Όλα τα θέματα

Ποια είναι τα σημάδια της ψυχογενούς ανορεξίας;

Η κυρία Τζένη Σουμάκη, παιδοψυχίατρος – ψυχαναλύτρια, επιστημονικά υπεύθυνη του Κέντρου Ημέρας «ΑΝΑΣΑ» αναλύει τη συγκεκριμένη διαταραχή και δίνει τις κατευθυντήριες γραμμές για την αντιμετώπισή της.

Η ψυχογενής ανορεξία είναι μία από τις πιο απειλητικές διαταραχές διατροφής που καταγράφονται πλέον και στην Ελλάδα. Δεν πρόκειται για μια κατάσταση στην οποία το άτομο δεν έχει όρεξη για φαγητό, αλλά είναι μια πολύπλοκη ασθένεια ψυχολογικής φύσης που πλήττει τις γυναίκες της εφηβικής και της μετεφηβικής ηλικίας.

Τι είναι η ψυχογενής ανορεξία;

Πρόκειται για το τρίτο συχνότερο χρόνιο νόσημα της εφηβικής ηλικίας στις γυναίκες, με την  πρώτη κορύφωση να καταγράφεται στην ηλικία των 14,5 ετών και τη δεύτερη στα 18 χρόνια. Τις τελευταίες πέντε δεκαετίες έχει διαπιστωθεί σημαντική αύξηση της νόσου στις γυναίκες ηλικίας 15 – 24 ετών, και η αναλογία εμφάνισης της στις γυναίκες είναι επταπλάσια σε σύγκριση με την αντίστοιχη στους άνδρες.

Πώς εξηγείται η εμφάνιση στις συγκεκριμένες ηλικίες;

Η κορύφωση της συχνότητας εμφάνισης της ανορεξίας στην ηλικία των 15 – 24 ετών αντικατοπτρίζει την προβολή από τα μέσα μαζικής επικοινωνίας ιδιαίτερα λεπτόσωμων γυναικών ως προτύπων μίμησης για νέες κοπέλες. Η λεπτή σιλουέτα έχει μια απόλυτη αξία που πλησιάζει σε μια «ηθική» τελειότητα και αποτελεί απόδειξη παντοδυναμίας.

Ποια είναι τα αΙτιά της;

Ατομικοί, ψυχολογικοί αλλά και οργανικοί παράγοντες συμμετέχουν στη γένεσή της.  Η οικογένεια και το περιβάλλον παίζουν σημαντικό ρόλο στην εμφάνιση της διαταραχής. Πρόκειται για οικογένειες που χαρακτηρίζονται από μια κυρίαρχη φροντίδα να δοθεί μια καλή εικόνα προς τα έξω σε βάρος των προσωπικών συναισθημάτων. Κυρίαρχο πρόσωπο αποτελεί η κυριαρχική – ελεγκτική μητέρα. Με τη διαταραχή η ανορεκτική έφηβη αφενός προβάλλει το αίτημά της για αγάπη με τη σωματική της αδυναμία, απ’ την άλλη αρνείται κάθε βοήθεια που της προσφέρεται.

Τι πρέπει να κινητοποιήσει τους γονείς;

Έναρξη δίαιτας με σκοπό την απώλεια βάρους χωρίς «ιδιαίτερο» λόγο. Ή ακόμα και αν συντρέχει λόγος, συνέχιση της δίαιτας σε ακραία επίπεδα. Σοβαρή και απότομη απώλεια βάρους, η οποία μπορεί να συνοδεύεται και από διαστρεβλωμένη αντίληψη/ «προσωπική αίσθηση» για τη σωματική διάπλαση. Στην περίπτωση της ανορεξίας, το βάρος φτάνει και κατά 15% κάτω του κατώτατου φυσιολογικού. Εμμονή γύρω από το σωματικό βάρος, έντονη ανησυχία κι ενασχόληση με την εικόνα σώματος. Αποκλεισμός, εκλεκτικότητα ή περιορισμός τροφών, συχνό ζύγισμα, μέτρηση θερμίδων. «Εξαφάνιση» στην τουαλέτα αμέσως μετά το γεύμα (για την αποβολή του φαγητού). Διαταραχές της περιόδου (αναστάτωση της εμμηνορρυσίας ή διακοπή της για 3 συνεχείς κύκλους ) έως αμηνόρροια.

Πώς πρέπει να αντιδράσει η οικογένεια του ατόμου με ανορεξία;

Οι γονείς συνήθως αποδυναμώνονται με την εμφάνιση στο παιδί τους μιας διατροφικής διαταραχής και συχνά ενοχοποιούνται κατηγορώντας τους εαυτούς τους για την ασθένεια. Άλλες φορές βέβαια, αρνούνται το ότι υπάρχει πραγματικό πρόβλημα το οποίο χρήζει άμεσης αντιμετώπισης. Έτσι πολύ συχνά τα παιδιά φτάνουν σε ακραία σημεία, όπου η νοσηλεία μπορεί να κριθεί αναγκαία. Συχνά επίσης, χρησιμοποιούν λογικά επιχειρήματα για να εξηγήσουν αυτό που συμβαίνει, κάτι που οδηγεί αναπόφευκτα σε ένταση και μεγαλύτερη απογοήτευση των παιδιών με ενίσχυση των συμπτωμάτων της ασθένειας.

Σε ποιον πρέπει να απευθυνθεί κάποιος, εφόσον εντοπίσει το πρόβλημα;

Η θεραπεία αφορά τόσο στο σωματικό όσο και στον ψυχικό τομέα. Συχνά έχει χαρακτήρα επείγουσας σωματικής (εντονότατη καχεξία, ηλεκτρολυτικές και ορμονικές διαταραχές) ή ψυχικής αιτιολογίας (απόπειρα αυτοκτονίας, εντονότατη έκρηξη άγχους, ιδίως μετά από βουλιμική κρίση). Το Κέντρο Ημέρας «ΑΝΑΣΑ» παρέχει εντελώς δωρεάν , υπηρεσίες διάγνωσης, θεραπείας και συμβουλευτικής υποστήριξης των πασχόντων και των οικογενειών τους, μέσω μιας πολυκλαδικής ομάδας επαγγελματιών υγείας η οποία αποτελείται από ψυχίατρο, παιδοψυχίατρο, ψυχολόγους, γενικό ιατρό, διατροφολόγο, εργοθεραπευτή.

Επίδομα θέρμανσης. Κερδίζω 28 λεπτά το λίτρο;

Μάθετε πως θα κερδίσετε την επιστροφή των 28 λεπτών στο λίτρο.

-Ποιοι δικαιούνται το επίδομα θέρμανσης;

Οι δικαιούχοι του επιδόματος θέρμανσης ορίζονται με  βάση εισοδηματικά και περιουσιακά στοιχεία.  Το ετήσιο οικογενειακό εισόδημα δεν πρέπει να ξεπερνά τις 25.000 ευρώ για τον άγαμο και τις 35.000 ευρώ για τον έγγαμο χωρίς παιδιά. Στην περίπτωση ύπαρξης τέκνων το όριο προσαυξάνεται κατά 3.000 ευρώ για κάθε παιδί, ενώ για τις μονογονεϊκές οικογένειες το όριο αποδοχών ορίζεται στις 38.000 ευρώ. Στα περιουσιακά κριτήρια, ορίζεται πως η ακίνητη περιουσία δεν πρέπει να ξεπερνά τις 150.000 ευρώ για τον άγαμο και τις 200.000 για τους έγγαμους και τις μονογονεϊκές οικογένειες.

-Τι πρέπει να κάνω για να πάρω το επίδομα θέρμανσης;

Οι ενδιαφερόμενοι πρέπει να υποβάλλουν αίτηση στην ιστοσελίδα της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων (www.gsis) , ώστε να ενταχθούν στο Μητρώο Δικαιούχων.  Όσοι δεν υποχρεούνται να υποβάλλουν φορολογική δήλωση είναι απαραίτητο να κάνουν μία υπεύθυνη δήλωση κατά την υποβολή της ηλεκτρονικής τους αίτησης.

-Ποιο είναι το ύψος του επιδόματος θέρμανσης;

Το ποσό που θα λάβει ο κάθε δικαιούχος ως επίδομα θέρμανσης καθορίζεται από τόσο από τα τετραγωνικά μέτρα της κατοικίας του, όσο και από την περιοχή στην οποία αυτή βρίσκεται. Ωστόσο έχει τεθεί ένα ανώτατο και ένα κατώτατο όριο στις τιμές αυτές που ανέρχονται στα 840 και τα 42 ευρώ αντίστοιχα.

Τι πρέπει να προσέχω όταν νοικιάζω σπίτι;

Απαντά η δικηγόρος, Χρύσα Εψίμου.

-Χρειάζομαι οπωσδήποτε δικηγόρο κατά τη διαδικασία της μίσθωσης;

Κατά κανόνα για την υπογραφή μισθωτηρίων δεν απαιτείται η παρουσία δικηγόρων μάλιστα, η μίσθωση μπορεί να γίνει και προφορικά. Όμως, συνήθως χρησιμοποιούνται έντυπα που υπάρχουν έτοιμα και τα οποία πράγματι, περιέχουν τους βασικούς όρους.

-Τι πρέπει να προσέχουμε όταν υπογράφουμε συμφωνητικό ενοικίασης;

1. Να αναγράφεται ότι το ακίνητο "παραλήφθηκε ανεπιφύλακτα" έτσι, αποφεύγονται ενστάσεις για την κατάσταση του ακινήτου και διευκολύνεται η έξωση του ενοικιαστή αν δεν πληρώνει το μίσθωμα μέσω ειδικής διαδικασίας.

2. Σε περίπτωση επαγγελματικής μίσθωσης να αναγράφεται ποιος καταβάλλει το χαρτόσημο αλλιώς το μοιράζονται τα μέρη.

3.  Να γίνεται πρόβλεψη αναπροσαρμογής μισθώματος ακόμη και μετά τη λήξη του χρόνου της μίσθωσης έτσι αποφεύγεται η προσφυγή στα δικαστήρια.

4. Να αναγράφεται η διάρκεια της μίσθωσης.

-Είναι καλύτερο να κάνουμε μακράς διαρκείας συμφωνητικά;

Καλύτερο είναι να μη δεσμευόμαστε για μεγάλα χρονικά διαστήματα ακόμα και στα συμφωνητικά που έχουν διάρκεια ενός έτους ο ενοικιαστής δε  χάνει τα δικαιώματα του μιας και προστατεύεται για τρία έτη. Όσον αφορά τα καταστήματα τα έτη προστασίας αυξάνονται. Με αυτό τον τρόπο έχει τη δυνατότητα να αποχωρήσει από το ακίνητο με τη λήξη της μισθώσεως χωρίς να καταβάλει αποζημίωση .

-Τι συμβαίνει στις περιπτώσεις όπου δεν τηρείται η μη καταβολή μίσθωσης όπως συμφωνήθηκε; Ποιοι ευνοούνται συνήθως;

Αν ο όρος που δεν τηρείται είναι η μη καταβολή μισθώματος, προβλέπεται ταχεία διαδικασία έξωσης και καταβολής μισθωμάτων (λέγοντας  «ταχεία» να μην αισιοδοξούμε και πολύ) αν δε είναι παραβίαση άλλου όρου καταφεύγουμε κανονικά στα δικαστήρια με μάρτυρες. Γενικά, τα δικαστήρια, εκτός από κραυγαλέες περιπτώσεις και υπό τον όρο καταβολής του ενοικίου προστατεύουν τους ενοικιαστές, γιατί είναι γεγονός ότι οι ιδιοκτήτες στο παρελθόν έκαναν κατάχρηση των όρων. Όμως στις περιπτώσεις δυστροπίας στην πληρωμή το ζήτημα αλλάζει και ούτε καν η αναβολή της δίκης είναι εύκολη.

-Τι πρέπει να κάνουν οι ιδιοκτήτες σε περιπτώσεις όπου δεν καταβάλλονται τα ενοίκια;

Οι ιδιοκτήτες  πρέπει να κινηθούν άμεσα, ακόμη και από τον δεύτερο μήνα μη πληρωμής, γιατί και η συντομότερη διαδικασία απαιτεί κάποιους μήνες (εκτός αν πρόκειται για περιφερειακό ειρηνοδικείο όπου ίσως ο φόρτος εργασίας δεν είναι μεγάλος). Έτσι, όταν φτάνουν σε μας τους δικηγόρους αφενός έχουν χάσει τα τρέχοντα ενοίκια, αφετέρου θα χάσουν και τα μελλοντικά (μέχρι να εκδοθεί η δικαστική απόφαση δηλαδή) γιατί είναι γεγονός ότι όσο αυξάνεται μία οφειλή τόσο πιο δύσκολη είναι η πληρωμή της.

Πώς θα ρυθμίσω ληξιπρόθεσμες οφειλές;

Απαντά η δικηγόρος, Χρύσα Εψίμου. 

Η εισοδηματική  στενότητα,  τα υψηλά επιτόκια, οι επιθετικές   πρακτικές   προώθησης των πιστώσεων ή ακόμα και απρόβλεπτα γεγονότα στη ζωή των δανειοληπτών όπως προβλήματα υγείας, προβλήματα εργασίας αποτέλεσαν παράγοντες που συνέβαλαν ανενόχλητα στην αυξανόμενη υπερχρέωση νοικοκυριών.

Ο Ν. 3869/2010 (νόμος υπερχρεωμένων νοικοκυριών) δίνει τη δυνατότητα σε φυσικά πρόσωπα που έχουν περιέλθει σε μόνιμη αδυναμία πληρωμής ληξιπρόθεσμων οφειλών τους να προβούν σε ρύθμιση ή ακόμα και σε απαλλαγή τους από αυτά.

-Τι πρέπει να κάνουμε για να επωφεληθούμε από τις ευνοϊκές ρυθμίσεις του.

Τα στάδια που πρέπει να ακολουθήσουμε είναι:

1. Εξωδικαστικός συμβιβασμός: Αποτελεί ένα στάδιο, το οποίο  υποχρεωτικά πρέπει να ακολουθήσει κάθε οφειλέτης, προκειμένου να ενταχθεί στις διατάξεις του νόμου. Κατά το στάδιο αυτό, ο οφειλέτης γνωστοποιεί στους πιστωτές του ένα σχέδιο διευθέτησης των οφειλών που διαθέτει και τις οποίες θέλει να ρυθμίσει. Επί του ως άνω σχεδίου, οι Τράπεζες μπορούν να απαντήσουν εντός εύλογου διαστήματος (1-2 μήνες). Αν οι Τράπεζες δεν απαντήσουν ή απαντήσουν αρνητικά θεωρείται ότι ο συμβιβασμός απέτυχε και ο οφειλέτης προχωράει στο επόμενο στάδιο.

2. Αίτηση στο Ειρηνοδικείο: η αίτηση περιλαμβάνει κατάσταση περιουσίας και εισοδημάτων οφειλέτη και συζύγου, κατάσταση απαιτήσεων πιστωτών, σχέδιο διευθέτησης οφειλών.

3. Συμβιβασμός ενώπιον Ειρηνοδικείου: ο συμβιβασμός επιτυγχάνεται με συμφωνία πιστωτών με απαιτήσεις άνω του 51% των οφειλών. Αν δεν επέλθει συμβιβασμός, τη ρύθμιση αναλαμβάνει πλέον το Δικαστήριο, το οποίο και δικάζει την αίτηση.

4. Δικαστική ρύθμιση οφειλών: στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο, αφού λάβει υπόψη τα εισοδήματα του οφειλέτη και των μελών της οικογενείας του καθώς και τα περιουσιακά του στοιχεία, προχωρά στη ρύθμιση των οφειλών, κρίνει ότι αυτά δεν επαρκούν για την για την αποπληρωμή των χρεών.

Ο Ν. 3869/2010 διαθέτει μια περίπλοκη διαδικασία, η οποία συνοδεύεται από αρκετές προθεσμίες, η παρέλευση των οποίων μπορεί να οδηγήσει ακόμα και σε απόρριψη της αίτησης του οφειλέτη. Για το λόγο αυτό καλό θα είναι να πραγματοποιείται από κάποιον που γνωρίζει την διαδικασία και τις δυσκολίες της.

Ο πρώην σύζυγος είναι χρεωμένος χάνω τη διατροφή;

Απαντά η δικηγόρος, Χρύσα Εψίμου.
-Ο πρώην σύζυγός μου είναι υπερχρεωμένος και δεν έχει πόρους. Τι συμβαίνει σε αυτή την περίπτωση με τη διατροφή που πρέπει να καταβάλλει;
Ο σύζυγος είναι υποχρεωμένος πάντα να δίνει διατροφή στα παιδιά του, ακόμη και αν δεν έχει καθόλου πόρους. Είναι λάθος η αντίληψη  «δεν έχει τίποτα, τι να του πάρω;» Το δικαστήριο κρίνει με βάση την οικονομική κατάσταση αλλά κρίνει και με βάση της αναξιοποίητες δυνατότητες του συζύγου.
Επομένως, αν είναι υγιής και έχει τυπικά προσόντα, επιδικάζει  διατροφή ανάλογα με τα έσοδα, που μπορεί να αποκτήσει αξιοποιώντας τα προσόντα του, ακόμη και υπολογίζοντας μισθό ανειδίκευτου εργάτη, που μπορεί, σε τελική ανάλυση, να πάρει.
Κάποτε μου έτυχε να έχω αντίδικο πατέρα που δήλωνε άνεργος αλλά είχε και καψούρα με μία Mercedes. Η λογική του ήταν «μια ζωή δούλευα για ν´αποκτήσω αυτό το αυτοκίνητο, δεν έχω τίποτα άλλο, δηλαδή να πληρώσω πια αυτό μου το αμάρτημα;». Το δικαστήριο δεν το θεώρησε απλό αμάρτημα, αλλά έκρινε με φορολογικά κριτήρια (τρόπος πρωτότυπος, οφείλω να ομολογήσω) με το σκεπτικό ότι, αφού μπορείς να συντηρείς τέτοιο αυτοκίνητο, έχεις τεκμήριο διαβίωσης τόσο, επομένως υποχρεούσαι να δόσεις στα παιδιά σου ανάλογη διατροφή.
-Τι συμβαίνει στην περίπτωση που δεν έχουμε αποκτήσει μαζί παιδί;
Η σύζυγος μπορεί να ζητήσει διατροφή για την ίδια μόνο για όσο διαρκεί ο γάμος και για κάποιο χρονικό διάστημα μετά τη λύση του. Η διατροφή της δεν έχει καμία σχέση με την ανηλικότητα ή με την ενηλικίωση των παιδιών, μπορεί να ζητήσει ακόμη και αν δεν έχει παιδιά. Βασικό κριτήριο είναι η υπαιτιότητα του συζύγου στη διάλυση του γάμου και, επομένως, αν η γυναίκα φταίει γι´αυτό, εύλογο είναι ότι δεν δικαιούται διατροφής (εν ολίγοις, κερατάς και πληρωτής, δεν γίνεται!).

Πώς σχετίζεται το πένθος με την πτώχευση;

Ο κ. Κωνσταντίνος Γεμενετζής, ψυχαναλυτής, εξηγεί τις υπόγειες διαδρομές που συνδέουν το πένθος της απώλειας με την πρωτόγνωρη εμπειρία της πτώχευσης που βιώνουμε ως λαός και ως χώρα.
Τι συνδέει το πένθος της απώλειας με την πτώχευση;
Η λέξη "πτωχός" συγγενεύει με το "πίπτω". Η εμπειρία της πτώχευσης είναι εμπειρία μιας πτώσης. Αυτή μπορεί να φτάνει από τον ξεπεσμό στα μάτια του κόσμου, της οικογένειας, του ίδιου του εαυτού, μέχρι το πέσιμο από το μπαλκόνι, ή στη θηλιά γύρω από τον λαιμό.
Η πτώχευση έρχεται μετά από μια απώλεια. Η απώλεια μπορεί να αφορά πράγματα του παρόντος: Δεν μπορώ να αγοράζω στο σούπερ μάρκετ αυτά που αγόραζα, δεν μπορώ να προσφέρω στα παιδιά μου το ιδιωτικό σχολείο που πρόσφερα, δεν μπορώ να πληρώσω το δάνειο για το σπίτι ή το αυτοκίνητο, δεν μπορώ να κάνω τα ταξίδια που έκανα κ.ο.κ. Η απώλεια μπορεί όμως να αφορά και μελλοντικά πράγματα: Γίνονται ανέφικτα τα σχέδια και τα όνειρα που είχα για μια καλύτερη ζωή, τη δική μου, της οικογένειας, των παιδιών μου, για τις προοπτικές μιας γενικότερης ευημερίας, στην οποία θα συμμετείχα μαζί με τους περισσότερους.
Απώλειες τέτοιου είδους δεν οδηγούν αναγκαστικά στην πτώση της πτώχευσης. Στην απώλεια κάτι δικό μου, κάτι που βρίσκονταν στην περιοχή του δικού μου μικρόκοσμου, απομακρύνεται και χάνεται. Εγώ στέκω εκεί, το χάνω από τα μάτια μου, βλέπω τον ορίζοντα του κόσμου μου να στενεύει, πενθώ. Πενθώ θα πει: ό,τι χάθηκε εξακολουθεί να είναι παρόν, δια της απουσίας του όμως. Και γι' αυτό πονάει, όπως το ακρωτηριασμένο "μέλος φάντασμα". Το πένθος είναι η σύγκρουση ανάμεσα στο αυγό του "Κι άλλο!" με την πέτρα του "Όχι πια!".
Εκεί που την απώλεια ακολουθεί η πτώση του ξεπεσμού, της κατάπτωσης και της βουτιάς στο κενό, δεν στέκω πλέον. Πέφτω ο ίδιος. Πότε συμβαίνει τούτο; Πότε μια απώλεια με "ρίχνει"; Όταν τα πράγματα που χάνονται αποτελούν συνέχεια του εαυτού μου. Όταν ένας τρόπος ζωής, τα όνειρά μου για μένα και για τα παιδιά μου έχουν γίνει αναπόσπαστο μέρος της εικόνας που έχω για τον εαυτό μου. Τότε δεν χάνεται απλά το ένα και το άλλο. Χάνεται το ίδιο το έδαφος κάτω από τα πόδια μου. Όσο ριζικότερα αυτή η εικόνα με καθορίζει, τόσο εμφατικότερα η συντριβή της ισοδυναμεί με πτώση, με μια λιγότερο ή περισσότερο ελεύθερη πτώση στο κενό.
Στην εμπειρία της πτώχευσης, ό,τι με στήριζε χάνεται. Η εικόνα του εαυτού μου γίνεται συντρίμμια. Χάνομαι ο ίδιος, χάνομαι μέσα σε μια βουβαμάρα, γίνομαι βουβαμάρα ο ίδιος. Δεν υπάρχει καν πένθος, καθώς το πένθος προϋποθέτει ένα Εγώ που στέκει, ίσταται και υφ-ίσταται την απώλεια. Τώρα έχει σιγάσει όπως ένα τοπίο που το σκέπασε χιόνι.

Ποια γυναικολογικά προβλήματα αντιμετωπίζονται λαπαροσκοπικά;

Ο Αλέξανδρος Τζεφεράκος, μαιευτήρας – γυναικολόγος, μας «συστήνει» τη λαπαροσκοπική μέθοδο και τα οφέλη της στην αντιμετώπιση των γυναικολογικών προβλημάτων.

Τι είναι η λαπαροσκόπηση και πώς εφαρμόζεται στη γυναικολογία;

Είναι μία επεμβατική διαδικασία με την οποία αντιμετωπίζονται διάφορα προβλήματα αντί της κλασικής χειρουργικής μεθόδου. Η λαπαροσκόπηση ιστορικά εξελίχθηκε από τους πρωτοπόρους γυναικολόγους και έδωσε τη  δυνατότητα να έχουμε άμεση εικόνα της κοιλιακής ανατομίας με ιδιαίτερη έμφαση στην αξιολόγηση των γυναικολογικών οργάνων στην περιοχή της μικρής πυέλου ( μήτρα , σάλπιγγες , ωοθήκες).

Με γενική νάρκωση γίνεται μια τομή 5 έως 10 χιλιοστών στο κάτω μέρος του ομφαλού και από εκεί μπαίνει ένα ειδικό ενδοσκόπιο ( ιατρικό τηλεσκόπιο ) που είναι συνδεδεμένο με μια κάμερα. Έτσι η εικόνα εμφανίζεται σε ειδικές οθόνες μέσα στον χειρουργικό χώρο και η επέμβαση καταγράφεται.

Η λαπαροσκόπηση στη γυναικολογία μπορεί να είναι διαγνωστική (διερεύνηση , ανίχνευση προβλημάτων και ολοκλήρωση της διάγνωσης ) ή επεμβατική, θεραπεύει δηλαδή προβλήματα που γνωρίζαμε από πριν ή που τα διαπιστώνουμε κατά την διαγνωστική λαπαροσκόπηση.

Η γυναικολογική λαπαροσκόπηση συνήθως χρησιμοποιείται για:

Διερεύνηση ανατομίας και λειτουργικότητας σαλπίγγων και διόρθωση σαλπιγγικών προβλημάτων
Διάγνωση και θεραπεία ενδομητρίωσης
Διάγνωση και θεραπεία πυελικών φλεγμονών
Διάγνωση και αντιμετώπιση εξωμητρίου κυήσεως
Εφαρμογή στειροποίησης στη γυναίκα για μόνιμο έλεγχο γεννήσεων
Αφαίρεση κύστεων ωοθηκών
Αφαίρεση ινομυωμάτων ( λαπαροσκοπική ινομυωματεκτομή)
Αφαίρεση μήτρας (λαπαροσκοπική υστερεκτομή ολική ή υφολική)
Λεμφαδενικό καθαρισμό ( σε καρκίνους των γεννητικών οργάνων)
Διόρθωση ανατομικών και λειτουργικών προβλημάτων ουροποιογεννητικού (απώλειες ούρων , πρόπτωση μήτρας , κολπικού κολοβώματος κλπ)

Ποια γυναικολογικά προβλήματα αντιμετωπίζονται λαπαροσκοπικά;

Ο Αλέξανδρος Τζεφεράκος, μαιευτήρας – γυναικολόγος, μας «συστήνει» τη λαπαροσκοπική μέθοδο και τα οφέλη της στην αντιμετώπιση των γυναικολογικών προβλημάτων.

Τι είναι η λαπαροσκόπηση και πώς εφαρμόζεται στη γυναικολογία;

Είναι μία επεμβατική διαδικασία με την οποία αντιμετωπίζονται διάφορα προβλήματα αντί της κλασικής χειρουργικής μεθόδου. Η λαπαροσκόπηση ιστορικά εξελίχθηκε από τους πρωτοπόρους γυναικολόγους και έδωσε τη  δυνατότητα να έχουμε άμεση εικόνα της κοιλιακής ανατομίας με ιδιαίτερη έμφαση στην αξιολόγηση των γυναικολογικών οργάνων στην περιοχή της μικρής πυέλου ( μήτρα , σάλπιγγες , ωοθήκες).

Με γενική νάρκωση γίνεται μια τομή 5 έως 10 χιλιοστών στο κάτω μέρος του ομφαλού και από εκεί μπαίνει ένα ειδικό ενδοσκόπιο ( ιατρικό τηλεσκόπιο ) που είναι συνδεδεμένο με μια κάμερα. Έτσι η εικόνα εμφανίζεται σε ειδικές οθόνες μέσα στον χειρουργικό χώρο και η επέμβαση καταγράφεται.

Η λαπαροσκόπηση στη γυναικολογία μπορεί να είναι διαγνωστική (διερεύνηση , ανίχνευση προβλημάτων και ολοκλήρωση της διάγνωσης ) ή επεμβατική, θεραπεύει δηλαδή προβλήματα που γνωρίζαμε από πριν ή που τα διαπιστώνουμε κατά την διαγνωστική λαπαροσκόπηση.

Η γυναικολογική λαπαροσκόπηση συνήθως χρησιμοποιείται για:

Διερεύνηση ανατομίας και λειτουργικότητας σαλπίγγων και διόρθωση σαλπιγγικών προβλημάτων
Διάγνωση και θεραπεία ενδομητρίωσης
Διάγνωση και θεραπεία πυελικών φλεγμονών
Διάγνωση και αντιμετώπιση εξωμητρίου κυήσεως
Εφαρμογή στειροποίησης στη γυναίκα για μόνιμο έλεγχο γεννήσεων
Αφαίρεση κύστεων ωοθηκών
Αφαίρεση ινομυωμάτων ( λαπαροσκοπική ινομυωματεκτομή)
Αφαίρεση μήτρας (λαπαροσκοπική υστερεκτομή ολική ή υφολική)
Λεμφαδενικό καθαρισμό ( σε καρκίνους των γεννητικών οργάνων)
Διόρθωση ανατομικών και λειτουργικών προβλημάτων ουροποιογεννητικού (απώλειες ούρων , πρόπτωση μήτρας , κολπικού κολοβώματος κλπ)

Τι μπορεί να κρύβει ο πόνος στη μέση;

O κ. Αθανάσιος Τζιούφας, καθηγητής Παθολογίας-Ανοσολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ρευματολόγος στο νοσοκομείο «Λαϊκό» αναλύει τι σημαίνει ο πόνος και η δυσκαμψία στη μέση.

Mπορώ να καταλάβω αν ο πόνος στη μέση οφείλεται σε «πιάσιμο» ή σε κάτι πιο σοβαρό;

O πόνος στη μέση συνήθως οφείλεται σε μυϊκό πιάσιμο (μυϊκό σπασμό) εξαιτίας της κακής στάσης του σώματος ή μιας απότομης κίνησης. Ωστόσο, η οσφυαλγία μπορεί να οφείλεται και σε σοβαρότερα αίτια,όπως είναι η καταπόνηση των σπονδυλικών αρθρώσεων και η εκφύλιση των μεσοσπονδύλιων δίσκων (δισκοκήλη), καθώς και σε πολλούς άλλους λόγους, όπως πχ σπονδυλοαρθρίτιδα. Γι’ αυτό, μην επιχειρήσετε να κάνετε μόνοι σας διάγνωση!

Τι είναι η αγκυλοποιητική σπονδυλαρθρίτιδα;

Είναι μία φλεγμονώδης νόσος που προσβάλλει κυρίως τις αρθρώσεις της σπονδυλικής στήλης και προκαλεί σοβαρό πόνο στη μέση και δυσκαμψία (δυσκολία κίνησης). Πλήττει κυρίως τους νεαρούς ενήλικες 15 έως 40 ετών και η συχνότητα εμφάνισής της είναι τριπλάσια στους άνδρες συγκριτικά με τις γυναίκες. Στην Ελλάδα πάσχουν περίπου 17.000 ενήλικες.

Ωστόσο, δυστυχώς αρκετοί ασθενείς δεν έχουν διαγνωσθεί ακόμη, καθώς συχνά η νόσος εκλαμβάνεται εσφαλμένα ως ένας συνηθισμένος πόνος στη μέση

Ποια συμπτώματα έχει, εκτός από την κοινή οσφυαλγία;

Ανάμεσα στα συμπτώματά της είναι ο πόνος στη ράχη που βαθμιαία δυναμώνει, ιδιαίτερα τις νυχτερινές ώρες, και η πρωινή δυσκαμψία η οποία ομαλοποιείται κατά τη διάρκεια της ημέρας αλλά επανέρχεται εάν το άτομο παραμείνει για αρκετή ώρα ακίνητο.

Πώς αντιμετωπίζεται;

Η έγκαιρη διάγνωση σε συνδυασμό με τη σωστή φαρμακευτική αγωγή και την καθημερινή άσκηση μπορούν να εξασφαλίσουν στον ασθενή μια φυσιολογική ζωή. Αν η νόσος παραμείνει αθεράπευτη,μπορεί να επιδεινωθεί σημαντικά με την πάροδο του χρόνου και πιθανά να οδηγήσει σε σημαντικό βαθμό αναπηρίας. Χορηγούνται μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα αλλά και τα νεότερα DMARDs (τροποποιητικά της νόσου αντιρρευματικά φάρμακα). Επίσης,κυκλοφορούν πιο προηγμένες και περισσότερο υποσχόμενες θεραπείες για τη νόσο που ελέγχουν την υποκείμενη αιτία της φλεγμονής.

Πώς παρασκευάζονται τα ομοιοπαθητικά φάρμακα;

Ο κ. Κώστας Τσιτινίδης, ακτινολόγος – ομοιοπαθητικός ιατρός, εξηγεί τι είναι και πώς δρουν τα ομοιοπαθητικά φάρμακα.

Τι περιέχουν τα ομοιοπαθητικά φάρμακα;

Τα ομοιοπαθητικά φάρμακα είναι ουσίες φυσικής προέλευσης φυτικής, ορυκτής ή σπανιότερα ζωικής, που έχουν αραιωθεί πάρα πολύ και έχουν υποστεί ομοιοπαθητική δυναμοποίηση, δηλαδή κάθε ομοιοπαθητικό διάλυμα κατά τη διαδικασία της αραίωσης του έχει υποστεί μια σειρά από κρούσεις (δονήσεις).

Άρα, πρόκειται για σκευάσματα με απειροελάχιστη δόση κάποιας ουσίας φυσικής προέλευσης που έχει υποστεί δονήσεις. Δεν είναι ούτε προσμίξεις χημικών φαρμακευτικών ουσιών, ούτε προσμίξεις μιγμάτων βοτάνων ούτε τίποτε άλλο.

Μέσω της διαδικασία της δυναμοποίησης ακόμη και ουσίες που στη φυσική τους μορφή είναι δηλητηριώδεις όπως π.χ. συμβαίνει με ορισμένα φυτά, μετά την ομοιοπαθητική κατεργασία τους δεν δρουν τοξικά στον οργανισμό. Αυτή είναι μία διαπίστωση των επιστημόνων της Ομοιοπαθητικής έπειτα από την παρατήρηση εκατομμύριων ασθενών σε όλο τον κόσμο που ακολούθησαν ή ακολουθούν ομοιοπαθητική αγωγή.

Προκαλούν αντιδράσεις τα ομοιοπαθητικά φάρμακα;

Ένα μικρό ποσοστό ασθενών, τις πρώτες ημέρες της αγωγής, πιθανόν να παρουσιάσει εντονότερα κάποιο από τα συμπτώματα που ήδη είχε αλλά σε όρια τελείως ακίνδυνα για τον οργανισμό. Αυτό αποτελεί ισχυρή ένδειξη ότι έχει αρχίσει η ενδυνάμωση του οργανισμού,  άρα και η θεραπεία του.

Ωστόσο, μόνον ο ομοιοπαθητικός γιατρός είναι σε θέση να εκτιμήσει αν πρόκειται για τη λεγόμενη «θεραπευτική επιδείνωση» ή για κάτι άλλο όπως π.χ. ένα τυχαίο κρυολόγημα, μια διάρροια από τροφική δηλητηρίαση κ.τ.λ. Συνεπώς, οι ασθενείς πρέπει να συμβουλεύονται σε κάθε περίπτωση τον γιατρό τους.

Ενέχουν κινδύνους;

Ποτέ και σε καμία περίπτωση. Κατά τη διαδικασία παρασκευής τους έχουν αραιωθεί σε τέτοιο βαθμό ώστε έχει καταργηθεί οποιαδήποτε πιθανότητα παρενέργειας, ενώ αντίθετα έχει ενισχυθεί η θεραπευτική τους ικανότητα.

Γι αυτόν το λόγο άλλωστε τα ομοιοπαθητικά φάρμακα δίνονται και σε περιπτώσεις ασθενών που άλλα φάρμακα αντενδείκνυνται, όπως κατά την κύηση, τη βρεφική ηλικία, την τρίτη ηλικία κ.α.

X

Αγαπητοί αναγνώστες,

Σας ενημερώνουμε ότι το boro.gr προσφέρει καθημερινά (Δευτέρα-Παρασκευή) δωρεάν ψυχολογική υποστήριξη με επαγγελματίες ψυχολόγους.

Κάντε κλίκ εδώ για να συνδεθείτε και να ενημερωθείτε για τις ώρες λειτουργίας.
X