία το ότι λαμβάνω αυτό το βραβείο, όσο το ότι έχω την ευκαιρία να σταθώ μπροστά σας και να σας πω ευχαριστώ.

Όχι μόνο στους ανθρώπους που με αγάπησαν και με στήριξαν όλα αυτά τα χρόνια. Δεν έχετε ιδέα… δεν έχετε ιδέα πόσο σημαντική είναι για μένα η στήριξή σας».

Στη συνέχεια όμως ευχαρίστησε και εκείνους που την αμφισβήτησαν.

«Αλλά θέλω να πω ευχαριστώ και σε όσους αμφέβαλλαν για μένα, σε όσους μου έλεγαν ότι δεν μπορώ, ότι δεν θα τα καταφέρω ή ότι δεν πρέπει.

Η αντίστασή σας με έκανε πιο δυνατή. Με έκανε να προσπαθήσω περισσότερο. Με έκανε τη μαχήτρια που είμαι σήμερα.

Με έκανε τη γυναίκα που είμαι σήμερα.

Οπότε, σας ευχαριστώ».

Ίσως τελικά αυτό να ήταν και το πιο δυνατό μήνυμα της ομιλίας της: δεν χρειάζεται να περιμένουμε μια ζωή χωρίς δυσκολίες για να νιώσουμε ασφαλείς. Χρειάζεται να μάθουμε να στεκόμαστε στα πόδια μας όταν αυτές έρχονται.

Γιατί, όπως είπε η ίδια η Μαντόνα, «στη ζωή δεν υπάρχει πραγματική ασφάλεια, παρά μόνο η πίστη στον εαυτό μας».

@madonnabloom Madonna – Women of the year Speech – Billboard 2016 👑 💜 #Madonna #QueenofPop #WomenofTheYear #WomenInMusic #Billboard #womenempowerment #womansupportwoman #Womansday #diadelamujer #viral #fyp #foryoupage #ReinadelPop #paratii #love ♬ Living For Love – Madonna