Αρχική / Υγεία (page 728)

Στένωση αορτικής βαλβίδας, μονόδρομος το χειρουργείο;

Η στένωση αορτικής βαλβίδας είναι η συχνότερη επίκτητη ασθένεια της καρδιάς. Μέχρι πρόσφατα η χειρουργική θεραπεία ήταν η μοναδική λύση για το πρόβλημα, όμως η σύγχρονη ιατρική προσφέρει και εναλλακτική οδό. Γράφει ο κύριος Γεώργιος Λάζαρος, επιμελητής Α’ Πανεπιστημιακής Καρδιολογικής Κλινικής του νοσοκομείου «Ιπποκράτειο» Τι είναι η στένωση της αορτικής βαλβίδας και πόσο συχνή είναι; Η αορτική βαλβίδα είναι η καρδιακή βαλβίδα που χωρίζει την αριστερή κοιλία της καρδιάς από την αορτή. Η αορτή είναι η κεντρική και μεγαλύτερη αρτηρία του ανθρώπινου οργανισμού και εξασφαλίζει την οξυγόνωση (θρέψη) των περιφερικών ιστών. Με την πάροδο του χρόνου ορισμένα άτομα για διάφορους λόγους οι οποίοι δεν έχουν απόλυτα κατανοηθεί (όπως γενετική προδιάθεση, ρευματοπάθειες, αυξημένα λιπίδια στο αίμα), η βαλβίδα αρχικά εμφανίζει εκφύλιση, σκλήρυνση,  ασβέστωση και τελικά στένωση. Πόσο συχνή είναι η στένωση της αορτικής βαλβίδας και ποια είναι τα συμπτώματα που προκαλεί; Η στένωση της αορτικής βαλβίδας αποτελεί τη συχνότερη νόσο των καρδιακών βαλβίδων στο δυτικό κόσμο. Περίπου το 5% των ατόμων ηλικίας μεγαλύτερης των 75 ετών πάσχει από σοβαρή στένωση αορτικής βαλβίδας, Τα συμπτώματα της βαλβιδοπάθειας είναι η στηθάγχη (πόνος στο θώρακα από ισχαιμία της καρδιάς), η συγκοπή (λιποθυμία) και η δύσπνοια αρχικά στην προσπάθεια και μετά σε ηρεμία. Από την στιγμή που θα εμφανιστούν τα συμπτώματα η βαλβίδα θα πρέπει να αντικατασταθεί. Πώς γίνεται η διάγνωση;                          Η διάγνωση τίθεται από το ιστορικό σε συνδυασμό με τη ακρόαση καρδιακού φυσήματος. Το ηλεκτροκαρδιογράφημα, η ακτινογραφία θώρακα και κατά κύριο λόγο το υπερηχογράφημα της καρδιάς θα επιβεβαιώσουν τη διάγνωση. Με τους υπερήχους καρδιάς εκτός από τη διάγνωση της στένωσης της βαλβίδας αξιολογείται και η σοβαρότητα της. Υπάρχει θεραπεία; Μέχρις σήμερα δεν έχει βρεθεί κάποια θεραπεία με φάρμακα που να επιβραδύνει ουσιαστικά την εξέλιξη της στένωσης της βαλβίδας. Η θεραπεία εκλογής για τη σοβαρή συμπτωματική στένωση της αορτικής βαλβίδας είναι η αντικατάσταση της είτε χειρουργικά (που αποτελεί την καθιερωμένη αντιμετώπιση), είτε τα τελευταία χρόνια σε επιλεγμένους ασθενείς, διαδερμικά. Σε ποιους ασθενείς απευθύνεται η διαδερμική αντικατάσταση της βαλβίδας και ποια είναι τα πλεονεκτήματα της; Η διαδερμική αντικατάσταση της αορτικής βαλβίδας (γνωστή και σαν TAVI) αρχικά απευθυνόταν σε ασθενείς οι οποίοι λόγω πολλαπλών προβλημάτων υγείας κρινόταν ανεγχείρητοι. Με τη συσσώρευση εμπειρίας ωστόσο οι ενδείξεις της επεκτείνονται και στους υψηλού χειρουργικού κινδύνου ασθενείς. Με τη διαδερμική μέθοδο μια βιοπροσθετική βαλβίδα (από βόειο ή χοίρειο περικάρδιο) προωθείται μέσω της μηριαίας αρτηρίας (στο πόδι) ή εναλλακτικά της υποκλείδιας αρτηρίας (στο θώρακα) στη θέση της ασβεστωμένης βαλβίδας, χωρίς να απαιτείται η αφαίρεση της τελευταίας. Η επέμβαση πραγματοποιείται από εξειδεικευμένους επεμβατικούς καρδιολόγους χωρίς διάνοιξη του θώρακα και η απαιτούμενη νοσηλεία είναι ολιγοήμερη. Για την επέμβαση συνήθως δεν απαιτείται γενική νάρκωση και διαρκεί συνήθως λιγότερο από 2 ώρες. Είναι εξίσου αποτελεσματική και ασφαλής η διαδερμική αντικατάσταση με την κλασική χειρουργική θεραπεία; Η σχετικά μικρή χρονική περίοδος εφαρμογής της μεθόδου παγκοσμίως (10 έτη), δεν επιτρέπει ακόμα εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων για τη μακροχρόνια αποτελεσματικότητα της. Τα βραχυ- και μεσοπρόθεσμα αποτελέσματα είναι ιδιαίτερα ελκυστικά, αν ληφθεί υπόψη ότι απευθύνεται και εφαρμόζεται σε επιβαρυμένους και ηλικιωμένους ασθενείς που κρίνονται ανεγχείρητοι ή υψηλού κινδύνου με τη χειρουργική μέθοδο. Σύμφωνα με τα αρχικά δεδομένα από τις πρώτες διεθνείς μελέτες η νέα τεχνική αποδείχτηκε ανώτερη από την φαρμακευτική αγωγή και ισάξια με την χειρουργική, τουλάχιστον στις ομάδες ασθενών που μελετήθηκε.

Διαβάστε Περισσότερα »

Καρκίνος του μαστού και ορμονική θεραπεία

Καρκίνος του μαστού και ορμονική θεραπεία thumbnail

Η μάστιγα για τις γυναίκες του δυτικού κόσμου είναι χωρίς καμία αμφιβολία ο καρκίνος του μαστού. Χιλιάδες γυναίκες στη χώρα μας και ακόμη περισσότερες σε όλο τον κόσμο παλεύουν με τη νόσο και τα στατιστικά στοιχεία είναι ενδεικτικά της κατάστασης που επικρατεί. Τι συμβαίνει όταν γυναίκες που επωφελούνται από ορμονικές θεραπείες αντιμετωπίζουν ανθεκτικότητα στα φάρμακα κατά της νόσου;Γράφει ο Πάρις Κοσμίδης, Παθολόγος- Ογκολόγος και Διευθυντής της Β’ Παθολογικής –Ογκολογικής Κλινικής του Νοσοκομείου ΥΓΕΙΑ. Ο καρκίνος του μαστού είναι ο συχνότερος καρκίνος στις γυναίκες. Στις ΗΠΑ αποτελεί την δεύτερη αιτία θανάτου μετά τον καρκίνο του πνεύμονα. Μάλιστα, το 2012 υπολογίζεται ότι θα νοσήσουν 230.000 γυναίκες στις ΗΠΑ και θα πεθάνουν 40.000. Ωστόσο, υπάρχει αισιόδοξο μήνυμα ότι τα τελευταία χρόνια οι θάνατοι από καρκίνο ελαττώνονται διότι οι πρόοδοι στην έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία είναι αλματώδεις. -Ποιοι είναι οι στόχοι της ιατρικής στον καρκίνο του μαστού; Οι στόχοι της ιατρικής στον καρκίνο του μαστού αφορούν: α) στην επιμήκυνση επιβίωσης, β) στην καθυστέρηση υποτροπής νόσου, γ) στην επιμήκυνση ανταπόκρισης στη θεραπεία, δ) στην ανακούφιση, ε) στην βελτίωση της ποιότητας ζωής και στ) στην μετατροπή του καρκίνου σε χρόνια νόσο. Οι αριθμοί παρακάτω αποτυπώνουν τι ακριβώς συμβαίνει: -Οι ηλικίες που προσβάλλονται περισσότερο από την νόσο αυτή είναι μεταξύ 45 και 65 ετών. -Στο 10% των ασθενών, ο καρκίνος παρουσιάζεται γενικευμένος ενώ το 90% σε αρχικό στάδιο. -Από την ομάδα αυτή το 30% θα παρουσιάσουν μετάσταση τα επόμενα χρόνια. -Το 75% των γυναικών με καρκίνο μαστού είναι ορμονικά ευαίσθητες δηλαδή οι περισσότερες βοηθούνται από ορμονική θεραπεία. -Το 25% των γυναικών φέρουν το γονίδιο Her2-Neu για το οποίο υπάρχει ειδική θεραπεία που αποτέλεσε τεράστια πρόοδο τα τελευταία χρόνια. Οι γυναίκες που ωφελούνται από την ορμονική θεραπεία εμφανίζουν στην πορεία τους ανθεκτικότητα στο φάρμακο με αποτέλεσμα την αδρανοποίηση του. Η τελευταία θεραπευτική εξέλιξη είναι ότι έχει ανακαλυφθεί φάρμακο ώστε η ανθεκτικότητα να αναστρέφεται και η ορμονική θεραπεία να γίνεται πάλι αποτελεσματική.

Διαβάστε Περισσότερα »

Πώς θα αντιμετωπίσω την υψηλή χοληστερίνη;

Πώς θα αντιμετωπίσω την υψηλή χοληστερίνη; thumbnail

Ο σύγχρονος τρόπος ζωής και διατροφής έχει ως αποτέλεσμα την εμφάνιση υψηλής χοληστερίνης όχι μόνο σε ανθρώπους της τρίτης ηλικίας, αλλά και σε πολύ νεότερους, καθιστώντας το φαινόμενο αυτό ως ένα ευρύ πρόβλημα. Τι είναι, όμως, η υψηλή χοληστερίνη και ποιοι κίνδυνοι ελλοχεύουν για την υγεία μας; -Τι είναι η υψηλή χοληστερίνη; Η χοληστερίνη είναι ένας τύπος λίπους στο αίμα μας. Τα κύτταρά μας χρειάζονται το λίπος αυτό και έτσι το σώμα μας παράγει όσο χρειάζεται. Η χοληστερίνη, όμως, προέρχεται και από τα τρόφιμα που καταναλώνουμε. Η υψηλή χοληστερίνη συσσωρεύεται στις αρτηρίες , οι οποίες μεταφέρουν το αίμα από την καρδιά, έχοντας ως αποτέλεσμα την σκλήρυνση των αρτηριών, μία διαδικασία που παίρνει χρόνο και χειροτερεύει όσο μεγαλώνουμε. Για να κατανοήσετε τι ακριβώς συμβαίνει, φανταστείτε το μπουρί που σχηματίζεται στους σωλήνες του νεροχύτη σας. Όπως ακριβώς το μπουρί στενεύει τους σωλήνες, έτσι και η συσσωρευμένη χοληστερίνη στις αρτηρίες δυσκολεύει το αίμα να μεταφερθεί, μειώνοντας την ποσότητα του αίματος που μεταφέρεται στην καρδιά και στους ιστούς , οδηγώντας εμφράγματα και εγκεφαλικά. -Ποια είδη χοληστερίνης υπάρχουν; Η «κακή» χοληστερίνη (LDL) , είναι το είδος της χοληστερίνης που προκαλεί την θρόμβωση των αρτηριών. Αυτή τη χοληστερίνη πρέπει να μειώσετε, αν βρίσκετε σε υψηλά επίπεδα. Η «καλή» χοληστερίνη (HDL), βοηθά στο να καθαριστεί το αίμα από το λίπος. Τα υψηλά επίπεδα «καλής» χοληστερίνης μας προστατεύουν από τα καρδιακά επεισόδια. Τα τριγλυκερίδια είναι ένα ακόμη είδος λίπους στο αίμα.  Αν έχετε υψηλά επίπεδα τριγλυκεριδίων σε συνδυασμό με υψηλά επίπεδα «κακής» χοληστερίνης, τότε ο κίνδυνος καρδιακών επεισοδίων είναι αυξημένος. -Τι προκαλεί υψηλή χοληστερίνη; Είναι πολλοί οι παράγοντες που μπορούν να προκαλέσουν υψηλά επίπεδα χοληστερίνης. Καταρχάς, τα τρόφιμα που καταναλώνουμε. Τα κορεσμένα λίπη που βρίσκονται σε τρόφιμα ζωικής προέλευσης, όπως το κρέας, το πλήρες γάλα, οι κρόκοι των αυγών, το βούτυρο και το τυρί. Άλλοι παράγοντες που προκαλούν υψηλή χοληστερίνη είναι τα περιττά κιλά, η καθιστική ζωή, η ηλικία (η χοληστερίνη αρχίζει να αυξάνεται μετά τα 20), το οικογενειακό ιστορικό και η συνολικότερη εικόνα της υγείας του ατόμου, καθώς ασθένειες όπως ο υποθεροειδισμός προκαλούν αύξηση της χοληστερίνης. -Πώς αντιμετωπίζεται η υψηλή χοληστερίνη; Αν έχετε υψηλή χοληστερίνη, πρέπει να μπείτε στην διαδικασία να την μειώσετε, ώστε να μειώσετε και τον κίνδυνο εμφάνισης καρδιακών νοσημάτων ή εγκεφαλικού. Οι θεραπεία που μπορείτε να ακολουθήσετε περιλαμβάνει αλλαγή του τρόπου ζωής και φαρμακευτική αγωγή. Σε ό,τι αφορά στις αλλαγές του τρόπου ζωής σας, ο γιατρός σας θα σας συστήσει: -Να ακολουθήσετε διατροφή που να προστατεύει την καρδιά σας. Η διατροφή αυτή θα πρέπει να περιλαμβάνει φρούτα, λαχανικά, ψάρι, φασόλια και πλούσιες σε φυτικές ίνες τροφές και υγιή λίπη, όπως το ελαιόλαδο. -Να χάσετε βάρος, αν αυτό κριθεί απαραίτητο. -Να ασκείστε τακτικά. Αν όχι όλες, τουλάχιστον τις περισσότερες ημέρες της εβδομάδας. Το περπάτημα είναι εξαιρετική άσκηση και 30 λεπτά καθημερινά θα είναι ευεργετικά για την καρδιά σας. -Να κόψετε το κάπνισμα. Αν οι αλλαγές στον τρόπο ζωής δεν μειώσουν τη χοληστερίνη, ίσως χρειαστεί να πάρετε κάποιο ανάλογο φάρμακο.  Πηγή: Webmd.com

Διαβάστε Περισσότερα »

Είμαι έγκυος μπορώ να βάφω τα μαλλιά και τα νύχια μου;

Είμαι έγκυος μπορώ να βάφω τα μαλλιά και τα νύχια μου; thumbnail

Η Μυρτώ, αναγνώστριά μας από την Πάτρα μας ρωτά: «Κάποιες έγκυες φίλες δεν έβαφαν τα μαλλιά τους και τα νύχια τους κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Άλλες υποστηρίζουν ότι αυτά είναι υπερβολές και ότι με αυτή την λογική δεν θα έπρεπε να βάφομαι ούτε στο πρόσωπο ούτε να βάζω κρέμες προσώπου και σώματος, ακόμη και το σαμπουάν και το αφρόλουτρο απορροφάται... Τι πραγματικά ισχύει;» Απευθύναμε το ερώτημα της αναγνώστριάς μας, που είναι και απορία πολλών γυναικών που βρίσκονται σε ενδιαφέρουσα στον κύριο Δημήτρη Καπετανάκη, ο οποίος μας έδωσε την δική του άποψη για το θέμα.Απαντά ο κύριος Δημήτρης Καπετανάκης, Δερματολόγος- Αφροδισιολόγος Εδώ και πολλά χρόνια,  διενεργούνται μεγάλες και σημαντικές έρευνες σε παγκόσμιο επίπεδο ως προς την ασφαλή χρήση βαφών μαλλιών κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης και σε καμία δεν έχει βρεθεί κάποια εμβρυική ανωμαλία που να συνδέεται με τις βαφές των μαλλιών. Το ίδιο ισχύει και με τις βαφές των νυχιών. Κατ’επέκταση και για τα υπόλοιπα τοπικά και εξωτερικής χρήσεως προϊόντα ισχύει το ίδιο, δηλαδή μπορούν να χρησιμοποιούνται τα καλλυντικά άφοβα κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης.  

Διαβάστε Περισσότερα »

Το επεξεργασμένο κρέας κρύβει κινδύνους για την καρδιά;

Το επεξεργασμένο κρέας κρύβει κινδύνους για την καρδιά; thumbnail

Πολλά γράφονται και ακούγονται για το συσκευασμένο κόκκινο κρέας, με αφορμή και τα διατροφικά σκάνδαλα των τελευταίων ημερών. Το αγοραστικό κοινό διστάζει να καταναλώσει κόκκινο κρέας από φόβο μήπως αυτό βλάψει την υγεία του. Ποια είναι, όμως, η αλήθεια για τους κινδύνους που κρύβει το συσκευασμένο κόκκινο κρέας;Γράφει ο Κωνσταντίνος Τούτουζας, καθηγητής στην Α’ Καρδιολογική Κλινική στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. -Σε ποιες μορφές συναντάμε το επεξεργασμένο κόκκινο κρέας; Το κρέας που υπόκειται σε βιομηχανική επεξεργασία με σκοπό τον εμπλουτισμό της γεύσης, την καλύτερη διατήρηση του θεωρείται επεξεργασμένο. Τα πιο συνηθισμένα παραδείγματα που έχουν μεγάλη κατανάλωση είναι το μπέικον, το ζαμπόν και τα λουκάνικα. -Είναι επικίνδυνη η κατανάλωση επεξεργασμένου κόκκινου κρέατος; Δεν έχει αποδειχθεί ότι είναι επικίνδυνη η μικρή κατανάλωση επεξεργασμένου κρέατος με καρδιοπάθειες και καρκίνο. Όμως, η συχνή κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων είχε φανεί σε προηγούμενες μελέτες ότι μπορεί να συσχετίζεται με δυνητικά θανατηφόρες παθολογικές καταστάσεις. Η ακριβής συσχέτιση μπορεί να εξηγηθεί και με την υψηλή θερμιδική αξία που έχουν αυτές οι τροφές και έτσι μέσω της παχυσαρκίας να προάγουν κάποιες παθολογικές καταστάσεις. Υπάρχουν δύο μεγάλες σε πληθυσμό μελέτες η Health Professionals Follow-up Study (HPFS) και Nurses' Health Study (NHS) με 22 και 28 έτη παρακολούθηση αντίστοιχα, οι οποίες καταλήγουν σε στατιστικά σημαντική συσχέτιση της μεγάλης κατανάλωσης κόκκινου επεξεργασμένου κρέατος με την θνητότητα από καρδιαγγειακά νοσήματα, καθώς και καρκίνο. -Ποια είναι τα νεότερα δεδομένα από τις έρευνες αυτές; Πρόσφατα δημοσιεύθηκε μια μεγάλη μελέτη - η European Prospective Investigation into Cancer and Nutrition (EPIC). Καταγράφηκε η κατανάλωση επεξεργασμένου κρέατος σε 10 χώρες της Ευρώπης και συμμετείχαν περίπου 500.000 άτομα (άνδρες και γυναίκες). Όλοι οι συμμετέχοντες παρακολουθήθηκαν για 12 έτη. Αυτό που φάνηκε είναι ότι οι μεσήλικες που καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες επεξεργασμένου κόκκινου κρέατος έχουν σχεδόν διπλάσιο ποσοστό θνητότητας σε σχέση με αυτούς που καταναλώνουν μικρότερες ποσότητες. Πιο συγκεκριμένα οι θάνατοι οφειλόμενοι σε καρδιαγγειακά αίτια στον πληθυσμό των ατόμων που κατανάλωναν ποσότητα μεγαλύτερη από160 γραμμάριαανά ημέρα ήταν αυξημένοι κατά 70%, σε σχέση με αυτούς που κατανάλωναν 10-19.9 γραμμάριαανά ημέρα. Η ποσότητα αυτή αναλογεί περίπου στην ποσότητα κρέατος που βάζουμε σε ένα tost ή σάντουιτς. Από την άλλη οι θάνατοι οφειλόμενοι σε καρκίνο ήταν κατά 43% αντίστοιχα αυξημένοι στην ομάδα της υψηλής κατανάλωσης. -Ποια είναι η διαφορά μεταξύ του κόκκινου κρέατος και του επεξεργασμένου κόκκινου κρέατος σε ό,τι αφορά στην πρόκληση ασθενειών; Οι συγγραφείς της μελέτης μιλούν για 18% μεγαλύτερο κίνδυνο θνητότητας από όλα τα αίτια σε αυτούς που κατανάλωναν επεξεργασμένο κόκκινο κρέας, υπό τις ίδιες διορθώσεις και ρυθμίσεις των πληθυσμών. Ωστόσο ο κίνδυνος θνητότητας από την κατανάλωση μη επεξεργασμένου κόκκινου κρέατος ήταν κατά πολύ χαμηλότερος και συνολικά μη στατιστικά σημαντικός. Άρα με ασφάλεια μπορούμε να καταναλώνουμε κόκκινο κρέας με προσοχή βέβαια να μην παίρνουμε πολλές θερμίδες. -Πού οφείλεται η διαφορά αυτή; Το επεξεργασμένο κόκκινο κρέας περιέχει περισσότερα κορεσμένα λιπαρά από το κόκκινο κρέας, καθώς και περισσότερη χοληστερόλη και πρόσθετα λιπαρά κάποια από τα οποία θεωρούνται καρκινογόνα. Επίσης, η ποσότητα του αλατιού είναι μεγαλύτερη στις επεξεργασμένες μορφές του κόκκινου κρέατος, αυξάνοντας έτσι την επίπτωση της αρτηριακής υπέρτασης που αποτελεί παράγοντα κινδύνου για ανάπτυξη στεφανιαίας νόσου. Τέλος οι ειδικοί αναφέρουν πως η κατανάλωση επεξεργασμένου κόκκινου κρέατος γινόταν από πληθυσμούς ατόμων με αυξημένη την επίπτωση καπνιστών, με χαμηλή κατανάλωση φρούτων και λαχανικών, καθώς και χαμηλά επίπεδα φυσικής άσκησης. Συμπερασματικά το 3% των θανάτων θα μπορούσε να αποφευχθεί εάν η κατανάλωση επεξεργασμένου κρέατος ήταν χαμηλότερη των 20 γρ ανά ημέρα.

Διαβάστε Περισσότερα »

Πώς αντιμετωπίζεται ο σακχαρώδης διαβήτης;

Πώς αντιμετωπίζεται ο σακχαρώδης διαβήτης; thumbnail

Μία από τις νόσους που χρειάζονται ιδιαίτερη προσοχή και συνεχή παρακολούθηση κατά την αντιμετώπιση της είναι ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2. Ο κύριος Γιώργος Δημητριάδης, καθηγητής Παθολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και υπεύθυνος του Διαβητολογικού κέντρου στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Αττικόν μας εξηγεί τα στάδια εξέλιξης του σακχαρώδους διαβήτη τύπου 2 και του τρόπους αντιμετώπισής του. -Ποια είναι η εξέλιξη του σακχαρώδους διαβήτη τύπου 2; Στα αρχικά στάδια, η ανάπτυξη αντίστασης στην ινσουλίνη, έχει ως αποτέλεσμα, αντιδραστική υπερινσουλιναιμία, καθώς το πάγκρεας εκκρίνει αυξημένα επίπεδα ινσουλίνης, έτσι ώστε τα επίπεδα του σακχάρου να διατηρούνται σε φυσιολογικά όρια. Σε προχωρημένες καταστάσεις η δυνατότητα του παγκρέατος να υπερεκκρίνει ινσουλίνη εξαντλείται, με αποτέλεσμα την υπεργλυκαιμία. Προηγείται ένα μακρύ στάδιο λανθάνουσας υπεργλυκαιμίας, δηλαδή ήπιας αύξησης του σακχάρου κυρίως μετά το φαγητό -κατάσταση που είναι γνωστή ως διαταραχή ανοχής στη γλυκόζη- η οποία σταδιακά, εξελίσσεται σε έκδηλο διαβήτη τύπου 2. Συνήθως, η υπεργλυκαιμία αφορά αρχικά στη μεταγευματική περίοδο και ακολουθεί η υπεργλυκαιμία νηστείας. Σε σημαντικό ποσοστό οι αγγειακές επιπλοκές εμφανίζονται πριν ακόμη ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2 γίνει κλινικά εμφανής, γεγονός που καταδεικνύει την ανάγκη έγκαιρης διάγνωσης και αντιμετώπισης της νόσου. -Ποιος στόχος τίθεται κατά την αντιμετώπιση της νόσου; Σε γενικές γραμμές επιδιωκόμενος στόχος στο σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 είναι η επίτευξη γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης κάτω από 7%. Οι τιμές αυτές αντιστοιχούν κατά μέσο όρο σε σάκχαρα νηστείας κάτω από 130 mg/dl και σάκχαρα 2 ώρες μετά το φαγητό κάτω από 180 mg/dl. Όπως έχει φανεί σε πληθώρα μελετών, όταν τα επίπεδα σακχάρου κυμαίνονται σε αυτά τα επίπεδα υπάρχει πολύ μικρότερος κίνδυνος εμφάνισης επιπλοκών από τα μάτια, τα νεφρά,  τα νεύρα αλλά και το καρδιαγγειακό σύστημα. Σε νέους ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 μικρής διάρκειας που δεν εμφανίζουν επιπλοκές από τη νόσο και έχουν μεγάλο προσδόκιμο επιβίωσης μπορεί να τεθεί και αυστηρότερος στόχος με τιμή γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης κάτω από 6-6,5%, με την προϋπόθεση ότι το θεραπευτικό σχήμα δεν προκαλεί συχνές ή βαριές υπογλυκαιμίες.  Αντίθετα σε ηλικιωμένους ασθενείς με πολυετή σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, επιπλοκές ή άλλη σοβαρή πάθηση (π.χ καρκίνο ή σοβαρή καρδιοπάθεια) μπορεί να τεθεί ως στόχος τιμή γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης κάτω από 7,5-8% για να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος υπογλυκαιμίας και να απλουστευτεί το θεραπευτικό σχήμα. -Πώς αντιμετωπίζεται ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2; Η δίαιτα και η άσκηση αποτελούν ακρογωνιαίο λίθο στην αντιμετώπιση του σακχαρώδους διαβήτη τύπου 2. Έτσι σε κάθε ασθενή πρέπει να δίδεται έμφαση  σε αλλαγές στον τρόπο ζωής που συμπεριλαμβάνουν μέτρια απώλεια βάρους (7% του σωματικού βάρους), συστηματική φυσική δραστηριότητα (150 λεπτά/εβδομάδα) και διατροφικές οδηγίες για μείωση των προσλαμβανόμενων θερμίδων και λιπαρών από τα τρόφιμα. Επιπλέον, συστήνεται η πρόσληψη άφθονων διαιτητικών ινών (14 g διαιτητικών ινών/1.000 θερμίδες) και τροφίμων ολικής άλεσης. Κατά την αντιμετώπιση του σακχαρώδους διαβήτη τύπου 2, χορηγούνται και φαρμακευτικές θεραπείες ανάλογα με την περίπτωση κάθε ασθενούς.

Διαβάστε Περισσότερα »

Πώς θα απαλλαγώ από τις ραγάδες της εγκυμοσύνης;

Πώς θα απαλλαγώ από τις ραγάδες της εγκυμοσύνης; thumbnail

«Οι ραγάδες εμφανίζονται μόνο κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης; Αν δεν έχω ραγάδες κατά τη διάρκειά της μπορεί να εμφανιστούν μετά τον τοκετό; Πώς αντιμετωπίζουμε τις ραγάδες;  Λυδία Απευθύναμε το ερώτημα της αναγνώστριάς μας στον κύριο Δημήτρη Καπετανάκη και με αφορμή την απορία αυτή μας εξήγησε όλα όσα πρέπει να γνωρίζουμε για τις ραβδώσεις στο δέρμα.Γράφει ο κύριος Δημήτρης Καπετανάκης, Αφροδισιολόγος-Δερματολόγος -Τι είναι οι ραγάδες; Οι ραβδώσεις είναι τοπικές καταστροφές του κολλαγόνου της επιδερμίδας οι οποίες προκαλούνται από την μεγάλη τάση που ασκείται στο δέρμα κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης και γίνεται ορατή κατά την διάρκειά της  ή λίγο αργότερα, δηλαδή μετά τον τοκετό . -Που οφείλεται η εμφάνιση των ραβδώσεων αυτών; Αιτία δεν έχει βρεθεί. Πιθανολογούνται επιδράσεις των οιστρογόνων, της κορτιζόλης και άλλων ορμονών που δημιουργούν συνθήκες μηχανικού στρες στις ίνες κολλαγόνου , αλλά τίποτα δεν έχει ακόμα επιστημονικά διαλευκανθεί. Δεν γνωρίζουμε, επίσης, τον λόγο που άλλες γυναίκες κάνουν ραβδώσεις και άλλες όχι. Στην περίπτωση αυτή παίζουν πιθανό ρόλο γενετικοί παράγοντες. -Πώς μπορούμε να προλάβουμε την εμφάνιση ραγάδων; Προληπτικά από αρχαιοτάτων χρόνων οι Ελληνίδες χρησιμοποιούσαν έλαια για την πρόληψη, κάτι που μέχρι σήμερα, ισχύει. Οι διάφορες λίγο πιο εξελιγμένες κρέμες του εμπορίου κάνουν αρκετά καλή προληπτική δουλειά, πρέπει όμως να χρησιμοποιούνται συστηματικά και  καθημερινά από την αρχή της εγκυμοσύνης και ένα χρόνο μετά. -Πώς εξαφανίζονται;                   Θεραπευτικά χρησιμοποιούνται laser για την εξάλειψή των ραγάδων και αυτό είναι αρκετά πιθανόν να γίνει αν η γυναίκα απευθυνθεί στον δερματολόγο εγκαίρως, δηλαδή λίγους μήνες μετά την εγκυμοσύνη. Υπάρχουν αρκετοί τύποι laser για τις ραβδώσεις και ο δερματολόγος είναι αυτός που θα αποφασίσει ποιος τύπος είναι ο πιο σωστός για την κάθε περίπτωση. Γενικά, όσο οι ραβδώσεις είναι κόκκινες τόσο πιο εύκολα βελτιώνονται ή θεραπεύονται.

Διαβάστε Περισσότερα »

Κολλαγόνο για αντιγήρανση αλλά και απώλεια κιλών;

Κολλαγόνο για αντιγήρανση αλλά και απώλεια κιλών;  thumbnail

Κολλαγόνο:  Η πρωτεΐνη που βοηθά τα οστά και τις αρθρώσεις μας, έχει και αντιγηραντική δράση. Σύμφωνα με μελέτες που δημοσιεύθηκαν στο International Journal of Medical Sciences και στο  Nutrition Journal, φαίνεται πως η λήψη κολλαγόνου συμβάλλει στην καλή υγεία των αρθρώσεων και την αύξηση της αντοχής των οστών σε άτομα που πάσχουν από αρθρίτιδα και οστεοαρθρίτιδα, ενώ παράλληλα έχει και αντιγηραντική δράση. Τα οφέλη του οργανισμού μας από το κολλαγόνο και τα συμπεράσματα των πρόσφατων μελετών συζητήσαμε με την Έρρικα Παπαβενετίου, γενική ιατρό, σύμβουλο διατροφής – μέλος της Ελληνικής Ιατρικής Εταιρείας Παχυσαρκίας. Από την Ιατρό, σύμβουλο διατροφής, Έρρικα Παπαβενετίου (Πηγή: περιοδικό "Κ", ένθετο της κυριακάτικης έκδοσης της Καθημερινής, www.kathimerini.gr)  -Τι είναι το κολλαγόνο και γιατί έχει γίνει αντικείμενο έρευνας; Πρόκειται για την αφθονότερη στο σώμα μας πρωτεΐνη και αποτελεί το συνδετικό «υλικό» για σχεδόν όλες τις δομές μας, όπως κύτταρα, δέρμα, αρτηρίες, μυς, οστά, καρδιά. Μετά την ηλικία των 25, το σώμα μας χάνει ανά έτος περίπου το 1,5% του κολλαγόνου του, με αποτέλεσμα οργανικά αλλά και αισθητικής φύσεως προβλήματα, που εμφανίζονται σταδιακά. Επειδή, όμως, το κολλαγόνο δεν μπορούμε να το προσλάβουμε από κάποια τροφή, οι ιατρικές μελέτες, προκειμένου να δώσουν αποτελεσματικότερες λύσεις σε ασθένειες όπως οστεοπόρωση, αρθρίτιδες, δερματικά προβλήματα από τα αυτοάνοσα νοσήματα (π.χ. ερυθηματώδης λύκος), αλλά και σε ζητήματα αντιγήρανσης (χαλάρωση, ρυτίδες κ.λ.π.), μεταξύ άλλων, έχουν στραφεί και σε τρόπους κολλαγόνου υπό τη μορφή συμπληρωμάτων. -Τι συνέπειες έχει η απώλειά του; Εμφανίζεται κυρίως πρόωρη γήρανση καθώς και προβλήματα σε ούλα, μαλλιά, μάτια, αιμοφόρα, αγγεία, οστά και αρθρώσεις. Για παράδειγμα, δεδομένου ότι το δέρμα αποτελείται από κολλαγόνο, η μείωση της παραγωγής του όσο μεγαλώνουμε κάνει την επιδερμίδα λεπτότερη, πιο ξηρή και λιγότερο ελαστική – με συνέπεια να προκαλούνται ευκολότερα ρυτίδες και χαλάρωση, Τα μαλλιά γίνονται αδύναμα και η τρίχα χάνει το πάχος της. Επίσης, η οστική πυκνότητα μειώνεται, ενώ οι αρτηρίες ανελαστικές και αθηροσκληρωτικές. -Συμβάλλει στην απώλεια περιττών κιλών; Ναι, διότι βοηθά στην αύξηση των καύσεων του οργανισμού. Επίσης, παρέχει τα απαραίτητα αμινοξέα για την προάσπιση της μυϊκής μάζας. Και επειδή συνδέεται άμεσα με την ελαστικότητα του δέρματος, βοηθά στην πρόληψη δημιουργίας ραγάδων από τις αυξομειώσεις βάρους. -Πώς μπορούμε να διατηρήσουμε ή να ενισχύσουμε το κολλαγόνο στον οργανισμό μας; Να αποφεύγουμε τον ήλιο. Έρευνες έχουν δείξει ότι, όταν το δέρμα παραμένει στον  ίσκιο για μεγάλα χρονικά διαστήματα, είναι δυνατόν να αναπαράγει νέο κολλαγόνο. Επιπλέον, η διατροφή μας θα πρέπει να περιέχει πρωτεΐνες υψηλής διατροφικής αξίας (άλλωστε, το κολλαγόνο είναι πρωτεΐνη). Οι ενήλικοι καλό είναι τα καταναλώνουν από 0,9 έως 1,2 γραμμάρια πρωτεΐνης ανά κιλό σωματικού βάρους την ημέρα. Για την παραγωγή κολλαγόνου είναι απαραίτητη και η κατανάλωση τροφών πλούσιων σε βιταμίνη C, όπως πορτοκάλια, ακτινίδια, φράουλες, βατόμουρα. Σημαντικά βοηθούν και τα τρόφιμα πλούσια σε βιταμίνη Ε και ω3 λιπαρά οξέα (φρούτα, ελαιόλαδο, καρύδια, λιναρόσπορος) καθώς και η πρόσληψη άφθονου νερού. Τέλος, μπορούμε να προσλάβουμε κολλαγόνου ως συμπλήρωμα διατροφής χωρίς να προκαλούνται παρενέργειες, εκτός και αν κάποιος καταναλώνει ήδη πολλές πρωτεΐνες.

Διαβάστε Περισσότερα »

Οι φαρμακευτικές θεραπείες για τον διαβήτη τύπου 2;

Οι φαρμακευτικές θεραπείες για τον διαβήτη τύπου 2;  thumbnail

Ο πατέρας μου πάσχει από διαβήτη τύπου 2. Θα ήθελα να με ενημερώσετε για τις θεραπείες. Σε ποια περίπτωση χορηγείται ινσουλίνη; Τι πρέπει να προσέχει ο ασθενής  κατά τη διάρκεια της θεραπευτικής  Νίκος, 37 ετών  Ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2 είναι μία ασθένεια που χρειάζεται μεγάλη προσοχή κατά την αντιμετώπισή της. Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στην φαρμακευτική θεραπεία και που περιλαμβάνει διάφορα σκευάσματα ανά περίπτωση. Απευθύναμε το ερώτημά σας στον κύριο Γεώργιο Δημητριάδη, καθηγητής Παθολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και υπεύθυνο του Διαβητολογικού κέντρου στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Αττικόν. -Τι περιλαμβάνει η φαρμακευτική θεραπεία του σακχαρώδους διαβήτη τύπου 2; Η φαρμακευτική θεραπεία ξεκινά με τη χορήγηση μετφορμίνης. H μετφορμίνη είναι καλά ανεκτή. Οι συχνότερα αναφερόμενες παρενέργειες αφορούν στο γαστρεντερικό σύστημα, ενώ η γαλακτική οξέωση είναι μία σοβαρή αλλά σπάνια επιπλοκή που εμφανίζεται κυρίως σε συνδυασμό με νεφρική ανεπάρκεια ή υποξυγοναιμία. Επί δυσανεξίας ή αντένδειξης χορήγησης μετφαρμίνης, μπορεί να χορηγηθεί ως μονοθεραπεία ακαρβόζη, πιογλιταζόνη, σουλφονυλουρίες, σιταγλιπτίνη ή ρεπαγλινίδη.Σε περίπτωση αποτυχίας επίτευξης ή διατήρησης του θεραπευτικού στόχου με τη χορήγηση μετφορμίνης μπορεί να προστεθεί ένα δεύτερο αντιδιαβητικό σκεύασμα και συγκεκριμένα: Σουλφονυλουρία. Οι σουλφονυλουρίες αυξάνουν την έκκριση ινσουλίνης από το πάγκρεας και μειώνουν τα επίπεδα γλυκόζης πλάσματος, με κόστος όμως υπερινσουλιναιμία, αύξηση σωματικού βάρους και αυξημένο κίνδυνο υπογλυκαιμίας. Πιογλιταζόνη. Είναι φαρμακευτικό σκεύασμα με ευνοϊκή δράση στο καρδιαγγειακό και στα επίπεδα των λιπιδίων στο αίμα. Σε κάποιες περιπτώσεις η χρήση της συνοδεύεται από κατακράτηση υγρών (οίδημα), ήπια αναιμία και αυξημένη πιθανότητα καταγμάτων. Δεν πρέπει να δίδεται σε άτομα με καρδιακή ανεπάρκεια, καθώς και σε άτομα με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης νεοπλάσματος της ουροδόχου κύστης. Αναστολείς DPP-4. Πρόκειται για νέα πρωτοποριακά δισκία (σιταγλιπτίνη, βιλνταγλιπτίνη, σαξαγλιπτίνη), τα οποία είναι καλά ανεκτά και δεν προκαλούν υπογλυκαιμίες. Ανάλογα GLP-1. Πρόκειται για σκευάσματα τα οποία χορηγούνται ενέσιμα μία φορά (λιραγλουτίδη) ή δύο φορές (εξενατίδη) την ημέρα. Αποτελούν μια νέα, πολλά υποσχόμενη θεραπευτική κατηγορία, καλά ανεκτή, αποτελεσματική, χωρίς τον κίνδυνο υπογλυκαιμίας. Επιπλέον η χορήγησή τους συνδυάζεται με μείωση του σωματικού βάρους. Ινσουλίνη. Η πρώιμη έναρξη ινσουλινοθεραπείας είναι επιβεβλημένη ιδιαίτερα σε ασθενείς με εκσεσημασμένη υπεργλυκαιμία (γλυκόζη νηστείας 250 mg/dl, τυχαίες μετρήσεις γλυκόζης σταθερά 300 mg/dl, HbA1c 10%) ή/και σημεία καταβολισμού (κετονουρία, πολυουρία, πολυδιψία, απώλεια σωματικού βάρους). Εάν δεν επιτευχθεί ο στόχος με το συνδυασμό δύο φαρμάκων μπορεί να προστεθεί και τρίτο εκ των ανωτέρω. Αν αποτύχει η  επίτευξη στόχου και με τριπλό σχήμα, η μόνη θεραπευτική επιλογή είναι η χορήγηση ινσουλίνης. Θεραπεία με ινσουλίνη: Ξεκινά με την προσθήκη μίας ένεσης ινσουλίνης μακράς δράσης (το βράδυ ή το πρωί). Το μόνο αντιδιαβητικό σκεύασμα για το οποίο υπάρχει ομοφωνία για συγχορήγηση με ινσουλίνη είναι η μετφορμίνη, και ως εκ τούτου δεν πρέπει να διακόπτεται ακόμη και σε εντατικοποιημένο σχήμα ινσουλινοθεραπείας. Άλλα σκευάσματα που έχουν ένδειξη για συγχορήγηση με ινσουλίνη είναι οι σουλφονυλουρίες, η ακαρβόζη, η πιογλιταζόνη, οι αναστολείς DPP-4 και τα ανάλογα GLP-1, χωρίς όμως να υπάρχει ομοφωνία για τη χρήση τους. -Τι συνίσταται στον ασθενή κατά την φαρμακευτική θεραπεία του σακχαρώδους διαβήτη τύπου 2; Ο αυτοέλεγχος των τιμών ζαχάρου στις περιπτώσεις αυτές είναι απαραίτητος. Ο ασθενής θα πρέπει να ελέγχει το ζάχαρό του το πρωί νηστικός και με βάση τις τιμές αυτές να αναπροσαρμόζει τη δόση της ινσουλίνης, έτσι ώστε να επιτύχει να ξεκινά την ημέρα του με ένα σάκχαρο 70-130 mg/dl.  Επιπλέον χρειάζεται να ελέγχει και τα μεταγευματικά ζάχαρα, καθώς με την πάροδο των ετών η έκκριση ινσουλίνης από το πάγκρεας μειώνεται περαιτέρω με αποτέλεσμα την ανάγκη χορήγησης περισσότερων δόσεων ινσουλίνης ημερησίως για να καλυφθούν και η μεταγευματική υπεργλυκαιμία. Στην περίπτωση αυτή μπορεί να προστεθεί άλλη μία ένεση ινσουλίνης (ταχείας δράσης) πριν από το μεγαλύτερο γεύμα. Προοδευτικά, καθώς η έκκριση ινσουλίνης ελαχιστοποιείται, χρειάζεται η προσθήκη τριών ενέσεων ινσουλίνης ταχείας δράσης (μίας πριν από κάθε κύριο γεύμα) που σε συνδυασμό με την ινσουλίνη μακράς δράσης (το βράδυ ή το πρωί) θα ρυθμίσουν την υπεργλυκαιμία καθόλη τη διάρκεια της ημέρας. Στο διαβήτη τύπου 2 μπορούν να χρησιμοποιηθούν και μίγματα ταχείας και μέσης δράσης ινσουλίνης (ένα, δύο ή και τρία) ημερησίως, κυρίως σε περιπτώσεις που κρίνεται επιθυμητό ένα σχήμα με όσο το δυνατό λιγότερες ενέσεις ημερησίως, καθώς και σε περιπτώσεις που οι στόχοι ρύθμισης είναι λιγότερο αυστηροί (όπως για παράδειγμα σε άτομα μεγάλης ηλικίας). Η θεραπεία με μίγματα απαιτεί αυστηρότερο προγραμματισμό, όσον αφορά στα γεύματα αλλά και στη σωματική δραστηριότητα για την αποφυγή υπογλυκαιμιών αλλά και υπεργλυκαιμικών αιχμών.

Διαβάστε Περισσότερα »

Αντιμετωπίζεται ομοιοπαθητικά η βρογχίτιδα;

Αντιμετωπίζεται ομοιοπαθητικά η βρογχίτιδα; thumbnail

Η βρογχίτιδα είναι μία λοίμωξη που ταλαιπωρεί για χρόνια πολύ κόσμο. Τα φαρμακευτικά σκευάσματα της συμβατικής ιατρικής δείχνουν ικανά να αντιμετωπίσουν απλώς και μόνοπαροδικά  τα συμπτώματα της ασθένειας, με αποτέλεσμα αυτά να επανέρχονται ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Η ομοιοπαθητική ιατρική έχει την δυνατότητα να εξαλείψει το πρόβλημα χτυπώντας το στην ρίζα του.Ο Ομοιοπαθητικός Κωνσταντίνος Τσιτινίδης μας περιγράφει ένα περιστατικό που ο ίδιος έχει αντιμετωπίσει: Γυναίκα 42 ετών προσέρχεται με μεταλοιμώδες άσθμα. Κλινικά εμφανίζεται ως βήχας, δύσπνοια μετά από 3 επανειλημμένες εμπύρετες ιώσεις, τις οποίες αντιμετωπίζει με κορτικοειδή (tb medrol και εισπνεόμενα inhaler symbicort). Πάσχει συχνά από επεισόδια επιχείλιου έρπητα και κεφαλαλγίας. Έχει συμπτωματολογία χρόνιας θλίψης εξαιτίας προβλημάτων υγείας του μικρότερου γιου της (δυσλεξία κι αναπτυξιακή διαταραχή).Ο ύπνος της είναι διακοπτόμενος, ενώ αναφέρει σφυρίγματα από το αριστερό της αυτί. Κρυώνει και ιδιαίτερα το μεσημέρι. Επιθυμεί τα αλμυρά φαγητά. Από το ατομικό της αναμνηστικό προκύπτει ότι στην περίοδο της λοχείας του δεύτερου παιδιού της υπήρξε ένα επιληπτικό επεισόδιο (με αφρούς από το στόμα). Η θεραπεία: Συνταγογραφήθηκε natrum muriaticum, sulphur και natrum sulfuricum χωρίς άμεση σαφή βελτίωση της κατάστασής της.  Δυο χρόνια μετά, εμφανίζει έντονη συμπτωματολογία ουρολοίμωξης χωρίς να απομονώνεται παθογόνος μικροοργανισμός, καθώς και μεταναστευτικούς αρθρικούς καυστικούς πόνους στα άκρα (χέρια και πόδια), που την ανάγκαζαν να ξεσκεπάζεται προς ανακούφισή της. Έλαβε sulphur και cantharis χωρίς ξεκάθαρη βελτίωση των συμπτωμάτων της. Για τον λόγο αυτό κατέφυγε στην αλλοπαθητική θεραπεία που περιελάμβανε αντιβιοτικά (ciproxin, furolin, vibramycin, zithromax) χωρίς επίσης εμφανή βελτίωση. Συνέχισε πάραυτα να παραπονιέται για εντονότατο κνησμό των γεννητικών οργάνων (πέριξ της κλειτορίδας) και τέθηκε η διάγνωση του οξέος ουρηθρικού συνδόμου με σπασμό της ουρήθρας. Μετά από πάροδο τριών μηνών και παρόλες τις αγωγές που λάμβανε, τα συμπτώματα παρέμεναν, μέχρι που εξαφανίστηκαν αυτόματα. Τότε επανήλθε πονοκέφαλος με περιορισμό του οπτικού πεδίου ιδίως από την δεξιά πλευρά (σαν να υπήρχε κατεβασμένη κουρτίνα). Πήρε mesulid για 7 ημέρες με αποτέλεσμα την υποχώρηση της κεφαλαλγίας και την επανεμφάνιση συχνοουρίας με κάψιμο στην περιοχή των γεννητικών οργάνων. Όταν υποχώρησε η οξεία φάση της συχνοουρίας, επανήλθε ο πονοκέφαλος με «τράβηγμα» κάτω από το δεξί βλέφαρο, σπαστικό τικ στο δεξί μάτι κι εκ νέου αίσθηση κουρτίνας από τα δεξιά. Συνταγογραφήθηκε cimicifiuga σε μεγάλες δυναμοποιήσεις, η οποία κι επαναλήφθηκε άλλες δυο φορές κατόπιν υποτροπής των συμπτωμάτων. Έκτοτε αναφέρει πλήρη υποχώρηση όλης της συμπτωματολογίας της. Η ομοιοπαθητική αντιμετώπιση έναντι της κλασικής ιατρικής: Με τη συμβατική ιατρική δεν υπάρχει θεραπεία, παρά μόνο συμπτωματική ανακούφιση. Η oμοιοπαθητική, ως ολιστική επιστήμη, θεραπεύει την ασθενή όχι μόνο το σύμπτωμα, αλλά και από όσα άλλα βαθύτερα προβλήματα υπάρχουν. Το ομοιοπαθητικό φάρμακο έχει το πλεονέκτημα, ότι δρα στα τρία επίπεδα της ανθρώπινης ύπαρξης (πνευματικό, ψυχικό και σωματικό), προκαλώντας ίαση και όχι απλά ανακούφιση, γιατί ενισχύει τον αμυντικό μηχανισμό.

Διαβάστε Περισσότερα »
X

Αγαπητοί αναγνώστες,

Σας ενημερώνουμε ότι το boro.gr προσφέρει καθημερινά (Δευτέρα-Παρασκευή) δωρεάν ψυχολογική υποστήριξη με επαγγελματίες ψυχολόγους.

Κάντε κλίκ εδώ για να συνδεθείτε και να ενημερωθείτε για τις ώρες λειτουργίας.
X