Αρχική / Πολιτισμός (page 593)

Πολιτισμός

Θέατρο. Ο Θανάσης Λάλας σου προτείνει thumbnail

Θέατρο. Ο Θανάσης Λάλας σου προτείνει

Ένα σχόλιο για τον μονόλογο "Ο διάδρομος" 
 Ερμηνεύει η Μάνια Παπαδημητρίου

"Πήγα να την δω γιατί τον τελευταίο καιρό κυνηγώ την Μάνια Παπαδημητρίου ό,τι κι αν κάνει. Μου αρέσει πολύ αυτό το ανήσυχο μυαλό. Μου αρέσει που το θέατρο, η παράσταση, η σκηνή, είναι για την Μάνια Παπαδημητρίου, πάνω από όλα τρόπος ζωής, μια δημιουργική καθημερινότητα, μια φωτοβολίδα ενδιαφέροντος για τον κόσμο που μέσα του ζει, μια συνεχής δήλωση ανησυχίας και αγωνίας.

Την είδα στη μουσική παράσταση που ετοίμασε για να διηγηθεί με έναν άλλο τρόπο την ζωή της, την είδα και προχθές στον μονόλογο "Ο Διάδρομος". Ο,τι κι αν κάνει είναι ολόκληρη  σαν να ματώνει  σαν να είναι η πρώτη της φορά. Δεν έχει σημασία για αυτή ο χώρος και ο χρόνος.Για την Μάνια Παπαδημητρίου σημασία έχει η δυνατότητα να είναι η εκπομπή του μηνύματος  Την νοιώθω πολιτικά πολύ ώριμη, κάνει θέατρο όχι για να φανεί  για να κάνει καριέρα αλλά για να πει αυτό που σκέφτεται και αισθάνεται. Είναι καλλιτέχνης. Τολμάει χωρίς να χτυπάει κουδούνια να πηδάει από την μια πέτρα στη άλλη προκειμένου να δει από μια άλλη μεριά τον κόσμο μας.

"Ο διάδρομο;" με εξαιρετική άνεση και ευστοχία επιτίθεται σε ό,τι μας βύθισε στην κοινωνική παρακμή και στη απαξία. Τρέχει να φύγει από ένα εαυτό που μας οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην κατάθλιψη. Εμπιστεύεται ένα ολόφρεσκο γράψιμο και σαν έφηβη το ερμηνεύει  Η Μάνια κινείται με εξαιρετική φυσική κατάσταση στα όρια και αυτό την κάνει να κλέβει την προσοχή μας. Είναι παρούσα τώρα που έχουμε ανάγκη παρουσίας.

Θανάσης Λάλας

Ιnfo! 
"Ο Διάδρομος" παρουσιάζεται στο θέατρο Eνδορφίνη, Βιργινίας Μπενάκη 7,  στο Μεταξουργείο (κοντά στη στάση μετρό- Μεταξουργείο) κάθε Δευτέρα Τρίτη στις 21:00.

Μέσα σε ένα περιβάλλον μεταμοντέρνου φασισμού, μια γυναίκα (Μάνια Παπαδημητρίου) τρέχει πάνω σε ένα διάδρομο γυμναστικής. Ιδρώνει, σκέφτεται και ζει σαν ένα χαμστεράκι που τρέχει μοιρολατρικά στον τροχό του. Το  industrial σκηνικό συμπληρώνει η μουσική της μοναδικής Λένας Πλάτωνος. Η Ευσταθία, ήδη δημοφιλής ως τραγουδοποιός κυκλοφόρησε πέρσι, από τις Eκδόσεις "Ιανός", το βιβλίο "Τέρμα για σήμερα ο μύθος", με τους στίχους της, πλαισιωμένους από ολόφρεσκα ανατρεπτικά κείμενα. Φέτος δοκιμάζεται σε ένα νέο πεδίο δημιουργίας, παρουσιάζοντας το πρώτο της θεατρικό έργο.

 

Όλο το παρασκήνιο των φετινών Όσκαρ! thumbnail

Όλο το παρασκήνιο των φετινών Όσκαρ!

Γιατί ο Τarantino αποφεύγει τους δημοσιογράφους; Γιατί ο Ben Affleck δεν είναι υποψήφιος για Όσκαρ καλύτερης σκηνοθεσίας όπως περίμεναν πολλοί; Ποιοι πρωταγωνιστές θα σαρώσουν στα φετινά βραβεία; Και ένα δίλημμα. Anne Hathaway ή Sally Field για το Όσκαρ Β γυναικείου ρόλου; 
Γράφει ο Βασίλης Γκάγκας

Μετά και από τα τελευταία αιματηρά επεισόδια στην Αμερική έντονος είναι ο διάλογος που έχει ανοίξει για το πολυσυζητημένο θέμα της οπλοκατοχής από τους Αμερικανούς πολίτες. Ιδιαίτερα συζητείται ο ρόλος των ταινιών δράσης και την καθολική βία που διαδραματίζεται στις σκηνές δράσης τους.
 
Ο Ταραντίνο μετά την τελευταία του ταινία προσπαθεί σε κάθε συνέντευξη να μην αναφέρεται σε αυτό το θέμα παρά τις ενοχλητικές ερωτήσεις κάθε δημοσιογράφου. Στη πραγματικότητα έχουν δημιουργηθεί δύο στρατόπεδα στην Αμερική. Το στρατόπεδο στο οποίο υποστηρίζεται ότι ο κινηματογράφος με τις έντονες σκηνές βίας και οπλοχρησίας που προβάλλει, δημιουργεί λάθος πρότυπα και επηρεάζει έτσι τη διανοητική κατάσταση των θεατών. Στο άλλο στρατόπεδο υποστηρίζεται ότι το πρόβλημα είναι καθαρά κοινωνικό και έχει σχέση μόνο με τη μόρφωση και την ανατροφή κάθε Αμερικανού πολίτη.
 
Ένα άλλο «καυτό» θέμα είναι η απουσία της ταινίας Argo από την υποψηφιότητα της καλύτερης σκηνοθεσίας τη στιγμή που ο Ben Affleck έχει σαρώσει σε όλους τους υπόλοιπους διαγωνισμούς. Εδώ εγείρεται το ερώτημα μήπως ο Ben Affleck σνομπάρεται από την κριτική επιτροπή λόγω απειρίας ή ακόμα χειρότερα μήπως το υπουργείο εξωτερικών έβαλε το χεράκι του, καθώς η ταινία διαπραγματεύεται ένα πολύ λεπτό πολιτικό ζήτημα. Αν και η ταινία είναι υποψήφια στο βραβείο της καλύτερης σκηνοθεσίας, είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα χάσει από το Lincoln του Spielberg. Γεγονός είναι πάντως ότι πολιτικό ζήτημα υπάρχει καθώς η Ιρανική κυβέρνηση μετά από τη προβολή της ταινίας Argo δήλωσε ότι ετοιμάζεται να κατασκευάσει την ίδια ταινία από τη δική της οπτική σκοπιά. Σε αυτή τη ταινία θα προβάλλεται ολόκληρη η αλήθεια σχετικά με το ζήτημα του πολιτικού πραξικοπήματος και των αντιποίνων από τους Ιρανούς τον Νοέμβριο του 1979 στην Τεχεράνη.
 
Ο Ιρλανδός Daniel Day-Lewis  εάν κατακτήσει το χρυσό αγαλματίδιο πρόκειται να γίνει ο πρώτος ηθοποιός με 3 Oscar Α' Ανδρικού ρόλου, σπάζοντας κάθε ρεκόρ. Θα έχει μάλιστα ξεπεράσει και «ηρωικά θηρία» του κινηματογράφου όπως τον Al Pacino, Robert De Niro και Jack Nicholson. Ο τελευταίος μάλιστα έχει καταφέρει να κατακτήσει τρία Oscar, αλλά όχι και τα τρία στον τομέα του Α' ανδρικού ρόλου.
 
Και στον τομέα της Β’ γυναικείας ερμηνείας υπάρχουν οι προϋποθέσεις να γραφτεί ιστορία καθώς η Sally Field έχει ήδη κερδίσει 2 Oscars και πάει για το τρίτο της σε μια μάχη με την Anne Hathaway η οποία εάν κερδίσει θα είναι η πρώτη της βράβευση.  Εάν πάντως η Sally Field κερδίσει θα σημαίνει ότι θα βρεθεί στην ίδια κατηγορία με την Meryl Streep η οποία έχει κερδίσει συνολικά 3 Οscars με το τελευταίο της να είναι το περσινό για την ερμηνεία της στην «Σιδηρά Κυρία».
 

Όσκαρ 2013. Τα τελευταία προγνωστικά και τα φαβορί;  thumbnail

Όσκαρ 2013. Τα τελευταία προγνωστικά και τα φαβορί;

Μία ανάσα βρισκόμαστε πριν από την πιο λαμπερή γιορτή του κινηματογράφου, την 85η απονομή των βραβείων Όσκαρ της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών τα οποία θα μεταδοδούν την Κυριακή 24/2/2013 ( στις 3 τα ξημερώματα, ώρα Ελλάδος από τον συνδρομητικό σταθμό nova).
Ποιοι πρωταγωνιστές είναι τα μεγάλα φαβορί; Σε ποιες κατηγορίες θα δοθεί σκληρή μάχη; Και ποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά έχουν τα φετινά Όσκαρ;
Ο κριτικός κινηματογράφου από το περιοδικό ΑΘΗΝΟΡΑΜΑ, Χρήστος Μήτσης απάντησε σε όλες μας τις απορίες.

Όπως κάθε χρονιά έτσι και φέτος έχουμε κάποιες κατηγορίες οι οποίες είναι σίγουρες και κάποιες κατηγορίες στις οποίες υπάρχει σασπένς. Η ταινία νομίζω ότι θα πάει πολύ καλά είναι σίγουρα το «Επιχείρηση Argo».Το έχουμε δει σε όλα τα παράλληλα βραβεία όλων των ενώσεων, των κριτικών, των παραγωγών και στα BAFTA τα Βρετανικά, είναι σχεδόν σίγουρο ότι καλύτερη ταινία θα είναι το «Επιχείρηση Argo».

Ποιοι πρωταγωνιστές θα κλέψουν τα φώτα;
– Ο Μπεν Άφλεκ είναι ο μεγάλος νικητής αλλά ο Daniel Day Lewis θα κάνει το εξής αξιοθαύμαστο: αν κερδίσει το Όσκαρ θα είναι ο μόνος ηθοποιός στην ιστορία των Όσκαρ που κερδίζει τρία όσκαρ α’ ανδρικού ρόλου, κανείς άλλος ηθοποιός δεν έχει κερδίσει πάνω από δύο Όσκαρ α ρόλου! Οπότε θα γράψει ιστορία.
-Η Χάθαγουει επειδή τραγουδάει live στην ταινία το "I dream a dream",  είναι εντυπωσιακή και ήταν και είχε μια πολύ ωραία  παρουσίαση στα Όσκαρ πριν δύο χρόνια. Νομίζω ότι και φέτος θα είναι μια από τις πιο εντυπωσιακές παρουσίες.
-Στον α’ γυναικείο έχουμε δύο ωραίες γυναίκες, δύο ανερχόμενες νεαρές κοπέλες πολύ καλές ηθοποιοί, πολύ φωτογενείς, η Τζέσικα Τσαστέιν και η Τζένιφερ Λόρενς. Εδώ θα έχουμε "μάχη"!
-Και νομίζω ένα άλλο κεντρικό πρόσωπο της βραδιάς που θα φανεί στο τέλος της, είναι ο Τζορτζ Κλούνει που  είναι υποψήφιος ως παραγωγός του Argo. Είναι πάντα μέσα στους υποψήφιους, είναι πάντα μέσα στα πράγματα, άνθρωπος με πολιτική άποψη, νομίζω ότι θα σχολιαστεί πολύ και θα φωτογραφηθεί πολύ και στα φετινά Όσκαρ.

Ποιος θα πάρει το Όσκαρ καλύτερης σκηνοθεσίας;
Στη σκηνοθεσία θα γίνει μάχη. Είναι μια από τις πιο αμφίρροπες κατηγορίες. Νομίζω ότι και ο Σπίλμπεργκ και ο Άνγκ Λι, αλλά ακόμη και ο Χάνεκε έχουν πιθανότητες να το πάρουν. Νομίζω πως θα είναι από τις κατηγορίες που θα έχουν μεγάλο σασπενς.

Όπως επίσης και για το πρωτότυπο σενάριο.

Κι εκεί ο Κουέντιν Ταραντίνο με το Djanco είναι το φαβορί, μπορεί να γίνει όμως κάποια έκπληξη- ίσως από το Χάνεκε και την «Αγάπη». Για το σενάριο είναι σχεδόν σίγουρο το «Επιχείρηση Argo», με αφορμή αυτό να πούμε πως το «Argo» δεν είναι υποψήφιο για  σκηνοθεσία γιατί αν ήταν υποψήφιο για σκηνοθεσία ο Μπεν Άφλεκ θα ήταν φαβορί και εκεί.
Αν το κερδίσει το «Επιχείρηση Argo», θα είναι η πρώτη ταινία, μόνο μια φορά από το 1949, μια ταινία να κερδίζει το Όσκαρ καλύτερης ταινίας, χωρίς ο σκηνοθέτης της να είναι υποψήφιος. Μόνο μια φορά έχει γίνει.

Bραβεία καλύτερης ερμηνείας;
Και πάμε στους ρόλους: Nτάνιελ Ντει Λιούις  για α’ ανδρικό είναι σίγουρος. Αν Χάθαγουει για β’ γυναικείο, σιγουρότατη. Οι άλλες δύο κατηγορίες είναι πιο ανοιχτές, α γυναικείου ρόλου Τζένιφερ Λόρενς από τον «Οδηγό Αισιοδοξίας» είναι το φαβορί, με την Τζέσικα Τσάστειν από το Zero Dark Thirty να είναι έτσι όπως λέμε το outsider.

Στον β’ ανδρικό ρόλο ο Τόμι Λι Τζόουνς είναι το φαβορί από το Λίνκολν, αλλά νομίζω ότι εκεί το σκηνικό είναι ευμετάβλητο: Και ο Κρίστοφ Βαλτς, ακόμα και ο Άρκιν, ακόμα και ο Ντε Νίρο, ακόμα και ο Χόφμαν. Αυτή είναι μία από τις κατηγορίες που θα έχουν επίσης μεγάλο ενδιαφέρον.

Καλύτερη ξενόγλωσση ταινία;
Ξενόγλωσση ταινία νομίζω η «Αγάπη» θα το πάρει σίγουρα, στο animation, στην καλύτερη ταινία κινουμένων σχεδίων  έχουμε μια διαμάχη: το «Ραλφ» είναι ίσως αυτή τη στιγμή το φαβορί, αλλά και το «Frankweenie» έχει αρκετές ελπίδες, ενώ ίσως κάνει την έκπληξη το «Brave» που πήρε την Χρυσή Σφαίρα, θα δούμε. Ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους είναι το Sugar man, ένα ντοκιμαντέρ που είναι πολύ ωραίο και νομίζω πως είναι μεγάλο φαβορί.

Τεχνικές κατηγορίες…
Η Άννα Καρένινα είναι φαβορί για τα σκηνικά και τα κοστούμια, πιθανόν όμως να πάρουν όσκαρ και  "οι Άθλιοι" . Για τη φωτογραφία "η Ζωή του Πι" είναι το φαβορί ( ο Κλαούντιο Μιράντα) ενώ  φαβορί είναι και το "Argo". Συνήθως αυτός που παίρνει την καλύτερη ταινία όπως γίνεται συνήθως ή την καλύτερη σκηνοθεσία ή το καλύτερο σενάριο παίρνει και την φωτογραφία, έτσι νομίζω θα συμβεί και με το "Argo".

H μουσική έχει πολύ ενδιαφέρον φέτος.
Υπάρχει ο Ντάριο Μαριανέλι από την Άννα Καρένινα που παίζει πάρα πολύ ωραία μουσική, υπάρχει ο Μίκαελ Ντάνα από την "ζωή του Πι", επίσης πολύ ατμοσφαιρική μουσική. Στο Τραγούδι η Adele είναι το φαβορί με το Skyfall του James Bond. Μετά πηγαίνουμε στους ήχους  εκεί φαβορί είναι οι Άθλιοι, είναι και το Skyfall επίσης. Στα οπτικά εφέ, "η ζωή του Πι" έχει πολύ είναι πολύ εντυπωσιακή και πιστεύω πως θα κερδίσει βραβείο, πολύ εντυπωσιακά οπτικά εφέ όμως είναι και αυτά των "Εκδικητών". Θα δούμε.

Η άποψη του Χρήστου Μήτση…
Όσκαρ με πολιτική χροιά…
Από τις ταινίες που είναι προτεινόμενες, αυτή που εγώ θεωρώ καλύτερη τουλάχιστον, είναι η «Αγάπη» του Χάνεκε και η «Ζωή του Πι». Ήταν ίσως και οι δύο καλύτερες ταινίες της χρονιάς. Όμως το να προσπαθήσεις να βάλεις την δική σου λογική στα Όσκαρ, ίσως, δεν είναι σωστό. Τα Όσκαρ έχουν μια δική τους εμπεριστατωμένη λογική, γι’ αυτό ακριβώς είναι και τα διασημότερα βραβεία στον κόσμο. Σίγουρα θα δεις και θα κριτικάρεις, γίνονται φυσικά κατά καιρούς πολύ καλές επιλογές άλλες φορές όχι.
Εμένα μου άρεσε πολύ που δύο outsider κυρίως, η «Αγάπη» και τα «Μυθικά πλάσματα» κατόρθωσαν να φτάσουν τόσο ψηλά. Απέσπασαν τόσες υποψηφιότητες, χάρηκα πάρα πολύ, και δείχνουν ότι παράλληλα με τις μεγάλες επιλογές ο κόσμος μερικές φορές μπορεί να γνωρίζει και πράγματα πιο μικρά, πιο ανεξάρτητα, πιο ενδιαφέροντα, πιο καλλιτεχνικά. Εγώ το χάρηκα πολύ. Επίσης, μου άρεσε πολύ που η ζωή του Πι απέσπασε τόσες πολλές υποψηφιότητες γιατί την θεωρούσα πολύ σπουδαία ταινία.
Φέτος, είναι μία χρονιά με πολλές πολιτικές επιλογές. Δηλαδή, από το «Λίνκολν» ας πούμε του Σπίλμπεργκ μέχρι το Zero Dark Thirty και την Επιχείρηση Argo που είναι η πραγματική ιστορία της διάσωσης των Αμερικανών ομήρων στα γεγονότα της Τεχεράνης το 1981. Όλα αυτά δείχνουν ότι υπάρχει ένα έντονο πολιτικό στίγμα στα φετινά Όσκαρ.
Μερικές φορές είναι θέμα εντυπώσεων, μερικές φορές όμως έχει να κάνει με το ότι-γενικότερα μιλώντας- κάποιος επενδύει εκεί, ότι η Αμερική αρχίζει να νοιάζεται για πολιτικά ζητήματα όπως την εποχή του Βιετνάμ. Δηλαδή, ένα τραύμα μέσα στο εσωτερικό, στην δική της κοινωνία, αυτό θα περάσει και στο σινεμά. Υπάρχουν ζητήματα που απασχολούν την αμερικανική κοινωνία παλαιότερα και πιο σύγχρονα.  Μπορεί να είναι ο πόλεμος στο Ιράκ και το Αφγανιστάν, μπορεί να είναι οι πολιτικές του Μπους που έχουν αφήσει το σημάδι τους. Μπορεί να είναι η ελπίδα που πήγε να φέρει και για πολλούς και την έχει ή δεν την έχει φέρει ο Ομπάμα.
Όλα αυτά τα πράγματα την απασχολούν την αμερικανική κοινωνία αρκετά έντονα και νομίζω ότι είναι λογικό είναι μια κοινωνία με πολλούς φιλελεύθερους ανθρώπους  να εκφράζει πολιτική άποψη. Αλλά νομίζω ότι φέτος, ίσως επειδή υπήρχε και η χρονιά των εκλογών όλο αυτό το πράγμα, δεν είναι τυχαίο.
Χρήστος Μήτσης

Όλες οι υποψηφιότητες αναλυτικά!
Καλύτερη ταινία
Τα Μυθικά Πλάσματα του Νότου
Οδηγός Αισιοδοξίας (Silver Linings Playbook)
Zero Dark Thirty
Λίνκολν
Οι Άθλιοι
Η Ζωή του Πι
Αγάπη
Django ο Τιμωρός
Επιχείρηση: Argo

Σκηνοθεσίας

Ντέιβιντ Ο'Ράσελ, Οδηγός Αισιοδοξίας
Ανγκ Λι, Η Ζωή του Πι
Στίβεν Σπίλμπεργκ, Λίνκολν
Μίκαελ Χάνεκε, Αγάπη
Μπεν Τσάιτλιν, Τα Μυθικά Πλάσματα του Νότου

Α' Ανδρικός Ρόλος

Ντάνιελ Ντέι Λιούις, Λίνκολν
Ντένζελ Γουάσινγκτον, Flight
Χιου Τζάκμαν, Οι Άθλιοι
Μπράντλεϊ Κούπερ, Οδηγός Αισιοδοξίας
Γιοακίν Φίνιξ, The Master

Α' Γυναικείος Ρόλος

Ναόμι Γουότς, The Impossible
Τζέσικα Τσαστέιν, Zero Dark Thirty
Τζένιφερ Λόρενς, Οδηγός Αισιοδοξίας
Εμανουέλ Ριβά, Αγάπη
Κουαβανζανέ Γουάλις, Τα Μυθικά Πλάσματα του Νότου

Β' Ανδρικός Ρόλος

Κρίστοφ Βαλτς, Django ο Τιμωρός
Φίλιπ Σέιμουρ Χόφμαν, The Master
Ρόμπερτ Ντε Νίρο, Οδηγός Αισιοδοξίας
Άλαν Άρκιν, Επιχείρηση: Argo
Τόμι Λι Τζόουνς, Λίνκολν

Β' Γυναικείος Ρόλος

Σάλι Φιλντ, Λίνκολν
Αν Χάθαγουεϊ, Οι Άθλιοι
Τζάκι Γουίβερ, Οδηγός Αισιοδοξίας
Έλεν Χαντ, Μαθήματα Ενηλικίωσης
Έιμι Άνταμς, The Master

Πρωτότυπο Σενάριο

Μίκαελ Χάνεκε, Αγάπη
Κουέντιν Ταραντίνο, Django ο Τιμωρός
Τζον Γκέιτινς, Flight
Γουές Άντερσον και Ρόμαν Κόπολα, Ο Έρωτας του Φεγγαριού
Μαρκ Μπόαλ, Zero Dark Thirty

Διασκευασμένο Σενάριο

Κρις Τέριο, Επιχείρηση: Argo
Λούσι Άλιμπαρ και Μπεν Τσάιτλιν, Τα Μυθικά Πλάσματα του Νότου
Ντέιβιντ Μαγκί, Η Ζωή του Πι
Τόνι Κούσνερ, Λίνκολν
Ντέιβιντ Ο'Ράσελ, Οδηγός Αισιοδοξίας

Ξενόγλωσση Ταινία

Αγάπη (Αυστρία)
Kon-Tiki (Νορβηγία)
Νο (Χιλή)
A Royal Affair (Δανία)
War Witch (Καναδάς)

Καλύτερη Φωτογραφία

Σέιμους ΜακΓκάρβεϊ, Άννα Καρένινα
Ρόμπερτ Ρίτσαρντσον, Django ο Τιμωρός
Κλαούντιο Μιράντα, Η Ζωή του Πι
Γιάνους Καμίνσκι, Λίνκολν
Ρότζερ Ντίκινς, Skyfall

Καλύτερο Μοντάζ

Γουίλιαμ Γκόλντενμπεργκ, Επιχείρηση: Argo
Τιμ Σκουάιρς, Η Ζωή του Πι
Μάικλ Καν, Λίνκολν
Τζέι Κάσιντι και Κρίσπιν Στράδερς, Οδηγός Αισιοδοξίας
Ντίλαν Τίσενορ και Γουίλιαμ Γκόλντενμπεργκ, Zero Dark Thirty

Καλλιτεχνική Διεύθυνση

Σάρα Γκρίνγουντ και Κέιτι Σπένσερ, Άννα Καρένινα
Νταν Χένα, Ρα Βίνσεντ και Σάιμον Μπράιτ, Χόμπιτ: Ένα Αναπάντεχο Ταξίδι
Ιβ Στιούαρτ και Άνα Λιντς-Ρόμπινσον, Οι Άθλιοι
Ντέιβιντ Γκρόπμαν και Άννα Πίνοκ, Η Ζωή του Πι
Ρικ Κάρτερ και Τζιμ Έρικσον, Λίνκολν

Ταινία Κινουμένων Σχεδίων

Brave
Frankenweenie
ParaNorman, Μια Υπερφυσική Ιστορία
Πειρατές!
Ραλφ: Η Επόμενη Πίστα

Καλύτερα Κοστούμια

Ζακλίν Ντουράν, Άννα Καρένινα
Πάκο Ντελγκάδο, Οι Άθλιοι
Τζοάνα Τζόνστον, Λίνκολν
Έικο Ισιόκα, Καθρέφτη Καθρεφτάκι Μου
Κολίν Άτγουντ, Η Χιονάτη και ο Κυνηγός

Καλύτερο Μακιγιάζ

Χάουαρντ Μπέργκερ, Πίτερ Μοντάνια και Μάρτιν Σάμουελ, Χίτσκοκ
Πίτερ Σουόρντς Κινγκ, Ρικ Φιντλέιτερ και Τάμι Λέιν, Χόμπιτ: Ένα Αναπάντεχο Ταξίδι
Λίσα Γουέστκοτ και Τζούλι Ντάρτνελ, Οι Άθλιοι

Καλύτερη Μουσική

Ντάριο Μαριανέλι, Άννα Καρένινα
Αλεξάντερ Ντεσπλά, Επιχείρηση: Argo
Μίκαελ Ντάνα, Η Ζωή του Πι
Τζον Γουίλιαμς, Λίνκολν
Τόμας Νιούμαν, Skyfall

Καλύτερο Τραγούδι

«Before My Time», Chasing Ice
«Everybody Needs a Best Friend», Ted
«Pi's Lullaby», Η Ζωή του Πι
«Skyfall», Skyfall
«Suddenly», Οι Άθλιοι

Καλύτερος Ήχος

Τζον Ράις, Γκρεγκ Ράντλοφ και Χοσέ Αντόνιο Γκαρσία, Επιχείρηση: Argo
Άντι Νέλσον, Μαρκ Πάτερσον και Σάιμον Χέιζ, Οι Άθλιοι
Ρον Μπάρτλετ, Ντ.Μ.Χέμφιλ και Ντριου Κάνιν, Η Ζωή του Πι
Άντι Νέλσον, Γκάρι Ρίντστορ, και Ρόναλντ Τζάντκινς, Λίνκολν
Σκοτ Μίλαν, Γκρεγκ Π.Ράσελ και Στούαρτ Γουίλσον, Skyfall

Καλύτερο Μοντάζ Ηχητικών Εφέ

Έρικ Αντάλ και Ίθαν Βαν Ντερ Ριν, Επιχείρηση: Argo
Γουάιλι Στέιτμαν, Django ο Τιμωρός
Γιουτζίν Γκεάρτι και Φίλιπ Στόκτον, Η Ζωή του Πι
Περ Χόλμπεργκ και Κάρεν Μπέικερ Λάντερς, Skyfall
Πολ Ν.Τζ. Οτόσον, Zero Dark Thirty

Καλύτερα Οπτικά Εφέ

Τζο Λέτερι, Έρικ Σάιντον, Ντέιβιντ Κλέιτον και Ρ.Κρίστοφερ Γουάιτ, Χόμπιτ: Ένα Αναπάντεχο Ταξίδι
Μπιλ Γουεστενχόφερ, Γκιγιόμ Ροσρόν, Έρικ-Γιαν Ντε Μπόερ και Ντόναλντ Ρ.Έλιοτ, Η Ζωή του Πι
Γιάνεκ Σιρς, Τζεφ Γουάιτ, Γκάι Γουίλιαμς και Νταν Σούντικ, Οι Εκδικητές
Ρίτσαρντ Στάμερς, Τρέβορ Γουντ, Τσάρλι Χένλι και Μάρτιν Χιλ, Προμηθέας
Σέντρικ Νίκολας-Τρόγιαν, Φίλιπ Μπρέναν, Νιλ Κόρμπουλντ και Μάικλ Ντόσον, Η Χιονάτη και ο Κυνηγός

Καλύτερο Ντοκιμαντέρ

5 Broken Cameras
The Gatekeepers
How to Survive a Plague
The Invisible War
Searching for Sugar Man

Καλύτερο Ντοκιμαντέρ Μικρού Μήκους

Inocente
Kings Point
Mondays Racine
Open Heart
Redemption

Καλύτερη Μικρού Μήκους Κινούμενων Σχεδίων

Adam and Dog
Fresh Guacamole
Head Over Heels
Maggie Simpson in "The Longest Daycare"
Paperman

Καλύτερη Μικρού Μήκους Ταινία

Asad
Buzkashi Boys
Curfew
Death of a Shadow
Henry

Ποια παράσταση προτείνει η Μάνια Παπαδημητρίου;  thumbnail

Ποια παράσταση προτείνει η Μάνια Παπαδημητρίου;

"Στο βάθος Κήπος"
Η παράσταση "ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ ΚΗΠΟΣ" παίζεται στην οδό Θυάμιδος 7, στον Κολωνό σ ένα παλιό Αθηναϊκό δίπατο σπίτι. Συγκινήθηκα πολύ σ' αυτήν την παράσταση που σκηνοθετεί ο Ηλίας Κουνέλας, γιατί μέσα από την αφήγηση του Ντανίλο Κις  για το πατρικό του σπίτι και τις μνήμες της οικογένειάς του καταφέρνει να μας μεταφέρει ακριβώς το αίσθημα του ζωντανέματος της μνήμης μετά από κάποια καταστροφή και μ' αυτόν τον τρόπο να μας δώσει μια γεύση, του πώς ίσως, οι επόμενες γενιές θα μιλούν για τα δικά μας σπίτια και τον δικό μας πολιτισμό που καταστρέφεται σήμερα. Η παράσταση διαδραματίζεται στην σαλοτραπεζαρία του εγκαταλελειμμένου σπιτιού και μπορούμε να έχουμε μια γεύση, τόσο ζωντανή των εικόνων ενός παρελθόντος που ενώ ως παρελθόν το αφηγούνται μπρος στα μάτια μας ταυτόχρονα, μοιάζει να είναι και το δικό μας μέλλον.
Όλη η παράσταση στηρίζεται σε αφήγηση και δράση που εναλλάσσεται η μία με την άλλη με πολύ ωραίο ρυθμό και με καταπληκτική μουσική επένδυση, με πανέξυπνους ζωντανούς ήχους.
Μπράβο σε όλους. Η παράσταση παίζεται με καπέλο. Ίσως τον μόνο δυνατό τρόπο από εδώ και στο εξής να κάνει κανείς πραγματικά εναλλακτική δουλειά στο θέατρο.

Μάνια Παπαδημητρίου

Ιnfo!
Στάχτες κήπος

Σκηνοθεσία: Ηλ. Κουνέλας
Ερμηνεύουν: Ζ. Τούντα, Κ. Καρβουνιάρης, Ηλ. Κουνέλας. Σκην.-κοστ.: Κ.-Χρ. Μανωλάκου.

Παραστάσεις: Βραδ: Παρ.-Τρ. 9 μ.μ. Είσοδος ελεύθερη με προαιρετική συνεισφορά. Κρατήσεις: 6955560403.

Ένα μεγάλο μάθημα από τη ζωή της Κάρμεν Ρουγγέρη  thumbnail

Ένα μεγάλο μάθημα από τη ζωή της Κάρμεν Ρουγγέρη

Που θα συναντήσει κανείς φέτος την Κάρμεν Ρουγγέρη; Η καλύτερα που θα την πρωτοσυντήσει; Δυο παιδικά θεατρικά σκηνοθετεί φέτος, η αγαπημένων των παιδιών πρωταγωνίστρια.  «Κάτι θέλει να μας πει ο Αίσωπος» στο  θέατρο Κιβωτός, όπου τα παιδιά μαθαίνουν και ψυχαγωγούνται μέσα από τους μύθους του Αισώπου. Αλλά και την "Αργοναυτική εκστρατεία" στο Θέατρον του Ελληνικού Κόσμου.  Τα παιδιά γνωρίζουν τις αξίες του τόπου τους σε μια εποχή που όλοι ντρέπονται για την Ελλάδα.  Σε μια εποχή δυσκολίας. Και εκείνη πέρασε δυσκολίες όταν στα 18 έχασε τους γονείς της..
Και τις δυσκολίες πώς τις ξεπερνάμε; Μήπως με τον έρωτα; Μετά από πολύ καιρό, η Κάρμεν Ρουγγέρη πρωταγωνιστεί σε παράσταση ενηλίκων. ¨Ερωτικά γράμματα" , στο θέατρο "Κάτω από τη Γέφυρα" 

-Τι θα δουν τα παιδιά στο ¨Κάτι θέλει να μας πει ο Αίσωπος;»
Είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα παράσταση, παρουσιάζει 16 μύθους του Αισώπου και καλεί τα παιδιά να συμμετάσχουν σε αυτή.  Καταρχάς οι ηθοποιοί μας πρώτα εξηγούν ποιος ήταν ο Αίσωπος, πόσους μύθους έχει δημιουργήσει και από εκεί και ύστερα αποφασίζουμε και έπειτα ξεκινάμε με τον μύθο «Ο Τζίτζικας και ο μέρμυγκας». Ακολουθούν και άλλοι μύθοι  όπως είναι ο λαγός και η χελώνα, όπως είναι οι δύο βάτραχοι, ο φιλάργυρος, οι δύο φίλοι. Το εντυπωσιακό είναι ότι ανανεώνεται το σκηνικό της παράστασης όταν περνάμε από τον ένα μύθο στον άλλο. Κάθε φορά γίνεται ένας άλλος χώρος σχεδόν. Αλλά προσέξτε. Περνάμε από τον ένα μύθο στον άλλο μόνο όταν καταλάβουμε ότι έχει γίνει απόλυτα κατανοητός ο μύθος στα παιδιά. Μιλάμε μαζί τους, τα ρωτάμε, τους δίνουμε εξηγήσεις.
-Τι κερδίζει το παιδί μέσα από την παράσταση;
Η επιλογή του Αισώπου δεν ήταν τυχαία. Θέλω φεύγοντας το παιδί να  έχει πάρει κάτι μαζί του. Κάποιες γνώσεις. Κάτι, να έχει κερδίσει κάτι. Αλλιώς δεν με ενδιαφέρει. Και δεν πιστεύω ότι στα παιδιά πρέπει να δίνουμε απλώς ένα θέαμα. Πιστεύω ότι το θέατρο, όταν απευθυνόμαστε στα παιδιά, δεν πρέπει να ξεχνάμε ποτέ ότι το θέατρο είναι πηγή γνώσης και πρέπει να παίρνουμε τις γνώσεις. Θα σας πω ένα παράδειγμα. Στο μύθο «Δυο βάτραχοι» το μήνυμα που θέλει να περάσει ο ποιητής είναι ότι πρέπει να σκεφτόμαστε πίσω από κάθε μας πράξη να είμαστε προσεκτικοί. Εκεί ας πούμε κάνουμε μια επεξήγηση και βάζουμε και σύγχρονα νοήματα μέσα. Μιλάμε για το σήμερα, για το πώς πρέπει να προσέχουμε όταν μιλάμε στο ίντερνετ με αγνώστους, για παράδειγμα.
-Σήμερα, πόσο ανάγκη έχουμε το παραμύθι με όλα αυτά που ζούμε;
Όλοι οι ψυχολόγοι λένε ότι αλίμονο στα παιδιά που μεγαλώνουν χωρίς παραμύθια. Το έχουμε ανάγκη το παραμύθι, έχουμε ανάγκη να βάλουμε την φαντασία μας να δουλέψει, έχουμε ανάγκη να γλυκάνουμε λίγο την ψυχή μας και να της βάλουμε μια τρυφερότητα. Επειδή είναι μια σκληρή εποχή, πιστεύω ότι  έχουμε ανάγκη την ευαισθησία. Να δούμε, να απολαύσουμε, να χαρούμε, να μάθουμε από αυτά.

 -Ποιο παραμύθι περιγράφει τη σημερινή κατάσταση με τον καλύτερο τρόπο;
Καταρχάς  να σας πω ότι δεν καταπιανόμουν ποτέ με αυτό το παραμύθι! Δε θα ήθελα να δώσω στα παιδιά γεύση από αυτή τη μαυρίλα, από το «κακό» αυτό. Όλοι για το κακό μιλάνε…  Οι δημοσιογράφοι ζητάνε και συγνώμη αν πούνε μια καλή είδηση. Ίσως ένα παραμύθι για το σήμερα, η «Σταχτομπούτα». Το παραμύθι  όμως, ξέρετε κρύβει και το καλό και το κακό. Έχει και ελπίδα. Πάντοτε σε όλα τα παραμύθια, υπάρχει ένας ήρωας που παιδεύεται για να πετύχει κάτι. Συναντά δυσκολίες, εμπόδια, τα προσπερνά  και στο τέλος τα καταφέρνει. Και αυτό τι θέλει να μας πει; Ότι μόνο αν παλέψουμε, μόνο αν επιμείνουμε μπορούμε να νικήσουμε. Οι μύθοι του Αισώπου μας λένε ότι ναι, μπορούμε να πετύχουμε το ακατόρθωτο!  Όλα τα παραμύθια μας δίνουν μια ελπίδα. Μα δεν έχει νόημα αν δεν υπάρχει στο βάθος του τούνελ μια ελπίδα, ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε.
Και να σας πώ κάτι; Εγώ είχα χάσει τους γονείς μου 18 χρονών και δεν είχα να φάω. Πάλεψα σιγά – σιγά με πάρα πολλές δυσκολίες με πράγματα και τα κατάφερα. Στις μέρες μας είναι πολύ δύσκολα τα πράγματα. Παρόλο αυτά αν κάποιος αγωνιστεί, ψάξει και επιμένει, θα βρει λύση. Στην Κοζάνη καλλιεργούν κρόκο και δεν υπάρχει Έλληνας να πάει να δουλέψει! Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί σώνει και καλά οι Έλληνες θέλουμε  ντε και καλά όλοι επιστήμονες. Η μόρφωση είναι απαραίτητη. Αλλά δεν μπορούμε να γίνουμε όλοι επιστήμονες. Ο ξυλουργός γιατί να χάνεται αυτή τη στιγμή στον ορίζοντα; Που για μένα είναι καταπληκτική τέχνη.
– Πολλοί είναι και οι άνεργοι ηθοποιοί. Ισχύει το ίδιο και για τους ηθοποιούς; 
Πολλοί στην Ελλάδα θέλησαν να γίνουν ηθοποιοί, επειδή έβλεπαν στην τηλεόραση πως από την μία μέρα στην άλλη μπορείς να γίνεις διάσημος και αναγνωρίσιμος και να πάρεις χρήματα πολλά. Αυτό που γινόταν ήταν πολύ μεγάλο λάθος. Ένας ηθοποιός για να φτάσει θα πρέπει να ανέβει σκαλάκι – σκαλάκι, να παιδευτεί πάρα πολύ, να κάνει και τσάμπα πράγματα και έτσι γίνεται συνήθως. Όπως έλεγε ο Χορν, ο ηθοποιός θα πρέπει να είναι αριστοκράτης. Δηλαδή να έχει από το σπίτι του χρήματα. Δεν ζεις από αυτό το επάγγελμα. Για αυτό και συμβουλεύω όλα τα παιδιά, να μαζεύουν γνώσεις, να βρουν τον τρόπο να κερδίζουν το ψωμί τους και το θέατρο να το κάνουν για το κέφι τους. Αν κάποια στιγμή φτάσουν και μπορούν να ζήσουν από αυτό, πολύ ωραία. Εγώ το θέατρο το βλέπω σαν πάρεργο. Σαν κάτι άλλο δίπλα μας που μας δίνει ευτυχία. Μαζευόμαστε και το κάνουμε την παράσταση και περνάμε ωραία. Και μη νομίζετε ότι οι θεατρικές ομάδες «τζογάρουν» τα χρήματά τους; Ως επί το πλείστον τα βάζουν από την τσέπη τους.

-Στο Θέατρον του Νέου κόσμου, σκηνοθετείτε την «Αργοναυτική Εκστρατεία». Τα παιδιά μαθαίνουν για την Ιστορία του Ιάσωνα, τι ήταν η Αργώ, την ιστορία του Φρίξου και της Νέλλης… Άραγε τι νιώθουν τα παιδιά για την πατρίδα τους;
Κοίτα αν τα παιδιά μας παρακολουθούν  απ’ το πρωί  ως το βράδυ  τηλεόραση, τότε θα πρέπει να νιώθουν μεγάλη ντροπή που ζουν σε αυτή τη χώρα. Διότι αυτή τη χώρα απ’ το πρωί ως το βράδυ την κατηγορούμε τα μέσα προβάλλουν συνέχεια τα άσχημά της,. Εγώ λοιπόν, προσπαθώ μέσα από τα παραμύθια μου και  μέσα από την επιλογή  των παραστάσεων που κάνω, γιατί η επιλογή είναι από τον Ελληνικό πολιτισμό, να δείξω ένα παράθυρο αισιοδοξίας. Ότι υπάρχει ο πολιτισμός μας, ότι υπάρχουν αξίες. Και η Αργοναυτική Εκστρατεία αυτό το σκοπό έχει, να δώσω το ερέθισμα στα παιδιά να πάρουν το βιβλίο να διαβάσουν περισσότερο να καταλάβουν το μεγαλείο της Ελληνικής Μυθολογίας. Να δουν ότι υπάρχουν και καλά σε αυτή τη χώρα. Εγώ αυτό θέλω. Να μην νιώθουν τα παιδιά, ντροπή για τον τόπο τους.
-Τα "Ερωτικά γράμματα", πώς προέκυψαν; 
Τα ερωτικά γράμματα στο θέατρο "Κάτω από τη γέφυρα" όπου συμπρωταγωνιστώ με τον Νίκο Δαφνή, περιγράφουν τη ζωή δύο ανθρώπων που διαβάζουντα γράμματά τους.  Είναι μεγάλοι πια  αλλά γνωρίζονται από εφτά χρονών, κάθονταν μαζί δίπλα-δίπλα στο ίδιο θρανίο και έστελναν ραβασάκια ο ένας στον άλλον.  Μου άρεσε το κείμενο. Είναι μια πρόκληση να μπορείς να το υπηρετήσεις σαν ηθοποιός αυτό το κείμενο, δείχνει νοσταλγία είναι σαν ψυχογράφημα ενός έρωτα και ξετιλίγεται μπροστά σου μια ολόκληρη ζωή, βλέπεις την κατάληξή του.
-Ο έρωτας και η αγάπη θα μας σώσουν; Είναι τα συναισθήματα που μας γεννούν ελπίδα; 
Αλίμονο! Στην χώρα μας γιατί δεν γίνεται τίποτε; Γιατί κανείς δεν κάθεται με αγάπη σε ένα τραπέζι να μιλήσει με τον άλλο. Αν γινόταν αυτό θα είχαμε κάνει θαύματα.
-Πάθος συνεχίζουμε να έχουμε οι Έλληνες; 
Το πάθος ξεκινά από την αγάπη.Ένας πολιτικός ας πούμε  θα έπρεπε να έχει το πάθος να σώσει την χώρα του. Από αγάπη πάλι δεν θα  ξεκινούσε και αυτός; Μιλώ συνέχεια για το θέμα το πολιτικό γιατί είμαι ενοχλημένη  που κανένας δεν ενδιαφέρεται για αυτή την υπέροχη χώρα. Το ενδιαφέρον, το πάθος περιστρέφεται μονάχα γύρω από τον εαυτό μας. Και ξέρετε, ο αληθινά ερωτευμένος και παθιασμένος άνθρωπος, φροντίζει να είναι όλα καλά για τον άλλο. Ο κόσμος του είναι ο άλλος.
-Έχει αλλάξει η έννοια του έρωτα σήμερα;
Είναι πολύ δύσκολο τώρα πια, να τον βρεις. Πιστεύω ότι τώρα έχει κάνει και πολύ κακό αυτό το ίντερνετ, που συνέχεια απομονώνεται ο καθένας σε ένα μηχανάκι. Δεν φλερτάρει πια ο κόσμος.  Δεν ξέρει να φλερτάρει.
-Και πώς επιβιώνει ένας μεγάλος έρωτας για χρόνια; Ένας έρωτας σαν αυτόν που περιγράφετε στο έργο; 
Εγώ πιστεύω ότι είναι ο συμβιβασμός, η έλλειψη εγωισμού που βοηθά σε αυτό, η κατανόηση, η φροντίδα που μπορείς να έχεις για τον άλλο. Είναι πολλά. Ο θαυμασμός που μπορεί να έχεις για τον άλλο, είναι και αυτό κάτι πολύ ουσιαστικό. Ο διάλογος που μπορεί να υπάρχει μεταξύ ημών και ημών. Ε γιατί κάποια στιγμή, το πάθος τελειώνει. Έτσι δεν είναι; Αλλά πρέπει να μείνουν όλα τα άλλα πιο ισχυρά.
Θες να μάθεις περισσότερες πληροφορίες και να κερδίσεις προσκλήσεις για την παράσταση ΕΡΩΤΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ; Έλα εδώ!
Θες δωρεάν προσκλήσεις για τη θεατρική παράσταση ΚΑΤΙ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΙ Ο ΑΙΣΩΠΟΣ; Έλα εδώ!

Ήταν καλή η ταινία για τον Hitchcock; thumbnail

Ήταν καλή η ταινία για τον Hitchcock;

8 με άριστα το 10 , η βαθμολογία της ταινίας "Xίτσκοκ" από τον Βασίλη Γκάγκα. Ποιος ήταν ο Άλφρεντ Χίτσκοκ; Ποιες πτυχές τη ζωής του και της δημιουργίας του φωτίζονται μέσα από την κινηματογραφική του βιογραφία; Καταφέρνουν οι πρωταγωνιστές να τις αποδώσουν με ερμηνευτική επιτυχία;

Hitchcock (2012)
Σκηνοθεσία:                Sacha Gervasi
Πρωταγωνιστές:          Anthony Hopkins, Helen Mirren, Scarlett Johansson
Σενάριο:                      John J. McLaughlin (σενάριο), Stephen Rebello (βιβλίο)
Διάρκεια:                    98’| κατάλληλο άνω των 13
Κατηγορία:                  Βιογραφική – Δραματική
Η υπόθεση της ταινίας μιλά για τα στάδια της σύλληψης και δημιουργίας της ταινίας Ψυχώ (1960) του Alfred Hitchcock, η οποία σημείωσε πρωτοφανή κινηματογραφική έκπληξη και αποτέλεσε μια από τις μεγαλύτερες κινηματογραφικές επιτυχίες όλων των εποχών.

Η κύρια ιδιότητα του Alfred Hitchcock ήταν αυτή της σκηνοθεσίας. Βέβαια δεν μπόρεσε να αντισταθεί και στη συγγραφή ιστοριών noir κάτι το οποίο εκτέλεσε με μεγάλη επιτυχία. Το 1960, επέλεξε να σκηνοθετήσει μια πρωτοφανή ταινία για τα τότε χρονικά δεδομένα. Μια ταινία στην οποία θα απεικονίζονταν – μεταξύ άλλων – μια ερωτική σκηνή όπου οι πρωταγωνιστές θα φιλιόντουσαν επάνω σε ένα κρεβάτι και μια σκηνή δολοφονίας μέσα σε μια μπανιέρα. Ο κύριος πρωταγωνιστής της ταινίας αυτής ήταν ένας ψυχασθενής δολοφόνος. Για τη τόλμη του αυτή, συνάντησε έντονες αντιδράσεις τόσο από τους τότε κριτικούς όσο και από την εγχώρια κινηματογραφική επιτροπή λογοκρισίας η οποία κατείχε την τεράστια εξουσία επιβολής των ηθών της κινηματογράφησης. Ακόμα και οι εταιρείες διανομής ήταν επιφυλακτικές και δε δέχτηκαν να βάλουν ούτε ένα δολάριο στο να γίνει η παραγωγή της ταινίας.
Τελικά ο Alfred Hitchcock (και η γυναίκα του) πήρε επάνω του όλο το οικονομικό ρίσκο της παραγωγής και τελικά αφού πέρασε μέσα από αμέτρητες δυσκολίες (ακόμα και υγείας) τα κατάφερε. Κατάφερε να δημιουργήσει ακόμα ένα αριστούργημα – μια ταινία σταθμό – στη παγκόσμια κινηματογραφική σκηνή και ήταν αυτή του η δημιουργία που έδειξε το δρόμο και σε άλλους σκηνοθέτες να τολμήσουν περισσότερο. Εξέπληξε και τρόμαξε το κοινό με έναν ιδιαίτερο τρόπο και σε τέτοιο βαθμό που πολλοί πλέον να γνωρίζουν τον Alfred Hitchcock μόνο μέσω αυτής της δημιουργίας του. Αυτό βέβαια είναι αρκετά άδικο για αυτόν, καθώς αρκετές από τις ταινίες που σκηνοθέτησε ήταν πραγματικά αριστουργήματα! Μερικές από αυτές φιγουράρουν άνετα στις πρώτες σειρές κάθε λίστας που αφορά στις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών! Ήταν ο μοναδικός σκηνοθέτης ο οποίος κατείχε τόσο άψογα τη τεχνική δημιουργίας προσμονής για την έκβαση του αποτελέσματος της ιστορίας (suspense). Κατάφερνε να χειραγωγεί άριστα το μυαλό και τα συναισθήματα του θεατή, με εργαλεία τα οποία δεν περιείχαν ίχνος αίματος και βιαιότητας. Για εμένα μέχρι και σήμερα αποτελεί σίγουρα τον αξεπέραστο κορυφαίο σκηνοθέτη ταινιών noir καθώς τον δημιουργό των καλύτερων ταινιών που έχω ποτέ συναντήσει.
Ο Alfred Hitchcock σκηνοθέτησε συνολικά 67 ταινίες. Ξεκίνησε την σταδιοδρομία του από τον Βρετανικό ασπρόμαυρο κινηματογράφο τη δεκαετία του 1920 και λίγο αργότερα εγκαταστάθηκε στην Αμερική όπου ωρίμασε και άνθισε σαν δημιουργός. Αν και ποτέ δεν απέσπασε κάποιο βραβείο Oscar, τιμήθηκε το 1968 για τη συνολική του προσφορά στον κινηματογράφο. Παραλαμβάνοντας το βραβείο του ευχαρίστησε ιδιαίτερα τη γυναίκα του αναγνωρίζοντας έτσι και δημόσια τη μεγάλη της συμμετοχή και στήριξη σε κάθε δημιουργία του.
 
Γιατί μου άρεσε η ταινία 
Στη ταινία αυτή το ρόλο του μεγάλου σκηνοθέτη ενσαρκώνει ο Antony Hopkins ο οποίος με μια ιδιαίτερη ερμηνεία και με τη βοήθεια των ειδικών εφέ κατάφερε να ενσαρκώσει αρκετά πειστικά τόσο σαν παρουσία όσο και σαν κινησιολογία και ομιλία τον μεγάλο σκηνοθέτη. Η Scarlett Johansson υποδύεται την πρωταγωνίστρια της ταινίας Psycho (Janet Leigh) και ενσαρκώνει πολύ επιτυχημένα τον ρόλο της. Στο ρόλο της γυναίκας του Alfred Hitchcock βρίσκεται η Helen Mirren η οποία δίνει μια εξίσου απολαυστική ερμηνεία.
Όπως ήταν αναμενόμενο, μια βιογραφική ταινία όπως και αυτή είναι καταδικασμένη να έχει ένα συγκεκριμένο κοινό απήχησης το οποίο μάλιστα στην περίπτωση μας είναι και κάποιας ηλικίας. Ελάχιστοι από τους σημερινούς εφήβους έχουν παρακολουθήσει έστω και μια ταινία του Alfred Hitchcock. Ίσως αυτή να είναι και η τελευταία τους ευκαιρία ώστε να γνωρίσουν και να εντυπωσιαστούν από τον δημιουργό και master του suspense, έστω και αρκετά χρόνια μετά το θάνατο του.

Μη χάσεις το Mistero Buffo στο θέατρο Θησείον! thumbnail

Μη χάσεις το Mistero Buffo στο θέατρο Θησείον!

Mistero Buffo- Θέατρο Θησείον
Αν κάποιος θέλει να εξηγήσει τη σπουδαιότητα του Ντάριο Φω δεν έχει παρά να διαθέσει 90 λεπτά του ελεύθερου χρόνου του στην υπεροχή θεατρική αποθήκη που έχει στήσει ο Μαρμαρινός και ονομάζεται θέατρο Θησείο. Κάθε Δευτέρα και Τρίτη, Παρασκευή και Κυριακή, ο Μοσχόπουλος ξεδιπλώνει το σκηνοθετικό του ταλέντο. Στηριζόμενος στις δυνατότητες έξι νέων ηθοποιών, δίνοντας στο κοινό να καταλάβει το μεγαλείο του Ντάριο Φω.
Μια θεατρική παράσταση μάθημα. Ο θεατής καταλαβαίνει τη θεατρική καταγωγή ενός είδους που αποθεώθηκε, νιώθει ότι μυείται στην τέχνη της κωμωδίας που δεν έχει καμιά σχέση με το αστείο, αλλά με την άλλη πλευρά του τραγικού. Πέντε ηθοποιοί αλλά η σκηνή γεμίζει από 40 και βάλε ρόλους. Εξαιρετική τεχνική εκφορά της γλώσσας, μοναδική απόδοση του κειμένου και όλα αυτά αποδεικνύονται από την συμμετοχή του κοινού.
Το κοινό αντιλαμβάνεται τις λεπτές αποχρώσεις του κωμικού. Γελάει. Με το γέλιο σπάει η πολιορκία του συντηρητισμού. Το θέμα είναι τα πάθη του Χριστού. Η άλλη πλευρά της θρησκείας. Η θρησκεία από πολλές οπτικές. Η μεγαλοσύνη του Ντάριο Φω είναι ότι έχει την ικανότητα να αποδομεί. Να κάνει κομματάκια αυτό που μέχρι εκείνη τη στιγμή φαινόταν ακέραιο. Τα κομματάκια στα χέρια του Ντάριο Φω δημιουργούν μια άλλη ακεραιότητα. Μια ακεραιότητα στην οποία συναντιέται τάφο γέλιο με το σημαντικό. Μια παράσταση που δεν πρέπει να χάσετε!
Θανάσης Λάλας

Αν θες να κερδίσεις δωρεάν προσκλήσεις για την παράσταση έλα εδώ!

Θέατρο:Είδαμε το "Ένα καρφί στον τοίχο!" thumbnail

Θέατρο:Είδαμε το "Ένα καρφί στον τοίχο!"

Το καλό θέατρο στην πόλη μας.
Ο σκηνοθέτης Βασίλης Κυρίτσης είδε την παράσταση του Λευτέρη Λαχανά,  "Ένα καρφί στο τοίχο", στο θέατρο του Νέου Κόσμου.

Δύο ηθοποιοί, έξι πρόσωπα , τρεις διαφορετικές ιστορίες : χτεσινές, σημερινές αυριανές. Στο θέατρο του Νέου Κόσμου, ο χορός των θεατρικών, ευλογημένων, εκπλήξεων φαίνεται πως εγκαταστάθηκε για τα καλά ! Κάθε λίγο και λιγάκι, μέσα στην εύφορη αυλή του ξεπροβάλλει κι ένα αγριολούλουδο  με σπάνια αρώματα και χρώματα!
Σαν αυτό που είδαμε χτές : δύο νέα παιδιά της γειτονιάς, της δικής μου και  της δικής σας,  μακριά από τα πρότυπα της καταραμένης lifestyle, έπιασαν το θεατρικό εργόχειρο και κέντησαν, με έξοχες αποχρώσεις και ημιτόνια, ιστορίες γεμάτες ευαισθησία  και νόημα !
Λόγια , όσα χρειάζονται, παύσεις γεμάτες, πράξεις με σήμανση.
Ένα αγόρι κι ένα κορίτσι , βάλθηκαν να μας ταξιδέψουν, μέσα από τις σύντομες ιστορίες τους σε δρόμους στοχαστικούς, σεμνά «τσεχωφικούς», αληθινά ποιοτικούς .
Με δουλειά, κόπο και ιδρώτα  και με δάσκαλο-σκηνοθέτη έναν μάστορα της υποκριτικής τέχνης, τον Χρήστο Στέργιογλου ,οι ηθοποιοί Νικόλ Δημητρακοπούλου και Λευτέρης Καταχανάς, «τραγουδούν» χαμηλόφωνα, κάθε Δευτέρα και Τρίτη το υπέροχο τραγούδι τους. Οι «μελωδίες» τους θα σας ενθουσιάσουν !

Λίγα λόγια για την υπόθεση του έργου. 
Ένα σύγχρονο κείμενο γραμμένο το 2012 σε μια πρωτόγνωρη ιστορική καμπή για την Ελλάδα, Με όχημα διαφορετικές σχέσεις ανθρώπων, ξεκινά απ’ το  παρελθόν και διαπερνώντας τον χρόνο και την ιστορία, φτάνει στο  μέλλον και την αβεβαιότητα που αυτό εμπεριέχει. .Διερωτάται για το αύριο, που σίγουρα θα έρθει. Το ερώτημα είναι τι μορφή θα πάρει.
       Πώς θα ήσουν άραγε  αν είχες γεννηθεί σε μια άλλη εποχή;
       Θα ήσουν ο ίδιος άνθρωπος; Κι ο δίπλα σου;

Χρήσιμες πληροφορίες για την παράσταση:
Μπορείτε να την παρακολουθήσετε κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:15. Το θέατρο του Νέου Κόσμου βρίσκεται στην οδό Αντισθένους 7 Θαρύπου, στον Νέο Κόσμο, κοντά στο σταθμό του Μετρό Φιξ. Το εισιτήριο κοστίζει 12€ ενώ για τους ανέργους η τιμή του είναι 5€.( τηλ. επικοινωνίας 210 9212900).
 

Σινεμά. Τα Χρυσά Βατόμουρα της εβδομάδας! thumbnail

Σινεμά. Τα Χρυσά Βατόμουρα της εβδομάδας!

Ο συνεργάτης μας, Βασίλης Γκάγκας δεν είναι ικανοποιημένος από τις ταινίες που είδε αυτή την εβδομάδα. Και στο σημερινό του σημείωμα μας προειδοποιεί…

Ποιες ταινίες θεωρεί χάσιμο χρόνου και ίσως δε θα έπρεπε να παρακολουθήσουμε; 

Ανάμεσα σε Δύο Κόσμους «Upside Down»
Αισθηματική – Φαντασίας | 2012 | Έγχρ. | Διάρκεια: 107' | κατάλληλο για όλους

Σκηνοθεσία: Juan Solanas

Σενάριο: Juan Solanas

Ηθοποιοί: Jim Sturgess, Kirsten Dunst, Timothy Spall

Βαθμολογία: 4/10

Λίγα λόγια για την ταινία…
Σε ένα παράξενο μέρος του σύμπαντος δύο πλανήτες περιστρέφονται γύρω από τα μητρικά αστέρια τους πολύ κοντά ο ένας στον άλλο και αυτό τους επιτρέπει να μοιράζονται την ίδια ατμόσφαιρα. Αρκεί κάποιος να κοιτάξει ψηλά στον ουρανό και να δει τους κατοίκους του «επάνω» κόσμου. Με αυτό το φανταστικό αξίωμα ξεκινάει η υπόθεση της ταινίας «Ανάμεσα σε Δύο Κόσμους» όπου ένα αγόρι του κάτω κόσμου και μια κοπέλα του πάνω κόσμου ερωτεύονται και θα χρειαστεί να υπερνικήσουν ακόμα και τις συμπαντικές βαρυτικές δυνάμεις ώστε να καταφέρουν να βρεθούν ο ένας κοντά στον άλλο.

Ο νεαρός σκηνοθέτης και σεναριογράφος Juan Solanas εμπνέεται μια πρωτότυπη αισθηματική ιστορία και την μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη. Πρόκειται για μια ιστορία αγάπης που φέρνει κοντά δύο ανθρώπους διαφορετικών τάξεων και κόσμων οι οποίοι προσπαθούν να ξεπεράσουν ακαταμάχητες αντιξοότητες ώστε να μπορέσουν να είναι κοντά. Πρόκειται για μια ιστορία με πολλές αλληγορικές καταστάσεις η οποία φέρνει στο προσκήνιο θέματα όπως: τις θυσίες που μπορεί να κάνει αυτός που αγαπά και τις αντιξοότητες στις οποίες είναι ικανός να βρεθεί μέχρι και τον κοινωνικό διαχωρισμό και τη πολιτική θέση μιας σύγχρονης κοινωνίας η οποία εκμεταλλεύεται έναν ολόκληρο κόσμο λόγω «θέσης».
Γιατί δεν μου άρεσε:
Αν και σεναριακά η ιστορία είναι αρκετά πρωτότυπη και έξυπνη και οι ερμηνείες των ηθοποιών είναι καλές, η ταινία χαρακτηρίζεται από αργούς χρόνους, χωρίς ιδιαίτερες σεναριακές εκρήξεις, μουντό κινηματογραφικό κλίμα που δυστυχώς σε αρκετά σημεία προκαλεί ιδιαίτερη πλήξη.

Μη Μου Χαλάς τη Μέρα «The Last Stand»
Περιπετειώδες Θρίλερ | 2013 | Έγχρ. | Διάρκεια: 107' | κατάλληλο άνω των 15

Λίγα λόγια για την ταινία…
Ο μεγαλύτερος εν ζωή αρχηγός καρτέλ δραπετεύει από τη φυλακή και κατευθύνεται στα σύνορα του Μεξικού. Η ομοσπονδιακή αστυνομία αν και τον κυνηγάει ανηλεώς, δεν μπορεί να τον συλλάβει και στον δρόμο του μπαίνει ο σερίφης μιας μικρής συνοριακής πόλης με το Μεξικό. Αυτός, οι αστυνομικοί του και μια ομάδα από ανεκπαίδευτους χωριάτες θα αναλάβουν να εμποδίσουν τον βαρόνο να διαφύγει από το Αμερικάνικο έδαφος.

Ο Νοτιο – Κορεάτης Jee-woon Kim αναλαμβάνει να επαναφέρει στην ενεργό δράση τον Arnold Schwarzenegger σε μια περιπέτεια η οποία μόνο και μόνο από τον τίτλο της φαίνεται να είναι μια υπερβολικά «bad ass» σκληρή ταινία με πολύ δράση και περιπέτεια (η Ελληνική μετάφραση καλύτερα να παραμείνει ασχολίαστη).

Γιατί δεν μου άρεσε η ταινία; 
Καταρχάς να ξεκινήσω λέγοντας ότι εάν οι κύριοι πρωταγωνιστές δεν ήταν ο Arnold Schwarzenegger και ο Forest Whitaker δεν θα γνώριζε «κανείς» την ύπαρξη αυτής της παραγωγής. Γιατί εδώ που τα λέμε ποιος θα ήθελε να δει μια ταινία περιπετειώδους θρίλερ στην οποία το τρίτο, πιο γνωστό όνομα είναι ο Johnny Knoxville των Jackass, και την οποία σκηνοθετεί κάποιος που έχει σκηνοθετήσει αποκλειστικά και μόνο Κορεάτικες ταινίες;
Με ποια κριτήρια επιλέχθηκε αυτός ο άνθρωπος που δεν έχει καμία σχέση με την Αμερικάνικη κουλτούρα ταινιών δράσης; (Γίνεται αντιληπτό σε όλη τη διάρκεια της ταινίας).

Γιατί δε μου άρεσε ο Arnold Schwarzenegger;
Είναι αρκετά κουρασμένος και μεσόκοπος, προϊστορικό θηρίο πλέον, τα βάζει με τους κακούς και καταφέρνει να επιβληθεί σε αυτούς τόσο με τις ατάκες του όσο και με το κινηματογραφικό εκτόπισμα του. Γενικά τα καταφέρνει αρκετά καλά αλλά δεν διαφαίνεται εκείνο το ιδιαίτερο πάθος που τον χαρακτήριζε σε εκείνες τις ηρωικές cult ταινίες δράσης της δεκαετίας του ‘80. Αυτό οφείλεται σίγουρα σε κακές σκηνοθετικές οδηγίες αλλά και σε σεναριακή αστοχία.
Σε δεύτερους ρόλους και περισσότερο από όλους απόλαυσα τον Luis Guzmán ο οποίος υποδύεται έναν άσχετο και φοβητσιάρη αστυνομικό όπως επίσης και τον Peter Stormare στον ρόλο του παρανοϊκού εκτελεστή.
Γιατί δε θα πρέπει να την δεις.
Γενικά το The Last Stand πρόκειται για μια αρκετά κακή ταινία με πολλά κενά τα οποία μάταια προσπαθούν οι πρωταγωνιστές της να καλύψουν. Πολλές θα είναι εκείνες οι στιγμές που θα νιώσει πλήξη ο θεατής ο οποίος σίγουρα στο άκουσμα του ονόματος Arnold Schwarzenegger περιμένει να δει τόσα πολλά και τελικά θα φύγει με αρνητικές εντυπώσεις.

2 καλές ταινίες για το σαββατοκύριακο; thumbnail

2 καλές ταινίες για το σαββατοκύριακο;

Δυο ταινίες για τις οποίες ακούσαμε πολύ καλές κριτικές και θέλουμε αυτό το Σαββατοκύριακο να παρακολουθήσουμε. Δυο θρύλοι της μεγάλης οθόνης, Ρόμπερτ Ντε Νίρο, Άντονι Χόπκινς πρωταγωνιστούν στις επιλογές μας.
Θέλετε να έρθετε μαζί μας; 

"Οδηγός Αισιοδοξίας" -Silver Lining Playbook
Aμερικανική ταινία, κομεντί, σε σκηνοθεσία Ντέιβιντ Ο. Ράσελ. Πρωταγωνιστούν οι Μπράντλεϊ Κούπερ, Τζένιφερ Λόρενς, Ρόμπερτ Ντε Νίρο, Τζάκι Γουίβερ.
Δάκρυσε ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο πριν από λίγες μέρες καθώς εξηγούσε στην Αμερικανίδα δημοσιογράφο Κέιτι Κούρικ του τηλεοπτικού δικτύου ABC, το πόσο συναισθηματικά δεμένος νιώθει με την ιστορία και τους ψυχικά διαταραγμένους χαρακτήρες της ταινίας «Οδηγός Αισιοδοξίας» στην οποία πρωταγωνιστεί.
O 69χρονος, ηθοποιός, βρέθηκε μαζί με τον συμπρωταγωνιστή του, Μπράντλεϊ Κούπερ και τον σκηνοθέτη  Ντέιβιντ Ο Ράσελ να συζητούν για τα ψυχολογικά προβλήματα και πώς αυτά επηρεάζουν την ζωή μας, με αφορμή τη διπολική διαταραχή από την οποία πάσχει ο γιος του σκηνοθέτη. Αυτή η ασθένεια άλλωστε, ήταν η αφορμή για να γυρίσει ο Ο Ράσελ τη νέα του ταινία.
Ο Μπράντλεϊ Κούπερ υποδύεται τον Πατ, έναν πρώην δάσκαλο που μόλις βγήκε από το ψυχιατρείο. Θα μείνει στο πατρικό του, μαζί με τον θεότρελο πατέρα του, Ρόμπερτ Ντε Νίρο, φανατικό οπαδό των Philadelfeia Eagles που έχει σαν μοναδική του ασχολία να τζογάρει σε αγώνες, από το σπίτι. Θα θελήσει να φτιάξει τη ζωή του από την αρχή, να ξανακερδίσει την γυναίκα του. Μάταια όμως. Εκείνη θέλει να μείνει μακριά του. Δικαστικά μέτρα, του απαγορεύουν να την πλησιάσει. Η κατάσταση γίνεται πιο περίπλοκη και αστεία όταν εμφανίζεται η Τίφανι. Μια νέα χήρα που μετά το θάνατο του συζύγου της θέλει να κάνει σεξ με τον οποιονδήποτε. Θα καταφέρει να ρίξει στο κρεβάτι της τον Πατ; Εκείνος φαίνεται πως θέλει να μείνει πιστός στην πρώην. 
Οι κριτικές μιλούν για εξαιρετικές ερμηνείες που ξεφεύγουν από τα χολιγουντιανά κλισέ και για έναν πολύ καλό Ρόμπερτ Ντε Νίρο. Η ερμηνεία του  άλλωστε τον έφερε και πάλι στην τελική ευθεία για Όσκαρ, στην διεκδίκηση της καλύτερης ερμηνείας β’ ανδρικού ρόλου. 

 Χίτσκοκ.
Aμερικανική ταινία, βιογραφική, σε σκηνοθεσία Σάσα Τζερβάζι. Πρωταγωνιστούν οι:   Άντονι Χόπκινς, Έλεν Μίρεν, Σκάρλετ Γιόχανσον, Τζέσικα Μπίελ και Τόνι Κολέτ
Όσοι αγάπησαν τις ιστορίες μυστηρίου του μεγάλου σκηνοθέτη, θα την λατρέψουν. Μια βιογραφική ιστορία με αρκετή δόση χιούμορ. Είναι δεκαετία του 60, ο Άλφρεντ Χίτσκοκ έχει ήδη γνωρίζει μεγάλη επιτυχία με την ταινία  «Στη Σκιά των Τεσσάρων Γιγάντων», η εμφάνισή του στην τηλεόραση μέσα από την σειρά “Alfred Hitchkock presents”μοιάζει να τον έχει κουράσει. Θέλει να δημιουργήσει κάτι διαφορετικό, επιλέγει μια ιστορία με πολύ μυστήριο, ερωτισμό και διαστροφή.
Καταλήγει στο μυθιστόρημα του Ρόμπερτ Μπλοχ το γνωστό σε όλους μας «Ψυχώ». Οι παραγωγοί αρνούνται να στηρίξουν το νέο του εγχείρημα εκείνος όμως, δε διστάζει να ρισκάρει τη φήμη του, να υποθηκεύσει την περιουσία του προκειμένου να τα καταφέρει. 
Η ταινία παρουσιάστηκε πριν λίγες μέρες στους κινηματογράφους. Οι πρώτες κριτικές μιλούν για μια ενδιαφέρουσα παρουσίαση των άγνωστων πτυχών της ζωής του Χίτσκοκ από τον Σάσα Γκερβάσι (είναι ο σεναριογράφος του Τhe terminal) και  μια πολύ καλή ερμηνεία του Άντονι Χόπκινς. Δεν έχουμε παρά να το διαπιστώσουμε.

 

X

Αγαπητοί αναγνώστες,

Σας ενημερώνουμε ότι το boro.gr προσφέρει καθημερινά (Δευτέρα-Παρασκευή) δωρεάν ψυχολογική υποστήριξη με επαγγελματίες ψυχολόγους.

Κάντε κλίκ εδώ για να συνδεθείτε και να ενημερωθείτε για τις ώρες λειτουργίας.
X