Η Υγεία μου

13 συνήθειες που προκαλούν πόνο στη μέση

Πολλοί άνθρωποι εκδηλώνουν επαναλαμβανόμενες κρίσεις οσφυαλγίας, συχνά λόγω συνδυασμού της κακής στάσης του σώματος με την άσκηση υπερβολικών πιέσεων στη μέση τους. Είναι πλέον καλά τεκμηριωμένο ότι οι διαφορετικές στάσεις του σώματος και τα διαφορετικά φορτία επηρεάζουν τη σπονδυλική στήλη και τις δομές της και μπορεί να δημιουργήσουν προβλήματα στη μέση.

Όλο και πιο πολλά παιδιά πάσχουν από υπέρταση

Όλο και περισσότερα παιδιά έχουν πλέον υψηλή αρτηριακή πίεση, καθώς αυξάνονται επίσης τα ποσοστά παιδικής παχυσαρκίας αλλά και η κατανάλωση αλατιού μέσω της διατροφής, αποφαίνεται αμερικανική μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο Hypertension.

Η παχυσαρκία οδηγεί και σε οστεοπόρωση.

Η παχυσαρκία μπορεί να αποτελεί παράγοντα κινδύνου για οστεοπόρωση, υποδεικνύει νέα έρευνα.

Αμερικανοί ερευνητές ανακάλυψαν ότι ορισμένοι άνθρωποι που είναι υπέρβαροι έχουν κρυμμένο λίπος στα οστά τους, που θα μπορούσε να τα καταστήσει αδύναμα και ευάλωτα σε κατάγματα.

Η ομάδα του Harvard Medical School, στη Βοστόνη, πραγματοποίησε απεικονιστικές εξετάσεις σώματος σε 106 παχύσαρκους αλλά υγιείς άντρες και γυναίκες.

Τα αποτελέσματα δημοσιεύονται στο περιοδικό ‘Radiology.’

Οι απεικονιστικές εξετάσεις αποκάλυψαν ότι ορισμένοι άνθρωποι φέρουν λίπος σε κρυμμένα μέρη όπως το ήπαρ, οι μυς και ο μυελός των οστών, καθώς και στην κοιλιά μηρούς ή γλουτούς.

Η Dr Miriam Bredella, που πραγματοποίησε την εργασία, δήλωσε ότι ενδεχομένως σε μεγαλύτερο κίνδυνο βρίσκονται άνθρωποι με σχήμα μήλου, που έχουν βάρος στη μέση.

Η Dr Bredella εξηγεί ότι αν πιο πολύς μυελός καταλαμβάνεται από λιπώδη κύτταρα τότε εξασθενούν τα οστά. Δήλωσε ότι μια σπονδυλική στήλη γεμάτη λίπος δεν θα είναι τόσο δυνατή. Δεδομένου ότι κανείς δεν διαλέγει πού θα συσσωρευτεί το βάρος η μόνη απάντηση είναι να μένουμε αδύνατοι, δήλωσαν οι ερευνητές.

Λίπος μυελού των οστών βρέθηκε σε υψηλότερα από τα φυσιολογικά επίπεδα σε ανθρώπους με οστεοπόρωση.

Σπίλοι-ελιές: Τι να προσέξεις το καλοκαίρι.

Δερματικοί σπίλοι : Πόσο πρέπει να προσέχουμε το καλοκαίρι και ποιες είναι οι νεότερες μορφές διάγνωσης και πρόληψης επικίνδυνων μεταβολών τους.

Οι δερματικοί σπίλοι ή αλλιώς οι γνωστές σε όλους μας «ελιές» αποτελούν φυσιολογικό φαινόμενο του ανθρώπινου δέρματος, αποτελώντας συγκεντρώσεις μελανοκυττάρων, των κυττάρων που παράγουν δηλαδή τη φυσική χρωστική του δέρματός μας, τη μελανίνη. Ο αριθμός δε των σπίλων που θα εμφανίσει ένας άνθρωπος συνολικά στη ζωή του αποτελεί συνάρτηση τόσο της κληρονομικότητας, των πόσων δηλαδή σπίλων είναι γενετικά προγραμματισμένο να σχηματιστούν στο δέρμα του, όσο και περιβαλλοντικών παραγόντων με κυριότερο αυτόν της έκθεσης στον ήλιο.

Γιατί όμως όλοι οι δερματολόγοι επιστούν τόσο έντονα την προσοχή στο να φροντίζουμε το δέρμα μας κατά την έκθεσή του στον ήλιο, ιδίως το καλοκαίρι, καθώς και στο να επισκεπτόμαστε τον ιατρό μας άμεσα για εξέταση κάθε φορά που ένας καινούργιος σπίλος εμφανίζεται ή ένας παλιός αλλάζει μορφή ;

Αυτό συμβαίνει εξαιτίας του κινδύνου ανάπτυξης μελανώματος. Το μελάνωμα αποτελεί μια από τις πιο επικίνδυνες μορφές καρκίνου του ανθρώπινου οργανισμού και προέρχεται από τα μελανοκύτταρα, τα κύτταρα δηλαδή που όπως προαναφέραμε υπό φυσιολογικές συνθήκες παράγουν μελανίνη. Όταν τα κύτταρα αυτά υποστούν εξαλλαγή σχηματίζονται καρκινικές βλάβες στο δέρμα που δυστυχώς είναι ιδιαίτερα επιθετικές.

Και παρότι ως λαός οι Έλληνες έχουμε τη λανθασμένη εντύπωση ότι μεγαλώνοντας εκτεθειμένοι από μικροί σε συνθήκες έντονης ηλιοφάνειας συνηθίζουμε και είμαστε προστατευμένοι, η αλήθεια που προκύπτει από τις μελέτες έρχεται να μας διαψεύσει : περίπου 2000 Έλληνες διαγιγνώσκονται κάθε χρονιά με αυτήν την ιδιαίτερα επιθετική μορφή καρκίνου του δέρματος.

Το δερματικό μελάνωμα έχει την εξής ιδιαιτερότητα : Μπορεί να αναπτυχθεί είτε de novo, σε μια περιοχή δηλαδή του δέρματος όπου δεν προϋπήρχε τίποτα, είτε σε έδαφος ενός προϋπάρχοντος σπίλου, ο οποίος αρχίζει να μεταβάλλεται σε μορφή και σχήμα. Και το θετικό στοιχείο είναι ότι αν γίνει εγκαίρως η διάγνωση στα πρώτα στάδια εξαλλαγής του μελανώματος , η θεραπεία είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική.

Για αυτό το λόγο είναι ιδιαίτερα σημαντικό να τηρούνται όλοι οι κανόνες προστασίας του δέρματος, ιδιαίτερα τους ανοιξιάτικους και καλοκαιρινούς μήνες που η ηλιοφάνεια είναι πιο έντονη, όπως είναι :

– Η αποφυγή έκθεσης στον ήλιο τις ώρες μεταξύ 11:00-16:00 που η UVA/UVB ακτινοβολία είναι πιο έντονη

– Η χρήση καθημερινά ,και όχι μόνο στην παραλία, αντηλιακού σε όλες τις φωτοεκτεθειμένες περιοχές του σώματος, του οποίου ο δείκτης προστασίας θα επιλεγεί σε συνεργασία με τον ειδικό Δερματολόγο ανάλογα με τον κάθε φωτότυπο

– Η χρήση καπέλων καθώς και ανοιχτόχρωμων και μακρυμάνικων ρούχων ιδίως σε μικρά παιδιά, καθότι οι έρευνες έχουν δείξει ότι ένας ιδιαίτερα επικίνδυνος παράγοντας εμφάνισης μελανώματος στην ενήλικο ζωή αποτελούν τα ηλιακά εγκαύματα που έχει υποστεί κάποιος μέχρι τα 15 έτη της ζωής του

– Η αυτοεξέταση , η παρακολούθηση δηλαδή από το ίδιο το άτομο του δέρματός του ανά τακτά χρονικά διαστήματα για τον εντοπισμό νέων σπίλων, καθώς και των μεταβολών σε ήδη προϋπάρχοντες. Υπάρχει εξάλλου ένας βασικός κανόνας που έχει συνταχθεί απο τη Δερματολογική κοινότητα και μας δίνει τα στοιχεία μεταβολής ενός σπίλου που κατά την αυτοεξέταση θα πρέπει να μας ανησυχήσουν :

A (Asymmetry) : η παρουσία ενός σπίλου που παρουσιάζει ασυμμετρία σχήματος, μορφής και χρώματος.

B (Border): τα όρια ενός σπίλου που αυξάνονται και γίνονται ανομοιόμορφα

C (Colour) : το χρώμα ενός σπίλου, ο οποίος γίνεται σκουρότερος, ποικιλόχρωμος ή ακόμα και υποστρέφει σε διάφορες περιοχές του

D (Diameter) : η διάμετρος ενός σπίλου, όταν αυτή αυξάνεται.

Ωστόσο επειδή υπάρχουν ακόμα και πολύ μικρές μεταβολές σε ένα σπίλο, οι οποίες δε γίνονται αντιληπτές με γυμνό μάτι, επιβεβλημένη είναι και η ετήσια επίσκεψη στο Δερματολόγο ο οποίος είναι ο ειδικός ιατρός για να αξιολογήσει τον κίνδυνο ανάπτυξης κακοήθειας.

Η τεχνολογία σήμερα μας δίνει νέα διαγνωστικά εργαλεία με τα οποία μπορούμε να προβούμε σε έγκαιρη διάγνωση ενός δερματικού μελανώματος με τη μορφή της χαρτογράφησης σπίλων.Με τη μέθοδο αυτή, που πραγματοποιείται σε εξειδικευμένα δερματολογικά ιατρεία, γίνεται με τη χρήση μιας ειδική μεγεθυντικής κάμερας ολόσωμη εξέταση και έλεγχος όλων των δερματικών σπίλων του εξεταζόμενου. Με τη μέθοδο αυτή ο εξειδικευμένος ιατρός μπορεί να αξιολογήσει ακόμα και τις πιο μικρές μεταβολές που μπορεί να συνιστούν στοιχείο αλλοίωσης και εξαλλαγης ενός σπίλου και αναλόγως να προβεί αν χρειαστεί στην κατάλληλη θεραπεία. Η μέθοδος είναι γρήγορη, ανώδυνη και εξαιρετικά αποτελεσματική.

Στο τέλος της εξέτασης γίνεται καταγραφή με τη μορφή ειδικών φωτογραφιών της εντόπισης και της εικόνας όλων των σπίλων του εξεταζόμενου, έτσι ώστε στην επόμενη ετήσια εξέταση να μπορεί να αξιολογηθεί με απόλυτη ακρίβεια αν έχει επέλθει κάποια μεταβολή ή αν έχει εμφανιστεί κάποιος νέος σπίλος.Η μέθοδος της Χαρτογράφησης σπίλων είναι εξαιρετικά χρήσιμη καθώς αποτελεί άριστο διαγνωστικό εργαλείο στα πλαίσια της πρόληψης και έγκαιρης διάγνωσης της εμφάνισης του ιδιαίτερα επικίνδυνου δερματικού καρκίνου, του μελανώματος, ιδιαίτερα σε άτομα με μεγάλο αριθμό σπίλων όπου η έμφάνιση καινούργιων σπίλων ή η μεταβολή των ήδη υπαρχόντων δεν είναι έυκολο να γίνει με ακρίβεια.

Λιπώματα: Πρέπει να αφαιρούνται;

Τα λιπώματα θεωρούνται οι συχνότεροι καλοήθεις όγκοι. Πιο συχνά εμφανίζονται στις γυναίκες, σε όλες τις ηλικίες, συχνότερα όμως μεταξύ 30 – 60 ετών.

Τα λιπώματα είναι μικρά εξογκώματα που βρίσκονται κάτω από το δέρμα, στον υποδόριο ιστό και μπορεί να φτάσουν μερικές φορές και σε ιδιαίτερα μεγάλο μέγεθος.

Θεωρούνται οι συχνότεροι καλοήθεις όγκοι. Πιο συχνά εμφανίζονται στις γυναίκες, σε όλες τις ηλικίες, συχνότερα όμως μεταξύ 30 – 60.

Ο τρόπος που δημιουργούνται δεν είναι απολύτως γνωστός. Φαίνεται να υπάρχει γενετική (οικογενειακή) προδιάθεση, χωρίς όμως να μπορούμε με σιγουριά να πούμε πού οφείλονται.

Υπάρχουν ασθενείς που εμφανίζουν ένα μόνο λίπωμα σε κάποιο σημείο του σώματός τους και άλλοι που μπορεί να έχουν πολλά σε διαφορετικά σημεία του σώματος.

Επειδή ακριβώς βρίσκονται κάτω από το δέρμα, μέσα στον υποδόριο ιστό, ψηλαφώνται εύκολα, είναι ευκίνητα και μαλακά και μόνο αν έχουν μεγάλο μέγεθος ή πιέζουν ευαίσθητα σημεία μπορεί να προκαλούν και πόνο, ευτυχώς εξαιρετικά σπάνια.

Πιο συχνά εμφανίζονται στην πλάτη, στο στήθος, στο λαιμό και στα χέρια.

Τα λιπώματα, όπως αναφέραμε, συνιστούν μια καλοήθη οντότητα, εντούτοις η εξέταση από χειρουργό είναι απαραίτητη προκειμένου να διαγνώσει ότι πράγματι πρόκειται για λίπωμα και όχι για κάποιο άλλο όγκο του δέρματος ή του υποδόριου ιστού.

Υπάρχει ένα σπάνιο είδος κακόηθους όγκου το λιποσάρκωμα το οποίο θα πρέπει να αποκλειστεί κατά την εξέταση.

Η αφαίρεση των λιπωμάτων γίνεται πάντα σε συνεννόηση με τον χειρουργό σας είτε για λόγους αισθητικούς όταν αυτά είναι σε εμφανή ή ενοχλητικά σημεία του σώματος είτε για λόγους καθαρά λειτουργικούς (πολύ μεγάλα σε μέγεθος, που εμποδίζουν τις κινήσεις και προκαλούν πόνο).

Η αφαίρεση των λιπωμάτων γίνεται με τοπική αναισθησία, στο ιατρείο συνήθως του χειρουργού και αποτελεί μια απλή και ασφαλή χειρουργική επέμβαση. Όταν αφαιρεθούν σωστά και σε υγιή όρια δεν ξαναεμφανίζονται. Πάντοτε είναι απαραίτητο να στέλνονται για βιοψία.

πηγή:  
iatronet.gr

Μύθοι και αλήθειες για τη διάρροια.

Μπορείτε να αντιμετωπίσετε μόνοι σας τη διάρροια μικρής διάρκειας, εκτός αν εμφανίζονται πρόσθετα συμπτώματα όπως πυρετός, αίμα ή βλέννα στα κόπρανα, οπότε πρέπει να επισκεφθείτε γιατρό.

ΜΥΘΟΣ: Είναι προτιμότερο να μη χρησιμοποιώ προϊόντα για τη θεραπεία της διάρροιας

ΑΛΗΘΕΙΑ: Μπορείτε να αντιμετωπίσετε μόνοι σας τη διάρροια μικρής διάρκειας με χρήση κοινών αντιδιαρροϊκών (πχ: Λοπεραμίδη), εκτός αν εμφανίζονται πρόσθετα συμπτώματα όπως πυρετός, αίμα ή βλέννα στα κόπρανα, οπότε πρέπει να επισκεφθείτε γιατρό.

ΜΥΘΟΣ: Οι θεραπείες της διάρροιας προκαλούν δυσκοιλιότητα

ΑΛΗΘΕΙΑ: Αντίθετα με το τι πιστεύουν πολλοί, οι θεραπείες της διάρροιας, δεν αποτρέπουν τις κενώσεις, αλλά ουσιαστικά συμβάλλουν στην αποκατάσταση του φυσιολογικού ρυθμού της κινητικότητας του εντέρου σας.

Εφόσον λαμβάνεται η συνιστώμενη δόση, μπορούν να προσφέρουν γρήγορη και αποτελεσματική ανακούφιση από τη διάρροια, ενώ σπάνια προκαλείται δυσκοιλιότητα.

ΜΥΘΟΣ: Η διάρροια δεν είναι επιβλαβής για τον οργανισμό σας

ΑΛΗΘΕΙΑ: Ορισμένοι πιστεύουν ότι η διάρροια είναι ένας τρόπος που χρησιμοποιεί το σώμα για την αποβολή των βακτηρίων που την προκαλούν. Ωστόσο, συχνά η διάρροια μπορεί να μην οφείλεται σε κάποια βακτηριακή λοίμωξη, αλλά σε άλλες αιτίες όπως άγχος, δυσανεξία σε συγκεκριμένες τροφές, κακή διατροφή κα.

πηγή: iatronet.gr

Αμάλγαμα: Πόσο ένοχο είναι;

Πόσο επηρεάζει τον οργανισμό το κλασικό μαύρο ‘σφράγισμα’ που οι ασθενείς μιας ολόκληρης γενιάς έχουν στα στόματά τους;

Το αμάλγαμα είναι ένα από τα πιο διαδομένα υλικά στην οδοντιατρική εδώ και πολλές δεκαετίες. Πρόκειται για το κλασικό μαύρο ‘σφράγισμα’ που οι ασθενείς μιας ολόκληρης γενιάς έχουν στα στόματά τους. Οι πρώτες χρήσεις του τοποθετούνται ιστορικά στα 1528 από τον Γερμανό Dr. Strockerus, ενώ η ευρεία χρήση του στο Δυτικό κόσμο αρχίζει από το 1830 και συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

Τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότερες επιστημονικές μελέτες έρχονται να θέσουν υπό ισχυρή αμφισβήτηση την ασφάλεια του υλικού για τον ασθενή, προβάλλοντας μια σειρά από τοξικές δράσεις του. Σε χώρες όπως η Νορβηγία και η Δανία, η χρήση του έχει ήδη περιοριστεί και προτείνεται η αφαίρεση παλαιών εμφράξεων αμαλγάματος, ενώ στη Σουηδία απαγορεύεται εντελώς κάθε χρήση του στην οδοντιατρική.

Από την άλλη, μια παγκόσμια εκστρατεία κατά του υδράργυρου (Zero Mercury Campaign), δηλαδή του βασικού συστατικού του αμαλγάματος, έχει ξεκινήσει με 52 μη κυβερνητικές οργανώσεις να προωθούν την πλήρη κατάργηση του υλικού σε όλες τις χώρες.

Η τοξικότητα του υδράργυρου που περιέχεται σε μια συνηθισμένη έμφραξη αμαλγάματος συσχετίζεται σήμερα με ασθένειες όπως το σύνδρομο Alzheimer’s, η νόσος του Πάρκινσον και το Σύνδρομο Χρόνιας Κόπωσης (Chronic Fatigue Syndrome CFS). Σύμφωνα με τον Professor Harald Walach PhD, του Πανεπιστημίου της Φρανκφούρτης, κάθε ασθενής με εμφράξεις αμαλγάματος εκτίθεται σε 1 έως 22 μg υδράργυρου κάθε μέρα, το μεγαλύτερο ποσοστό του οποίου συσσωρεύεται στον εγκέφαλου.

Ο υδράργυρος, σε μορφή ατμού, απελευθερώνεται συνεχώς από τις εμφράξεις και αποτελεί την πιο σημαντική πηγή μόλυνσης από υδράργυρο για τον ανθρώπινο οργανισμό. Υπάρχουν σημαντικά πειραματικά στοιχεία που δείχνουν πως ευθύνεται άμεσα για την πρόωρη γήρανση και τον κυτταρικό θάνατο, καθώς δεσμεύει το σελήνιο, μια ουσία απαραίτητη για την πρόληψη του οξειδωτικού stress των κυττάρων.

Η δράση αυτή συνεπάγεται μακροχρόνιες νευρολογικές βλάβες και συνδέεται άμεσα ή έμμεσα με απώλεια μνήμης, πτώση των νοητικών ικανοτήτων και άλλα χαρακτηριστικά του συνδρόμου Alzheimer’s.

To Σύνδρομο Χρόνιας Κόπωσης (CFS) είναι ένα από τα πολλά προβλήματα υγείας τα οποία χαρακτηρίζονται ως ιδιοπαθή, καθώς η ακριβής αιτιολογία τους παραμένει αδιευκρίνιστη. Γενικά χαρακτηρίζεται από επίμονο αίσθημα κόπωσης διάρκειας άνω των 6 μηνών που δεν οφείλεται σε κάποιο συγκεκριμένο ερέθισμα ή ιατρικό πρόβλημα και δεν ανακουφίζεται ιδιαίτερα με την ξεκούραση.

Από την άλλη, υπάρχει μια σειρά παραγόντων κινδύνου που φαίνεται να έχουν σημαντικό βαθμό συσχέτισης με το πρόβλημα. Ένας από αυτούς τους παράγοντες είναι η χρόνια έκθεση του οργανισμού στον υδράργυρο.

Φαίνεται πως η τοξικότητα του υδράργυρου σε αυτή την περίπτωση εκφράζεται με ένα μηχανισμό συνεχούς κινητοποίησης του ανοσοποιητικού συστήματος του οργανισμού. Αυτό πρακτικά σημαίνει μια συνεχή κινητοποίηση της άμυνας του οργανισμού απέναντι στο βλαπτικό ερέθισμα του υδράργυρου που συνεπάγεται συνεχή καταπόνηση του οργανισμού, αίσθημα αδυναμίας και κόπωσης.

Όλα αυτά τα επιστημονικά ευρήματα δεν έχουν σταθεί αρκετά για την πλήρη απαγόρευση του υλικού. Η κατάσταση είναι παρόμοια με αυτή της εκστρατείας κατά του καπνίσματος στις αρχές του ’70. Οικονομικά συμφέροντα εμπόδιζαν την εφαρμογή των πειραματικών επιστημονικών ευρημάτων, διότι οι μελέτες σε ανθρώπους δεν είχαν ακόμη ολοκληρωθεί. ‘Το να περιμένει κανείς τις αδιάσειστες αποδείξεις που θα προκύψουν από την ολοκλήρωση των ερευνών σε ανθρώπους δεν είναι η πιο σοφή επιλογή’, λέει ο Καθηγητής Walach με βάση τα όσα γνωρίζουμε για την τοξικότητα του υδράργυρου.

Έπειτα από το συνέδριο των Ηνωμένων Εθνών για το περιβάλλον στη Γενεύη (INCS), αποφασίστηκε η σταδιακή μείωση της χρήσης αμαλγάματος σύμφωνα με τις οδηγίες του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, μιας και η οριστική κατάργηση του υλικού προσκρούει σε μια σειρά θεμάτων, κυρίως οικονομικής φύσης.

Το αμάλγαμα παραμένει το πιο φτηνό υλικό και καλύπτει τις οδοντιατρικές ανάγκες μεγάλου τμήματος των κοινωνικών ομάδων των οικονομικά δυσχερέστερων σε χώρες όπως η Βρετανία, στην οποία μια απότομη διακοπή της χρήσης του φαίνεται να μην είναι ρεαλιστική για αυτούς τους λόγους. Η χρήση άλλων υλικών, όπως οι σύνθετες ρητίνες, σε μεγάλες κοιλότητες όπου παραδοσιακά χρησιμοποιούταν το αμάλγαμα, έχει κάποιες προϋποθέσεις που αυξάνουν το κόστος της θεραπείας.

Στα πλαίσια της πρόληψης και προώθησης της στοματικής υγείας με μέριμνα για τη γενικότερη υγεία του ασθενούς αλλά και την προστασία του περιβάλλοντος, οι προδιαγραφές που θα πρέπει να πληροί ένα σύγχρονο οδοντιατρείο συνοπτικά είναι οι εξής:

– Ενημέρωση ασθενούς για την τοξικότητα του υδράργυρου.

– Έμφαση στην ανάγκη για πρόληψη με διδασκαλία στοματικής υγιεινής.

– Αφαίρεση παλαιών εμφράξεων αμαλγάματος πάντα με τη χρήση ελαστικού απομονωτήρα και με τη βοήθεια χειρουργικής αναρρόφησης.

– Αποφυγή της χρήσης του υλικού και αφαίρεσή του με σωστή τεχνική ώστε να μην δημιουργούνται μικροθραύσματα αμαλγάματος.

– Ανακύκλωση όλων των ποσοτήτων υδράργυρου μέσω πιστοποιημένων φορέων.

– Να μην απορρίπτονται κατάλοιπα αμαλγάματος στα σκουπίδια.

– Να υπάρχει επαρκής αερισμός του οδοντιατρικού χώρου και-αν είναι δυνατό- ανίχνευση ατμών υδράργυρου.

πηγή:  iatronet.gr

Προκαλεί ο εγωισμός ασθένειες σωματικές;

ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ 
Σύμφωνα με τη τη Μακροβιοτική φιλοσοφία, η ασθένεια δεν είναι παρά το εκδηλωμένο αποτέλεσμα της ανισορροπίας μας, σε σχέση με τη φύση και το σύμπαν.
Τι είναι η μακροβιοτική;
Ετυμολογικά, η λέξη μακροβιοτική σημαίνει μακρύς – βίος και χρησιμοποιήθηκε από τον Ιπποκράτη, πατέρα της ιατρικής, για να περιγράψει το μοντέλο ανθρώπου που είναι πραγματικά υγιής και ζει για πολλά χρόνια. Όμως και άλλοι σοφοί της αρχαίας Ελλάδας όπως ο Αριστοτέλης και ο Γαληνός χρησιμοποίησαν  τον όρο- Μακροβιοτική- για να περιγράψουν ένα φυσικό τρόπο ζωής που προήγαγε την υγιεινή ζωή  και την ευεξία.
Ειδικά στη σύγχρονη εποχή, η ασθένεια εκδηλώνεται στο φυσικό επίπεδο μέσα από τα εξής διαδοχικά στάδια:
Κόπωση.
Συμπεριλαμβάνει τόσο τη φυσική, όσο και τη νοητική κόπωση και εκδηλώνεται όταν το άτομο εξαντλεί σε καθημερινή βάση τα φυσικά αποθέματα ενέργειας που διαθέτει, μέσα από συνεχή, αδιάκοπη δραστηριότητα κάθε είδους. Η έλλειψη άσκησης, η πολυφαγία, η ακατάλληλη διατροφή αλλά και η ασταθής διαπροσωπική και οικογενειακή ζωή και οι συναισθηματικές εντάσεις, συμβάλλουν στη γενίκευση της κόπωσης που γίνεται σε πολλές περιπτώσεις χρόνιο σύνδρομο.
Ενοχλήσεις και πόνοι.
Μυϊκοί πόνοι, περιστασιακοί πονοκέφαλοι, πόνοι περιόδου αποτελούν βάσιμες ενδείξεις ενός νευρικού συστήματος που σταδιακά αποδυναμώνεται.
Ασθένειες του αίματος.
Ανισορροπίες που εκδηλώνονται στην ποιότητα του αίματος, υποδηλώνουν ένα χρόνιο όξινο περιβάλλον.
Συναισθηματικές διαταραχές.
Συναισθήματα όπως ο θυμός, η ανυπομονησία, η αναστάτωση, η ανησυχία, ο φόβος και η επιθετικότητα όταν εκδηλώνονται σε καθημερινή βάση, υποδηλώνουν μια ήδη υπάρχουσα διαταραχή στη ροή της ενέργειας και τη δυνατότητα του ατόμου να διαχειρίζεται τις προκλήσεις της ζωής θετικά και αποτελεσματικά.
Ασθένειες/ διαταραχές οργάνων αλλά και ασθένειες του Νευρικού συστήματος όπως προβλήματα στη μνήμη για παράδειγμα.
Υπεροψία και εγωισμός. 
Ο εκδηλούμενος εγωισμός και η υπεροψία αποτελούν  την αιτία κάθε ασθένειας αλλά ταυτόχρονα και το σημείο αποκορύφωσης της ανθρώπινης ασθένειας, καθώς το άτομο νιώθει πλήρως διαχωρισμένο από το Σύμπαν, τη φύση, τους συνανθρώπους του. Κάθε του προσπάθεια στρέφεται αποκλειστικά στην προσωπική του ικανοποίηση ή την ικανοποίηση των στόχων και των φιλοδοξιών του από τη ζωή, χωρίς μέσα από τη δραστηριότητα του να διανοείται να συμβάλλει  στο γενικό καλό. Υπάρχουν δύο κύριοι τύποι εκδήλωσης της υπεροψίας:
1)  μέσα από μια έντονα καταπιεστική συμπεριφορά ως προς τους άλλους, όπου το άτομο προσπαθεί να ελέγξει κάθε κατάσταση με τρόπο που θεωρεί ωφέλιμο για το ίδιο.
2) μέσω της απόσυρσης, της θυματοποίησης του εαυτού προκειμένου μέσω της υποδηλούμενης αδυναμίας του άτομο να δημιουργεί ενοχικά συναισθήματα στους άλλους γύρω του, προσελκύοντας μόνιμη προσοχή.
Ο βασικός σκοπός της Μακροβιοτικής φιλοσοφίας είναι να καθοδηγήσει το άτομο στη δυναμική επίτευξη της υγείας σε όλα τα επίπεδα, φυσικό, νοητικό, συναισθηματικό, πνευματικό και όχι απλά την απουσία εκδηλούμενης ασθένειας, όπως δυστυχώς αντιλαμβάνεται ο σύγχρονος πολιτισμός την έννοια της υγείας.
Μόνο μέσα από συνολικά ισορροπημένο μοντέλο ζωής που περιλαμβάνει τη  διατροφή, την άσκηση, το στοχασμό, την οικογενειακή γαλήνη, την προσφορά υπηρεσίας προς τη Φύση και ολόκληρη την ανθρωπότητα, μπορεί ένας άνθρωπος να είναι και να αισθάνεται πραγματικά υγιείς.
Από το macrobioticliving.gr και τη  δασκάλα γιόγκα, απόφοιτη του Τμήματος Επιστήμης Φυσικής Αγωγής Αθλητισμού, με ειδίκευση στην άσκηση και την αθλητική αναψυχή κυρία Χρυσικάκου Μαριάννα.

X

Αγαπητοί αναγνώστες,

Σας ενημερώνουμε ότι το boro.gr προσφέρει καθημερινά (Δευτέρα-Παρασκευή) δωρεάν ψυχολογική υποστήριξη με επαγγελματίες ψυχολόγους.

Κάντε κλίκ εδώ για να συνδεθείτε και να ενημερωθείτε για τις ώρες λειτουργίας.
X