Αρχική / Ψυχολογία (page 606)

H φιλία κάνει καλό και στην υγεία των γυναικών;

H φιλία κάνει καλό και στην υγεία των γυναικών; thumbnail

Μια έρευνα του Πανεπιστημίου Standford έρχεται να τονίσει πόσο σημαντική είναι η φιλία όχι μόνο για την ψυχική αλλά και για τη σωματική υγεία των γυναικών. Οι επιστήμονες του Πανεπιστημίου μελέτησαν τους τρόπους με τους οποίους η μοναξιά, το άγχος αλλά και η ανθρώπινη συνύπαρξη η παρέα, μπορούν να επηρεάσουν την υγεία μας. Ο επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας Dr. David Spiegel ανέφερε στο ακροατήριο που παρακολουθούσε τα αποτελέσματα της έρευνας πώς ένας άνδρας για να είναι υγιής αρκεί να κάνει έναν καλό γάμο. Η γυναίκα όμως πρέπει να έχει καλές σχέσεις με τις φιλενάδες της.  Κάποιοι γέλασαν. Όμως ο ερευνητής μιλούσε σοβαρά. Αυτό ήταν και το αποτέλεσμα της πολυετούς έρευνάς του. Πόσο σημαντική είναι η γυναικεία φιλία;  Για πολλούς ίσως η απάντηση είναι αυτονόητη, οι γυναίκες δε μπορούμε αν ζήσουμε χωρίς τη στήριξη των φιλενάδων μας. Οι ερευνητές όμως απαντούν στο ερώτημα με διαφορετικό τρόπο, δίνοντας έμφαση στη λειτουργία του ανθρώπινου εγκεφάλου. Μια ακόμα έρευνα, αυτή τη φορά από το  Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Λος Άντζελες υποστηρίζει ότι η γυναικεία αντίδραση στο άγχος είναι η ορμόνη οξυτοκίνη ή αλλιώς όπως την αποκαλούν η περιβόητη «ορμόνη της αγάπης». Χάρη σε αυτήν, η αντίδραση «πολεμάω ή φεύγω»  (fight or flight) μαλακώνει κι έτσι η γυναίκα αποφεύγει τις δύο ακραίες συμπεριφορές και αντιδρά πιο ήπια σε αντίθεση με τους άνδρες που αντιδρούν τις περισσότερες φορές ως μαχητές. Η οξυτοκίνη είναι αυτή που προσφέρει το βιολογικό κίνητρο στις γυναίκες να συνυπάρχουν με άλλες γυναίκες, να φροντίζουν τα παιδιά τους, να αντιμετωπίζουν σε αυτοσυγκράτηση τις προκλήσεις και τις δυσκολίες της καθημερινότητας. Γιατί είναι καλό μια γυναίκα να κάνει παρέα με τις φίλες της;  Ο ποιοτικός χρόνος που έχει μια γυναίκα με τις φίλες της, λένε οι επιστήμονες προκαλεί στον οργανισμό της την παραγωγή περισσότερης σεροτονίνης, ενός νευροδιαβιβαστή που βοηθά στην καταπολέμηση της κατάθλιψης και δημιουργεί ένα αίσθημα ευεξίας. Οι γυναίκες μοιράζονται συναισθήματα, ενώ οι άντρες δημιουργούν σχέσεις με άξονα τις δράσεις τους. Είναι εξαιρετικά σπάνιο για έναν άντρα να καθίσει να μιλήσει με τους φίλους του για το πώς αισθάνεται ή για το πώς πάνε τα πράγματα στη ζωή του. Θα μιλήσει για τον αθλητισμό, για τα αυτοκίνητα, για το ψάρεμα, για το στρατό. Αλλά συνήθως οι ανδρικές κουβέντες δεν περιστρέφονται γύρω από συναισθήματα. Οι γυναίκες  ανοίγουν την ψυχή τους και μοιράζονται. Με τις άλλες γυναίκες. Με τις φίλες. Και αυτή η επικοινωνία είναι τόσο σημαντική για την υγεία και τη φυσική τους κατάσταση και την διατήρηση της καλής υγείας όσο το τρέξιμο και η άθληση γενικότερα. Ποτέ μην παραγνωρίζετε λοιπόν, την αξία ενός καφέ με τη φιλενάδα σας. Μπορεί να είναι πολύ πιο ευεργετικός από όσο φαντάζεστε. «Τείνουμε να πιστεύουμε ότι φροντίζουμε το σώμα μας όταν γυμναζόμαστε και να θεωρούμε ότι είναι χαμένος, μη παραγωγικός ο χρόνος που περνάμε απλά για να είμαστε με τους φίλους μας»,τονίζει η ερευνητική ομάδα του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ. "Η αδυναμία ενός ανθρώπου να δημιουργεί και να διατηρεί ποιοτικές διαπροσωπικές σχέσεις, όπου μοιράζεται τα συναισθήματά του, είναι το ίδιο καταστροφική για την υγεία όσο το κάπνισμα" επισημαίνουν.

Διαβάστε Περισσότερα »

Η Αθανασία μιλά για τα σεμινάρια ψυχολογίας μας

Η Αθανασία μιλά για τα σεμινάρια ψυχολογίας μας thumbnail

Η κυρία Αθανασία ήταν μια από τις τυχερές συμμετέχουσες του πρώτου σεμιναρίου του Κολλεγίου Ανθρωπιστικών Σπουδών ICPS. Στο βίντεο που θα παρακολουθήσετε μας μιλά για την εμπειρία της στο σεμινάριο αυτό, για όλα όσα έμαθε μέσα από αυτό, για όσα της έκαναν εντύπωση.Αν θες και εσύ να συμμετέχεις δωρεάν στα σεμινάρια του ICPS, έλα εδώ.Αν θες να λάβεις μέρος στις ομάδες προσωπικής ανάπτυξης τουτ κολλεγίου, δήλωσε την συμμετοχή σου εδώ.

Διαβάστε Περισσότερα »

2 άνδρες εξομολογούνται την προσκόληση στη μαμά!

2 άνδρες εξομολογούνται την προσκόληση στη μαμά! thumbnail

ΑΛΗΘΙΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ Ο άντρας ξεκινάει τη ζωή του μέσα στην αγκαλιά της μητέρας του και το μέλλον της αντρικής του ολοκλήρωσης εξαρτάται από τη θετική ή αρνητική δύναμη αυτής της αγκαλιάς. Ο Sigmund Freud αναγνώρισε τη θετική δύναμη της μητέρας και τις δυνατότητες της μητρικής σχέσης με τον γιο της. Επισημαίνει δε ότι : «Όταν ο γιος βιώσει την αναμφισβήτητη αγάπη της μητέρας του. Θα διατηρήσει σε όλη του τη ζωή ένα θριαμβευτικό συναίσθημα που θα τον καθοδηγήσει στην επίτευξη των στόχων του». Τι συμβαίνει όμως όταν η αγάπη της μητέρας έχει έντονη συναισθηματική προσκόλληση; Τότε το πλάσμα που θα αναπτυχθεί δεν θα είναι ούτε ελεύθερο, ούτε δυνατό. Ο Γιάννης είναι 40 χρονών ανύπαντρος και μιλάει για τη σχέση του με τη μητέρα του: « Μπήκα στη Σχολή Δοκίμων στα 16 μου, αλλά κατάλαβα ότι τα λεφτά ήταν στα καράβια και μάλιστα στα τάνκερ. Δούλεψα πολλά χρόνια στα τάνκερ και σε διάφορα πόστα. Σκληρή δουλεία αλλά πολλά τα λεφτά! Γνώρισα όλο τον κόσμο και έβγαλα πολλά λεφτά. Με αυτά αγόρασα ένα καλό διαμέρισμα για τη μανούλα μου στην Αθήνα και ένα ωραίο εξοχικό στην Εύβοια. Πήρα και ένα ταξί δικό μου για να το δουλεύω εγώ, όσες ώρες θέλω και να μην έχω κανένα αφεντικό στο κεφάλι μου. Εγώ, κυρία μου, βαριέμαι εύκολα. Σε ένα ή δυο χρόνια θα βαρεθώ και το ταξί και θα με δεις σε άλλη δουλεία. Από μικρός ήμουνα έτσι! Με είχε κακομάθει η μανούλα μου. Δεν είμαι παντρεμένος, είμαι ετερόφυλος, μη νομίσεις τίποτα άλλο. Μ’ αρέσει η διασκέδαση. Μ’ αρέσουν οι πολύ όμορφες γυναίκες, σαν φωτομοντέλα. Τίποτα άλλο δε ζητάω από μια γυναίκα παρά ομορφιά! Μαζί μου οι γυναίκες περνάνε καλά. Δίκαιη μοιρασιά! Αυτές την ομορφιά, εγώ τα λεφτά! Όχι ότι πληρώνω το σεξ! Για όνομα του Θεού! Είμαι παίδαρος! Αλλά μ’ αρέσει να πληρώνω τη διασκέδαση και για τους δυο μας.  Δεν έχω παντρευτεί ακόμη. Τις βαριέμαι αμέσως. Γιατί δεν έχω βρει μια γυναίκα που να μου κάνει κλικ! Και να είναι πανέμορφη σαν τη μανούλα μου. Την έχασα πριν από δυο χρόνια. Είναι η μόνη γυναίκα που αγάπησα στη ζωή μου και την αγαπάω ακόμη. Ήμουν το στερνοπαίδι της και με λάτρευε! Είχα δυο μεγαλύτερους αδερφούς δίδυμους, 7 χρόνια μεγαλύτερους, αλλά εμένα αγαπούσε. Βγαίναμε μαζί και περνούσαμε θαύμα. Η καλύτερή μου παρέα! Εκείνη για να μου αποδείξει την αγάπη της, όταν ήμουν 16 χρονών μου χάρισε τη βέρα της! Για να μου αποδείξει ότι ήμουν ο μόνος άντρας που αγάπησε! Δεν την έβγαλα ποτέ από το δάχτυλό μου. Είναι πολύτιμη για μένα. Σκέφτομαι ότι άμα βρω καμιά όμορφη γυναίκα έτσι σαν τη μανούλα μου, θα την οδηγήσω στην εκκλησία, αλλά μόλις τελειώσει το μυστήριο, θα βγάλω τη βέρα του γάμου μου και θα ξαναφορέσω της μανούλας μου. Με αυτή θα με θάψουνε. Ναι, ο πατέρας μου ζει, αλλά δεν τον πολυβλέπω! Δεν είχα ποτέ καλές σχέσεις μαζί του…». Ως τα τρία χρόνια του παιδιού η μητέρα παίζει το σπουδαιότερο ρόλο.Τι συμβαίνει όμως όταν η μητέρα είναι υπεπροστατευτική; Μας απαντά η ψυχολόγος Λιάνα Καλλιέρου.Όταν η μητέρα είναι υπερπροστατευτική, λύνει όλα τα προβλήματα του παιδιού και το διευκολύνει σε κάθε ανάγκη του, χωρίς να του μαθαίνει τους απαραίτητους κανόνες για την επιβίωση του και την ικανοποιητική προσωπική του εξυπηρέτηση, το παιδί αυτό στη μετέπειτα ζωή του έχει ραντεβού με την αποτυχία. Η υπερπροστασία της μητέρας, μετά την ηλικία αυτή, σηματοδοτεί τη δικιά της ανασφάλεια, τη δικιά της ανεπάρκεια, την κτητικότητά της, της εκδικητικότητά της προς το σύζυγο και πάνω από όλα την άγνοιά της ή την αδιαφορία της για τη σωστή ανάπτυξη του παιδιού της. Η χειρότερη περίπτωση είναι όταν όλα αυτά προσπαθεί να τα καλύψει με συνεχείς παροχές προς το παιδί της, που τελικά δεν θα καταφέρει ποτέ να γίνει μια συγκροτημένη προσωπικότητα και έχει πολλές πιθανότητες να του δημιουργηθούν ψυχώσεις.  Ο Ιάσωνας, γιατρός 45 ετών που εξομολογείται: Προτιμώ τις ώριμες γυναίκες γιατί μου δίνουν τη σιγουριά που μου έδινε η μαμά μου... «Όσο μεγαλώνω εκτιμώ ιδιαίτερα τις μεγαλύτερες γυναίκες, για τους εξής λόγους: Η γυναίκα των 50 ή 55 ή 60 δεν ξαπλώνει στο κρεβάτι δίπλα σου ρωτώντας «τι σκέπτεσαι αγάπη μου;», χωρίς στη ουσία να ενδιαφέρεται για το σκέπτομαι. Όταν δεν θέλει να παρακολουθήσει αγώνα, αντί να μουρμουρίζει, βρίσκει κάτι άλλο σίγουρα πιο ενδιαφέρον να κάνει Η ώριμη αυτή γυναίκα γνωρίζει καλά τον εαυτό της και κατά συνέπεια έχει αυτοπεποίθηση και ξέρει καλά τι θα απαιτήσει και από ποιον. Δεν ασχολείται καθόλου με τη γνώμη που έχουν οι άλλοι γι’ αυτήν, παρά νοιάζεται μόνο να είναι ευχάριστη και όμορφη στα μάτια τα δικά μου. Η μεγαλύτερη γυναίκα είναι ιδιαίτερα αξιοπρεπής και δε θα προσβάλει έναν άντρα δημόσια. Οπωσδήποτε δε θα διστάσει να διεκδικήσει το δίκιο της ιδιαιτέρως. Είναι ιδιαίτερα γενναιόδωρη σε επαίνους, γιατί γνωρίζει καλά πόσο ανάγκη τους έχω για ό,τι κάνω. Μια γυναίκα πενηντάρα έχει την αυτοπεποίθηση να σε συστήσει στις φίλες της, σε αντίθεση με τη νεότερη γυναίκα που θα σε αγνοήσει, από φόβο προς τον άντρα της και την καλύτερή της φίλη. Η γυναίκα αυτή δε φοβάται να σε γνωρίσει στις φίλες της, γιατί γνωρίζει καλά ότι οι πραγματικές φίλες της δε θα την προδώσουν. Δε χρειάζεται να εξομολογηθείς τις αμαρτίες σου σε αυτήν, γιατί ξέρει και καταλαβαίνει τα πάντα. Από τη στιγμή που θα αποδεχθεί τις πρώτες της ρυτίδες, η ώριμη γυναίκα γίνεται πιο ελκυστική και σεξουαλική από κάθε νεότερη. Είναι ειλικρινής και τίμια. Και δε σου αφήνει αμφιβολίες για το που στέκεις μαζί της. Εγκωμιάζω τις γυναίκες άνω των 50 γιατί μου δίνουν τη σιγουριά και τη φροντίδα που μου έδινε η μανούλα μου. Δυστυχώς αυτό δεν είναι αμοιβαίο. Για κάθε γοητευτική, έξυπνη, καλοβαλμένη θερμή γυναίκα των 50 και άνω, υπάρχει ένας φαλακρός, πιθανόν ευτραφής, ηλικιωμένος, που νεάζει και τη ρεζιλεύει με κάποια 20χρονη σερβιτόρα που του τρώει τα λεφτά του, όπως του πατέρα μου».

Διαβάστε Περισσότερα »

Πώς θα κάνουμε τα παιδιά μας αισιόδοξα;

Πώς θα κάνουμε τα παιδιά μας αισιόδοξα;  thumbnail

Μπορούμε να κάνουμε τα παιδιά μας αισιόδοξα; Τι πρέπει να κάνουμε σαν γονείς για να μάθουμε στα παιδιά μας να βλέπουν τη ζωή θετικά, ιδιαίτερα σε μια εποχή σαν τη σημερινή; Η «ελπίδα του μέλλοντος», τα παιδιά μας, τα αισιόδοξα παιδιά μας, μπορούν να ζήσουν πράγματι καλύτερα, όπως εξάλλου επιτάσσει το τέλος των παραμυθιών, αρκεί αυτό που θα τους παραδώσουμε να επιτρέπει μια τέτοια αισιόδοξη προοπτική. Πλέον, όχι γενικά με το παράδειγμά μας, αλλά με το θετικό μας παράδειγμα. Γράφει η Γιωτσίδη Βασιλική, διδάκτωρ Κλινικής Ψυχολογίας, μέλος της επιστημονικής ομάδας του Καθηγητή Ψυχολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου κυρίου Αναστάσιου Σταλίκα*. Tα παιδιά ενσαρκώνουν την έννοια της προοπτικής, κατά βάση μιας καλύτερης προοπτικής, καθώς προβάλλουμε σε αυτά την ανάγκη μας για ένα καλύτερο μέλλον, για έναν καλύτερο κόσμο. Ως φορείς ελπίδας και αισιοδοξίας, τα παιδιά καλούνται να κάνουν πραγματικότητα εκείνη την κατευναστική επιταγή του παραμυθιού «έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα», όπου στη θέση του «εμείς» βρίσκονται όλοι όσοι βλέπουμε στα παιδιά τη συνέχιση της ύπαρξης μας.  Τα παιδιά είναι από τη φύση τους αισιόδοξα. Ως αποτέλεσμα της προβολής των δικών μας αναγκών για νόημα ζωής, τα παιδιά καθίστανται θέσει αισιόδοξα. Από την άλλη πλευρά, τα παιδιά φαίνεται πως είναι και φύσει αισιόδοξα. Ίσως, λοιπόν, το ερώτημα δεν θα έπρεπε να τίθεται μόνο αναφορικά με το πώς να κάνουμε τα παιδιά μας να σκέφτονται θετικά, αλλά επίσης πώς μπορούμε να διατηρήσουμε και πιθανόν να ενισχύσουμε τη φύσει και θέσει αισιόδοξη τάση των παιδιών μας. Όπως αναφέρεται σχετικά από πρεσβευτές της θετικής ψυχολογίας, θα πρέπει να εστιάσουμε στην προαγωγή της υγείας των παιδιών ενόσω ακόμη παραμένουν παιδιά, παρά να σκεφτόμαστε για αυτά επειδή πρόκειται να γίνουν οι αυριανοί ενήλικες. Τι σημαίνει, όμως, να είναι ένα παιδί αισιόδοξο; . Οι αισιόδοξοι άνθρωποι διακατέχονται από ελπίδα και εμπιστοσύνη και προσβλέπουν, γενικά, σε θετική έκβαση των όποιων προσπαθειών, ακόμη κι εκεί που εμφανίζονται δυσκολίες. Αντίθετα, οι απαισιόδοξοι άνθρωποι προσδοκούν, εξ αρχής, αρνητικά αποτελέσματα. Το αισιόδοξο άτομο ερμηνεύει τις αποτυχίες του ως προσωρινές και εφήμερες, ως μεμονωμένα περιστατικά τα οποία οφείλονται κατά βάση σε εξωγενείς παράγοντες, παρά σε προσωπική υπαιτιότητα. Αντιθέτως, το απαισιόδοξο άτομο πιστεύει ότι τα αρνητικά γεγονότα τα προκαλεί το ίδιο και ότι αυτά έχουν έναν σταθερό και μόνιμο χαρακτήρα –το γνωστό «συννεφάκι» που ακολουθεί μερικούς, όπου κι αν κρύβονται και ό,τι κι αν κάνουν.Ποια είναι τα οφέλη που προκύπτουν όταν ένα παιδί αντιλαμβάνεται τα πράγματα με θετικό τρόπο; Σύμφωνα με ευρήματα ερευνών, τα αισιόδοξα παιδιά: -Είναι καλύτεροι μαθητές σε σύγκριση με τα απαισιόδοξα παιδιά -Τείνουν να αντιμετωπίζουν τις δύσκολες καταστάσεις με μεγαλύτερη προσαρμοστικότητα. -Προσανατολίζονται στην επίτευξη των στόχων περισσότερο, δοκιμάζουν διάφορες εναλλακτικές λύσεις και αποδέχονται καλύτερα την πραγματικότητα όταν αυτή τους υπερβαίνει. -Είναι λιγότερο θυμωμένα και θλιμμένα, και αντίθετα περισσότερο δραστήρια, κοινωνικά και ικανοποιημένα από τη ζωή τους. -Οι αισιόδοξοι έφηβοι δηλώνουν μικρότερη συμμετοχή σε επικίνδυνες συμπεριφορές (π.χ. χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών), συγκριτικά με τους απαισιόδοξους συνομήλικους τους. -Εν τέλει, τα αισιόδοξα παιδιά έχουν καλύτερη σωματική και ψυχική υγεία και ζουν περισσότερο από ό,τι τα απαισιόδοξα παιδιά.   Τα καλά νέα είναι ότι η αισιοδοξία μαθαίνεται. Με άλλα λόγια, ο τρόπος με τον οποίο ερμηνεύουμε τον κόσμο γύρω μας είναι μια μαθημένη, εν πολλοίς, λειτουργία. Στη θετική ψυχολογία η διαδικασία αυτή ονομάζεται «μαθημένη αισιοδοξία» (learned optimism). Τι μπορούμε, λοιπόν, να κάνουμε για να συμβάλλουμε στη φυσική τάση των παιδιών προς την κατεύθυνση της αισιοδοξίας; Από ποιους παράγοντες εξαρτάται στο παρόν η «ελπίδα του μέλλοντος»; Ερευνητές της θετικής ψυχολογίας επισημαίνουν ότι εκτός της πιθανής επίδρασης γενετικών παραγόντων, καταλυτικό ρόλο παίζει το περιβάλλον μέσα στο οποίο μεγαλώνει το παιδί. 1. Αισιόδοξα πρότυπα ταύτισης Ο τρόπος κατανόησης και αντίληψης της πραγματικότητας από τους γονείς και τα προσφιλή πρόσωπα συνιστά τη βάση της αισιοδοξίας, ή αντίθετα της απαισιοδοξίας, των παιδιών. Εάν, δηλαδή, ένας γονιός έχει την τάση να σκέφτεται απαισιόδοξα, το πιο πιθανό είναι ότι και το παιδί του θα σκέφτεται απαισιόδοξα. Κληρονομούμε στα παιδιά μας, ούτως ειπείν, όχι μόνο τα γονίδια μας, αλλά και την αισιοδοξία ή την απαισιοδοξία μας. Κι αυτό συμβαίνει με ρητό, αλλά και με άρρητο τρόπο. Δεν έχει σημασία μόνο τι λέμε και τι προβάλλουμε, αλλά και τι πραγματικά αισθανόμαστε και πιθανά ασυνείδητα μεταφέρουμε ως στάση ζωής. 2. Καλοήθης και μετριοπαθής κριτική Ο τρόπος άσκησης κριτικής στα παιδιά μας είναι ένας δεύτερος παράγοντας που θα πρέπει να έχουμε υπόψη, όχι μόνο ως γονείς, αλλά και ως εκπαιδευτικοί, προπονητές, και γενικότερα ως ενήλικες. Εάν έχουμε την τάση να αποδίδουμε τις ατυχείς στιγμές ή τις αποτυχίες ενός παιδιού σε προσωπικά, σταθερά στοιχεία του χαρακτήρα του, τότε εκείνο πρόκειται να εσωτερικεύσει έναν πεσιμιστικό τρόπο αντίληψης του εαυτού και των πράξεων του. Εάν, για παράδειγμα, η κριτική μας προς το παιδί γίνεται στη βάση «σε μαλώνω γιατί είσαι έτσι» (π.χ. «κακό παιδί, χαζό, ανίκανο, πεισματάρικο…») αντί «γιατί έκανες αυτό», μαθαίνουμε στο παιδί να ερμηνεύει κάθε δυσκολία ως προσωπικό μειονέκτημα, καθώς επίσης να προσδοκά εκ των προτέρων (ή ακόμη, και να προκαλεί ασυνείδητα) αρνητικά αποτελέσματα. Η προσωπικότητα, ο χαρακτήρας και οι δυνατότητες ενός παιδιού θα πρέπει να αποτελούν σταθερές και αταλάντευτες αξίες, εάν θέλουμε τα παιδιά μας να σκέφτονται αισιόδοξα για τον εαυτό τους. Θα πρέπει να έχουμε εμπιστοσύνη, γενικότερα, στα παιδιά μας και να προσπαθούμε να κατανοούμε τις όποιες συμπεριφορές τους με καλοπροαίρετο τρόπο, αντί να τις κρίνουμε αβίαστα. 3.  Προστασία από έντονες ψυχοπιεστικές καταστάσεις Όπως υπάρχει η έννοια της «μαθημένης αισιοδοξίας», αντίστοιχα υπάρχει και η έννοια της «μαθημένης αδυναμίας» (learned helplessness). Γεγονότα και εμπειρίες (π.χ. θάνατος, διαζύγιο, σοβαρή ασθένεια, κακοποίηση) στα οποία το παιδί δεν μπορεί να έχει κανέναν έλεγχο και τα οποία το αποδυναμώνουν συναισθηματικά και ψυχικά, προκαλούν αίσθημα αδυναμίας, απόγνωσης και ματαιότητας. Η αισιοδοξία προϋποθέτει εμπειρίες ζωής που θα θρέψουν και θα τροφοδοτήσουν την αίσθηση προσωπικής ικανότητας για αίσια και θετική εξέλιξη των προσπαθειών ενός παιδιού. Με άλλα λόγια, το μικρό παιδί θα πρέπει να έχει την αίσθηση ότι ασκεί το ίδιο κάποια επίδραση στο περιβάλλον του. Όταν οι εμπειρίες ζωής είναι τέτοιες που το παιδί αισθάνεται ότι δεν μπορεί να κάνει τίποτα για να αποτρέψει ή για να αντιστρέψει μια δεδομένη κατάσταση, τότε το αποτέλεσμα είναι η απαισιοδοξία για το μέλλον. Και βέβαια μια τέτοια διάσταση δεν αφορά μόνο το ρόλο των γονέων, αλλά ευρύτερα το ρόλο της κοινωνίας και τη δυνατότητα που δίνει στους πολίτες για αίσθηση ελέγχου και επιλογής. 4. Έμφαση στα «δυνατά στοιχεία» της οικογένειας Μια επιπλέον συμπεριφορά που προάγει την αισιοδοξία των παιδιών είναι η επικέντρωση στα δυνατά στοιχεία της οικογένειας. Κάθε οικογένεια αντιμετωπίζει, κατά καιρούς, προβλήματα, συγκρούσεις, εντάσεις και παρεξηγήσεις. Κάθε οικογένεια καλείται να ξεπεράσει προσωπικές, διαπροσωπικές, ακόμα και διαγενεακές δυσκολίες (π.χ. με τους παππούδες και τις γιαγιάδες). Παράλληλα, όμως, κάθε οικογένεια διέπεται από θετικά και δυνατά στοιχεία που τη βοηθούν να ανταπεξέρχεται στις αντιξοότητες και να βρίσκει (καινούργιες) ισορροπίες. Ερευνητικά αποτελέσματα έχουν δείξει ότι η έμφαση σε αυτά τα δυνατά χαρακτηριστικά του συστήματος μιας οικογένειας (π.χ. χιούμορ, κοινωνικές σχέσεις, διάθεση για ενεργητική ακρόαση) ενισχύουν την αισιοδοξία των παιδιών. Αντιθέτως, παιδιά των οποίων οι γονείς εξέφραζαν δυσαρέσκεια με τον τρόπο που λειτουργούσε η οικογένεια τους, δήλωναν μικρότερα επίπεδα αισιοδοξίας και ελπίδας. 5. Ενίσχυση μιας εσωτερικής βάσης ασφάλειας Τα ευρήματα αυτά αναδεικνύουν την πιο σημαντική, ενδεχομένως, διάσταση που μπορούν να εγγυηθούν οι γονείς, προκειμένου να κάνουμε τα παιδιά μας να σκέφτονται θετικά. Τη διάσταση της «βιωμένης ασφάλειας», ή αλλιώς, των ασφαλών, θετικών σχέσεων προσκόλλησης ανάμεσα στο παιδί και τους γονείς του, ιδιαίτερα τη μητέρα του στη φάση της βρεφικής ηλικίας. Η έννοια της «βιωμένης ασφάλειας» δηλώνει το αίσθημα που δομείται εσωτερικά στο παιδί ότι μπορεί να εμπιστευθεί τα πρόσωπα φροντίδας για την προστασία του τόσο από εξωτερικές πηγές κινδύνου όσο και από εσωτερικές «απειλές» (π.χ. πείνα, πόνος, άγχος). Η διαθεσιμότητα, η εγγύτητα, η σταθερότητα και η αξιοπιστία των προσώπων φροντίδας, είναι απαραίτητα στοιχεία, προκειμένου να διαμορφωθεί προοδευτικά για το παιδί μια «βάση ασφάλειας» (secure base). Η λειτουργία της βάσης ασφάλειας, βασική προϋπόθεση για την εξερεύνηση του καινούργιου με τρόπο θετικό, ενθουσιώδη και αισιόδοξο, διαμορφώνεται μεν στους πρώτους μήνες ζωής του ατόμου, εφαρμόζεται όμως σε όλη τη ζωή του. Τα αισιόδοξα παιδιά είναι και ασφαλή παιδιά, καθώς έχουν εμπεδώσει ένα αίσθημα βασικής εμπιστοσύνης για τον εαυτό τους και για τον κόσμο γύρω τους. *Ο Αναστάσιος Σταλίκας είναι ιδρυτικό μέλος και εκλεγμένος Πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Θετικής Ψυχολογίας, Η Ε.Ε.ΘΕ.ΨΥ

Διαβάστε Περισσότερα »

Τι φοβάται μια γυναίκα μετά τα 60;

Τι φοβάται μια γυναίκα μετά τα 60; thumbnail

Μεγαλώνοντας αρχίζει και με απασχολεί όλο και περισσότερο το θέμα της ηλικίας, νομίζω ότι κάθε γυναίκα την απασχολεί. Είμαι 53 ετών και αρχίζω να παρατηρώ όλο και πιο πολύ τη φθορά στο σώμα. Κοιτάζω παλιές φωτογραφίες. Σα νέα γυναίκα ήμουν πολύ όμορφη. Όταν μου λένε είσαι πολύ ωραία για την ηλικία σου, δεν μπορώ να χαμογελάσω. Το "για την ηλικία σου" έχει αρχίσει να με ενοχλεί. Όλο και πιο συχνά, αναρωτιέμαι: "Και όταν μεγαλώσω ακόμα πιο πολύ;" Και όταν ο άντρας μου αρχίσει να παρατηρεί και αυτός τις αλλαγές που φέρνει ο χρόνος; Και αν αναζητήσει σε μια άλλη γυναίκα τη νεότητα που δε θα έχω πια; Κοιτώ γυναίκες μεγαλύτερες από μένα. Γυναίκες στα 60 τους που ντύνονται προκλητικά, γυναίκες που φλερτάρουν, γυναίκες που δείχνουν πώς περνούν καλά και θαρρείς πώς έχουν αψηφήσει το χρόνο. Πώς δεν τις ενδιαφέρει. Όχι, δεν πείθομαι.Καταλαβαίνω ότι οι γυναίκες αυτές απλά δεν έχουν συμφιλιωθεί με την ηλικία τους. Πώς συμφιλιώνεσαι όμως με το χρόνο που περνά; Μερικές σκέψεις μου που θέλησα να μοιραστώ μαζί σας.  Άρτεμις.  Μιλήσαμε με τον ψυχοθεραπευτή Κωνσταντίνο Γεμενετζή. Τι σημαίνει χρόνος για τη γυναίκα; Πώς συμπεριφέρεται και πώς νιώθει η γυναίκα μετά τα 60; Το ότι η παραπάνω ερώτηση τίθεται καν, υποδηλώνει ότι σ' αυτήν την κοινωνική ομάδα υπάρχει πρόβλημα, κάπου παρόμοιας τάξης με το πρόβλημα των βετεράνων, των ανθρώπων με ειδικές ανάγκες, των ανέργων και άλλων που βρέθηκαν για τον ένα η τον άλλο λόγο στο περιθώριο. Γι' αυτές τις γυναίκες π.χ. στα περιοδικά μόδας δεν υπάρχουν πλέον αφιερώματα για καλλυντικά, για την περιποίηση προσώπου και σώματος Το "Η γυναίκα μετά τα 60" είναι μια εικόνα που σχηματίζεται όταν την παρατηρούμε και όταν η ίδια παρατηρεί τον εαυτό της. Όμως, η παρατήρηση και η αυτοπαρατήρηση, ως τρόπος σχέσης με τους άλλους και με τον εαυτό, δεν είναι απαραίτητη πάντοτε. Και, όσον αφορά το θέμα που συζητάμε, είναι τουλάχιστον ψυχοφθόρα. Όταν μια "γυναίκα μετά τα 60" δεν παρατηρεί τον εαυτό της, τότε η ηλικία των 60  δεν είναι θέμα. Η ηλικία από μόνη της, χωρίς νοσταλγία και πένθος και αντίσταση, θα αποκλείσει το μίνι και το καυτό σορτσίκι ως επιλογές ντυσίματος, τα νεανικά μπαρ και τα πάρτυ μέχρι πρωίας ως τρόπους ψυχαγωγίας. Τότε η ηλικία, τα 60, δεν θα ήταν καν θέμα. Όπως καμιά ηλικία δεν είναι θέμα, με την έννοια ότι η αντίστοιχη κάθε φορά εικόνα, το εκάστοτε στερεότυπο, που τυραννικά υπαγορεύει έναν ορισμένο τρόπο παρουσίας και συμπεριφοράς, χάνει την επιβολή και τη δεσμευτικότητα του. Αυτά είναι βέβαια δύσκολα πράγματα. Είναι μια εποχή όπου η "εκθεσιακή αξία", τόσο του σώματος όσο και του πνεύματος, απαιτεί να είναι το μόνο κριτήριο αυτοεκτίμησης και αυτοπεποίθησης και νοήματος ζωής. Το πεζοδρόμιο και οι τόποι των κοινωνικών συναθροίσεων, το τηλεοπτικό στούντιο, το βήμα του πνευματικού και του πολιτικού λόγου, το αθλητικό και το καλλιτεχνικό θεαμά αποκτούν όλο και περισσότερο τον χαρακτήρα πασαρέλας. Κανείς κρίνει και κρίνεται συνεχώς ως προς της εκθεσιακή του αξία. Και μάλιστα ανελέητα. Τι μπορεί να γίνει εδώ; Κάτι μαγικό μόνο, όπως μαγικά συμβαίνουν όλα τα πράγματα που σημαδεύουν πραγματικά στη ζωή μας. Η 60αρα γυναίκα θα έβγαινε από την εικόνα, από το κάδρο του στερεότυπου, όπως βγαίνει από την οθόνη του σινεμά ο ήρωας στην ταινία του Woody Allen "The Purple Rose of Cairo"...

Διαβάστε Περισσότερα »

Συνδέεται η κατάθλιψη με σεξουαλικά προβλήματα;

Συνδέεται η κατάθλιψη με σεξουαλικά προβλήματα; thumbnail

Εδώ και 1.5 χρόνο νιώθω την διάθεση μου πεσμένη και δεν έχω όρεξη να κάνω τίποτα. Ακόμη και αυτά που κάποτε με ευχαριστούσαν τώρα, δεν μου προκαλούν καμία ικανοποίηση. Νιώθω άχρηστη και αποτυχημένη και χωρίς κίνητρο για να κάνω το παραμικρό. Με δυσκολία σηκώνομαι κάθε μέρα να πάω στην δουλειά και το μόνο που θέλω είναι να κουλουριάζομαι στο κρεβάτι μου. Ακόμη και με τον σύζυγο μου τον οποίο αγαπώ και εκτιμώ όσο κανένα άλλο άνθρωπο στο κόσμο έχω απομακρυνθεί.. Δεν έχω όρεξη ούτε για σεξουαλικές επαφές ούτε καν για χάδια μαζί του. Τα προηγούμενα χρόνια που είμαστε μαζί ποτέ δεν είχαμε πρόβλημα σε αυτό τον τομέα. Τώρα νιώθω συνέχεια κουρασμένη, θέλω να κοιμάμαι και μετά νιώθω ενοχές που είμαι έτσι. Νιώθω ότι έχω βυθιστεί σε μια μαύρη τρύπα από την οποία δεν μπορώ να βγω.  Αναγνώστρια του boro.gr Η κατάθλιψη επηρεάζει την σεξουαλική μας διάθεση λειτουργία; Aπαντά η Σωτηρία Μακαρώνη, Ψυχολόγος Υγείας MSc-Ψυχοθεραπεύτρια, μέλος της επιστημονικής ομάδας του Ανδρολογικού Ινστιτούτου ΑθηνώνΗ κατάθλιψη εκτός των άλλων συμπτωμάτων της  προκαλεί μια γενική μείωση των ενδιαφερόντων και της ενεργητικότητας και μια αδυναμία άντλησης ευχαρίστησης από τις συνήθεις δραστηριότητες της ζωής που παλιότερα ικανοποιούσαν τον πάσχοντα, η λεγόμενη ανηδονία.  Ως εκ τούτου, είναι αναμενόμενο να επηρεάζει την σεξουαλική λειτουργία. Το φαινόμενο αυτό είναι τόσο έντονο ώστε οι μεταβολές που παρατηρούνται στην σεξουαλική λειτουργία κυρίως στο κομμάτι της σεξουαλικής επιθυμίας, να θεωρούνται διαγνωστικά κριτήρια για την διάγνωση της κατάθλιψης. Η μείωση της σεξουαλικής επιθυμίας είναι η πιο συχνή σεξουαλική δυσλειτουργία των καταθλιπτικών ασθενών.  Σύμφωνα με μελέτες οι καταθλιπτικοί ασθενείς αναφέρουν δύο με τρεις φορές περισσότερο από μη καταθλιπτικούς ανθρώπους την ύπαρξη κάποιας σεξουαλικής δυσλειτουργίας. Οι δυσλειτουργίες αυτές περιλαμβάνουν μείωση της σεξουαλικής επιθυμίας, διαταραχές της διέγερσης, δυσκολίες στην  επίτευξη οργασμού και διαταραχές της στύσης στους άνδρες. Επιπροσθέτως, η κατάθλιψη εκτός από την πεσμένη διάθεση και την απώλεια της ικανότητας για ευχαρίστηση συνοδεύεται  από χαμηλή αυτοεκτίμηση, ευερεθιστότητα και κοινωνική απόσυρση που και αυτά με την σειρά τους επηρεάζουν  την ικανότητα να δημιουργεί και να διατηρεί κανείς συναισθηματικές και ερωτικές σχέσεις.  Η κατάθλιψη δημιουργεί επομένως όχι μόνο προβλήματα στην σεξουαλική ζωή αλλά και στις γενικότερες σχέσεις του ζεύγους. Για τους άνδρες ειδικότερα, η έλλειψη επιθυμίας ή η στυτική δυσλειτουργία μπορεί να είναι σύμπτωμα κατάθλιψης; Οι μεταβολές στην σεξουαλική λειτουργία μπορεί να αποτελούν ένα από τα συμπτώματα που αξιολογούμε προκειμένου να μπει η διάγνωση της κατάθλιψης. Είναι αρκετά συνηθισμένο και στα δύο  φύλα να υπάρχει μείωση της σεξουαλικής επιθυμίας και προβλήματα στην επίτευξη οργασμού καθώς και στυτική δυσλειτουργία στους άνδρες. Στην περίπτωση αυτή η προτεραιότητα δίνεται στην θεραπεία της κατάθλιψης. Αν μετά την θεραπεία το σεξουαλικό πρόβλημα παραμένει τότε αυτό θα πρέπει να αντιμετωπιστεί ξεχωριστά. Ο ρόλος της φαρμακευτικής αγωγής Απλώς εδώ χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή καθώς ένας παράγοντας που περιπλέκει το ζήτημα της σεξουαλικής δυσλειτουργίας στην κατάθλιψη είναι η φαρμακευτική αγωγή αφού σε κάποια φάρμακα μπορεί να εμφανιστεί  ως ανεπιθύμητη παρενέργεια κάποια  μεταβολή της σεξουαλικής λειτουργίας. Σε αυτή την περίπτωση θα πρέπει ο ασθενής να ενημερώσει τον γιατρό του για να δουν πως μπορούν να διαχειριστούν αυτό το θέμα γιατί είναι κάτι που μπορεί να αντιμετωπιστεί και να έχει πολύ καλά αποτελέσματα. Επιπλέον, εκτός από το ότι  η κατάθλιψη αποτελεί μία από τις γενικές αίτιες των σεξουαλικών δυσλειτουργιών συχνά επίσης είναι και επακόλουθο αυτών. Μπορεί δηλαδή μια ήπια μορφή κατάθλιψης  να είναι αποτέλεσμα μιας σεξουαλικής διαταραχής. Μπορεί δηλαδή για παράδειγμα και ίδια η στυτική δυσλειτουργία να ανεξάρτητα και από μόνη της να προκαλέσει ή να επιδεινώσει την κατάθλιψη. Επίσης, οι συνέπειες αυτές μπορεί να επεκταθούν και στην σύντροφο  του ατόμου αφού έχει βρεθεί από μελέτες ότι οι γυναίκες με ερωτικό σύντροφο που πάσχει από προβλήματα στύσης μπορεί να εμφανίσουν κατάθλιψη καθώς και εκείνες με την σειρά τους κάποια σεξουαλική δυσλειτουργία!  (σε ποσοστό 44%) (Shabsigh R. et al. 2006. Female sexual dysfunction, voiding symptoms and depression: common findings in partners of men with erectile dysfunction. World J Urol. Dec;24(6):653-6) Τι συμβαίνει στον ανθρώπινο εγκέφαλο και στο σώμα όταν έχουμε κατάθλιψη;  Ο εγκέφαλος είναι το πιο ευαίσθητο σεξουαλικό μας όργανο. Η σεξουαλική επιθυμία ξεκινά στον εγκέφαλο και από εκεί πηγαίνει προς τα κάτω. Χημικές ουσίες που ονομάζονται νευροδιαβιβαστές βοηθούν τα κύτταρα του εγκέφαλου (νευρώνες) να επικοινωνήσουν ώστε να ενεργοποιήσουν την ροη αίματος στα γεννητικά όργανα. Στην κατάθλιψη αυτή η χημεία του εγκέφαλου διαταράσσεται ,οπότε σαν αποτέλεσμα η επιθυμία είναι από πολύ μικρή ως ανύπαρκτη. Επιπροσθέτως μπορεί ακόμα και να υπάρχει μειωμένη ευχαρίστηση. Για τον καταθλιπτικό άντρα και γυναίκα το να μην μπορεί να πάρει πρωτοβουλία, να συμμετέχει ή να απολαμβάνει το σε σεξ οδηγεί σε μια φοβερή μείωση της αυτοπεποίθησης και αυτοεκτίμησης που με την σειρά της υπονομεύει την θεραπεία της κατάθλιψης.

Διαβάστε Περισσότερα »

Ενδοοικογενειακή βία.Τι συμβαίνει στα ελληνικά σπίτια;

Ενδοοικογενειακή βία.Τι συμβαίνει στα ελληνικά σπίτια;  thumbnail

Η βία κατά των παιδιών και γυναικών στην οικογένεια αποτελεί ένα σοβαρό κοινωνικό πρόβλημα με σοβαρές συνέπειες. Στατιστικά έχει βρεθεί ότι στην Ευρώπη 1 στις 5 γυναίκες έχει υποστεί βία κάποια στιγμή στη ζωή της από το σύζυγο ή το σύντροφο της. Στην Ελλάδα, η πλειοψηφία των στοιχείων που αφορούν τη συχνότητα των περιστατικών ενδοοικογενειακής βίας προέρχεται από τη Γενική Γραμματεία Ισότητας των Φύλων.Σύμφωνα με στοιχεία που έχουν συλλεχθεί από γυναίκες θύματα στις συμβουλευτικές υπηρεσίες κατά το διάστημα 2002 – 2005, το πρώτο περιστατικό βίας παρατηρείται συνήθως μετά το γάμο (56,06%) και οι γυναίκες, παρά τη βίαιη συμπεριφορά του συζύγου τους (80%), εξακολουθούν να μένουν μαζί τους (65,22%). Η συνηθέστερη μορφή βίας είναι η ψυχολογική και η σωματική, ενώ λιγότερο συχνά αναφέρεται μόνο η ψυχολογική βία. Γράφει η Παντελίδου Στέλλα, Κλινική Ψυχολόγος, Υπ. Διδάκτωρ Κοινωνικής Ψυχιατρικής Παντείου Πανεπιστημίου και η κυρία Βακαλοπούλου Αθηνά, Κοινωνιολόγος, MSc Αγωγής Προαγωγής Υγείας, συνεργάτες του κυρίουΣτυλιανίδη Στέλιου, Ψυχιάτρου-Ψυχαναλυτή, Καθηγητή Κοινωνικής Ψυχιατρικής, στο  Πάντειο Πανεπιστήμιο.Tί συμβαίνει στα ελληνικά σπίτια;  Θα χαρακτηρίζαμε την ενδοοικογενειακή βία στην Ελλάδα ως «αόρατη» βία, συμβαίνει πίσω από κλειστές πόρτες καθώς θεωρείται αυστηρά οικογενειακή υπόθεση. Αποτελεί ένα καλά κρυμμένο μυστικό από τις κακοποιημένες γυναίκες, οι οποίες λόγω της ντροπής και ενοχής που αισθάνονται δεν αποκαλύπτουν τη βία που υφίστανται, δεν αναζητούν βοήθεια κι έτσι εγκλωβίζονται σε καταστροφικές καταστάσεις τόσο για τις ίδιες όσο και για τα παιδιά τους, εφόσον υπάρχουν μέσα στην οικογένεια. Η ενδοοικογενειακή βία δεν περιλαμβάνει μόνο τη σωματική κακοποίηση, αλλά τις άμεσες και έμμεσες απειλές, τη συναισθηματική και ψυχολογική βία, τη σεξουαλική κακοποίηση, την κοινωνική απομόνωση, τον οικονομικό έλεγχο και γενικότερα όλες εκείνες τις συμπεριφορές που ωθούν ένα άτομο να ζει υπό ένα διαρκή φόβο. Συνδέεται δε άρρηκτα με την καταπάτηση των κυρίαρχων ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της αξιοπρέπειας, της ελευθερίας, της ασφάλειας και ισότητας μέσα στην οικογένεια και τη νομική προστασία.Ποιες είναι οι φάσεις της ενδοοικογενειακής βίας;  Η βία μέσα στην οικογένεια αντικατοπτρίζει σχέσεις άνισης δύναμης οι οποίες παράγουν και επιτρέπουν την καταπίεση καθώς και όλες τις μορφές βίας. Χαρακτηρίζεται από τρεις φάσεις οι οποίες επαναλαμβάνονται ξανά και ξανά μέσα στην οικογένεια. Κατά το πρώτο στάδιο προκαλείται σταδιακά αυξητική ένταση, όπου το θύμα υπόκειται σε λιγότερο βίαιες συμπεριφορές, όπως είναι οι απειλές και προσβολές. Τα θύματα σύντομα διαισθάνονται ότι θα ακολουθήσει η σωματική βία, κι έτσι προσπαθούν να την αποφύγουν ενεργώντας συγκαταβατικά. Το δεύτερο στάδιο της βίας, εκείνο της έντονης επίθεσης, χαρακτηρίζεται από ανεξέλεγκτη σωματική επιθετικότητα εξαιρετικά βίαιη και επικίνδυνη.  Στο τελευταίο στάδιο, ο θύτης ενεργεί απολογητικά και συμπονετικά προς το θύμα, ενώ υπόσχεται πως οι σκηνές βίας δε θα επαναληφθούν. Ο κύκλος της βίας. Το θύμα διασφαλίζει τη φροντίδα και αγάπη του θύτη και έχοντας ως δεδομένο ότι η σχέση τους θα «επουλωθεί», ξεκινά να κατακλύζεται από ενοχές θεωρώντας τον εαυτό του ως υπεύθυνο για τη βίαιη συμπεριφορά του θύτη. Αυτομάτως, ενώ ολοκληρώνεται το τρίτο στάδιο, ενεργοποιείται ξανά το πρώτο και έτσι διαμορφώνεται ο λεγόμενος «κύκλος της βίας». Ανάγοντας αυτό το σχήμα στο ευρύτερο κοινωνικό πλαίσιο θα λέγαμε ότι η διαδικασία παραγωγής βίας είναι επίσης κυκλική: ξεκινά από την οικογένεια, επεκτείνεται στο κοινωνικό σύνολο μέσα στο οποίο τα παιδιά μεγαλώνουν και ωριμάζουν και εν συνεχεία είτε ενισχύεται είτε αποδυναμώνεται ξανά μέσα στην οικογένεια.Οι επιπτώσεις της ενδοοικογενειακής βίας στην υγεία του θύματος είναι ανεξάντλητες και καταστροφικές. Οι γυναίκες που κακοποιούνται αντιμετωπίζουν σοβαρά ψυχικά προβλήματα, όπως είναι η κατάθλιψη και το άγχος, προβλήματα που τις απομονώνουν από την υπόλοιπη οικογένεια και τον φιλικό περίγυρο ενώ παράλληλα δυσκολεύονται να διατηρήσουν τη θέση εργασίας τους και να παραμείνουν λειτουργικές στην καθημερινότητά τους.  Επιπλέον επηρεάζεται ο ρόλος τους ως μητέρα, καθώς οι συναισθηματικές ελλείψεις, οι ανικανοποίητες ανάγκες και επιθυμίες δε μπορούν παρά να μην εκδηλώνονται στη συμπεριφορά και τη σχέση με τα παιδιά της. Οι επιπτώσεις της ενδοοικογενειακής βίας δε για τα τελευταία είναι ίσως οι σοβαρότερες: αυξάνονται οι πιθανότητες κακομεταχείρισης των ίδιων των παιδιών, βρίσκονται σε απόλυτο κίνδυνο τραυματισμού κατά τη διάρκεια βίαιων πράξεων μέσα στο σπίτι, δεν μεγαλώνουν σε ένα ασφαλές, υποστηρικτικό και ήρεμο περιβάλλον, αισθάνονται έντονο φόβο, άγχος, ενοχές και ντροπή με αποτέλεσμα να οδηγούνται σε συμπτώματα τραύματος με χαρακτηριστικό τους εφιάλτες. Αυξήθηκε η ενδοοικογενειακή βία στην Ελλάδα λόγω κρίσης; Δεδομένων των κοινωνικών και οικονομικών συνθηκών στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια (οικονομική κρίση, ανεργία, μεγάλος αριθμός μεταναστών) και των εμπειρικών και ερευνητικών στοιχείων που αναδεικνύουν το πρόβλημα της ενδοοικογενειακής βίας ως ένα από τα σοβαρότερα κοινωνικά ζητήματα, προκύπτει η ανάγκη για ανάπτυξη ολοκληρωμένων δράσεων πρόληψης και αντιμετώπισης της κακοποίησης. Η ανάγκη αυτή γίνεται περισσότερο επιτακτική και λόγω του περιορισμένου αριθμού υπηρεσιών εξειδικευμένων στα ζητήματα ενδοοικογενειακής βίας, με αποτέλεσμα να προκύπτει αδυναμία κάλυψης των αιτημάτων για διαχείριση περιστατικών κακοποίησης. Σε μια προσπάθεια αντιμετώπισης του φαινομένου στις νησιωτικές περιοχές, όπου οι κοινωνικές υπηρεσίες υπολειτουργούν ή δεν υπάρχουν ενώ τα υπάρχοντα προβλήματα στις υπηρεσίες υγείας  καθιστούν συχνά αδύνατη την αντιμετώπιση τέτοιων περιστατικών, αναπτύχθηκε και υλοποιήθηκε από την Κινητή Μονάδα Ψυχικής Υγείας ΒΑ Κυκλάδων ΕΠΑΨΥ ειδικό πρόγραμμα Ενδυνάμωσης Γυναικών και Επαγγελματιών σε θέματα αντιμετώπισης της Ενδοοικογενειακής Βίας, στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού προγράμματος EMPOWER_W (www.empowerw.eu/). Τα δεδομένα της αξιολόγησης του προγράμματος έδειξαν αποτελεσματικότητα της παρέμβασης για τις γυναίκες που συμμετείχαν στο θεραπευτικό πρόγραμμα, σε επίπεδο μείωσης συμπτωμάτων ψυχοπαθολογίας, περιορισμού των περιστατικών ενδοοικογενειακής βίας, βελτίωσης της αυτοεκτίμησης και της ικανότητας διαχείρισης των συγκρούσεων στην οικογένεια. Οι επαγγελματίες ψυχικής υγείας που συμμετείχαν στο εκπαιδευτικό σεμινάριο εξέφρασαν την ικανοποίηση τους από την παρέμβαση, ενώ φαίνεται ότι βελτιώθηκαν οι δεξιότητες διαχείρισης περιστατικών ενδοοικογενειακής βίας. Η εξέλιξη της βίας και εγκληματικότητας στην Ελλάδα είναι αυξητική τα τελευταία χρόνια λόγω της οικονομικής και κοινωνικής κρίσης η οποία μοιραία συμβάλλει στην αλλαγή του τρόπου ζωής και σκέψης αναπαράγοντας διαρκώς το φόβο της θυματοποίησης, και την αύξηση των περιστατικών ενδοοικογενειακής βίας. Επομένως  η διαρκής εκπαίδευση του κοινού με στόχο την αλλαγή των κοινωνικών προτύπων που ευνοούν τη βία μέσα στην οικογένεια και η ευαισθητοποίησή του  γύρω από τις επιπτώσεις της βίας στα θύματα και κυρίως στις γυναίκες και τα παιδιά, καθίσταται απολύτως αναγκαία. Η προαγωγή του «αθέατου» αυτού κοινωνικού φαινομένου ως ένα δημόσιο ζήτημα που να αφορά όλους, αναμφισβήτητα θα συμβάλει στην μείωση των περιστατικών ενδοοικογενειακής βίας και τη μηδενική ανοχή απέναντι σε αυτή.

Διαβάστε Περισσότερα »

Η εγκυμοσύνη μου προκαλεί νεύρα και κυκλοθυμία, γιατί;

Η εγκυμοσύνη μου προκαλεί νεύρα και κυκλοθυμία, γιατί;   thumbnail

Είναι η εγκυμοσύνη η πιο ευτυχισμένη περίοδος της γυναίκας; Είμαι 28 ετών και διανύω τον πέμπτο μήνα της εγκυμοσύνης μου. Όλοι μου έλεγαν πώς θα είναι η πιο ευτυχισμένη περίοδος της ζωής μου. Η μητέρα μου, οι φίλες της μου περιέγραφαν πόσο όμορφη είναι η αναμονή του παιδιού, πόσο χαρούμενες ένιωθαν σε όλη τη διάρκειά της. Και όμως, στη δική μου περίπτωση τα πράγματα είναι αρκετά διαφορετικά. Όσο περνάει ο καιρός η ψυχολογία μου γίνεται όλο και πιο άσχημη. Βλέπω να αλλάζει το σώμα μου και αισθάνομαι άσχημα. Η επιδερμίδα μου χάλασε, νιώθω πόνους στο στήθος, λαχανιάζω πιστεύω ότι σε λίγο καιρό δε θα αναγνωρίζω τον εαυτό μου. Ποτέ δεν ήμουν σε αυτή την κατάσταση. Κανείς δε με καταλαβαίνει. Όλοι μου λένε ότι δεν πρέπει να δίνω σημασία σε αυτά. "Όλα αυτά δεν έχουν καμία σημασία, μπρος στη χαρά που θα νιώσεις στον ερχομό του παιδιού σου..." Τον τελευταίο μήνα μάλιστα, άρχισα να νιώθω αλλαγές πολλές στη διάθεσή μου.   Στα καλά καθούμενα νιώθω ένταση, μου παρουσιάζονται πολλά νεύρα και άγχος. Σκέφτομαι, θα πάνε όλα καλά; Θα είναι υγιές το μωρό; Αρχίζω και φωνάζω για το παραμικρό. Τσακώνομαι με τον άντρα μου. Εκείνος καταλαβαίνει, κάνει υπομονή. Ευτυχώς. Θα αντέξει όμως; Άρχισα να σκέφτομαι ότι κάποια στιγμή θα ξεπεράσω το όριο, και θα έχω πρόβλημα στη σχέση μου. Είναι στιγμές που σκέφτομαι ότι αν ήμουν στη θέση του δε θα άντεχα. Και όμως, δε μπορώ να συγκρατήσω τον εαυτό μου". Ειρήνη- Θεσσαλονίκη  Η εγκυμοσύνη αποτελεί ένα χρονικό διάστημα στη ζωή της γυναίκας που σίγουρα δεν μπορεί να συγκριθεί με άλλες φάσεις ζωής. Αφού συνειδητοποιηθεί η σύλληψη, το ζευγάρι εισέρχεται σε μια διαδικασία αλλεπάλληλων και ραγδαίων αλλαγών στις οποίες καλείται να προσαρμοστεί. Η προσαρμογή όμως αυτή δεν είναι πάντα εύκολη. Ας δούμε λοιπόν αρχικά τι συμβαίνει στην ψυχολογική κατάσταση της γυναίκας που κυοφορεί. Η συνεργάτιδά μας, εκπαιδευτική ψυχολόγος, Καλλιόπη Εμμανουηλίδου, μας εξηγεί αναλυτικά.Όπως συμβαίνει με πολλές άλλες καταστάσεις (γάμο, συμβίωση, φοιτητική ζωή κτλ.), έτσι και η περίοδος της εγκυμοσύνης είναι εξιδανικευμένη από την κοινωνία και παρουσιάζεται συχνά ως η πιο ευτυχισμένη περίοδος στη ζωή της γυναίκας. Είναι όμως έτσι; Η κοινωνία οπωσδήποτε καλείται να εκφράσει έτσι το θαυμασμό της σε αυτό το συγκλονιστικό συμβάν που έχει να κάνει με τη σύλληψη, την ανάπτυξη και τη γέννηση ενός καινούριου οργανισμού. Επίσης οφείλει να εξιδανικεύσει την περίοδο της κύησης, για να μην τρομάξει τις γυναίκες- πώς αλλιώς θα εξασφαλιζόταν η διαιώνιση του είδους, αν όλες οι γυναίκες γνώριζαν με λεπτομέρειες τι ακριβώς θα τους συμβεί κατά την εγκυμοσύνη και τον τοκετό; Πολλές γυναίκες λοιπόν μπορεί να βιώσουν συναισθήματα θυμού και απορίας: «γιατί δε μου τα είχαν πει όλα αυτά; Τελικά τόσο δύσκολο είναι;» Η νέα έγκυος λοιπόν, αφού αρχίσει να ανακοινώνει το χαρμόσυνο γεγονός, βομβαρδίζεται από συμβουλές, απόψεις και συστάσεις. Όλα αυτά μπορεί να είναι και αντικρουόμενα μεταξύ τους και να της προκαλούν σύγχυση: κάνει ή δεν κάνει να κάθεται σταυροπόδι; Πότε μπορεί να βάψει τα μαλλιά της; Τι πρέπει να τρώει; Μάλιστα ακόμα και οι πληροφορίες που προέρχονται από άλλες εγκύους ή από μητέρες φαίνεται να έχουν αντιφάσεις. Πολλές φορές κιόλας οι γυναίκες που γέννησαν φαίνεται να έχουν ξεχάσει όσα τους συνέβησαν και να τα ελαχιστοποιούν σε σημασία- ίσως μπροστά στην τεράστια αλλαγή που φέρνει η γέννηση ενός βρέφους, οι ταλαιπωρίες της εγκυμοσύνης να τους φαντάζουν στη μνήμη τους ως πιο εύκολη φάση συγκριτικά. Είναι λοιπόν δύσκολο για τη νέα έγκυο να διατηρήσει την ψυχραιμία της και να κρατά τις έγκυρες και αξιόπιστες πληροφορίες, ενώ καλείται να βρει τρόπους να διαχειρίζεται την πληθώρα από συμβουλές- δε λείπουν μάλιστα οι συγκρούσεις, όταν κάποιοι της κάνουν παρατηρήσεις ή δεν την εμπιστεύονται σχετικά με την διαχείριση της κύησής της.Aλλαγές στο σώμα και στη διάθεση- Κυκλοθυμία Τα συμπτώματα της εγκυμοσύνης είναι πολλά και διάφορα και εμφανίζονται από την αρχή της σύλληψης ως τον τοκετό: ναυτίες, εμετοί, ίλιγγοι, αυξημένη σιελόρροια, διάρροιες, δυσκολίες στον ύπνο, όξυνση της όσφρησης, καούρες, αλλαγές στην επιδερμίδα και στην ποιότητα των μαλλιών, ραγάδες, πρηξίματα, πόνοι στο στήθος, κολπικές εκκρίσεις, κόπωση, λαχάνιασμα, συχνουρία, δυσκοιλιότητα και άλλα. Η έγκυος καλείται να δείξει στωικότητα και υπομονή. Επίσης, οι ραγδαίες ορμονικές μεταβολές δημιουργούν μεγάλες μεταπτώσεις της διάθεσης και κυκλοθυμισμό, στοιχεία που κάνουν την συναισθηματική ισορροπία και την προσαρμογή ακόμα πιο δύσκολα. Το σώμα της γυναίκας αλλάζει πολύ γρήγορα, η καρδιά χτυπάει πιο γρήγορα και η θερμοκρασία αυξάνεται. Πρόκειται για αλλαγές που συμβαίνουν γρήγορα και προκαλούν δυσάρεστα έως επώδυνα συναισθήματα στη γυναίκα. Η αλλαγή στο σχήμα του σώματος, σε μια κοινωνία που δίνει υπερβολική έμφαση στην ιδανική και τέλεια εικόνα της γυναικείας ομορφιάς, μπορεί να προκαλέσει στην έγκυο συναισθήματα απογοήτευσης και αγωνίας σχετικά με το πόσο θα αλλάξει ή και θα χαλάσει το σώμα της με όλη αυτή τη διαδικασία. Από την άλλη μεριά, η έγκυος παρατηρεί ότι όλοι πια στρέφουν πάνω της την προσοχή τους- ιδίως όταν αρχίσει η εγκυμοσύνη να γίνεται εμφανής. Στην ελληνική κουλτούρα η γυναίκα από εκεί που κινούνταν διακριτικά στην καθημερινότητά της, ξαφνικά τραβά το ενδιαφέρον- μέχρι και ξένοι θα τη ρωτήσουν σχετικά με την εγκυμοσύνη, το φύλο του μωρού κτλ. Για άλλες γυναίκες αυτή η προσοχή είναι ευπρόσδεκτη και επιθυμητή, ενώ άλλες δείχνουν ενόχληση και θεωρούν τον κόσμο αδιάκριτο και τους λείπει το να μην ασχολείται όλος ο κόσμος μαζί τους.Άγχος και αγωνία Η εγκυμοσύνη όμως δεν είναι μια περίοδος λίγων μηνών που όλα πάνε πάντα καλά και που η γυναίκα απλώς εμφανίζει κάποια από τα «κλασσικά» συμπτώματα. Κάθε σωματική ενόχληση επιφέρει αγωνία για την υγεία του βρέφους και της ίδιας, ενώ η ίδια υποβάλλεται σε πάμπολλες ιατρικές εξετάσεις (αιματολογικές, ουρολογικές, υπερήχους κτλ.) που σίγουρα για πολλούς ανθρώπους αποτελούν πηγή άγχους και αγωνίας- πόσο μάλλον όταν παρουσιάζονται προβλήματα στην κύηση που δημιουργούν αμφιβολίες αλλά και πρακτικές δυσκολίες στην καθημερινότητα. Αρκεί να σκεφτούμε την περίπτωση που μια εργαζόμενη έγκυος καλείται να μείνει για πολλές εβδομάδες ξαπλωμένη και να κινδυνεύει να χάσει και τη δουλειά της ή την περίπτωση που διαπιστώνεται ένα πρόβλημα στην υγεία της ίδιας ή του εμβρύου. Διαπιστώνουμε λοιπόν ότι η ψυχολογική κατάσταση της εγκύου εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τα σωματικά συμπτώματα από τα οποία υποφέρει, καθώς και από τη συμπεριφορά των γύρω της. Ο άνθρωπος- κλειδί που θα τη βοηθήσει περισσότερο από όλους στο να προσαρμοστεί σε αυτήν την ολιγόμηνη φάση και να ευχαριστηθεί αυτήν την δύσκολη περίοδο της ζωής είναι ο πατέρας του παιδιού, αρκεί να δείχνει υπομονή, αποδοχή και να της δίνει κουράγιο και απεριόριστη αγάπη και φροντίδα.

Διαβάστε Περισσότερα »

Ο άνδρας που χτυπά είναι σεξουαλικά αδύναμος;

Ο άνδρας που χτυπά είναι σεξουαλικά αδύναμος; thumbnail

Γιατί ένας άνδρας καταφεύγει στη βία εναντίον της γυναίκας; Είναι η ανασφάλεια και η ανάγκη για επιβεβαίωση που κάνει κάποιους άνδρες βίαιους;  Η ανδρική βία είναι αδυναμία; Είναι και σεξουαλική αδυναμία; Η Βία στις σχέσεις των δυο φύλων. Γράφει ο καθηγητής Ψυχιατρικής, Παύλος Σακκάς. Όσο πιο μικρόσωμος είναι ένας σκύλος, τόσο περισσότερο γαυγίζει και είναι πιο πιθανό, αν του δοθεί η ευκαιρία ακόμα και να δαγκώσει. Αντίθετα οι μεγαλόσωμοι σκύλοι έχουν αίσθηση της δύναμής τους και σε σπάνιες μόνο περιπτώσεις χρησιμοποιούν τα δόντια τους. Έτσι και οι άνθρωποι. Όσο πιο μεγάλη αυτοπεποίθηση έχουν τόσο σπανιότερα καταφεύγουν στην χρήση βίας. Η ανδρική βία σημαίνει ανάγκη για επιβεβαίωση και ανασφάλεια;  Με αυτό το σκεπτικό, είναι εύκολα αντιληπτό γιατί κάποιοι άντρες χρησιμοποιούν βία, στις σχέσεις τους με τις γυναίκες. Όταν στη συμβιωτική σχέση ανδρών και γυναικών κάποιο μέρος αισθάνεται ανασφαλές, προσπαθεί να καλύψει την ανασφάλεια αυτή με την χρήση βίας ή την απειλή χρήσης βίας. Όσο πιο ανασφαλής αισθάνεται κάποιος για τον εαυτό του, τόσο περισσότερο ζηλεύει, τόσο περισσότερο προσπαθεί να περιορίσει και να ελέγξει τον άλλον. Αντίθετα όποιος έχει συναίσθηση των δυνάμεων και των δυνατοτήτων του και δεν χρειάζεται συνεχή επιβεβαίωση, δεν έχει κανένα λόγο να αποδείξει την κυριαρχία του πάνω στους γύρω του και ειδικά πάνω στον σύντροφό του. Όποιος αισθάνεται επιθυμητός μπορεί να αγαπά χωρίς ανταγωνισμούς και αντιπαραθέσεις. Έχει την δυνατότητα να προσφέρει χωρίς να απαιτεί άμεσο αντάλλαγμα. Ακόμα εκείνος που δέχτηκε βία στην παιδική του ηλικία, όταν δηλαδή ήταν αδύναμος, δεν διαμόρφωσε μόνο μια εικόνα ανασφάλειας για τον εαυτό του, αλλά και συσσώρευσε μέσα του πολύ οργή. Έτσι είναι αναμενόμενο αυτό που σταθερά παρατηρούμε, ότι δηλαδή η συντριπτική πλειοψηφία όσων κακοποιούν, έχουν και οι ίδιοι κακοποιηθεί, όταν ήταν παιδιά. Η βία κατά των γυναικών συνδέεται με την σεξουαλική αδυναμία του άνδρα που την ασκεί;  Αναλογισθούμε τις σαφώς μεγαλύτερες υποχρεώσεις που έχει το αρσενικό σε σχέση με το θηλυκό στην ερωτική πράξη, μπορούμε να καταλάβουμε γιατί οι άντρες αισθάνονται συχνά τόσο ανασφαλείς. Μετά την σεξουαλική επανάσταση και την αναγόρευση της σεξουαλικής πράξης σε αυτοσκοπό, ο άντρας είναι εκείνος που καλείται να αποδείξει ότι έχει πλήρη στύση. Αντίθετα η ερωτική του σύντροφός εύκολα μπορεί να προσποιηθεί ακόμα και οργασμό. Στις μέρες μας το αρσενικό βρίσκεται συνεχώς στην δοκιμασία που του επιβάλει να αποδεικνύει την ικανότητά του, σε ένα τομέα μάλιστα που δεν μπορεί να προσποιηθεί ή να κρυφτεί. Ο συνδυασμός όλων των παραπάνω συνθηκών, οδηγεί άνδρες ανασφαλείς κατά βάθος, άντρες με μειωμένη αυτοεκτίμηση, στην χρήση βίας ως μέσο κυριαρχίας στη σχέση τους με το άλλο φύλο.

Διαβάστε Περισσότερα »

Πώς θα νιώσω περισσότερο ευτυχισμένη;

Πώς θα νιώσω περισσότερο ευτυχισμένη; thumbnail

Η 20ή Μαρτίου καθιερώθηκε ως η Παγκόσμια Ημέρα Ευτυχίας. Πόσο ευτυχισμένοι νιώθουμε σήμερα; Και αν δεν νιώθουμε ευτυχισμένοι, ποιες σκέψεις και πράξεις θα μπορούσαν να μας βοηθήσουν να γίνουμε πιο χαρούμενοι; Μάθε τον εαυτό σου και αγάπησε τον! Όσο καλύτερα γνωρίζεις τον εαυτό σου- τι πραγματικά αγαπάς, τι σε εμπνέει, τι σε γεμίζει- τόσο πιο ευτυχισμένη μπορείς να γίνεις. Όταν χάνεις τον εαυτό σου και ξεχνά ποια πραγματικά είσαι, τότε συμβαίνει κάτι παράξενο: αρχίζεις να αναζητάς την ευτυχία. Η ευτυχία, όμως, είναι αυτό που μας συμβαίνει όταν αποδεχόμαστε τον εαυτό μας. Όταν, δηλαδή, δεν αγχωνόμαστε για να μπούμε σε jean νούμερο 28, όταν δεν απελπιζόμαστε γιατί δεν μας πήρε τηλέφωνο ή γιατί δεν ξέρουμε τι να κάνουμε στη ζωή μας. Η ευτυχία που περιμένουμε πως θα αισθανθούμε όταν αποκτήσουμε τον άντρα, την δουλειά, ή το σώμα των ονείρων μας βρίσκεται ήδη μέσα και μένει να την ανακαλύψουμε. Δώσε έμφαση στις σχέσεις με τους γύρω σου! Οι σχέσεις με τους γύρω μας είναι το μοναδικό εξωτερικό ερέθισμα που μπορεί να κάνει τη ζωή μας ευτυχισμένη. Δεν είναι τυχαίο, λοιπόν, αυτό που λένε πως: «Αν θες να γίνεις ευτυχισμένος, γίνε φίλος». Δες ποιες είναι οι πιο σημαντικές σχέσεις στη ζωή σου και βρες τον τρόπο να γίνεις φίλη του συντρόφου σου, των παιδιών σου, των γονιών σου ή των συναδέλφων σου. Αγάπησε την δουλειά σου! Το μεγαλύτερο λάθος που κάνουν οι άνθρωποι στη ζωή τους είναι πως δεν προσπαθούν να ζήσουν κάνοντας αυτό που αγαπούν. Δοκιμάστε, λοιπόν, να καταλάβετε τι είναι για εσάς η επιτυχία, τι αξία έχει για εσάς και έπειτα προσπαθήστε να δείτε πώς μπορείτε να την επιδιώξετε μέσα από την δουλειά που ήδη έχετε. Άφησε πίσω σας πληγές και απογοητεύσεις! Το να κρατάμε κακίες και να ξαναζωντανεύουμε κακές αναμνήσεις μας εμποδίζει από το να προχωρήσουμε στη ζωή μας. Ο πρώτος και κύριος λόγος είναι πως δεν μπορείς να είσαι ευτυχισμένος όταν νιώθεις θύμα, ενώ το να έχεις ακόμη αισθήματα θυμού ή εκδίκησης για κάποιον είναι ένδειξη λανθασμένης αντίληψης για τον εαυτό μας. Η συγχώρεση είναι αυτό που μας προσφέρει ασφάλεια απέναντι στα γηρατειά, στους ανοιχτούς λογαριασμούς του παρελθόντος και στο δυστυχές μέλλον. Διασκέδασε! Αν πιστεύσεις πως για το ρίξεις λίγο έξω και να ασχοληθείς με πράγματα που σε κάνουν ευτυχισμένη, πρέπει να περιμένεις να υπάρξουν οι κατάλληλες συνθήκες κάνεις μεγάλο λάθος! Είμαστε τόσο απασχολημένες καθημερινά με όλα όσα πρέπει να φέρουμε εις πέρας που ξεχνάμε πως η ευτυχία δεν θα περιμένει για εμάς. Άρπαξε την ευκαιρία να γελάσεις, να βγεις και να απολαύσεις κάθετι που σου προκύπτει κατά την διάρκεια της ημέρας ξεκινώντας από τα πιο απλά πράγματα: το ότι ξυπνάς και είσαι καλά είναι μία καλή αρχή!

Διαβάστε Περισσότερα »
X

Αγαπητοί αναγνώστες,

Σας ενημερώνουμε ότι το boro.gr προσφέρει καθημερινά (Δευτέρα-Παρασκευή) δωρεάν ψυχολογική υποστήριξη με επαγγελματίες ψυχολόγους.

Κάντε κλίκ εδώ για να συνδεθείτε και να ενημερωθείτε για τις ώρες λειτουργίας.
X