Αρχική / Υγεία (page 768)

Πώς αντιμετωπίζεται ο σακχαρώδης διαβήτης;

Πώς αντιμετωπίζεται ο σακχαρώδης διαβήτης; thumbnail

Μία από τις νόσους που χρειάζονται ιδιαίτερη προσοχή και συνεχή παρακολούθηση κατά την αντιμετώπιση της είναι ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2. Ο κύριος Γιώργος Δημητριάδης, καθηγητής Παθολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και υπεύθυνος του Διαβητολογικού κέντρου στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Αττικόν μας εξηγεί τα στάδια εξέλιξης του σακχαρώδους διαβήτη τύπου 2 και του τρόπους αντιμετώπισής του. -Ποια είναι η εξέλιξη του σακχαρώδους διαβήτη τύπου 2; Στα αρχικά στάδια, η ανάπτυξη αντίστασης στην ινσουλίνη, έχει ως αποτέλεσμα, αντιδραστική υπερινσουλιναιμία, καθώς το πάγκρεας εκκρίνει αυξημένα επίπεδα ινσουλίνης, έτσι ώστε τα επίπεδα του σακχάρου να διατηρούνται σε φυσιολογικά όρια. Σε προχωρημένες καταστάσεις η δυνατότητα του παγκρέατος να υπερεκκρίνει ινσουλίνη εξαντλείται, με αποτέλεσμα την υπεργλυκαιμία. Προηγείται ένα μακρύ στάδιο λανθάνουσας υπεργλυκαιμίας, δηλαδή ήπιας αύξησης του σακχάρου κυρίως μετά το φαγητό -κατάσταση που είναι γνωστή ως διαταραχή ανοχής στη γλυκόζη- η οποία σταδιακά, εξελίσσεται σε έκδηλο διαβήτη τύπου 2. Συνήθως, η υπεργλυκαιμία αφορά αρχικά στη μεταγευματική περίοδο και ακολουθεί η υπεργλυκαιμία νηστείας. Σε σημαντικό ποσοστό οι αγγειακές επιπλοκές εμφανίζονται πριν ακόμη ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2 γίνει κλινικά εμφανής, γεγονός που καταδεικνύει την ανάγκη έγκαιρης διάγνωσης και αντιμετώπισης της νόσου. -Ποιος στόχος τίθεται κατά την αντιμετώπιση της νόσου; Σε γενικές γραμμές επιδιωκόμενος στόχος στο σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 είναι η επίτευξη γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης κάτω από 7%. Οι τιμές αυτές αντιστοιχούν κατά μέσο όρο σε σάκχαρα νηστείας κάτω από 130 mg/dl και σάκχαρα 2 ώρες μετά το φαγητό κάτω από 180 mg/dl. Όπως έχει φανεί σε πληθώρα μελετών, όταν τα επίπεδα σακχάρου κυμαίνονται σε αυτά τα επίπεδα υπάρχει πολύ μικρότερος κίνδυνος εμφάνισης επιπλοκών από τα μάτια, τα νεφρά,  τα νεύρα αλλά και το καρδιαγγειακό σύστημα. Σε νέους ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 μικρής διάρκειας που δεν εμφανίζουν επιπλοκές από τη νόσο και έχουν μεγάλο προσδόκιμο επιβίωσης μπορεί να τεθεί και αυστηρότερος στόχος με τιμή γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης κάτω από 6-6,5%, με την προϋπόθεση ότι το θεραπευτικό σχήμα δεν προκαλεί συχνές ή βαριές υπογλυκαιμίες.  Αντίθετα σε ηλικιωμένους ασθενείς με πολυετή σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, επιπλοκές ή άλλη σοβαρή πάθηση (π.χ καρκίνο ή σοβαρή καρδιοπάθεια) μπορεί να τεθεί ως στόχος τιμή γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης κάτω από 7,5-8% για να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος υπογλυκαιμίας και να απλουστευτεί το θεραπευτικό σχήμα. -Πώς αντιμετωπίζεται ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2; Η δίαιτα και η άσκηση αποτελούν ακρογωνιαίο λίθο στην αντιμετώπιση του σακχαρώδους διαβήτη τύπου 2. Έτσι σε κάθε ασθενή πρέπει να δίδεται έμφαση  σε αλλαγές στον τρόπο ζωής που συμπεριλαμβάνουν μέτρια απώλεια βάρους (7% του σωματικού βάρους), συστηματική φυσική δραστηριότητα (150 λεπτά/εβδομάδα) και διατροφικές οδηγίες για μείωση των προσλαμβανόμενων θερμίδων και λιπαρών από τα τρόφιμα. Επιπλέον, συστήνεται η πρόσληψη άφθονων διαιτητικών ινών (14 g διαιτητικών ινών/1.000 θερμίδες) και τροφίμων ολικής άλεσης. Κατά την αντιμετώπιση του σακχαρώδους διαβήτη τύπου 2, χορηγούνται και φαρμακευτικές θεραπείες ανάλογα με την περίπτωση κάθε ασθενούς.

Διαβάστε Περισσότερα »

Πώς θα απαλλαγώ από τις ραγάδες της εγκυμοσύνης;

Πώς θα απαλλαγώ από τις ραγάδες της εγκυμοσύνης; thumbnail

«Οι ραγάδες εμφανίζονται μόνο κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης; Αν δεν έχω ραγάδες κατά τη διάρκειά της μπορεί να εμφανιστούν μετά τον τοκετό; Πώς αντιμετωπίζουμε τις ραγάδες;  Λυδία Απευθύναμε το ερώτημα της αναγνώστριάς μας στον κύριο Δημήτρη Καπετανάκη και με αφορμή την απορία αυτή μας εξήγησε όλα όσα πρέπει να γνωρίζουμε για τις ραβδώσεις στο δέρμα.Γράφει ο κύριος Δημήτρης Καπετανάκης, Αφροδισιολόγος-Δερματολόγος -Τι είναι οι ραγάδες; Οι ραβδώσεις είναι τοπικές καταστροφές του κολλαγόνου της επιδερμίδας οι οποίες προκαλούνται από την μεγάλη τάση που ασκείται στο δέρμα κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης και γίνεται ορατή κατά την διάρκειά της  ή λίγο αργότερα, δηλαδή μετά τον τοκετό . -Που οφείλεται η εμφάνιση των ραβδώσεων αυτών; Αιτία δεν έχει βρεθεί. Πιθανολογούνται επιδράσεις των οιστρογόνων, της κορτιζόλης και άλλων ορμονών που δημιουργούν συνθήκες μηχανικού στρες στις ίνες κολλαγόνου , αλλά τίποτα δεν έχει ακόμα επιστημονικά διαλευκανθεί. Δεν γνωρίζουμε, επίσης, τον λόγο που άλλες γυναίκες κάνουν ραβδώσεις και άλλες όχι. Στην περίπτωση αυτή παίζουν πιθανό ρόλο γενετικοί παράγοντες. -Πώς μπορούμε να προλάβουμε την εμφάνιση ραγάδων; Προληπτικά από αρχαιοτάτων χρόνων οι Ελληνίδες χρησιμοποιούσαν έλαια για την πρόληψη, κάτι που μέχρι σήμερα, ισχύει. Οι διάφορες λίγο πιο εξελιγμένες κρέμες του εμπορίου κάνουν αρκετά καλή προληπτική δουλειά, πρέπει όμως να χρησιμοποιούνται συστηματικά και  καθημερινά από την αρχή της εγκυμοσύνης και ένα χρόνο μετά. -Πώς εξαφανίζονται;                   Θεραπευτικά χρησιμοποιούνται laser για την εξάλειψή των ραγάδων και αυτό είναι αρκετά πιθανόν να γίνει αν η γυναίκα απευθυνθεί στον δερματολόγο εγκαίρως, δηλαδή λίγους μήνες μετά την εγκυμοσύνη. Υπάρχουν αρκετοί τύποι laser για τις ραβδώσεις και ο δερματολόγος είναι αυτός που θα αποφασίσει ποιος τύπος είναι ο πιο σωστός για την κάθε περίπτωση. Γενικά, όσο οι ραβδώσεις είναι κόκκινες τόσο πιο εύκολα βελτιώνονται ή θεραπεύονται.

Διαβάστε Περισσότερα »

Κολλαγόνο για αντιγήρανση αλλά και απώλεια κιλών;

Κολλαγόνο για αντιγήρανση αλλά και απώλεια κιλών;  thumbnail

Κολλαγόνο:  Η πρωτεΐνη που βοηθά τα οστά και τις αρθρώσεις μας, έχει και αντιγηραντική δράση. Σύμφωνα με μελέτες που δημοσιεύθηκαν στο International Journal of Medical Sciences και στο  Nutrition Journal, φαίνεται πως η λήψη κολλαγόνου συμβάλλει στην καλή υγεία των αρθρώσεων και την αύξηση της αντοχής των οστών σε άτομα που πάσχουν από αρθρίτιδα και οστεοαρθρίτιδα, ενώ παράλληλα έχει και αντιγηραντική δράση. Τα οφέλη του οργανισμού μας από το κολλαγόνο και τα συμπεράσματα των πρόσφατων μελετών συζητήσαμε με την Έρρικα Παπαβενετίου, γενική ιατρό, σύμβουλο διατροφής – μέλος της Ελληνικής Ιατρικής Εταιρείας Παχυσαρκίας. Από την Ιατρό, σύμβουλο διατροφής, Έρρικα Παπαβενετίου (Πηγή: περιοδικό "Κ", ένθετο της κυριακάτικης έκδοσης της Καθημερινής, www.kathimerini.gr)  -Τι είναι το κολλαγόνο και γιατί έχει γίνει αντικείμενο έρευνας; Πρόκειται για την αφθονότερη στο σώμα μας πρωτεΐνη και αποτελεί το συνδετικό «υλικό» για σχεδόν όλες τις δομές μας, όπως κύτταρα, δέρμα, αρτηρίες, μυς, οστά, καρδιά. Μετά την ηλικία των 25, το σώμα μας χάνει ανά έτος περίπου το 1,5% του κολλαγόνου του, με αποτέλεσμα οργανικά αλλά και αισθητικής φύσεως προβλήματα, που εμφανίζονται σταδιακά. Επειδή, όμως, το κολλαγόνο δεν μπορούμε να το προσλάβουμε από κάποια τροφή, οι ιατρικές μελέτες, προκειμένου να δώσουν αποτελεσματικότερες λύσεις σε ασθένειες όπως οστεοπόρωση, αρθρίτιδες, δερματικά προβλήματα από τα αυτοάνοσα νοσήματα (π.χ. ερυθηματώδης λύκος), αλλά και σε ζητήματα αντιγήρανσης (χαλάρωση, ρυτίδες κ.λ.π.), μεταξύ άλλων, έχουν στραφεί και σε τρόπους κολλαγόνου υπό τη μορφή συμπληρωμάτων. -Τι συνέπειες έχει η απώλειά του; Εμφανίζεται κυρίως πρόωρη γήρανση καθώς και προβλήματα σε ούλα, μαλλιά, μάτια, αιμοφόρα, αγγεία, οστά και αρθρώσεις. Για παράδειγμα, δεδομένου ότι το δέρμα αποτελείται από κολλαγόνο, η μείωση της παραγωγής του όσο μεγαλώνουμε κάνει την επιδερμίδα λεπτότερη, πιο ξηρή και λιγότερο ελαστική – με συνέπεια να προκαλούνται ευκολότερα ρυτίδες και χαλάρωση, Τα μαλλιά γίνονται αδύναμα και η τρίχα χάνει το πάχος της. Επίσης, η οστική πυκνότητα μειώνεται, ενώ οι αρτηρίες ανελαστικές και αθηροσκληρωτικές. -Συμβάλλει στην απώλεια περιττών κιλών; Ναι, διότι βοηθά στην αύξηση των καύσεων του οργανισμού. Επίσης, παρέχει τα απαραίτητα αμινοξέα για την προάσπιση της μυϊκής μάζας. Και επειδή συνδέεται άμεσα με την ελαστικότητα του δέρματος, βοηθά στην πρόληψη δημιουργίας ραγάδων από τις αυξομειώσεις βάρους. -Πώς μπορούμε να διατηρήσουμε ή να ενισχύσουμε το κολλαγόνο στον οργανισμό μας; Να αποφεύγουμε τον ήλιο. Έρευνες έχουν δείξει ότι, όταν το δέρμα παραμένει στον  ίσκιο για μεγάλα χρονικά διαστήματα, είναι δυνατόν να αναπαράγει νέο κολλαγόνο. Επιπλέον, η διατροφή μας θα πρέπει να περιέχει πρωτεΐνες υψηλής διατροφικής αξίας (άλλωστε, το κολλαγόνο είναι πρωτεΐνη). Οι ενήλικοι καλό είναι τα καταναλώνουν από 0,9 έως 1,2 γραμμάρια πρωτεΐνης ανά κιλό σωματικού βάρους την ημέρα. Για την παραγωγή κολλαγόνου είναι απαραίτητη και η κατανάλωση τροφών πλούσιων σε βιταμίνη C, όπως πορτοκάλια, ακτινίδια, φράουλες, βατόμουρα. Σημαντικά βοηθούν και τα τρόφιμα πλούσια σε βιταμίνη Ε και ω3 λιπαρά οξέα (φρούτα, ελαιόλαδο, καρύδια, λιναρόσπορος) καθώς και η πρόσληψη άφθονου νερού. Τέλος, μπορούμε να προσλάβουμε κολλαγόνου ως συμπλήρωμα διατροφής χωρίς να προκαλούνται παρενέργειες, εκτός και αν κάποιος καταναλώνει ήδη πολλές πρωτεΐνες.

Διαβάστε Περισσότερα »

Οι φαρμακευτικές θεραπείες για τον διαβήτη τύπου 2;

Οι φαρμακευτικές θεραπείες για τον διαβήτη τύπου 2;  thumbnail

Ο πατέρας μου πάσχει από διαβήτη τύπου 2. Θα ήθελα να με ενημερώσετε για τις θεραπείες. Σε ποια περίπτωση χορηγείται ινσουλίνη; Τι πρέπει να προσέχει ο ασθενής  κατά τη διάρκεια της θεραπευτικής  Νίκος, 37 ετών  Ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2 είναι μία ασθένεια που χρειάζεται μεγάλη προσοχή κατά την αντιμετώπισή της. Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στην φαρμακευτική θεραπεία και που περιλαμβάνει διάφορα σκευάσματα ανά περίπτωση. Απευθύναμε το ερώτημά σας στον κύριο Γεώργιο Δημητριάδη, καθηγητής Παθολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και υπεύθυνο του Διαβητολογικού κέντρου στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Αττικόν. -Τι περιλαμβάνει η φαρμακευτική θεραπεία του σακχαρώδους διαβήτη τύπου 2; Η φαρμακευτική θεραπεία ξεκινά με τη χορήγηση μετφορμίνης. H μετφορμίνη είναι καλά ανεκτή. Οι συχνότερα αναφερόμενες παρενέργειες αφορούν στο γαστρεντερικό σύστημα, ενώ η γαλακτική οξέωση είναι μία σοβαρή αλλά σπάνια επιπλοκή που εμφανίζεται κυρίως σε συνδυασμό με νεφρική ανεπάρκεια ή υποξυγοναιμία. Επί δυσανεξίας ή αντένδειξης χορήγησης μετφαρμίνης, μπορεί να χορηγηθεί ως μονοθεραπεία ακαρβόζη, πιογλιταζόνη, σουλφονυλουρίες, σιταγλιπτίνη ή ρεπαγλινίδη.Σε περίπτωση αποτυχίας επίτευξης ή διατήρησης του θεραπευτικού στόχου με τη χορήγηση μετφορμίνης μπορεί να προστεθεί ένα δεύτερο αντιδιαβητικό σκεύασμα και συγκεκριμένα: Σουλφονυλουρία. Οι σουλφονυλουρίες αυξάνουν την έκκριση ινσουλίνης από το πάγκρεας και μειώνουν τα επίπεδα γλυκόζης πλάσματος, με κόστος όμως υπερινσουλιναιμία, αύξηση σωματικού βάρους και αυξημένο κίνδυνο υπογλυκαιμίας. Πιογλιταζόνη. Είναι φαρμακευτικό σκεύασμα με ευνοϊκή δράση στο καρδιαγγειακό και στα επίπεδα των λιπιδίων στο αίμα. Σε κάποιες περιπτώσεις η χρήση της συνοδεύεται από κατακράτηση υγρών (οίδημα), ήπια αναιμία και αυξημένη πιθανότητα καταγμάτων. Δεν πρέπει να δίδεται σε άτομα με καρδιακή ανεπάρκεια, καθώς και σε άτομα με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης νεοπλάσματος της ουροδόχου κύστης. Αναστολείς DPP-4. Πρόκειται για νέα πρωτοποριακά δισκία (σιταγλιπτίνη, βιλνταγλιπτίνη, σαξαγλιπτίνη), τα οποία είναι καλά ανεκτά και δεν προκαλούν υπογλυκαιμίες. Ανάλογα GLP-1. Πρόκειται για σκευάσματα τα οποία χορηγούνται ενέσιμα μία φορά (λιραγλουτίδη) ή δύο φορές (εξενατίδη) την ημέρα. Αποτελούν μια νέα, πολλά υποσχόμενη θεραπευτική κατηγορία, καλά ανεκτή, αποτελεσματική, χωρίς τον κίνδυνο υπογλυκαιμίας. Επιπλέον η χορήγησή τους συνδυάζεται με μείωση του σωματικού βάρους. Ινσουλίνη. Η πρώιμη έναρξη ινσουλινοθεραπείας είναι επιβεβλημένη ιδιαίτερα σε ασθενείς με εκσεσημασμένη υπεργλυκαιμία (γλυκόζη νηστείας 250 mg/dl, τυχαίες μετρήσεις γλυκόζης σταθερά 300 mg/dl, HbA1c 10%) ή/και σημεία καταβολισμού (κετονουρία, πολυουρία, πολυδιψία, απώλεια σωματικού βάρους). Εάν δεν επιτευχθεί ο στόχος με το συνδυασμό δύο φαρμάκων μπορεί να προστεθεί και τρίτο εκ των ανωτέρω. Αν αποτύχει η  επίτευξη στόχου και με τριπλό σχήμα, η μόνη θεραπευτική επιλογή είναι η χορήγηση ινσουλίνης. Θεραπεία με ινσουλίνη: Ξεκινά με την προσθήκη μίας ένεσης ινσουλίνης μακράς δράσης (το βράδυ ή το πρωί). Το μόνο αντιδιαβητικό σκεύασμα για το οποίο υπάρχει ομοφωνία για συγχορήγηση με ινσουλίνη είναι η μετφορμίνη, και ως εκ τούτου δεν πρέπει να διακόπτεται ακόμη και σε εντατικοποιημένο σχήμα ινσουλινοθεραπείας. Άλλα σκευάσματα που έχουν ένδειξη για συγχορήγηση με ινσουλίνη είναι οι σουλφονυλουρίες, η ακαρβόζη, η πιογλιταζόνη, οι αναστολείς DPP-4 και τα ανάλογα GLP-1, χωρίς όμως να υπάρχει ομοφωνία για τη χρήση τους. -Τι συνίσταται στον ασθενή κατά την φαρμακευτική θεραπεία του σακχαρώδους διαβήτη τύπου 2; Ο αυτοέλεγχος των τιμών ζαχάρου στις περιπτώσεις αυτές είναι απαραίτητος. Ο ασθενής θα πρέπει να ελέγχει το ζάχαρό του το πρωί νηστικός και με βάση τις τιμές αυτές να αναπροσαρμόζει τη δόση της ινσουλίνης, έτσι ώστε να επιτύχει να ξεκινά την ημέρα του με ένα σάκχαρο 70-130 mg/dl.  Επιπλέον χρειάζεται να ελέγχει και τα μεταγευματικά ζάχαρα, καθώς με την πάροδο των ετών η έκκριση ινσουλίνης από το πάγκρεας μειώνεται περαιτέρω με αποτέλεσμα την ανάγκη χορήγησης περισσότερων δόσεων ινσουλίνης ημερησίως για να καλυφθούν και η μεταγευματική υπεργλυκαιμία. Στην περίπτωση αυτή μπορεί να προστεθεί άλλη μία ένεση ινσουλίνης (ταχείας δράσης) πριν από το μεγαλύτερο γεύμα. Προοδευτικά, καθώς η έκκριση ινσουλίνης ελαχιστοποιείται, χρειάζεται η προσθήκη τριών ενέσεων ινσουλίνης ταχείας δράσης (μίας πριν από κάθε κύριο γεύμα) που σε συνδυασμό με την ινσουλίνη μακράς δράσης (το βράδυ ή το πρωί) θα ρυθμίσουν την υπεργλυκαιμία καθόλη τη διάρκεια της ημέρας. Στο διαβήτη τύπου 2 μπορούν να χρησιμοποιηθούν και μίγματα ταχείας και μέσης δράσης ινσουλίνης (ένα, δύο ή και τρία) ημερησίως, κυρίως σε περιπτώσεις που κρίνεται επιθυμητό ένα σχήμα με όσο το δυνατό λιγότερες ενέσεις ημερησίως, καθώς και σε περιπτώσεις που οι στόχοι ρύθμισης είναι λιγότερο αυστηροί (όπως για παράδειγμα σε άτομα μεγάλης ηλικίας). Η θεραπεία με μίγματα απαιτεί αυστηρότερο προγραμματισμό, όσον αφορά στα γεύματα αλλά και στη σωματική δραστηριότητα για την αποφυγή υπογλυκαιμιών αλλά και υπεργλυκαιμικών αιχμών.

Διαβάστε Περισσότερα »

Αντιμετωπίζεται ομοιοπαθητικά η βρογχίτιδα;

Αντιμετωπίζεται ομοιοπαθητικά η βρογχίτιδα; thumbnail

Η βρογχίτιδα είναι μία λοίμωξη που ταλαιπωρεί για χρόνια πολύ κόσμο. Τα φαρμακευτικά σκευάσματα της συμβατικής ιατρικής δείχνουν ικανά να αντιμετωπίσουν απλώς και μόνοπαροδικά  τα συμπτώματα της ασθένειας, με αποτέλεσμα αυτά να επανέρχονται ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Η ομοιοπαθητική ιατρική έχει την δυνατότητα να εξαλείψει το πρόβλημα χτυπώντας το στην ρίζα του.Ο Ομοιοπαθητικός Κωνσταντίνος Τσιτινίδης μας περιγράφει ένα περιστατικό που ο ίδιος έχει αντιμετωπίσει: Γυναίκα 42 ετών προσέρχεται με μεταλοιμώδες άσθμα. Κλινικά εμφανίζεται ως βήχας, δύσπνοια μετά από 3 επανειλημμένες εμπύρετες ιώσεις, τις οποίες αντιμετωπίζει με κορτικοειδή (tb medrol και εισπνεόμενα inhaler symbicort). Πάσχει συχνά από επεισόδια επιχείλιου έρπητα και κεφαλαλγίας. Έχει συμπτωματολογία χρόνιας θλίψης εξαιτίας προβλημάτων υγείας του μικρότερου γιου της (δυσλεξία κι αναπτυξιακή διαταραχή).Ο ύπνος της είναι διακοπτόμενος, ενώ αναφέρει σφυρίγματα από το αριστερό της αυτί. Κρυώνει και ιδιαίτερα το μεσημέρι. Επιθυμεί τα αλμυρά φαγητά. Από το ατομικό της αναμνηστικό προκύπτει ότι στην περίοδο της λοχείας του δεύτερου παιδιού της υπήρξε ένα επιληπτικό επεισόδιο (με αφρούς από το στόμα). Η θεραπεία: Συνταγογραφήθηκε natrum muriaticum, sulphur και natrum sulfuricum χωρίς άμεση σαφή βελτίωση της κατάστασής της.  Δυο χρόνια μετά, εμφανίζει έντονη συμπτωματολογία ουρολοίμωξης χωρίς να απομονώνεται παθογόνος μικροοργανισμός, καθώς και μεταναστευτικούς αρθρικούς καυστικούς πόνους στα άκρα (χέρια και πόδια), που την ανάγκαζαν να ξεσκεπάζεται προς ανακούφισή της. Έλαβε sulphur και cantharis χωρίς ξεκάθαρη βελτίωση των συμπτωμάτων της. Για τον λόγο αυτό κατέφυγε στην αλλοπαθητική θεραπεία που περιελάμβανε αντιβιοτικά (ciproxin, furolin, vibramycin, zithromax) χωρίς επίσης εμφανή βελτίωση. Συνέχισε πάραυτα να παραπονιέται για εντονότατο κνησμό των γεννητικών οργάνων (πέριξ της κλειτορίδας) και τέθηκε η διάγνωση του οξέος ουρηθρικού συνδόμου με σπασμό της ουρήθρας. Μετά από πάροδο τριών μηνών και παρόλες τις αγωγές που λάμβανε, τα συμπτώματα παρέμεναν, μέχρι που εξαφανίστηκαν αυτόματα. Τότε επανήλθε πονοκέφαλος με περιορισμό του οπτικού πεδίου ιδίως από την δεξιά πλευρά (σαν να υπήρχε κατεβασμένη κουρτίνα). Πήρε mesulid για 7 ημέρες με αποτέλεσμα την υποχώρηση της κεφαλαλγίας και την επανεμφάνιση συχνοουρίας με κάψιμο στην περιοχή των γεννητικών οργάνων. Όταν υποχώρησε η οξεία φάση της συχνοουρίας, επανήλθε ο πονοκέφαλος με «τράβηγμα» κάτω από το δεξί βλέφαρο, σπαστικό τικ στο δεξί μάτι κι εκ νέου αίσθηση κουρτίνας από τα δεξιά. Συνταγογραφήθηκε cimicifiuga σε μεγάλες δυναμοποιήσεις, η οποία κι επαναλήφθηκε άλλες δυο φορές κατόπιν υποτροπής των συμπτωμάτων. Έκτοτε αναφέρει πλήρη υποχώρηση όλης της συμπτωματολογίας της. Η ομοιοπαθητική αντιμετώπιση έναντι της κλασικής ιατρικής: Με τη συμβατική ιατρική δεν υπάρχει θεραπεία, παρά μόνο συμπτωματική ανακούφιση. Η oμοιοπαθητική, ως ολιστική επιστήμη, θεραπεύει την ασθενή όχι μόνο το σύμπτωμα, αλλά και από όσα άλλα βαθύτερα προβλήματα υπάρχουν. Το ομοιοπαθητικό φάρμακο έχει το πλεονέκτημα, ότι δρα στα τρία επίπεδα της ανθρώπινης ύπαρξης (πνευματικό, ψυχικό και σωματικό), προκαλώντας ίαση και όχι απλά ανακούφιση, γιατί ενισχύει τον αμυντικό μηχανισμό.

Διαβάστε Περισσότερα »

Τι πρέπει να προσέχει ο υπερτασικός ασθενής;

Τι πρέπει να προσέχει ο υπερτασικός ασθενής; thumbnail

Αναγνώστρια του boro.gr μας ρωτά: Είμαι 45 ετών και αντιμετωπίζω πρόβλημα υπέρτασης. Τι εξετάσεις πρέπει να κάνω; Τι πρέπει να προσέχω;  Ελένη, Χαλάνδρι  Η αρτηριακή υπέρταση είναι ένα πρόβλημα που ταλαιπωρεί πολλούς ανθρώπους και δυστυχώς δεν είναι λίγοι εκείνοι που δεν δίνουν την καθημερινά την δέουσα σημασία στην αντιμετώπιση του  προβλήματος. Ο κύριος Θανάσης Λιάγκης, παθολόγος, μας εξηγεί τι πρέπει να κάνει ένας υπερτασικός ασθενής για να μην μπαίνει σε κίνδυνο η υγεία του. Άτομα με αρτηριακή υπέρταση πέραν της φαρμακευτικής αγωγής, της δίαιτας με ελάχιστο αλάτι και της καθημερινής άσκησης (γρήγορο περπάτημα) οφείλουν τουλάχιστον μία φορά το χρόνο να κάνουν αιματολογικές εξετάσεις.Οι αιματολογικές εξετάσεις αυτές, θα πρέπει να περιλαμβάνουν βιοχημικό έλεγχο και πρωινό δείγμα ούρων για μέτρηση της μικροαλβουμινουρίας. Η εξέταση αυτή είναι μία σημαντική παράμετρος για την εκτίμηση του καρδιαγγειακού κινδύνου και μπορεί να διορθωθεί με την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή.

Διαβάστε Περισσότερα »

Πώς θα αντιμετωπίσω τους εμετούς στην εγκυμοσύνη;

Πώς θα αντιμετωπίσω τους εμετούς στην εγκυμοσύνη;  thumbnail

Αναγνώστρια του boro.gr ρωτά: Είμαι στον τρίτο μήνα της εγκυμοσύνης και ταλαιπωρούμαι πολύ από εμετούς. Έχω δοκιμάσει κάποια φάρμακα που μου έδωσε ο γιατρός μου αλλά δεν είχαν πολύ καλό αποτέλεσμα. Αν γνωρίζετε άλλους τρόπους αντιμετώπισης θα με βοηθούσατε πολύ. Σας ευχαριστώ.  Δήμητρα.  Οι εμετοί είναι ίσως το συχνότερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Τα αντιεμετικά σκευάσματα ή η ενδοφλέβια χρήση υγρών που συνιστά η κλασική ιατρική μπορούν να καταβάλλουν τις εγκύους. Η ομοιοπαθητική αντιμετώπιση του προβλήματος, ίσως  είναι πολύ πιο αποτελεσματική. Ο Ομοιοπαθητικός, Κωνσταντίνος Τσιτινίδης μας περιγράφει ένα αληθινό περιστατικό: Γυναίκα 38 ετών, έγκυος στο πρώτο της παιδί,  εξετάσθηκε για τους εμετούς, που παρουσίαζε στο 1ο τρίμηνο της κύησης. Οι εμετοί ήταν συχνοί (περίπου 10 φορές την ημέρα) και δεν μπορούσε να φάει παρά μόνο λίγη φρυγανιά. Δε μπορούσε να ανεχθεί ούτε τη μυρωδιά του φαγητού. Ιδιαίτερα η οσμή αβγού ή ψαριού της προκαλούσε αμέσως έμετο. Αισθανόταν εξάντληση, δεν μπορούσε να περπατήσει ή να γυμνασθεί. Αισθανόταν πόνο στο στομάχι, τρομακτική διάταση στην κοιλιά που δεν μπορούσε να ανακουφισθεί με τα αέρια. Παρουσίαζε έντονες ερυγές (ρεψίματα)  που την ανακούφιζαν στη διάταση και πλήρη αποστροφή στο αβγό και στο ψάρι. Το άγχος για την υγεία του παιδιού ήταν έντονο. Ταυτόχρονα με τη σωματική δυσφορία δεν επιθυμούσε κοινωνικές συναναστροφές. Στο ιατρείο η όψη της ήταν ωχρή και ιδιαίτερα αγχώδης. Η θεραπεία: Συνδυάζοντας τα παραπάνω συμπτώματα χορηγήθηκε 1 δόση Colchicum 200CH. Σε 1 εβδομάδα οι έμετοι ελαττώθηκαν και άρχισε να τρώει πιο συχνά γεύματα. Σε 1 μήνα, οι έμετοι είχαν εξαφανισθεί. Η έγκυος έτρωγε κανονικά, γυμναζόταν και περπατούσε όπως πριν. Η όψη της ήταν αγνώριστη. Είχε ανακτήσει την αισιοδοξία για το παιδί της και τον εαυτό της. Μετά από 2 μήνες, οι εμετοί υποτροπίασαν και χρειάσθηκε η επανάληψη 1 δόσης Colchicum 200CH. Γέννησε ένα υγιέστατο αγοράκι 3200 gr, το οποίο θήλασε αποκλειστικά, καθώς η μητέρα ήταν σε πλήρη ψυχική και σωματική ευεξία. Η συμβολή της ομοιοπαθητικής: Με τη συμβατική ιατρική, αφενός μεν δεν υπάρχει θεραπεία, παρά μόνο συμπτωματική ανακούφιση με χορήγηση αντιεμετικών σκευασμάτων, τα οποία καταστέλλουν τον έμετο, αφετέρου προκαλείται γενικότερη καταστολή του οργανισμού, εξάντληση, θολούρα στο κεφάλι και πτώση της δημιουργικότητας. Η oμοιοπαθητική, ως ολιστική επιστήμη, θεραπεύει την έγκυο όχι μόνο από τον έμετο (το σύμπτωμα), αλλά και από το άγχος, την κατάθλιψη, που πολλές φορές συνυπάρχουν. Το ομοιοπαθητικό φάρμακο έχει το πλεονέκτημα, ότι δρα στα τρία επίπεδα της ανθρώπινης ύπαρξης (πνευματικό, ψυχικό και σωματικό), προκαλώντας ίαση και όχι απλά ανακούφιση, γιατί ενισχύει τον αμυντικό μηχανισμό.

Διαβάστε Περισσότερα »

Μπορούμε να προλάβουμε τα καρδιαγγειακά νοσήματα;

Μπορούμε να προλάβουμε τα καρδιαγγειακά νοσήματα; thumbnail

Η ταχεία άνοδος των δεικτών νοσηρότητας και θνησιμότητας του ελληνικού πληθυσμού τις τελευταίες δεκαετίες επιβάλλει την άμεση έναρξη προγραμμάτων πρόληψης από την παιδική ηλικία. Αν ξέραμε το σωστό τρόπο διατροφής, ζωής και άσκησης των καρδιαγγειακά νοσήματα θα μπορούσαν να ελαττωθούν κατά 80%. Και όμως. Η στρατηγική πρόληψης παραμένει άγνωστη ακόμα, στην Ελλάδα.Γράφει ο Αντώνης Καφάτος, Ομότιμος Καθηγητής Προληπτικής Ιατρικής Διατροφής, στο Τμήμα Ιατρικής του Πανεπιστημίου Κρήτης - Μπορούμε να προλάβουμε τα καρδιαγγειακά νοσήματα; Όπως δείχνουν τα δεδομένα του Center for Diseases Control στις ΗΠΑ καθώς και της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας, μόνο το 12% των πρόωρων θανάτων μπορούν να προληφθούν με τις υπάρχουσες υπηρεσίες υγείας ενώ τα 2/3 (67%) μπορούν να προληφθούν με παρέμβαση στον τρόπο ζωής και το περιβάλλον. Το 24% έχουν σχέση με γενετικούς παράγοντες αλλά η δράση τους μπορεί να μειωθεί με αλλαγές στον τρόπο ζωής, διατροφής και άθλησης. Δυστυχώς το 99% των πιστώσεων για την υγεία δαπανώνται στις υπηρεσίες υγείας και τα φάρμακα, ενώ λιγότερο από το 1% δαπανάται για την πρωτογενή πρόληψη και αυτό περιλαμβάνει κυρίως τα εμβόλια. Παρά τη συνεχή τεράστια χρηματοδότηση των υπηρεσιών υγείας το χρέος συνεχώς συσσωρεύεται και διογκώνεται ενώ οι υπηρεσίες υγείας υπολειτουργούν. -Υπάρχει στρατηγική πρόληψης καρδιαγγειακών νοσημάτων στην Ελλάδα; Η στρατηγική για πρωτογενή και δευτερογενή πρόληψη είναι άγνωστη στη χώρα μας ενώ η διεθνής βιβλιογραφία σαφώς συμπεραίνει ότι τα καρδιαγγειακά νοσήματα μπορούν να ελαττωθούν κατά 80% με αλλαγές στον τρόπο ζωής, διατροφής και άσκησης, ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2 κατά 90% και οι καρκίνοι σε ποσοστό από 30 – 70%.Το πρώτο βήμα σχεδιασμού στρατηγικής πρωτογενούς πρόληψης είναι η πληθυσμιακή διάγνωση της υγείας και διατροφής αντιπροσωπευτικού δείγματος ενηλίκων και παιδιών της χώρας μας που θα επαναλαμβάνεται ανά δεκαετία. Τα δεδομένα αυτά θα δείξουν το μέγεθος των προβλημάτων υγείας και διατροφής του ελληνικού πληθυσμού, τις πληθυσμιακές ομάδες με τις μεγαλύτερες ανάγκες ενώ η αποτελεσματικότητα προγραμμάτων πρωτογενούς πρόληψης θα αξιολογείται ανά δεκαετία για διαπίστωση θετικών ή αρνητικών μεταβολών στους δείκτες υγείας, νοσηρότητας και θνησιμότητας του πληθυσμού. -Υπάρχουν προγράμματα πρόληψης των νοσημάτων αυτών στη χώρα μας; Ένα τέτοιο πρόγραμμα άρχισε η Κλινική Προληπτικής Ιατρικής και Διατροφής του Τμήματος Ιατρικής του Πανεπιστημίου Κρήτης το 1992-93 με όλα τα (6.000) παιδιά της Κρήτης που ενεγράφησαν στην 1η δημοτικού. Τα 4.171 ήταν ομάδα παρέμβασης και τα υπόλοιπα 1.510 ήταν ομάδα ελέγχου χωρίς εκπαίδευση. Η εκπαιδευτική αυτή παρέμβαση βασίστηκε σε έντυπο και ηλεκτρονικό υλικό που ετοιμάστηκε από το Πανεπιστήμιο Κρήτης για το νηπιαγωγείο και χωριστά για κάθε τάξη του δημοτικού, γυμνασίου και λυκείου. Στην αρχή του ακαδημαϊκού έτους γινόταν ενημέρωση και ευαισθητοποίηση των εκπαιδευτικών για να επινοήσουν διαδραστικές και βιωματικές δραστηριότητες επιπρόσθετα αυτών που τους δόθηκαν στο έντυπο υλικό, με συμμετοχή των γονιών στις ασκήσεις, με επισκέψεις σε αγροκτήματα, σε αγορές τροφίμων, σε κήπους, μουσεία ιστορικά και φυσικής Ιστορίας, κ.α. -Ποια ήταν τα αποτελέσματα του προγράμματος αυτού; Διαχρονικά και δέκα χρόνια μετά την έναρξη του προγράμματος παρέμβασης διαπιστώθηκε σημαντικά μικρότερη αύξηση στο δείκτη μάζας σώματος στην ομάδα παρέμβασης σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου. Στο παλίνδρομο τρέξιμο αντοχής σημειώθηκε σημαντικά μεγαλύτερη επίδοση στην ομάδα παρέμβασης. Η ολική χοληστερόλη μειώθηκε σημαντικά περισσότερο στην ομάδα παρέμβασης σε σχέση με την ομάδα ελέγχου, ενώ η LDL-χοληστερόλη μειώθηκε σημαντικά στην ομάδα παρέμβασης και αυξήθηκε στην ομάδα ελέγχου. Επίσης, σημαντικά μικρότερο ποσοστό παιδιών  της ομάδας παρέμβασης κάπνιζε το 2002 σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου.  Η εκπαιδευτική παρέμβαση φαίνεται ότι βελτιώνει το επίπεδο υγείας των παιδιών και ελαττώνει σημαντικά τους παράγοντες κινδύνου για χρόνια νοσήματα. Αν αυτές οι θετικές επιδράσεις συνεχιστούν τις επόμενες δεκαετίες, ίσως να είναι δυνατή η μείωση των παραγόντων κινδυνου για χρόνια νοσήματα.

Διαβάστε Περισσότερα »

Μείωση της αρτηριακής πίεσης χωρίς φάρμακα;

Μείωση της αρτηριακής πίεσης χωρίς φάρμακα;  thumbnail

Η υψηλή αρτηριακή πίεση ευθύνεται για το 15% των θανάτων στις ΗΠΑ, σύμφωνα με έρευνα του Πανεπιστημίου Harvard. Η αρτηριακή πίεση αυξάνει τον κίνδυνο καρδιακών επεισοδίων, εμφράγματος, ανευρυσμάτων και νεφρικής ανεπάρκειας. Ένα μεγάλο ποσοστό των ατόμων με αυξημένη αρτηριακή πίεση, δεν το γνωρίζουν, τονίζει η Αμερικανική Καρδιολογική Εταιρεία δίνοντας παράλληλα συστάσεις για την αντιμετώπισή της με ένα πιο φυσικό τρόπο ζωής.  1.Περπατήστε! Οι υπερτασικοί ασθενείς που περπατούν με γρήγορο ρυθμό μειώνουν αποδεδειγμένα την αρτηριακή τους πίεση. Η άσκηση βοηθά την καρδιά να χρησιμοποιήσει με επαρκέστερο τρόπο το οξυγόνο κι έτσι δεν πιέζεται, δεν κουράζεται τόσο πολύ όταν αντλεί αίμα. Περπατήστε με έντονο ρυθμό για 30 λεπτά όσο πιο συχνά μπορείτε μέσα στην εβδομάδα και προσπαθήστε να αυξάνετε κάθε φορά τον ρυθμό με τον οποίο περπατάτε.2.Αναπνεύστε βαθιά! Οι βαθιές και αργές αναπνοές,  μειώνουν τις στρεσογόνες ορμόνες, οι οποίες αυξάνουν τη ρενίνη, ένα ένζυμο των νεφρών που αυξάνει με τη σειρά του την αρτηριακή πίεση. Προσπαθήστε για 5 λεπτά το πρωί και 5 λεπτά το βράδυ να κάνετε το εξής: αναπνεύστε βαθιά επεκτείνοντας την κοιλιά και εκπνεύστε απελευθερώνοντας όλη σας την πίεση. 3. Καταναλώστε  πατάτες, ντομάτες και μπανάνες! Κάθε πρόγραμμα μείωσης της αρτηριακής πίεσης περιλαμβάνει φρούτα και λαχανικά πλούσια σε κάλιο, σύμφωνα με την Linda Van Horn, καθηγήτρια προληπτικής ιατρικής στην Ιατρική σχολή του Northwestern University. Οι κυριότερες πηγές καλίου είναι οι πατάτες και οι γλυκοπατάτες, καθώς επίσης και τροφές όπως οι ντομάτες και οι μπανάνες. 4.Προσοχή στο αλάτι! Στην προσπάθεια μείωσης της αρτηριακής πίεσης, βασικό ρόλο παίζει και η μείωση της πρόσληψης αλατιού. Σύμφωνα και με το Εθνικό Ινστιτούτο Καρδιάς, Πνευμόνων και Αίματος των ΗΠΑ, η ημερήσια πρόληψη νατρίου δεν πρέπει να ξεπερνά τα 1,500mg. Υπολογίστε πως μισό κουταλάκι του γλυκού αλάτι περιέχει 1,200mg νατρίου. Ιδιαίτερη προσοχή θα πρέπει να δώσετε στο αλάτι που περιέχεται σε συσκευασμένα τρόφιμα και στο έτοιμο φαγητό. 5. Η μαύρη σοκολάτα μπορεί να βοηθήσει! Η μαύρη σοκολάτα περιέχει μία σειρά από φλαβανόλες τα οποία κάνουν τα αιμοφόρα αγγεία πιο ελαστικά. Σύμφωνα με έρευνες, το 18% των ασθενών που έτρωγαν καθημερινά μαύρη σοκολάτα είδαν την αρτηριακή τους πίεση να μειώνεται.6.Καταναλώστε (λίγο) αλκοόλ! Σύμφωνα με όλες τις έρευνες όσο λιγότερο πίνεις, τόσο χαμηλότερη παραμένει η αρτηριακή σου πίεση, χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν πρέπει να πίνουμε καθόλου. Συγκεκριμένα, έρευνα στo νοσοκομείo Boston’s Brigham and Women’s Health, εκείνοι που πίνουν λίγο καθημερινά μείωσαν περισσότερο την αρτηριακή τους πίεση από αυτούς που δεν έπιναν καθόλου. 7. Προτιμήστε τον ντεκαφεϊνέ! Η καφεΐνη αυξάνει την αρτηριακή πίεση, καθώς τεντώνει τα στενεύει τα αιμοφόρα αγγεία και μεγεθύνει τις συνέπειες τους στρες μέχρι τη στιγμή που το άτομο θα πέσει να κοιμηθεί. Έρευνα του Duke University Medical Center έδειξε πως η κατανάλωση 500mg καφεΐνης καθημερινά αυξάνει σημαντικά την αρτηριακή πίεση, γι’ αυτό προτιμήστε τα ντεκαφεϊνέ ροφήματα.

Διαβάστε Περισσότερα »

Οι καπνίστριες έχουν πιο πολλές εξάψεις στην εμμηνόπαυση;

Οι καπνίστριες έχουν πιο πολλές εξάψεις στην εμμηνόπαυση; thumbnail

Υπάρχουν αμέτρητοι λόγοι γιατί μια γυναίκα που καπνίζει πρέπει να σταματήσει αυτή την συνήθεια αλλά οι τελευταίες έρευνες έρχονται να προσθέσουν ακόμα έναν. Οι καπνίστριες γυναίκες που βρίσκονται στην εμμηνόπαυση, παρουσιάζουν πιο έντονα συμπτώματα και εξάψεις  και βέβαια, το κάπνισμα μπορεί να οδηγήσει σε πρόωρη εμμηνόπαυση!  Εμμηνόπαυση, κάπνισμα και τα γονίδια. Όπως αναφέρει η ερευνήτρια Samantha Butts, ιατρός του Πανεπιστημίου της  Pennsylvania  Perelman School of Medicine, ένα σημαντικό ποσοστό γυναικών που καπνίζουν, παρουσιάζουν κάποιες συγκεκριμένες μεταβολές γονιδίων που επηρεάζουν τον μεταβολισμό των οιστρογόνων και κάνουν τον γυναικείο οργανισμό πιο ευαίσθητο στις ατμοσφαιρικές τοξίνες. Σε αυτές τις περιπτώσεις όπως τονίζει η ερευνήτρια οι εξάψεις είναι πιο έντονες και πιο συχνές. "Ίσως, στην περίοδο της εμμηνόπαυσης είναι η κατάλληλη για να πάρει μια γυναίκα την απόφαση να σταματήσει το κάπνισμα μια για πάντα", τονίζει. ‘’Το 20% των καπνιστριών δηλώνουν πως θέλουν αλλά δεν μπορούν", συνεχίζει. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε σε δείγμα 300 γυναικών που είτε έμπαιναν στην εμμηνόπαυση, είτε βρίσκονταν στην εμμηνόπαυση εδώ και μια δεκαετία. Καθ’ όλη τη διάρκεια της μελέτης, παίρνονταν δείγματα αίματος και γινόταν διερεύνηση του ιατρικού και αναπαραγωγικού ιστορικού τους.  Μελετήθηκε και ο τρόπος της καθημερινής τους ζωής. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα και άλλοι  παράγοντες όπως η παχυσαρκία και η κατανάλωση αλκοόλ μπορεί να είναι ιδιαίτερα επιβαρυντικοί.  Ένα μήνυμα για τους καπνιστές: ‘’Σταματήστε’’! Η ίδια έρευνα προσθέτει ότι ακόμα και η γενικότερη έκθεση στον καπνό όπως και  σε άλλα ατμοσφαιρικά απόβλητα μπορεί να αυξήσει τη συχνότητα και τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων των εξάψεων ειδικά σε γυναίκες στην περίοδο της εμμηνόπαυσης που φέρουν τις συγκεκριμένες μεταβολές των γονιδίων. Αυτή η γενετική προσέγγιση του ζητήματος έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, επισημαίνει η  Margery Gass, διευθύντρια Αμερικανικού Ερευνητικού Κέντρου Μελέτης της Εμμηνόπαυσης. Αν οι γυναίκες γνώριζαν ότι ο κίνδυνος για εντονότερα συμπτώματα αυξάνεται κατά 21% και το ότι το τσιγάρο συνδέεται με την πρόωρη εμμηνόπαυση, είμαι βέβαιη ότι  θα αποχαιρετούσαν αυτή τη βλαβερή συνήθεια για πάντα.  Μια άλλη βρετανική έρευνα, με τίτλο «Breakthrough Generations Study» που πραγματοποιήθηκε σε γυναίκες άνω των 40 ετών αποδείκνυε ότι το κάπνισμα είχε επίδραση και στο χρόνο έλευσης της εμμηνόπαυσης.  Η έμμηνος ρύση σταματούσε 2 χρόνια νωρίτερα, (κατά μέσο όρο) στις καπνίστριες  σε σύγκριση με όσες γυναίκες δεν κάπνιζαν. Πηγή: Webmd.com

Διαβάστε Περισσότερα »
X

Αγαπητοί αναγνώστες,

Σας ενημερώνουμε ότι το boro.gr προσφέρει καθημερινά (Δευτέρα-Παρασκευή) δωρεάν ψυχολογική υποστήριξη με επαγγελματίες ψυχολόγους.

Κάντε κλίκ εδώ για να συνδεθείτε και να ενημερωθείτε για τις ώρες λειτουργίας.
X