Ουρολογία

Οι υπογόνιμοι άνδρες κινδυνεύουν από καρκίνο!

Οι άνδρες που δεν είναι γόνιμοι, επειδή πάσχουν από έλλειψη σπερματοζωαρίων στο σπέρμα τους (αζωοσπερμία), κινδυνεύουν περισσότερο να αναπτύξουν καρκίνο, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα. Αν μάλιστα η διάγνωση γίνει πριν την ηλικία των 30 ετών, τότε ο κίνδυνος είναι οκταπλάσιος.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή ουρολογίας Μάικλ Άιζενμπεργκ της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου Στάνφορντ της Καλιφόρνιας, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό για θέματα γονιμότητας και στειρότητας «Fertility and Sterility», μελέτησαν τις περιπτώσεις 2.238 μη γόνιμων ανδρών με μέση ηλικία 36 ετών, από τους οποίους οι 451 εμφάνιζαν αζωοσπερμία.
Η μελέτη έδειξε ότι γενικώς οι άνδρες με πρόβλημα γονιμότητας (όχι κατ' ανάγκη με έλλειψη σπερματοζωαρίων) έχουν 1,7 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανίσουν καρκίνο σε σχέση με τον γενικό πληθυσμό. Όμως στην περίπτωση των ανδρών με αζωοσπερμία, ο κίνδυνος είναι σχεδόν τριπλάσιος, ενώ για τους υπογόνιμους άνδρες χωρίς αζωοσπερμία ο κίνδυνος καρκίνου είναι αυξημένος μόνο κατά 1,4 φορές. Ειδικά, για τους άνδρες κάτω των 30 ετών με αζωοσπερμία, ο κίνδυνος τουλάχιστον οκταπλασιάζεται, κάτι που δεν συμβαίνει όμως με τους στείρους άνδρες, οι οποίοι δεν έχουν έλλειψη σπερματοζωαρίων.
«Ο κίνδυνος ενός αζωοσπερμικού άνδρα να εμφανίσει καρκίνο, είναι παρόμοιος με αυτόν ενός μέσου άνδρα μεγαλύτερου κατά δέκα χρόνια», δήλωσε ο Άιζενμπεργκ. Εκτιμάται ότι περίπου το 15% των ανδρών ηλικίας 15 έως 45 ετών πάσχουν από κάποια μορφής υπογονιμότητα και από αυτούς το 1% εμφανίζουν έλλειψη σπερματοζωαρίων στο σπέρμα τους.
«Υπάρχουν στοιχεία ότι η στειρότητα μπορεί να αποτελεί βαρόμετρο για τη συνολική υγεία ενός άνδρα», δήλωσε ο Αμερικανός ουρολόγος. Προηγούμενες έρευνες έχουν συσχετίσει την ανδρική στειρότητα με τον καρκίνο των όρχεων, αλλά η νέα μελέτη δείχνει ότι ο κίνδυνος καρκίνου επεκτείνεται και σε άλλα όργανα.
Η αζωοσπερμία εμφανίζεται, είτε όταν οι όρχεις δεν παράγουν αρκετά σπερματοζωάρια, πιθανώς λόγω γενετικών ανωμαλιών, είτε όταν τα παραγόμενα σπερματοζωάρια εμποδίζονται λόγω κάποιας οργανικής βλάβης να φθάσουν στο σπέρμα. Ο Άιζενμπεργκ εκτίμησε ότι είναι πιθανό η αζωοσπερμία και ο καρκίνος να μοιράζονται κοινές γενετικές αιτίες στον ίδιο άνθρωπο.
Πηγή: ΑΜΠΕ

Δωρεάν ουρολογικοί έλεγχοι σε όλη την Ελλάδα!

Με το σύνθημα «Γιατί να αλλάζεις ακόμα πάνες, όταν μπορείς να αλλάξεις ζωή», η Ελληνική Ουρολογική Εταιρεία (ΕΟΕ) υλοποιεί εκστρατεία ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης του κοινού για την Ακράτεια και το Σύνδρομο Υπερλειτουργικής Κύστης. Αν και πρόκειται για μια νόσο που επηρεάζει σημαντικά την καθημερινότητα του πάσχοντος και υποβαθμίζει την ποιότητα της ζωής του, υπολογίζεται πως πάνω από το 50% των ασθενών δεν συμβουλεύονται τον ειδικό ουρολόγο και κρύβουν το πρόβλημά τους, υποφέροντας.
Στο πλαίσιο της εκστρατείας, η Ελληνική Ουρολογική Εταιρεία και μέλη αυτής, πραγματοποιούν δωρεάν ουρολογικούς ελέγχους για την ακράτεια σε όλη την Ελλάδα, για άνδρες και γυναίκες, από τη Δευτέρα 27 έως και την Παρασκευή 31 Μαΐου 2013.
Οι ενδιαφερόμενοι  μπορούν να καλέσουν  στην ειδική  γραμμή  της  ΕΟΕ, στο τηλέφωνο 21 21 21 1050 (αστική χρέωση) καθημερινά, από Δευτέρα έως Παρασκευή, από τις 9 το πρωί μέχρι τις 9 το βράδυ, για πληροφορίες σχετικά με το πρόγραμμα και τα συνεργαζόμενα ιατρεία και νοσοκομεία, που συμμετέχουν στους δωρεάν ελέγχους.
Τι είναι η ακράτεια;
Η ακράτεια χαρακτηρίζεται από απώλεια ούρων χωρίς τη θέληση του ασθενούς. Οι συχνότερες μορφές είναι η ακράτεια προσπαθείας που εμφανίζεται όταν ο ασθενής βήχει, φτερνίζεται, γελά ή σηκώνει βάρος και η επιτακτική ακράτεια που συνοδεύεται από ξαφνική και έντονη επιθυμία για ούρηση και χαρακτηρίζει το Σύνδρομο της Υπερλειτουργικής Κύστης. Η ακράτεια προσπαθείας είναι η συχνότερη μορφή και αφορά το 20% των γυναικών, ηλικίας από 20 έως 65 ετών, κυρίως μετά την εμμηνόπαυση, ή γυναίκες πολύτοκες και υπέρβαρες.
Η Υπερλειτουργική Κύστη είναι επίσης πολύ συχνή, καθώς αφορά περίπου το 12% των ανδρών και γυναικών, άνω των 40 ετών. Υπολογίζεται πως στην Ελλάδα το ποσοστό αυτό αντιστοιχεί σε περισσότερους από 650.000 πάσχοντες.
Ποια είναι τα συμπτώματα της ακράτειας;
Τα συμπτώματα της είναι η επιτακτικότητα (αιφνίδιο, ισχυρό αίσθημα επιθυμίας για ούρηση), η συχνουρία (ούρηση 8 ή περισσότερες φορές το 24ωρο), η νυκτουρία (ούρηση κατά τη διάρκεια της νύχτας) και η επιτακτική Ακράτεια Ούρων (ακούσια διαφυγή ποσότητας ούρων μετά από απότομο και συνεχές αίσθημα επιτακτικής ούρησης, που δεν μπορεί να ανασταλεί).
Η ακράτεια ούρων είναι μια ιατρική κατάσταση που επηρεάζει αρνητικά την καθημερινότητα και την ποιότητα ζωής του ασθενή. Για παράδειγμα:
-Περιορίζει την κοινωνική του ζωή, καθώς δε μπορεί για παράδειγμα να ταξιδέψει, να πάει στον κινηματογράφο, σε αθλητικές ή άλλες εκδηλώσεις. Αντίθετα, επιλέγει να μείνει σπίτι, ώστε να έχει εύκολη πρόσβαση στην τουαλέτα.
-Δεν απολαμβάνει τον νυκτερινό ύπνο, γιατί σηκώνεται 2 ή περισσότερες φορές να ουρήσει.
-Αποφεύγει τις σεξουαλικές σχέσεις φοβούμενος τη διαφυγή ούρων.
-Πρόβλημα επίσης αντιμετωπίζει και στον εργασιακό του χώρο.
Παρουσιάζει σημαντικά αρνητικές επιδράσεις στη φυσική, συναισθηματική και ψυχική τους κατάσταση και πολύ συχνά συνδυάζεται με αίσθημα ντροπής, απομόνωσης και κατάθλιψης.
Πώς γίνεται η διάγνωση της νόσου;
Η διάγνωση της νόσου γίνεται εύκολα από τον ειδικό Ουρολόγο, βάση κυρίως των συμπτωμάτων, αλλά και με τη βοήθεια απλών ερωτηματολογίων. Παράλληλα, με την καθοδήγηση του ειδικού, γίνεται η επιλογή της κατάλληλης θεραπείας και η αποτελεσματική αντιμετώπιση των συμπτωμάτων της νόσου.  
Η αντιμετώπιση της νόσου βοηθάει τους πάσχοντες να απαλλαγούν από τα ενοχλητικά συμπτώματα, που τους φέρνουν συχνά σε δύσκολη θέση, ενώ παράλληλα τους δίνει τη δυνατότητα να συμμετέχουν ξανά στις αγαπημένες τους κοινωνικές δραστηριότητες, να ασκήσουν χωρίς προβλήματα τις επαγγελματικές τους υποχρεώσεις και να βελτιώσουν τις διαπροσωπικές τους σχέσεις, αλλά και τη συνολική ποιότητα ζωής τους.

Αίμα στα ούρα. Τι μπορεί να συμβαίνει;

Η εμφάνιση του αίματος στα ούρα – γνωστή ιατρικά ως αιματουρία – συνήθως δεν αποτελεί λόγο σοβαρής ανησυχίας. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει πως  πρέπει να αγνοηθεί.

Τα συμπτώματα:

Εάν υπάρχει αίμα στα ούρα, το σύμπτωμα είναι το προφανές. Αντί του κανονικού υποκίτρινου χρώματος, τα ούρα μπορεί να είναι ροζ, κόκκινα, καφέ-κόκκινα, ή να έχουν το χρώμα του τσαγιού. Πρόκειται για αυτό που οι γιατροί αποκαλούν μακροσκοπική αιματουρία. Μερικές φορές, το αίμα στα ούρα δεν είναι ορατό με γυμνό μάτι και η παρουσία των ερυθρών αιμοσφαιρίων μπορεί να ανιχνευθεί μόνο από το εργαστήριο. Αυτό είναι αυτό που οι γιατροί αποκαλούν μικροσκοπική αιματουρία. Η αιματουρία μπορεί, επίσης,  να εμφανιστεί χωρίς οποιοδήποτε άλλο σύμπτωμα.

Πού οφείλεται η αιματουρία:

Οι πιο κοινές αιτίες εμφάνισης του αίματος στα ούρα περιλαμβάνουν:
-Λοιμώξεις της ουροδόχου κύστης και των νεφρών
-Πέτρες στην ουροδόχο κύστη ή στα νεφρά
-Ορισμένες ασθένειες των νεφρών, όπως η φλεγμονή στο σύστημα φιλτραρίσματος των νεφρών (σπειραματονεφρίτιδα).
-Ο διευρυμένος προστάτη (καλοήθης υπερπλασία του προστάτη) ή καρκίνος του προστάτη
-Κληρονομικές ασθένειες όπως η δρεπανοκυτταρική αναιμία και η ινοκυστική νόσος των νεφρών.
-Ορισμένα φάρμακα, όπως η ασπιρίνη, η πενικιλίνη, η ηπαρίνη, η κυκλοφωσφαμίδη και η φαιναζοπυριδίνη-Όγκος στην ουροδόχο κύστη, το νεφρό ή τον προστάτη
-Νεφρική βλάβη από ατύχημα
-Η έντονη άσκηση

Προσοχή: Μερικές φορές, αυτό που φαίνεται να είναι αίμα στα ούρα είναι πραγματικά κόκκινη χρωστική ουσία από άλλες πηγές, όπως οι χρωστικές ουσίες των τροφίμων ή φαρμάκων.

Η θεραπεία:

Η θεραπεία στοχεύει στην εκάστοτε αιτία. Μετά τη θεραπεία, ο γιατρός σας θα επανεξετάσει τα ούρα σας για να δει αν το αίμα έχει φύγει. Αν εξακολουθείτε να έχετε αίμα στα ούρα σας, μπορεί να χρειαστεί πρόσθετες εξετάσεις ή επίσκεψη σε ουρολόγο. Συνήθως, δεν χρειάζεται θεραπευτική αγωγή αν δεν είναι σοβαρή η κατάσταση που προκαλεί την αιματουρία.

Αν δεν εμφανιστεί κάποια αιτία κατά την αρχική αξιολόγηση, ο γιατρός σας μπορεί να σας συμβουλεύσει να κάνετε ξανά μία εξέταση ούρων και αρτηριακής πίεσης κάθε 3-6 μήνες, ειδικά αν υπάρχουν παράγοντες κινδύνου για καρκίνο της ουροδόχου κύστης, όπως είναι η ηλικία των 50 ετών και άνω, το κάπνισμα και η  έκθεση σε ορισμένα βιομηχανικά χημικά προϊόντα.

Πώς θα απαλλαγώ από τις πέτρες στα νεφρά;

Οι πέτρες στα νεφρά μπορεί να μην είναι μία απαραίτητα επικίνδυνη κατάσταση για την υγεία μας, όμως είναι πολύ επώδυνη. Ανάλογα με τον τύπο της πέτρας και την αιτιολογία της ο τρόπος αντιμετώπισης μπορεί να διαφέρει γι' αυτό και θα πρέπει να συμβουλευόμαστε πάντα τον θεράποντα ιατρό μας.
Τι είναι οι πέτρες στα νεφρά;
Οι πέτρες στα νεφρά (ή αλλιώς νεφρική λιθίαση) είναι μικρές, σκληρές καταθέσεις που σχηματίζονται μέσα τα νεφρά μας. Οι πέτρες δημιουργούνται από μεταλλικά και όξινα άλατα. Έχουν πολλές αιτίες εμφάνισης και μπορούν να επηρεάσουν οποιοδήποτε τμήμα του ουροποιητικού μας συστήματος – από τα νεφρά μέχρι την ουροδόχο κύστη. Το να έχει κανείς πέτρες στα νεφρά  είναι μία αρκετά επίπονη κατάσταση, αλλά οι βλάβες που προκαλούνται συνήθως δεν είναι μόνιμες.
Ποια είναι τα συμπτώματα;
Μια πέτρα στα νεφρά δεν μπορεί να προκαλέσει συμπτώματα μέχρι τη στιγμή που θα αρχίσει να κινείται στο νεφρό σας ή θα περάσει στον ουρητήρα σας – το σωλήνα που συνδέει το νεφρό και την ουροδόχο κύστη. Σε αυτό το σημείο, τα συμπτώματα που μπορεί να εμφανιστούν είναι:  ο έντονος πόνος στα πλευρά, ο πόνος που απλώνεται στο κάτω μέρος της κοιλιάς και στη βουβωνική χώρα, ο πόνος που έρχεται κατά κύματα και αυξομειώνεται σε ένταση, ο πόνος κατά την ούρηση, τα ροζ, κόκκινα ή καφέ ούρα, τα δυσώδη ούρα, η ναυτία και ο έμετος, η  επίμονη ανάγκη για ούρηση, η ούρηση πιο συχνά από το συνηθισμένο, ο πυρετός και τα ρίγη.
Που οφείλεται η εμφάνιση πέτρας στα νεφρά;
Οι πέτρες στα νεφρά συχνά δεν έχουν σαφή αιτιολογία, αν και διάφοροι παράγοντες μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο εμφάνισής τους. Σχηματίζονται συνήθως όταν τα ούρα μας περιέχει περισσότερες ουσίες  όπως ασβέστιο, το οξαλικό και το ουρικό οξύ. Αν τα ούρα μας , τα ούρα μας δεν έχουν τις απαραίτητες ουσίες που αποτρέπουν τις κρυσταλλικές ουσίες να κολλήσουν μεταξύ τους, δημιουργείται ιδανικό περιβάλλον για την ανάπτυξη πέτρας στα νεφρά.
Πώς αντιμετωπίζονται οι πέτρες στα νεφρά;
Η  θεραπεία για τις πέτρες στα νεφρά διαφέρει ανάλογα με τον τύπο της πέτρας και την αιτιολογία της.
Μικρές πέτρες με ελάχιστα συμπτώματα: Οι περισσότερες πέτρες στα νεφρά δεν απαιτούν επεμβατική θεραπεία. Μπορείτε να τις αντιμετωπίσετε με τις εξής συμβουλές:
-Πίνετε νερό. Η κατανάλωση 2-3 λίτρα την ημέρα βοηθά να καθαρίσετε το ουροποιητικό σας σύστημα..
-Παυσίπονα. Μια μικρή πέτρα μπορεί να προκαλέσει δυσφορία. Για την ανακούφιση από τον  ήπιο πόνο, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει παυσίπονα.
-Φαρμακευτική αγωγή. Ο γιατρός σας μπορεί να σας χορηγήσει αγωγή για να σας βοηθήσει, χαλαρώνοντας τους μύες του ουρητήρα σας.
Μεγάλες πέτρες με συμπτώματα: Οι  πέτρες στα νεφρά που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με συντηρητικά μέτρα – είτε επειδή είναι πάρα πολύ μεγάλες για να φύγουν από μόνες τους είτε επειδή προκαλούν αιμορραγία, νεφρική βλάβη  και λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος – μπορεί να απαιτήσουν επεμβατική θεραπεία. Για να απαλλαγείτε από αυτές μπορείτε να επιλέξετε έναν από τους παρακάτω τρόπους:
Ηχητικά κύματα:  Διαλύουν ορισμένες πέτρες στα νεφρά ανάλογα με το μέγεθος και τη θέση. Ο γιατρός σας μπορεί να σας συστήσει μια διαδικασία που ονομάζεται εξωσωματική λιθοτριψία με κρουστικά κύματα.
Χειρουργική επέμβαση: Συνίσταται για την αφαίρεση πολύ μεγάλων πετρών. Μια διαδικασία που ονομάζεται διαδερμική νεφρολιθοτομή περιλαμβάνει τη χειρουργική αφαίρεση πέτρας στα νεφρά με μικρά τηλεσκόπια και όργανα που εισάγονται μέσω μιας μικρής τομής στην πλάτη.
Αφαίρεση με ουρητηροσκόπιο. Για να αφαιρέσετε μια μικρότερη πέτρα στο νεφρό ή ουρητήρα, ο γιατρός σας μπορεί να περάσει ένα λεπτό φωτισμένο σωλήνα (ουρητηροσκόπιο) εξοπλισμένο με μια φωτογραφική μηχανή  μέσω της ουρήθρας και της ουροδόχου κύστης στον ουρητήρα σας.
Επέμβαση του παραθυρεοειδούς αδένα: Μερικές πέτρες ασβεστίου  προκαλούνται από υπερδραστήριο παραθυρεοειδή αδένα. Πρόκειται για τον αδένα που βρίσκεται στις τέσσερις γωνίες του θυρεοειδούς αδένα σας, ακριβώς κάτω από το μήλο του Αδάμ.
Πηγή: Mayoclinic.com

Πώς θα αντιμετωπίσω την ακράτεια ούρων;

Ο κύριος Ιωάννης Ζούμπος, χειρουργός ουρολόγος, μας εξηγεί πότε και γιατί εμφανίζεται η ακράτεια ούρων αλλά και πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί.

Πόσες γυναίκες αφορά το πρόβλημα της ακράτειας;

Η ακούσια απώλεια ούρων εμφανίζεται κυρίως στις μεσήλικες γυναίκες. Εκτιμάται ότι μία στις πέντε γυναίκες άνω των 50 χρόνων «βρέχεται» χωρίς να το θέλει. Ωστόσο, μπορεί να παρουσιαστεί ακόμη και σε νέες γυναίκες.

Πώς εκδηλώνεται η ακράτεια;

Η συνηθέστερη μορφή ακράτειας είναι αυτή που προκαλείται μετά το βήχα, το γέλιο ή το φτέρνισμα. Ονομάζεται ακράτεια από προσπάθεια και αφορά τις 9 στις 10 περιπτώσεις ακράτειας.

Σε σοβαρές περιπτώσεις, η απώλεια των ούρων μπορεί να παρουσιαστεί ακόμη και με ελάχιστη προσπάθεια, όπως π.χ. την ώρα που μια γυναίκα σηκώνεται. Αυτός ο τύπος ακράτειας (λέγεται ακράτεια από έπειξη) μπορεί να συνυπάρχει με την ακράτεια επιτακτικού τύπου, η οποία εκδηλώνεται με την ξαφνική και έντονη ανάγκη για ούρηση.

Συνεχής απώλεια ούρων χωρίς καμία εγκράτεια λέγεται ολική ακράτεια και συνηθέστατα οφείλεται σε παθολογική επικοινωνία του κόλπου με το ουροποιητικό σύστημα (π.χ. κυστεοκολπικό συρίγγιο μετά από υστερεκτομή).

Επίσης, η ακράτεια συνυπάρχει σε κάποιες περιπτώσεις νοσημάτων, σε παραμελημένο σακχαρώδη διαβήτη, πολλαπλή σκλήρυνση, που εκδηλώνεται ατονία της κύστης.

Που οφείλεται η απώλεια ούρων;

Γενικά η ακράτεια οφείλεται σε μυϊκή αδυναμία του ουροποιητικού συστήματος. Με απλά λόγια, ατονεί η λειτουργία των μυών της ουρήθρας, ενώ μπορεί να συνυπάρχει και χαλάρωση στις ίνες του κολλαγόνου και της ελαστίνης που τους περιβάλλουν. Επίσης, σε ανατομικό πρόβλημα της ουροδόχου κύστης ή της ουρήθρας.

Η ακράτεια από έπειξη δεν είναι ακριβώς γνωστό που οφείλεται, με εξαίρεση τις περιπτώσεις εκείνες όπου υπάρχει νευρολογικό υπόστρωμα (αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια, πολλαπλή σκλήρυνση κ.α.).

Πώς αντιμετωπίζεται;

Τις περισσότερες φορές, η λήψη του ιστορικού της γυναίκας και η κλινική εξέταση από το γιατρό αρκούν για τη διάγνωση του είδους της ακράτειας. Ο γιατρός θα εκτιμήσει τη βαρύτητα της ακράτειας (ήπια, μέτρια) με βάση το μέγεθος της προσπάθειας που την προκαλεί (π.χ. μετά από ένα φτέρνισμα, στο βάδισμα). Εάν κριθεί ότι πρέπει να γίνει χειρουργική επέμβαση, τότε μόνον η γυναίκα υποβάλλεται σε επιπλέον ουροδυναμικό έλεγχο.

Η ακράτεια των ούρων από προσπάθεια μπορεί σήμερα να αντιμετωπιστεί με επιτυχία. Εάν το πρόβλημα είναι σοβαρό και συνυπάρχει η ακράτεια από προσπάθεια με την επιτακτική ούρηση, μπορεί να συστηθεί φαρμακευτική αγωγή (συνήθως δίνονται αντισπασμωδικά φάρμακα).

Όταν είναι ελαφρά ή ήπια συνήθως συστήνεται φυσιοθεραπεία, ώστε να δυναμώσει η περιοχή της πυέλου και αλλαγή των συνηθειών ούρησης.

Οι κολπικές ταινίες αποτελούν μια διαδεδομένη τεχνική, που εφαρμόζεται με στόχο την ανόρθωση και την αποκατάσταση της θέσης της ουρήθρας. Είναι απλή επέμβαση και γίνεται με τοπική αναισθησία ή με επισκληρίδιο. Σε πιο περίπλοκες περιπτώσεις ή εκεί όπου οι ταινίες δε λύνουν το πρόβλημα μπορεί να επιλεγεί μια ανοικτή ή λαπαροσκοπική επέμβαση ανάρτησης της ουρήθρας ή του αυχένα της κύστης.

Σε δύσκολες ή ανθεκτικές περιπτώσεις μπορεί επιλεκτικά να γίνει ενδοκυστική έγχυση αλλαντικής τοξίνης (Botox) με τοπική αναισθησία μόνο σε ειδικά πιστοποιημένα κέντρα θεραπείας.

Έχω κολικό του νεφρού, είναι επικίνδυνο;

O Ιωάννης Ζούμπος, χειρουργός ουρολόγος – ανδρολόγος, μας μιλάει για τον πιο δυνατό πόνο που βιώνουν κυρίως άνδρες αλλά και γυναίκες στη ζωή τους, έναν πόνο που είναι αντιστρόφως ανάλογος με το μέγεθος της αιτίας του, τις πέτρες στους νεφρούς.

Τι είναι ο κολικός του νεφρού;

Θεωρείται ο ισχυρότερος πόνος που μπορεί να βιώσει ο άνθρωπος ξεπερνώντας ακόμα και τις οδύνες του τοκετού. Με δεδομένο μάλιστα ότι εμφανίζεται κυρίως στον ανδρικό πληθυσμό, κατά μέσο όρο στο 10% των ανδρών, που δεν έχουν βιώσει τον πόνο του τοκετού, αντιλαμβάνεται κανείς τις διαστάσεις που προσλαμβάνει. Χαρακτηρίζεται από πόνο «σαν μαχαιριά» που ξεκινά από την περιοχή του νεφρού και συνήθως αντανακλά στο πλάγιο κοιλιακό τοίχωμα και στα εξωτερικά γεννητικά όργανα του ασθενούς. Ο πόνος έχει διακυμάνσεις και ο ασθενής δεν ανακουφίζεται σε αλλαγή θέσης του σώματος, όπως λέει ο λαός μας είναι «σαν το λύκο στο κλουβί». Μπορεί να συνυπάρχει αιματουρία, συχνουρία και τάση για έμετο ή έμετο.

Τι τον προκαλεί;

Η κυριότερη αιτία του κολικού είναι η λιθίαση του ουροποιητικού συστήματος. Παράγοντες που φαίνεται ότι προδιαθέτουν στη λιθίαση του ουροποιητικού είναι η υπερκατανάλωση γάλακτος και γαλακτοκομικών (τυριά, γιαούρτι), ζωικών λευκωμάτων (κυρίως κόκκινου κρέατος) και αλατιού σε συνδυασμό με την ανεπαρκή ενυδάτωση του οργανισμού.

Τι είναι η λιθίαση;

Πρόκειται για την εμφάνιση λίθων στο ουροποιητικό σύστημα. Οι λίθοι, κοινώς λεγόμενες πέτρες, εντοπίζονται κυρίως στους νεφρούς και το κυρίαρχο και προφανέστερο σύμπτωμά τους είναι ο κωλικός του νεφρού. Όταν συμβαίνει κολικός του νεφρού, η επίμαχη πέτρα στιγμιαία παρεμποδίζει πλήρως την κάθοδο των ούρων από το νεφρό προς το κατώτερο ουροποιητικό με αποτέλεσμα να διατείνεται η κάψα του νεφρού και να εκλύεται ισχυρός πόνος. Συνήθως οι μικρές πέτρες είναι πολύ κοφτερές και τραυματικές για το ουροποιητικό σύστημα  χωρίς όμως να είναι βλαπτικές απώτερα.

Αντίθετα, μία μεγάλη πέτρα σπάνια προκαλεί κολικό αλλά είναι πιο επικίνδυνη για μόνιμη βλάβη στα νεφρά η αλλού. Οι πέτρες που δεν προκαλούν απόφραξη μπορεί να προκαλούν αίσθημα βύθιου πόνου ή βάρους των νεφρών. Επίσης, συσχετίζονται με υποτροπιάζουσες ουρολοιμώξεις.

Είναι επικίνδυνος ο κολικός του νεφρού;

Ο κολικός του νεφρού δεν είναι νόσος αλλά σύμπτωμα. Έτσι είναι απλώς ένας πόνος ο οποίος αν και συνήθως πολύ οξύς δεν αποτελεί  αυτός καθεαυτός επικίνδυνο συμβάν για τον ασθενή. Πρέπει όμως να οδηγήσει στον ειδικό για περαιτέρω διερεύνηση του προβλήματος η οποία θα  διαγνώσει την αιτία του κολικού. Για την άμεση ανακούφιση του ασθενή ο ειδικός θα χορηγήσει ισχυρά αναλγητικά και σπασμολυτικά.

Ποιες είναι οι εξετάσεις για τον κολικό του νεφρού;

Αν πρόκειται για τον πρώτο κολικό του ασθενούς, τότε οι μόνες εξετάσεις που είναι απαραίτητες είναι κλινική εξέταση από τον ουρολόγο, η απλή ακτινογραφία κοιλίας και μια γενική εξέταση ούρων. Αν οι κολικοί επαναλαμβάνονται, τότε τα πράγματα αλλάζουν και οι εξετάσεις που κάποιος πρέπει να κάνει είναι πολλές και μερικές φορές επεμβατικής φύσης.

Μπορούμε να προλάβουμε την εμφάνισή του;

Το βασικό μέτρο πρόληψης που πρέπει να ακολουθεί κάποιος είτε έχει εμφανίσει είτε όχι κωλικό νεφρού είναι να πίνει αρκετό νερό, ώστε στα ούρα που σχηματίζει να μπορούν οι ουσίες που περιέχονται να είναι διαλυμένες και να μην μπορούν να καθιζήσουν. Η άφθονη κατανάλωση νερού και γενικά υγρών όλες τις ώρες του 24ώρου, ώστε να μην μπορούν ποτέ να σχηματιστούν οι πέτρες, ό,τι κι αν περιέχουν τα ούρα είναι πολύ σημαντικό μέτρο.

Τι μπορεί να κρύβει ένας πρησμένος όρχις;

Ο Κώστας Κωνσταντινίδης, χειρουργός – ουρολόγος, διευθυντής του Ανδρολογικού Ινστιτούτου, μας εξηγεί τις είναι οι διογκώσεις του οσχέου και τι μπορεί να σημαίνουν.

Γιατί μπορεί να διογκωθεί το όσχεο στους άνδρες;

Συνήθως τις περισσότερες φορές οι αιτίες που μπορούν να προκαλέσουν μία διόγκωση στην περιοχή των ανδρικών γεννητικών οργάνων είναι απλές και εμφανείς αλλά ορισμένες φορές μπορεί και να κρύβουν σοβαρές παθήσεις όπως ο καρκίνος του όρχεως. Γι αυτό ο καθένας θα πρέπει να είναι ευαισθητοποιημένος και να αναζητά άμεσα ιατρική συμβουλή αν διαπιστώσει μία ανεξήγητη διόγκωση στο όσχεο. Μία αύξηση του μεγέθους του οσχέου μπορεί να κρύβει  τραυματισμό, υδροκήλη, καρκίνο του όρχεως, λοίμωξη,  άλλες καταστάσεις όπως πχ το ιδιοπαθές οίδημα του οσχέου, το οίδημα από ελαττωμένη θρέψη ή αυτό που συνοδεύει γενικευμένο οίδημα του σώματος (πχ σε ασθενείς με βαριά καρδιακή ανεπάρκεια), κιρσοκήλη.

 Πώς καταλαβαίνουμε εάν πρόκειται για απλό ή για σοβαρότερο ζήτημα;

Αυτό εκτιμάται μόνο από τον ειδικό ο οποίος θα βασιστεί στα συνοδά συμπτώματα του ασθενούς. Η ύπαρξη ή μη πόνου πχ είναι ένα σημαντικό στοιχείο για να προσανατολιστεί κανείς στη σωστή διάγνωση.

Ο πόνος κρύβει κάτι απλό ή όχι;

Μία πολύ σοβαρή κατάσταση που εμφανίζεται με επώδυνο και διογκωμένο όρχι είναι η συστροφή του. Στην περίπτωση αυτή ο όρχις έχει φέρει μία στροφή γύρω από τα αγγεία του με αποτέλεσμα να τα στραγγαλίζει, γεγονός που οδηγεί μέσα σε λίγες ώρες στη νέκρωσή και καταστροφή του. Αν μία περίπτωση συστροφής δεν αντιμετωπιστεί άμεσα, μπορεί γρήγορα να οδηγήσει σε απώλεια του όρχεως.

Βέβαια, αν ένας όρχις είναι επώδυνος δεν σημαίνει πάντα ότι έχει υποστεί συστροφή, αν και αυτή είναι πάντα η πρώτη πιθανότητα που θα πρέπει να αποκλειστεί. Πόνο στον όρχι μπορεί να προκαλέσουν και φλεγμονές της περιοχής, όπως είναι οι επιδιδυμίτιδες και ορχεοεπιδιδυμίτιδες, που προκαλούνται από μικρόβια.

Η απουσία πόνου υποδηλώνει κάτι σοβαρό;

Όταν μία διόγκωση του οσχέου δεν συνοδεύεται από πόνο η σκέψη του γιατρού πηγαίνει πάντα προς άλλες καταστάσεις, με σοβαρότερη τον καρκίνο του όρχεως. Όλοι οι άνδρες αλλά και η μητέρες μικρών αγοριών θα πρέπει να γνωρίζουν ότι αν διαπιστώσουν μία διόγκωση σε έναν όρχι χωρίς άλλα συμπτώματα θα πρέπει οπωσδήποτε να επισκεφθούν ουρολόγο. Μπορεί να είναι υδροκήλη – μια συνηθισμένη πάθηση, που προκαλεί ανώδυνη διόγκωση- μπορεί να είναι επίπτωση ενός φαινομενικά απλού τραυματισμού, μπορεί όμως να είναι και καρκίνος. Ο καρκίνος των όρχεων παρότι… καρκίνος, έχει πολύ καλή πρόγνωση, και μπορεί να θεραπευτεί έως και 100% αρκεί να γίνει έγκαιρη διάγνωσή του.

Πού οφείλονται οι επαναλαμβανόμενες ουρολοιμώξεις;

Ο Χρήστος Κυράτσας, χειρουργός ουρολόγος, συνεργάτης του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών, εξηγεί γιατί συμβαίνουν οι ουρολοιμώξεις και πως μπορούν να αντιμετωπιστούν.

Οι επαναλαμβανόμενες ουρολοιμώξεις που εμφανίζουν πολλοί άνθρωποι και κυρίως οι γυναίκες, αποτελούν ένα συχνό ιατρικό πρόβλημα με ιδιαίτερες δυσκολίες όσον αφορά στη διαγνωστική προσέγγιση και την αντιμετώπισή τους.

Τι είναι ουρολοίμωξη; Και πότε χαρακτηρίζεται επαναλαμβανόμενη;

Ο όρος ουρολοίμωξη αναφέρεται σε κάθε λοίμωξη του ουροποιητικού συστήματος. Όταν μιλάμε για ασθενή που εμφανίζει υποτροπιάζουσες ουρολοιμώξεις εννοούμε ότι αντιμετωπίζει τρία ή περισσότερα επεισόδια ουρολοίμωξης στους τελευταίους 12 μήνες ή τουλάχιστον δύο επεισόδια στο τελευταίο εξάμηνο.

Ποια συμπτώματα προκαλούν οι ουρολοιμώξεις;

Τα συμπτώματα που εμφανίζονται συνήθως είναι συχνουρία, δυσκολία στην ούρηση, τσούξιμο κατά την ούρηση, πόνος στην περιοχή της κύστης ή των νεφρών, αιματουρία, πυρετός σε διάφορους συνδυασμούς.Επίσης, μπορεί να μην υπάρχουν έκδηλα συμπτώματα και η ουρολοίμωξη να διαγιγνώσκεται με την εξέταση των ούρων.

Που οφείλονται οι ουρολοιμώξεις;

Οι ουρολοιμώξεις οφείλονται σε μικρόβια. Το συχνότερο μικρόβιο(85%) είναι το κολοβακτηρίδιο(EscherichiaColi), το οποίο βρίσκεται φυσιολογικά στον οργανισμό του ανθρώπου στο κατώτερο έντερο. Όταν εντοπίζεται το ίδιο μικρόβιο που είχε προκαλέσει και το προηγούμενο επεισόδιο ουρολοίμωξης, τότε συνήθως υπάρχει κάποιο πρόβλημα στο ουρογεννητικό σύστημα (λιθίαση, συγγενείς ανωμαλίες των νεφρών, χρόνια προστατίτιδα, συρίγγια του ουροποιητικού κλπ), που ευνοεί την ανάπτυξη μικροβίων. Αυτό σημαίνει ότι αποτελεσματική αντιμετώπιση των ουρολοιμώξεων δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς την αντιμετώπιση του αιτίου αυτού.

Από την άλλη, όταν το μικρόβιο είναι διαφορετικό, οι ουρολοιμώξεις μπορεί να οφείλονται σε αυξημένη ευαισθησία των ασθενών σε μικρόβια που προκαλούν ουρολοιμώξεις, ιδιαίτερα σε γυναίκες.

Ποιοι παράγοντες ευνοούν τις ουρολοιμώξεις;

Ένας από τους βασικούς παράγοντες φαίνεται ότι είναι το… φύλο. Οι ουρολοιμώξεις είναι πιο συχνές στις γυναίκες λόγω του μικρού μήκους της ουρήθρας στον οργανισμό τους, και της μικρής απόστασης αυτής από τον πρωκτό.

Παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη υποτροπιαζουσών ουρολοιμώξεων στις γυναίκες είναι η συχνότητα των σεξουαλικών επαφών, η χρήση σπερματοκτόνων, η ηλικία στην οποία πρωτοεμφανίστηκε ουρολοίμωξη, και το ανάλογο ιστορικό της μητέρας. Γενετικοί παράγοντες έχουν επίσης ενοχοποιηθεί. Επιπλέον, στις γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση, παράγοντες κινδύνου αποτελούν η πρόπτωση της μήτρας, η κατακράτηση ούρων και η ακράτεια.

Σε ό,τι αφορά τους άνδρες θα πρέπει να εξετάζεται  η περίπτωση απόφραξης της ροής των ούρων, που μπορεί να οφείλεται σε υπερπλασία προστάτη (συχνότερα) ή σε στενώματα ουρήθρας. Επίσης, νευρολογικές νόσοι μπορεί να εμποδίζουν τη φυσιολογική κένωση της ουροδόχου κύστεως, ευνοώντας την ανάπτυξη μικροβίων.Τέλος,  ουρολοιμώξεις που δεν υποχωρούν ή που υποτροπιάζουν μπορεί να οφείλονται σε μειωμένη άμυνα του οργανισμού.

Πώς θεραπεύονται οι ουρολοιμώξεις;

Κάθε περίπτωση υποτροπιάζουσας ουρολοίμωξης θα πρέπει να ελέγχεται από τον γιατρό, για να διαγνωστούν πιθανά υποκείμενα νοσήματα εντός ή εκτός του ουροποιητικού συστήματος. Σε πολλές περιπτώσεις δεν αποκαλύπτεται κάποιο αίτιο, αλλά ο γιατρός οφείλει να συνεχίσει τον έλεγχο για να βεβαιωθεί ότι δεν του διαφεύγει κάποιο υποκείμενο νόσημα.

Η αντιμετώπιση των ουρολοιμώξεων που υποτροπιάζουν είναι ένα από τα δύσκολα προβλήματα της καθημερινής ιατρικής πράξης και μπορεί να διαφέρει για κάθε ασθενή. Έτσι, περιπτώσεις που συνδέονται με τις σεξουαλικές επαφές στις γυναίκες μπορούν να αντιμετωπιστούν με μικρές δόσεις αντιβίωσης μετά από κάθε επαφή, ενώ έχει προταθεί και η προσπάθεια ούρησης μετά την επαφή. Συστήνεται, επίσης, η αποφυγή των σπερματοκτόνων.

Η χορήγηση οιστρογόνων συνιστάται σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες αφού η έλλειψη οιστρογόνων μπορεί να επηρεάζει τη φυσιολογική χλωρίδα του κόλπου και να οδηγεί σε λοιμώξεις.

X

Αγαπητοί αναγνώστες,

Σας ενημερώνουμε ότι το boro.gr προσφέρει καθημερινά (Δευτέρα-Παρασκευή) δωρεάν ψυχολογική υποστήριξη με επαγγελματίες ψυχολόγους.

Κάντε κλίκ εδώ για να συνδεθείτε και να ενημερωθείτε για τις ώρες λειτουργίας.
X