Αρχική / Ψυχολογία (page 636)

Ποια είναι τα σημάδια της διπολικής διαταραχής;

Η Διπολική Διαταραχή, που αναφερόταν στο παρελθόν με τον όρο «μανιοκατάθλιψη», είναι μια σοβαρή ψυχική νόσος η οποία χαρακτηρίζεται κυρίως από διαταραχή στη συναισθηματική λειτουργία του ατόμου. Βασική εκδήλωσή της είναι οι ακραίες διακυμάνσεις στη διάθεση που συμπαρασύρουν τη σκέψη, τη δραστηριότητα και τη γενικότερη συμπεριφορά του ατόμου. Κύριο χαρακτηριστικό της είναι η εναλλαγή φάσεων μανίας με φάσεις κατάθλιψης, μεταξύ των οποίων παρεμβάλλονται διαστήματα με φυσιολογική διάθεση («νορμοθυμία»). Από το Ερευνητικό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο Ψυχικής Υγιεινής και το Πρόγραμμα κατά του Στίγματος των Ψυχικών Διαταραχών,  "ΑΝΤΙ-ΣΤΙΓΜΑ". Mε την επιστημονική ευθύνη της Mαρίνας Οικονόµου-Λαλιώτη. Επικ. Καθηγήτρια Ψυχιατρικής. Όλοι οι άνθρωποι βιώνουν καθημερινά διακυμάνσεις στη διάθεσή τους, οι οποίες εξαρτώνται από τα ερεθίσματα του περιβάλλοντος και από τον τρόπο με τον οποίο το άτομο τα επεξεργάζεται, τα ερμηνεύει και τα εσωτερικεύει. Οι διακυμάνσεις αυτές κινούνται κυρίως ανάμεσα στο συναίσθημα της χαράς και το συναίσθημα της λύπης και μπορούν να εμφανιστούν σε μια ποικιλία αποχρώσεων και παραλλαγών. Στη διπολική διαταραχή όμως, η μεταβλητότητα της διάθεσης είναι πολύ διαφορετική από τη συνηθισμένη. Οι διακυμάνσεις της έχουν ιδιαίτερα σοβαρό χαρακτήρα, λόγω της μεγάλης έντασης, της μακράς διάρκειας και των σημαντικών αρνητικών επιπτώσεών τους στην κοινωνική και επαγγελματική ζωή του ατόμου. Ωστόσο, η διπολική διαταραχή είναι δυνατό να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά, δίνοντας στο άτομο τη δυνατότητα να έχει μια ως επί το πλείστον ομαλή και δημιουργική ζωή. Η διπολική διαταραχή μπορεί να ξεκινήσει είτε με ένα καταθλιπτικό επεισόδιο, είτε με ένα επεισόδιο μανίας. Όποιο από τα δύο και αν συμβεί, τις περισσότερες φορές τα πρώτα συμπτώματα εμφανίζονται σταδιακά. Τα συμπτώματα της κατάθλιψης Πρώτα απ’ όλα πρέπει να επισημανθεί ότι υπάρχει διαφορά ανάμεσα στη θλίψη, που είναι ένα φυσιολογικό συναίσθημα και στη νόσο κατάθλιψη.   Η διαφορά ανάμεσα στη φυσιολογική θλίψη και στη νόσο κατάθλιψη έγκειται στο πλήθος των συμπτωμάτων, την ένταση, τη σοβαρότητα και τη διάρκειά τους. Προκειμένου να θέσουν τη διάγνωση της κατάθλιψης, οι ειδικοί θεωρούν ότι το άτομο πρέπει να εμφανίζει τουλάχιστον πέντε από τα συμπτώματα που παρατίθενται παρακάτω, τις περισσότερες ώρες της ημέρας, για τουλάχιστον δύο εβδομάδες και σχεδόν σε καθημερινή βάση.  Μερικές φορές, τα συμπτώματα αυτά είναι πιο έντονα το πρωί και υποχωρούν κατά τη διάρκεια της μέρας. Στη φάση ενός καταθλιπτικού επεισοδίου ένα άτομο μπορεί να εμφανίσει : Καταθλιπτική διάθεση, με ή χωρίς άγχος Αίσθημα κενού Απαισιοδοξία ή απελπισία και αίσθημα αβοηθησίας Ιδέες ενοχής αναξιότητας Απώλεια των ενδιαφερόντων και αδυναμία άντλησης ικανοποίησης από τη συμμετοχή σε δραστηριότητες που ήταν προηγουμένως ευχάριστες Μείωση της ενεργητικότητας, εύκολη κόπωση Δυσκολία στη συγκέντρωση, τη μνήμη και στη δυνατότητα λήψης αποφάσεων Ανησυχία ή ευερεθιστότητα Διαταραχές του ύπνου Διαταραχές της όρεξης Μείωση της σεξουαλικής διάθεσης Σκέψεις θανάτου ή αυτοκτονίας και συχνά απόπειρες αυτοκτονίας Τα συμπτώματα της μανίας Στη διπολική διαταραχή, στον αντίθετο πόλο της κατάθλιψης βρίσκεται η μανία. Η ευφορία, που είναι το χαρακτηριστικό συναίσθημα στη φάση της μανίας, ξεπερνά τα όρια του φυσιολογικού και γίνεται παθολογική. Μιλάμε για μανία όταν τουλάχιστον τρία από τα παρακάτω συμπτώματα εκδηλώνονται ταυτόχρονα, συνοδευόμενα από ευφορική ή ευερέθιστη διάθεση, και είναι παρόντα κατά το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας, σχεδόν κάθε ημέρα και για διάστημα μεγαλύτερο της μιας εβδομάδας. Τα περισσότερα συμπτώματα της μανίας είναι αντίθετα από αυτά της κατάθλιψης. Στη φάση ενός μανιακού επεισοδίου ένα άτομο μπορεί να εμφανίσει: Υπερβολικά ευφορική διάθεση, υπεραισιοδοξία Έντονη δραστηριότητα Εκνευρισμό, ανησυχία, ευερεθιστότητα Παρορμητική ή επιθετική συμπεριφορά Γρήγορη και συχνά ανοργάνωτη σκέψη και ομιλία Διάσπαση προσοχής και αδυναμία συγκέντρωσης Μειωμένη ανάγκη για ύπνο Υπερεκτίμηση δυνάμεων και ικανοτήτων, ιδέες μεγαλείου Περιορισμένη κριτική ικανότητα, που επηρεάζει την επαφή του με την πραγματικότητα Έντονα υπερκαταναλωτική συμπεριφορά, αλόγιστες οικονομικές δαπάνες Σεξουαλική υπερδραστηριότητα Κατάχρηση ουσιών Αδυναμία κατανόησης του νοσηρού της κατάστασης Πρόδρομα συμπτώματα Τις περισσότερες φορές, η αλλαγή στη διάθεση δεν συμβαίνει εντελώς ξαφνικά. Μερικές φορές, περιστατικά της ζωής ενός ατόμου, ακόμη κι αν αυτά φαίνονται ασήμαντα, μπορεί να πυροδοτήσουν αυτή την αλλαγή, η οποία συνήθως αρχίζει να εμφανίζεται με κάποια προειδοποιητικά σημάδια, που υποδηλώνουν ότι κάτι πρόκειται να συμβεί άμεσα. Τις πρώτες φορές, το πιο πιθανό είναι το άτομο με διπολική διαταραχή να μην προσέξει αυτά τα σημάδια εγκαίρως. Σταδιακά, όμως, μπορεί να μάθει να τα αναγνωρίζει μόνο του, ή με τη βοήθεια του συντρόφου, της οικογένειας ή των φίλων του. Τα προειδοποιητικά σημάδια είναι συνήθως διαφορετικά για το κάθε άτομο. Πώς εισβάλλει η κατάθλιψη Ακεφιά, θλίψη, απαισιοδοξία Ατονία, αδυναμία, εύκολη κόπωση Άγχος, δυσφορία Διαταραχές του ύπνου Περιορισμένο ενδιαφέρον για κοινωνικές επαφές Μειωμένες δραστηριότητες  Πώς εισβάλλει η μανία Υπερένταση, ανησυχία Πολλές κοινωνικές επαφές, υπερδραστηριότητα Περιορισμένη ανάγκη για ύπνο Υπερβολική  αισιοδοξία, ευφορική διάθεση Φλυαρία, σπατάλες και υπερκαταναλωτική συμπεριφορά Η ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΔΙΠΟΛΙΚΗΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ Στην αντιμετώπιση της διπολικής διαταραχής ο δρόμος προς την πλήρη και οριστική θεραπεία δεν είναι εύκολος. Υπάρχουν όμως αρκετοί τρόποι που μπορούν να βοηθήσουν το άτομο με διπολική διαταραχή όχι μόνο να βελτιώσει την κατάσταση του, αλλά και να διατηρηθεί σε αυτή την καλή κατάσταση. Κανείς από αυτούς δεν είναι αποτελεσματικός στο 100% των περιπτώσεων. Ωστόσο, οι πιθανότητες για επιτυχή θεραπευτική αντιμετώπιση αυξάνουν όταν ακολουθείται ο κατάλληλος για το κάθε άτομο θεραπευτικός συνδυασμός. Ι. Φαρμακευτική αγωγή Τα φάρμακα αποτελούν το θεμελιώδη λίθο στη θεραπεία της διπολικής διαταραχής. Μελέτες των τελευταίων 20 ετών έχουν δείξει ότι τα άτομα που λαμβάνουν τα κατάλληλα φάρμακα παραμένουν καλά για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, συγκρινόμενα με εκείνα που δεν παίρνουν φάρμακα. Στόχος της φαρμακευτικής αγωγής είναι η αντιμετώπιση των οξέων συμπτωμάτων και η πρόληψη των υποτροπών. Σε πρώτη φάση δηλαδή, ο στόχος είναι να αντιμετωπιστούν τα οξέα συμπτώματα της κατάθλιψης ή της μανίας, να μειωθεί η ένταση και να περιοριστεί η διάρκειά τους. Στη συνέχεια, γίνεται προσπάθεια για τη διατήρηση αυτής της βελτίωσης και για έλεγχο της κυκλικής πορείας της διπολικής διαταραχής, δηλαδή για πρόληψη μιας πιθανής υποτροπής. Η θεραπεία είναι σύνθετη, καθώς υπάρχουν πολλά διαφορετικά συμπτώματα που απαιτούν την προσοχή του ειδικού. Αυτός είναι και ο λόγος που συχνά συνταγογραφείται ένας συνδυασμός διαφορετικών φαρμάκων. Είτε μόνα, είτε σε συνδυασμό, τα φάρμακα συνταγογραφούνται με κριτήριο την προσωπικότητα του ασθενή και τη φάση της διαταραχής. Τα σταθεροποιητικά της διάθεσης είναι φάρμακα που διασφαλίζουν ότι η διάθεση του ατόμου όχι μόνο θα γίνει αλλά και θα παραμείνει φυσιολογική. Το λίθιο είναι το πιο παλιό και το πιο διαδεδομένο σταθεροποιητικό. Κάποιες άλλες ουσίες, που αρχικά προορίζονταν για τη θεραπεία της επιληψίας, βρέθηκε στη συνέχεια ότι μπορούν να δράσουν και ως σταθεροποιητικά της διάθεσης. Τα σταθεροποιητικά της διάθεσης χρησιμοποιούνται στη θεραπεία της οξείας μανίας, αλλά κυρίως στη σταθεροποίηση της διάθεσης και την πρόληψη μελλοντικών υποτροπών. Τα νεότερα (άτυπα) αντιψυχωσικά χρησιμοποιούνται κυρίως για την αντιμετώπιση των φάσεων της μανίας και των οξέων μανιακών επεισοδίων. Ορισμένα από αυτά έχει βρεθεί ότι σε κατάλληλη δόση βελτιώνουν τη διάθεση του ασθενή και κατά την καταθλιπτική φάση, αλλά και ότι δρουν ως σταθεροποιητικά της διάθεσης. Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκονται συνεχιζόμενες έρευνες, που διερευνούν αυτές τις νέες θεραπευτικές δυνατότητες. Όλα τα προαναφερθέντα φάρμακα δε διαφέρουν μόνο στην αποτελεσματικότητά τους, αλλά και στις ανεπιθύμητες ενέργειές τους. Τα αντικαταθλιπτικά φάρμακα χορηγούνται στη φάση της οξείας κατάθλιψης, ιδιαίτερα στις περιπτώσεις εκείνες που τα συμπτώματα αντιστέκονται στα σταθεροποιητικά της διάθεσης. Κάθε φάρμακο έχει, ασφαλώς, πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα.  Ο πιο κατάλληλος άνθρωπος, που θα συμβουλεύσει υπεύθυνα για τη φαρμακευτική αγωγή που ενδείκνυται για την περίπτωση του κάθε ασθενή, είναι αποκλειστικά και μόνο ο ψυχίατρός του. ΙΙ. Ψυχοκοινωνικές θεραπείες Εκτός από τη φαρμακευτική αντιμετώπιση, οι ψυχοκοινωνικές παρεμβάσεις συμπληρωματικά στη φαρμακευτική αγωγή, μπορούν να συμβάλουν σημαντικά, παρέχοντας στήριξη και εκπαίδευση στα άτομα με διπολική διαταραχή και στις οικογένειές τους. Οι θεραπείες αυτού του τύπου παρέχονται συνήθως από ψυχολόγο, κοινωνικό λειτουργό ή σύμβουλο ψυχικής υγείας, σε συνεργασία με τον ψυχίατρο που παρακολουθεί τον ασθενή, έτσι ώστε να υπάρχει μια συνολική, πολύπλευρη και ολοκληρωμένη αντιμετώπιση του ατόμου με διπολική διαταραχή. Η διάρκεια, η συχνότητα και ο τύπος της θεραπείας ποικίλει και εξαρτάται από τις ανάγκες του ατόμου που νοσεί. Είναι πάντα χρήσιμο να γνωρίζει κανείς τι του συμβαίνει, ποιο ακριβώς είναι το πρόβλημά και πως αντιμετωπίζεται. Η Ψυχοεκπαίδευση είναι μια σύγχρονη θεραπευτική παρέμβαση η οποία παρέχει ενημέρωση για τη νόσο και εκπαίδευση για την έγκαιρη αναγνώριση των πρώιμων προειδοποιητικών συμπτωμάτων της υποτροπής, τη συστηματική λήψη της φαρμακευτικής αγωγής, την αντιμετώπιση του στρες και των προβλημάτων που προκύπτουν από τη διαταραχή. Η παρέμβαση αυτή μπορεί να είναι ιδιαίτερα χρήσιμη τόσο για το άτομο με διπολική διαταραχή, όσο και για την οικογένειά του. Η Γνωσιακή – Συμπεριφορική ψυχοθεραπεία βοηθάει το άτομο με διπολική διαταραχή να τροποποιήσει εκείνες τις απόψεις που τον οδηγούν σε δυσλειτουργία και σχετίζονται με την ασθένεια. Η Οικογενειακή Θεραπεία βασίζεται στη χρήση συγκεκριμένων στρατηγικών που έχουν ως  στόχο τη μείωση του άγχους που βιώνει η οικογένεια, το οποίο μπορεί να ενισχύει τα συμπτώματα του ατόμου με διπολική διαταραχή, ή και να απορρέει από αυτά.  

Διαβάστε Περισσότερα »

Όταν η μητέρα εργάζεται και δε δίνει χρόνο στο παιδί;

Όταν η μητέρα εργάζεται και δε δίνει χρόνο στο παιδί;  thumbnail

Τι γίνεται σήμερα που όλες οι μητέρες εργάζονται; Η μυρωδιά, η φωνή της μητέρας τα χάδια και οι χειρισμοί δεν μπορούν να λείψουν. Πρέπει να μείνουν τα ίδια και να επαναλαμβάνονται για να νιώθει το παιδί ασφάλεια.  Γράφει ο ψυχίατρος- ψυχοθεραπευτής, Ματθαίος Γιοσαφάτ.  To παιδί πρέπει να μπορεί να σκεφτεί. Πεινώ και η μάνα μου θα κάνει αυτό ή πονάω και θα κάνει το άλλο. Όταν υπάρχει αλληλουχία των χειρισμών της μητέρας αρχίζει το παιδί και έχει μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στο περιβάλλον στη μάνα του. Τώρα, με πέντε μητέρες , η γιαγιά, η Φιλιππινέζα ή οποιαδήποτε άλλη είναι δύσκολο και έχει τεράστιες συνέπειες για τα παιδιά. Άλλο το ηχόχρωμα της φωνής άλλο το χάδι. Το παιδί μπερδεύεται δεν είναι ακόμα έτοιμο να μάθει. Και τα παιδιά όταν μεγαλώνουν είναι επαναστατημένα. Βγαίνει ο θυμός που έχει  μαζέψει το βρέφος για την ανεπαρκή φροντίδα. Όταν έχει πολλές μητέρες το βρέφος νιώθει ανασφάλεια, έλλειψη αυτοεκτίμησης δυσκολία να καταλάβει τον εαυτό του και τον κόσμο, μιλάμε για ένα άγχος αφανισμού που είναι η πηγή του άγχους που έχουμε αργότερα. Έρχονται μετά στον ψυχίατρο με άγχος φοβίες, πανικούς. Η βάση όλων των ψυχιατρικών συμπτωμάτων είναι το άγχος θανάτου. Αυτό δημιουργείται τον πρώτο χρόνο. Εάν τότε δε δημιουργηθεί τίποτε μετά δε θα νιώθετε τίποτα αρνητικό. Μπορεί να έχετε στεναχώριες αλλά αυτό το άγχος το έχουν, όσοι το έχουν, χωρίς να συμβαίνει κάτι ιδιαίτερο. Εκεί που κάθεται, σου λέει ο ασθενής, τον πιάνει ένας πανικός ένα καταλυτικό άγχος ότι θα πεθάνει. Τρέμει από φόβο. Και βέβαια η κρίση περνάει δίχως να πεθάνει. Είναι πολύ συχνό φαινόμενο σήμερα και σε νέους 15, 25, 30 ετών γι´αυτό και το xanax μαζί με το λεξοτανίλ έχουν γίνει τα καθημερινά χάπια του Έλληνα σε ποσοστό 30% και παραπάνω. Τα παιδιά εκτός από το άγχος έχουν άλλες δυο δυνατότητες. Κάποια γίνονται επιθετικά. Κλαίνε, διεκδικούν, φωνάζουν δε λένε να ησυχάσουν με τίποτα. Έρχονται κάποιες μητέρες και μου λένε. Τι να του κάνω; Δεν κοιμάται, δεν τρώει, φωνάζει... βγάζει τα μάτια του μικρότερου αδερφού αργότερα. Αυτά τα παιδιά έχουν θυμώσει τότε με τη μητέρα Οι πρώτοι πανικοί είναι όταν μεγαλώνει πέφτει κάτω, χτυπιέται. Αργότερα αυτά τα παιδιά θα τα σπάσουν στην Αθήνα στο σχολείο, μέσα στο γήπεδο. Η σχολική βία είναι φοβερή ανάμεσα στα παιδιά. Τα ίδια τα παιδιά συνδέονται αργότερα με κοινωνικές απαιτήσεις, απεργίες... Πολλοί τέτοιοι άνθρωποι μπορεί να κάνουν αργότερα αποδεκτές δουλειές. Επί παραδείγματι βίαιοι άνθρωποι γίνονται χειρουργοί, μετατρέπουν ένα σαδιστικό κομμάτι μέσα τους- που αν δεν το έχεις δε γίνεσαι καλός χειρουργός- σε κοινωνικά αποδεκτή μορφή και είναι χρήσιμοι για την κοινωνία. Άλλα παιδιά πιο αδύναμα γίνονται πιο παθητικά. Είναι τα παιδιά που δε μιλάνε από βρέφη ακόμα είναι τα παιδιά που είναι πολύ ήσυχα. Αυτά έχουν άλλα προβλήματα καθώς μεγαλώνουν. Όταν είναι μικρά γίνονται αυτιστικά, ψυχωσικά, με διάφορα παιδοψυχιατρικά σύνδρομα. Αργότερα θα είναι άνθρωποι φοβισμένοι , μαζεμένοι, δε θα εμπιστεύονται τους άλλους. Απόσπασμα από το βιβλίο "Μεγαλώνοντας στην ελληνική οικογένεια", εκδόσεις ΑΡΜΟΣ.

Διαβάστε Περισσότερα »

Αν η γυναίκα βγάζει πιο πολλά χρήματα από τον άνδρα;

Αν η γυναίκα βγάζει πιο πολλά χρήματα από τον άνδρα; thumbnail

Είμαι 47 ετών ιδιωτική υπάλληλος. Ο άνδρας μου μέχρι πρόσφατα είχε δυο δουλειές μία βασική και άλλη μία περιστασιακή από την οποία κέρδιζε αρκετά χρήματα. Πρόσφατα η επιχείρηση στην οποία εργαζόταν έκλεισε και παρέμεινε πλέον με μία εργασία. Το θέμα που με απασχολεί είναι όχι μόνο το ότι μειώθηκε το οικογενειακό μας εισόδημα. Πλέον βγάζει λιγότερα χρήματα από εμένα και αυτό έχει δημιουργήσει προβλήματα στη σχέση μας γιατί καταλαβαίνω πως έχει γίνει απέναντί μου επιθετικός και ανταγωνιστικός. Πολλές φορές αναφέρει με παράπονο "κανόνισε εσύ τα οικονομικά μας αφού βγάζεις περισσότερα..." Δε φταίω γι αυτή την κατάσταση, θέλω να κάνω μια κουβέντα μαζί του αλλά δεν ξέρω τι να του πω. Χρειάζομαι μια συμβουλή από τους ειδικούς σας, ευχαριστώ.  Μιλήσαμε με τον συνεργάτη μας, κύριοΧρήστο Ζιούβα, Ψυχοθεραπευτή-Οικογενειακό θεραπευτή και συνεργάτη του Εργαστηρίου Διερεύνησης Ανθρώπινων Σχέσεων.  Πώς επηρεάζεται μια σχέση όταν ο ένας σύντροφος κερδίζει από την εργασία του περισσότερα από τον άλλον; Όλα τα ζευγάρια έχουν να διαπραγματευτούν θέματα δύναμης και οικειότητας. Ποιος αποφασίζει και σε ποια θέματα; Πόσο κοντά είναι ο ένας στον άλλο και πόσο δικαιούνται να κινούνται αυτόνομα; Η διαφορετική δυνατότητα που έχει κάθε σύντροφος σε διαφορετικές χρονικές περιόδους να συνεισφέρει στα οικονομικά σίγουρα ανατρέπει το ισοζύγιο δύναμης και συχνά επιδρά και στο πόσο κοντά ή μακριά έρχονται ο ένας με τον άλλο. Μια συντροφική σχέση χρειάζεται πολύ περισσότερα από χρήματα για να ευδοκιμήσει. Το χρήμα εκτός από αναγκαίο για την επιβίωση μας, έχει και μεταφορική σημασία. Για παράδειγμα μια χειρονομία οικονομικού χαρακτήρα,  μπορεί να έχει διαμετρικά αντίθετα νοήματα: από την μια μπορεί να σημαίνει εξαγοράζω τον θυμό του άλλου ή καταλαγιάζω τις ενοχές μου ή από την άλλη, αναγνωρίζω τις ανάγκες σου, σε σκέφτομαι και ψάχνω τρόπους να σε φροντίσω. Μια συζήτηση για το τι συνεισφέρει καθένας σε μια σχέση  θα είναι αδιέξοδη αν δεν συμπεριλάβει εκτός από την εισοδηματική διάσταση και το πώς αλλιώς νιώθει ο καθένας ότι  υποστηρίζει και θρέφει μια σχέση. Επίσης, μια τέτοια συζήτηση δεν πρέπει να περιοριστεί στην παρούσα χρονική συγκυρία. Οι άνθρωποι νιώθουν συχνά αδικημένοι όταν δεν συνυπολογίζεται η συνεισφορά τους σε προηγούμενες δύσκολες περιόδους της σχέσης ή του συντρόφου τους. Οι άνδρες παραδοσιακά έχουν γαλουχηθεί να παίξουν το ρόλο του «κουβαλητή» στην οικογένεια. Όταν η οικονομική κρίση τους στερεί ή αποδυναμώνει αυτό τον ρόλο, μπορεί να νιώσουν έντονη απουσία νοήματος και απαξίωση προς τον εαυτό. Το ζευγάρι χρειάζεται να βρει νέα κατανομή αρμοδιοτήτων και κυρίως να αναγνωριστεί η νέα συμβολή του καθένα στην καινούργια συνθήκη.

Διαβάστε Περισσότερα »

Μπορούν τα παιδιά να νοσήσουν από σχιζοφρένεια;

Μπορούν τα παιδιά να νοσήσουν από σχιζοφρένεια;  thumbnail

Περίπου το 1% του πληθυσμού αναπτύσσει ΣΧ. κατά την διάρκεια της ζωής του. Κατά την διάρκεια ενός έτους περίπου 0,11 - 0,14 ανά 1000 άτομα θ εμφανίσουν για πρώτη φορά σχιζοφρένεια. Μια δεδομένη χρονική στιγμή, 2,5 - 5 ανά 1000 άτομα έχουν την διάγνωση της σχιζοφρένειας. Τα δεδομένα αυτά αναγόμενα στον Ελληνικό πληθυσμό σημαίνουν ότι κάθε χρόνο περιμένουμε στην Ελλάδα 1000 - 1500 περίπου άτομα να εμφανίσουν για πρώτη φορά ΣΧ., 25000 - 50000 άτομα πάσχουν από αυτή μια δεδομένη χρονική στιγμή και 100000 περίπου Έλληνες θα αναπτύξουν ΣΧ. κατά την διάρκεια της ζωής τους. Άραγε η σχιζοφρένεια αφορά και τα παιδιά; Γράφει ο Επίκουρος Καθηγητής Ψυχιατρικής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Πέτρος Σκαπινάκης. Η διαταραχή εμφανίζεται το ίδιο συχνά σε άντρες και γυναίκες και οι πληροφορίες που αναφέρονται σ'αυτό το κείμενο ισχύουν και για τα δύο φύλα. Μια διαφορά μεταξύ των δύο φύλων αφορά την ηλικία εμφάνισης των πρώτων ψυχωτικών εκδηλώσεων : οι άντρες νοσούν πιό συχνά μεταξύ 15 - 25 ετών και οι γυναίκες μεταξύ 25 - 35 ετών. Μπορούν τα παιδιά να νοσήσουν από Σχιζοφρένεια;  Παιδιά πάνω από 5 ετών μπορούν να αναπτύξουν ΣΧ αλλά γενικά η νόσος είναι πολύ σπάνια πριν την εφηβεία. Επιπλέον, δεν έχει ακόμη ξεκαθαριστεί η σχέση της ΣΧ της παιδικής ηλικίας με εκείνη που αναπτύσσεται στους εφήβους και ενηλίκους. Αν και μερικοί ενήλικοι που αναπτύσσουν ΣΧ σαν παιδιά ήταν 'διαφορετικοί', τα ψυχωτικά συμπτώματα της ΣΧ των ενηλίκων (π.χ. ψευδαισθήσεις, παραλήρημα, ασύνδετος λόγος) σπάνια εμφανίζονται στα παιδιά. Ποια είναι τα αίτια της Σχιζοφρένειας;  Δεν έχει βρεθεί έως τώρα κάποιο μοναδικό αίτιο για την ΣΧ. 1/4πως και με πολλά άλλα νοσήματα της Ιατρικής, φαίνεται ότι γενετικοί παράγοντες δημιουργούν μια προδιάθεση στη ΣΧ, ενώ περιβαλλοντικοί παράγοντες συμμετέχουν σε διαφορετικό βαθμό στην εκδήλωσή της . Οι επιστήμονες δεν έχουν ακόμη συμφωνήσει ως προς το ποιοί παράγοντες είναι εκείνοι που μπορεί να συμβάλλουν στην εκδήλωση της ΣΧ. Μέχρι στιγμής δεν έχει βρεθεί κανένα υπεύθυνο γονίδιο, ούτε κάποια ειδική βιοχημική ανωμαλία. Επίσης κανένα στρεσογόνο γεγονός δεν μπορεί από μόνο του να προκαλέσει ΣΧ. Είναι κληρονομική η ΣΧ; Είναι γνωστό από παλιά ότι η ΣΧ έχει κληρονομική βάση. Οι στενοί συγγενείς των ασθενών με ΣΧ έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να προσβληθούν από αυτή απ'ότι ο γενικός πληθυσμός. Για παράδειγμα, εάν κάποιος έχει έναν γονιό με ΣΧ. η πιθανότητα να προσβληθεί κατά την διάρκεια της ζωής του από ΣΧ. είναι περίπου 10%. Για την σύγκριση, ένα άτομο χωρίς κληρονομικότητα, έχει πιθανότητα περίπου 1% να προσβληθεί κατά την διάρκεια της ζωής του από ΣΧ. Τα τελευταία 25 χρόνια, δύο ομάδες ιδιαίτερα εκλεπτυσμένων ερευνών κατέδειξαν την σημασία των γενετικών παραγόντων στην ανάπτυξη της σχιζοφρένειας. Η πρώτη ομάδα ερευνών, μελέτησε την συχνότητα ΣΧ. σε πανομοιότυπους και μη-πανομοιότυπους διδύμους (μελέτες διδύμων ). Οι πανομοιότυποι δίδυμοι προέρχονται από το ίδιο ωάριο ('μονοωογενείς') και γι'αυτό έχουν 100% ίδιο γενετικό υλικό. Οι δίδυμοι που προέρχονται από δύο διαφορετικά ωάρια ('διωογενείς') δεν μοιάζουν περισσότερο απ'ότι δύο κανονικοί αδερφοί : έχουν κοινό το 50% του γενετικού υλικού. Η άλλη ομάδα ερευνών μελέτησε υιοθετημένα παιδιά γονιών με ΣΧ. ( μελέτες υιοθεσίας ). Οι πρόσφατες μελέτες διδύμων επιβεβαίωσαν τις παλιότερες και λιγότερο εξονυχιστικές μελέτες. Το γενικό τους συμπέρασμα είναι ότι ζεύγη πανομοιότυπων διδύμων εμφανίζουν πολύ συχνότερα ΣΧ. Σε σχέση με ζεύγη διωογενών διδύμων ( δηλαδή οι πανομοιότυποι δίδυμοι νοσούν πιό συχνά ΚΑΙ οι δύο από ΣΧ. σε σχέση με τους διωογενείς). Μολονότι οι μελέτες διδύμων φανερώνουν με τρόπο αδιαμφισβήτητο τη σημασίατων γενετικών παραγόντων στην γένεση της ΣΧ., ωστόσο δεν εξηγούν απόλυτα το φαινόμενο. Το γεγονός ότι ο πανομοιότυπος δίδυμος αδερφός ατόμου που πάσχει από ΣΧ. δεν έχει πιθανότητα να νοσήσει 100% αλλά περίπου 40%-60%, σημαίνει ότι (όσο ψηλή και αν είναι η πιθανότητα αυτή - συγκρίνετε με το 1% του γενικού πληθυσμού) και άλλοι παράγοντες του περιβάλλοντος πρέπει να συμμετέχουν Οι μελέτες υιοθεσίας εστίασαν το ενδιαφέρον τους σε υιοθετημένα παιδιά για να εξετάσουν την σχετική σημασία κληρονομικών και περιβαλλοντικών παραγόντων. Στην καλύτερη εργασία αυτού του είδους, που έχει γίνει στη Δανία, μελετήθηκαν παιδιά που είχαν γονείς με ΣΧ. και τα οποία υιοθετήθηκαν από άλλες οικογένειες. Τα παιδιά αυτά συγκρίθηκαν με υιοθετημένα παιδιά που οι βιολογικοί τους γονείς δεν έπασχαν από ΣΧ. Η μελέτη αυτή και άλλες παρόμοιες έδειξαν ότι τα παιδιά που οι βιολογικοί τους γονείς έχουν ΣΧ. έχουν περισσότερες πιθανότητες να νοσήσουν από ΣΧ. ακόμη και όταν δεν υπάρχει προσωπική επαφή (και άρα επίδραση του 'περιβάλλοντος') όπως συμβαίνει στα υιοθετημένα παιδιά. 1/4λες οι έρευνες δείχνουν ότι η ΣΧ. έχει κληρονομική βάση, αλλά ο βαθμός της γενετικής επίδρασης παραμένει ακόμη αδιευκρίνιστος. Οι περισσότεροι επιστήμονες συμφωνούν ότι αυτό που μπορεί να κληρονομείται είναι η ευπάθεια προς τη νόσο - μιά κληρονομική προδιάθεση η οποία σε συνδυασμό με κάποιους άλλους παράγοντες μπορεί να οδηγεί στη ΣΧ. Αυτή η προδιάθεση μπορεί να έχει την μορφή κάποιας βιοχημικής ή ενζυμικής ανωμαλίας, μιάς λεπτής νευρολογικής βλάβης, ή κάποια άλλη μορφή ή ακόμη και συνδυασμό τους. Μέχρι σήμερα δεν γνωρίζουμε πώς μεταβιβάζεται η κληρονομική αυτή προδιάθεση και έτσι δεν είμαστε σε θέση να προβλέψουμε με ακρίβεια εάν ένα συγκεκριμένο άτομο πρόκειται να νοσήσει ή όχι. Σε μερικούς ανθρώπους, ο γενετικός παράγοντας μπορεί να είναι κρίσιμος για την ανάπτυξη της νόσου, σε άλλους μπορεί να μην είναι. Μήπως η ΣΧ. οφείλεται στον τρόπο που μεγαλώνουν οι γονείς τα παιδιά τους ; Οι περισσότεροι ερευνητές σήμερα συμφωνούν ότι οι γονείς δεν προκαλούν την ΣΧ. Σε παλιότερες εποχές υπήρχε μιά τάση από μερικούς ειδικούς να κατηγορούν τους γονείς για την διαταραχή του παιδιού τους. Σήμερα, η στάση αυτή θεωρείται όχι μόνο ανακριβής αλλά και αντιπαραγωγική. Σήμερα, οι ειδικοί προσπαθούν να εντάξουν όλη την οικογένεια στο θεραπευτικό πρόγραμμα, ενώ επίσης δείχνουν ιδιαίτερη ευαισθησία και κατανόηση στο βαρύ φορτίο που η οικογένεια σηκώνει όταν τύχει κάποιο μέλος της να έχει ΣΧ. Οφείλεται η ΣΧ. σε κάποια βιοχημική ανωμαλία; Αν και κανένας νευροβιοχημικός αιτιολογικός παράγοντας δεν έχει μέχρι στιγμής συνδεθεί απόλυτα με την ΣΧ., ωστόσο η γνώση σχετικά με την βιοχημεία του εγκεφάλου και η σχέση της με την ΣΧ. αυξάνεται πολύ γρήγορα. Εδώ και πολλά χρόνια οι νευρομεταβιβαστές - ουσίες που επιτρέπουν την επικοινωνία μεταξύ των νευρικών κυττάρων του εγκεφάλου - έχουν ενοχοποιηθεί για την γένεση της ΣΧ. Φαίνεται πιθανό η νόσος να σχετίζεται με μια διαταραχή της ισορροπίας των περίπλοκων και αλληλοσυσχετιζόμενων χημικών συστημάτων του εγκεφάλου. Μολονότι δεν έχουμε ακόμη οριστικές απαντήσεις, η έρευνα πάνω στην ΣΧ. είναι και πολύ δραστήρια και συναρπαστική. Οφείλεται η ΣΧ. σε δομική ανωμαλία του εγκεφάλου; Το ενδιαφέρον γι'αυτήν την ερώτηση αναθερμάνθηκε μετά την ανακάλυψη της αξονικής τομογραφίας - ένα είδος ακτινογραφίας με το οποίο μπορούμε να δούμε με αρκετή σαφήνεια τον ζωντανό εγκέφαλο . Μερικές μελέτες που χρησιμοποίησαν την τεχνική αυτή έδειξαν ότι οι ασθενείς με ΣΧ. παρουσιάζουν πιό συχνά ανωμαλίες της δομής (της κατασκευής) του εγκεφάλου απ'ότι υγιείς άνθρωποι της ίδιας ηλικίας (π.χ. οι εσωτερικές κοιλότητες του εγκεφάλου -οι κοιλίες του εγκεφάλου - παρουσιάζονται μεγαλύτερες). Πρέπει όμως να τονιστεί ότι όλες αυτές οι ανωμαλίες που έχουν αναφερθεί είναι αφενός πάρα πολύ λεπτές και αφετέρου ούτε είναι χαρακτηριστικές της ΣΧ. ούτε συναντώνται μόνο σε άτομα με ΣΧ.

Διαβάστε Περισσότερα »

Αυτοεκτίμηση:Βελτιώνει την επίδοση στις εξετάσεις!

Οι γονείς ανησυχούν πολύ για τις επιδόσεις των παιδιών στο σχολείο και έχουν δίκιο. Οι μελέτες όμως που  έχουν δίκιο. Οι μελέτες που έχουν γίνει όμως μέχρι σήμερα καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι μοναδικό μέλημα των γονιών δεν πρέπει να είναι πώς θα βοηθήσουν το παιδί στα μαθήματα. Δεν είναι απλά να εξετάσουν το παιδί αν έχει διαβάσει τα μαθήματά του μέσα στη διάρκεια της ημέρας ή αν έχει προετοιμαστεί καλά για τις εξετάσεις. Οι γονείς πρέπει να δημιουργούν υπεύθυνα άτομα αλλά κυρίως άτομα με αυτοπεποίθηση.  Γράφει ο ψυχοθεραπευτής, Christophe Andre Όσο υψηλότερη είναι η αυτοπεποίθηση ενός παιδιού τόσο καλύτερες επιδόσεις θα έχει στο σχολείο και στις εξετάσεις. Ανάλογα με την αυτοεκτίμησή του το παιδί του το παιδί θα χρησιμοποιήσει και τους κατάλληλους μηχανισμούς για να επιλύσει τις δυσκολίες που θα συναντήσει στο σχολείο και στο διάβασμα. Γιατί; Γιατί θα καταφέρει να έχει μεγαλύτερη ευκολία προσαρμογής στη δυσκολία. Γιατί θα βλέπει με σιγουριά το μέλλον του και θα αντιμετωπίζει με περισσότερο θάρρος την πραγματικότητα: Ένας 15χρονος μαθητής κάποτε μου είχε πει. "Η περασμένη χρονιά ήταν πολύ δύσκολη για μένα. Είχα μείνει πολύ πίσω, κυρίως στα μαθηματικά. Μίλησα με τον πατέρα μου και μου ανέφερε πως και εκείνος αντιμετώπιζε τις δυσκολίες. Μου έδειξε τον εαυτό του σαν παράδειγμα. Δες μου είπε, και εγώ αντιμετώπιζα δυσκολίες και έγινα πολιτικός μηχανικός! Μου έδωσε πολύ κουράγιο το παράδειγμά του! Δούλεψα περισσότερο όταν κατάλαβα ότι μπορώ να τα καταφέρω. Το επόμενο τρίμηνο οι βαθμοί στα μαθηματικά ήταν πολύ καλύτεροι!" Τι συμβαίνει όταν η αυτοεκτίμηση του παιδιού είναι χαμηλή; Δεν καταβάλλει την απαιτούμενη προσπάθεια γιατί τα βλέπει όλα αρνητικά. Κρατά μια μοιρολατρική στάση και δεν μπορεί να αλλάξει τις επιδόσεις του. Είναι σίγουρο πώς δεν θα τα καταφέρει ό, τι και αν κάνει. Μια 18χρονη μου είχε αναφέρει κάποτε. "Όταν έφτασα στη Β λυκείου σταμάτησα τις σπουδές μου. Η χρονιά είχε ξεκινήσει άσχημα από την αρχή δεν μπορούσα να παρακολουθήσω τους εντατικούς ρυθμούς που μας επέβαλλαν οι καθηγητές. Μόλις πήρα την πρώτη κακή βαθμολογία άρχισα να έχω αμφιβολίες και να μη θέλω να συνεχίσω. Πέταγα την τσάντα μου σε μια γωνία όταν γύριζα σπίτι και την ξανάνοιγα το πρωί. Έλεγα στον εαυτό μου πώς δεν ήμουν άξια για σπουδές αφού είχα τέτοιο άγχος και χρειαζόμουν τόση προσπάθεια" . Συμβουλές για καλύτερη στήριξη του παιδιού. -Πριν ασχοληθείτε με το πώς θα αυξήσετε την αυτοεκτίμηση του παιδιού σας ασχοληθείτε με τη  δική σας πρώτα! -Η καλύτερη διαπαιδαγώγηση να ξέρετε είναι το παράδειγμά σας. Τα παιδιά αποτυπώνουν και μιμούνται τον τρόπο με τον οποίο εσείς αντιμετωπίζετε τις δυσκολίες σας.  -Να εκδηλώνετε συστηματικά την αγάπη σας προς αυτά.  -Ποτέ μην κάνετε ψυχολογικό εκβιασμό. Μην δείξετε ποτέ ότι αν δεν τα πάνε καλά στις εξετάσεις ή αν δεν διαβάσουν όσο θα έπρεπε, θα αλλάξουν τα δικά σας συναισθήματα. "Μη λέτε πολύ με στεναχώρησες. Με απογοήτευσες". Είναι καλύτερα να πείτε "Θα ήταν καλό να το είχες κάνει διαφορετικά ή να είχες διαβάσει πιο πολύ".  -Δείξτε ενδιαφέρον για όλες τις ασχολίες και τα ενδιαφέροντά του. Όχι μόνο για το διάβασμα.  -Μάθετε στο παιδί πώς μια αποτυχία δεν πρέπει να μας οδηγεί στην κατάρρευση. Με ποιο τρόπο; Μα φυσικά με τη δική σας συμπεριφορά, το δικό σας παράδειγμα.  -Μη το συγκρίνετε ποτέ με άλλα παιδιά, αδέρφια, ξαδέρφια, φίλους.  -Μη το αφήσετε να κλειστεί στον κόσμο του αν νιώσει απογοητευμένο από τις επιδόσεις του, μιλήστε μαζί του αναζητήστε τα αίτια. -Να μιλάτε οι δυο σας με το παιδί. Δεν είναι καλό να μιλάτε εκ μέρους και του μπαμπά και της μαμάς. Χρειάζεται να δώσετε στην προσωπική επαφή και επικοινωνία. 

Διαβάστε Περισσότερα »

Οι εκφράσεις του προσώπου που μας δείχνουν πιο νέες;

Στην κουλτούρα μας υπάρχει η εμμονή να κρύβουμε, γυναίκες και άνδρες την ηλικία μας. Σύμφωνα όμως με μια νέα έρευνα το πόσο μεγάλες δείχνουμε και το κατά πόσο μπορούμε να ξεγελάσουμε τους άλλους σχετικά με την ηλικία μας δεν εξαρτάται μονάχα από το μέικ απ ή από τα νεανικά ρούχα που φοράμε αλλά από ένα σωρό αναπάντεχους παράγοντες που ούτε καν υποψιαζόμασταν ότι μπορεί να είναι σύμμαχοί μας, όπως για παράδειγμα το χαμόγελό μας ή το βλέμμα μας. Πείτε αντίο λοιπόν, στις χειρουργικές επεμβάσεις και στα καλλυντικά και ελάτε να ανακαλύψουμε μαζί τι είναι αυτό που μπορεί να μας κάνει να δείχνουμε πιο νέες.  Σε έρευνα που πραγματοποίησε το Ινστιτούτο Ανθρώπινης συμπεριφοράς στο πανεπιστήμιο του Yale νέοι μεσήλικες και ηλικιωμένα άτομα μελέτησαν χιλιάδες φωτογραφίες κλήθηκαν να μαντέψουν την ηλικία μοντέλων που πόζαραν παίρνοντας 6 διαφορετικές εκφράσεις προσώπου. Τα αποτελέσματα; -Όσα από τα μοντέλα είχαν ουδέτερη έκφραση στο πρόσωπό τους έδειχναν ηλικιακά όσο ακριβώς ήταν στην πραγματικότητα. Οι συμμετέχοντες στο πείραμα ήταν πολύ εύκολο να μαντέψουν την ηλικία τους. -Οι φοβισμένες φάτσες φαίνονταν πολύ μεγαλύτερες σε ηλικία από ότι πραγματικά ήταν. -Τα χαρούμενα πρόσωπα αξιολογήθηκαν ως επί το πλείστον ως νεότερα από την πραγματική τους ηλικία. Ποια είναι η εξήγηση των ψυχολόγων του Ινστιτούτου; Τα στερεότυπα αναφορικά με τη γήρανση λένε οι ειδικοί, σχετίζονται με τη θετική στάση ζωής που κρατούν οι νέοι και την αρνητική που ανήκει παραδοσιακά στους μεγαλύτερους. Έτσι, όταν βλέπουμε ένα χαρούμενο πρόσωπο, υποσυνείδητα ο νους μας, μας παραπέμπει σε μια νεαρή ηλικία.  Έχουμε την τάση να συνδέουμε τους αρνητικούς συνειρμούς με το γήρας, τονίζουν. Άλλωστε ένα χαμογελαστό πρόσωπο είναι πάντα πιο ελκυστικό, εξηγεί η  ψυχολόγος Manuel Voelkle. Ποτέ μην ακούτε έναν μεγαλύτερο όταν θέλετε να μάθετε πόσο μεγάλη σε ηλικία φαίνεστε! Είναι γνωστό ότι οι μεγαλύτεροι σε ηλικία άνθρωποι τείνουν να μεγαλώνουν στο μυαλό τους, τους νεότερους τουλάχιστον κατά ένα δυο χρόνια. Αντίθετα οι νεότεροι άνθρωποι συνηθίζουν να θεωρούν τους μεγαλύτερους ως πολύ νεότερους από όσο είναι στην πραγματικότητα. Προσέξτε λοιπόν ποιον θα ρωτήσετε. Και βέβαια, προσέξτε πώς συμπεριφέρεστε… Σύμφωνα με μια μελέτη του Πανεπιστημίου του Κάνσας, όταν οι ενήλικες προσπαθούν να περάσουν ένα πολύ νεανικό προφίλ στις συναναστροφές τους με τους νέους εκείνοι τους αντιμετωπίζουν απειλητικά. Αντιλαμβάνονται την πλάνη, τους αποστρέφονται και νιώθουν ότι προσπαθούν με βίαιο και δόλιο τρόπο να μπουν στην ομάδα τους. Όταν ενήλικες μεγαλύτερης ηλικίας μοιάζουν σαν να προσπαθούν να περάσουν πιο νεανικό εκδόσεις του εαυτού τους, οι νεότεροι άνθρωποι βλέπουν τους ως λιγότερο αγαπητός και εξηγεί ο ψυχολόγος Alexander M. Schoemann.

Διαβάστε Περισσότερα »

Πώς θα καταλάβω αν είναι κατάλληλος για γάμο;

ΦΘΑΝΕΙ ΜΟΝΟ Η ΑΓΑΠΗ; Αναρωτιέται αναγνώστριά μας: "Έδώ και ένα χρόνο +μισό χρόνο γνωριμίας, είμαι αρραβωνιασμένη με κάποιον. Αυτός είναι 52 και εγώ 40. Είμαστε δημόσιοι υπάλληλοι. Στην γνωριμία είδα κάποια θετικά και κάποια αρνητικά, όμως υπήρξε συμπάθεια και προχώρησα. Στην πορεία ανακάλυψα πως η ιδιομορφίες του ίσως οφειλόταν και σε κάποια προβλήματα που είδα πως είχε: ρευματοειδή αρθρίτιδα, υπέρταση, ίλιγγο, καρδιακή νόσο ακόμη και Α.Ε.Ε. είχε περάσει. Τρόμαξα με όλα αυτά και νιώθω μπερδεμένη. Από τη μια τον αγάπησα, δεν αντέχω τη μοναξιά, η οικογένειά μου δεν μου προσφέρει αγάπη και στήριξη. Όμως μπορεί αυτός να σταθεί δίπλα μου και να μου προσφέρει οικογένεια; ή θα μπλέξω και δεν βλέπω καθαρά; Ο ίδιος λέει όσο μπορώ". Αγαπητή μας αναγνώστρια. Στο ερώτημά σας απάντησε η ψυχολόγος, ψυχοθεραπεύτρια κυρία Μαριέττα Πεπελάση.  "Συνήθως οι άνθρωποι που είναι δεν έχουν μπει στη διαδικασία ψυχολογικής επεξεργασίας βρίσκουν ερωτικά αυτό που ξέρουνε αυτό που έχουν μάθει, το γνώριμο στοιχείο. Αν λοιπόν, η αναγνώστριά  μας λέει ότι δεν πήρε αγάπη, έχει βρει αυτό που ήξερε, έναν άνθρωπο που μπορεί να της δώσει 5 εκατοστά αγάπης και όχι 35. Επομένως, αυτό που ήξερε, αυτό και έχει βρει. Τώρα, από κει και πέρα, πρέπει να εξετάσει αν ο άνθρωπος αυτός έχει ψυχικά χαρίσματα και μπορεί εκείνη να αντέξει την δοκιμασία ενός γάμου. Αλλά πρέπει να ξέρει ότι συνήθως βρίσκουμε αυτό που έχουμε συνηθίσει. Και μετά πολλές φορές, μας φταίει ο άλλος, χωρίς να βλέπουμε ότι και εμείς έχουμε τις σχετικές ανεπάρκειες. Μπορεί αυτός ο άνθρωπος να έχει όλα αυτά τα προβλήματα αλλά να είναι ένας υπέροχος άνθρωπος. Σημασία δεν έχει η υγεία, σημασία έχει το ψυχικό σθένος του συντρόφου.

Διαβάστε Περισσότερα »

Σκλήρυνση κατά πλάκας. Επιπτώσεις στην καθημερινή ζωή

Σκλήρυνση κατά πλάκας. Επιπτώσεις στην καθημερινή ζωή thumbnail

Αναγνώστριά μας αντιμετωπίζει ένα πολύ δύσκολο θέμα με την υγεία της. Είμαι 60 χρόνων ,έχω σκλήρυνση κατά πλάκας και δεν μπορώ να κοιμηθώ τα βραδιά από τότε που πέθανε ο αδερφός μου ξαφνικά. Θα ήθελα την βοήθεια σας. Ευχαριστώ πολύ.  Αγαπητή αναγνώστρια. Απευθύναμε το μήνυμά σας στον συνεργάτη μας ψυχοθεραπευτή κύριο Κωνσταντίνο Γεμενετζή.    Θα έπρεπε να γνωρίζω περισσότερα για να σας πω κάτι βάσιμο. Και βέβαια δεν μπορούμε να περιμένουμε πολλά από μια δημόσια συζήτηση τέτοιων, καθαρά προσωπικών προβλημάτων, που δεν επιδέχονται γενικόλογων απαντήσεων. Οπωσδήποτε ακολουθούν μερικά ερωτήματα που θα μπορούσατε να αναλογιστείτε: - Πώς άλλαξε τη ζωή σας η σκλήρυνση κατά πλάκας; Ποια είναι η κατάσταση τώρα; Πώς την σκέφτεστε και πως νιώθετε ως πάσχουσα; Πως αντιμετωπίζετε τις προοπτικές; - Ο αδελφός σας ήταν ιδιαίτερα κοντινό σας πρόσωπο; Κατά πόσο χάσατε, με τον θάνατό του, ένα στήριγμα; Κατά πόσο ο θάνατός του έφερε πιο κοντά, σας θύμισε  την προοπτική του δικού σας θανάτου. Κατά πόσο είστε συμφιλιωμένη μ' αυτά τα πράγματα; Εάν τώρα οι αϋπνίες είναι βασανιστικές, σκεφτείτε το ενδεχόμενο της λήψης ενός υπναγωγού φαρμάκου, η/και μιας ψυχοθεραπευτικής υποστήριξης. Στην περίπτωση που ο θεράπων διαπίστωνε κατάθλιψη, θα μπορούσε, εάν έχετε καλή σχέση με τα φάρμακα, να σας βοηθήσει μια αντικαταθλιπτική αγωγή. Εάν υπάρχει η ανάγκη να μιλήσετε για αυτά που σας απασχολούν, σας ταλαιπωρούν, σκεφτείτε το ενδεχόμενο της ψυχοθεραπείας.

Διαβάστε Περισσότερα »

Κάνουμε τη δική σου ιστορία θεατρική παράσταση!

Κάνουμε τη δική σου ιστορία θεατρική παράσταση! thumbnail

Μια παράσταση πάνω στις ανθρώπινες σχέσεις σήμερα διοργανώνει ο ψυχοθεραπευτής, δραματοθεραπευτής, κύριος Λάμπρος Γιώτης σε συνεργασία με το boro.gr.  Πόσο αντέχουμε να είμαστε μαζί; Πόσο είμαστε ερωτευμένοι με την ελευθερία μας; Και πόσο σημαντικό είναι να είμαστε σισιόδοξοι μέσα στη σχέση μας;  Σ’αυτή τη διαδραστική παράσταση, οι αναγνώστες μας θα έχουν την ευκαιρία να μιλήσουν με ιστορίες ή σκέψεις από τη ζωή τους και οι ηθοποιοί, μια ομάδα δέκα ειδικά εκπαιδευμένων καλλιτεχνών (ομάδα playback Ψ) πάνω στο θεατρικό αυτοσχεδιασμό, με μια πορεία δέκα χρόνων στο χώρο του θεάτρου θα αυτοσχεδιάζουν στη σκηνή πάνω σε αυτά που μοιράζεται το κοινό. Σκηνοθεσία - συντονισμός: Λάμπρος Γιώτης  Αν θέλετε να ζήσετε και εσείς αυτή τη μοναδική εμπειρία, δηλώστε τη συμμετοχή σας στο info@boro.gr! “Μισογεμάτο ή μισοάδειο;” Μια ιστορία... Μοιράζεται σήμερα μαζί μας ο ψυχοθεραπευτής κύριος Λάμπρος Γιώτης.   Πώς αντιμετωπίζουμε τη ζωή; Μήπως η αισιοδοξία μπορεί να μας βοηθήσουμε να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματά μας πολύ πιο αποτελεσματικά; Ελάτε να διαβάσουμε μαζί την ιστορία μιας γυναίκας που αποφάσισε να αγαπήσει τον εαυτό της και τη ζωή και να χρησιμοποιήσει την αγάπη και τη χαρά αυτή ως όπλο της στη μάχη της με τον καρκίνο. Γράφει ο Ψυχίατρος – Δραματοθεραπευτής – Σκηνοθέτης, κύριος Λάμπρος Γιώτης. (www.therapy-playback.gr)  Η Αθανασία φέτος πάτησε τα 80. Από τα 73 της χρόνια ξεκίνησε να ζει με τον καρκίνο. Αρχικά έκανε μαστεκτομή. Σ´αυτή την ηλικία, οι πιθανότητες μετά τη θεραπεία να πάθει μετάσταση ήταν μόλις 5%.  Ήταν σ’ αυτό το 5%. Κόκκαλα, λεμφαδένες, στις θεραπείες προστίθενταν όλο και περισσότερα φάρμακα, με όλο και περισσότερες παρανέργειες.  Η οικογένειά της τη βοηθούσε όσο γινόταν και την υποστήριζε. Οι γιατροί υποστήριζαν ότι έπρεπε να πάρει και αντικαταθλιπτική αγωγή. Η ίδια είχε αντιστάσεις. Έχοντας η ίδια εργαστεί μια ζωή στα νοσοκομεία, σε ιατρικό επάγγελμα, αντιμετώπιζε σκληρά τον εαυτό της και ρεαλιστικά τη  αρρώστια.  Τον τελευταίο χρόνο οι μεταστάσεις ήταν παντού και φέρναν πόνο. Η ίδια όμως είχε γαντζωθεί από τη ζωή. Πήγαινε θέατρο, συναντούσε παλιές φίλες της, μαγείρευε και περιποιόταν τον κήπο της. Τις νύχτες ο ύπνος δεν ερχόταν. Θυμήθηκε τη μεγάλη της αγάπη. Την ποίηση, και μάλιστα τα φιλοσοφικά ποιήματα του Καβάφη, που διάβαζε στα φοιτητικά της χρόνια. ‘Ολη τη νύχτα διάβαζε και συλλογιζόταν πονώντας, μέσα σε δύσπνοια. Τότε ήταν που ξεκίνησε μόνη της τα αντικαταθλιπτικά. Όλοι παραξενεύτηκαν γνωρίζοντας το χαρακτήρα της. Η ίδια λέει: “‘Οσο ζήσω ακόμη, θέλω να μου δίνουν χαρά αυτά που διαβάζω και να μην κατακλύζομαι από μαύρες σκέψεις. Χρειάζομαι αυτή τη βοήθεια ώστε να μπορώ να ταξιδεύω με τα λόγια που μου δίνουν έμπνευση να συνεχίσω να ζω.” Θέλετε να μιλήσετε και εσείς για τις δικές σας ιστορίες; Θέλετε να μοιραστείτε στη σκηνή του θεάτρου τα βιώματά σας και να αναζητήσετε απαντήσεις μέσα από την τέχνη; Δηλώστε συμμετοχή δίνοντας τα στοιχεία σας (δεν πρόκειται να δημοσιευτούν) στο info@boro.gr! H παράσταση θα διεξαχθεί στα τέλη Ιουνίου.

Διαβάστε Περισσότερα »

Πώς χειριζόμαστε τις σχέσεις με τα πεθερικά;

Έχω δυο γιους που είναι παντρεμένοι και τα πεθερικά τους έχουν πολλά χρήματα. Εμένα με απαξιώνουν παντελώς, τα δικά μου χρήματα και η  βοήθεια δεν μετρούν πουθενά! Τους μεγάλωσα με πολύ αγάπη και λίγα λεφτά αλλά ποτέ δεν τους έλειψε τίποτα. Τους παρείχα τα πάντα με μεγάλη στέρηση. Τι πρέπει να κάνω για να ακούσω και εγώ μια καλή κουβέντα; Μάνια, αναγνώστρια του boro.gr Απευθύναμε το ερώτημά σας στην ψυχολόγο-ψυχοθεραπεύτρια κυρία Μαριέττα Πεπελάση.   H αναγνώστρια μας πρέπει να κρατήσει απόσταση. Είναι συχνό φαινόμενο να μην ταιριάζουμε με τα πεθερικά μας. Αν νιώθει ότι δεν ταιριάζει μ’ αυτούς τους ανθρώπους σε επίπεδο επικοινωνίας - και αυτή η επικοινωνία δεν έχει να κάνει φυσικά  με την μόρφωσή της ή την περιουσία της- οφείλει να κρατήσει τις αποστάσεις. Από κει και πέρα όμως, θα πρέπει να επιδιώξει να έχει μια καλή επαφή με τους γιους της, χωρίς να δημιουργούνται γκρίνιες και φασαρίες. Θα πει απλά «δεν ταιριάζουμε παιδί μου, πεθερικά σου είναι, θα τ’ αγαπάς και θα τα τιμάς, αλλά εγώ μια χαρά είμαι με τον εαυτό μου και τα παιδιά μου και δεν χρειάζομαι τίποτε άλλο». Τώρα αν χρειάζεται να τους συναντά σε κάποιες κοινωνικές εκδηλώσεις, στις γιορτές ας πούμε, μπορεί να παρευρίσκεται χωρίς όμως, να χρειάζεται να ανταλλάξει πολλές κουβέντες. Δεν ταιριάζει με τα πεθερικά; Θα τηλεφωνιούνται δυο φορές το χρόνο και θα τα λένε άλλες δυο. Με τα παιδιά μας όμως δεν μπορεί να μας πει κανείς να μην έχουμε επαφή και επικοινωνία. Κάτι πολύ σημαντικό που πρέπει να πούμε στην αναγνώστρια. Να μην φορτώνει τον εαυτό της, ούτε τον γιο της, με ενοχές, να μην αυτομαστιγώνεται. Και να μην στεναχωρεί τον γιο της ότι «κοίτα, τα πεθερικά σου δε μας θέλουν επειδή είμαστε φτωχοί» και να του πικραίνει την καρδιά.  Πρέπει να δει το πράγμα ανοιχτόκαρδα, ώστε να είναι και το παιδί της ευτυχισμένο κι εκείνη καλά με τον εαυτό της. Να φροντίσει να μην είναι γκρινιάρα. Και βέβαια, να μην κατηγορεί, να μην κρίνει τον εαυτό της ότι «είμαι αγράμματη και φτωχιά». Δεν είναι αυτό το θέμα. Γενικά, υπάρχουν φτωχοί άνθρωποι και αμόρφωτοι που είναι χαρά να τους έχεις δίπλα σου. Και υπάρχουν και πλούσιοι που λες μακριά απ’ αυτούς. Δεν είναι απαραίτητο να είμαστε όλοι στο ίδιο επίπεδο μόρφωσης και οικονομικής ευμάρειας.

Διαβάστε Περισσότερα »
X

Αγαπητοί αναγνώστες,

Σας ενημερώνουμε ότι το boro.gr προσφέρει καθημερινά (Δευτέρα-Παρασκευή) δωρεάν ψυχολογική υποστήριξη με επαγγελματίες ψυχολόγους.

Κάντε κλίκ εδώ για να συνδεθείτε και να ενημερωθείτε για τις ώρες λειτουργίας.
X