Νευρολογία

Αρχική / Υγεία / Νευρολογία (page 31)

Νέα μέθοδος πρόβλεψης κρίσεων επιληψίας!

Νέα μέθοδος πρόβλεψης κρίσεων επιληψίας! thumbnail

Ένα εγκεφαλικό ηλεκτρονικό εμφύτευμα μπορεί για πρώτη φορά να προβλέψει σε ένα βαθμό τις επερχόμενες επιληπτικές κρίσεις, συλλαμβάνοντας τα πρόδρομα ηλεκτρικά εγκεφαλικά σήματα κάποια λεπτά πριν την κρίση, σύμφωνα με μια νέα αυστραλιανή επιστημονική έρευνα. Η συσκευή μπορεί να εκτιμήσει αν ο κίνδυνος κρίσης είναι μικρός, μεσαίος ή μεγάλος, ανάλογα με το επίπεδο της καταγραφόμενης ηλεκτρικής δραστηριότητας. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Μαρκ Κουκ του πανεπιστημίου της Μελβούρνης, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο διεθνές περιοδικό νευρολογίας «Lancet Neurology», σύμφωνα με το BBC και το «New Scientist», έκαναν επί τέσσερις μήνες δοκιμές με 15 ασθενείς ηλικίας 20 έως 62 ετών (με δύο έως 12 κρίσεις το μήνα) και έδειξαν ότι το εμφύτευμα δουλεύει σε μερικούς αλλά όχι σε όλους. Είναι, έτσι, πρόωρο να θεωρηθεί ότι το εμφύτευμα είναι έτοιμο για χρήση. Από επιληψία, που είναι η δεύτερη συχνότερη νευρολογική πάθηση μετά τα εγκεφαλικά, πάσχουν περίπου 50 έως 60 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο, πολλοί από αυτούς νέοι. Σχεδόν το 1% του παγκόσμιου πληθυσμού έχουν χρόνια επιληψία, ενώ έως το 10% μπορεί να υποστούν έστω μία επιληπτική κρίση στη διάρκεια της ζωής τους. Η μη φυσιολογική λειτουργία του εγκεφάλου προκαλεί κρίσεις που έχουν ως συνέπεια τους αθέλητους σπασμούς του ασθενούς, οι οποίοι, αν και διαρκούν λίγα μόνο δευτερόλεπτα ή λεπτά, μπορούν να έχουν καταστροφικές συνέπειες, όπως τραυματισμούς από πτώση, εγκαύματα, πνιγμό κ.α. Το 40% περίπου των ασθενών δεν καταφέρνει να ελέγξει τις κρίσεις με τα υπάρχοντα φάρμακα. Οι χρησιμοποιούμενες βενζοδιαζεπίνες χρειάζονται περίπου 15 λεπτά για να δράσουν και συνήθως δεν έχουν αποτέλεσμα μετά το ξεκίνημα της κρίσης. Το εμφύτευμα (που κατασκευάστηκε από την αμερικανική εταιρία NeuroVista, η οποία και χρηματοδότησε την αυστραλιανή έρευνα) συλλαμβάνει ηλεκτρικά σήματα από την επιφάνεια του εγκεφάλου και, μέσω συρμάτων, τα στέλνει σε ένα άλλο εμφύτευμα στο στήθος. Από εκεί τα στοιχεία αποστέλλονται ασύρματα σε μια φορητή συσκευή, η οποία και επεξεργάζεται τις πιθανότητες μιας νέας κρίσης. Ένα λαμπάκι ανάβει και, ανάλογα με το χρώμα του, δείχνει πόσο μεγάλος είναι ο εκτιμώμενος κίνδυνος κρίσης (π.χ. το κόκκινο φωτάκι προειδοποιεί ότι ο κίνδυνος είναι άμεσος, δηλαδή μέσα στα τέσσερα επόμενα λεπτά). Από τους 15 ασθενείς, μόνο στους οκτώ κατέστη δυνατό να λειτουργήσει πλήρως η συσκευή και σε αυτούς η πρόβλεψη των επιληπτικών κρίσεων είχε επιτυχία σε ποσοστό 56% έως 100%. Όπως είπε ο Κουκ, η συσκευή θα μπορούσε μελλοντικά, με τις κατάλληλες βελτιώσεις, να εξαλείψει την απρόβλεπτη φύση της επιληψίας, παρέχοντας προειδοποίηση πολλά λεπτά ή ακόμα και ώρες πριν την εμφάνιση των συμπτωμάτων της κρίσης. «Αυτό θα μπορούσε να αλλάξει τον τρόπο που η ασθένεια αντιμετωπίζεται», ανέφερε ο αυστραλός ερευνητής και επεσήμανε ότι σήμερα συχνά χορηγούνται συνεχώς φάρμακα στους ασθενείς, επειδή δεν μπορεί να προβλεφθεί μια μελλοντική κρίση. Αν όμως τελικά κάτι τέτοιο καταστεί εφικτό, τότε νέα φάρμακα και μια διαφορετική θεραπευτική στρατηγική θα μπορούσαν να αναπτυχθούν. Με αυτό τον τρόπο, η ποιότητα ζωής και η ανεξαρτησία κινήσεων των ασθενών θα βελτιωθούν. «Όπως και με τους σεισμούς, δεν μπορείς να τους σταματήσεις, αλλά αν ξέρεις τι πρόκειται να συμβεί, θα μπορέσεις να προετοιμαστείς», είπε ο Κουκ. Για «σημαντικό ορόσημο» στη θεραπεία της επιληψίας έκαναν λόγο άλλοι επιστήμονες και οργανώσεις καταπολέμησης της νόσου, αν και επεσήμαναν πως οι δοκιμές έγιναν σε μικρό δείγμα ασθενών, συνεπώς θα πρέπει να επεκταθούν στο μέλλον, κάτι που ήδη σχεδιάζουν οι αυστραλοί επιστήμονες. Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διαβάστε Περισσότερα »

Εγκεφαλικό εμφύτευμα προβλέπει τις κρίσεις επιληψίας!

Εγκεφαλικό εμφύτευμα προβλέπει τις κρίσεις επιληψίας! thumbnail

Ένα εγκεφαλικό ηλεκτρονικό εμφύτευμα μπορεί για πρώτη φορά να προβλέψει σε ένα βαθμό τις επερχόμενες επιληπτικές κρίσεις, συλλαμβάνοντας τα πρόδρομα ηλεκτρικά εγκεφαλικά σήματα κάποια λεπτά πριν την κρίση, σύμφωνα με μια νέα αυστραλιανή επιστημονική έρευνα. Η συσκευή μπορεί να εκτιμήσει αν ο κίνδυνος κρίσης είναι μικρός, μεσαίος ή μεγάλος, ανάλογα με το επίπεδο της καταγραφόμενης ηλεκτρικής δραστηριότητας. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Μαρκ Κουκ του πανεπιστημίου της Μελβούρνης, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο διεθνές περιοδικό νευρολογίας «Lancet Neurology», σύμφωνα με το BBC και το «New Scientist», έκαναν επί τέσσερις μήνες δοκιμές με 15 ασθενείς ηλικίας 20 έως 62 ετών (με δύο έως 12 κρίσεις το μήνα) και έδειξαν ότι το εμφύτευμα δουλεύει σε μερικούς αλλά όχι σε όλους. Είναι, έτσι, πρόωρο να θεωρηθεί ότι το εμφύτευμα είναι έτοιμο για χρήση. Από επιληψία, που είναι η δεύτερη συχνότερη νευρολογική πάθηση μετά τα εγκεφαλικά, πάσχουν περίπου 50 έως 60 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο, πολλοί από αυτούς νέοι. Σχεδόν το 1% του παγκόσμιου πληθυσμού έχουν χρόνια επιληψία, ενώ έως το 10% μπορεί να υποστούν έστω μία επιληπτική κρίση στη διάρκεια της ζωής τους. Η μη φυσιολογική λειτουργία του εγκεφάλου προκαλεί κρίσεις που έχουν ως συνέπεια τους αθέλητους σπασμούς του ασθενούς, οι οποίοι, αν και διαρκούν λίγα μόνο δευτερόλεπτα ή λεπτά, μπορούν να έχουν καταστροφικές συνέπειες, όπως τραυματισμούς από πτώση, εγκαύματα, πνιγμό κ.α. Το 40% περίπου των ασθενών δεν καταφέρνει να ελέγξει τις κρίσεις με τα υπάρχοντα φάρμακα. Οι χρησιμοποιούμενες βενζοδιαζεπίνες χρειάζονται περίπου 15 λεπτά για να δράσουν και συνήθως δεν έχουν αποτέλεσμα μετά το ξεκίνημα της κρίσης. Το εμφύτευμα (που κατασκευάστηκε από την αμερικανική εταιρία NeuroVista, η οποία και χρηματοδότησε την αυστραλιανή έρευνα) συλλαμβάνει ηλεκτρικά σήματα από την επιφάνεια του εγκεφάλου και, μέσω συρμάτων, τα στέλνει σε ένα άλλο εμφύτευμα στο στήθος. Από εκεί τα στοιχεία αποστέλλονται ασύρματα σε μια φορητή συσκευή, η οποία και επεξεργάζεται τις πιθανότητες μιας νέας κρίσης. Ένα λαμπάκι ανάβει και, ανάλογα με το χρώμα του, δείχνει πόσο μεγάλος είναι ο εκτιμώμενος κίνδυνος κρίσης (π.χ. το κόκκινο φωτάκι προειδοποιεί ότι ο κίνδυνος είναι άμεσος, δηλαδή μέσα στα τέσσερα επόμενα λεπτά). Από τους 15 ασθενείς, μόνο στους οκτώ κατέστη δυνατό να λειτουργήσει πλήρως η συσκευή και σε αυτούς η πρόβλεψη των επιληπτικών κρίσεων είχε επιτυχία σε ποσοστό 56% έως 100%. Όπως είπε ο Κουκ, η συσκευή θα μπορούσε μελλοντικά, με τις κατάλληλες βελτιώσεις, να εξαλείψει την απρόβλεπτη φύση της επιληψίας, παρέχοντας προειδοποίηση πολλά λεπτά ή ακόμα και ώρες πριν την εμφάνιση των συμπτωμάτων της κρίσης. «Αυτό θα μπορούσε να αλλάξει τον τρόπο που η ασθένεια αντιμετωπίζεται», ανέφερε ο αυστραλός ερευνητής και επεσήμανε ότι σήμερα συχνά χορηγούνται συνεχώς φάρμακα στους ασθενείς, επειδή δεν μπορεί να προβλεφθεί μια μελλοντική κρίση. Αν όμως τελικά κάτι τέτοιο καταστεί εφικτό, τότε νέα φάρμακα και μια διαφορετική θεραπευτική στρατηγική θα μπορούσαν να αναπτυχθούν. Με αυτό τον τρόπο, η ποιότητα ζωής και η ανεξαρτησία κινήσεων των ασθενών θα βελτιωθούν. «Όπως και με τους σεισμούς, δεν μπορείς να τους σταματήσεις, αλλά αν ξέρεις τι πρόκειται να συμβεί, θα μπορέσεις να προετοιμαστείς», είπε ο Κουκ. Για «σημαντικό ορόσημο» στη θεραπεία της επιληψίας έκαναν λόγο άλλοι επιστήμονες και οργανώσεις καταπολέμησης της νόσου, αν και επεσήμαναν πως οι δοκιμές έγιναν σε μικρό δείγμα ασθενών, συνεπώς θα πρέπει να επεκταθούν στο μέλλον, κάτι που ήδη σχεδιάζουν οι αυστραλοί επιστήμονες. Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διαβάστε Περισσότερα »

Σκλήρυνση κατά πλάκας. Ποιοι μπορούν να πάρουν το χάπι;

Σκλήρυνση κατά πλάκας. Ποιοι μπορούν να πάρουν το χάπι; thumbnail

Πάσχω από σκλήρυνση κατά πλάκας και ο νευρολόγος μού πρότεινε να αλλάξω την φαρμακευτική μου αγωγή σε φάρμακο δεύτερης γραμμής αγωγής. Τι σημαίνει αυτό; Γράφει η Μαρία Αναγνωστούλη, Επίκουρη Καθηγήτρια Νευρολογίας του Τμήματος Απομυελινωτικών Νοσημάτων Υπεύθυνη Ανοσογενετικού Εργαστηρίου, Α' Παν/κή Νευρολογική Κλινική Αιγινήτειου Νοσοκομείου, www.anagnostouli.gr Όπως είναι γνωστό η Σλήρυνση κατά Πλάκας (ΣΚΠ), ή Πολλαπλή Σκλήρυνση (ΠΣ) με την νεότερη ονομασία είναι μία χρόνια αυτοάνοση, φλεγμονώδης και εκφυλιστική νόσος του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος (ΚΝΣ), δηλαδή του εγκεφάλου και του νωτιαίου μυελού. Πλήττει κυρίως νέους ενήλικες, κυρίως γυναίκες και τα νεότερα δεδομένα στην χώρα μας αλλά και διεθνώς αποδεικνύουν την αυξητική τάση στην εμφάνιση της νόσου. Μέχρι στιγμής δεν υπάρχει ολοκληρωτική ίαση στην θεραπευτική αντιμετώπιση της νόσου, αφού δεν υπάρχει ακόμη πλήρης γνώση και διευκρίνιση των αιτίων και της παθοφυσιολογίας της έναρξής της. Ωστόσο η αύξηση των γενετικών, ανοσογενετικών και νευροανοσολογικών δεδομένων για την νόσο, ειδικά την τελευταία δεκαετία οδήγησε στην γνώση πολλών επιμέρους μονοπατιών του παθοφυσιολογικού μηχανισμού, με αποτέλεσμα την εισαγωγή πολλών νέων θεραπευτικών φαρμακοθεραπειών, με διακριτή και στοχευμένη δράση. Τα ανοσοτροποποιητικά φάρμακα Τα λεγόμενα ανοσοτροποποιητικά φάρμακα πρώτης γραμμής για την υποτροπιάζουσα μορφή της νόσου, δηλαδή οι ιντερφερόνες και η οξεική γκλατιραμέρη αφορούν πρωτίστως τους νεοδιαγνωσθέντες ασθενείς, που τους χορηγούνται για την αναχαίτιση της εξέλιξης της νόσου τους, σε ό,τι αφορά τις υποτροπές, την αύξηση της αναπηρίας και την πρόοδο των βλαβών στην νευροαπεικόνιση (μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου και νωτιαίου μυελού). Τα φάρμακα αυτά αναχαιτίζουν την νόσο κατά μέσο όρο 35%, αλλά ο κάθε ασθενής μπορεί να βελτιωθεί σε άλλοτε άλλο ποσοστό, που είναι απόρροια του σταδίου της νόσου, της μορφής της (υποτροπιάζουσα, δευτεροπαθώς προϊούσα), αλλά και καθαρά εξατομικευμένων λόγων, που έχουν την βάση τους σε γενετικούς/επιγενετικούς παράγοντες. Όταν ένας ασθενής με  Σκλήρυνση κατά Πλάκας παρ´ότι λαμβάνει την ανοσοτροποποιητική του αγωγή συνεχίζει να εμφανίζει υποτροπές είτε/και νέα νευροαπεικονιστικά ευρήματα (απομυελινωτικές εστίες, ενίσχυση των εστιών, ατροφία) και αυξάνεται ο βαθμός της αναπηρίας του, τότε χρειάζεται αλλαγή της αγωγής του είτε σε ένα άλλο ανοσοτροποποιητικό φάρμακο πρώτης γραμμής, είτε πλέον σε ένα φάρμακο δεύτερης γραμμής, που είναι είτε η ναταλιζουμάμπη, είτε η φινγκολιμόδη. Η ναταλιζουμάμπη (natalizumab) είναι ένα μονοκλωνικό αντίσωμα, που ο τρόπος δράσης του είναι η παρεμπόδιση της εισόδου διαμέσου του αιματοεγκεφαλικού φραγμού, των διεγερμένων, αυτο-αντιδραστικών Τ-λεμφοκυττάρων, των ειδικών και υπεύθυνων για την καταστροφή της μυελίνης στο κεντρικό νευρικό σύστημα. Κατ´αυτόν τον τρόπο παρεμποδίζονται και μετριάζονται οι βλάβες της μυελίνης των νεύρων και τα συμπτώματα, αλλά και η εξέλιξη της νόσου. Η αποτελεσματικότητα του φαρμάκου είναι υψηλή και φθάνει το 75%, αλλά δυνητικά υπάρχει και ο κίνδυνος κάποιων παρενεργειών, με σοβαρότερη και κυριότερη, αυτή της ανάπτυξης πρωτοπαθούς πολυεστιακής λευκοεγκεφαλοπάθειας (PML), σε ένα ποσοστό 1 στους 1000 ασθενείς που λαμβάνουν το φάρμακο. Ειδικά μετά την διετία χορήγησης του φαρμάκου και ειδικά σε αυτούς που είναι θετικοί για τον ιό JC ο κίνδυνος πολλαπλασιάζεται, ανάλογα και με το ύψος του τίτλου των αντισωμάτων του ιού. Στην πράξη,  δεν παρατηρήσαμε αυτή την παρενέργεια στους ασθενείς με σκλήρυνση κατά πλάκας του Αιγινητείου Νοσοκομείου, στην πενταετία χορήγησής του, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ο κίνδυνος είναι ανύπαρκτος, και συνολικά ενισχύεται η άποψη, της καλής επιλογής ασθενών και η πολλή και στενή παρακολούθησή τους. Το φάρμακο δίδεται ενδοφλέβια, μία φορά τον μήνα, μετά είσοδο του ασθενούς στο Νοσοκομείο για 24 ώρες και συνήθως γίνεται καλά ανεκτό. Τα αποτελέσματα των πρόσφατων διεθνών μελετών δείχνουν ότι η έγκαιρη αλλαγή θεραπείας στους ασθενείς με σκλήρυνση κατά πλάκας που είχαν τα κριτήρια, από πρώτης γραμμής θεραπείες, σε ναταλιζουμάμπη, βελτίωνε κατά πολύ την κλινική τους κατάσταση και αναχαίτιζε την εξέλιξη της αναπηρίας, βάσει και της κλίμακας EDSS. Από του στόματος φάρμακο Η φινγκολιμόδη (fingolimod) είναι το πρώτο, το από του στόματος (per os) χορηγούμενο φάρμακο, στην ιστορία της σκλήρυνσης κατά πλάκας και πολυαναμενόμενο από τους ασθενείς, δεδομένου ότι όλες οι άλλες χορηγούμενες θεραπείες είναι ενέσιμες. Ο τρόπος δράσης του φαρμάκου είναι η παρακράτηση και ο “εγκλωβισμός” των κυκλοφορούντων ενεργοποιημένων, αυτο-αντιδραστικών Τ-λεμφοκυττάρων στους λεμφαδένες, με αποτέλεσμα την δραστική μείωση της κυκλοφορίας τους, τόσο στην περιφέρεια και ως αποτέλεσμα και στο κεντρικό νευρικό σύστημα. Έτσι παρεμποδίζεται ο καταστροφικός τους ρόλος στην μυελίνη με συνέπεια την μείωση των υποτροπών, των ευρημάτων από την νευροαπεικόνιση και της εξέλιξης της αναπηρίας. Να τονιστεί ωστόσο ότι εγκλωβίζονται στους λεμφαδένες κυρίως τα Τ-λεμφοκύτταρα που έχουν σχέση με την νόσο και όχι τα Τ-λεμφοκύτταρα που είναι υπεύθυνα για την άμυνα στις λοιμώξεις και την επιτήρηση των καρκινογενέσεων. Τα κριτήρια λήψης του χαπιού Προκειμένου να δοθεί το φάρμακο σε κάποιον ασθενή θα πρέπει να πληρούνται κάποια κριτήρια και θα πρέπει να υποβληθεί και σε κάποιον έλεγχο και όσο αφορά γυναίκες, θα πρέπει να μην κυοφορούν και ούτε να υπάρχει ενδεχόμενο κυοφορίας κατά την λήψη του φαρμάκου. Το φάρμακο δεν είναι για όλους τους ασθενείς, αλλά για εκείνους που παρά την θεραπεία με ανοσοτροποποιητικά φάρμακα πρώτης γραμμής, συνεχίζουν να υποτροπιάζουν, να έχουν νέα ευρήματα από την MRI εγκεφάλου και νωτιαίου μυελού, να έχουν αύξηση της βαθμολόγησής τους στην κλίμακα αναπηρίας EDSS, ή γενικότερα η νόσος τους να είναι επιθετική, στο διάστημα του τελευταίου έτους. Οι εξετάσεις στις οποίες πρέπει να υποβληθούν οι ασθενείς είναι ο καρδιολογικός έλεγχος με ηλεκτροκαρδιογράφημα, υπερηχογράφημα καρδιάς και ίσως και Holter ρυθμού, ο έλεγχος προηγηθείσας λοίμωξης ανεμευλογιάς και τα θετικά αντισώματα στο αίμα και ο οφθαλμολογικός έλεγχος και με οπτικά πεδία. Τα ανωτέρω έχουν σχέση με τις δυνητικές παρενέργειες του φαρμάκου. Το φάρμακο δίδεται σε καθημερινή βάση, ως ένα δισκίο, πράγμα που είναι ασφαλώς ευκολότερο για τους ασθενείς, αλλά απαιτεί και αυτό συμμόρφωση και τακτικότητα στην λήψη. Η αρχική χορήγηση γίνεται με παρακολούθηση νευρολόγου και δυνατότητα καρδιολογικής υποστήριξης, για 6 ώρες, για το ενδεχόμενο βραδυκαρδίας. Μετά το χρονικό αυτό πλαίσιο των 6 ωρών οι καρδιολογικές παρενέργειες  είναι σχεδόν μηδαμινές και ο ασθενής μπορεί να συνεχίσει την λήψη αυτόνομα. Χρειάζεται πολλή και καλή παρακολούθηση στην συνέχεια, με περιοδική διενέργεια αιματολογικών εξετάσεων και επανάληψη όλου του αρχικού ελέγχου, μετά τρίμηνο. Η πείρα των δύο ετών χορήγησης σε ασθενείς με σκλήρυνση κατά πλάκας, στην Ελλάδα, δείχνει καλή ανοχή, ελάχιστα προβλήματα και παρενέργειες και καλή αποτελεσματικότητα, που βάσει των διεθνών μελετών, σε 60.000 ασθενείς, για 6 χρόνια, φθάνει το 67% περίπου, με σταθερό ποσοστό ετήσιων υποτροπών, κάτω της μίας κατ´έτος.  Θα πρέπει να τονιστεί, ότι πέραν των ανωτέρω πληροφοριών, ο μόνος αρμόδιος να κρίνει για την περαιτέρω θεραπευτική αγωγή ενός ασθενούς με σκλήρυνση κατά πλάκας είναι ο υπεύθυνος για εκείνον νευρολόγος, που ο ίδιος επέλεξε για την νόσο του και όχι το διαδίκτυο ή οι συμπάσχοντες, ή οι φίλοι και γνωστοί. Υπάρχουν αρκετά εξειδικευμένα κέντρα στην Ελλάδα για την σκλήρυνση κατά πλάκας και ο ασθενής έχει δυνατότητα επιλογών. Αρκεί  να μην ξεχνά ότι πάντοτε υπάρχουν και οι επιτήδειοι, που προσπαθούν να εκμεταλλευτούν τους ασθενείς όλων των κατηγοριών.

Διαβάστε Περισσότερα »

Σκλήρυνση κατά πλάκας: ελπιδοφόρο πειραματικό φάρμακο για την καταπολέμησή της

Σκλήρυνση κατά πλάκας: ελπιδοφόρο πειραματικό φάρμακο για την καταπολέμησή της thumbnail

Νέο φάρμακο σε πειραματική μορφή το οποίο επιχειρεί να αντιμετωπίσει τη σκλήρυνση κατά πλάκας, αφήνοντας ανέπαφο το ανοσοποιητικό σύστημα. Ένα νέο πειραματικό φάρμακο για τους ασθενείς με πολλαπλή σκλήρυνση (σκλήρυνση κατά πλάκας) δοκιμάστηκε για πρώτη φορά σε ανθρώπους. Η ολοκλήρωση της πρώτης φάσης των κλινικών δοκιμών, αν και κυρίως περιορίστηκε στο να δείξει την ασφάλεια της μεθόδου και την έλλειψη παρενεργειών, αφήνει πολλές υποσχέσεις για το μέλλον. Η νέα θεραπεία φαίνεται πως μειώνει κατά 50% έως 75% τις επιθέσεις του ανοσοποιητικού συστήματος του ίδιου ασθενούς εναντίον της μυελίνης, του μονωτικού και προστατευτικού στρώματος των νεύρων του στον νωτιαίο μυελό, τον εγκέφαλο και το οπτικό νεύρο. Όταν η μυελίνη καταστραφεί, τα ηλεκτρικά σήματα δεν μπορούν να μεταδοθούν σωστά από και προς τον εγκέφαλο, με συνέπεια μια σειρά από ήπια(π.χ. μούδιασμα στα άκρα) έως σοβαρά (παράλυση και τύφλωση) συμπτώματα. Οι ερευνητές από τις ΗΠΑ, τη Γερμανία και την Ελβετία, με επικεφαλής τον καθηγητή μικροβιολογίας και ανοσολογίας Στέφεν Μίλερ της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου Northwestern του Σικάγο, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό «Science Transnational Medicine», πραγματοποίησαν τη «φάση 1» της κλινικής δοκιμής σε εννέα ασθενείς στη Γερμανία (Πανεπιστημιακό Ιατρικό Κέντρο Αμβούργου-Έπεντορφ). Είχαν προηγηθεί πάνω από 30 χρόνια προκλινικής έρευνας με πειραματόζωα. Όπως είπε ο Στ. Μίλερ, «η θεραπεία σταματά τις αυτοάνοσες αντιδράσεις που έχουν ήδη ενεργοποιηθεί και, παράλληλα, εμποδίζει την ενεργοποίηση νέων αυτοάνοσων κυττάρων. Η μέθοδός μας αφήνει ανέπαφη τη λειτουργία του φυσιολογικού ανοσοποιητικού συστήματος και αυτό είναι το μέγα ζητούμενο». Οι σημερινές θεραπείες για την πολλαπλή σκλήρυνση καταστέλλουν όλο το ανοσοποιητικό σύστημα, με αποτέλεσμα αρκετοί ασθενείς να γίνονται ευάλωτοι σε διάφορες μολύνσεις και να κινδυνεύουν περισσότερο από καρκίνο. Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν τα λευκοκύτταρα του ασθενούς για να μεταφέρουν με ενδοφλέβια ένεση στον οργανισμό του δισεκατομμύρια αντιγόνα μυελίνης (πρωτεΐνες), έτσι ώστε το ανοσοποιητικό σύστημά του να «εκπαιδευθεί» να τα αναγνωρίζει ως αβλαβή και να μη επιτίθεται πλέον στην μυελίνη των νεύρων. Μολονότι το δείγμα των εννέα ασθενών θεωρείται μικρό για να καθοριστεί σε ποιο βαθμό η νέα θεραπεία μπορεί να καταπολεμήσει τη νόσο, οι πρώτες ενδείξεις είναι ενθαρρυντικές, καθώς δείχνουν ότι όσοι έλαβαν τις μεγαλύτερες δόσεις λευκοκυττάρων με αντιγόνα μυελίνης, είναι αυτοί που μετά από τρεις μήνες εμφάνισαν τη μεγαλύτερη μείωση στην καταστροφή της μυελίνης των νεύρων τους. Η αρχική κλινική δοκιμή έδειξε επίσης ότι η χορήγηση έως τριών δισεκατομμυρίων αντιγόνων μυελίνης δεν προκάλεσε καθόλου παρενέργειες, ούτε υπέσκαψε τη δυνατότητα του ανοσοποιητικού συστήματος των ασθενών να καταπολεμά τους παθογόνους μικροοργανισμούς γενικότερα. Θα ακολουθήσει η δεύτερη φάση των κλινικών δοκιμών με μεγαλύτερο αριθμό ασθενών. Οι επιστήμονες προσπαθούν να αντλήσουν 1,5 εκατ. ευρώ για να χρηματοδοτήσουν τη «φάση 2» και η νέα κλινική δοκιμή τους έχει ήδη εγκριθεί στην Ελβετία (Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ζυρίχης). «Στη φάση 2 της κλινικής δοκιμής θέλουμε να θεραπεύσουμε ασθενείς όσο γίνεται νωρίτερα, προτού η νόσος επιφέρει παράλυση λόγω καταστροφής της μυελίνης. Από τη στιγμή που συμβαίνει αυτή η ζημιά, είναι δύσκολο να διορθωθεί», δήλωσε ο Μίλερ. Η εν λόγω ανοσολογική τεχνική (που πάντως θεωρείται πολύπλοκη και ακριβή) μπορεί μελλοντικά να αξιοποιηθεί, πέρα από την πολλαπλή σκλήρυνση, και για άλλες αυτοάνοσες και αλλεργικές παθήσεις. Ήδη οι προκλινικές δοκιμές έχουν δείξει την αποτελεσματικότητά της κατά του διαβήτη τύπου 1 και του αλλεργικού άσθματος. Οι ερευνητές ελπίζουν ότι, αντί για κυτταρικά αντιγόνα, θα μπορούν στο μέλλον να χρησιμοποιήσουν ειδικά νανοσωματίδια, οπότε η μέθοδος θα γίνει πιο απλή και φθηνότερη. Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διαβάστε Περισσότερα »

Yπάρχει πρόληψη για τη νόσο του Πάρκινσον;

Yπάρχει πρόληψη για τη νόσο του Πάρκινσον; thumbnail

Όλοι έχουμε κάποια εμπειρία από ασθενείς που πάσχουν από αυτή την νόσο. Όμως δυστυχώς όπως στα περισσότερα πράγματα, οι γνώσεις μας μπλέκουν με στρεβλές αντιλήψεις, προκαταλήψεις και ημιμάθεια. Έτσι είναι σκόπιμο να διατυπωθούν μερικά βασικά στοιχεία γι αυτή την νόσο, που δυστυχώς αγγίζει πολύ κόσμο. Γράφει ο ψυχίατρος- νευρολόγος κύριος Παύλος Σακκάς  1. Η νόσος του Parkinson είναι μια αρρώστια που σε λίγες μόνο περιπτώσεις μπορεί να χαρακτηριστεί ως κληρονομική. Η συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων, αφορά άτομα χωρίς κληρονομική επιβάρυνση. Επομένως δεν χρειάζεται να ανησυχούμε εάν ο παππούς μας ή ο θείος μας εμφανίσει Parkinson. 2. Φαίνεται ότι η νόσος αυτή μπορεί να χαρακτηριστεί ως νόσος φθοράς. Δηλαδή εμφανίζεται όταν κάποια συγκεκριμένα κύτταρα του εγκεφάλου δεν μπορούν πλέον να παράγουν ντοπαμίνη. Για τον λόγο αυτό, η πιθανότητα να εμφανίσει κανείς Parkinson αυξάνεται με την ηλικία. 3. Μέχρι σήμερα δεν έχει βρεθεί καμιά σίγουρη μέθοδος πρόληψης της νόσου. Επομένως η έγκαιρη ή μάλιστα η πρώιμη διάγνωση, δεν βοηθά σε τίποτε. Δεν υπάρχει τρόπος να ανατραπεί ούτε ακόμα και να καθυστερήσει η εξέλιξη της νόσου. 4. Ούτε η πρώιμη φαρμακευτική αγωγή ούτε κάποια άσκηση ή ειδική διατροφή έχει αποδειχθεί ότι επιβραδύνει την πρόοδο της αναπηρίας που επιφέρει σε βάθος χρόνου η νόσος. 5. Αντίθετα υπάρχουν ενδείξεις ότι η πρώιμη χορήγηση ντοπαμίνης ή αναλόγων φαρμάκων που κάνουν την δουλειά της ντοπαμίνης και λέγονται αγωνιστές της ντοπαμίνης, μπορεί να ευοδώσουν την φθορά των συγκεκριμένων κυττάρων. Για τον λόγο αυτό δεν χρειάζεται βιασύνη στην θεραπευτική αντιμετώπιση της νόσου. Η αυτοσυγκράτηση και η όσο το δυνατό πιο συντηρητική φαρμακευτική αγωγή, αποτελούν την καλύτερη στρατηγική στη νόσο Parkinson. 6. Μέχρι σήμερα η κυριότερη θεραπευτική αντιμετώπιση στηρίζεται στην χορήγηση ντοπαμίνης ή αναλόγων φαρμάκων. Δηλαδή αποτελεί τρόπον τινά θεραπεία υποκατάστασης. (Όπως ακριβώς στον σακχαρώδη διαβήτη όπου το πάγκρεας δεν παράγει ινσουλίνη και εμείς χορηγούμε εξωτερικά την ορμόνη αυτή.) 7. Οι λειτουργίες που ελέγχονται από τα κύτταρα που ατονούν ή πεθαίνουν στην νόσο Parkinson ελέγχουν τις κινήσεις που κάνουμε σχεδόν αυτόματα όπως κινήσεις αιώρησης των χεριών στο περπάτημα, εκφραστικότητα του προσώπου, διατήρησης όρθιας θέσης του κορμού, αλλά και χαλάρωσης μυών που αντιτίθενται σε κάποια συγκεκριμένη κίνηση. Έτσι μπορεί ο ασθενής να περπατά σκυφτός και «μονοκόμματος», με μικρά συρτά βήματα, ενώ ακόμα μπορεί να αισθανθεί πόνο στην μέση, την πλάτη, σε κάποιο άκρο. Τέλος συχνά το πρόβλημα ξεκινά από το ένα χέρι το οποίο χάνει την ικανότητα να κάνει λεπτές κινήσεις. 8. Η τρεμούλα, ο τρόμος δηλαδή με συχνότητα 4 κινήσεων το δευτερόλεπτο, δεν είναι υποχρεωτικά παρούσα στη συμπτωματολογία της νόσου. 9. Νευροχειρουργικές προσεγγίσεις μπορεί να δοκιμαστούν σε πολύ προχωρημένες καταστάσεις, που συνοδεύονται από έντονη αναπηρία. 10. Κάθε ασθενής έχει διαφορετική εξέλιξη. Ακόμα η εξέλιξη μπορεί να σταματήσει για άλλοτε άλλο χρονικό διάστημα. Μπορεί να είναι αργή και ήπια, ή χωρίς εμφανή λόγο να οδηγήσει σε σημαντική επιδείνωση.

Διαβάστε Περισσότερα »

Μούδιασμα στο τριχωτό της κεφαλής;

Μούδιασμα στο τριχωτό της κεφαλής; thumbnail

Ο κύριος Ιωάννης μας ρωτά: «Καλησπέρα! Έχω εδώ και πολύ καιρό κάτι σαν μούδιασμα στο τριχωτό της κεφαλής.  Δεν μου συμβαίνει συνεχόμενα. Τι μπορεί να είναι; Πώς μπορώ να το αντιμετωπίσω; Ευχαριστώ». Απαντά ο Παθολόγος Θανάσης Λιάγκης Θα πρέπει να επισκεφτείτε έναν νευρολόγο για λεπτομερείς εξετάσεις, καθώς πρόκειται για πρόβλημα νευρολογικής φύσης.

Διαβάστε Περισσότερα »

Αλτσχάιμερ: Επιτρέπεται η χορήγηση υπνωτικών;

Αλτσχάιμερ: Επιτρέπεται η χορήγηση υπνωτικών; thumbnail

Ο Γιάννης, αναγνώστης μας ρωτά. "H μητέρα μου είναι 61 ετών και βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο Αλτσχάιμερ. Τον τελευταίο καιρό δεν κοιμάται πάνω από 1-2 ώρες την ημέρα και σχεδόν ποτέ το βράδυ. Αυτό φυσικά δημιουργεί επιπλέον κόπωση στην οικογένεια αφού τη φροντίζουμε στο σπίτι. Σε αυτό το στάδιο της ασθένειας μπορεί να της χορηγηθεί θεραπεία κατά της αϋπνίας, κάποιο υπνωτικό, για παράδειγμα;" Απευθύναμε το ερώτημά σας, στον καθηγητή Ψυχιατρικής-Νευρολογίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών κύριο Παύλο Σακκά.  "Μπορεί  να πάρει κάποιο απλό υπνωτικό φάρμακο, βεζοδιαζεπίνης όπως για παράδειγμα λεξοτανίλ. Ένα χάπι κάθε βράδυ μπορεί να είναι ευεργετικό, δεν πρέπει όμως να υπάρξει μεγάλη δοσολογία! Μπορεί λοιπόν η χορήγηση να είναι ευεργετική αλλά πρέπει να γίνει με τη συμβουλή του θεράποντος ιατρού. Άλλωστε αυτά τα φάρμακα για να χορηγηθούν πρέπει να έχουν συνταγογραφηθεί κιόλας.

Διαβάστε Περισσότερα »

Ποιες δραστηριότητες βοηθούν στην πρόληψη του Αλστχάιμερ;

Ποιες δραστηριότητες βοηθούν στην πρόληψη του Αλστχάιμερ; thumbnail

Η πνευματική άσκηση με διάβασμα, σκάκι, επιτραπέζια παιχνίδια και η εκμάθηση μιας ξένης γλώσσας προλαμβάνουν την εκδήλωση της νόσου Φως στη μυστηριώδη νόσο του Αλτσχάιμερ έχουν ρίξει οι νεότερες επιστημονικές μελέτες. Οι ερευνητές έχουν εντοπίσει κάποιους προδιαθεσικούς παράγοντες που εμπλέκονται στην πρόληψη της ασθένειας. Για όλα τα νεότερα επιστημονικά δεδομένα σχετικά με την πρόληψη της νόσου μιλά η δρ Παρασκευή Σακκά νευρολόγος-ψυχίατρος, πρόεδρος της Εταιρείας Νόσου Alzheimer και Συναφών Διαταραχών Αθηνών, διευθύντρια του τμήματος Νευροεκφυλιστικών Παθήσεων Εγκεφάλου- Ιατρείου Μνήμης στο νοσοκομείο ΥΓΕΙΑ: «Η αλήθεια είναι ότι στις μέρες μας έχουν αυξηθεί σημαντικά οι γνώσεις μας για τους προδιαθεσικούς παράγοντες της νόσου Αλτσχάιμερ, γεγονός που μας επιτρέπει σε σημαντικό βαθμό την πρόληψή της. Οι σημαντικότεροι παράγοντες κινδύνου που έχουν διαπιστωθεί είναι η γενετική προδιάθεση και η αύξηση της ηλικίας, παράγοντες μη τροποποιήσιμοι. Ωστόσο, υπάρχουν και τροποποιήσιμοι παράγοντες, όπως είναι οι καρδιαγγειακοί παράγοντες, το κάπνισμα, οι κακώσεις της κεφαλής, η κατάθλιψη, διάφορα φάρμακα (οιστρογόνα, αντιυπερτασικά, αντιλιπιδαιμικά, αντιφλεγμονώδη κ.λ.π.), οι παράγοντες που επηρεάζουν τα νοητικά θέματα (IQ, εκπαίδευση, επάγγελμα, πνευματικές, κοινωνικές δραστηριότητες, φυσική άσκηση κ.λ.π.)και οι διατροφικοί παράγοντες. Οι καρδιαγγειακοί παράγοντες είναι σαφές ότι προδιαθέτουν για αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια. Επιπλέον, πρόσφατες μελέτες μάς παρέχουν ενδείξεις ότι ο διαβήτης, υπέρταση, δυσλιπιδαιμία και παχυσαρκία στη μέση ηλικία πιθανώς να αυξάνουν τον κίνδυνο ανάπτυξης της νόσου Αλστχάιμερ μερικές δεκαετίες αργότερα. Εγκεφαλικές κακώσεις –σε οποιαδήποτε ηλικία- που έχουν ως αποτέλεσμα διάσειση και απώλεια συνείδησης για μεγάλο χρονικό διάστημα φαίνεται να αυξάνουν την πιθανότητα για νόσο Αλτσχάιμερ. Επίσης, δεν είναι σαφές αν η κατάθλιψη πράγματι αυξάνει τον κίνδυνο  ή απλώς αντιπροσωπεύει μια πρώιμη εκδήλωση της ίδιας της νόσου. Ποιες δραστηριότητες μπορούν να μας βοηθήσουν;  Άνθρωποι με μεγαλύτερα νοητικά αποθέματα πιθανώς μπορούν να αντιρροπούν τις βλάβες στον εγκέφαλό τους, ώστε να εκδηλώνουν τη νόσο αργότερα ή και καθόλου. Πολλές μελέτες δείχνουν ότι άνθρωποι με υψηλότερο IQ, περισσότερα χρόνια εκπαίδευσης, περισσότερο απαιτητικά επαγγέλματα και περισσότερες δραστηριότητες ελεύθερου χρόνου (πνευματικές, κοινωνικές, σωματικές) έχουν μικρότερες πιθανότητες ανάπτυξης της νόσου Αλτσχάιμερ. Ο κύριος περιβαλλοντικός παράγοντας που έχει συσχετιστεί με τη νόσο Αλτχάιμερ είναι η διατροφή. Μεγαλύτερη πρόσληψη βιταμινών όπως C, E, B6, B12 και φυλλικού οξέος, φλαβονοειδών, ακόρεστων λιπαρών, κυρίως όταν λαμβάνονται μέσω τροφών, και μέτρια κατανάλωση αλκοόλ έχουν συσχετιστεί με μειωμένο κίνδυνο για τη νόσο. Επίσης, νεότερα δεδομένα υποδηλώνουν  ότι η μεσογειακή δίαιτα πιθανώς σχετίζεται και με μειωμένη πιθανότητα εμφάνισης της νόσου. Μεγάλες μελέτες με αντικείμενο την πρόσληψη και τη θεραπεία της νόσου βρίσκονται σε εξέλιξη και ελπίζουμε ότι σύντομα θα έχουμε ριζικές θεραπείες και αποτελεσματικές στρατηγικές πρόληψης της νόσου Alzheimer, της επιδημίας του 21ου αιώνα», καταλήγει η κυρία Σακκά. Η καλύτερη γυμναστική για τον εγκέφαλο; «Σκεφτείτε τον εγκέφαλο σαν ένα από τους μύες του σώματός μας: όσο πιο πολύ τον «γυμνάζουμε» τόσο περισσότερο δυναμώνει», επισημαίνουν οι επιστήμονες. Όπως εξηγούν, όλοι μας μπορούμε  και πρέπει να ασκούμαστε πνευματικά, ανεξάρτητα από την ηλικία μας και τα χρόνια που έχουμε πάει στο σχολείο. Διαβάστε εφημερίδες και λογοτεχνικά βιβλία, περιοδικά με εκλαϊκευμένα επιστημονικά θέματα, κρατήστε ημερολόγιο, παίξτε επιτραπέζια παιχνίδια, δείτε «έξυπνα» τηλεόραση, επισκεφτείτε μουσεία, πινακοθήκες, θέατρα και κινηματογράφους, δηλώστε συμμετοχή σε δραστηριότητες του δήμου σας ή διασκεδάστε με τα εγγόνια σας. Γυρίστε στα θρανία, ξεκινήστε μαθήματα κομπιούτερ και ξένων γλωσσών. Μη φοβάστε την τεχνολογία! Πηγή: Realhealth

Διαβάστε Περισσότερα »

Διαγνώστηκα με σκλήρυνση κατά πλάκας. Τι πρέπει να γνωρίζω;

Διαγνώστηκα με σκλήρυνση κατά πλάκας. Τι πρέπει να γνωρίζω; thumbnail

Η σκλήρυνση κατά πλάκας είναι ένα επιθετικό αυτοάνοσο νόσημα και όπως όλα τα αυτοάνοσα νοσήματα χρειάζεται μεγάλη προσοχή από τον ασθενή για την αντιμετώπιση των συμπτωμάτων. Συναντάται σε μεγάλο ποσοστό στον γυναικείο πληθυσμό.Η κυρία Μαρία Αναγνωστούλη, Νευρολόγος και Επίκουρη Καθηγήτρια της Α' Νευρολογικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, μας εξηγεί όλα όσα πρέπει να γνωρίζει κάποιος μου μόλις διαγνώσητηκε πως πάσχει από σκλήρυνση κατά πλάκας. Γράφει η Μαρία Αναγνωστούλη -Τι είναι η σκλήρυνση κατά πλάκας; Κινδυνεύουν περισσότερο οι γυναίκες;  H Πολλαπλή Σκλήρυνση (ΠΣ) ή Σκλήρυνση κατά Πλάκας (ΣΚΠ) με την παλαιότερη ορολογία, είναι μία αυτοάνοση, φλεγμονώδης και νευροεκφυλιστική νόσος του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος (ΚΝΣ) που πλήττει την μυελίνη των νεύρων τόσο στον Εγκέφαλο, όσο και στον Νωτιαίο Μυελό. Αφορά κυρίως νεαρούς ενήλικες 20-40 ετών και κυρίως γυναίκες σε ποσοστό 2,5-3 φορές περισσότερο από τους  άνδρες. Ασθενούν κυρίως άτομα που διαμένουν μακριά από τον ισημερινό και περισσότερο στις βόρειες περιοχές Ευρώπης και Αμερικής. Προσβάλλει και παιδιά σε ποσοστό 3% περίπου του συνόλου των ασθενών. Νοσούν περίπου 1 στα 1000 άτομα της Καυκασιανής φυλής, δηλαδή περίπου 10.000 άτομα στην Ελλάδα. -Με ποια συμπτώματα εμφανίζεται η νόσος; Η νόσος μπορεί να εμφανισθεί με οποιοδήποτε σύμπτωμα, που αφορά όλα τα συστήματα, της κινητικότητας, της αισθητικότητας, της όρασης, της ακοής,της κατάποσης,της ούρησης, της αφόδευσης, κλπ ή και με σπανιότερα συμπτώματα όπως οι κεφαλαλγίες και  οι επιληπτικές κρίσεις. Μία συχνή εικόνα έναρξης της νόσου είναι ένα νεαρό άτομο, με θάμβος οράσεως και/ή μουδιάσματα σε κάποια περιοχή του σώματος και κυρίως στα άκρα, ή/και αδυναμία και αστάθεια βάδισης. Οι συνδυασμοί των συμπτωμάτων μπορεί να είναι πολυποίκιλοι. Σπανιότερα μπορεί η νόσος να εμφανισθεί με ένα κλινικό σύμπτωμα, όπως π.χ. ξαφνική κώφωση από το ένα αυτί και τότε μιλάμε για το Κλινικά Μεμονωμένο Σύνδρομο (Clinically Isolated Syndrome ή CIS). -Πώς γίνεται η διάγνωση της ασθένειας; Συνήθως στην Μαγνητική Τομογραφία Εγκεφάλου (MRI) ή/και Νωτιαίου Μυελού απεικονίζονται οι απομυελινωτικές βλάβες που προκαλεί η νόσος. Σπανιότερα στην έναρξη της νόσου είναι πιθανόν να μην απεικονίζονται βλάβες, όμως άλλες εξετάσεις, όπως τα προκλητά δυναμικά, η αντίδραση δηλαδή του σώματος σε εξωτερικά ερεθίσματα (οπτικά, ακουστικά, σωματοαισθητικά), τα οπτικά πεδία και ο οφθαλμολογικός έλεγχος, οι θετικές ολιγοκλωνικές ζώνες από το Εγκεφαλονωτιαίο Υγρό  ή και η ίδια η νευρολογική εξέταση να αναδεικνύουν βλάβη σε κάποιο επίπεδο του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος και εναπόκειται στον ειδικό νευρολόγο να εκτιμήσει την κατάσταση. Από όλη αυτή την εκτίμηση, εξαρτάται αν ο ασθενής θα προχωρήσει σε κάποια άμεση ή μεταγενέστερη θεραπευτική αγωγή. -Τι περιλαμβάνει η θεραπεία της νόσου; Η έναρξη της θεραπείας περιλαμβάνει κορτιζόνη για την άμεση αντιμετώπιση της τρέχουσας φλεγμονώδους διεργασίας της νόσου και την αποκατάσταση της κλινικής κατάστασης του ασθενούς. Σε δεύτερο χρόνο, σε 2-3 μήνες επανεκτιμάται ο ασθενής και κρίνεται το κατά πόσο έχει ανάγκη έναρξης ανοσοτροποποιητικής αγωγής για το ανοσολογικό του σύστημα, ανάλογα  με την κλινική του εικόνα και την βαρύτητά της, τα ευρήματα από μία νέα ίσως μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου και από τα υπόλοιπα στοιχεία του παρακλινικού ελέγχου ( ανοσολογικός έλεγχος κλπ). Λαμβάνονται πάντοτε υπ´ όψιν, η ηλικία του/της ασθενούς, ο τρόπος ζωής του/της, η πιθανότητα άμεσης μελλοντικής τεκνοποίησης κλπ. -Έχει αποτελέσματα η θεραπεία; Σε αντίθεση με τις απόψεις προ 20ετίας, όλες οι κλινικές μελέτες δείχνουν ότι η έγκαιρη έναρξη θεραπείας με ανοσοτροποποιητική αγωγή (ιντερφερόνες, οξεική γκλατιραμέρη) αναχαιτίζει την εξέλιξη της νόσου σε πολλαπλά επίπεδα, με μείωση των υποτροπών, μείωση της αναπηρίας διαχρονικά, μείωση της πιθανής εγκεφαλικής ατροφίας κλπ. Δυστυχώς τόσο οι ιντερφερόνες όσο και η οξεική γκλατιραμέρη είναι φάρμακα στα οποία δείχνουν ανταπόκριση περίπου το 35% των ασθενών και δεν υπάρχουν ακόμη δείκτες για το ποια άτομα θα επωφεληθούν περισσότερο ή λιγότερο από τις θεραπείες αυτές. Όμως, όσο αυξάνουν οι γνώσεις μας στην ανοσολογία της νόσου, τόσο και περισσότερα πράγματα διευκρινίζονται και είμαστε σε θέση να κάνουμε την καλύτερη δυνατή επιλογή για τον κάθε ασθενή ξεχωριστά. Πλειάδα νέων στοιχείων έρχονται καθημερινά να ενισχύσουν την επιλογή αυτή, με δείκτες που αφορούν την απεικόνιση ή το ανοσολογικό προφίλ του ασθενούς. Τελικά βέβαια, μόνο ο ειλικρινής διάλογος και η πλήρης συνεργασία και εμπιστοσύνη μεταξύ ασθενούς και ιατρού μπορεί να φέρει το καλύτερο δυνατόν αποτέλεσμα! -Τι πρέπει να προσέξει ο ασθενής με σκλήρυνση κατά πλάκας; Η ζωή του ασθενούς με Πολλαπλή Σκλήρυνση δεν απειλείται από το νόσημα, εκτός από πολύ ακραίες περιπτώσεις. Εκείνα τα στοιχεία που πρέπει να προσέξει ο ασθενής είναι: α) το όσο δυνατόν λιγότερο ψυχικό και σωματικό στρές, β)η πολύ καλή διατροφή, με έμφαση στα φρούτα, τα λαχανικά, τις σαλάτες και τα ψάρια με καλά λιπαρά Ω3-Ω6-Ω9, γ) ο επαρκής ύπνος και ξεκούραση, δ)ήρεμη επαγρύπνηση αναφορικά με το νόσημά του για την έγκαιρη αναφορά συμπτωμάτων στον νευρολόγο, που επιμένουν πέραν των δύο 24ώρων, ε)τήρηση των επαναληπτικών απεικονιστικών ή άλλων εξετάσεων, στα προκαθορισμένα διαστήματα και στ) λήψη της συμφωνηθείσας φαρμακευτικής αγωγής και συμμόρφωση σε αυτή, γιατί κανένα φάρμακο δεν φέρνει αποτέλεσμα, αν δεν λαμβάνεται.

Διαβάστε Περισσότερα »

Μπορώ να προλάβω τη νόσο Αλτσχάιμερ;

Μπορώ να προλάβω τη νόσο Αλτσχάιμερ; thumbnail

H κυρία Παρασκευή Σακκά, νευρολόγος – ψυχίατρος, πρόεδρος της Εταιρείας Νόσου Alzheimer  και Συναφών Διαταραχών Αθηνών, εξηγεί με ποιο τρόπο μπορούμε να οχυρώσουμε τον οργανισμό μας απέναντι στη νόσο που αποτελεί την πιο συχνή μορφή άνοιας παγκοσμίως. Τι είναι η νόσος Alzheimer; Η νόσος Alzheimer είναι η συχνότερη μορφή άνοιας, καθώς το 60% των ανοϊκών ασθενών πάσχουν από Αλτσχάιμερ. Παγκοσμίως οι ασθενείς ξεπερνούν τα 35 εκατομμύρια ενώ στην Ελλάδα εκτιμάται ότι πάσχουν από αυτήν 160.000 άνθρωποι. Είναι κληρονομική η νόσος; Στο 5% με 10% των περιπτώσεων υπάρχει καθαρό οικογενειακό ιστορικό μεταξύ του ασθενούς και συγγενών πρώτου βαθμού που είχαν Alzheimer. Σε αυτές τις περιπτώσεις η νόσος ξεκινά πριν από τα εξήντα έτη. Σε άλλες περιπτώσεις υπάρχουν  μεταλλάξεις γονιδίων που επηρεάζουν τη σύσταση των χημικών πρωτεϊνών του εγκεφάλου. Ποιοι άλλοι παράγοντες προδιαθέτουν για τη νόσο; Μπορούν επίσης να την προκαλέσουν τα αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια, οι όγκοι του εγκεφάλου, το AIDS, διάφορες εγκεφαλίτιδες, μεταβολικά νοσήματα, νοσήματα του θυρεοειδούς, διάφορα φάρμακα κ.ά. Η αλήθεια είναι ότι στις μέρες μας έχουν αυξηθεί σημαντικά οι γνώσεις μας για τους προδιαθεσικούς παράγοντες της νόσου Αλτχάιμερ, γεγονός που μας επιτρέπει σε σημαντικό βαθμό  την πρόληψή της. Ξέρουμε πλέον ότι η γενετική προδιάθεση και η αύξηση της ηλικίας είναι παράγοντες μη τροποποιήσιμοι. Ωστόσο, υπάρχουν παράγοντες που μεταβάλλονται και συνεπώς μπορούν να μεταβάλλουν την πορεία της νόσου, όπως είναι οι καρδιαγγειακοί παράγοντες, το κάπνισμα, οι κακώσεις της κεφαλής, η κατάθλιψη, διάφορα φάρμακα (οιστρογόνα, αντιυπερτασικά, αντιλιπιδαιμικά, αντιφλεγμονώδη κλπ), οι παράγοντες που επηρεάζουν τα νοητικά αποθέματα (IQ, εκπαίδευση, επάγγελμα, πνευματικές, κοινωνικές δραστηριότητες, φυσική άσκηση κλπ) και οι διατροφικοί παράγοντες. Με ποιο τρόπο μπορούμε να παρεμποδίσουμε την εμφάνιση της νόσου; Πρόσφατες μελέτες δείχνουν ότι διαβήτης, υπέρταση, δυσλιπιδαιμία, και παχυσαρκία στη μέση ηλικία πιθανώς να αυξάνουν τον κίνδυνο ανάπτυξης νόσου Αλτσχάιμερ  μερικές δεκαετίες αργότερα. Το ίδιο και οι εγκεφαλικές κακώσεις, μάλιστα σε οποιαδήποτε ηλικία. Αυτό σημαίνει ότι μπορούμε να καθορίσουμε σε πολύ μεγάλο βαθμό πλέον τον τρόπο ζωής, διατροφής, άσκησης, οχυρώνοντας έτσι τον οργανισμό μας απέναντι στη νόσο. Ο κύριος περιβαλλοντικός παράγοντας που έχει συσχετιστεί με τη νόσο είναι η διατροφή. Υπάρχουν τροφές που προλαμβάνουν τη νόσο; Ναι, η κατανάλωση τροφών που περιέχουν βιταμίνες C, Ε, Β6, Β12 και φυλλικό οξύ, φλαβονοειδή, ακόρεστα λιπαρά και ψάρια έχουν συσχετιστεί με μειωμένο κίνδυνο ανάπτυξης της νόσου. Ομοίως και η μέτρια κατανάλωση αλκοόλ. Τα τελευταία επιστημονικά δεδομένα δείχνουν ότι και η μεσογειακή δίαιτα παίζει ρόλο στην πρόληψη της νόσου.

Διαβάστε Περισσότερα »
X

Αγαπητοί αναγνώστες,

Σας ενημερώνουμε ότι το boro.gr προσφέρει καθημερινά (Δευτέρα-Παρασκευή) δωρεάν ψυχολογική υποστήριξη με επαγγελματίες ψυχολόγους.

Κάντε κλίκ εδώ για να συνδεθείτε και να ενημερωθείτε για τις ώρες λειτουργίας.
X