Η δουλειά που κάνεις στο σκοτάδι δημιουργεί την επιτυχία που θαυμάζουν οι άλλοι στο φως!

dave-hoefler-tree-unsplash

Έχεις σκεφτεί ποτέ ότι ένα δέντρο μεγαλώνει ταυτόχρονα προς δύο διαφορετικές κατευθύνσεις; Την ώρα που ο κορμός και τα κλαδιά του ανεβαίνουν προς το φως, οι ρίζες του απλώνονται βαθιά μέσα στο σκοτάδι της γης.


Αυτή η εικόνα κρύβει ένα από τα πιο όμορφα μαθήματα για τη ζωή. Πριν δούμε την ανάπτυξη, την επιτυχία και τους καρπούς, υπάρχει πάντα ένα κομμάτι της διαδρομής που κανείς δεν βλέπει.

Όταν ένας σπόρος αρχίζει να μεγαλώνει, δεν εμφανίζεται αμέσως πάνω από το έδαφος. Πρώτα χρειάζεται να δημιουργήσει ρίζες. Βρίσκεται μέσα στο σκοτάδι, συναντά αντίσταση και πιέζεται από το χώμα, όμως συνεχίζει να προχωρά προς τα κάτω. Οι ρίζες του πρέπει να βρουν χώρο μέσα σε ένα περιβάλλον που δεν είναι εύκολο, ώστε αργότερα το δέντρο να μπορεί να σταθεί όρθιο και να αναπτυχθεί προς τα πάνω.

Η αόρατη δουλειά που προηγείται της επιτυχίας

Κάπως έτσι λειτουργεί πολλές φορές και η ανθρώπινη ζωή. Υπάρχουν περίοδοι κατά τις οποίες δουλεύουμε σκληρά χωρίς να βλέπουμε άμεσα αποτελέσματα. Προσπαθούμε, μαθαίνουμε, αποτυγχάνουμε, ξανασηκωνόμαστε και συνεχίζουμε, ενώ από έξω μπορεί να φαίνεται ότι δεν συμβαίνει απολύτως τίποτα. Είναι οι στιγμές που κανείς δεν χειροκροτεί, κανείς δεν γνωρίζει πόσο προσπαθούμε και ίσως ούτε εμείς οι ίδιοι δεν είμαστε σίγουροι πού θα μας οδηγήσει όλη αυτή η προσπάθεια.

Κι όμως, αυτές οι περίοδοι μπορεί να είναι εκείνες που δημιουργούν τις βάσεις για όσα θα έρθουν αργότερα. Όπως οι ρίζες ενός δέντρου μεγαλώνουν κάτω από την επιφάνεια χωρίς να τις βλέπει κανείς, έτσι και η προσωπική μας ανάπτυξη συχνά συμβαίνει αθόρυβα. Η γνώση που αποκτούμε, η υπομονή που καλλιεργούμε και οι δυσκολίες που μαθαίνουμε να αντιμετωπίζουμε δεν φαίνονται πάντα αμέσως, όμως μπορούν να μας κάνουν πιο σταθερούς όταν έρθει η στιγμή να προχωρήσουμε.

Όλοι θέλουν τον καρπό, λίγοι βλέπουν τις ρίζες

Όταν ένα δέντρο μεγαλώσει, οι περισσότεροι παρατηρούν τον κορμό, τα κλαδιά, τα φύλλα και τελικά τους καρπούς του. Σπάνια σκεφτόμαστε όσα έχουν συμβεί κάτω από το χώμα για να μπορέσει να φτάσει μέχρι εκεί. Το ίδιο συμβαίνει και με τους ανθρώπους. Βλέπουμε την επιτυχία κάποιου, την αναγνώριση, τη δουλειά που κατάφερε να δημιουργήσει ή το αποτέλεσμα που παρουσιάζει και συχνά ξεχνάμε ότι πίσω από αυτή την εικόνα μπορεί να υπάρχουν χρόνια προσπάθειας, αμφιβολίας, απογοητεύσεων και μοναχικών αποφάσεων.


Η ζωή δεν μας δείχνει πάντα τη διαδικασία. Μας δείχνει κυρίως το αποτέλεσμα. Γι’ αυτό είναι εύκολο να συγκρίνουμε τη δική μας δύσκολη περίοδο με την καλύτερη στιγμή κάποιου άλλου. Να βλέπουμε τον «καρπό» του άλλου και να αισθανόμαστε ότι εμείς δεν προχωράμε αρκετά, χωρίς να γνωρίζουμε πόσο καιρό χρειάστηκε εκείνος για να δημιουργήσει τις δικές του ρίζες.

Το σκοτάδι δεν σημαίνει ότι δεν μεγαλώνεις

Υπάρχουν στιγμές που η ζωή μοιάζει βαριά και η προσπάθεια που κάνουμε μοιάζει να μην οδηγεί πουθενά. Μπορεί να δουλεύουμε πάνω σε έναν στόχο, να προσπαθούμε να αλλάξουμε μια συνήθεια, να χτίζουμε μια νέα ζωή ή απλώς να προσπαθούμε να σταθούμε ξανά στα πόδια μας. Όταν όμως δεν υπάρχει άμεσο αποτέλεσμα, είναι εύκολο να πιστέψουμε ότι έχουμε μείνει στάσιμοι.

Το δέντρο μας θυμίζει ότι η ανάπτυξη δεν είναι πάντα ορατή. Μπορεί κάτι σημαντικό να συμβαίνει ακριβώς εκεί που δεν μπορούμε να το δούμε. Οι ρίζες μεγαλώνουν στο σκοτάδι πριν το δέντρο μπορέσει να αναζητήσει το φως και αυτό μπορει να σημαίνει ότι μια δύσκολη περίοδος δεν είναι απαραίτητα χαμένος χρόνος, αλλα μια περίοδος κατά την οποία χτίζονται οι βάσεις για το επόμενο βήμα.

Δεν χρειάζεται να φαίνεται η προσπάθειά σου για να έχει αξία

Στην εποχή της συνεχούς προβολής, έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε κυρίως τα αποτελέσματα. Φωτογραφίες, επιτυχίες, νέες δουλειές, ταξίδια, στόχους που επιτεύχθηκαν. Πολύ λιγότερο βλέπουμε τις ώρες αμφιβολίας, τις αποτυχίες και τις φορές που κάποιος χρειάστηκε να συνεχίσει χωρίς να ξέρει αν τελικά θα τα καταφέρει.

Όμως η πραγματική ανάπτυξη δεν χρειάζεται πάντα κοινό. Υπάρχουν πράγματα που αξίζει να χτίζονται αθόρυβα, χωρίς την ανάγκη για επιβεβαίωση. Όπως ένα δέντρο δεν χρειάζεται κανέναν να κοιτάζει τις ρίζες του για να συνεχίσει να μεγαλώνει, έτσι κι εμείς δεν χρειάζεται να αποδεικνύουμε καθημερινά στους άλλους ότι προχωράμε.

Οταν, λοιπον, βρίσκεσαι σε μια περίοδο που μοιάζει σκοτεινή ή δύσκολη, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι δεν εξελίσσεσαι. Μπορεί απλώς να βρίσκεσαι στο σημείο της διαδρομής όπου οι ρίζες σου μεγαλώνουν.

Όταν έρθει η σωστή στιγμή, όσα χτίζεις σήμερα χωρίς να τα βλέπει κανείς μπορεί να γίνουν η βάση για όλα όσα θα θαυμάσουν οι άλλοι αργότερα.

Σχετικά άρθρα