Η Υγεία μου

Η φυματίωση επιστρέφει και αντιστέκεται στα φάρμακα…

Η φυματίωση επιστρέφει από το παρελθόν και απειλεί χιλιάδες ζωές σε ολόκληρο τον πλανήτη. Το ένα τρίτο του παγκόσμιου πληθυσμού έχει μολυνθεί από τον βάκιλο της φυματίωσης και η κατάσταση μπορεί να τεθεί σύντομα εκτός ελέγχου, αν δεν ληφθούν τα απαραίτητα μέτρα.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας προειδοποιεί ότι η κακή χρήση των φαρμάκων για την ασθένεια αλλά και η έλλειψη χρηματοδότησης για την έρευνα είναι πιθανό να επιδεινώσουν το πρόβλημα τα επόμενα χρόνια.

Τα ανθεκτικά στελέχη της φυματίωσης εντοπίζονται σε 70 χώρες, με γιατρούς από την Ινδία, την Ιταλία και το Ιράν να αναφέρουν περιπτώσεις ασθενών που δεν ανταποκρίθηκαν ούτε στο ελάχιστο στη θεραπεία που τους δόθηκε. Τα στοιχεία δείχνουν ότι η φυματίωση σκοτώνει πλέον περισσότερους ανθρώπους από κάθε άλλη μεταδοτική νόσο με εξαίρεση το AIDS.

Οι περισσότεροι θάνατοι καταγράφονται στην Ινδία, την Κίνα, την Ινδονησία και τη Νότιο Αφρική, ενώ υπολογίζεται ότι κάθε χρόνο περίπου 9 εκατομμύρια άνθρωποι προσβάλλονται από την ασθένεια ανεβάζοντας τον αριθμό των φορέων του βακίλου στα 2 δισεκατομμύρια.

Η εμφάνιση ανθεκτικών στελεχών του βακίλου τα τελευταία χρόνια απειλεί να τινάξει στον αέρα την επιτυχημένη καμπάνια του ΠΟΥ για την αντιμετώπιση της ασθένειας η οποία είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση των θανάτων κατά 40% τη δεκαετία 1990 – 2000. Οι επιστήμονες μάλιστα εκφράζουν ανησυχίες ότι με τα νέα δεδομένα μπορεί να εκτροχιαστεί η στρατηγική του ΠΟΥ για εκρίζωση της ασθένειας μέχρι το 2050.

Η κατάσταση στην Ελλάδα δεν είναι τόσο δραματική, αλλά δεν αφήνει και κανένα περιθώριο για εφησυχασμό. Τα πιο πρόσφατα στοιχεία δείχνουν ότι το ποσοστό των περιστατικών φυματίωσης που είναι ανθεκτικά σε δύο φάρμακα ανέρχεται σε 5 – 10 ανθρώπους ανά 100.000 πληθυσμού. Το 2011 νοσηλεύτηκαν στο νοσοκομείο Παπανικολάου της Θεσσαλονίκης 67 άτομα με φυματίωση. Οι 27 από αυτούς ήταν ιδιαίτερα ανθεκτικοί στην αγωγή που χορηγήθηκε.

Οι Eλληνες ειδικοί επισημαίνουν ότι «το πρόβλημα δεν είναι ποσοτικό αλλά ποιοτικό, γιατί ένας ασθενής με πολυανθεκτική φυματίωση θα μολύνει κι άλλους ανθρώπους». Σύμφωνα με στοιχεία του ΚΕΕΛΠΝΟ το 2011 δηλώθηκαν 600 περιστατικά σε ολόκληρη τη χώρα. Με δεδομένη την εκτίμηση ότι δηλώνεται μόνο ένα στα τρία περιστατικά υπολογίζεται ότι ο αριθμός των ανθρώπων που νόσησαν πέρυσι ξεπερνά τους 1.500.

Στο σημερινό τεύχος του «Εθνους Υγεία» δίνονται απαντήσεις σε όλα τα ερωτήματα που αφορούν αυτή την επικίνδυνη ασθένεια.

Τι είναι η φυματίωση;

Πρόκειται για μια λοίμωξη που επηρεάζει τους πνεύμονες και είναι γνωστή στην ανθρωπότητα εδώ και χιλιετίες. Σημάδια που φανερώνουν την ύπαρξη φυματίωσης έχουν εντοπιστεί σε αιγυπτιακές μούμιες και σε οστά με ηλικία 5.000 ετών. Η ασθένεια προκαλείται από το μυκοβακτηρίδιο της φυματίωσης ή βάκιλο του Koch. Η ασθένεια εξαπλώνεται με αερομεταφερόμενα σταγονίδια, όταν ένα άτομο που έχει προσβληθεί μιλάει, φταρνίζεται ή βήχει. Η μετάδοσή του γίνεται τις περισσότερες φορές στο οικογενειακό ή το εργασιακό περιβάλλον. Σε σπάνιες περιπτώσεις έχει καταγραφεί και μετάδοση από έγκυο στο έμβρυο. Για να προσβληθεί κάποιος, ωστόσο, χρειάζεται παρατεταμένη επαφή με το άτομο που φέρει τον βάκιλο, ενώ ακόμα και σε αυτή την περίπτωση είναι πιθανό να μην εμφανιστούν συμπτώματα της νόσου. Στην περίπτωση που η φυματίωση μείνει χωρίς θεραπεία μπορεί να είναι μοιραία. Με σωστή φροντίδα, ωστόσο, η μεγάλη πλειονότητα των ασθενών θεραπεύεται.

Ποια είναι τα συμπτώματα της φυματίωσης;

Τα συμπτώματα της φυματίωσης είναι συνήθως τα εξής: Βήχας με διάρκεια άνω των τριών εβδομάδων που συνοδεύεται από πτύελα τα οποία περιέχουν αίμα, ακούσια απώλεια βάρους, χαμηλός πυρετός, κόπωση, νυχτερινές εφιδρώσεις, απώλεια της όρεξης, ρίγη, και πόνος στον θώρακα κατά τη διάρκεια της αναπνοής ή του βήχα.

Η φυματίωση μπορεί να συμβεί σε διάφορα μέρη του σώματος όπως στις αρθρώσεις, στα οστά, στο ουροποιητικό σύστημα, στο κεντρικό νευρικό σύστημα, στον μυελό των οστών και στο λεμφικό σύστημα. Στις περιπτώσεις όπου η ασθένεια εντοπίζεται σε όργανα εκτός των πνευμόνων τα συμπτώματα είναι διαφορετικά.

Πώς θεραπεύεται η φυματίωση;

Μέχρι τα μέσα του 20ού αιώνα οι ασθενείς με φυματίωση νοσηλεύονταν σε απομακρυσμένα σανατόρια, αφού οι επιστήμονες της εποχής εκτιμούσαν ότι ο καθαρός κρύος αέρας και η άφθονη τροφή αρκούσαν για να θεραπευτεί η ασθένεια.

Σήμερα, ωστόσο, είναι γνωστό ότι η φαρμακευτική αγωγή είναι απαραίτητη για τη θεραπεία. Συνήθως λαμβάνονται αντιβιοτικά για μια περίοδο από έξι έως 12 μήνες έτσι ώστε να καταστραφεί ο βάκιλος.

Η χρονική διάρκεια της θεραπείας ποικίλλει ανάλογα με την ηλικία, τη γενική κλινική κατάσταση του ασθενούς, τα αποτελέσματα των τεστ ευαισθησίας και το αν η ασθένεια είναι «ενεργή» ή «ανενεργή». Επειδή το βακτήριο που προκαλεί τη φυματίωση αναπτύσσεται αργά η θεραπεία για «ενεργή» λοίμωξη έχει μεγαλύτερη χρονική διάρκεια. Μετά από μερικές εβδομάδες η ασθένεια παύει να είναι μεταδοτική, αλλά η συνέχεια και η ολοκλήρωση της θεραπείας είναι απολύτως απαραίτητη. Η αθεράπευτη ενεργή νόσος μπορεί να εξαπλωθεί σε άλλα μέλη του σώματος και να προκαλέσει απειλητικές για τη ζωή του ασθενούς επιπλοκές. Μία από τις σοβαρότερες επιπλοκές είναι η αναζωπύρωση της ασθένειας και η ανάπτυξη στελεχών που είναι ανθεκτικά στα φάρμακα.

Τέλος, η φυματίωση που δεν έχει διαγνωστεί σε αρχικό στάδιο και δεν έχει θεραπευτεί νωρίς μπορεί να προκαλέσει μόνιμες βλάβες στους πνεύμονες.

Πώς προλαμβάνεται η φυματίωση;

Ο αποτελεσματικότερος τρόπος είναι το εμβόλιο κατά της ασθένειας, το οποίο γίνεται κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας και είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικό. Για την προστασία της δημόσιας υγείας η πρόληψη γίνεται με έλεγχο και έγκαιρη θεραπεία, προτού ο ασθενής αναπτύξει ενεργή νόσο ώστε να ληφθούν οι απαραίτητες προφυλάξεις.

Πηγή: Έθνος Υγεία

Επιστήμονες αναγέννησαν νευρικά κύτταρα!

Επιστήμονες κατάφεραν να αναγεννήσουν νευρικά κύτταρα σε αρουραίους μετά από τραυματισμό του νωτιαίου μυελού, ανοίγοντας ενδεχομένως το δρόμο για παρόμοιες τεχνικές στους ανθρώπους.

Πιο συγκεκριμένα, οι ερευνητές στην Κλινική του Κλίβελαντ και η Ιατρική Σχολή του Case Western Reserve στις ΗΠΑ υποστηρίζουν  ότι κατάφεραν να αποκαταστήσουν τη λειτουργία της ουροδόχου κύστης σε αρουραίους που είχαν προηγουμένως παραλύσει.

Η τεχνική τους περιελάμβανε μια χημική ουσία που χρησιμοποιείται για την προώθηση της ανάπτυξης των κυττάρων των νεύρων, μαζί με ένα ένζυμο που είναι ικανό στο να διασπά τον ουλώδη ιστό και να αφαιρεί με τον τρόπο αυτό ένα βασικό εμπόδιο για την αναγέννηση των κυττάρων.

Ο Δρ Jerry Silver, ένας ερευνητής στο Case Western Reserve επιβεβαιώνει τα εξής: «Παρά το γεγονός ότι τα ζώα δεν έχουν ανακτήσει την ικανότητα να περπατήσουν, έκαναν σημαντική πρόοδο στην ανάκτηση ένα  του ελέγχου των ούρων. Είναι η πρώτη φορά που σημαντική λειτουργία της ουροδόχου κύστης αποκαθίσταται μέσω αναγέννησης των νεύρων κατόπιν καταστροφικής του μυελού».

Τα ευρήματα – που δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό Journal of Neuroscience – αναμένεται να βοηθήσουν σημαντικά στην καθοδήγηση των προσπαθειών για την αποκατάσταση της λειτουργίας της ουροδόχου κύστης σε άτομα που έχουν υποστεί σοβαρές κακώσεις νωτιαίου μυελού.

9 πράγματα που πρέπει να ξέρετε για τη δυσκοιλιότητα

H δυσκοιλιότητα είναι πρόβλημα που ταλαιπωρεί άνδρες και γυναίκες και οι μέθοδοι αντιμετώπισής του ποικίλουν. Το σωστό, όμως, είναι να συμβουλευόμαστε τον γιατρό μας και να μην ακολουθούμε πρακτικές που ακούμε από φίλους και γνωστούς, όσο αποτελεσματικές κι αν φάνηκαν σε εκείνους. Υπάρχουν, λοιπόν, πράγματα που δεν γνωρίζουμε ή που λανθασμένα πιστεύουμε για τη δυσκοιλιότητα τα οποία επιδεινώνουν την κατάστασή μας και είναι τα εξής:

1. Πρέπει να ενεργούμαστε κάθε μέρα

Μύθος: Το “φυσιολογικό” ποικίλλει από άτομο σε άτομο. Μερικοί άνθρωποι πηγαίνουν τρεις φορές την ημέρα, ενώ άλλοι τρεις φορές την εβδομάδα. Δυσκοιλιότητα σημαίνει λιγότερες από τις κενώσεις την εβδομάδα. Είσαι σοβαρά δυσκοίλιος αν δεν έχεις καμία κένωση μέσα στην εβδομάδα.

2. Η δυσκοιλιότητα δημιουργεί  τοξίνες και προβλήματα υγείας

Μύθος: Μερικοί άνθρωποι πιστεύουν ότι η δυσκοιλιότητα προκαλεί την απορρόφηση δηλητηριωδών ουσιών από τα κόπρανα. Ωστόσο, δεν υπάρχει καμία απόδειξη ότι τα κόπρανα παράγουν τοξίνες ή ότι οι εργασίες καθαρισμού του παχέος εντέρου, τα καθαρτικά ή τα κλύσματα μπορούν να αποτρέψουν τον καρκίνο ή άλλες ασθένειες.

3. Η δυσκοιλιότητα σημαίνει ότι απλώς χρειάζεσαι περισσότερες φυτικές ίνες

Μύθος: Η αύξηση των φυτικών ινών στη διατροφή σας, μπορεί να βοηθήσει στην δυσκοιλιότητα. Ωστόσο η χρόνια δυσκοιλιότητα μπορεί να σημαίνει πως υπάρχει κάποιο άλλο πρόβλημα, όπως για παράδειγμα κακή λειτουργία του θυρεοειδούς αδένα ή διαβήτη.

4.Τα γαλακτοκομικά προκαλούν δυσκοιλιότητα

Αλήθεια: Αν έχετε δυσανεξία στη λακτόζη και τα γαλακτοκομικά προϊόντα, τότε μπορεί να προκληθεί δυσκοιλιότητα όταν τα καταναλώνετε. Οι άνθρωποί με δυσανεξία στη λακτόζη θα πρέπει να τρώνε λίγα μόνο γαλακτοκομικά κάθε μέρα.

5.Όταν καταπίνουμε τσίχλα προκαλείται δυσκοιλιότητα

Αλήθεια. Είναι αλήθεια, αλλά μόνο σε σπάνιες περιπτώσεις και κυρίως στα μικρά παιδιά. Μερικές φορές, η κατάποση μεγάλης ποσότητας τσίχλας μπορεί να μπλοκάρει το πεπτικό σύστημα. Στους περισσότερους ανθρώπους η τσίχλα αποβάλλεται από το οργανισμό μέσω του εντερικού σωλήνα, όπως ακριβώς και τα υπόλοιπα τρόφιμα.

6. Οι διακοπές μπορεί να προκαλέσουν δυσκοιλιότητα

Αλήθεια: Τα ταξίδια αλλάζουν την καθημερινότητα και τη διατροφή μας, συμβάλλοντας έτσι στη δυσκοιλιότητα. Αποφύγετε την αφυδάτωση και όταν ταξιδεύετε κάντε μερικές στάσεις για ξεκούραση. Άλλες συμβουλές για τις διακοπές: άσκηση, αλκοόλ με μέτρο, κατανάλωση πολλών φρούτων και λαχανικών.

7. Η διάθεση επηρεάσει

Αλήθεια: Η κατάθλιψη μπορεί να προκαλέσει δυσκοιλιότητα ή να χειροτερέψει το ήδη υπάρχον πρόβλημα. Η μείωση του στρες μέσω διαλογισμού, γιόγκα και τεχνικών χαλάρωσης  μπορεί να βοηθήσει. Επίσης, το μασάζ στην κοιλιά μπορεί να σας βοηθήσει να χαλαρώσετε τους μύες που υποστηρίζουν τα έντερα.

8.Το να αγνοείς την ανάγκη για τουλέτα δεν βλάπτει

Μύθος: Μπορεί να αισθάνεσαι πολύ απασχολημένος στη δουλειά για να πας στην τουαλέτα ή μπορεί να προτιμάς να περιμένεις μέχρι να γυρίσεις σπίτι, αλλά το να αγνοείς την ανάγκη σου μπορεί να σε κάνει να αισθάνεσαι σωματικά άβολα αλλά και να επιδεινώσει την δυσκοιλιότητα. Οπότε όταν η φύση σας “καλεί”, απαντήστε.

9. Τα φάρμακα μπορεί προκαλούν δυσκοιλιότητα

Αλήθεια: Μερικά φάρμακα για τον πόνο, την κατάθλιψη, την υψηλή πίεση αλλά και τη νόσο του Πάρκινσον, σχετίζονται με την δυσκοιλιότητα. Τα συμπληρώματα ασβεστίου, ειδικά αν λαμβάνονται με άλλο συμπλήρωμα, μπορεί επίσης να προκαλέσουν προβλήματα.

 

Yπέρταση: γιατί ανεβαίνει η πίεσή μας;

Η υπέρταση είναι σύμφωνα με τις μελέτης η συνηθέστερη καρδιακή πάθηση και η κύρια αιτία εμφράγματος. Με μία απλή εξέταση μπορούμε να διαπιστώσουμε αν η αρτηριακή μας πίεση είναι υψηλότερη από ό,τι θα έπρεπε και να κινηθούμε ώστε να την μειώσουμε, καθώς οδηγεί σε σοβαρά προβλήματα υγείας.

Τι είναι η υψηλή αρτηριακή πίεση;

Η υψηλή αρτηριακή πίεση, επίσης γνωστή ως υπέρταση, είναι η πιο κοινή καρδιαγγειακή πάθηση. Η αρτηριακή πίεση αναφέρεται στην ισχύ του αίματος που πιέζει τα τοιχώματα των αρτηριών, καθώς διασχίζει το σώμα. Όπως ο αέρας σε ένα ελαστικό ή το νερό σε ένα σωλήνα, το αίμα γεμίζει τις αρτηρίες με έναν ορισμένο τρόπο. Ακριβώς όπως  η μεγάλη πίεση του αέρα μπορεί να προκαλέσει ζημιά στο ελαστικό έτσι και η υψηλή αρτηριακή πίεση μπορεί να απειλήσει υγιείς αρτηρίες και να οδηγήσει σε απειλητικές για τη ζωή μας καταστάσεις, όπως το έμφραγμα.

Ποιοι κινδυνεύουν  περισσότερο να εμφανίσουν υπέρταση; 

Η υψηλή αρτηριακή πίεση είναι πιο πιθανό να συμβεί σε άτομα που:

-Έχουν οικογενειακό ιστορικό υψηλής πίεσης, καρδιακής νόσου ή διαβήτη

– Είναι άνω των 55 ετών

– Είναι υπέρβαροι

– Δεν είναι σωματικά δραστήριοι

– Πίνουν υπερβολικά

– Καπνίζουν

– Τρώνε τροφές με υψηλή περιεκτικότητα σε κορεσμένα λιπαρά ή αλάτι

– Χρησιμοποιούν ορισμένα φάρμακα, όπως η ασπιρίνη και  τα αποσυμφορητικά

Τι προκαλεί την υψηλή αρτηριακή πίεση;

Ιδιοπαθής υπέρταση

Στο 95% των περιπτώσεων υψηλής αρτηριακής πίεσης, η βασική αιτία δεν μπορεί να προσδιοριστεί. Αυτό το είδος της υψηλής πίεσης του αίματος ονομάζεται ιδιοπαθής υπέρταση. Η υψηλή αρτηριακή πίεση είναι κληρονομική και είναι πιο πιθανό να επηρεάσει τους άνδρες παρά τις γυναίκες. Επίσης η ηλικία και το φύλο παίζουν σημαντικό ρόλο.

Η ιδιοπαθής υπέρταση επηρεάζεται, επίσης, σε μεγάλο βαθμό από τη διατροφή και τον τρόπο ζωής. Η σχέση μεταξύ αλατιού και η υψηλή αρτηριακή πίεση είναι ιδιαίτερα σημαντική. Οι άνθρωποι που ζουν στα βόρεια νησιά της Ιαπωνίας τρώνε περισσότερο αλάτι ανά κάτοικο από οποιονδήποτε άλλο στον κόσμο και έχουν την υψηλότερη συχνότητα της ιδιοπαθούς υπέρτασης. Αντίθετα, όσοι δεν προσθέτουν αλάτι στο φαγητό τους, δεν δείχνουν σχεδόν κανένα ίχνος της ιδιοπαθούς υπέρτασης.

Πολλοί άνθρωποι με υψηλή αρτηριακή πίεση είναι “ευαίσθητοι στο αλάτι”, που σημαίνει ότι λίγη περισσότερη ποσότητα από την ελάχιστη σωματική ανάγκη για αλάτι μπορεί αμέσως να αυξήσει την πίεση του αίματός τους. Άλλοι παράγοντες που έχουν συσχετισθεί με την ιδιοπαθή υπέρταση είναι η παχυσαρκία, ο διαβήτης, το άγχος, η ανεπάρκεια πρόσληψης καλίου, ασβεστίου και μαγνησίου, η έλλειψη σωματικής δραστηριότητας και η χρόνια κατανάλωση αλκοόλ.

Δευτεροπαθής υπέρταση

Όταν η άμεση αιτία για την υψηλή πίεση του αίματος μπορεί να εντοπιστεί, η κατάσταση περιγράφεται ως δευτεροπαθής υπέρταση. Ανάμεσα στις γνωστές αιτίες δευτεροπαθούς υπέρτασης η νεφρική νόσος κατατάσσεται υψηλότερα. Η υπέρταση μπορεί, επίσης, να προκληθεί από όγκους ή άλλες ανωμαλίες που προκαλεί η επινεφρίτιδα, όπως να εκκρίνει περίσσεια ποσά των ορμονών που αυξάνουν την αρτηριακή πίεση. Τα αντισυλληπτικά χάπια,-κυρίως αυτά που περιέχουν οιστρογόνα- και η εγκυμοσύνη μπορεί να αυξήσουν την αρτηριακή πίεση, όπως και τα φάρμακα που συστέλλουν τα αιμοφόρα αγγεία.

Το στρες καταστρέφει και το σπέρμα!

Το έντονο στρες που νιώθει ένας άντρας μπορεί να προκαλέσει μόνιμες αλλαγές στα σπερματοζωάριά του, οι οποίες μπορεί να «περάσουν» στα παιδιά του, αλλάζοντας την αντίδραση του οργανισμού τους στους στρεσογόνους παράγοντες, σύμφωνα με μία νέα μελέτη.

Επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια ανακάλυψαν ότι το έντονο στρες ή και η κατάθλιψη σε έναν άντρα, έφηβο ή ακόμα και παιδί μπορεί να οδηγήσει σε μόνιμη αλλαγή του γενετικού υλικού των σπερματοζωαρίων.

Η αλλαγή αυτή μπορεί να «περάσει» στους απογόνους τους, κάνοντάς τους να έχουν αφύσικα χαμηλή αντιδραστικότητα στο στρες.

Το πιο εκπληκτικό, όμως, είναι ότι η αλλαγή αυτή δεν «περνάει» μόνον στα αγόρια, αλλά και στα κορίτσια.

Τα ευρήματα αυτά, που δημοσιεύονται στην «Επιθεώρηση Νευροεπιστήμης» (JON), είναι τα πρώτα που συσχετίζουν το στρες του πατέρα με τις αντιδράσεις των απογόνων του στο στρες.

Όπως εξηγούν η δρ Τρέισι Λ. Μπέιλ, καθηγήτρια Νευροεπιστήμης στο πανεπιστήμιο, και οι συνεργάτες της, επί έξι εβδομάδες εξέθεταν σε στρεσογόνους παράγοντες ομάδα αρσενικών ποντικιών, τα οποία δεν είχαν ακόμα αναπαραχθεί.

Στρεσογόνοι παράγοντες για τα ποντίκια είναι λ.χ. η αλλαγή του κλουβιού, η έκθεση στην μυρωδιά των φυσικών εχθρών τους, ο θόρυβος ή η τοποθέτηση ξένου αντικειμένου στο κλουβί τους.

Οι ερευνητές επέλεξαν τα ποντίκια για τη μελέτη τους, διότι τα αρσενικά δεν συμμετέχουν καθόλου στην φροντίδα των μικρών, συνεπώς είναι ιδανικά για να εξασφαλιστεί ότι στις αντιδράσεις των απογόνων τους δεν παίζουν τα ίδια κανένα ρόλο.

Υποβάλλοντας τα αρσενικά ποντίκια σε εξετάσεις οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το στρες προκαλούσε μία επιγενετική αλλαγή (δηλαδή μία αλλαγή στην έκφραση των γονιδίων) στα σπερματοζωάριά τους.

Όταν τα ποντίκια αναπαράχθηκαν, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι απόγονοί τους είχαν αφύσικα χαμηλή αντιδραστικότητα στο στρες, επειδή είχε γίνει αναπρογραμματισμός στον επονομαζόμενο άξονα υποθαλάμου-υπόφυσης-επινεφριδίων (ΥΥΕ).

Ο άξονας αυτός αντιπροσωπεύει την αδιάρρηκτη λειτουργική σχέση μεταξύ του υποθαλάμου και του πρόσθιου λοβού της υπόφυσης στον εγκέφαλο με τον φλοιό των επινεφριδίων που βρίσκονται πάνω από τους νεφρούς – μια σχέση η οποία ουσιαστικά ρυθμίζει τις αντιδράσεις του οργανισμού στο στρες.

Ο αναπρογραμματισμός του άξονα ΥΥΕ είχε ως επακόλουθο να παράγουν τα ποντικάκια σημαντικά χαμηλότερα επίπεδα των ορμονών του στρες, όταν εκτίθονταν σε στρεσογόνους παράγοντες – και αυτό ίσχυε τόσο για τα αρσενικά , όσο και για τα θηλυκά.

Οι ερευνητές γράφουν ότι τα ευρήματά τους πιθανώς ισχύουν και για τους ανθρώπους. Επισημαίνουν επίσης ότι δεν ξέρουν ακόμα εάν είναι ωφέλιμη ή επιζήμια η αφύσικα μειωμένη αντίδραση του οργανισμού στο στρες.

Όπως εξηγούν, θα μπορούσε να αποτελεί ένα εξελικτικό όφελος για τους απογόνους των στρεσαρισμένων ανδρών, διότι θα εξασφαλίζει την επιβίωση σε ένα στρεσογόνο περιβάλλον.

Θα μπορούσε όμως και να είναι επιζήμια, διότι υποδηλώνει ότι ο οργανισμός δεν έχει την ικανότητα να αντιδρά με τον κατάλληλο τρόπο στις στρεσογόνες αλλαγές, γεγονός που αυξάνει τον κίνδυνο εκδηλώσεως προβλημάτων ψυχικής υγείας.

Πηγή: Τα Νέα

Tα πρώτα σημάδια της νόσου Πάρκινσον

Βραδύτητα των κινήσεων, μυϊκή δυσκαμψία και τρέμουλο, κυρίως του ενός χεριού και κακή ισορροπία είναι να βασικά συμπτώματα της νόσου Πάρκινσον.

Με αφορμή τη σημερινή ημέρα για τη νόσο Πάρκινσον, το «Εθνος – Υγεία» παρουσιάζει όσα πρέπει να γνωρίζετε για την έγκαιρη διάγνωση της νόσου. Σύμφωνα με τους ειδικούς, τα συμπτώματα αναπτύσσονται αργά και προχωρούν βαθμιαία.

Το τρέμουλο είναι πολύ συχνό, αλλά ένας στους τρεις ασθενείς δεν το έχει στα πρώιμα στάδια της νόσου. Ξεκινά συνήθως από το ένα χέρι και μετά εμφανίζεται και στο άλλο. Παρατηρείται κυρίως στην ηρεμία και επιτείνεται όταν ο ασθενής είναι αγχωμένος. Εξαφανίζεται και στη διάρκεια του ύπνου.

Το σύνολο σχεδόν των ασθενών εμφανίζουν αργές κινήσεις, περπατώντας αργά, με τάση να παραπατούν. Η βραδυκινησία γίνεται ακόμη πιο φανερή στην έλλειψη εκφραστικότητας του προσώπου και μειωμένης ταλάντευσης των βραχιόνων κατά το περπάτημα.

Σε πιο προχωρημένη φάση της νόσου, εμφανίζεται διστακτικότητα όταν πρόκειται να ξεκινήσει η βάδιση. Η δυσλειτουργία αυτή καθιστά όλο και πιο δύσκολες τις καθημερινές ασχολίες, όπως το ντύσιμο και το γράψιμο, ενώ η ομιλία γίνεται όλο και πιο δύσκολη. Οι πάσχοντες δυσκολεύονται να σηκωθούν από την καρέκλα ή να κάνουν λεπτές κινήσεις, όπως να κουμπώσουν το πουκάμισό τους.

Η νόσος μπορεί να εκδηλωθεί και με μία σειρά άλλων συμπτωμάτων: Ενοχλήσεις στα χέρια και τα πόδια. Αγχος και κατάθλιψη. Βραδύτητα σκέψης και μνήμης και ανήσυχο ύπνο. Η δυσκοιλιότητα και τα προβλήματα κύστης είναι πολύ συνηθισμένα και ιδιαίτερα η τάση για συχνή ούρηση με αίσθημα επείγουσας ανάγκης. Σεξουαλικά προβλήματα μπορεί, επίσης, να απασχολούν αρκετούς ασθενείς.

Για τον έλεγχο των συμπτωμάτων, βασική προϋπόθεση είναι η τήρηση της φαρμακευτικής αγωγής, την οποία θα ορίσει ο γιατρός. Η αγωγή επιλέγεται ανάλογα με τα συμπτώματα και τις ανάγκες κάθε ασθενούς.

Eρευνα και θεραπεία
Οι επιστήμονες ερευνούν συστηματικά τη νόσο Πάρκινσον, προκειμένου να διαμορφώσουν μία αποτελεσματική θεραπεία. Μία από τις πρόσφατες εξελίξεις είναι ο έλεγχος της νόσου με βλαστικά κύτταρα από τον μυελό των οστών.

Η μέθοδος δοκιμάστηκε από Ιάπωνες ειδικούς σε πειραματόζωα, τα οποία δεν θεραπεύτηκαν εντελώς, αλλά εμφάνισαν βελτίωση των κινητικών τους δεξιοτήτων, με ασφαλή τρόπο. Τα βλαστικά κύτταρα είναι αρχέγονα κύτταρα, τα οποία μπορούν να μετατρέπονται σε ωριμότερα κύτταρα μέσα στο σώμα.

Σύμφωνα με τους ειδικούς, η νόσος Πάρκινσον είναι ένα προσφερόμενο πεδίο εφαρμογών για θεραπείες με αρχέγονα κύτταρα, επειδή τα πάσχοντα άτομα έχουν χάσει νευρώνες, οι οποίοι παράγουν τη νευροδιαβιβαστική ουσία ντοπαμίνη. Εάν τα χορηγούμενα βλαστικά κύτταρα μπορέσουν στο εργαστήριο να εξελιχθούν σε υγιείς ντοπαμινεργικούς νευρώνες και στη συνέχεια τοποθετηθούν μέσα στην παρεγκεφαλίδα, είναι πιθανό οι ασθενείς να μπορέσουν να ανακουφιστούν από την αστάθεια, την απώλεια της ισορροπίας, τη σιελόρροια και τα άλλα επώδυνα συμπτώματα της νόσου.

Πηγή: Έθνος Υγεία

Βρήκαν τρόπο αυτοκτινίας των καρκινικών κυττάρων!

Αμερικανοί επιστήμονες εντόπισαν ένα μόριο που μπορεί να οδηγήσει τα καρκινικά κύτταρα στην «αυτοκτονία», ακόμα κι αν αυτά βρίσκονται σε δύσκολα σημεία του σώματος, όπως ο εγκέφαλος.

Όπως γράφουν στην επιθεώρηση «Science Translational Medicine» ερευνητέςαπό το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια (PennState), το μόριο αποκαλείται TIC10 και ενεργοποιεί την πρωτεΐνη TRAIL (ακρωνύμιο του όρου «Tumor necrosis factor Related Apoptosis-Inducing Ligand»).

Η πρωτεΐνη αυτή επάγει την απόπτωση των καρκινικών όγκων στη διάρκεια τηςανοσοποιητικής παρακολούθησης – της διαδικασίας του ανοσοποιητικού συστήματος με την οποία τα κύτταρά του «περιπολούν» στον οργανισμό για να εντοπίσουν τυχόν καρκινικά κύτταρα.

Η διαδικασία αυτή αδρανοποιείται όταν αναπτυχθεί και αρχίσει να εξελίσσεται ο καρκίνος, με επακόλουθο τον ανεξέλεγκτο πολλαπλασιασμό και εξάπλωση των καρκινικών κυττάρων.

Η απόπτωση είναι ένας γενετικά προκαθορισμένος εσωτερικός, αυτοκαταστροφικός μηχανισμός των καρκινικών κυττάρων.

Η ικανότητα της πρωτεΐνης TRAIL να την ενεργοποιεί επιλεκτικά έχει οδηγήσει σε πολλές έρευνες, στις οποίες δοκιμάζονται τεχνητές μορφές της για την θεραπεία του καρκίνου.

Οι μελέτες αυτές έχουν δείξει πως η χρήση της είναι ασφαλής, αλλά έως τώρα υπήρχαν ορισμένα προβλήματα, όπως η μειωμένη ικανότητά της να εισέρχεται στους καρκινικούς όγκους ιδίως του εγκεφάλου.

«Το μονοπάτι της TRAIL είναι ένας ισχυρός μηχανισμός καταστολής των καρκινικών όγκων, αλλά οι μέθοδοι που έως τώρα δοκιμάσαμε έχουν περιορισμούς», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής δρ Γουάφικ Ελ-Ντέιρι, καθηγητής Ιατρικής και διευθυντής του Τομέος Αιματολογίας/Ογκολογίας στο Κολέγιο Ιατρικής του PennState.

Το μόριο που εντοπίσθηκε είναι ενδεχομένως η λύση, πρόσθεσε. Όπως έδειξε η σχετική έρευνα, το TIC10 διεγείρει τις αντικαρκινικές ιδιότητες της πρωτεΐνης TRAIL. Επιπλέον, πειράματα σε ποντίκια έδειξαν ότι μπορεί να ενεργοποιήσει τον κυτταρικό θάνατο σε καρκινικούς όγκους του εγκεφάλου και άλλων θέσεων.

«Δεν περιμέναμε ότι το μόριο αυτό θα μπορούσε να θεραπεύσει καρκινικούς όγκους του εγκεφάλου – αυτό ήταν μία ευχάριστη έκπληξη», παραδέχθηκε ο δρ Ελ-Ντέιρι.

Η έρευνα έδειξε ακόμα ότι το μόριο διεγείρει την δράση της πρωτεΐνης και σε κύτταρα τα οποία δεν έχουν ακόμα γίνει καρκινικά, αλλά η επικίνδυνη μεταλλαγή τους έχει ήδη αρχίσει.

Επιπλέον, αυξάνει τον αριθμό των υποδοχέων της πρωτεΐνης TRAIL στην επιφάνεια των κυττάρων, αυξάνοντας έτσι την ικανότητα καταπολέμησης του καρκίνου.

Αν και η όλη έρευνα έγινε σε ποντίκια, ο δρ Ελ-Ντέιρι πιστεύει ότι η μέθοδος μπορεί να αποδώσει και στους ανθρώπους.

«Μας εντυπωσίασε η αποτελεσματικότητα του μορίου TIC10, το οποίο κατόρθωσε να υπερπηδήσει πολλά εμπόδια του μονοπατιού TRAIL», είπε. «Το μόριο αυτό φαίνεται να αποτελεί έναν πολλά υποσχόμενο τρόπο αντιμετώπισης δύσκολων καρκίνων, με τη βοήθεια ενός ασφαλούς μηχανισμού που ήδη διαθέτει ο ανθρώπινος οργανισμός».

Πηγή: Τα Νέα

Η ασπιρίνη κατά του καρκίνου του εντέρου!

Όσοι παίρνουν τακτικά ασπιρίνη, έχουν μειωμένο κίνδυνο για καρκίνο του εντέρου, διαπίστωσε μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα.
Σύμφωνα με τη μελέτη, η λήψη ασπιρίνης τουλάχιστον δύο φορές την εβδομάδα καθιστά κατά 27% λιγότερο πιθανή την εμφάνιση αυτής της μορφής καρκίνου στη διάρκεια μιας περιόδου 30 ετών, συγκριτικά με όσους παίρνουν ασπιρίνη σπάνια ή καθόλου.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον γαστρεντερολόγο Άντριου Τσαν του Γενικού Νοσοκομείου της Μασαχουσέτης έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό του Αμερικανικού Ιατρικού Συλλόγου (JAMA). Μελέτησαν τις περιπτώσεις άνω των 127.000 ανθρώπων για μια μεγάλη περίοδο από τη δεκαετία του ´80 έως το 2012, στη διάρκεια της οποίας οι 1.226 ανέπτυξαν καρκίνο του εντέρου.

Μεταξύ όσων δεν έπαιρναν ασπιρίνη συχνά, υπήρξαν 40,2 διαγνώσεις καρκίνου ανά 100.000 άτομα, έναντι μόνο 30,5 διαγνώσεων ανά 100.000 μεταξύ όσων ελάμβαναν τακτικά ασπιρίνη. Όσοι έπαιρναν έξι έως 12 ασπιρίνες την εβδομάδα, είχαν κατά μέσο όρο 30% μικρότερο κίνδυνο ανάπτυξης αυτού του καρκίνου. Όμως η προστατευτική δράση της ασπιρίνης δεν ισχύει για όσους στο DNA τους έχουν μετάλλαξη του γονιδίου BRAF, οι οποίοι υπολογίζονται στο 10% έως 15% όσων έχουν καρκίνο του εντέρου.

Τα νέα ευρήματα επιβεβαιώνουν προηγούμενες έρευνες, που επίσης έχουν δείξει μειωμένο κίνδυνο για καρκίνο του εντέρου μεταξύ όσων παίρνουν ασπιρίνη συχνά και για καιρό. Υπογραμμίζουν όμως και πως όσοι έχουν την μετάλλαξη του εν λόγω γονιδίου, δεν κινδυνεύουν λιγότερο. Συνεπώς, όπως είπε ο Τσαν, το επόμενο βήμα θα είναι να εντοπιστούν όσοι κινδυνεύουν περισσότερο να εμφανίσουν τη συγκεκριμένη μετάλλαξη.

Παρόλα αυτά, οι ερευνητές τόνισαν ότι η ασπιρίνη δεν πρέπει να λαμβάνεται τακτικά χωρίς προηγουμένως να υπάρξει συνεννόηση πρώτα έναν γιατρό, καθώς μπορεί να επιφέρει παρενέργειες όπως αιμορραγία. Ακόμα, επεσήμαναν πως η λήψη ασπιρίνης μειώνει μεν την πιθανότητα εμφάνισης καρκίνου στο έντερο, όμως δεν βελτιώνει το προσδόκιμο ζωής του ασθενούς, αν ο καρκίνος έχει ήδη αναπτυχθεί.

Πηγή: AΠE-MΠΕ

Η άσκηση συγχρονίζει το βιολογικό μας ρολόι!

Η σωματική δραστηριότητα είναι κατάλληλη για τη ρύθμιση του βιολογικού μας ρολογιού, με αποτέλεσμα να βοηθά στον συγχρονισμό των δραστηριοτήτων του οργανισμού μας καθώς μεγαλώνουμε, σύμφωνα με νέα επιστημονική μελέτη.

Πιο συγκεκριμένα, οι κιρκαδικοίλ ρυθμοί της καρδιάς μας τίθενται εκτός συγχρονισμού, καθώς γερνάμε, με αποτέλεσμα την κακή ποιότητα ύπνου, την αποδυνάμωση της λειτουργίας του ανοσοποιητικού συστήματος και την γνωστική εξασθένηση. Πλέον, οι επιστήμονες στο Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης λένε πως η διαδικασία αυτή θα μπορούσε να επιβραδυνθεί α μέσω της τακτικής άσκησης.

Η ερευνητική ομάδα του Πανεπιστημίου τροποποίησε το «εσωτερικό ρολόι» του σώματος ποντικών κάνοντας προσαρμογές στον  κύκλο φωτός / σκότους. Όπως ήταν αναμενόμενο, διαπίστωσαν ότι οι νεότεροι ποντίκια προσαρμόζονταν πιο γρήγορα με το νέο χρονοδιάγραμμα από ό, τι οι μεγαλύτεροι σε ηλικία. Ωστόσο, όταν τα μεγαλύτερα ποντίκια αφέθηκαν να χρησιμοποιήσουν τον τροχό για τρέξιμο,  η ταχύτητα με την οποία προσαρμόστηκαν στον νέο κύκλο φωτός / σκότους αυξήθηκε.

Τα ευρήματα, επίσης, έδειξαν αυξημένη δραστικότητα σε τμήμα του εγκεφάλου που είναι άμεσα συνδεδεμένο με το οπτικό νεύρο και είναι η θέση του βιολογικού μας ρολογιού στο σώμα των θηλαστικών. Η μελέτη μας δείχνει ότι η άσκηση έχει αντίκτυπο στους κιρκαδικούς ρυθμούς και αυτό έχει συνέπειες για την υγεία των ηλικιωμένων.

Η άσκηση συγχρονίζει το βιολογικό μας ρολόι!

Η σωματική δραστηριότητα είναι κατάλληλη για τη ρύθμιση του βιολογικού μας ρολογιού, με αποτέλεσμα να βοηθά στον συγχρονισμό των δραστηριοτήτων του οργανισμού μας καθώς μεγαλώνουμε, σύμφωνα με νέα επιστημονική μελέτη.

Πιο συγκεκριμένα, οι κιρκαδικοίλ ρυθμοί της καρδιάς μας τίθενται εκτός συγχρονισμού, καθώς γερνάμε, με αποτέλεσμα την κακή ποιότητα ύπνου, την αποδυνάμωση της λειτουργίας του ανοσοποιητικού συστήματος και την γνωστική εξασθένηση. Πλέον, οι επιστήμονες στο Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης λένε πως η διαδικασία αυτή θα μπορούσε να επιβραδυνθεί α μέσω της τακτικής άσκησης.

Η ερευνητική ομάδα του Πανεπιστημίου τροποποίησε το «εσωτερικό ρολόι» του σώματος ποντικών κάνοντας προσαρμογές στον  κύκλο φωτός / σκότους. Όπως ήταν αναμενόμενο, διαπίστωσαν ότι οι νεότεροι ποντίκια προσαρμόζονταν πιο γρήγορα με το νέο χρονοδιάγραμμα από ό, τι οι μεγαλύτεροι σε ηλικία. Ωστόσο, όταν τα μεγαλύτερα ποντίκια αφέθηκαν να χρησιμοποιήσουν τον τροχό για τρέξιμο,  η ταχύτητα με την οποία προσαρμόστηκαν στον νέο κύκλο φωτός / σκότους αυξήθηκε.

Τα ευρήματα, επίσης, έδειξαν αυξημένη δραστικότητα σε τμήμα του εγκεφάλου που είναι άμεσα συνδεδεμένο με το οπτικό νεύρο και είναι η θέση του βιολογικού μας ρολογιού στο σώμα των θηλαστικών. Η μελέτη μας δείχνει ότι η άσκηση έχει αντίκτυπο στους κιρκαδικούς ρυθμούς και αυτό έχει συνέπειες για την υγεία των ηλικιωμένων.

X

Αγαπητοί αναγνώστες,

Σας ενημερώνουμε ότι το boro.gr προσφέρει καθημερινά (Δευτέρα-Παρασκευή) δωρεάν ψυχολογική υποστήριξη με επαγγελματίες ψυχολόγους.

Κάντε κλίκ εδώ για να συνδεθείτε και να ενημερωθείτε για τις ώρες λειτουργίας.
X