Ζευγάρι

Τον «κυνηγάω» για να κάνουμε σεξ! Έχει πρόβλημα ή δεν με θέλει;

Εδώ και καιρό, δυο τρεις μήνες περίπου έχουμε σταματήσει να κάνουμε σεξ με τον φίλο μου με δική του πρωτοβουλία. Αν ήταν άλλος άνδρας θα σκεφτόμουν ότι με απατά ή ότι με έχει βαρεθεί. Το αντίθετο όμως, μου δείχνει απίστευτο ενδιαφέρον και με αγαπά πολύ. Είμαστε μαζί ένα χρόνο τώρα. Η σεξουαλική μας ζωή στην αρχή ήταν διαφορετική. Πλέον κάνουμε έρωτα μια φορά τη βδομάδα και αυτό επειδή εγώ του το ζητάω!  Συνήθως δεν μου το λέει ευθέως ότι δε θέλει να κάνουμε έρωτα αλλά μου δείχνει με τον τρόπο του ότι είναι κουρασμένος ή μου ζητά να κάτσουμε να δούμε μαζί τηλεόραση. Το ίδιο πρόβλημα έχουν αντιμετωπίσει και φίλες μου, παντρεμένες και ανύπαντρες. Έχουμε καταλήξει στο εξής συμπέρασμα: Ή οι άνδρες είναι πραγματικά πολύ κουρασμένοι από την καθημερινότητά τους, (ο δικός μου όντως είναι δουλεύει πολλές ώρες) ή έχουμε καταλήξει οι γυναίκες να κηνυγάμε το "θήραμα" στο σεξ! Κάτι έχει αλλάξει στη συμπεριφορά των ανδρών και είναι κοινή μας διαπίστωση. Οι μεγαλύτερες μας λένε ότι οι άνδρες τους διεκδικούσαν περισσότερο και ζητούσαν συνέχεια τη σεξουαλική επαφή. Πέρα όμως από την αλλαγή στη συμπεριφορά, θα ήθελα να σας θέσω το εξής ερώτημα. Υπάρχει περίπτωση να υπάρχει κάποιο πρόβλημα οργανικό που προκαλεί μειωμένη ερωτική επιθυμία  και ο άνδρας να μην το έχει καταλάβει; Πώς καταλαβαίνουμε αυτά τα προβλήματα; 
Ελένη, 34 ετών. 
Αγαπητή αναγνώστρια. Απευθυνθήκαμε στον  Π. Δρέττα, Χειρούργο, Ουρολόγο-Ανδρολόγο και Δ/ντή του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών. Μας μίλησε για μια πρόσφατη επιστημονική έρευνα που μάλλον απαντά στο ερώτημά σας…

 Οι μέρες που οι γυναίκες συνήθιζαν να αποφεύγουν τη σεξουαλική πράξη επικαλούμενες πονοκέφαλο, κοιλιακές κράμπες, ή κάποιο λόγο σχετικό με το μωρό τους,  φαίνεται πως ανήκουν πλέον στο παρελθόν. Σήμερα, σύμφωνα με τα ευρήματα μιας πρόσφατης μελέτης, είναι πιο πιθανό οι άνδρες να πουν όχι στη σεξουαλική πράξη!
Η μελέτη λοιπόν, αποκάλυψε πως σε αντιπαράθεση με τα στερεότυπα,  το 62% των ανδρών αναφέρουν πως είναι πιο πιθανό να αρνηθούν τη σεξουαλική πράξη, σε σύγκριση με τις συντρόφους τους. Οι πιο συχνές δικαιολογίες που προβάλουν μάλιστα, είναι η κούραση και το εργασιακό στρες.
Στη μελέτη συμμετείχαν 1922 βρετανοί άνδρες, 18 ετών και άνω, οι οποίοι διατηρούσαν μια σταθερή, μακροχρόνια σχέση. Η μελέτη διεξάχθηκε μετά την παρατήρηση μιας σημαντικής αύξησης στη χρήση προϊόντων που αυξάνουν τη libido.
Ποιες δικαιολογίες βρίσκουν; 
Οι συμμετέχοντες ερωτήθηκαν σχετικά με τη σεξουαλική τους ζωή , τη σεξουαλική σχέση με τη σύντροφό τους, ποιος από τους δύο απέφευγε πιο συχνά τη σεξουαλική πράξη και ποιες δικαιολογίες προέβαλε για αυτό.
Το 45% ανέφερε ως πιο συχνή δικαιολογία τη κούραση, το 39% το εργασιακό στρες, το 39% τον πονοκέφαλο, το 29% τη δυσπεψία μετά από το δείπνο και το 24% ένα ενδιαφέρον τηλεοπτικό πρόγραμμα. Όταν τους ζητήθηκαν όμως οι πραγματικοί λόγοι που απέφευγαν τη σεξουαλική πράξη , το 39% ανέφερε μειωμένη αυτοπεποίθηση σχετικά με το σώμα και το 35% χαμηλή libido. Στη συνέχεια ακολουθούσε η κούραση σε ποσοστό 31%, το εργασιακό στρες σε ποσοστό 25% και το ενδιαφέρον τηλεοπτικό πρόγραμμα σε ποσοστό 19%.
Όταν οι συμμετέχοντες ρωτήθηκαν πόσο συχνά κάνουν σεξ με τη σύντροφό τους, η πιο συχνή απάντηση για το 42% των ανδρών ήταν μια φορά κάθε δεκαπενθήμερο. Μόνο ένας στους 10, το 9% δηλαδή, ισχυριζόταν ότι είχε καθημερινή σεξουαλική επαφή με τη σύντροφο του , ενώ το 25% ανέφερε ότι η μέση σεξουαλική του δραστηριότητα περιοριζόταν στη μία φορά το μήνα.
Ποιοι είναι οι πραγματικοί λόγοι που ένας άνδρας δε θέλει να κάνει σεξ; 
Οι ερευνητές τονίζουν πως η σημαντικότητα της μελέτης βρίσκεται πέραν της κατάρριψης των στερεοτύπων, στην αποκάλυψη των πραγματικών λόγων για τους οποίους οι άνδρες αποφεύγουν το σεξ. Πίσω από τις δικαιολογίες της κούρασης και του εργασιακού στρες, μπορεί να κρύβονται προβλήματα που σχετίζονται με τη libido, καθώς και με την αυτοπεποίθηση και την εικόνα του σώματος.
Οι ειδικοί τονίζουν ότι όποιος και εάν είναι ο λόγος που κρατά τους άνδρες μακριά από την απόλαυση της σεξουαλικής τους ζωής, είναι σημαντικό να ζητήσουν βοήθεια. Μόνο έτσι, μπορεί να διαπιστώσει κανείς εάν υπάρχει πραγματικό πρόβλημα πίσω από τη μειωμένη επιθυμία. Τονίζουν μάλιστα ότι δεν υπάρχει φυσιολογικό και μη φυσιολογικό αναφορικά με τη συχνότητα της σεξουαλικής επαφής, εάν όμως η σεξουαλική ζωή του ζευγαριού ταλανίζεται από προβλήματα, είναι πάντα καλύτερο το να ζητήσουν και οι δύο σύντροφοι τη βοήθεια του ειδικού.

Πόσο σεξ κάνουμε σε κάθε ηλικία; Τι γίνεται όταν το σώμα είναι… πεσμένο;

Μιλάμε για το σεξ, αλλά μάλλον δεν μπορούμε να κάνουμε σεξ, σύμφωνα με μία νέα μελέτη της Εταιρείας Μελέτης Ανθρώπινης Σεξουαλικότητας. Γιατί; Ίσως επειδή φοβόμαστε να κάνουμε σεξ, το σεξ μάς εκθέτει. Το σεξ είναι μια διαδικασία που μας βγάζει από τους ρόλους. Γιατί ο ρόλος δεν σημαίνει σεξ, απλώς υποδεικνύει τι νομίζουν οι άνθρωποι για το σεξ…

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης, Χειρουργός, Ουρολόγος-Ανδρολόγος, Πρόεδρος του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών
Η θεώρησή μας για το σεξ έχει αλλάξει. Τη δεκαετία του '80 άλλαξε δραματικά το τοπίο όσον αφορά την προσέγγιση της σεξουαλικότητας. Φύγαμε από έναν συντηρητισμό, από μια απόλυτα ψυχολογική θεώρηση της σεξουαλικότητας, από έναν ρομαντισμό στην Ελλάδα και διεθνώς.
Κυριαρχούσε μια ανδροκρατική αντίληψη και τα προβλήματα ήσαν «εν οίκω». Η γυναίκα ήταν σε ρόλο μητέρας-καθόλου ηδονή· ο πατέρας-άντρας, ένα«σεξουαλικό ζώο». Το σεξ ήταν μια διαδικασία που δεν τη συζητούσαμε καθόλου, ούτε βέβαια και τα προβλήματα γύρω από αυτό. Όλο αυτό που συζητιέται σήμερα ως πολύ σοβαρό, υπήρχε πάντα, αλλά δεν τολμούσαμε να το συζητήσουμε. Τώρα, βέβαια, περνάμε περίοδο που το παρασυζητάμε. Εκπομπές, lifestyle περιοδικά, όλοι έχουν γίνει «ειδικοί» και απελευθερωμένοι γύρω από το σεξ. Και το ερώτημα είναι: έχει όντως απελευθερωθεί η κοινωνία γύρω από τη σεξουαλικότητα;».
Μιλάμε για το σεξ, αλλά μάλλον δεν μπορούμε να κάνουμε σεξ. Φοβόμαστε να κάνουμε σεξ, το σεξ μάς εκθέτει. Το σεξ είναι μια διαδικασία που μας βγάζει από τους ρόλους. Γιατί ο ρόλος δεν σημαίνει σεξ, απλώς υποδεικνύει τι νομίζουν οι άνθρωποι για το σεξ: Τι είναι η γυναίκα, ο άντρας-αρχηγός, τι είναι καθώς πρέπει, τι είναι σωστό. Η σεξουαλικότητα, όμως, είναι άλλο πράγμα. Είναι ολόκληρη η φύση κι εμείς περιγράφουμε μία γωνία. Σαν το φεγγάρι, που δεν το βλέπουμε όλο, αλλά περιγράφουμε αυτό που είναι ορατό. Το σεξ αφορά όλη τη ζωή, είναι μεγαλύτερο ίσως κι απ' την ίδια τη ζωή.
Πρέπει να γνωρίζουμε ότι η σεξουαλικότητα παραμένει ακόμα το πιο σκοτεινό κομμάτι της ανθρώπινης συμπεριφοράς που σήμερα προσεγγίζεται με βιολογικές έρευνες αλλά και έρευνα κοινωνικής συμπεριφοράς. Στην πραγματικότητα της σχέσης, στη θέση της ερωτικής περιπέτειας παίρνει θέση η ασφάλεια και οι κώδικες κοινωνικής, οικογενειακής και αγαπητικής σημασίας που από μόνες τους όμως καταργούν την επιθυμία για περιπέτεια, για ανακάλυψη του άγνωστου «άλλου» που αναγκαστικά στη σχέση νομιμοποιείται μόνο ως πατέρας ή μητέρα, ως σύζυγος, ως φίλος, και πάντα ως λιγότερο εραστής.
Σύμφωνα με όσα γνωρίζουμε, η σεξουαλική επιθυμία είναι ένα σύνθετο φαινόμενο βιολογικό, ψυχοσυναισθηματικό, ορμονικό και πιθανότατα γενετικό. Παρά το ότι το σεξ έχει συνδεθεί με τον έρωτα και με τον γάμο, νομιμοποιούμαστε να κάνουμε σεξ χωρίς να υπάρχει συναίσθημα.
Το να επιθυμώ και να ποθώ έναν άνθρωπο δεν σημαίνει ότι τον έχω ερωτευτεί. Ο έρωτας δεν είναι επιβεβλημένος, δεν αποτελεί καταδίκη και σίγουρα δεν είναι προϋπόθεση για να κάνουμε σεξ.
Αρκετά συχνά όμως παρεξηγούμε το σεξ όταν είμαστε ερωτευμένοι. Ενοχοποιούμε τη σεξουαλική πράξη, διότι θεωρούμε πως μας επιτρέπεται να κάνουμε έρωτα και όχι σεξ, αφού το σεξ ταιριάζει σε σχέσεις όπου δεν εμπλέκονται τα συναισθήματα.Κι όμως αυτή η αντίληψη είναι λανθασμένη και μας οδηγεί σε λάθος μονοπάτια, συμπεράσματα και εν τέλει κατάληξη: τη στιγμή όπου θα θεωρήσουμε ότι κάναμε σεξ και όχι έρωτα, η ανασφάλεια και οι φόβοι αναδύονται και η σχέση πλήττεται.
Αρχίζουμε να αναρωτιόμαστε αν είμαστε πραγματικά ερωτευμένοι, αν ο σύντροφος είναι ερωτευμένος, τι οδήγησε τη σχέση σε αυτή τη μετάλλαξη, δηλαδή από συναισθηματική/ερωτική σχέση σε σεξουαλική και η επώδυνη και κατά βάση ανούσια προσωπική αναζήτηση με τις συνεχείς απορίες και αμφισβητήσεις του συναισθήματός μας μας υποδουλώνει και μας οδηγεί στη σταδιακή καταστροφή της σχέσης.
Και όλα αυτά ξεκινούν από μια άτοπη διαπίστωση και από μια παράνομη οριοθέτηση της σεξουαλικής πράξης που λέει ότι κάνουμε σεξ όταν δεν αισθανόμαστε τίποτα για τον σύντροφο παρά μόνο επιθυμία και γνώμονάς μας είναι η ικανοποίηση των αναγκών μας, ενώ έρωτα κάνουμε όταν ο σύντροφος μάς είναι πολύτιμος, όταν είμαστε ερωτευμένοι, όταν τον αγαπάμε κ.ο.κ.
Ποιος μας είπε ότι απαγορεύεται να κάνουμε σεξ όταν ερωτευόμαστε; Γιατί ευνουχίζουμε την ερωτική πράξη και τους εαυτούς μας; Γιατί φοβόμαστε το σεξ και την άγρια και ενστικτώδη δύναμη που έχει μέσα στη σχέση και γιατί το σεξ κοινωνικά φορά μανδύες ύποπτους. Τα κοινωνικά κατεστημένα φθείρονται και τείνουν να καταρριφθούν, το μόνο που μένει είναι τα προσωπικά μας ταμπού να ακολουθήσουν την πορεία των κοινωνικών. Εξάλλου η αλλαγή και η πρόοδος ξεκινά πάντα απ’ τη μονάδα και διοχετεύεται στο υποψιασμένο σύνολο, μικρό αρχικά και μεγάλο στη συνέχεια.
Πόσο σεξ κάνουμε σε κάθε ηλικία;
Μεταβαίνοντας από την αναφορά στην κοινωνική και φιλοσοφική διάσταση του σεξ, στην ανάλυση των αποτελεσμάτων της έρευνας για τη σεξουαλική δραστηριότητα των Ελλήνων _ την οποία επεξεργάστηκαν οι συνεργάτες της ΕΜΑΣ, κ. Γ. Μποτονάκης, ψυχίατρος-ψυχαναλυτής, κ. Π. Δρέττας, ουρολόγος-ανδρολόγος, κ. Ελ. Ελευθερίου, ψυχολόγος-σεξολόγος, κ. Θ. Παλαντζάς, ουρολόγος-ανδρολόγος με την εποπτεία του προέδρου _ και που πραγματοποιήθηκε σε υγιή πληθυσμό (400 άνδρες και γυναίκες, ηλικίας 18 ετών και πάνω), επισημάναμε τα παρακάτω στοιχεία:
-Στις ηλικίες 18-25 ετών η συχνότητα είναι σχεδόν καθημερινή και πολλές φορές ίσως και δύο φορές την ημέρα.
Αυτή είναι η βιολογική ικανότητα των νέων, ιδιαίτερα αν υπάρχει χρόνος ελεύθερος. Ένας νέος άνδρας μπορεί μέσα σε 25 λεπτά να έχει μια δεύτερη ευκαιρία για σεξουαλική πράξη, σε αντίθεση με έναν 45αρη που χρειάζεται, εφόσον είναι υγιής, 2-4 ώρες για την επόμενη στύση.
Πρέπει να υπολογίσουμε πάντα πως η συχνότητα των επαφών είναι και συνάρτηση της επιθυμίας για τον σύντροφο, του ελεύθερου χρόνου και της μονιμότητας της σχέσης.
Με έναν νέο σύντροφο η συχνότητα επιθυμίας διαφοροποιείται συγκριτικά με τον παλιό μας σύντροφο, ιδιαίτερα στις μακροχρόνιες σχέσεις, όπου η επιθυμία αντικαθίσταται από τη φιλία και την τρυφερότητα. Στους νέους όμως άνδρες του δείγματός μας πρέπει να προσέξουμε την παράμετρο «αστάθεια στις σχέσεις». Οι νέοι μας από ιδιοσυγκρασία και κοινωνικότητα δεν έχουν ιδιαίτερα μακροχρόνιες σχέσεις, άρα και η σεξουαλική συχνότητα είναι ικανοποιητική.
Ο μέσος όρος της διάρκειας μιας σχέσης μεταξύ νέων αυτής της ηλικίας δεν ξεπερνά τους 3 μήνες και συνήθως μένουν εκτός δεσμού ένα χρόνο τουλάχιστον. Με αυτά τα δεδομένα η συχνότητα των επαφών ανά έτος πέφτει δραματικά στους νέους, αφού η αποχή από το σεξ είναι συνέπεια της απουσίας συντρόφου. Άρα αν συγκριθούν με μεγαλύτερες ηλικιακές ομάδες, όπου η σταθερότητα της σχέσης είναι κυρίαρχη, είναι σίγουρο πως αναλογικά θα έχουν _ ανά έτος τουλάχιστον _ λιγότερες επαφές.
-Στις ηλικίες 25-35 ετών τα ζευγάρια κυριαρχούν και η μονιμότητα στις σχέσεις επιτρέπει συχνότητα 2-3 φορές την εβδομάδα, που είναι μια συνήθης σεξουαλική πρακτική σε αυτές τις ηλικίες. Η βιολογική ικανότητα, όμως, είναι για μία 1 φορά την ημέρα.
-Στις ηλικίες 35-45 ετών, που είναι ίσως οι πιο σταθερές σχέσεις αλλά και οι πιο δύσκολες γιατί τα ζευγάρια αυτής της 10ετίας είναι ήδη φορτωμένα με πολλά προβλήματα οικογένειας, παιδιών και υποχρεώσεων που συνήθως εμποδίζουν τη θεμιτή συχνότητα, η συχνότητα είναι 2 φορές την εβδομάδα, αν και η βιολογική ικανότητα είναι για 1 φορά την ημέρα.
Τα ζευγάρια αυτής της 10ετίας είναι κουρασμένα από την ίδια τη ζωή και τη συμβίωση, αλλάζει η ποιότητα της σχέσης, όπου κυριαρχεί η αγάπη, η φιλία και η θαλπωρή-τρυφερότητα και υποβαθμίζεται η σεξουαλική επιθυμία. Βιολογικά βέβαια η ηλικία από μόνη της επιτρέπει την καθημερινή επιθυμία, αλλά και την ικανότητα σεξουαλικής πρακτικής χωρίς πρόβλημα, απλά ο χρόνος και ο τόπος είναι που δημιουργούν εμπόδια.
-Στις ηλικίες 45-55 ετών, τόσο οι άνδρες όσο και οι γυναίκες βιολογικά έχουν αρχίσει να κουράζονται και η συχνότητα των επαφών μειώνεται δραματικά, αφού ο τρόπος ζωής έχει κουράσει το ήδη βιολογικά κουρασμένο πνεύμα και σώμα.
Σε αυτές τις ηλικίες η ανάγκη για επιβεβαίωση ωθεί πιο συχνά στην απιστία από ό,τι στους νέους που δεν έχουν ανάγκη να αποδείξουν την υπεροχή τους που ούτως ή άλλως είναι πληθωρική και δεν χρήζει επιβεβαίωσης. Στις ηλικίες αυτές αυξάνεται η συχνότητα πολλές φορές για λόγους άρνησης της φθοράς και για λόγους άλλοθι στις σχέσεις («πρέπει να δείξω πως θέλω τον σύντροφό μου γιατί γκρινιάζει, υποψιάζεται» κ.λπ.). Σύμφωνα με την έρευνα, σε αυτές τις ηλικίες κάνουμε σεξ 3 φορές τον μήνα, ενώ από βιολογικής πλευράς θα μπορούσαμε και 1 φορά την ημέρα.
– Στις ηλικίες των 55 ετών και άνω τα πράγματα δυσχεραίνουν, πολλοί είναι χωρίς σύντροφο (διαζύγια, χηρεία) αλλά και βιολογικά κουρασμένοι, πολλές παθήσεις συνοδεύουν τις ηλικίες αυτές (καρδιά, διαβήτης, αγγεία) αλλά και η εμμηνόπαυση στις γυναίκες και η ανδροπενία (προοδευτική μείωση των ανδρογόνων) στους άνδρες είναι σαφή αίτια για τη δυσκολία της ερωτικής τους ζωής.
Τα ζευγάρια αυτής της ηλικίας όμως έχουν αυξημένη ερωτική δραστηριότητα ψυχολογικής πυροδότησης, γιατί θέλουν να ζήσουν και να χαρούν τον έρωτα τώρα που οι υποχρεώσεις από παιδιά και οικογένεια έχουν απομακρυνθεί. Η εμπειρία επίσης της ηλικίας και η υπέρβαση (διόρθωση) λανθασμένων συμπεριφορών κατά τη σεξουαλική πρακτική της προηγούμενης ερωτικής ζωής κάνει πολλές φορές καλύτερους εραστές τους άνδρες και τις γυναίκες με περισσότερους και πιο έντονους οργασμούς. Και σε αυτές τις ηλικίες, η συχνότητα του σεξ είναι 3 φορές τον μήνα, αλλά η βιολογική ικανότητα είναι για καθημερινά.
Άλλο το βιολογικό ρολόι, άλλο η πραγματική ζωή
-Όλοι οι άνθρωποι έχουν τη βιολογική ικανότητα για καθημερινή σεξουαλική πράξη
-Ένας υγιής άντρας μπορεί να έχει τουλάχιστον 2 ώρες στυτική ικανότητα το 24ωρο
-Η σεξουαλική πρακτική διαφοροποιείται αναλόγως με τη βιολογική ικανότητα, η οποία αλλάζει ανά δεκαετία
-Ένας άνδρας ηλικίας 25 ετών έχει τεράστια αποθέματα φαντασίας και βιολογικής επιθυμίας (υψηλά ανδρογόνα στο αίμα κ.λπ.), άρα μπορεί να κάνει σεξ και 3-4 φορές την ημέρα
-Ένας άντρας ηλικίας 45 ετών κάνει πιο προγραμματισμένο σεξ, γιατί βιολογικά και ψυχολογικά έχει άλλες προτεραιότητες

Tι σημαίνει το ντύσιμο για τη σεξουαλικότητά μας;

Ενδυμασία και σεξουαλικότητα
«Ο ανδρικός και γυναικείος ρόλος  ως  παράσταση»
Από το Φύλλο Συκής στον παράδεισο οι συμβολισμοί στην ενδυμασία  έχουν διαμορφώσει τη σεξουαλική ταυτότητα και συμπεριφορά σε όλη την ιστορία του πολιτισμού. Η σήμανση του ενδύματος μπορεί να περιγράψει ιστορικά την σεξουαλική ταυτότητα μιας κοινωνίας, αφού η εικόνα  είναι  μια συμπυκνωμένη, εννοιολογικά, ανάλυση της διανοητικής  και πολιτιστικής πραγματικότητας που διαπερνά ένα πολιτισμό.
Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης, Χειρουργός, Ουρολόγος -Ανδρολόγος και Πρόεδρος του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών.

Στις πρωτόγονες κοινωνίες, το ρούχο έχει χρηστικό και μόνο χαρακτήρα, αφού προφυλάσσει  από  το αφιλόξενο περιβάλλον  που ήσαν εκτεθειμένοι οι πρώτοι όρθιοι πρόγονοι μας… Η ενδυμασία ήταν ένα δάνειο από το πλούσιο φυσικό περίγυρο, είτε αυτό ήταν το δέρμα του ζώου, είτε ένα μεγάλο φύλλο δέντρου.
Οι πρωτόγονοι λαοί δεν έχουν την αίσθηση της αιδούς για τα γεννητικά τους όργανα, άρα δε έχουν και καμία διάθεση να τα κρύψουν, η προστασία με τη μορφή πρωτόγονων ασπίδων στην ευαίσθητη γεννητική ζώνη είχε μόνο λειτουργικό χαρακτήρα.
Αντίθετα στην άγρια κοινωνία που είναι μεταγενέστερο βήμα στην εξέλιξη, το σώμα τους ελεύθερο και γυμνό μπορούσε να συμβολίζει  με χρωματικές αναπαραστάσεις, τη θέση του μέλους της ομάδας  ως κυνηγού, πολεμιστή, ιερέα, γιατρού, μάγου κλπ… Στη περίοδο της άγριας κοινωνίας όπου υπάρχει μια κυκλική αργή τελετουργία για το ρολό των μελών της Φυλής, η σημειολογία  του ρούχου και του ζωγραφισμένου σώματος παρακολουθεί την φύση με απόλυτα αρμονικό τρόπο …. Τα ζώα της ζούγκλας  δίνουν με απλούς συμβολισμούς  την περιγραφή  της ικανότητας του κάθε μέλους της φυλής.
Στην ΑΓΡΙΑ κοινωνία, κατά Levi Strauss, ο πολιτισμός και η ενδυμασία επιδεικνύουν μια ήπια, χωρίς συγκρούσεις εξέλιξη,  που οι αλλαγές εναρμονίζονται  με την σοφή και οικονομική ανάπτυξη  της φυσικής πραγματικότητας, σε αντίθεση με την  ΠΟΛΙΤΙΣΜΕΝΗ  κοινωνία που η διανοητική υπερπαραγωγή  δημιουργεί εντροπία ενεργείας και συγκρούσεων.
Στον Levi Strauss, η διαφορά δυτικού τρόπου παραγωγής και πρωτόγονου αντίστοιχα, δεν πρέπει να στιγματίζεται με τον ορισμό  απολίτιστος, όπως είχε επικρατήσει, αλλά με κριτήριο την κυκλική, ψυχρή και ήπια εκμετάλλευση των φυσικών πόρων, όπως γίνεται στις άγριες κοινωνίες και την  ανοδική και βίαιη παραγωγή, όπως γίνεται στις βιομηχανικές κοινωνίες.
Ο Levi Strauss τονίζει πως και οι δυο μορφές εξέλιξης είναι πολιτισμός απλά με άλλο ρυθμό. Ξαναβάζοντας στη θέση της μια ισότητα και ένα σεβασμό στη διαφορετικότητα των πολιτισμών που ο βιομηχανικός τρόπος παραγωγής δυστυχώς κατέστρεφε στο όνομα της εξέλιξης και του υπέρμετρου και  άπληστου  τρόπου  εκμετάλλευσης των  άγριων αλλά ακίνδυνων πολιτισμών από τους  πολιτισμένους  και βίαιους  αποικιοκράτες.
Άρα μια παράμετρος της ενδυμασίας  στην πολιτιστική  εξέλιξη  έχει σχέση  με το πόσο φυσικά και ήπια  εξελίσσεται  η οργάνωση παραγωγής  ή το αντίθετο της, ποσό βίαια και άναρχα.
Τα πρώτα ρούχα με ερωτικό συμβολισμό στους θερμούς πολιτισμούς.
Μια πρώτη  διαφορά στην ενδυμασία των ψυχρών και θερμών πολιτισμών που έχει σχέση με την ερωτική πρόκληση,  περιέχει  ήδη την επιθετική προς το φυσικό περιβάλλον στάση  των  κοινωνιών  και τον τρόπο άντλησης  πρώτων υλών με τις  οποίες θα κατασκευαστούν  απλά κάποια χρηστικού τύπου ρούχα  για προστασία  από το ψυχρό ή θερμό περιβάλλον, ενώ σε θερμούς πολιτισμούς, τα ρούχα δεν έχουν σχέση με τη προστασία αλλά κυρίως με την επίδειξη συμβολισμών  εξουσίας  και ερωτικού καλέσματος  των δυο φύλων.
Αυτό γίνεται κατανοητό  σε όλους τους πολιτισμούς μετά  την ΑΓΡΙΑ  κοινωνία, όπου η πολυπλοκότητα και το βαρύτιμο μιας στολής συνήθως συνοδεύει  και την αντίστοιχη θέση στην ιεραρχία,  της κοινωνικής ιεραρχίας.  Ο πλούτος μιας οικογένειας θα συνοδεύεται  πάντα από μια αντιστοίχιση  στην ποιότητα και την τιμή της οικογενειακής ενδυμασίας.
 Οι συμβολισμοί της σχέσης  στολής, τάξης  και ιεραρχίας αποτυπώνονται ακόμα πιο ξεκάθαρα στις  ενδυματολογικές επιλογές του στρατού και της εκκλησίας.
Η αυστηρότητα των γραμμών, τα χρώματα  και το ηθικό βάρος των στολών της εξουσίας  εμπνέουν στον υπήκοο, απόσταση  ετών φωτός από την λαμπρότητα της δύναμης της έτσι που οι κοινοί θνητοί να έχουν δέος αλλά και υποταγή στα κελεύσματα της. Η  συμβολική τάξη μοιάζει  τόσο φυσική, που η βία στις σχέσεις  υποταγής  γίνεται  αποδεκτή πλέον, σαν η μόνη φυσική και υγιής τάξη στην κοινωνική ιεραρχία .

Όταν το ρούχο κρύβει τον ερωτισμό
Η αυστηρότητα της ενδυμασίας  επιλεγμένη προσεκτικά από τους ιδεολογικά ανώτερους θεσμούς  δίνει μηνύματα συνήθως στέρησης των σωματικών ηδονών, τονίζοντας την ανωτερότητα  του  πνευματικού  σε σχέση με το κατώτερο σωματικό.
Οι υπηρέτες των θεσμών, ιερείς και στρατιωτικοί κλεισμένοι μέσα σε πανοπλίες, μεταλλικές ή υφασμάτινες, τονίζουν  την απέχθεια  που πρέπει να έχει κανείς για το σωματικό ατελές σε σχέση με το ιερό και άπιαστο τέλειο  πνεύμα, που αντιπροσωπεύει σε όλες τις θρησκείες την εντολή του ΠΑΤΕΡΑ  Θεού και τιμωρού, που εξ' αποκαλύψεως, κατέχει μόνο την αλήθεια για την φυσική ατέλεια των σωμάτων και που μόνο με το Άγιο Πνεύμα θα μπορούσαν τα ατελή ανθρώπινα όντα να  ακουμπήσουν την αποκαλυπτική αλήθεια του ΛΟΓΟΥ.

Το ρούχο και ο Χριστιανισμός. Μια πουριτανιστική προσέγγιση του ενδύματος.
Ο Χριστιανισμός αποτέλεσε για την ενδυμασία μια νέα θεώρηση της ερωτικής και σεξουαλικής πρακτικής, που συνοδεύτηκε από τον πουριτανιστικό τρόπο προσέγγισης της σωματικής ηδονής και της Διονυσιακής λατρείας των τελετών που επικρατούσαν στην αρχαιότητα.
Στην Αρχαία Ελλάδα, αλλά και στους Προελληνιστικούς πολιτισμούς, το γυμνό σώμα δεν αποτελούσε ποτέ ντροπή και ταμπού, αντίθετα λατρεύτηκε σε όλο το μεγαλείο η ομορφιά αυτών των, αγαλμάτινης ομορφιάς, νέων και νεανίδων όπως εντέλει απεικονίστηκαν σε όλα  τα αρχαία μνημεία  της περιόδου εκείνης…

Το ρούχο και ο ερωτισμός στην αρχαία Ελλάδα.
Τα σώματα που έπλασε ο Φειδίας ως αγάλματα, ήσαν αντίγραφα των νέων της εποχής που συνήθως κυκλοφόρησαν γυμνοί ή με ελάχιστα ρούχα, οι χλαμύδες των Αρχαίων δεν έκρυβαν τα  σώματα, αλλά αντίθετα τα τόνιζαν με υπονοούμενο ερωτισμού και πρόκλησης, αφού ο έρωτας στη πράξη των θνητών είχε θεϊκή έγκριση από τις θεότητες που τον προστάτευαν, την Αφροδίτη, τον Έρωτα, τον Απόλλωνα , τον Ερμή, τον Διόνυσο…
Στην αρχαία Φοινίκη, στην Αίγυπτο, στην Κνωσό  οι απεικονίσεις  γυναικών χωρίς στηθόδεσμο με τους μαστούς προτεταμένους και προκλητικούς δείχνει, πως σε αυτούς τους πολισμούς ο έρωτας δεν είχε καμία απαγόρευση, με την έννοια που τον συνοδεύει στους μεταγενέστερους χριστιανικούς χρόνους, της Δύσης και Ανατολής…
Οι ενδυματολογικές επιλογές όλων των πολιτισμών προχριστιανικά σε Ανατολή και Δύση  εξυμνούν τον έρωτα, τη γονιμότητα  και τη σεξουαλική πράξη σαν τα απόλυτα αγαθά που τους χάρισε η φύση και  οι θεότητες τους απλά νομιμοποιούσαν.  Από την Κίνα, στην Ινδία, στην αρχαία Ελλάδα  όλες οι λατρευτικές τελετές των ναών και των μνημείων τους αυτά εξυμνούν, χωρίς αιδώ και πουριτανισμούς.
Οι ενδυματολογικές επιλογές, όπως τουλάχιστον τις έχει διαφυλάξει η τέχνη της εποχής τους, τόνιζαν τον ερωτισμό στον δημόσιο χώρο, στους ναούς και στα παλάτια, όπου και σήμερα ακόμα μπορεί κάνεις να διαπιστώσει θαυμάζοντας τα.

Άρα ο ενδυματολογικός κώδικας  που περιόρισε την λατρεία του ερωτισμού  δεν υπήρχε πάντα και σε όλους τους πολιτισμούς.
Το ρούχο ανέκαθεν προσδιόριζε τον ανδρικό και γυναικείο ρόλο;
Η ενδυμασία ως παράσταση του ανδρικού και γυναίκειου ρόλου, δεν υπάρχει  στην μητριστική περίοδο, ούτε όμως στους Ελληνιστικούς και Ρωμαϊκούς χρόνους. Ο χιτώνας, ένα απλό ένδυμα που θυμίζει τη σημερινή απλή φούστα, μοιάζει να ντύνει ομοιόμορφα το ανδρικό και γυναίκειο σώμα  με κύριο στόχο την ευκολία κινήσεων και την προστασία από τον ήλιο και το κρύο…
Ανάλογες μορφές τέτοιων ενδυμάτων βρίσκουμε στους Ισλαμικούς πολιτισμούς, ακόμα και σήμερα,  που παρά την πουριτανική επίσης αισθητική, στόχο έχει να αποκρύψει από τα μάτια των ανδρών το γυναίκειο σώμα. Η στολή αυτή  έχει μια συνέχεια με τους χιτώνες  της Αθήνας και της Ρώμης.

Τι σημαίνει η αυστηρότητα της ενδυμασίας για μια κοινωνία;
Η αυστηρότητα της ενδυμασίας, συνήθως, συμβαδίζει με κοινωνίες που θέλουν να αποκόψουν την ερωτική διάθεση των πολιτών, αφού το τελετουργικό της οργάνωσης της παράγωγης απαιτεί προσήλωση στην εργασία, άρα απομάκρυνση του εργαζομένου από τις άσκοπες και οικονομικά ασύμφορες σεξουαλικές πρακτικές, που συνήθως θα αφαιρέσει δυνάμεις που θα ήσαν χρήσιμες μόνο στην παράγωγη έργου και οικονομικού πλούτου.
Στο Μεσαίωνα, η ενδυμασία γίνεται αυστηρή και επιβλητική, αφού έχει πλέον κυριαρχήσει ο Χριστιανικός φανατισμός που θέλει να τιμωρήσει τα σωματικά πάθη, γιατί τα θεωρεί εστίες αντίστασης στην επιβολή  μιας νέας τάξης οικονομικά κυρίαρχης, που μόνο με ανθρωποθυσίες  θα μπορούσε να συντηρήσει τους στρατούς της εποχής, που απαιτούσαν λουτρά αίματος για την εξάπλωση των βασιλείων και φέουδων της εποχής.
Η τιμωρία των επιθυμιών με θεϊκό κύρος ήταν από μονή της αρκετή, για να αποτρέψει τους άνδρες της εποχής σε μια ζωή  που είχε θέλγητρα περισσότερα από την συνεχή και μακροχρόνια στέρηση στα πεδία των μαχών, που ήταν τις περισσότερες φορές  επικίνδυνη για την ιδία τη ζωή τους.

«Μύθος» ότι καίμε πολλές θερμίδες κάνοντας σεξ;

Πολλά γράφονται και ακούγονται για το πόσες θερμίδες καίμε κατά τη διάρκεια του σεξ. Ολόκληροι μύθοι έχουν χτιστεί πάνω σε αυτό, όμως, ποια είναι η αλήθεια σχετικά με το κατά πόσο το σεξ μας αδυνατίζει τελικά;

Γράφει ο  Θεόδωρος Παλλαντζάς, Χειρουργός, Ουρολόγος-Ανδρολόγος, συνεργάτης του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών, www.andrologia.gr
Μια πρόσφατη δημοσίευση αναιρεί μια για πάντα το μύθο που θέλει τη σεξουαλική πράξη να ευθύνεται για την απώλεια μέχρι και 300 θερμίδων, καθώς και άλλους μύθους που σχετίζονται με την άσκηση και τη διατροφή
Αν και ήταν αρκετά ελκυστική η πεποίθηση ότι με μια σεξουαλική επαφή μπορεί κανείς να κάψει τόσες θερμίδες, η αλήθεια βρέθηκε να είναι πολύ διαφορετική.  Οι ερευνητές αποκαλύπτουν ότι  ο μέσος άνθρωπος καίει κατά τη διάρκεια μιας σεξουαλικής πράξης, η οποία βρέθηκε μάλιστα να διαρκεί μόλις 6 λεπτά, 21 θερμίδες. Η απώλεια ενέργειας δηλαδή κατά τη σεξουαλική πράξη μέσης διάρκειας, ισοδυναμεί με την απώλεια ενέργειας που έχει κανείς εάν περπατήσει γρήγορα για 6 λεπτά.
Στη δημοσίευση τους μάλιστα οι ερευνητές αναφέρουν ότι αυτές οι λανθασμένες υποθέσεις έχουν μερίδιο ευθύνης στην έξαρση της παχυσαρκίας που παρατηρείται σε παγκόσμιο επίπεδο.Μεταξύ των άλλων υποθέσεων που εξετάστηκαν ήταν το κατά πόσο η λήψη πρωινού ή τα ενδιάμεσα μικρογεύματα επηρεάζουν την πρόσληψη βάρους.
Διευκρινίστηκε ότι η παράλειψη του πρωινού μπορεί να οδηγήσει σε πρόσληψη βάρους ανάλογα με το αν τα άτομα έχουν συνηθίσει , ή όχι να παραλείπουν το πρωινό.  Τα ενδιάμεσα μικρογεύματα δεν ενθαρρύνουν την πρόσληψη βάρους.
Οι ερευνητές διευκρινίζουν πως τα επιστημονικά τεκμηριωμένα δεδομένα είναι αυτά που πρέπει να προάγονται από τους επαγγελματίες υγείας αρχικά και στη συνέχεια από την κοινή γνώμη, έτσι ώστε να μη διατηρούνται μύθοι που βασίζονται σε ανυπόστατες υποθέσεις και θέτουν σε κίνδυνο την υγεία και την ευεξία.

Η πρώτη φορά επηρεάζει ολόκληρη τη σεξουαλική ζωή;

Μια μελέτη που δημοσιεύτηκε πρόσφατα σε έγκυρο επιστημονικό περιοδικό και δημοσιεύτηκε στο medicalnewstoday αποκαλύπτει πως η πρώτη σεξουαλική εμπειρία μπορεί να επηρεάσει σημαντικά την υπόλοιπη σεξουαλική ζωή του ατόμου. Ο σκοπός των ερευνητών ήταν ακριβώς να εξετάσουν εάν το καθεστώς υπό το οποίο έχει κανείς τη παρθενική του σεξουαλική επαφή, μπορεί να έχει μακροχρόνιες συνέπειες.
Το άρθρο επιμελήθηκε ο Π. Δρέττας, Χειρουργός, Ουρολόγος-Ανδρολόγος, Δ/ντής του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών.

 Η «απώλεια  της παρθενίας» συχνά θεωρείται σημαντικός σταθμός στην πορεία της ανθρώπινης εξέλιξης και σηματοδοτεί τη μετάβαση στην ενήλικη ζωή. Παρόλα αυτά, η πραγματική σημασία της πρώτης σεξουαλικής επαφής δεν έχει μελετηθεί επαρκώς, με αποτέλεσμα το ενδιαφέρον των ερευνητών να στραφεί στην επίδραση που μπορεί αυτή να έχει, αναφορικά με τη συναισθηματική και τη φυσιολογική εξέλιξη.
Πιο συγκεκριμένα, στην προαναφερθείσα μελέτη, εξετάστηκε με ποιο τρόπο η σεξουαλική ικανοποίηση από την πρώτη εμπειρία έχει μακροχρόνια επίδραση στη σεξουαλική λειτουργία, καθώς και πως οι φυσιολογικές και συναισθηματικές ανταποκρίσεις της πρώτης φοράς, επηρεάζουν μακροπρόθεσμα τις σεξουαλικές εμπειρίες του ατόμου.
Οι θετικές επιδράσεις της πρώτης φοράς σε συναισθηματικό επίπεδο;
Σύμφωνα με τα ευρήματα, οι θετικές πρώτες σεξουαλικές εμπειρίες ήταν καλός προγνωστικός παράγοντας της φυσιολογικής και συναισθηματικής ικανοποίησης στη μετέπειτα ζωή. Ιδιαίτερα τα άτομα που  εισέπρατταν αγάπη και σεβασμό από το σύντροφό τους , δήλωσαν πως οι μετέπειτα σεξουαλικές εμπειρίες τους ήταν πιο ικανοποιητικές σε συναισθηματικό επίπεδο.
Οι ερευνητές ρώτησαν 331 νέους, άνδρες και γυναίκες, σχετικά με την πρώτη τους σεξουαλική εμπειρία. Οι συμμετέχοντες δήλωσαν ανώνυμα κατά πόσο η πρώτη αυτή εμπειρία τους προκάλεσε συναισθήματα άγχους, ικανοποίησης, ή μετάνοιας. Παράλληλα απάντησαν ερωτήσεις σχετικά με τη σεξουαλική τους ζωή που είχαν ως σκοπό να εξετάσουν το αίσθημα ελέγχου, ικανοποίησης κι ευεξίας. Τέλος, κράτησαν ο κάθε ένας ένα ημερολόγιο καταγραφής όλων των σεξουαλικών εμπειριών για δύο εβδομάδες.
Ποια ήταν η επίδραση της πρώτης φοράς σε σεξουαλικό επίπεδο; 
Η  ανάλυση των δεδομένων αποκάλυψε πως όσοι βίωσαν μεγαλύτερη φυσιολογική και συναισθηματική ικανοποίηση κατά την πρώτη σεξουαλική εμπειρία, είχαν πληρέστερη σεξουαλική ζωή και σε γενικές γραμμές ανέφεραν υψηλότερα επίπεδα ικανοποίησης από τη σεξουαλική τους λειτουργία, σε σύγκριση με αυτούς που βίωσαν περισσότερο άγχος και αρνητικά συναισθήματα.
Οι ερευνητές επισημαίνουν πως η μελέτη δεν αποδεικνύει  πως μια καλύτερη πρώτη φορά ισοδυναμεί με καλύτερη σεξουαλική ζωή γενικά.  Αναδεικνύει ωστόσο, πως η υποκειμενική εμπειρία της πρώτης σεξουαλικής επαφής, μπορεί να δημιουργήσει ένα γενικό μοτίβο σκέψης και συμπεριφοράς που θα καθοδηγεί τις μελλοντικές σεξουαλικές εμπειρίες και θα κατευθύνει την κατανόηση των πληροφοριών που σχετίζονται με τη σεξουαλικότητα.

AIDS: Το σύνδρομο που συνδέθηκε με τους ομοφυλόφιλους και τους ναρκομανείς

Πριν από 30 και πλέον χρόνια η ανθρωπότητα γνώρισε το AIDS. Το σύνδρομο επίκτητης ανοσοποιητικής ανεπάρκειας όπως είναι η επιστημονική ονομασία της ασθένειας άλλαξε  δραστικά την ανθρώπινη σεξουαλικότητα, όπως είχε κάνει το αντισυλληπτικό χάπι και η επανάσταση των χίπις στη δεκαετία του 1960.

O  κ. Πέτρος  Δρέττας, χειρουργός, ουρολόγος- ανδρολόγος, διευθυντής  του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών, περιγράφει την ιστορία της νόσου και δίνει πολύτιμες συμβουλές πρόληψης της σεξουαλικής –και όχι – υγείας μας.

Πότε εμφανίστηκε η ασθένεια του AIDS;

Η «επίσημη» αναφορά στην ασθένεια γίνεται στα τέλη της δεκαετίας του 1980 αλλά κομβικό έτος είναι το 1985 που ο ηθοποιός Ροκ Χάτσον  πεθαίνει από AIDS –τότε οι Ηνωμένες Πολιτείες και ο κόσμος όλος συνειδητοποιούν  ότι η νόσος είναι υπόθεση όλων. Με την πάροδο των χρόνων αυξανόταν ο αριθμός των ασθενών αλλά και των μολυσμένων από τον ιό HIV που προκαλεί το AIDS, αυξάνονταν όμως και οι προκαταλήψεις και τα στερεότυπα για το μείζον αυτό θέμα δημόσιας υγείας.

Το γεγονός ότι θεωρήθηκε περιθωριακή ασθένεια αλλά και νόσος των ομοφυλόφιλων είχε επιπτώσεις στον γενικό πληθυσμό;

Βεβαίως. Ακριβώς επειδή θεωρήθηκε ότι αφορά τους «ανώμαλους», τους  «ομοφυλόφιλους»  και όσους άλλους επιδίδονταν στις «ακατονόμαστες» σεξουαλικές τεχνικές τους αλλά και τους χρήστες ναρκωτικών, υποτιμήθηκε αρχικά από τον πολύ κόσμο. Το μεγαλύτερο κομμάτι της κοινωνίας θεώρησε ότι δεν τους αφορά ο ιός, η μετάδοσή του και η ασθένεια και έτσι γρήγορα ξεχάστηκε. Ξεχάστηκε σαν απειλή, ξεχάστηκε σαν πραγματικότητα, ξεχάστηκε σαν έναν ιό που μεταφέρεται και καταστρέφει μια από τις πιο σημαντικές εκφράσεις της ανθρώπινης ύπαρξης, την σεξουαλικότητα.
Δυστυχώς, τo aids συνοδεύτηκε από στερεότυπα, αφορισμούς και μύθους ακόμα και ανάμεσα σε μέλη της ιατρικής κοινότητας.

Αυτή η κατάσταση πότε άλλαξε;

Χρειάστηκε λιγότερο από μια δεκαετία για να διαπιστώσουν όλοι ότι η πραγματικότητα ήταν διαφορετική. Ότι το νόσημα δεν αφορά μόνο του ομοφυλόφιλους και τους  χρήστες ναρκωτικών. Ότι δεν χτυπά μόνο τους φτωχούς στην Αφρική – όπου πραγματικά τα ποσοστά στην υποσαχάρια Αφρική ξεπερνούν τον 50% του γενικού πληθυσμού. Ότι δεν  αφορά μόνο τις πόρνες. Άρχισαν να γεννιούνται παιδιά με AIDS, από γυναίκες κατά τα άλλα στο απυρόβλητο. Τα ποσοστά στην «πολιτισμένη» Δύση εκτοξεύτηκαν. Αυτό ωστόσο κινητοποίησε τους επιστήμονες, τους φορείς, τα κράτη, τους ανθρώπους.

Πλέον θεωρείται ένα χρόνιο νόσημα;

Aids δε σημαίνει αναγκαστικά θάνατος. Ταυτόχρονα η διαπίστωση και διάκριση μεταξύ φορέων – πασχόντων έδειξε ότι ο ασθενής με AIDS δεν πεθαίνει. Πρέπει να ζήσει με ένα χρόνιο νόσημα, να δουλέψει  με ένα χρόνιο νόσημα, να ερωτευτεί με ένα χρόνιο νόσημα, να κάνει σεξ με ένα χρόνιο νόσημα. Σήμερα είναι ξεκάθαρη η σκληρή πραγματικότητα των αριθμών: 33 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν πια μολυνθεί με τον ιό HIV. Το 2009 1.8 εκατομμύρια  άνθρωποι πέθαναν από AIDS. Περισσότεροι από 5 εκατομμύρια άνθρωποι  βρίσκονται σε αντι-ιική θεραπεία.

Πώς έχει η κατάσταση σήμερα σε ό,τι αφορά τη νόσο;

Φαίνεται ότι εμείς ξεχάσαμε τον ιό, ωστόσο εκείνος δεν μας ξέχασε. Η χώρα μας αποτελεί έναν από τους κύριους διαμεσολαβητές στις οδούς μετάδοσης του ιού HIV. Καταγράφονται  3 νέα περιστατικά μόλυνσης κάθε ημέρα – κι αυτό αφορά μόνο τα επίσημα καταγεγραμμένα περιστατικά.

Ας βάλουμε όμως τα πράγματα στην θέση τους. Ναι, το AIDS είναι ένα σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα.
 Ναι, το AIDS σκοτώνει.
 Αλλά: Το AIDS είναι πια ένα χρόνιο νόσημα όπως ο Σακχαρώδης Διαβήτης. 
Το AIDS δεν κολλάει με το φιλί, την χειραψία, τα ποτήρια του νερού και τα πιρούνια. 
Το AIDS έχει μικρότερη μολυσματική πιθανότητα από τον ιό της ηπατίτιδας Β και της ηπατίτιδας C,  δύο επίσης σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα. 
Το AIDS δεν μεταδίδεται μόνο με συγκεκριμένες σεξουαλικές τεχνικές π.χ τις πρωκτικές .
Το AIDS αφορά όλους τους σεξουαλικά ενεργούς ανθρώπους, άνδρες και γυναίκες. 
Και κυρίως το AIDS δεν μεταδίδεται με την κοινωνική συναναστροφή. Δεν μεταδίδεται με την φιλία. Δεν μεταδίδεται με την «κουβέντα». 
Μέχρι την δημιουργία της τελικής θεραπείας, όποτε και αν γίνει αυτό, φορείς του ιού, νοσούντες, γιατροί και κοινωνία, ας μιλήσουμε, ας ενημερώσουμε, ας γνωριστούμε, ας πάψουμε να φοβόμαστε.

Γιατί τα παντρεμένα ζευγάρια χάνουν την επιθυμία για σεξ;

Οι έγγαμοι ενώ ξεκινούν με καλές προθέσεις και έντονη σεξουαλική επιθυμία, με την ολοκλήρωση της πρώτης επταετίας φαίνεται να αρχίζουν να εξοικειώνονται με την ιδέα της αποχής από το σεξ! Ακολουθεί συνήθως γκρίνια, απιστία, και συχνά η κατάληξη είναι το διαζύγιο. Ο κύριος Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης, Χειρουργός Ανδρολόγος-Ουρολόγος και Πρόεδρος της Εταιρείας Μελέτης Ανθρώπινης Σεξουαλικότητας, μας εξηγεί γιατί τα παντρεμένα ζευγάρια χάνουν την επιθυμία για σεξ, στον έβδομο χρόνο του κοινού βίου;

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
-Πώς  αλλάξει η σεξουαλική ζωή των ζευγαριών κατά την διάρκεια του έγγαμου βίου;
 Τα ζευγάρια ξεκινώντας την κοινή τους ζωή απολαµβάνουν αυθόρµητα το σεξ σχεδόν, καθηµερινά και ισχυρίζονται ότι αυτό θα κρατήσει για πολλά χρόνια.  Άλλωστε η ερωτική επαφή και η σεξουαλική ταύτιση είναι η ενέργεια που τροφοδοτεί δύο ανθρώπους να φτάσουν στο γάµο και την ευτυχία. Αυτό δυστυχώς διαρκεί πολύ λίγο.
Όπως αποδεικνύεται από έρευνα πραγματοποίησε η Ελληνική Εταιρεία Μελέτης Ανθρώπινης Σεξουαλικότητας  σε 18.000 ζευγάρια, τα 2 πρώτα χρόνια του γάμου τα παντρεμένα ζευγάρια έρχονται σε επαφή 3 φορές τουλάχιστον την εβδομάδα, ο αριθμός μειώνεται σε μία φορά την εβδομάδα στον πέμπτο χρόνο, για να περιοριστεί τον έβδομο χρόνο σε 1 φορά το μήνα, συχνότητα η οποία οδηγεί στην πλήρη αποχή.
Στο ερώτηµα γιατί ο 7ος χρόνος του γάµου και όχι ο 2ος ή ο 10ος είναι η κρίσιµη καµπή στην ερωτική ζωή των παντρεµένων, δεν υπάρχει, τουλάχιστον µέχρι σήµερα, επιστηµονική απάντηση. Bέβαιο είναι ότι ισχύει, όχι µόνο στη χώρα µας αλλά διεθνώς. Eξάλλου, πρόσφατα στη Γερµανική Bουλή, προτάθηκε από γυναίκα βουλευτή η λύση του γάµου στον 7ο χρόνο υποχρεωτικά και η συνέχισή του µόνο εάν υπάρχει συναίνεση και των δύο συντρόφων!
 -Τι συνέπειες έχει η κάμψη των σεξουαλικών επαφών στο ζευγάρι;
Όταν οι σεξουαλικές επαφές μειώνονται ξεκινά η αντίστροφη μέτρηση. Τότε, η απιστία και η αναζήτηση νέων ερωτικών συντρόφων παίρνει θέση στη ζωή των παντρεμένων ζευγαριών οδηγώντας την σχέση στην καταστροφή. Συγκεκριμένα, ενώ τα 2 πρώτα χρόνια το 19,5% των ανδρών και μόνο το 6% των γυναικών δηλώνουν ότι απιστούν, στον έβδομο χρόνο τα ποσοστά ανέρχονται για τους μεν άνδρες στο 56,5%,στις δε γυναίκες στο 64,5%. Αιτία αυτής της κατάστασης είναι η κάθετη μείωση της επιθυμίας, δηλώνοντας και οι δύο σε ποσοστό 62% ότι δεν νιώθουν καμιά ερωτική έλξη ο ένας για τον άλλο.
-Πού οφείλεται η μείωση των σεξουαλικών επαφών στο ζευγάρι;
Οι ερμηνείες που επικρατούν για την μείωση της επιθυμίας στις μόνιμες σχέσεις είναι η βιολογική, η ψυχολογική και η πολιτισμική. Βάσει της βιολογικής ερμηνείας ευθύνονται τα γονίδιά μας που είναι από τη φύση τους πολυγαμικά.
Στις μακροχρόνιες σχέσεις τα ανδρογόνα που είναι οι επιθετικές ορμόνες που κινητοποιούν να κατακτήσει, τη δε γυναίκα να επιλέξει, φαίνεται πως μειώνονται, άρα το βιολογικό κίνητρο εξασθενεί. Εδώ παρατηρούμε και το σύνδρομο της ομοιοπληξίας: η εξοικείωση με το σύντροφό μας φέρνει απέχθεια για τη σωματική επαφή.
Σύμφωνα με την ψυχολογική προσέγγιση, η επιθυμία που είναι ένα συναίσθημα επιθετικό, υποκαθίσταται από την αγάπη και την τρυφερότητα αφαιρώντας από το ζευγάρι το παιχνίδι της διεκδίκησης και της κατάκτησης. Η πολιτισμική ερμηνεία υποστηρίζει πως ο γάμος νομιμοποιεί αυτό που στο μυαλό του καθένα είναι παράνομο. Η διαπίστωση ότι όταν αγαπώ δεν ποθώ και όταν ποθώ δεν αγαπώ μοιάζει να ερμηνεύει την υποκατάσταση των ορμητικών σεξουαλικών ενστίκτων με πιο κοινωνικά και καθώς πρέπει συναισθήματα με ιδεολογική υπεροχή.
-Σε ποιες ηλικίες είναι πιο συχνά τα διαζύγια; 
Η αναπαραγωγική δέσµευση του ζευγαριού φαίνεται πως δεν είναι σήµερα αρκετή για να κρατήσει τα δύο φύλα ενωµένα. Αυτό δείχνουν τόσο τα υψηλά ποσοστά απιστίας όσο και ο µεγάλος αριθµός των διαζυγίων κυρίως στον κρίσιµο 7ο χρόνο του γάµου. Σύµφωνα µε στοιχεία του Δικηγορικού Συλλόγου και της Δικηγόρου Aικατερίνης Συκιώτη, τα ζευγάρια που βρίσκονται στην παραγωγική ηλικία (35-39) είναι εκείνα που παίρνουν ευκολότερα διαζύγιο, αγγίζοντας τα 2.312, σε αντίθεση µε τις ηλικίες 55-59, όπου ο αριθµός των διαζυγίων υπολογίζεται στα  527.
 -Τα χάπια για το σεξ μπορούν να βοηθήσουν; 
Το μεγαλύτερο ποσοστό των ανδρών (80%) αναζητούν φαρμακευτική λύση, για να σώσει το γάµο του. Το 50% των ανδρών που αναζήτησαν το χάπι cialis, ήταν παντρεµένοι µε µεγάλη σεξουαλική αποχή στο γάµο τους (6 µήνες έως 1 χρόνο), µε περισσότερα από 7 χρόνια γάµου και όλοι περιέγραφαν σαφέστατα "Γιατρέ δώσε µου κάτι να σώσω το γάµο µου". Oι έρευνες που έχουμε πραγματοποιήσει στο παρελθόν, περιγράφουν τον άνδρα που θέλει φαρμακευτική υποστήριξη στην ηλικία των 40-45, ως οικονοµικά ευκατάστατο και κοινωνικά επιτυχηµένο. Είναι γενικά ευχαριστηµένοι, αλλά περιγράφουν ένα έλλειµµα ερωτικής επιθυµίας µέσα στο γάµο τους. Συνήθως, σε ένα μεγάλο ποσοστό, δε θέλουν να απιστήσουν γιατί θεωρούν την οικογένεια πολύ σοβαρή υπόθεση και αντλούν ευτυχία μέσα από αυτή. 
Ένα εξίσου μεγάλο ποσοστό όμως δεν αναζητά λύση. Πολλοί άνδρες αναζητούν κάποια αγωγή όταν πιεστούν από τη σύντροφο  ή όταν νοµίζουν ότι η σύντροφός τους έχει εραστή. Σήµερα, παρά την πληροφόρηση για το σεξ και τη σχετική "απελευθέρωση" που βιώνει η ελληνική κοινωνία, πολλοί άνδρες δεν παραδέχονται το πρόβληµα τους. 

Αν αδυνατίσω, θα κάνω καλύτερο σεξ;

Επηρεάζει η παχυσαρκία τη σεξουαλική μας ζωή; Μια νέα έρευνα αποδεικνύει πώς η παχυσαρκία, πέρα από τις ψυχολογικές επιπτώσεις στην αυτοεικόνα μας και την ερωτική διάθεση έχει και βιολογικές συνέπειες, δημιουργώντας σεξουαλική δυσκολία, σε άνδρες και γυναίκες.
Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης, Χειρουργός, Ουρολόγος-Ανδρολόγος, Πρόεδρος του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών.
 
Είναι γνωστό πως το αδυνάτισμα βελτιώνει την ποιότητα ζωής, αλλά και πως βελτιώνει και τη σεξουαλική ζωή, αυτό δε το γνωρίζαμε  η απλά  πιστεύαμε  πως ίσως,  η εικόνα να βελτιώνει  την ψυχολογία της ερωτικής ζωής «πιο αδύνατος πιο σέξι».
Μια καινούργια πολύ ενδιαφέρουσα έρευνα μελέτησε τις παραμέτρους της φυσιολογίας  της κυκλοφορίας και όχι μόνο τους ψυχολογικούς παράγοντες, όπως συνηθιζόταν έως τώρα. Οι γυναίκες που μελετήθηκαν ήσαν παχύσαρκες και προεμμηνοπαυσιακές  με προβλήματα κυκλοφορίας, διαβήτη και σεξουαλική δυσκολία.
Μπήκαν σε πρόγραμμα αδυνατίσματος με δίαιτα, άσκηση αλλά και ειδική  παρακολούθηση σε εξειδικευμένα κέντρα για διαβήτη και αδυνάτισμα.
Η μια ομάδα γυναικών έκανε δίαιτα και  άσκηση  στο σπίτι χωρίς άλλη όμως φροντίδα ενώ η δεύτερη ομάδα  έκανε δίαιτα, άσκηση , αλλά  εξεταζόταν τακτικά σε κλινική διαβήτη  από εξειδικευμένο προσωπικό.
Τα αποτελέσματα  στην σύγκριση των δυο αυτών ομάδων, έδειξαν πως οι γυναίκες με στενή ιατρική παρακολούθηση,  είχαν σαφέστερη βελτίωση στην σεξουαλική ζωή τους  από τις άλλες, που απλά έκαναν δίαιτα για απώλεια βάρους.
Το συμπέρασμα της μελέτης είναι πως πιθανό στα ειδικά κέντρα η παχυσαρκία να αντιμετωπίζεται ως νόσος συνολικά, με ρύθμιση του διαβήτη και του αγγειακού προβλήματος που τον συνοδεύει.
 Είναι γνωστό πως η παχυσαρκία κρύβει μεταβολικό πρόβλημα, δηλαδή διαβήτη και πάθηση της μικροκυκλοφορίας,  άρα το πιο πιθανό είναι πως με την εντατική αγωγή στις παχύσαρκες ο διαβήτης  ρυθμίζεται,  η αντίσταση στην ινσουλίνη  βελτιώνεται, άρα έχουμε καλύτερη μικροκυκλοφορία  των γεννητικών οργάνων, άρα και καλύτερη σεξουαλική ζωή.
-Πόσο σημαντική είναι η μικροκυκλοφορία  των γεννητικών οργάνων για τη σεξουαλική ζωή;
Είναι πλέον τεκμηριωμένο  πως  η μικροκυκλοφορία  των γεννητικών οργάνων, τόσο στον άνδρα  αλλά  και στη  γυναίκα,  παίζει σημαντικό ρόλο για την  ολοκλήρωση της συνουσίας και του  οργασμού  και  είναι επίσης  πολύ  μελετημένο το φαινόμενο  της   δυσκολίας  που παρατηρείται σε πληθυσμούς  με διαβήτη  και παχυσαρκία, λόγω  της  μειωμένης κυκλοφορίας.
 Το μήνυμα είναι πως δεν παίζουμε με την πάθηση που λέγεται παχυσαρκία γιατί θα έχουμε  δυσκολίες  και στην ερωτική ζωή, όχι μόνο στα ζωτικά όργανα όπως μάτια, νεφρά, πόδια άρα προσέχουμε σαν τα μάτια μας  τον διαβήτη και  τρώμε λιγότερα κοψίδια στη Βάρη τις Κυριακές.

X

Αγαπητοί αναγνώστες,

Σας ενημερώνουμε ότι το boro.gr προσφέρει καθημερινά (Δευτέρα-Παρασκευή) δωρεάν ψυχολογική υποστήριξη με επαγγελματίες ψυχολόγους.

Κάντε κλίκ εδώ για να συνδεθείτε και να ενημερωθείτε για τις ώρες λειτουργίας.
X