Αρχική / Ψυχολογία / Real Life / Ψυχοσωματικά (page 10)

Ψυχοσωματικά

Mπορεί ο πόνος στο στήθος να έχει ψυχολογικά αίτια; thumbnail

Mπορεί ο πόνος στο στήθος να έχει ψυχολογικά αίτια;

Το σύνδρομο του υπεραερισμού φαίνεται να έχει πολλές ομοιότητες με τη διαταραχή πανικού. Ο υπεραερισμός συμβαίνει όταν ο πνευμονικός εξαερισμός για ικανοποίηση των βιολογικών αναγκών για οξυγόνωση του αίματος και αποβολή του διοξειδίου του είναι υπερβολικός. Οι πρώιμες αισθήσεις περιλαμβάνουν ζάλη, ίλιγγο, αδυναμία, οδηγώντας σε μειωμένη ικανότητα συγκέντρωσης και σε εξασθένηση της συνείδησης (αίσθησης, εγρήγορσης). Μία άλλη ομάδα συμπτωμάτων περιλαμβάνει μούδιασμα, αίσθηση μυρμηγκιάσματος, ιδιαίτερα γύρω από το στόμα και τα χέρια. Εάν ο υπεραερισμός συνεχίζεται, μυϊκές συσπάσεις και κράμπες είναι συχνές. Ο υπεραερισμός μπορεί να προκαλέσει πόνους στο στήθος.

Επιληψία: Ποια είναι τα αίτιά της και πώς αντιμετωπίζεται;  thumbnail

Επιληψία: Ποια είναι τα αίτιά της και πώς αντιμετωπίζεται;

Η επιληψία είναι μία από τις πιο κοινές αλλά και πιο σοβαρές νευρολογικές παθήσεις και το αποτέλεσμα μιας προσωρινής κακής λειτουργίας όλου του εγκεφάλου ή μιας περιοχής του.
Γράφει ο Επίκουρος Καθηγητής Ψυχιατρικής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, κύριος Πέτρος Σκαπινάκης.
Τι συμβαίνει στην επιληψία;

O συναισθηματικός πόνος απειλεί την καρδιά μας! thumbnail

O συναισθηματικός πόνος απειλεί την καρδιά μας!

Ο συναισθηματικός πόνος, από την απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου, αποτελεί πλήγμα για την καρδιά, σύμφωνα με έρευνα του ομογενή καρδιολόγου, καθηγητή Δημήτρη Τατούλη, γενικού διευθυντή του Καρδιολογικού Ιδρύματος της Βικτώριας. Σύμφωνα με τελευταία έρευνα του Ιδρύματος, ο θάνατος ενός αγαπημένου προσώπου μπορεί να κάνει την καρδιά να σταματήσει. «Εάν ένας άνθρωπος, που πενθεί, εκδηλώσει συμπτώματα, όπως πόνο στο στήθος, δεν πρέπει να τα αγνοήσει» σημειώνει ο ομογενής επιστήμονας επικεφαλής της ομάδας ερευνητών, σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο.

Ο κ. Τατούλης εξηγεί ότι το πένθος μπορεί να προκαλέσει κατάθλιψη, θυμό και άγχος, που με τη σειρά τους αυξάνουν τον καρδιακό παλμό, την αρτηριακή πίεση και τη θρομβωτική ικανότητα του αίματος. Σημειώνει, δε, ότι τα ίδια αποτελέσματα μπορεί να επιφέρει και η υπερβολική χαρά. Στον κατάλογο προστίθενται και τα συναισθήματα από σεισμούς, τρομοκρατικές επιθέσεις και εκτοξεύσεις πυραύλων. Το να ζει κανείς μόνος, απομονωμένος από συγγενείς και φίλους, μπορεί επίσης να προκαλέσει ανακοπή καρδιάς.

Στην ίδια έρευνα, καταρρίπτεται ο μύθος ότι η χρόνια ή παρατεταμένη πίεση στον εργασιακό χώρο αυξάνει τον κίνδυνο καρδιακής προσβολής, χωρίς να σημαίνει ότι σε έναν μικρό βαθμό, δεν μπορεί να επιβαρύνει την ομαλή λειτουργία της καρδιάς. Ο καθηγητής Δημήτρης Τατούλης καταλήγει: «Όλες αυτές οι πιέσεις, όπως χαμηλή μισθολογική αμοιβή, η μη παραγωγική εργασία, οι κακές γενικά εργασιακές συνθήκες, για τις οποίες έως τώρα επικρατούσε η άποψη ότι έχουν επικίνδυνες επιπτώσεις στην υγεία της καρδιάς, στην ουσία είναι άνευ σημασίας».

Πόνος στη μέση: Μπορεί να είναι ψυχοσωματικό;  thumbnail

Πόνος στη μέση: Μπορεί να είναι ψυχοσωματικό;

Υπάρχει κανείς που δεν έχει νιώσει έστω και μία φορά στη ζωή του να τον ενοχλεί η μέση του; Δύσκολο, αν αναλογιστούμε ότι ο πόνος στη μέση:
* Εκδηλώνεται σποραδικά σε περισσότερα από τα τέσσερα πέμπτα των ενηλίκων.
* Σε καθημερινή βάση, ο ένας στους 100 εργαζόμενους απουσιάζει από τη δουλειά του εξαιτίας του.
* Αποτελεί την πέμπτη συχνότερη αιτία νοσηλείας
* Είναι η τρίτη συχνότερη αιτία εγχείρησης.

Οσφυαλγία: Το στρες προκαλεί... πόνους στη μέση! thumbnail

Οσφυαλγία: Το στρες προκαλεί… πόνους στη μέση!

Υπάρχει κανείς που δεν έχει νιώσει έστω και μία φορά στη ζωή του να τον ενοχλεί η μέση του; Δύσκολο, αν αναλογιστούμε ότι ο πόνος στη μέση:
* Εκδηλώνεται σποραδικά σε περισσότερα από τα τέσσερα πέμπτα των ενηλίκων.

* Σε καθημερινή βάση, ο ένας στους 100 εργαζόμενους απουσιάζει από τη δουλειά του εξαιτίας του.

* Αποτελεί την πέμπτη συχνότερη αιτία νοσηλείας

* Είναι η τρίτη συχνότερη αιτία εγχείρησης.

Μάλιστα η οσφυαλγία, όπως λέγεται επιστημονικά, δεν αποτελεί αποκλειστικό προνόμιο των μεσηλίκων ή των ηλικιωμένων. Πρόσφατη βρετανική έρευνα αποκάλυψε ότι το ποσοστό των νέων ηλικίας 16-24 ετών που υποφέρουν από οσφυαλγία είναι παρόμοιο με αυτό μεταξύ των συνταξιούχων – 34% και 38% αντιστοίχως.

Η κρίση μιας οσφυλαγίας συνήθως υποχωρεί μέσα σε έξι εβδομάδες – φυσικά με την ενδεδειγμένη θεραπεία. Ωστόσο, στο 10% των περιπτώσεων ο πόνος είναι επίμονος, δεν ανταποκρίνεται σε οτιδήποτε κι αν δοκιμάσουν οι ασθενείς και τελικά μετατρέπεται σε χρόνιο πρόβλημα που κάνει κόλαση τη ζωή τους.

Η κακή στάση του σώματος, η αρθρίτιδα και οι αλλοιώσεις στη σπονδυλική στήλη λόγω ηλικίας ή εξαιτίας ενός τραυματισμού είναι οι συνήθεις-ύποπτοι για την εμφάνιση του πόνου στη μέση. Ωστόσο, υπάρχει ένας ακόμα παράγοντας που μπορεί να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο τόσο στην πρόκληση όσο και την αντιμετώπισή του, αλλά έως τώρα δεν του δίναμε και μεγάλη σημασία, γράφουν οι «Times» του Λονδίνου.

Ο παράγοντας αυτός είναι το μυαλό μας, σύμφωνα με τα ευρήματα ολοένα περισσότερων μελετών. Η ψυχολόγος δρ Λυν Ντάνγουντυ, λέκτορας Ψυχολογίας της Υγεία στο Πανεπιστήμιο Ulster, στην Αγγλία, η οποία ειδικεύεται στην αντιμετώπιση του πόνου στη μέση, λέει ότι ψυχή και σώμα είναι αλληλένδετα και ότι οι αρνητικές και γεμάτες απαισιοδοξία σκέψεις μπορεί να επιδεινώσουν την οσφυαλγία.

«Όταν κάποιος βρίσκεται σε κατάσταση άγχους ή στρες, έχει την τάση να σφίγγει άθελά του τους μυς της πλάτης του – και αν τους σφίξει την ώρα που βαδίζει ή πάει να σηκωθεί από την καρέκλα, μπορεί να προκαλέσει οσφυαλγία», εξηγεί. Το ίδιο συμβαίνει και όταν οι μύες είναι μονίμως σφιγμένοι και δεν χαλαρώνουν ποτέ: κάποια στιγμή, θα προκαλέσουν έντονο πόνο, διότι είναι αφύσικο να βρίσκονται μονίμως «στην τσίτα».

Οι μελέτες

Τη θεωρία αυτή υποστηρίζουν αρκετές κλινικές μελέτες. Αμερικανοί επιστήμονες, λ.χ., δημοσίευσαν προ καιρού στο επιστημονικό περιοδικό «The Spine Journal» μελέτη που συσχέτισε άμεσα τον πόνο στη μέση με ψυχολογικούς παράγοντες. Το έντονο εργασιακό στρες, ο χαμηλός μισθός, η χαμηλή ικανοποίηση από την εργασία και η κατάθλιψη διαπιστώθηκε ότι αυξάνουν σημαντικά την συχνότητα και τη διάρκεια της οσφυαλγίας.

Παρομοίως, μελέτη στο «Clinical Journal of Pain» έδειξε πως οι συναισθηματικοί και ευάλωτοι στο στρες άνθρωποι έχουν σημαντικά περισσότερες πιθανότητες να παρουσιάσουν οσφυαλγία, ενώ αντιθέτως όσοι δεν νιώθουν σχεδόν ποτέ στρες έχουν πολύ λιγότερες.

Νωρίτερα εφέτος, εξάλλου, επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Keele, αποφάσισαν να ελέγξουν εάν συσχετίζονται οι πεποιθήσεις, οι σκέψεις και τα συναισθήματα με τον πόνο. Έτσι, επιστράτευσαν 20 πάσχοντες από χρόνια οσφυαλγία και τους ζήτησαν να συμπληρώσουν ειδικά ερωτηματολόγια.

Όπως ανακάλυψαν, όσοι έκαναν τις περισσότερες και πιο επίμονες αρνητικές σκέψεις για την κατάστασή τους είχαν τα υψηλότερα επίπεδα πόνου. Αυτή ήταν λ.χ. η περίπτωση όσων «τρωγόντουσαν» όλη μέρα για τα συμπτώματά τους, την αιτία τους και τις δυσκολίες που τους δημιουργούσαν ή ανησυχούσαν όλη την ώρα για τα φάρμακά τους και τις στιγμές που έχαναν απ’ τη ζωή τους λόγω του πόνου τους.

Αρνητικές σκέψεις

Το αναμάσημα των αρνητικών σκέψεων γύρω από τα συμπτώματα είναι πολύ συνηθισμένο σε όσους πάσχουν από χρόνιους πόνους – και αυτό είναι εύλογο. Ως φαίνεται, όμως, οδηγεί σε έναν φαύλο κύκλο, αφού όσο περισσότερα είναι τα αρνητικά συναισθήματα και η απελπισία λόγω της κατάστασης, τόσο περισσότερα προβλήματα δημιουργεί λ.χ. στον ύπνο και τόσο πιο έντονος γίνεται ο πόνος.

Στην μελέτη του Keele, όμως, οι μισοί από τους εθελοντές δήλωσαν ξεκάθαρα πως δεν είχαν άλλη εναλλακτική λύση, πέρα από το να αναμασούν ό,τι τους συνέβαινε: αισθάνονταν εντελώς ανίκανοι να κάνουν οτιδήποτε άλλο.

Εντούτοις, η μελέτη – που χρηματοδοτήθηκε από τον βρετανικό κοινωφελή οργανισμό BackCare – έδειξε πως εκείνοι οι λιγοστοί ασθενείς, οι οποίοι είχαν καταφέρει να απαλλαγούν από τις αρνητικές σκέψεις και ήταν αισιόδοξοι, είχαν χαμηλότερα επίπεδα πόνου και κατάφερναν να κάνουν πολλά πράγματα.

Με βάση αυτά τα ευρήματα, «στόχος είναι να βρούμε τεχνικές γνωστικής εκπαίδευσης, οι οποίοι θα βοηθήσουν όσους αναμασούν συχνά τις αρνητικές σκέψεις τους, να τις περιορίσουν στο ελάχιστο δυνατό, ώστε να ανακουφιστούν και από τον πόνο τους», δήλωσε η επικεφαλής της μελέτης δρ Νικόλ Τανγκ, ερευνήτρια στο Τμήμα Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Επιστημών Υγείας του πανεπιστημίου.

Αυθυποβολή

Οι πεποιθήσεις μας ασκούν πανίσχυρο ρόλο στην ένταση των συμπτωμάτων. Αυτό φαίνεται ξεκάθαρα σε μελέτες στις οποίες συγκρίνονται αληθινές θεραπείες με εικονικές.

Το 2011, λ.χ., η δρ Ρέιτσελ Μπούχμπιντερ, ερευνήτρια στο Πανεπιστήμιο Monash της Αυστραλίας, συνέκρινε ασθενείς που είχαν υποβληθεί σε σπονδυλοπλαστική με ασθενείς που υποτίθεται ότι την είχαν κάνει. Η σπονδυλοπλαστική είναι μία μη χειρουργική θεραπεία, κατά την οποία εγχέεται με μία βελόνα σε έναν ή περισσότερους σπονδύλους μία ουσία (ένα πολυμερές) που γίνεται σκληρό σαν πέτρα σε λίγα λεπτά. Η έγχυση γίνεται για να στηρίξει τους σπονδύλους που είναι πολύ αδύναμοι (λ.χ. λόγω οστεοπόρωσης) και να μειώσει τον πόνο.

Όπως έγραψαν η δρ Μπούχμπιντερ και οι συνεργάτες της στο επιστημονικό περιοδικό «New England Journal of Medicine», οι ασθενείς που νόμιζαν ότι είχαν κάνει σπονδυλοπλαστική ανέφεραν την ίδια βελτίωση του πόνου με εκείνους που όντως την είχαν κάνει!

Η δρ Ντάνγουντυ αποδίδει αυτού του είδους τις βελτιώσεις στην δύναμη της ελπίδας. «Ο κόσμος πιστεύει πάντοτε πως το κάτι είναι καλύτερο από το τίποτα – και αυτό είναι από μόνο του ισχυρό κίνητρο για να πιστέψει ότι βελτιώθηκε η κατάστασή του, παρότι στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν είχε γίνει θεραπεία», εξηγεί.

«Αντιθέτως, όταν πολλοί πάσχοντες από χρόνια οσφυαλγία ακούν από τους γιατρούς τους ότι δεν ξέρουν που οφείλεται το πρόβλημά τους, καταρρακώνονται. Και αυτό, διότι αν δεν ξέρουν την αιτία, δεν ξέρουν και τι ακριβώς να κάνουν για να γίνουν καλά ή ποιο είναι το χρονοδιάγραμμα της εξέλιξης του προβλήματός τους».

Αντικαταθλιπτικά και γνωστική θεραπεία

Αυτού του είδους η ψυχική καταρράκωση μπορεί να εξηγεί γιατί σε μερικές μελέτες καταγράφηκε άμβλυνση της οσφυαλγίας με τη βοήθεια αντικαταθλιπτικών φαρμάκων. «Η χρόνια οσφυαλγία ενδέχεται να αποτελεί ψυχοσωματικό σύμπτωμα μιας ευρύτερης ψυχικής δυσκολίας», λέει η δρ Ντάνγουντυ. «Συνήθως αυτό δεν λαμβάνεται υπ’ όψιν στην αντιμετώπισή της, αλλά μπορεί να είναι συμβάλλων παράγοντας».

Εάν συμβαίνει αυτό, η ψυχολογική υποστήριξη ενδέχεται να βοηθήσει. Το 2010, επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Warwick μελέτησαν 700 πάσχοντες από χρόνια οσφυαλγία και έγραψαν στο επιστημονικό περιοδικό «The Lancet» πως όσοι υποβλήθηκαν σε γνωστική-συμπεριφορική θεραπεία είχαν διπλάσιες πιθανότητες να τον νικήσουν σε σύγκριση με όσους έπαιρναν μόνον παυσίπονα και περπατούσαν.

Η γνωστική-συμπεριφορική θεραπεία που έκαναν οι ασθενείς αυτοί «στόχο είχε να “σπάσει” τις συνηθισμένες τους συμπεριφορές και να τους διδάξει να σκέφτονται θετικά», εξηγεί η επικεφαλής ερευνήτρια δρ Ζάρα Χάνσεν.

Και έσπευσε να ξεκαθαρίσει: «Δεν λέμε ότι ο πόνος στη μέση βρίσκεται στο μυαλό μας, σαφώς αποτελεί ένα σωματικό πρόβλημα. Ωστόσο, ο τρόπος με τον οποίο τον αντιλαμβανόμαστε, επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο τον χειριζόμαστε».
Πηγή: www.real.gr

Tί είναι τα ιατρικώς ανεξήγητα φαινόμενα;  thumbnail

Tί είναι τα ιατρικώς ανεξήγητα φαινόμενα;

Ο όρος αναφέρεται σε καθαρώς σωματικά συμπτώματα που παρουσιάζουν ασθενείς και τα οποία δεν μπορούν να εξηγηθούν με βάση κάποια συγκεκριμένη σωματική νόσο. Η ένταση των συμπτωμάτων αυτών και η χρονική διάρκειά τους συνήθως μπορεί να ποικίλει. Μερικές φορές είναι παροδικά και μέτριας βαρύτητας και λύονται χωρίς καμιά συγκεκριμένη παρέμβαση. Άλλες φορές η απλή ερμηνεία τους και η επιβεβαίωση εκ μέρους του γιατρού για τη μη σοβαρότητά τους, βασισμένη βεβαίως στην προσεκτική κλινική και παρακλινική εξέταση, αρκεί για να μειώσει την έντασή τους. Άλλες πάλι φορές η σοβαρότητά τους και η εμμονή τους οδηγεί τον θεράποντα γιατρό σε εξονυχιστικές διαγνωστικές παρεμβάσεις που όμως δεν κατορθώνουν να αποκαλύψουν την πιθανολογούμενη πηγή τους. Αυτά ωστόσο επιμένουν παρότι δεν φαίνεται να υπάρχει μια σαφής σωματική αιτιολογία.
Γράφει ο Επίκουρος Καθηγητής Ψυχιατρικής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, κύριος Πέτρος Σκαπινάκης. 

Πού οφείλονται τα Ιατρικώς ανεξήγητα φαινόμενα; 
Τα πιο σοβαρά σε ένταση και διάρκεια Ι.Α.Σ. συνήθως οφείλονται σε συγκεκριμένες ψυχιατρικές διαταραχές. Πριν περιγραφούν αυτές ωστόσο θα πρέπει να σημειωθεί ότι αρκετά μη ψυχιατρικά νοσήματα κατά την έναρξή τους δεν είναι δυνατό να αποκαλυφτούν. Συχνά π.χ. αναφέρεται η πολλαπλή σκλήρυνση ή κάποιες ενδοκρινικές διαταραχές. Επίσης αυτοάνοσες παθήσεις. Ο θεράπων γιατρός, λοιπόν, πρέπει να ισορροπήσει μεταξύ της βοήθειας που μπορεί να προσφέρει σε έναν ασθενή με κάποια πιθανή ψυχιατρική διαταραχή και της βλάβης που μπορεί να προκαλέσει επειδή δεν έδειξε την απαιτούμενη σοβαρότητα κατά την εξέτασή του ασθενή (ακριβώς το ίδιο βεβαίως ισχύει και για τους ψυχιάτρους : η εύκολη και επιπόλαιη ψυχιατρική διάγνωση αποτελεί κακή πρακτική όπως ακριβώς και στην περίπτωση του παθολόγου που απορρίπτει τα συμπτώματα του ασθενή του λέγοντάς του ότι δεν έχει τίποτα).
Οι ψυχιατρικές διαταραχές που προκαλούν τα ιατρικώς ανεξήγητα συμπτώματα ανήκουν σε μία από τις εξής κατηγορίες. Παρακάτω θα δούμε και αναλυτικά την κάθε μία από αυτές. 
* Σωματόμορφες Διαταραχές
* Αγχώδεις Διαταραχές
* Καταθλιπτικές Διαταραχές
Από αυτές τις κατηγορίες ας σημειωθεί ότι Ι.Α.Σ. ως κύρια εκδήλωσή τους έχουν οι Σωματόμορφες Διαταραχές. Οι άλλες κατηγορίες και ιδίως οι αγχώδεις και οι καταθλιπτικές παρουσιάζουν και πολλά άλλα χαρακτηριστικά συμπτώματα και σημεία. Θα γίνει ωστόσο και μια σύντομη αναφορά και σ'αυτές είτε διότι μερικές φορές τα Ι.Α.Σ κυριαρχούν στην κλινική εικόνα είτε διότι οι κλινικοί ιατροί άλλων ειδικοτήτων δεν έχουν ευχέρεια να ξεχωρίσουν τη μία από την άλλη.
Οι ασθενείς που υποκρίνονται ή προσποιούνται ανήκουν στα ιατρικώς ανεξήγητα φαινόμενα; 
Τα άτομα που προσποιούνται ή υποκρίνονται δεν εντάσσονται σε καμιά από τις προαναφερθείσες διαγνωστικές κατηγορίες. Ο λόγος είναι ότι στις σωματόμορφες και στις άλλες ψυχιατρικές διαταραχές που προκαλούν Ι.Α.Σ. , οι ασθενείς δεν υποκρίνονται αλλά πραγματικά νιώθουν τα συμπτώματα που αναφέρουν.
Η ταξινόμηση της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας (Π.Ο.Υ.) ICD-10 καθώς και της Αμερικανικής Ψυχιατρικής Εταιρίας (Α.Ψ.Ε.) DSM-IV για να καλύψουν και τις περιπτώσεις προσποίησης έχουν δημιουργήσει δύο άλλες διαγνωστικές κατηγορίες:

* την Πλασματική Διαταραχή (Factitious Disorder)
* την Προσποίηση (Malingering).

Και στις δυο περιπτώσεις περιλαμβάνεται η εκ προθέσεως παραγωγή ή υπόκριση συμπτωμάτων είτε σωματικών είτε ψυχικών παθήσεων. Επίσης περιλαμβάνεται και ο εκ προθέσεως αυτοτραυματισμός.
Οι δυο αυτές κατηγορίες διαφοροποιούνται μεταξύ τους από τα κίνητρα της συμπεριφοράς αυτής. Στην περίπτωση της πλασματικής διαταραχής, κίνητρο θεωρείται η ανάληψη εκ μέρους του ατόμου "ρόλου ασθενή" (sick role). Για το λόγο αυτό η Π.Ο.Υ. συγκαταλέγει την Πλασματική Διαταραχή. στις διαταραχές προσωπικότητας.

Στην περίπτωση της Προσποίησης αντίθετα τα κίνητρα είναι πάντα εξωτερικά.
Σύμφωνα με την Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας τα συνηθέστερα εξωτερικά κίνητρα για προσποίηση περιλαμβάνουν την προσπάθεια να αποφευχθεί ποινική δίωξη, τη λήψη παράνομων φαρμάκων, την αποφυγή κατάταξης στο στρατό ή την ανάληψη επικίνδυνων στρατιωτικών καθηκόντων, και την πρόσκτηση οφελημάτων που απορρέουν από το ρόλο του ασθενούς ή τη βελτίωση των συνθηκών ζωής όπως π.χ. η απόκτηση καλύτερης κατοικίας.Η προσποίηση είναι συγκριτικά συνήθης σε δικαστηριακούς και στρατιωτικούς κύκλους και ασυνήθης στην κανονική ζωή του πολίτη" .
Ποιες είναι οι σωματόμορφες διαταραχές;

* Η διαταραχή Σωματοποίησης
* Η Μετατρεπτική Διαταραχή
* Η Υποχονδρίαση
* Η Σωματοδυσμορφική Διαταραχή
* Η σωματόμορφη διαταραχή Πόνου

Ποια είναι τα διαγνωστικά κριτήρια της Διαταραχής Σωματοποίησης ;

Α. Ιστορικό πολλαπλών σωματικών ενοχλημάτων με έναρξη πριν την ηλικία των 30 ετών, τα οποία υπάρχουν συνήθως για αρκετά χρόνια και έχουν οδηγήσει επανειλημμένα στην αναζήτηση θεραπείας ή στην σημαντική έκπτωση της κοινωνικής, εργασιακής ή άλλης σημαντικής περιοχής της λειτουργικότητας του ατόμου.

Β. Όλα τα παρακάτω πρέπει να πληρούνται:

1. Τέσσερα συμπτώματα Πόνου:
Ιστορικό άλγους σε τουλάχιστον 4 διαφορετικές περιοχές ή λειτουργίες (π.χ. κεφαλή, άκρα, στήθος, ορθό, κατά την περίοδο, την ερωτική πράξη, την ούρηση κ.λ.π.)

2. Δύο συμπτώματα από το γαστρεντερικό: π.χ. ναυτία, αναγωγές, ερυγές, έμετος πλην της κυήσεως, διάρροια, δυσανεξία διαφόρων τροφών κ.λ.π.

3. Ένα σύμπτωμα από την σεξουαλική λειτουργία: π.χ. σεξουαλική αδιαφορία, διαταραχές στύσης ή εκσπερμάτωσης, διαταραχές εμμήνου ρύσεως, μεγάλη απώλεια αίματος κατά την περίοδο, έμετοι κατά την διάρκεια όλης της εγκυμοσύνης κ.λ.π.

4. Ένα "ψευδονευρολογικό" σύμπτωμα: Αυτό πρέπει να υποδηλώνει κάποια νευρολογική κατάσταση αλλά να μην περιορίζεται απλά σε άλγος π.χ. διαταραχές ισορροπίας, πάρεση, εντοπισμένη αδυναμία, δυσκολία κατάποσης, αίσθημα κόμβου στο λαιμό, αφωνία, διπλωπία, τύφλωση, κώφωση, σπασμοί, αμνησία, απώλεια συνείδησης εκτός της λιποθυμίας.

Γ. Είτε το (1) είτε το (2):

1. Μετά από την κατάλληλη διερεύνηση τα συμπτώματα του κριτηρίου Β δεν μπορούν να ερμηνευθούν πλήρως από κάποια άλλη γνωστή παθολογική κατάσταση ή από την χρήση κάποιας ουσίας (π.χ. φαρμάκου, ναρκωτικών, αλκοόλ κ.λ.π.).

2. Όταν συνυπάρχει κάποια γενική παθολογική κατάσταση, τα σωματικά ενοχλήματα ή η επακόλουθη λειτουργική έκπτωση είναι υπερβολικά και δεν δικαιολογούνται από το ιστορικό, την κλινική εξέταση και τα παρακλινικά ευρήματα.

Δ. Τα συμπτώματα δεν είναι προϊόν προσποίησης ή υπόκρισης (όπως στην πλασματική διαταραχή ή την προσποίηση).

Ποια είναι τα διαγνωστικά κριτήρια της μετατρεπτικής διαταραχής;

Α. Μία ή περισσότερες εκδηλώσεις από το κινητικό ή αισθητικό σύστημα, που υποδηλώνουν μια νευρολογική ή άλλη γενική παθολογική κατάσταση.

Β. Ψυχολογικοί παράγοντες κρίνεται ότι συσχετίζονται με την έναρξη των συμπτωμάτων, ή της έναρξης προηγήθηκε κάποιο ψυχοπιεστικό γεγονός.

Γ. Τα συμπτώματα δεν είναι προϊόν προσποίησης ή υπόκρισης.

Δ. Τα συμπτώματα δεν μπορούν να εξηγηθούν καλύτερα από μια γενική παθολογική κατάσταση ή από την χρήση ουσιών ή ως αποτέλεσμα μιας πολιτισμικά καθορισμένης συμπεριφοράς ή εμπειρίας.

Ε. Τα συμπτώματα προκαλούν κλινικώς σημαντική δυσφορία ή έκπτωση στην κοινωνική, εργασιακή ή άλλη σημαντική περιοχή της λειτουργικότητας του ατόμου ή καθιστούν αναγκαία την ιατρική εκτίμηση.

ΣΤ. Τα συμπτώματα δεν περιορίζονται μόνο σε άλγος ή σεξουαλική δυσλειτουργία, δεν εκδηλώνονται αποκλειστικώς κατά την πορεία διαταραχής σωματοποιήσεως, και δεν εξηγούνται καλύτερα από άλλη ψυχιατρική διαταραχή.

Σημείωση: Προσδιορίστε τον τύπο των συμπτωμάτων:

i) Από το κινητικό σύστημα, π.χ. πάρεση.
ii) Από το αισθητικό σύστημα, π.χ. παραισθησίες, τύφλωση.
iii) Με σπασμούς.
iv) Μικτή

Ποια είναι τα διαγνωστικά κριτήρια της Υποχονδρίασης;
Α. Ο ασθενής προκαταλαμβάνεται από την ιδέα ή τον φόβο ότι πάσχει από μια σοβαρή ασθένεια και δίνει λανθασμένη ερμηνεία σε σωματικά συμπτώματα που αισθάνεται.

Β. Εμμένει στην άποψη αυτή παρά τις επανειλημμένες αρνητικές ιατρικές εκτιμήσεις και διαβεβαιώσεις.

Γ. Η πεποίθηση που περιγράφεται στο Α δεν έχει την ένταση του παραληρήματος (όπως συμβαίνει στην παραληρηματική διαταραχή, σωματικός τύπος), ούτε περιορίζεται σε ανησυχίες σχετικές με την εμφάνιση του ατόμου (όπως στην σωματοδυσμορφική διαταραχή).

Δ. Η κατάσταση αυτή προκαλεί κλινικώς σημαντική δυσφορία ή έκπτωση στην λειτουργικότητα του ατόμου.

Ε. Η διάρκειά της είναι τουλάχιστον 6 μήνες.

ΣΤ. Τα συμπτώματα δεν εξηγούνται καλύτερα από γενικευμένη αγχώδη διαταραχή, ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή, διαταραχή πανικού, Μείζων καταθλιπτικό επεισόδιο, άγχος αποχωρισμού ή άλλη σωματόμορφη διαταραχή.

Ψυχοσωματικά:Οι πόνοι στην πλάτη οφείλονται στο στρες;  thumbnail

Ψυχοσωματικά:Οι πόνοι στην πλάτη οφείλονται στο στρες;

Η καταπόνηση και οι τραυματισμοί είναι ασφαλώς πολύ συχνά υπεύθυνοι για συγκεκριμένες αλλοιώσεις στη σπονδυλική στήλη που προκαλούν πόνους στην πλάτη. Στις περισσότερες περιπτώσεις όμως πίσω από αυτά κρύβονται πιασίματα που οφείλονται που θεωρούνται ως αντιδράσεις του σώματος στο στρες, τη στεναχώρια, τα προβλήματα, η καταθλιπτική διάθεση και πολλά άλλα. Σε αυτά έρχονται να προστεθούν συνήθως προβλήματα από λάθος στάσεις του σώματος όπως η μόνιμη σκυφτή στάση στο γραφείο και από το αδύναμο μυοσκελετικό σύστημα λόγω ελλιπούς άσκησης.
Οι πόνοι στον ώμο και στον αυχένα. 
Για να προστατέψετε τον εαυτό σας από χρόνια προβλήματα στην πλάτη πρέπει να μάθετε να συνειδητοποιείτε καλύτερα την κατάσταση του σώματός σας και να αντιλαμβάνεστε  νωρίς τα πρώτα σημάδια των εντάσεων στην περιοχή των ώμων του αυχένα στην οσφυική μοίρα της σπονδυλικής στήλης και σε άλλες περιοχές Η νοημοσύνη του σώματός σας κάτι θέλει να σας πει με αυτούς τους πόνους. Ακούστε τη! 
Πώς θα θεραπεύσετε τους πόνους στην πλάτη 
Mην αρκεστείτε στη διάγνωση της ανατομικής αλλοίωσης ως ερμηνεία για τους πόνους της πλάτης προπαντός αν αυτοί οι πόνοι παρουσιάσουν διακυμάνσεις. Ιδίως αν η θεραπεία δε βοηθά να υποχωρήσουν είναι καλό να αναζητήσετε και αλλού την αιτία αυτών τον πόνων κυρίως σε ψυχολογικό επίπεδο.
Μήπως δεν σας αρέσει η δουλειά σας; Μήπως είστε δυσαρεστημένοι με τον σύντροφό σας ή κάτι δεν πάει καλά στην προσωπική σας ζωή; Μήπως κάτι σας απασχολεί και έχετε χάσει στην καθημερινότητά σας την ψυχραιμία σας; Τολμήστε να αλλάξετε συνηθειες ακόμα και αν αυτό είναι πολύ δύσκολο ιδίως στην επαγγελματική σας ζωή. 
Όλοι γνωρίζουμε ότι στη σημερινή οικονομική συγκυρία αυτά είναι πράγματα που λέγονται εύκολα αλλά πραγματοποιούνται δύσκολα.
Μπορείτε να ακουλουθήσετε εκτός από ασκήσεις γυμναστικής και κάποιες ειδικές ασκήσεις χαλάρωσης. Μία από αυτές έχει να κάνει με την αναπνοή:
Για να χαλαρώσετε προσπαθήστε στην αρχή να συγκεντρωθείτε αποκλειστικά στην αναπνοή σας. Να τη νιώσετε συνειδητά. Συγκεντρωθείτε και νιώστε τον αέρα απλά να μπαίνει και να βγαίνει. Προσπαθήστε να νιώσετε πως διευρύνεται ο θώρακάς σας καθώς εισπνέεται και πως μαζεύετε καθώς εκπνέετε. Μετράτε κάθε φορά που εισπνέετε. Ένα… δύο… τρία… εισπνοή. Το ίδιο και με την εκπνοή.
Εφαρμόστε αυτή την τεχνική λίγα λεπτά κάθε μέρα. Όσο περνάει ο καιρός θα διαπιστώσετε πόσο ευεργετική θα είναι αυτή η μικρή χαλάρωση. Θα σας βοηθά να ηρεμείτε εύκολα και γρήγορα και να αποφεύγετε τις ενοχλητικές αρνητικές σκέψεις. Οι περισσότερες τεχνικές χαλάρωσης βασίζονται σε αυτή την τεχνική της αργής αναπνοής.
Αναπνεύστε και με το σώμα σας.
Καθίστε αναπαυτικά σε ένα ήσυχο μέρος. Τα πέλματά σας πρέπει να ακουμπούν σταθερά στο πάτωμα. Μαζέψτε λίγο τα πόδια σας. Οι μηροί και οι γάμπες πρέπει να σχηματίζουν ορθή γωνία. Ακουμπήστε τα χέρια χαλαρά στους μηρούς. Χαλαρώστε για ένα δυο λεπτά. Σκύψτε λίγο προς τα εμπρός ώστε οι μυς του λαιμού και των ώμων να είναι χαλαροί. Ειδικά στα προβλήματα για την πλάτη καλύτερα να τοποθετήσετε πίσω από τον αυχένα και κάτω από τα γόνατα από ένα μικρό μαξιλάρι για να στηρίξει τις φυσικές καμπύλες της σπονδυλικής στήλης. Αφήστε τα πέλματα στραμμένα λίγο προς τα έξω και ακουμπήστε τα χέρια σας χαλαρά και ελαφρά λυγισμένα. Ξεκινήστε να αναπνέετε  με τον τρόπο που περιγράψαμε πριν.
Φροντίζοντας την ψυχολογική σας διάθεση και εξασφαλίζοντας λίγο χρόνο χαλάρωσης μπορείτε να δείτε πολύ καλά αποτελέσματα ακόμα και αν όντως το πρόβλημα είναι ιατρικό και δεν έχει ως μοναδική του αιτία το στρες. 
Dr Med. Gabi Müller, ειδικός σε θέματα ψυχοσωματικής, συγγραφέας του βιβλίου "Νοημοσύνη του σώματος", Εκδόσεις Θυμάρι.

To χρόνιο στρες μπορεί να προκαλέσει καρδιαγγειακά;  thumbnail

To χρόνιο στρες μπορεί να προκαλέσει καρδιαγγειακά;

Σύγχρονα ερευνητικά δεδομένα αναδεικνύουν την αλληλεπίδραση που υπάρχει ανάμεσα στο χρόνιο στρες και την ασθένεια. Είναι ευρέως γνωστό ότι το ψυχολογικό στρες αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης καρδιακής νόσου, κρυολογήματος, γρίπης, ακόμα και αλλεργιών. Ποιος είναι όμως ο μηχανισμός που στηρίζει αυτήν την αλληλεπίδραση;
Το άρθρο επιμελήθηκε ο Π. Δρέττας, Χειρουργός, Ουρολόγος-Ανδρολόγος, Δ/ντής του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών.

Χρόνιο στρες και ασθένεια
Σύγχρονα ερευνητικά δεδομένα αναδεικνύουν την αλληλεπίδραση που υπάρχει ανάμεσα στο χρόνιο στρες και την ασθένεια. Είναι ευρέως γνωστό ότι το ψυχολογικό στρες αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης καρδιακής νόσου, κρυολογήματος, γρίπης, ακόμα και αλλεργιών. Ποιος είναι όμως ο μηχανισμός που στηρίζει αυτήν την αλληλεπίδραση;
Σύμφωνα με τη σύγχρονη έρευνα, φαίνεται ότι η ορμόνη κορτιζόλη έχει σημαντικό ρόλο στο μηχανισμό αυτό. Η απελευθέρωση της ορμόνης σε μεγαλύτερες δόσεις κατά τη διάρκεια του στρες, παρέχει στο σώμα περισσότερη ενέργεια για άμεση δράση. Παράλληλα, αναστέλλει την απάντηση του ανοσοποιητικού συστήματος σε λοιμώξεις, όπως η γρίπη, και κρατά σε αναμονή τις φλεγμονώδεις αποκρίσεις του οργανισμού όπως είναι ο βήχας, το φτέρνισμα και ο πυρετός σε αναμονή.
Όταν όμως τα επίπεδα της κορτιζόλης παραμένουν υψηλά, το σώμα  ίσως γίνεται ολοένα και λιγότερο ευαίσθητο σε αυτά, με τον ίδιο τρόπο που τα υψηλά επίπεδα ινσουλίνης, μπορεί να οδηγήσουν σε αντίσταση στην ινσουλίνη.
Η ερευνητική ομάδα του Carnegie Mellon εξέτασε την παραπάνω υπόθεση. Στην πρώτη φάση της πειραματικής διαδικασίας 276 υγιείς ενήλικες εκτέθηκαν σε ιούς που προκαλούν το κοινό κρυολόγημα και μετά απομονώθηκαν και παρακολουθήθηκαν για 5 ημέρες. Τα άτομα που είχαν πρόσφατα βιώσει στρεσογόνες εμπειρίες ήταν πιο πιθανό να επιδείξουν αντίσταση στην κορτιζόλη και να εκδηλώσουν κρυολόγημα.
 Σε μια δεύτερη φάση, οι ερευνητές βρήκαν ότι οι συμμετέχοντες που ανέπτυσσαν μεγαλύτερη αντίσταση στην κορτιζόλη παρήγαγαν, επίσης, περισσότερες κυτοκίνες, οι οποίες είναι παράγοντες του ανοσοποιητικού συστήματος που προάγουν τη φλεγμονή και αυξάνουν τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων.

Οι ερευνητές επισημαίνουν πως από τη στιγμή που η φλεγμονή παίζει σημαντικό ρόλο στην έναρξη και την εξέλιξη ενός μεγάλου εύρους ασθενειών, τα αποτελέσματα της μελέτης μπορεί διευρύνουν την κατανόηση του ρόλου τους στρες στην ανθρώπινη υγεία.

Ποιες λέξεις προκαλούν πόνο στον εγκέφαλο; thumbnail

Ποιες λέξεις προκαλούν πόνο στον εγκέφαλο;

Σύμφωνα με έρευνα που διεξήγαγε το Friedrich Schiller University Jena και δημοσιεύτηκε στην ιατρική επιθεώρηση «Pain», οι λέξεις που αναφέρονται στον πόνο έχουν από μόνες τους την ικανότητα να προκαλέσουν την αίσθηση του πόνου, αφού όπως αποδείχθηκε, ο εγκέφαλος αντιδρά στις λέξεις έτσι όπως αντιδρά και στον σωματικό πόνο.
Για παράδειγμα, όταν ο γιατρός πριν την ένεση μας λέει «αυτό θα πονέσει λίγο», πριν ακουμπήσει καλά-καλά η βελόνα το δέρμα μας έχουμε νιώσει τον πόνο του τρυπήματος, σύμφωνα με τον ερευνητή dr. Thomas Weiss. Με το που ακούμε λέξεις όπως «βασανίζω», «εξαντλώ», «μαστίζει» ενεργοποιούνται οι περιοχές εκείνες του εγκεφάλου οι που εκκινούν την διαδικασία ανταπόκρισης του οργανισμού στα ερεθίσματα αυτά.
Κατά την έρευνα, 16 υγιή άτομα πέρασαν από λειτουργικό μαγνητικό τομογράφο την ώρα που επεξεργάζονταν λέξεις που αναφέρονται στον πόνο, καθώς και άλλες λέξεις αρνητικά φορτισμένες όπως «αηδιαστικός» ή «βρώμικος». Σκοπός της έρευνας αυτής, σύμφωνα με τον Thomas Weiss ήταν να εξακριβωθεί ποια είναι τα κέντρα επεξεργασίας του πόνου στον εγκέφαλο. Μάλιστα, τα ευρήματα της μελέτης αναμένεται να φανούν ιδιαιτέρως χρήσιμα κατά την θεραπεία ασθενών με διαταραχές χρόνιου πόνου.
 Η δύναμη του Ναι και του Όχι

H λέξη “όχι”  μπορεί να κάνει ζημιά στον εγκέφαλο και του ομιλητή αλλά και του ακροατή, καθώς το άκουσμα της λέξης έχει σαν αποτέλεσμα  την απελευθέρωση δεκάδων ορμονών που παράγουν το στρες καθώς επίσης και νευροπομπών. Αυτές οι χημικές ουσίες παρενοχλούν άμεσα την κανονική λειτουργία του εγκεφάλου, καταστρέφοντας τη λογική, την αιτία, τη διαδικασία άρθρωσης της γλώσσας και την επικοινωνία. Στην πραγματικότητα, η απλή ματιά σε μια λίστα από αρνητικές λέξεις για μερικά δευτερόλεπτα, μπορεί να κάνει ένα άτομο που υποφέρει από υψηλό στρες ή κατάθλιψη να αισθανθεί ακόμα χειρότερα, και όσο πιο πολύ τις συλλογίζεται τόσες περισσότερες πιθανότητες έχει να καταστρέψει εκείνες τις υποδομές που ρυθμίζουν την μνήμη, τις αισθήσεις και τα συναισθήματα.
Οι λέξεις που εμπνέουν φόβο –όπως η φτώχεια, η αρρώστια και ο θάνατος –επίσης οδηγούν τον εγκέφαλο σε αρνητικές πτυχές. Ακόμα και αν αυτές οι σκέψεις που προκαλούν φόβο δεν είναι αληθινές, κάποια άλλα μέρη του εγκεφάλου (όπως είναι η αμυγδάλα) αντιδρούν σε αυτές τις τρομακτικές φαντασίες καθώς σκέφτονται ότι είναι πραγματικές απειλές που συμβαίνουν στον έξω κόσμο. Περιέργως, φαινόμαστε καλωδιωμένοι να ανησυχούμε, ίσως εξαιτίας της μνήμης μας σε παλιά περιστατικά φόβου όπου στους αρχαίους χρόνους οι απειλές ήταν αμέτρητες για την επιβίωση των ανθρώπων.

Η Barbara Fredrickson, ένα από τα ιδρυτικά μέλη του κέντρου  Θετικής Ψυχολογίας, ανακάλυψε πως πρέπει να παράγουμε τουλάχιστον τρεις θετικές σκέψεις και αισθήματα για κάθε μορφή αρνητικού συναισθήματος. Αν εκφράσεις λιγότερο από τρία, πιθανότατα να αποτύχεις σε ότι έχει να κάνει με  προσωπικές ή επαγγελματικές σχέσεις. Αν θες να κάνεις τις προσωπικές και επαγγελματικές σχέσεις να ανθίσουν, πρέπει να κάνεις τουλάχιστον πέντε θετικές σκέψεις για κάποιο αρνητικό συναίσθημα. Για παράδειγμα οι εκφράσεις ‘’είμαι απογοητευμένος’’ ή ‘’αυτό δεν έγινε όπως ήλπιζα’’ αποτελούν μέρος του αρνητισμού, όπως και το συνοφρύωμα ή το νεύμα του κεφαλιού.

Οι θετικές λέξεις και σκέψεις ωθούν τα κέντρα κίνησης του εγκεφάλου να δράσουν και μπορούν να μας βοηθήσουν να αναπτύξουμε ένα αίσθημα ευθυμίας όταν αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα της ζωής. Σύμφωνα με την  Sonja Lyubomirsky, μια από τις κύριες ερευνήτριες της ευτυχίας παγκοσμίως, αν επιθυμείς να αποκτήσεις ισόβια ικανοποίηση πρέπει να εντρυφήσεις στις θετικές σκέψεις για τον εαυτό σου, να μοιράζεσαι τις όμορφες στιγμές με τους άλλους και να γεύεσαι κάθε θετική εμπειρία στη ζωή σου.

Η συμβουλή μας: διάλεξε σοφές θετικές λέξεις και να τις απαγγέλεις απαλά και σιγανά. Αυτό θα σε βοηθήσει να εμποδίσεις το μέρος εκείνο του εγκεφάλου σου που σκέφτεται αρνητικά, και καθώς πρόσφατη έρευνα έχει δείξει πως η συνεχής επανάληψη των θετικών λέξεων, όπως είναι η αγάπη, η ειρήνη και η συμπόνια θα επαναφέρουν αυτά τα γονίδια που μειώνουν το φυσικό και συναισθηματικό στρες. Θα αισθάνεσαι καλύτερα, θα ζεις περισσότερο και θα αναπτύξεις μια βαθύτερη σχέση με τους άλλους που θα βασίζεται στην εμπιστοσύνη, τόσο στο σπίτι όσο και στο χώρο εργασίας.

Όπως οι ερευνητές επισημαίνουν, αν αναφέρεις έστω και πέντε θετικές σκέψεις για κάθε αρνητικό συναίσθημα θα σε βοηθήσει να βιώσεις μια ‘’άριστη ποικιλία της ανθρώπινης λειτουργίας’’. Αυτή είναι η δύναμη του ‘’ΝΑΙ’’.

X

Αγαπητοί αναγνώστες,

Σας ενημερώνουμε ότι το boro.gr προσφέρει καθημερινά (Δευτέρα-Παρασκευή) δωρεάν ψυχολογική υποστήριξη με επαγγελματίες ψυχολόγους.

Κάντε κλίκ εδώ για να συνδεθείτε και να ενημερωθείτε για τις ώρες λειτουργίας.
X