Αρχική / Υγεία (page 768)

Υγεία

Ο θηλασμός βοηθά τα παιδιά να αναρριχηθούν κοινωνικά! thumbnail

Ο θηλασμός βοηθά τα παιδιά να αναρριχηθούν κοινωνικά!

Τα παιδιά που έχουν θηλάσει τη μητέρα τους, έχουν αυξημένες πιθανότητες να ανέβουν σε υψηλότερα σκαλοπάτια της κοινωνικής ιεραρχίας, σύμφωνα με μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα, που έρχεται να αναδείξει ένα ακόμα -μάλλον απρόσμενο- πλεονέκτημα του θηλασμού.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής την καθηγήτρια Αμάντα Σάκερ του Τμήματος Επιδημιολογίας και Δημόσιας Υγείας του University College του Λονδίνου, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο παιδιατρικό περιοδικό «Archives of Disease in Childhood», μελέτησαν περίπου 34.000 άτομα, γεννημένα είτε το 1958 είτε το 1970 και συσχέτισαν το κοινωνικό «στάτους» αυτών των ανθρώπων σε ηλικία 33 ή 34 ετών, με εκείνο των γονέων τους.

Η μελέτη έδειξε ότι όσοι είχαν θηλάσει, ήταν πιθανότερο ως ενήλικοι να έχουν αναρριχηθεί ψηλότερα στην κοινωνική κλίμακα σε σχέση με τους γονείς τους. Ως βασικό κριτήριο για αυτή την άνοδο, θεωρήθηκε ένα επάγγελμα με μεγαλύτερη κοινωνική αίγλη και υψηλότερα εισοδήματα. Σύμφωνα με τη στατιστική ανάλυση, ο θηλασμός αυξάνει την πιθανότητα κοινωνικής ανόδου κατά 24%, ενώ παράλληλα μειώνει την πιθανότητα κοινωνικής καθόδου κατά 20%.

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι ο θηλασμός βελτιώνει τη νευρολογική ανάπτυξη των παιδιών, αυξάνοντας έτσι τις νοητικές ικανότητές τους, οι οποίες, με τη σειρά τους, τους δίνουν περισσότερες ευκαιρίες διάκρισης στην κοινωνία. Επιπλέον, τα παιδιά που έχουν θηλάσει, εμφανίζουν λιγότερα σημάδια συναισθηματικού στρες, κάτι που επίσης βοηθά στην κοινωνική ανέλιξή τους, όταν μεγαλώσουν.

Προηγούμενες έρευνες έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ορισμένες θρεπτικές ουσίες (όπως τα πολυακόρεστα λιπαρά οξέα) στο μητρικό γάλα βοηθούν στην εγκεφαλική – νοητική ανάπτυξη του νεογέννητου. Αλλά και η στενή επαφή μητέρας – παιδιού χάρη στο θηλασμό επίσης συνδέεται με μειωμένο στρες για το παιδί.

«Ίσως ο συνδυασμός της φυσικής επαφής και των κατάλληλων θρεπτικών ουσιών που χρειάζονται για την ανάπτυξη του εγκεφάλου, συμβάλλουν στις καλύτερες νευρογνωσιακές επιδόσεις των ενηλίκων που είχαν θηλάσει», όπως ανέφεραν οι βρετανοί ερευνητές. Επισήμαναν ακόμα πως τα κοινωνικά και ψυχολογικά οφέλη του θηλασμού μπορεί να είναι ακόμα μεγαλύτερα για τα πιο ευάλωτα παιδιά, που γεννήθηκαν πρόωρα ή είχαν χαμηλό βάρος κατά τη γέννησή τους.

Εξάλλου η μελέτη διαπίστωσε ότι πολύ λιγότερα παιδιά (το ένα τρίτο περίπου) θηλάστηκαν το 1970 σε σχέση με το 1958 (τα δύο τρίτα), τουλάχιστον στη Βρετανία όπου πραγματοποιήθηκε η έρευνα.

Πηγή: AΠE-MΠΕ

Ο ήλιος καταστρέφει το δέρμα μας. Πώς θα προστατευτούμε; thumbnail

Ο ήλιος καταστρέφει το δέρμα μας. Πώς θα προστατευτούμε;

Όλοι αγαπάμε τον ήλιο και αυτό εξηγείται και επιστημονικά, καθώς οι ζεστές ακτίνες του μας κάνουν να νιώθουμε όμορφα σε σύντομο χρονικό διάστημα. Δυστυχώς, όμως, η έκθεση στον ήλιο προκαλεί πολλές ρυτίδες και σημάδια γήρανσης στο πρόσωπό μας , ενώ είναι και η νούμερο ένα αιτία του καρκίνου του δέρματος.

Πώς βλάπτει ο ήλιος το δέρμα μας;

Στην πραγματικότητα, η έκθεση στον ήλιο προκαλεί πολλές από τις αλλαγές του δέρματος που θεωρούμε ως ένα φυσιολογικό μέρος της γήρανσης. Το υπεριώδες (UV) φως βλάπτει τις ίνες του δέρματος που ονομάζονται ελαστίνη. Όταν αυτές οι ίνες σπάσουν, το δέρμα αρχίζει να κρεμά και χάνει την ικανότητά του να επανέλθει στην αρχική του θέση. Το δέρμα, επίσης, εμφανίζει ευκολότερα μώλωπες οι οποίοι θέλουν περισσότερο χρόνο για να επουλωθούν. Έτσι, ενώ η ζημιά από τον ήλιο στο δέρμα μπορεί να μην είναι εμφανής όσο είμαστε νέοι, σίγουρα θα φανεί αργότερα κατά τη διάρκεια της  ζωής μας.

Ποια προβλήματα δημιουργεί ο ήλιος στο δέρμα μας;

Η έκθεση στον ήλιο προκαλεί:

-Προκαρκινικές (ακτινική κεράτωση) και καρκινικές (βασικοκυτταρικό καρκίνωμα, πλακώδες καρκίνωμα και μελάνωμα) δερματικές βλάβες
-Καλοήθεις όγκους
-Βαθιές ρυτίδες και φακίδες
-Αποχρωματισμένες περιοχές του δέρματος (διάστικτος μελάγχρωση)
-Διαστολή των μικρών αιμοφόρων αγγείων κάτω από το δέρμα

Πώς μπορώ να προστατεύσω το δέρμα μου από τον ήλιο;

Τίποτα δεν μπορεί να ανατρέψει πλήρως τη ζημιά από τον ήλιο, όμως δεν είναι ποτέ αργά για να αρχίσετε να προστατεύεστε από τον ήλιο. Γι’ αυτό δεν έχετε παρά να ακολουθήσετε τις παρακάτω συμβουλές.

-Να εφαρμόστε πάντοτε αντηλιακό με δείκτη προστασίας (SPF) 30 ή μεγαλύτερο, τουλάχιστον 30 λεπτά πριν την έκθεση στον ήλιο και στη συνέχεια, τουλάχιστον κάθε 2 ώρες μετά ή και συχνότερα αν ιδρώσετε ή κολυμπήσετε.

-Επιλέξτε καλλυντικά προϊόντα και φακούς επαφής που προσφέρουν προστασία UV

 -Φορέστε γυαλιά ηλίου με πλήρη προστασία UV

-Να φοράτε πλατύγυρο καπέλο, μακρυμάνικα μπλουζάκια και παντελόνια

-Αποφύγετε την άμεση έκθεση στον ήλιο όσο το δυνατόν περισσότερο μεταξύ 10 π.μ. και 2 μ.μ.

-Αποφύγετε το σολάριουμ

-Κάντε συχνά αυτο-εξέταση του δέρματός σας για να μπορείτε να παρατηρείτε οποιεσδήποτε αλλαγές

Καρδιακή προσβολή. Τι πρέπει να κάνουμε σε περίπτωση ανάγκης; thumbnail

Καρδιακή προσβολή. Τι πρέπει να κάνουμε σε περίπτωση ανάγκης;

Ξέρετε πώς να αναγνωρίζετε τα συμπτώματα της καρδιακής προσβολής; Συμβαίνει συνήθως όταν έχει φράξει μία από τις αρτηρίες της καρδιάς. Πρόκειται για μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης που μπορεί να προκαλέσει θάνατο και γι’ αυτό απαιτεί γρήγορη δράση. Μην αγνοείτε ακόμη και ήσσονος σημασίας συμπτώματα.

Ποια είναι τα συμπτώματα της καρδιακής προσβολής;

Τα συμπτώματα διαφέρουν από άτομο σε άτομο. Δεν αρχίζει πάντα με τον ξαφνικό, έντονο πόνο στο στήθος που πολλοί σκέφτονται. Στην πραγματικότητα, κάποιες καρδιακές προσβολές δεν προκαλούν καθόλου συμπτώματα. Αυτό, βέβαια, είναι συνηθέστερο σε άτομα που πάσχουν από διαβήτη. Τα συμπτώματα μπορεί να αρχίσουν σιγά-σιγά και να προκαλέσουν ήπιο πόνο και δυσφορία. Ανάλογα με την ηλικία, το φύλο και την ύπαρξη υφιστάμενων ιατρικών προβλημάτων, τα συμπτώματα μπορεί να είναι περισσότερο ή λιγότερο σοβαρές.

Τα συνήθη συμπτώματα καρδιακής προσβολής περιλαμβάνουν:

-Θωρακική δυσφορία. Αίσθηση πίεσης ή πόνου στο κέντρο του στήθους. Διαρκεί για περισσότερο από μερικά λεπτά και επανέρχεται.
-Πόνος και η δυσφορία που εκτείνονται πέρα από το στήθος. Για παράδειγμα, ο πόνος επεκτείνεται  στα χέρια, στην πλάτη, στο λαιμό, στο στομάχι, στα δόντια και στο σαγόνι
-Ανεξήγητη δύσπνοια, με ή χωρίς δυσφορία στο στήθος
Άλλα συμπτώματα, είναι ο κρύος ιδρώτας, η ναυτία ή ο έμετος, η ζάλη, το άγχος, η δυσπεψία και η ανεξήγητη κόπωση.

Ο πόνος στο στήθος και η δυσφορία είναι τα πιο κοινά συμπτώματα καρδιακής προσβολής τόσο για τους άνδρες όσο και για τις γυναίκες. Όμως, οι γυναίκες έχουν περισσότερες πιθανότητες από τους άνδρες να βιώσουν και τα άλλα συμπτώματα.

Τι πρέπει να κάνετε σε περίπτωση ανάγκης:

Αν κάποιο άτομο δίπλα σας εμφανίσει συμπτώματα καρδιακής προσβολής, καλέστε αμέσως ιατρική βοήθεια. Μην περιμένετε πάνω από 5 λεπτά, ενεργώντας γρήγορα σε μπορεί να σώσετε μία ζωή. Εάν δοθεί εντός μίας ώρας από τα πρώτα συμπτώματα χορηγηθούν θρομβολυτικά, ο κίνδυνος απομακρύνεται. Περίπου μισοί από τους ανθρώπους που πεθαίνουν από καρδιακή προσβολή θα είχαν σωθεί αν τους είχε παρασχεθεί βοήθεια μόλις άρχισαν τα συμπτώματα.

Γι’ αυτό είναι χρήσιμο να γνωρίζετε τι πρέπει να κάνετε σε τέτοιου είδους περιπτώσεις περιμένοντας το ασθενοφόρο:

1)Προσπαθήστε να διατηρήσετε σε ηρεμία το πρόσωπο που εμφανίζει συμπτώματα. Βοηθήστε το να καθίσει ή να ξαπλώσει.

2)Αν το άτομο δεν είναι αλλεργικό στην ασπιρίνη, δώστε του να μασήσει μία ασπιρίνη. Προσοχή: Να την μασήσει όχι να την καταπιεί ολόκληρη.

3)Αν μέχρι να φτάσει το ασθενοφόρο, το άτομα αυτό σταματήσει να αναπνέει, δοκιμάστε -αν γνωρίζετε – την τεχνητή αναπνοή, διαφορετικά θα πρέπει να ενημερώσετε τους ανθρώπους του ασθενοφόρου που θα έρθει για το τι ακριβώς συνέβη.

Οι υπογόνιμοι άνδρες κινδυνεύουν από καρκίνο! thumbnail

Οι υπογόνιμοι άνδρες κινδυνεύουν από καρκίνο!

Οι άνδρες που δεν είναι γόνιμοι, επειδή πάσχουν από έλλειψη σπερματοζωαρίων στο σπέρμα τους (αζωοσπερμία), κινδυνεύουν περισσότερο να αναπτύξουν καρκίνο, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα. Αν μάλιστα η διάγνωση γίνει πριν την ηλικία των 30 ετών, τότε ο κίνδυνος είναι οκταπλάσιος.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή ουρολογίας Μάικλ Άιζενμπεργκ της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου Στάνφορντ της Καλιφόρνιας, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό για θέματα γονιμότητας και στειρότητας «Fertility and Sterility», μελέτησαν τις περιπτώσεις 2.238 μη γόνιμων ανδρών με μέση ηλικία 36 ετών, από τους οποίους οι 451 εμφάνιζαν αζωοσπερμία.
Η μελέτη έδειξε ότι γενικώς οι άνδρες με πρόβλημα γονιμότητας (όχι κατ' ανάγκη με έλλειψη σπερματοζωαρίων) έχουν 1,7 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανίσουν καρκίνο σε σχέση με τον γενικό πληθυσμό. Όμως στην περίπτωση των ανδρών με αζωοσπερμία, ο κίνδυνος είναι σχεδόν τριπλάσιος, ενώ για τους υπογόνιμους άνδρες χωρίς αζωοσπερμία ο κίνδυνος καρκίνου είναι αυξημένος μόνο κατά 1,4 φορές. Ειδικά, για τους άνδρες κάτω των 30 ετών με αζωοσπερμία, ο κίνδυνος τουλάχιστον οκταπλασιάζεται, κάτι που δεν συμβαίνει όμως με τους στείρους άνδρες, οι οποίοι δεν έχουν έλλειψη σπερματοζωαρίων.
«Ο κίνδυνος ενός αζωοσπερμικού άνδρα να εμφανίσει καρκίνο, είναι παρόμοιος με αυτόν ενός μέσου άνδρα μεγαλύτερου κατά δέκα χρόνια», δήλωσε ο Άιζενμπεργκ. Εκτιμάται ότι περίπου το 15% των ανδρών ηλικίας 15 έως 45 ετών πάσχουν από κάποια μορφής υπογονιμότητα και από αυτούς το 1% εμφανίζουν έλλειψη σπερματοζωαρίων στο σπέρμα τους.
«Υπάρχουν στοιχεία ότι η στειρότητα μπορεί να αποτελεί βαρόμετρο για τη συνολική υγεία ενός άνδρα», δήλωσε ο Αμερικανός ουρολόγος. Προηγούμενες έρευνες έχουν συσχετίσει την ανδρική στειρότητα με τον καρκίνο των όρχεων, αλλά η νέα μελέτη δείχνει ότι ο κίνδυνος καρκίνου επεκτείνεται και σε άλλα όργανα.
Η αζωοσπερμία εμφανίζεται, είτε όταν οι όρχεις δεν παράγουν αρκετά σπερματοζωάρια, πιθανώς λόγω γενετικών ανωμαλιών, είτε όταν τα παραγόμενα σπερματοζωάρια εμποδίζονται λόγω κάποιας οργανικής βλάβης να φθάσουν στο σπέρμα. Ο Άιζενμπεργκ εκτίμησε ότι είναι πιθανό η αζωοσπερμία και ο καρκίνος να μοιράζονται κοινές γενετικές αιτίες στον ίδιο άνθρωπο.
Πηγή: ΑΜΠΕ

Τα τεχνητά γλυκαντικά προκαλούν διαβήτη;  thumbnail

Τα τεχνητά γλυκαντικά προκαλούν διαβήτη;

Οι τεχνητές γλυκαντικές ουσίες μπορεί να αυξήσουν την έκκριση ινσουλίνης, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε διαβήτη τύπου 2, σύμφωνα με νέα επιστημονική μελέτη. Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον ανέλυσαν τις επιπτώσεις της γλυκαντικής ουσίας σουκραλόζης σε 17 σοβαρά παχύσαρκα άτομα που δεν είχαν διαβήτη.

Οι ερευνητές έδωσαν σε μερικούς συμμετέχοντες νερό και σε μερικούς άλλους τη γλυκαντική ουσία σουκραλόζη πριν το τεστ πρόκλησης με γλυκόζη για να διαπιστώσουν αν ο συνδυασμός της σουκραλόζης και της γλυκόζης θα μπορούσε να επηρεάσει τα επίπεδα ινσουλίνης και του σακχάρου στο αίμα.

«Θέλαμε να μελετήσουμε τις επιπτώσεις των γλυκαντικών, διότι αυτά τα γλυκαντικά συχνά συνιστάται σε όσους κάνουν δίαιτα και θέλουν να περιορίσουν την πρόσληψη θερμίδων», δήλωσε ο επικεφαλής της έρευνας Δρ. Πεπίνο. Σύμφωνα με τα ευρήματα της μελέτης, όσοι από τους συμμετέχοντες κατανάλωσαν τη γλυκαντική ουσία εμφάνισαν περίπου 20% αύξηση της γλυκόζης τους στο αίμα.

Οι γλυκαντικές ουσίες αντιδρούν με τους υποδοχείς της γλώσσας για να δώσουν στους ανθρώπους την αίσθηση της γλυκιάς γεύσης χωρίς τις θερμίδες που συνδέονται με φυσικές γλυκαντικές ουσίες, όπως η ζάχαρη. Ωστόσο, πρόσφατα ευρήματα σε μελέτες σε ζώα έδειξαν ότι γαστρεντερικός σωλήνας και το πάγκρεας ανιχνεύουν τα γλυκά τρόφιμα και τα ποτά με υποδοχείς που είναι σχεδόν ταυτόσημοι με εκείνους που βρίσκονται στο στόμα.

Αυτό προκαλεί αύξηση της απελευθέρωσης των ορμονών, όπως η ινσουλίνη. Επίσης έχει βρεθεί ότι όταν οι υποδοχείς στο έντερο, ενεργοποιούνται από τις τεχνητές γλυκαντικές ουσίες, αυξάνοντας την απορρόφηση της γλυκόζης στο αίμα.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, οι μελέτες αυτές θα μπορούσαν να εξηγήσουν το πώς οι γλυκαντικές ουσίες επηρεάζουν το μεταβολισμό, ακόμη και σε πολύ χαμηλές δόσεις, ωστόσο όμως χρειάζεται περαιτέρω έρευνα για να φανεί εάν ισχύουν τα ίδια αποτελέσματα και σε κλινικές δοκιμές σε ανθρώπους.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Σκλήρυνση κατά πλάκας: Ποια είναι τα συμπτώματα; thumbnail

Σκλήρυνση κατά πλάκας: Ποια είναι τα συμπτώματα;

Η νόσος εκδηλώνεται με κινητική αδυναμία, κόπωση, αστάθεια, μουδιάσματα στα άκρα, διπλωπία και διαταραχές ουρήσεως
Περισσότεροι από 10.000 Ελληνες πάσχουν από σκλήρυνση κατά πλάκας.

Πρόκειται για μία χρόνια, υποτροπιάζουσα, αυτοάνοση πάθηση του νευρικού συστήματος, η οποία αποδίδεται σε πολλούς παράγοντες, όπως τα γονίδια (υπάρχει προδιάθεση, όχι κληρονομικότητα) και το περιβάλλον (κλίμα, διατροφή, λοιμώξεις, κάπνισμα, βιταμίνη D).

Η νόσος εκδηλώνεται με κινητική αδυναμία, κόπωση, αστάθεια, μουδιάσματα στα άκρα, διπλωπία, διαταραχές ουρήσεως. Στο 80% των ασθενών, η σκλήρυνση κατά πλάκας ξεκινά με επεισόδια που παρέρχονται είτε αυτόματα είτε με τη χορήγηση κορτιζόνης (υποτροπιάζουσα μορφή). Το 50% αυτών των ασθενών σε δέκα χρόνια θα έχουν σοβαρά προβλήματα αν παραμείνουν χωρίς θεραπεία (δευτεροπαθής προοδευτική μορφή).

Η σκλήρυνση κατά πλάκας δεν είναι θανατηφόρα ή μεταδοτική, όμως κάποιες βαριές μορφές της σε ένα μικρό ποσοστό ασθενών μπορεί να μειώσουν το προσδόκιμο ζωής. Οι υποτροπές αντιμετωπίζονται με κορτιζόνη. Η κυρίως θεραπεία (ανοσοτροποποιητική) είναι προληπτική, αρχίζει μετά το πρώτο επεισόδιο και ελαττώνει τις υποτροπές, την αναπηρία και τις νέες εστίες στη μαγνητική τομογραφία.

Θεραπεία πρώτης επιλογής είναι οι ιντερφερόνες και ενέσιμα σκευάσματα, τα οποία ελέγχουν κατά 30% τη δραστηριότητα της νόσου και απαντά θετικά το 50% των ασθενών. Θεραπεία δεύτερης επιλογής είναι δύο σκευάσματα, τα οποία χρησιμοποιούνται σε αποτυχία των προηγουμένων και η δραστικότητά τους αγγίζει το 60%.

Το ένα από αυτά χορηγείται κάθε 28 ημέρες ενδοφλεβίως και έχει σπάνιες αλλά σοβαρές παρενέργειες. Το δεύτερο είναι νεότερο, είναι σε κάψουλα χορηγούμενη από το στόμα και συνδυάζει υψηλή αποτελεσματικότητα με σπάνιες παρενέργειες, ενώ μπορεί να δοθεί και ως θεραπεία έναρξης σε ασθενείς με ταχέως εξελισσόμενη μορφή της νόσου.

Η πρώιμη έναρξη θεραπείας αναστέλλει την εξέλιξη της νόσου και εξασφαλίζει μια ποιότητα ζωής στον ασθενή. Εξασφαλίζει ποιότητα ζωής στον νέο άνθρωπο, τον κρατά δραστήριο στην παραγωγική διαδικασία και μειώνει δραστικά το κόστος που απαιτείται για την αντιμετώπιση της νόσου. Η σκλήρυνση κατά πλάκας απαιτεί ισόβια θεραπεία και μακροχρόνια φροντίδα από το σύστημα Υγείας. Επηρεάζει την παραγωγικότητα στην εργασία. Διαταράσσει τη συναισθηματική, οικογενειακή και κοινωνική ζωή του ασθενούς.

Σοβαρές είναι και οι οικονομικές επιπτώσεις της ασθένειας. Το άμεσο κόστος (30% του συνολικού) περιλαμβάνει τη φαρμακευτική αγωγή και τη φροντίδα εντός και εκτός νοσοκομείου. Το έμμεσο κόστος (50%) περιλαμβάνει την απώλεια παραγωγής λόγω αναρρωτικής αδείας, πρόωρης συντάξεως ή θανάτου. Το άυλο κόστος (20%) αφορά την οικονομική επιβάρυνση της οικογένειας (έξοδα, χαμένες ημέρες εργασίας) και την υποβάθμιση της ποιότητας ζωής.

Στην Ελλάδα, εκτιμάται ότι το συνολικό ετήσιο κόστος ανά ασθενή είναι 21.420 ευρώ, ενώ στην Ευρώπη ανέρχεται σε 8.769.000 ευρώ ετησίως. Παρά τον ισόβιο χαρακτήρα της θεραπείας και τα κινητικά προβλήματα που παρουσιάζονται, οι ασθενείς είναι δυνατό να βελτιώσουν την καθημερινότητά τους, αν υιοθετήσουν έναν υγιεινό τρόπο ζωής.

Οι ειδικοί εξηγούν πως η ισορροπημένη δίαιτα, η τακτική, ελαφριά άσκηση και η αποβολή του στρες μπορούν να ενισχύσουν τους πάσχοντες. Σημαντικό ρόλο διαδραματίζει, επίσης, η κατανόηση από το οικογενειακό περιβάλλον, η προσαρμογή των καθημερινών δραστηριοτήτων στα νέα δεδομένα που δημιουργεί η νόσος και η διατήρηση καλής ψυχολογίας. Οι γιατροί συνιστούν, άλλωστε, ψυχραιμία, καθώς πρόκειται για μια νόσο τα συμπτώματα της οποίας σήμερα μπορούν να αντιμετωπιστούν ιδίως όταν γίνει έγκαιρη διάγνωση.

Πηγή: Έθνος

Δες τι συμβαίνει στον οργανισμό από την έλλειψη ύπνου! thumbnail

Δες τι συμβαίνει στον οργανισμό από την έλλειψη ύπνου!

Περιορίζει το προσδόκιμο ζωής, ενώ επηρεάζει τη μνήμη. Πρέπει να κοιμόμαστε τουλάχιστον 7 ή 8 ώρες κάθε νύχτα για να λειτουργήσουμε ικανοποιητικά.
Αραγε αρκούν πέντε ή έξι ώρες ύπνου το βράδυ; Οχι και οι συνέπειες από την έλλειψη ύπνου είναι πολύ σοβαρότερες απ’ ό,τι νομίζαμε.
Σύμφωνα με τους επιστήμονες, χρειαζόμαστε τουλάχιστον επτά ή οκτώ ώρες ύπνου κάθε νύχτα για να λειτουργήσουμε ικανοποιητικά. Η έλλειψή του βλάπτει την υγεία, περιορίζει το προσδόκιμο ζωής, ενώ επηρεάζει αρνητικά τη μνήμη, τη μάθηση, τη δημιουργικότητα, την παραγωγικότητα, τη συναισθηματική σταθερότητα.
Οι ειδικοί της ιατρικής σχολής του πανεπιστημίου του Πίτσμπουργκ και του Ψυχιατρικού Ινστιτούτου αναφέρουν ότι από την αϋπνία επηρεάζεται η καρδιά, οι πνεύμονες και οι νεφροί, η όρεξη, ο μεταβολισμός, το σωματικό βάρος, η λειτουργία του ανοσοποιητικού, η αντοχή μας στις διάφορες ασθένειες, η ευαισθησία στον πόνο, ο χρόνος αντίδρασης στα διάφορα ερεθίσματα, η διάθεση και η λειτουργία του εγκεφάλου. Επίσης, o κακός ύπνος βοηθά την εμφάνιση κλινικής κατάθλιψης.
Ιδιαίτερα ευάλωτοι στα δεινά της έλλειψης ύπνου είναι οι ηλικιωμένοι. Ο Τίμοθι Μονκ διευθύνει το Ερευνητικό Πρόγραμμα Ανθρώπινης Χρονοβιολογίας της Western Psychiatric και συντονίζει πενταετή έρευνα για τους καρδιακούς ρυθμούς, την αντιδραστικότητα στο στρες, τη λειτουργία του εγκεφάλου και τη γενετική στην τρίτη ηλικία. «Οταν μεγαλώνει ο άνθρωπος, το βιολογικό ρολόι αποδυναμώνεται» εξηγεί ο δρ. Μονκ.
Πολλοί από τους ανθρώπους που υποφέρουν μπορούν να βοηθηθούν από ψυχοθεραπευτικές μεθόδους, όπως παραδείγματος χάρη είναι η τήρηση ενός σταθερού προγράμματος ύπνου, η αποφυγή των ολιγόλεπτων υπνάκων αργά το απόγευμα, αλλά και ο περιορισμός των ενοχλήσεων από το φως, το θόρυβο, τα κατοικίδια και άλλα.
Δεν είναι λίγες οι μελέτες που αποδεικνύουν ότι η έλλειψη ύπνου οδηγεί στην αύξηση του σωματικού βάρους. Συνήθως όσοι δεν καταφέρνουν να κοιμηθούν αρκετές ώρες έχουν πολύ περισσότερο χρόνο στη διάθεσή τους να πιουν και να τσιμπολογήσουν. Τα επίπεδα, ωστόσο, της ορμόνης λεπτίνης στο αίμα, αυτής δηλαδή που λέει στον εγκέφαλό μας ότι έχει χορτάσει, είναι πολύ χαμηλότερα σε όσους δεν έχουν κοιμηθεί επαρκώς. Ταυτόχρονα, τα επίπεδα της γκρελίνης, της ορμόνης που διεγείρει την όρεξη, είναι υψηλότερα.
Ο μεταβολισμός επιβραδύνεται όταν οι καρδιακοί ρυθμοί και ο ύπνος διαταράσσονται. Αν αυτό δεν αντιμετωπιστεί με περισσότερη σωματική άσκηση ή μείωση των θερμίδων που προσλαμβάνουμε, είναι δυνατό να πάρουμε έως και πέντε κιλά εντός ενός έτους, ενώ επηρεάζεται και η δυνατότητα του οργανισμού να επεξεργαστεί τη γλυκόζη του αίματος, με αποτέλεσμα την εμφάνιση διαβήτη τύπου 2. Σε μία από τις πολλές μελέτες που έχουν εκπονηθεί επί του θέματος, νέοι υγιείς άνδρες που κοιμήθηκαν μόνον τέσσερις ώρες το βράδυ επί αρκετές νύχτες εμφάνισαν πολύ υψηλότερες συγκεντρώσεις γλυκόζης και ινσουλίνης στο αίμα τους. Ο κίνδυνος καρδιαγγειακών νόσων είναι πολύ υψηλότερος σε όσους κοιμούνται λιγότερο από έξι ώρες την ημέρα, ενώ ακόμα και ένα βράδυ με κακό ύπνο μπορεί να προκαλέσει υπέρταση.
Ιάπωνες ερευνητές που πραγματοποιήσαν μελέτη σε 24.000 γυναίκες από 40 έως 79 ετών διαπίστωσαν ότι όσες κοιμούνταν λιγότερο από έξι ώρες το βράδυ είχαν πολύ περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν καρκίνο του μαστού. Σύμφωνα με τους ειδικούς, αυτό πιθανόν να είναι το αποτέλεσμα της περιορισμένης έκκρισης μελατονίνης.
Πηγή: AMΠE

Περπάτημα,το καλύτερο φάρμακο για το εγκεφαλικό! thumbnail

Περπάτημα,το καλύτερο φάρμακο για το εγκεφαλικό!

Οι άνθρωποι που έχουν περάσει εγκεφαλικό επεισόδιο ωφελούνται από την τακτικό και έντονο περπάτημα, σύμφωνα με μελέτη που είδε το φως της δημοσιότητας.

Πιο συγκεκριμένα, ερευνητές από το Πανεπιστήμιο των Δυτικών Ινδιών στην Τζαμάικα αξιολόγησε 128 επιζήσαντες εγκεφαλικού επεισοδίου, οι μισοί από τους οποίους περπατούσαν τρεις φορές την εβδομάδα για τρεις μήνες, ενώ οι υπόλοιποι έκαναν θεραπευτικά μασάζ αντί της άσκησης.

Εκείνοι που περπατούσαν εποπτεύονταν αρχικά, μέχρι που σταδιακά απέκτησαν την αυτοπεποίθηση να περπατήσουν έξω μόνοι τους.  Τα ευρήματα έδειξαν ότι όσοι περπατούσαν είδαν 16,7%  βελτίωση στην ποιότητα της ζωής, σε σύγκριση με την ομάδα που έκανε μασάζ.

Επιπλέον, τα άτομα που περπατούσαν, ήταν σε θέση να περπατήσουν περαιτέρω έξι λεπτά και  χαμηλότερη καρδιακή συχνότητα από ό, τι οι άνθρωποι που δεν εκτελούν ζωηρό περπάτημα. Ο Δρ Carron Gordon, επικεφαλής της μελέτης, τα πορίσματα της οποίας δημοσιεύονται στο περιοδικό Stroke, υποστηρίζει: «Το περπάτημα είναι ένας πολύ καλός τρόπος για να επανέλθετε ενεργά μετά από ένα εγκεφαλικό επεισόδιο».

Καρκίνος του πνεύμονα. Πώς αντιμετωπίζεται;  thumbnail

Καρκίνος του πνεύμονα. Πώς αντιμετωπίζεται;

Ο καρκίνος του πνεύμονα αποτελεί μία από τις συνηθέστερες και πλέον θανατηφόρες μορφές καρκίνου. Η αντιμετώπισή του, εφόσον διαγνωστεί άμεσα, μπορεί να είναι σωτήρια για τον ασθενή. Ποιες είναι, όμως, οι επιλογές που έχει ο ασθενής;

Γράφει ο Κωνσταντίνος Συρίγος, Ογκολόγος, Αναπληρωτής Καθηγητής Παθολογίας – Ογκολογίας της Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών και  Διευθυντής της Ογκολογικής Κλινικής του νοσοκομείου ΣΩΤΗΡΙΑ
Ο καρκίνος του Πνεύμονα αντιμετωπίζεται πάντα με χειρουργική επέμβαση ;
Όχι, αυτό εξαρτάται από πολλούς παράγοντες κυριότεροι από τους οποίους είναι οι ακόλουθοι:
-Ο ιστολογικός τύπος του καρκίνου του πνεύμονα. Η χειρουργική επέμβαση χρησιμοποιείται κατεξοχήν στην αντιμετώπιση του μη μικροκυτταρικού καρκίνου του πνεύμονα. Δεν αποτελεί θεραπευτική επιλογή για τον μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα, εκτός από σπάνιες μεμονωμένες περιπτώσεις όπου ο ογκολόγος ιατρός θα κρίνει ότι υπάρχει ένδειξη.
-Το μέγεθος (στάδιο) και η ανατομική θέση του όγκου του καρκίνου του πνεύμονα. Η χειρουργική αφαίρεση αποτελεί θεραπεία εκλογής των πρώιμων σταδίων (περιορισμένη νόσος) του μη μικροκυτταρικού καρκίνου του πνεύμονα. Συνήθως, αντιμετωπίζονται οι ασθενείς με στάδιο Ι (πολύ περιορισμένη νόσος) και ΙΙ (περιορισμένη νόσος) και επιλεγμένοι ασθενείς σταδίου ΙΙΙ (τοπικά εκτεταμένη νόσος). Πολύ σπάνια και εξατομικευμένα μπορεί να υποβληθεί σε χειρουργείο ασθενής με μεμονωμένη μετάσταση και χειρουργήσιμη πρωτοπαθή εστία.
-Η γενική κατάσταση της υγείας του ασθενή. Η βιολογική ηλικία του ασθενή, η καλή γενική κατάσταση και η απουσία σοβαρών υποκείμενων νόσων αποτελούν σημαντικά κριτήρια επιτυχημένης έκβασης και καλύτερης πρόγνωσης.
Πόσα είδη θωρακοχειρουργικών επεμβάσεων χρησιμοποιούνται για τον καρκίνο του πνεύμονα;
Υπάρχουν τρεις κύριοι τύποι επεμβάσεων.
-Τμηματεκτομή είναι η αφαίρεση ενός μικρού τμήματος του πνεύμονα μέσα στο οποίο εμπεριέχεται ο όγκος.
-Λοβεκτομή είναι η αφαίρεση ενός λοβού του πνεύμονα. Είναι η πιο συχνή επέμβαση για περιορισμένη νόσο.
-Πνευμονεκτομή είναι η αφαίρεση του ενός πνεύμονα.
Η επιλογή κάθε φορά του τύπου της επέμβασης εξαρτάται από παράγοντες που μπορούν να προσδιοριστούν εν μέρει προεγχειρητικά π.χ. οι αναπνευστικές εφεδρείες αλλά και διεγχειρητικά (δηλ. κατά τη διάρκεια του χειρουργείου). Έτσι, είναι δυνατόν ο χειρουργός κατά τη διάρκεια της επέμβασης να τροποποιήσει τον αρχικό σχεδιασμό εάν διαπιστώσει ότι η νόσος είναι περισσότερο εκτεταμένη από ότι είχε προσδιοριστεί με τον προεγχειρητικό απεικονιστικό έλεγχο. Σε κάθε περίπτωση ο στόχος είναι η πλήρης εξαίρεση του όγκου με την μικρότερη δυνατή απώλεια πνευμονικού παρεγχύματος.
Ποιοι ασθενείς δεν μπορούν να υποβληθούν σε εγχείρηση για καρκίνο του πνεύμονα;
Ασθενείς με ιστορικό βαρείας καρδιακής ή αναπνευστικής ανεπάρκειας, οι πολύ ηλικιωμένοι ασθενείς, οι ασθενείς με ισχαιμική καρδιοπάθεια που πρέπει να αφαιρέσουν τον δεξιό πνεύμονα, ασθενείς σε κακή γενική κατάσταση αποτελούν ομάδες υψηλού κινδύνου και θα πρέπει η κάθε περίπτωση να εξατομικεύεται από τον θεράποντα ιατρό.
Ποιοι ασθενείς δεν ωφελούνται από την χειρουργική επέμβαση;
Ασθενείς με μεταστατικό καρκίνο του πνεύμονα (δηλ. ασθενείς με καρκίνος του πνεύμονα που η νόσος βρίσκεται σε περισσότερα από ένα σημείο-εκτεταμένη νόσος) δεν ωφελούνται από τη χειρουργική εξαίρεση του όγκου σύμφωνα με τις έως τώρα μεγάλες κλινικές μελέτες.
Μετά το χειρουργείο
Κατά την μετεγχειρητική ανάρρωση ο ασθενής θα διαπιστώσει ότι φέρει στο θώρακα του κάποιες παροχετεύσεις (σωληνάκια) που ο ρόλος τους είναι να απομακρύνουν αίμα και σωματικά υγρά από την περιοχή του τραύματος. Οι παροχετεύσεις αυτές θα απομακρυνθούν όταν δεν θα έχουν πλέον περιεχόμενο, περίπου σε 7 ημέρες. Εξετάσεις αίματος, ακτινογραφίες θώρακος, χορήγηση αντιβιοτικής αγωγής για την αντιμετώπιση λοιμώξεων αποτελούν μέρος της μετεγχειρητικής περιόδου εξατομικευμένα για κάθε ασθενή.
Ο ασθενής έχει πόνο μετά το χειρουργείο;
Ο πόνος αποτελεί ίσως την μεγαλύτερη ανησυχία των ασθενών που υποβάλλονται σε μια θωρακοχειρουργική επέμβαση. Ο πόνος είναι υπαρκτός τις πρώτες ημέρες μετά το χειρουργείο. Όμως ο ιατρός έχει στην διάθεση του ένα μεγάλο αριθμό αναλγητικών φαρμάκων που μπορεί να χρησιμοποιήσει ώστε να εξασφαλίσει στον ασθενή μια ανώδυνη μετεγχειρητική ανάρρωση αρκεί ο ασθενής να συνεργαστεί μαζί του. Πιο σπάνια, κάποιοι ασθενείς αντιμετωπίζουν το αίσθημα του πόνου εβδομάδες ή μήνες μετά το χειρουργείο. Συνήθως, αυτό οφείλεται στον τραυματισμό κάποιου νεύρου κατά τη διάρκεια της επέμβασης. Ο πόνος αυτός μπορεί να παρουσιάσει ύφεση – εάν όμως παραμένει, μπορεί ο ασθενής να συμβουλευτεί ένα ιατρείο πόνου.

Επιστροφή στο σπίτι
Συνήθως ο ασθενής μπορεί να επιστρέψει στο σπίτι σε 2 εβδομάδες. Είναι φυσιολογικό να αισθάνεται κουρασμένος και αδύναμος για αρκετό διάστημα μετά την επέμβαση. Η ανάρρωση του κάθε ασθενούς εξαρτάται από πολλούς παράγοντες και δεν μπορεί να προσδιοριστεί με ακρίβεια. Η προεγχειρητική καλή γενική κατάσταση, το νεαρό της ηλικίας, η γρήγορη κινητοποίηση, η συνεργασία με φυσιοθεραπευτή αποτελούν ευνοϊκούς παράγοντες μιας καλής και ταχείας μετεγχειρητικής πορείας.
Μπορεί η χημειοθεραπεία να προηγηθεί του χειρουργείου;
Αυτό αφορά μια υποομάδα ασθενών με μη μικροκυτταρικό ΚΠ. Ο λόγος για τον οποίο χορηγείται η χημειοθεραπεία είναι να συρρικνωθούν οριακά μη χειρουργήσιμοι τοπικά εκτεταμένοι όγκοι ώστε να μπορούν να εξαιρεθούν πλήρως. Η εξατομικευμένη προσέγγιση του ασθενούς από τον ειδικό ιατρό θα βοηθήσει στον σωστό σχεδιασμό της θεραπείας του.
Ποιος είναι ο ρόλος της χημειοθεραπείας μετά το χειρουργείο;
Πολλοί ασθενείς μετά την ανάρρωση από το χειρουργείο θέτουν το ερώτημα εάν πρέπει να λάβουν επικουρική χημειοθεραπεία. Οι κλινικές μελέτες δείχνουν βελτίωση στην πενταετή επιβίωση κατά 5-15% όταν μετά το χειρουργείο ακολουθεί επικουρική χημειοθεραπεία.

9 αλήθειες για τη μεγέθυνση στήθους thumbnail

9 αλήθειες για τη μεγέθυνση στήθους

Η μόνη παραδεκτή απο ιατρικής άποψης, ακίνδυνη και με μόνιμα αποτελέσματα για όλη την ζωή, μέθοδος για την μεγέθυνση του στήθους, είναι η χειρουργική,  γίνεται τοποθέτηση ενθεμάτων με παράλληλη ανόρθωση του στήθους ή όχι.

Γράφει ο Πλαστικός Χειρουγός Θεόδωρος Βουκίδης
Χρησιμοποιούνται κατα κύριο λόγο ενθέματα τραχείας επιφανείας. ιστώδη που περιέχουν ζελέ Σιλοξάνης ή φυσιολογικό ορό. Κατα προτίμηση, τοποθετούνται πίσω από τον μείζωνα θωρακικό μύ, χωρίς να έχουν καμιά επαφή με το στήθος, (σφουγγάρι), προσδίδοντας έτσι μια θυληκότητα, για όλη την ζωή. Η αφή είναι τελείως φυσική, τα ενθέματα αυτά, δεν σκληραίνουν και δεν επηρεάζουν καθόλου την εγκυμοσύνη και τον θηλασμό. Η επέμβαση αυτή, δεν διαρκεί περισσότερο απο μισή ώρα, είναι δέ "βραχείας παραμονής" στο νοσοκομείο. Γίνεται συνήθως με γενική αναισθησία.
1.Πόσο επικίνδυνη είναι η επέμβαση τοποθέτησης ενθεμάτων για μεγέθυνση στήθους;
Η απάντηση σ' αυτή την ερώτηση είναι μία. Δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος. Τα σύγχρονα ενθέματα είναι απολύτως στεγανά και δεν επιτρέπουν καμία μορφή διαπήδησης προς τον οργανισμό με οποιοδήποτε υλικό και αν είναι αυτά γεμισμένα. Το πρόβλημα αυτό ήταν υπαρκτό με τα παλιάς τεχνολογίας ενθέματα, που επέτρεπαν έστω και την απειροελάχιστη διαπήδηση του υλικού προς τον οργανισμό με αποτέλεσμα την δημιουργία αντισωμάτων και την εναπόθεση του υλικού αυτού σε διάφορα όργανα του σώματος.
2.Μπορεί να γίνει μαστογραφία ή υπερηχογράφημα στους μαστούς μετά από μία τέτοια επέμβαση;
Οποιαδήποτε εξέταση σχετίζεται με τους μαστούς είναι δυνατόν να πραγματοποιηθεί. Τα ενθέματα δεν εμποδίζουν σε τίποτα το να φανεί οποιαδήποτε βλάβη θα μπορούσε να υπάρχει στους μαστούς και εφόσον υπάρχει ανάγκη να πραγματοποιηθεί και η απαραίτητη εγχείρηση.
3. Η κλινική εξέταση και ψηλάφηση επηρεάζεται μετά από μία τέτοια επέμβαση;
Η ψηλάφηση και οποιαδήποτε άλλη κλινική εξέταση δεν επηρεάζεται καθόλου από την τοποθέτηση των ενθεμάτων. Επιπλέον, η προσωπική ψηλάφηση γίνεται ακόμη πιο εύκολη δεδομένου ότι ο φυσιολογικός μαστός "προβάλλει' προς τα έξω και έτσι είναι πολύ πιο εύκολη η εξέταση και η ψηλάφηση του. Σ' αυτές τις περιπτώσεις μάλιστα η ανίχνευση του προβλήματος μπορεί να είναι πιο εύκολη και κυρίως να γίνει πιο γρήγορα αισθητή.
4. Έχει παρατηρηθεί αύξηση της εμφάνισης καρκίνου του μαστού μετά από μία τέτοια επέμβαση;
Δεν έχει παρατηρηθεί απολύτως καμία αύξηση της συχνότητας εμφάνισης καρκίνου μαστού μετά από τη συγκεκριμένη επέμβαση. Αντίθετα η αναγνώριση οποιασδήποτε μορφής κακοήθειας μπορεί να σημειωθεί γρηγορότερα, διότι όπως προαναφέραμε ο μαστός προβάλλει προς τα έξω περισσότερο και έτσι γίνεται ευκολότερα αντιληπτή μέσω της ψηλάφησης η εμφάνιση, οποιουδήποτε οζιδίου καλοήθους ή κακοήθους. Η στατιστική εμφάνισης κακοήθειας στον μαστό, για τις Ελληνίδες, είναι μία στις 11. Η συχνότητα αυτή δεν επηρεάζεται από κανενός είδους επέμβαση που μπορεί να πραγματοποιηθεί στο στήθος.
   Πριν και μετά:

5.Ποια τομή είναι η καλύτερη για την εισδοχή του ενθέματος;
 Η κάθε περίπτωση εξατομικεύεται. Ανάλογα με την πτώση που μπορεί να υπάρχει σε κάθε στήθος, ανάλογα με ττην προτίμηση του κάθε χειρουργού, καθώς επίσης ανάλογα με την προσωπική ζωή κάθε γυναίκας.
 6.Που είναι καλύτερα να τοποθετήσετε το ένθεμα; Μπροστά ή πίσω από τον θωρακικό μυ;
Όλοι οι μεγάλοι πλαστικοί χειρουργοί, σ' όλον τον κόσμο, συμφωνούν ότι μία είναι η σωστή θέση τοποθέτησης του ενθέματος: Πίσω από τον θωρακικό μυ. Είναι βέβαια τεχνικά πιο δύσκολο και χρειάζεται μεγαλύτερη εμπειρία από τον γιατρό, δεν υπάρχει όμως καμία αμφιβολία ότι αυτή είναι η σωστή θέση, ούτως ώστε το ένθεμα να μην έρχεται οε καμία απολύτως επαφή με τον μαστό και ο θωρακικός μυς να προφυλάσσει το ένθεμα από κάθε πιθανό τραυματισμό, δίνοντας του ταυτόχρονα το σχήμα και την υφή ενός φυσιολογικού στήθους.
 7.Υπάρχουν διαφορετικές ποιότητες ενθεμάτων;
Όπως είναι φυσικό υπάρχουν αρκετές μάρκες κατασκευής ενθεμάτων που διαφέρουν τόσο ως προς το υλικό, όσο και ως προς την ποιότητα και κυρίως ως προς την τιμή. Είναι ένα ζήτημα που πρέπει να συζητείται εκτενώς με τον πλαστικό χειρουργό.
Πριν και μετά:

8.Πρέπει μετά την επέμβαση να φορά κανείς ειδικό σουτιέν;
Εάν το ένθεμα τοποθετηθεί πίσω" από τον μυ, τότε δεν υπάρχει κανένας ιδιαίτερος λόγος να φορέσει κανείς σουτιέν ή κάποιο ειδικό επίδεσμο. Στις περιπτώσεις όμως που το ένθεμα τοποθετείται μπροστά" από τον μυ, τότε ασφαλώς και χρειάζεται η γυναίκα να φορέσει ειδικό σουτιέν, ενώ το πιθανότερο είναι να χρειαστεί να κάνει κάποιες κατάλληλες μαλλάξεις, ανάλογα με τις οδηγίες του πλαστικού χειρουργού. Δεν πρέπει να ξεχνάμε φυσικά ότι η κάθε περίπτωση εξατομικεύεται.
9.Το μέγεθος μπορεί να προκαθοριστεί;
Ασφαλώς αρκεί να ξέρει η γυναίκα τι μέγεθος σουτιέν θα θέλει να φοράει. Οι διάφορες τεχνικές με κομπιούτερ είναι σχεδόν άχρηστες, διότι δεν αποδίδουν την πραγματικότητα. Στο κάθε ιατρείο υπάρχουν τα λεγόμενα, sizers, δηλ. οι μεζού-ρες, που μπορεί η γυναίκα να δει εκ των προτέρων πόσο μεγάλο θα θέλει να γίνει το στήθος της. Είναι η πλέον αξιόπιστη μέθοδος για να μπορέσουμε να δούμε εκ των προτέρων το μέγεθος του στήθους.

X

Αγαπητοί αναγνώστες,

Σας ενημερώνουμε ότι το boro.gr προσφέρει καθημερινά (Δευτέρα-Παρασκευή) δωρεάν ψυχολογική υποστήριξη με επαγγελματίες ψυχολόγους.

Κάντε κλίκ εδώ για να συνδεθείτε και να ενημερωθείτε για τις ώρες λειτουργίας.
X