Αρχική / Υγεία (page 800)

Είμαι έγκυος! Ποιες εξετάσεις πρέπει να κάνω;

Είμαι έγκυος! Ποιες εξετάσεις πρέπει να κάνω;  thumbnail

Ο κύριος Θάνος Παράσχος, γυναικολόγος μαιευτήρας, ειδικευμένος στην υποβοηθούμενη αναπαραγωγή, μας εξηγεί ποιες είναι οι εξετάσεις που προϋποθέτει η σωστή και ολοκληρωμένη παρακολούθηση της εγκύου. Τι θα «δει» ο γυναικολόγος κατά την πρώτη επίσκεψη της εγκύου; Ο σκοπός της πρώτης επίσκεψης της εγκύου στον ιατρό είναι να επιβεβαιωθεί η κύηση, να επισημανθούν όλοι οι παράγοντες που είναι δυνατόν να επηρεάσουν την εξέλιξή της, να εκτιμηθεί η γενική υγεία της μέλλουσας μαμάς, να υποβληθεί σε έλεγχο μέσω των ειδικών εξετάσεων και να σχεδιαστεί συνολικά ένα πλαίσιο παρακολούθησης της κύησης. Ποιες εξετάσεις πρέπει να κάνει η έγκυος; Καταρχάς πρέπει και οι δύο γονείς να κάνουν αιματολογικό έλεγχο ώστε να ελεγχθεί η ομάδα αίματός τους και ο παράγοντας Rhesus. Επιπλέον, η μέλλουσα μαμά υποβάλλεται σε  γενική εξέταση αίματος (αιμοσφαιρίνη, αιματοκρίτης, λευκά- τύπος,αιμοπετάλια), γενική εξέταση ούρων, σε  έλεγχο για κληρονομούμενη αιμοσφαιρινοπάθεια (β-μεσογειακή αναιμία, δρεπανοκυτταρική αναιμία). Επίσης, σε βιοχημικές εξετάσεις (σάκχαρο, ουρία,κρεατινίνη κ.α.) καθώς και ορισμένες ειδικές εξετάσεις (έλεγχος για σύφιλη, ηπατίτιδα Β, ηπατίτιδα C, AIDS,ερυθρά,τοξόπλασμα, λιστέρια,μεγαλοκυτταρικό ιό, μυκόπλασμα κόλπου και χλαμύδια). Ακόμη, κατά την πρώτη επίσκεψη επιβάλλεται η λήψη κολποτραχηλικού επιχρίσματος για κυτταρολογικό έλεγχο (PAP-test) και συνιστάται, εάν υπάρχει ένδειξη, καλλιέργεια κολπικού εκκρίματος.. Τέλος γίνεται υπερηχογραφικός έλεγχος των έσω γεννητικών οργάνων. Τι περιλαμβάνει ο προγεννητικός έλεγχος; Ο συνήθης προγραμματισμός των επισκέψεων της εγκύου στο μαιευτικό ιατρείο είναι μία φορά τον μήνα έως την 32η εβδομάδα.Από την 32η έως την 36η ανά δεκαπενθήμερο και στη συνέχεια ανά εβδομάδα. Σε κάθε επίσκεψη γίνεται γενική εξέταση αίματος και ούρων. Τα αποτελέσματα του κλινικού και εργαστηριακού ελέγχου αξιολογούνται και συγκρίνονται με εκείνα των προηγούμενων επισκέψεων. Επιπρόσθετα, και σε καθορισμένες εβδομάδες της κύησης,γίνονται ορισμένες ειδικές εξετάσεις. Συγκεκριμένα γίνεται έλεγχος της αυχενικής διαφάνειας του εμβρύου (10η -12η εβδομάδα κύησης), A-test (16η εβδομάδα), δοκιμασία ανοχής στην γλυκόζη περί το μέσον του 2ου τριμήνου και υπερηχογράφημα (20η-22η και 30η -32η εβδομάδα). Σε ορισμένες περιπτώσεις, και ανάλογα με την ένδειξη, γίνονται εξειδικευμένες εξετάσεις όπωςαμνιοπαρακέντηση για λήψη αμνιακού υγρού,ομφαλιδοπαρακέντηση για λήψη εμβρυικού αίματος και έλεγχος της αιματικής ροής στα μητρικά και εμβρυικά αγγεία με Doppler. Η καρδιακή λειτουργία του εμβρύου ελέγχεται με ακρόαση των παλμών και τις τελευταίες εβδομάδες της κύησης με καρδιοτοκογραφία. Από τον 6ο μήνα της κύησης και μετά η έγκυος, εάν το επιθυμεί, μπορεί να παρακολουθήσει πρόγραμμα ψυχοπροφυλακτικής. Το πρόγραμμα αυτό έχει στόχο να βοηθήσει την έγκυο ώστε να αντιμετωπίσει καλύτερα την κύηση και τον τοκετό, τη λοχεία και τη φροντίδα του νεογνού.

Διαβάστε Περισσότερα »

Γιατί είναι απαραίτητο το τσεκ απ μετά τα 40;

Γιατί είναι απαραίτητο το τσεκ απ μετά τα 40;  thumbnail

O κύριος  Αναστάσιος Σπαντιδέας, παθολόγος – κλινικός φαρμακολόγος, εξηγεί πότε είναι αναγκαίος ο προληπτικός έλεγχος της κατάστασης του οργανισμού μας. Τι περιλαμβάνει ένα τσεκ απ; Λέγοντας  τσεκ- απ εννοούμε τον προληπτικό ιατρικό έλεγχο στον οποίο πρέπει να υποβάλλονται ανά τακτά διαστήματα  όλα γενικά τα άτομα.Αυτός ο έλεγχος πρέπει να περιλαμβάνει ιατρική και οδοντιατρική εξέταση καθώς και εργαστηριακές διαγνωστικές εξετάσεις,όπως αίματος, ούρων, καρδιογράφημα, τεστ –κοπώσεως, ακτινογραφίες,υπερηχογράφημα κ.α . Ειδικότερα,οι αιματολογικές εξετάσεις πρέπει να περιλαμβάνουν  τον έλεγχο σε τριγλυκερίδια –ολικά λιπίδια,Τ.Κ.Ε, H.D.L χοληστερίνη, γενική εξέταση ούρων,   L.D.L χοληστερίνη, σάκχαρο, SGOT - SGPT (τρανσαμινάσες), ουρία, λευκώματα ολικά,ουρικό οξύ, λευκωματίνη – σφαιρίνες, χοληστερίνη ολική, κρεατινίνη,  αλκαλική φωσφατάση, σίδηρο και φεριτίνη (στις γυναίκες σε αναπαραγωγική φάση) Πώς αξιοποιεί ο γιατρός τα αποτελέσματα; Τα αποτελέσματα των εξετάσεων δίνουν στο γιατρό μια εικόνα για την τρέχουσα κατάσταση υγείας του ατόμου ενώ οι πρόσφατες εξετάσεις μπορούν να συγκρίνονται με μελλοντικές ή περασμένες εξετάσεις και να δίνουν χρήσιμες πληροφορίες για την εξέλιξη της κατάστασης υγείας του ατόμου. Ακόμη ένα τσεκ-απ μπορεί να δώσει χρήσιμες πληροφορίες για το αν υπάρχει προδιάθεση για κάποια πάθηση ή και να διαγνωστεί αυτή σε πρώιμο στάδιο. Από ποια ηλικία πρέπει να γίνεται το τσεκ απ; Δεν υπάρχει συγκεκριμένη ηλικία από την οποία πρέπει να ξεκινάει ένα τσεκ-απ.Συνηθίζουμε  να υποδεικνύουμε την έναρξη του τσεκ-απ  από την ηλικία των 40 χρόνων, χωρίς αυτό να είναι απόλυτο. Για άτομα με προδιάθεση για κάποια νόσο ή με οικογενειακό ιστορικό για κάποια νόσο  το τσεκ – απ πρέπει να αρχίζει πολύ νωρίτερα. Κάθε πότε πρέπει να γίνεται; Η συχνότητα με την οποία πρέπει να γίνονται οι περιοδικές προληπτικές εξετάσεις είναι συνάρτηση των αρχικών ευρημάτων, αλλά και του βαθμού επικινδυνότητας ή της κληρονομικής προδιάθεσης που κάθε άτομο διαθέτει. Γενικά μετά τα 40 έτη κι εφόσον οι αρχικές αιματολογικές εξετάσεις είναι φυσιολογικές συνιστάται η επανάληψη κάθε 3-5 χρόνια. Αν είναι όμως κάποιες εξετάσεις βρεθούν παθολογικές η συχνότητα επανάληψης πρέπει να καθορίζεται από τον θεράποντα γιατρό, ο οποίος συνεκτιμά όλους τους παράγοντες και τη γενική κατάσταση του ατόμου.

Διαβάστε Περισσότερα »

Ποιες είναι οι καινούργιες θεραπείες κατά της ακμής;

Ποιες είναι οι καινούργιες θεραπείες κατά της ακμής;  thumbnail

O κύριος Ανδρέας Κατσάμπας, ομότιμος καθηγητής Δερματολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, μας μιλά για το υπ’ αριθμόν ένα δερματολογικό πρόβλημα των εφήβων, την ακμή, και δίνει λύσεις για την αντιμετώπισή του. Μιλήστε μας για την ακμή. Πόσο συχνά εμφανίζεται, τι είναι, ποιες ηλικίες αφορά περισσότερο. Η ακμή είναι η συχνότερη δερματολογική διαταραχή που εμφανίζεται σε παιδιά και εφήβους, με ηλικία εμφάνισης ακόμη και από τα 11 χρόνια έως και τα 30 χρόνια. Εκτιμάται ότι «πλήττει» το 80% του πληθυσμού αυτής της ηλικίας. Συνήθως εμφανίζεται με χρονολογική διαφορά στα δύο φύλα, στα κορίτσια γύρω στα 13 χρόνια, στα αγόρια γύρω στην ηλικία των 15. Άλλοι από αυτούς έχουν ελαφριάς μορφής ακμή, άλλοι μέτρια και άλλοι πιο βαριά. Τι προκαλεί την ακμή; Είναι μια πάθηση των σμηγματογόνων αδένων και του πόρου, δηλαδή του καναλιού μέσω του οποίου διοχετεύεται το σμήγμα στην επιφάνεια του δέρματος. Οι αδένες αυτοί υπάρχουν κυρίως στο πρόσωπο, τη ράχη και το στήθος. Για τη δερματολογική αυτή διαταραχή συνήθως είναι υπαίτιοι τέσσερις παράγοντες: Υπερπλασία σμηγματογόνων αδένων, που έχουν ως αποτέλεσμα τη μεγάλη παραγωγή σμήγματος. Θυλακική υπερκεράτωση, δηλαδή η απόφραξη του θυλάκου του δέρματος. Εποικισμός P. Acnes. Φλεγμονή.   Tι βλάβες προκαλεί στο δέρμα; Μαύρα στίγματα (φαγέσωρες).  Μικρά εξογκώματα (βλατίδες), που σχηματίζονται από τη φλεγμονή των πόρων. Εξογκώματα με πυώδες υγρό (φλυκταινίδια). Επώδυνα πιο βαθιά εξογκώματα με φλεγμονή (οζίδια) που πολλές φορές «σπάνε». Κύστεις, δηλαδή φλεγμονώδεις σχηματισμούς σε βάθος που σχηματίζονται λόγω της απόφραξης του σμηγματογόνου και της κατακράτησης σμήγματος. Ουλές με, δηλαδή βλάβες στο δέρμα που μπορεί να παραμείνουν μετά την ακμή. Πώς θεραπεύεται η ακμή; Η θεραπεία μπορεί να είναι τοπική ή συστηματική, το είδος της θα το αποφασίσει ο δερματολόγος, αφού εκτιμήσει τη βαρύτητα της ακμής. Η θεραπεία στοχεύει στην ελάττωση της αυξημένης παραγωγής σμήγματος, στον περιορισμό της δημιουργίας φαγεσώρων, στη μείωση του πληθυσμού του βακτηρίου που προκαλεί την ακμή και στην εξάλειψη της φλεγμονής. Σε αυτούς που έχουν τη βαριά μορφή συνήθως συστήνεται συστηματική θεραπεία με ισοτρετινοΐνη, ένα αρκετά παλιό φάρμακο, το οποίο όμως έχει ενοχοποιηθεί για πολλές παρενέργειες, με κυριότερη την τερατογένεση. Υπάρχουν νέα δεδομένα στην επιστημονική κοινότητα  για τη θεραπεία της ακμής; Αυτό που έχει αλλάξει είναι ο τρόπος που χορηγείται η θεραπεία. Έτσι, ενώ κάποτε θεωρούνταν ότι η ηλικία των 14 με 16 ετών ήταν η ηλικία έναρξης λήψης του φαρμάκου, σήμερα αυτό αλλάζει και η ηλικία έναρξης κατέβηκε στα 12 έτη. Άλλαξαν, όμως, τα δεδομένα και στην τοπική θεραπεία για την ακμή. Τα τοπικά, δηλαδή, αντιβιοτικά ως μονοθεραπεία, τα οποία ήταν κάποτε το κύριο όπλο μας, απομακρύνονται. Οι ειδικοί εστιάζουν πλέον στους συνδυασμούς φαρμάκων και αυτό γιατί έχει αναπτυχθεί πάρα πολύ αυτό που ονομάζουμε αντοχή του προπιονικού βακτηριδίου της ακμής. Λόγω της μεγάλης κατάχρησης που γίνεται με τα αντιβιοτικά, το μικρόβιο αυτό έχει αποκτήσει ανθεκτικότητα. Έτσι, λοιπόν, για να αντιμετωπιστεί αυτό το θέμα, προωθούνται πλέον οι συνδυασμοί τοπικών θεραπειών, δηλαδή αντιβιοτικών και άλλων, μη αντιβιοτικών ουσιών, όπως είναι το υπεροξείδιο του βενζολίου και τα ρετινοειδή.

Διαβάστε Περισσότερα »

Νοητική υστέρηση. Τι να προσέξω στην εγκυμοσύνη;

Νοητική υστέρηση. Τι να προσέξω στην εγκυμοσύνη; thumbnail

Η κυρία Τζένη Σουμάκη, παιδοψυχίατρος – ψυχαναλύτρια, επιστημονικά υπεύθυνη Διαγνωστικής και Θεραπευτικής Μονάδας για το Παιδί  «Σπ. Δοξιάδης», εξηγεί τι προκαλεί τη νοητική υστέρηση στα παιδιά. Πώς ορίζεται η νοητική υστέρηση; Η νοητική υστέρηση αναφέρεται σε μια παθολογική κατάσταση που εκδηλώνεται στην περίοδο ανάπτυξης, δηλαδή την περίοδο που αρχίζει από την σύλληψη και φτάνει ως το 16ο έτος της ηλικίας. Το παιδί με Νοητική Υστέρηση χαρακτηρίζεται από νοητική ικανότητα χαμηλότερη από το μέσο όρο των παιδιών της ίδιας χρονολογικής ηλικίας. Παράλληλα , το παιδί αυτό διαθέτει μειωμένη ικανότητα προσαρμογής, η οποία αντικατοπτρίζεται συνήθως στην ωρίμανση κινητικών και αντιληπτικών ικανοτήτων, δεξιοτήτων αυτοεξυπηρέτησης, στην μάθηση και στην κοινωνική ένταξη. Ποια είναι τα αίτια της εμφάνισης της νοητικής στέρησης; Τα πιθανά αίτια διακρίνονται σε δύο ομάδες. Η πρώτη περιλαμβάνει τα οργανικά αίτια και η δεύτερη τα πολιτισμικά – οικογενειακά αίτια (σχετίζονται κυρίως με την περίοδο της κύησης και του τοκετού). Η κακή διατροφή της μέλλουσας μητέρας, η έκθεση της σε τοξικές ουσίες ή σε ακτινοβολία, η χρήση ορισμένων φαρμάκων και οι οξείες ή χρόνιες μητρικές λοιμώξεις είναι ορισμένοι από τους παράγοντες που μπορεί να ασκήσουν αρνητική επίδραση στη νοητική ανάπτυξη του βρέφους, ιδιαίτερα κατά το πρώτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης, κατά τη διάρκεια του οποίου το έμβρυο είναι πιο ευάλωτο σε τέτοιου είδους επιδράσεις. Επίσης, η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ από τη μητέρα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μπορεί να προκαλέσει το λεγόμενο «εμβρυακό σύνδρομο του αλκοόλ» (fetal alcohol syndrome), το οποίο καταστέλλει τις λειτουργίες του κεντρικού νευρικού συστήματος του εμβρύου και προκαλεί νοητική υστέρηση και ποικίλες σωματικές παραμορφώσεις. Γενικά, κάθε βιοχημική ή μολυσματική ουσία η οποία δεν μπορεί να μετριαστεί ή να καταστραφεί από το ανοσοποιητικό σύστημα της μητέρας μπορεί να θέσει σε κίνδυνο την ανάπτυξη του εμβρύου και, κατά συνέπεια, τις νοητικές του ικανότητες. Κατά την περίοδο του τοκετού είναι επίσης πιθανό να παρουσιαστούν διάφορες επιπλοκές οι οποίες ενδέχεται να επηρεάσουν τη νοητική ανάπτυξη του βρέφους, όπως η περιγεννητική ασφυξία και η χρήση μηχανικών μέσων. Κατά την παιδική ηλικία, η νοητική υστέρηση είναι δυνατό να προκληθεί από πολυάριθμους παράγοντες όπως είναι διάφορες μολυσματικές ασθένειες (μηνιγγίτιδα, εγκεφαλίτιδα κ.ά.), δηλητηριάσεις (π.χ. από μόλυβδο ή υδράργυρο) ή τραυματισμοί στο κεφάλι. Η εγκυμοσύνη σε μεγάλη ηλικία μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα ένα παιδί με νοητική στέρηση; Η έγκυος γυναίκα σε μεγάλη ηλικία χρειάζεται να κάνει πλήρη προγεννητικό έλεγχο και να ακολουθεί όλα τα απαραίτητα μέτρα υγιεινής. Ποιες είναι οι βαθμίδες της νοητικής στέρησης; Υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης; Η νοητική υστέρηση ταξινομείται σε τέσσερις κατηγορίες: α) Ήπια νοητική υστέρηση (δείκτης νοημοσύνης από 50-55 έως 70). Με την ανάλογη υποστήριξη, καθοδήγηση και επίβλεψη τα παιδιά ζουν αυτόνομα στην κοινότητα και προσαρμόζονται σε ικανοποιητικό βαθμό στις απαιτήσεις του περιβάλλοντος. β) Μέτρια νοητική υστέρηση (δείκτης νοημοσύνης από 35-40 έως 50-55). Τα παιδιά είναι σε θέση να ασκούν χειρονακτική εργασία με επίβλεψη σε προστατευμένα εργαστήρια. γ) Σοβαρή νοητική υστέρηση (δείκτης νοημοσύνης από 20-25 έως 35-40). Τα άτομα χρειάζονται βοήθεια και επίβλεψη σε όλη τους τη ζωή. Συνήθως αντιμετωπίζουν και άλλα προβλήματα υγείας όπως κινητικά, αναπνευστικά ή καρδιακά. δ) Βαριά νοητική υστέρηση (δείκτης νοημοσύνης κάτω από 20-25) Πώς αντιμετωπίζουμε τη μοναξιά που νιώθει ένα παιδί με νοητική στέρηση; Εκτιμάται ότι η συχνότητα εμφάνισης συναισθηματικών προβλημάτων ή προβλημάτων συμπεριφοράς στα άτομα με νοητική υστέρηση είναι 4-6 φορές υψηλότερη σε σχέση με το γενικό πληθυσμό. Για να αντιμετωπισθεί το αίσθημα «μοναξιάς» χρειάζεται τα παιδιά να ενταχθούν σε προγράμματα εκπαιδευτικά και προεπαγγελματικά με δραστηριότητες ατομικές και ομαδικές. Τι συμβαίνει αν μέσα στην οικογένεια που αντιμετωπίζει το πρόβλημα υπάρχει και κάποιο φυσιολογικό παιδί; Χρειάζεται οι γονείς να δημιουργούν ένα περιβάλλον αποδοχής και των δύο παιδιών παρέχοντας στήριξη τόσο στο παιδί με «ειδικά» προβλήματα όσο και στο φυσιολογικό παιδί, με τον ίδιο τρόπο. Συχνά απαιτείται και η ψυχολογική υποστήριξη του αδελφού προκειμένου να κατανοήσει τις δυσκολίες και να συζητήσει τα συναισθήματά του γι’ αυτό.

Διαβάστε Περισσότερα »

Υπάρχει σχέση μεταξύ ενυδάτωσης και πονοκεφάλου;

Υπάρχει σχέση μεταξύ ενυδάτωσης και πονοκεφάλου;  thumbnail

Ο κύριος Χάρης Δημοσθενόπουλος, κλινικός διατροφολόγος στο Λαϊκό νοσοκομείο, μας εξηγεί γιατί το νερό είναι σημαντικό για την καλή λειτουργία του νευρικού συστήματος του οργανισμού μας. Πόσο σημαντικό ρόλο έχει η ενυδάτωση για τον οργανισμό μας; Η σωστή ενυδάτωση του οργανισμού μας αντικατοπτρίζεται σε πολλά σημεία του οργανισμού μας και της εύρυθμης  λειτουργίας του. Η ενυδάτωση έχει να κάνει όχι μόνο με το δέρμα μας, όχι μόνο βοηθά στο να έχουμε μια καλύτερη, πιο λαμπερή  εμφάνιση αλλά παράλληλα ρυθμίζει και την λειτουργία του εντέρου. Επίσης, σχετίζεται με όλη την λειτουργία του μεταβολισμού αλλά και του νευρικού μας  συστήματος. Πώς καταλαβαίνουμε ότι έχουμε αφυδάτωση ελαφριάς ή βαριάς μορφής; Ένα  σημάδι μπορεί να είναι το αν νιώθουμε το στόμα μας στεγνό όταν ξυπνάμε. Αυτό όμως είναι ένα μικρό σύμπτωμα του οργανισμού που λειτουργεί ως σινιάλο για να καταλάβουμε ότι κάτι δεν πάει καλά και ότι δεν έχουμε καλύψει την ποσότητα των υγρών που χρειαζόμαστε. Είναι πολύ εύκολο να μην ενυδατωθούμε σωστά, όχι μόνο το καλοκαίρι αλλά και το χειμώνα με τις χαμηλές θερμοκρασίες.  Στην τελευταία περίπτωση, δεν έχουμε το αίσθημα της δίψας και το κρύο νερό της βρύσης δεν είναι ελκυστικό. Σίγουρα, μπορεί να περάσει μια μέρα και να σκεφτούμε ότι ήπιαμε μόνο 1 ή 2 ποτήρια νερό, πράγμα που είναι βλαβερό για τον οργανισμό. Και βέβαια αυτό προκαλεί αφυδάτωση. Συνδέεται η αφυδάτωση με τους πονοκεφάλους; Ουσιαστικά το σώμα μας είναι μια μηχανή που χρειάζεται όλα τα συστατικά. Χρειάζεται όλα εκείνα τα στοιχεία για να λειτουργεί καλά και το νευρικό σύστημα ώστε να μεταφέρονται οι ουσίες μέσα από το αίμα στον εγκέφαλο. Όταν η ενυδάτωση δεν είναι καλή, όλες αυτές οι νευρικές διεγέρσεις δεν ολοκληρώνονται σωστά με αποτέλεσμα να έχουμε πολλές επιπτώσεις όπου μια που αυτές είναι και το σύμπτωμα του πονοκεφάλου. Πόσα υγρά πρέπει να πίνουμε καθημερινά; Οι συστάσεις λένε για τις γυναίκες περίπου δύο λίτρα τη μέρα και για τους άνδρες περίπου δύο με δυόμιση. Μιλάμε για συνθήκες χειμώνα, γιατί το καλοκαίρι η αφυδάτωση μέσα από την εφίδρωση είναι μεγαλύτερη και χρειαζόμαστε μεγαλύτερες ποσότητες. Το καλοκαίρι καλό θα είναι να πίνουμε οκτώ ποτήρια υγρά. Μιλάμε και για υγρά, όχι μόνο για νερό γιατί η ενυδάτωση μπορεί να γίνει και μέσα από χυμούς, από τον καφέ, από διάφορα αναψυκτικά κλπ.

Διαβάστε Περισσότερα »

Πόσο κόκκινο κρέας πρέπει να τρώμε την εβδομάδα;

Πόσο κόκκινο κρέας πρέπει να τρώμε την εβδομάδα; thumbnail

Ο κύριος  Δημήτρης Τριχόπουλος, καθηγητής  Επιδημιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, μας εξηγεί πώς η διατροφή μπορεί να μας «χαρίσει» ή να μας «κόψει» χρόνια ζωής. Μελέτη στην οποία συμμετείχατε που έγινε σε τεράστιο δείγμα, πάνω από 120.000 άτομα,  έδειξε  ότι το κόκκινο κρέας αυξάνει πολύ σημαντικά τον κίνδυνο θανάτου από καρκίνο και από καρδιοπάθειες. Τι σημαντικό έρχεται να προσθέσει αυτή η έρευνα σε εμάς, στην Ελλάδα; Η κατανάλωση επεξεργασμένων κρεάτων όπως το μπέικον ή τα λουκάνικα, πιθανόν λόγω της επεξεργασίας, αλλά και λόγω των ήδη υπαρχόντων χαρακτηριστικών του κόκκινου κρέατος, αυξάνει τον κίνδυνο κυρίως του παχέως εντέρου και καρδιοπαθειών, αλλά ενδεχομένως και άλλων ειδών καρκίνων που έχουν συζητηθεί κατ’ επανάληψη.  Ήταν κάτι γνωστό κάτι που έχει συζητηθεί πολλές φορές αλλά με αυτήν την μεγάλη έρευνα που έγινε από συνεργάτες μου επιβεβαιώθηκε. Έστω και η μείωση της κατανάλωσης του κόκκινου κρέατος κατά 50% προλαμβάνει το 10% των θανάτων των ανδρών που συμμετείχαν στην μελέτη και το 8% των θανάτων των γυναικών. Αυτό βεβαίως δεν σημαίνει ότι πρέπει να αποφεύγουμε το κρέας. Πρόκειται για μια τροφή που είναι χρήσιμη σε ένα βαθμό, περιέχει βιταμίνη Β12, που είναι πολύτιμη κυρίως στα άτομα που είναι ηλικιωμένα, εκείνο όμως που πρέπει να αποφευχθεί όμως είναι η κατάχρηση στην κατανάλωση του κρέατος. Δυστυχώς, στην Ελλάδα από εκεί που το τρώγαμε μία φορά την εβδομάδα, τώρα κάποιες ομάδες πληθυσμού και κυρίως νέοι το αναζητούν καθημερινά. Είναι ξεκάθαρο λοιπόν ότι η μείωση της κατανάλωσης του κόκκινου κρέατος μόνον ωφελεί τον οργανισμό. Ποια είναι η ενδεδειγμένη ποσότητα του κόκκινου κρέατος που πρέπει να καταναλώνουμε; Το ιδανικό  είναι να αποφεύγει να τρώει κανείς κόκκινο κρέας, περισσότερο από μία με δύο φορές την εβδομάδα. Η σημερινή κατανάλωση είναι για πολλές ομάδες πληθυσμού καθημερινή, για να μην πω για ορισμένους ότι γίνεται κατανάλωση παραπάνω από μία φορά την ημέρα. Από την άλλη πλευρά, δεν μπορούμε να κάνουμε την ζωή μας μία ιατρική συνταγή. Το να περιορίσουμε όμως την κατανάλωση 50% αυτό θα ήταν μία σωστή υπόδειξη, να περιορίσει κανείς στο μισό το κόκκινο κρέας το οποίο καταναλώνει. Και όλες οι διατροφικές υποδείξεις, συμπεριλαμβανομένου και των υποδείξεων που είναι επίσημα εγκεκριμένες στην χώρα μας συνιστούν μείωση του κόκκινου κρέατος, υποκατάσταση του σε μεγάλο βαθμό από ψάρι ή από άσπρο κρέας. Πρόκειται για μια απλή συμβουλή η οποία δεν μειώνει την ποιότητα της ζωής μας, αντίθετα μπορεί να μας προσφέρει σημαντικά οφέλη. Σύμφωνα με την ίδια έρευνα έδειξαν οι ξηροί καρποί μείωσαν τον κίνδυνο θανάτου κατά 20%. Βεβαίως, οι ξηροί καρποί βοηθούν σημαντικά. Έχουν ένα μικρό μειονέκτημα, η κατανάλωση τους δεν μπορεί να είναι ίδια για όλες τις ηλικίες, διότι οι ηλικιωμένοι που αντιμετωπίζουν προβλήματα με την οδοντοστοιχία τους δεν μπορούν να καταναλώσουν εύκολα ξηρούς καρπούς. Το ίδιο και τα μικρά παιδιά. Και επιπλέον έχουνε πολλές θερμίδες. Αλλά αναμφισβήτητα είναι πράγματι ωφέλιμοι για την υγεία.

Διαβάστε Περισσότερα »

Οι γυναίκες κινδυνεύουν περισσότερο από καρδιαγγειακά;

Οι γυναίκες κινδυνεύουν περισσότερο από καρδιαγγειακά;  thumbnail

Ο κύριος Δημήτρης Ρίχτερ, καρδιολόγος MD, FESC, FAHA, Διευθυντής της Β’ Καρδιολογικής Κλινικής Ευρωκλινικής Αθηνών, Γενικός Γραμματέας Ελληνικής Εταιρείας Λιπιδιολογίας, εξηγεί ότι τα καρδιαγγειακά νοσήματα δεν αποτελούν νόσημα των μεσήλικων ανδρών όπως λανθασμένα πιστεύεται από πολλούς, αλλά ότι στην πραγματικότητα τα νοσήματα αυτά επηρεάζουν τόσο τις γυναίκες όσο και τους άνδρες. Κινδυνεύουν και οι γυναίκες από καρδιαγγειακά νοσήματα; Μολονότι κυριαρχεί ο μύθος πως οι γυναίκες δεν κινδυνεύουν από καρδιαγγειακά νοσήματα, πρέπει να τονιστεί  ότι η καρδιαγγειακή νόσος προκαλεί περισσότερο θανάτους από ότι οι επόμενες πέντε αιτίες θανάτου μαζί στο γυναικείο φύλο. Ενώ όλες οι γυναίκες φοβούνται τον καρκίνο του μαστού και πραγματοποιούν τακτικά μαστογραφίες, αγνοούν ότι  διατρέχουν εννιά φορές περισσότερες πιθανότητες να πεθάνουν από καρδιαγγειακό νόσημα παρά από καρκίνο του μαστού. Η πραγματικότητα είναι πως οι γυναίκες κινδυνεύουν εξίσου με τους άντρες να πεθάνουν από καρδιαγγειακά νοσήματα αλλά ο δικός τους κίνδυνος εμφανίζεται μία δεκαετία αργότερα από των αντρών. Ακόμη ένα άλλο πρόβλημα με τις γυναίκες είναι πως εμφανίζουν λιγότερο τυπικά  συμπτώματα από αυτά των αντρών γεγονός που μπερδεύει τόσο τις ίδιες όσο και τους γιατρούς τους ως προς την αιτία του πόνου που πολλές φορές είναι ένα άτυπο έμφραγμα του μυοκαρδίου ή μια ασταθής στηθάγχη. Ποια είναι η πιο επικίνδυνη ηλικία να εμφανίσει μια γυναίκα καρδιακό νόσημα; Κατά την εμμηνόπαυση, μετά τα 50 χρόνια. Επίσης, αυξημένος παράγοντας κινδύνου για τις γυναίκες είναι η λήψη αντισυλληπτικών χαπιών, ιδίως μετά τα 35 χρόνια. Δεν προστατεύονται οι γυναίκες από τις ορμόνες; Ναι, προστατεύονται, αλλά η προστασία αυτή διακόπτεται απότομα στην εμμηνόπαυση. Η φάση αυτή επιπλέον συνοδεύεται από αύξηση των επιπέδων χοληστερόλης και των επιπέδων αρτηριακής υπέρτασης και συνήθως βρίσκει τις γυναίκες απροετοίμαστες αφού απ’ ότι φαίνεται αντιμετωπίζουν λιγότερο καλά από τους άντρες τους παράγοντες κινδύνου τους. Πώς μπορούν να προφυλάξουν οι γυναίκες την καρδιά τους;  Ακολουθώντας απλές συμβουλές που διασφαλίζουν γενικά την υγεία του οργανισμού τους. Τέσσερις είναι οι «εντολές» που πρέπει να τηρούν: 1. Διακοπή του καπνίσματος 2. Έλεγχος του βάρους και της περιφέρειας μέσης στην οποία φαίνεται ότι «κρύβεται» ο κίνδυνος και για καρδιαγγειακό νόσημα και για σακχαρώδη διαβήτη 3. Περπάτημα καθημερινό τουλάχιστον 45 λεπτά με σχετικά ταχύ βήμα 4. Τακτική μέτρηση μετά την εμμηνόπαυση των λιπιδίων, του σακχάρου και της αρτηριακής πίεσης

Διαβάστε Περισσότερα »

Πότε πρέπει να παίρνω αντιβίωση;

Πότε πρέπει να παίρνω αντιβίωση; thumbnail

O κύριος Αριστοτέλης Βάθης, ιατρός ομοιοπαθητικός – βιοχημικός, εξηγεί  πότε  είναι αναγκαία τα αντιβιοτικά και τι κινδύνους ενέχει η αλόγιστη χρήση τους. Πότε είναι αποτελεσματικά τα αντιβιοτικά; Τα αντιβιοτικά είναι αποτελεσματικά μόνο ενάντια στις βακτηριακές λοιμώξεις. Δεν σκοτώνουν τους ιούς, οπότε η λήψη τους είναι απολύτως άχρηστη αλλά κι επικίνδυνη σε όλες τις ιώσεις. Δεν είναι αποτελεσματικά στο κρυολόγημα, τη γρίπη, τη βρογχίτιδα. Πολύ δε περισσότερο κανένα αντιβιοτικό δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί προληπτικά για τις ιώσεις, ούτε να σταματήσει την εξάπλωση των ιών. Η χορήγησή τους προϋποθέτει ιατρική συνταγή. Συνεπώς η  ορθή διάγνωση και η απόφαση περί αναγκαιότητας των αντιβιοτικών γίνεται μόνο από γιατρό. Εγκυμονεί κινδύνους η χρήση τους; Η υπερκατανάλωση αντιβιοτικών δημιουργεί πιο ισχυρά μικρόβια. Δυστυχώς, η χώρα μας διατηρεί ένα θλιβερό προνόμιο, αφού την τελευταία πενταετία κρατάει τα σκήπτρα στην Ευρώπη στην κατανάλωση αντιβιοτικών και στην αντοχή των μικροβίων στα αντιβιοτικά τόσο σε νοσοκομειακό επίπεδο όσο και στην κοινότητα. Αυτά τα «σούπερ μικρόβια» είναι πιο ανθεκτικά στα αντιβιοτικά και σκοτώνονται δυσκολότερα. Τα «σούπερ μικρόβια» δημιουργούνται όταν παίρνουμε αντιβιοτικά για το κρυολόγημα, τη γρίπη ή άλλες ιώσεις. Αυτό συνιστά κίνδυνο για την υγεία όχι μόνο του ατόμου που έκανε ακατάλληλη χρήση αντιβιοτικών αλλά και οποιουδήποτε άλλου που ενδέχεται να προσβληθεί αργότερα από τα ανθεκτικά βακτήρια. Τα αντιβιοτικά έχουν συχνά παρενέργειες, όπως ναυτία, έμετο, διάρροια, εξάνθημα, επικίνδυνες αλλεργίες. Η άσκοπη λήψη αντιβιοτικών πάντοτε τροποποιεί τη φυσιολογική βακτηριακή χλωρίδα του ανθρώπινου σώματος, δηλαδή τα χρήσιμα μικρόβια που «κατοικούν» στο σώμα και φυσιολογικά μας προστατεύουν. Να θυμάστε: - Τα αντιβιοτικά δεν μπορούν να σας βοηθήσουν να αναρρώσετε από λοιμώξεις που προκαλούνται από ιούς, όπως το κοινό κρυολόγημα ή η γρίπη. - Η αλλαγή στο χρώμα της βλέννας από τη μύτη είναι αναμενόμενη στις ιώσεις. Κίτρινη, πράσινη ή παχύρρευστη βλέννα δεν χρειάζεται αντιβιοτικά. - Μόνο στο 15% των παιδιών και λιγότερο από το 5% των ενηλίκων που επισκέπτονται τον γιατρό τους, τα συμπτώματα της φαρυγγοαμυγδαλίτιδας οφείλονται στον στρεπτόκοκκο. - Τα αντιβιοτικά δεν εμποδίζουν τη μετάδοση των ιών σε άλλους ανθρώπους. Το μόνο που επιτυγχάνετε με την άσκοπη χρήση αντιβιοτικών είναι η ανάπτυξη αντοχής των βακτηρίων στα αντιβιοτικά. Έτσι, αν χρειαστείτε αντιβιοτικά στο μέλλον, αυτά μπορεί να μην έχουν πλέον αποτέλεσμα. - Κάνετε χρήση αντιβιοτικών μόνο με ιατρική συνταγή. Μη χρησιμοποιείτε φάρμακα που έχουν μείνει από προηγούμενη θεραπευτική αγωγή ή αντιβιοτικά χωρίς ιατρική συνταγή.

Διαβάστε Περισσότερα »

Tι πρέπει να κάνω για να προλάβω την οστεοπόρωση;

Tι πρέπει να κάνω για να προλάβω την οστεοπόρωση;  thumbnail

Ο κύριος Γιώργος Λυρίτης, καθηγητής Ορθοπαιδικής Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, μας εξηγεί πως η διατροφή μπορεί να γίνει ασπίδα για την αντιμετώπιση της οστεοπόρωσης. Τι είναι η οστεοπόρωση; Η οστεοπόρωση είναι μία πάθηση των οστών που χαρακτηρίζεται από μείωση της οστικής πυκνότητας. Τα οστά γίνονται εύθραυστα και αδύναμα με αποτέλεσμα να εμφανίζονται κατάγματα χωρίς να υπάρχει σοβαρός τραυματισμός. Υπολογίζεται ότι περισσότεροι από 200 εκατομμύρια άνθρωποι σε ολόκληρο τον κόσμο υποφέρουν από οστεοπορωτικά κατάγματα. Στην Ελλάδα η οστεοπόρωση πλήττει περίπου το 30% των γυναικών μετά την εμμηνόπαυση. Επίσης για το 75% των οστικών καταγμάτων σε ηλικία άνω των 45 ετών ευθύνεται η οστεοπόρωση. Η μη συμμόρφωση των ασθενών στη θεραπεία έχει τεράστιες οικονομικές επιπτώσεις. Τα στοιχεία αυτά υπογραμμίζουν τη μεγάλη σημασία της πρόληψης. Πώς μπορούμε να προλάβουμε την οστεοπόρωση; Η πρόληψη θα πρέπει να ξεκινά από την παιδική ηλικία με μια πλούσια σε ασβέστιο διατροφή, καθώς και με την ανάπτυξη ενός καλού μυϊκού συστήματος. Η διατροφή και η άσκηση παίζουν κεντρικό ρόλο για την πρόληψη της νόσου και κατά την ενήλικο ζωή. Μία ισορροπημένη διατροφή θα πρέπει να περιλαμβάνει επαρκείς ποσότητες τροφών πλούσιων σε ασβέστιο και λευκώματα όπως το γάλα και το τυρί.Η συνιστώμενη ημερήσια πρόσληψη ασβεστίου κυμαίνεται από 800-1000 mg ημερησίως για υγιείς ενήλικες ενώ για ειδικές ομάδες πληθυσμού όπως τα παιδιά, οι έγκυες,οι θηλάζουσες, οι μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες η πρόσληψη πρέπει να είναι 1200-1500 mg. Παράλληλα θα πρέπει να ενθαρρύνεται η ελαφρά αθλητική δραστηριότητα και η έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία, η οποία είναι σημαντική για το μεταβολισμό της βιταμίνης D που κατέχει κεντρικό ρόλο στο μεταβολισμό του ασβεστίου και κατά συνέπεια στην υγεία των οστών. Από την άλλη πλευρά, η κατάχρηση του αλκοόλ και το κάπνισμα είναι παράγοντες κινδύνου για εμφάνιση οστεοπόρωσης και κατά συνέπεια θα πρέπει να αποφεύγονται. Οι γυναίκες που βρίσκονται στην εμμηνόπαυση πρέπει να ακολουθούν ιδιαίτερο πρόγραμμα διατροφής; Οι συστάσεις για την αποφυγή ανάπτυξης της μετεμμηνοπαυσιακής οστεοπόρωσης συνοψίζονται στις ακόλουθες εντολές: -      Διατροφή πλούσια σε απορροφήσιμο ασβέστιο -      Επαρκής πρόσληψη βιταμίνης D -      Αποφυγήαπότομης απώλειας σωματικού βάρους -      Άσκηση εξειδικευμένη κατά ηλικίες, με επικέντρωση στην τρίτη ηλικία -      Ειδική φυσιοθεραπεία για την αποφυγή των πτώσεων -      Αποφυγή μακρόχρονης χρήσης φαρμάκων καθημερινής χρήσης και συγκεκριμένα θυροξίνης, αναστολέων της επαναπρόσληψης της σεροτονίνης (SSRI), αναστολέων της αντλίας πρωτονίων, αντιεπιληπτικών και αντιόξινων. -      Τακτικές εξετάσεις και ενδεχομένως προληπτική αγωγή σε άτομα που έχουν συγγενείς πρώτου βαθμού με οστεοπόρωση. -      Αποφυγή έλλειψης οιστρογόνων σε νέες γυναίκες και πρόωρης εμμηνόπαυσης -      Αποφυγή καπνίσματος (έστω και καθυστερημένη διακοπή του καπνίσματος βοηθά στην πρόληψη εμφάνισης οστεοπορωτικών καταγμάτων) -      Αποφυγή χρήσης οινοπνευματωδών ποτών

Διαβάστε Περισσότερα »

Υπάρχει περίπτωση να εμφανίσω σακχαρώδη διαβήτη;

Υπάρχει περίπτωση να εμφανίσω σακχαρώδη διαβήτη;  thumbnail

Ο κύριος Νικόλαος Τεντολούρης, καθηγητής Παθολογίας – Διαβητολογίας, διευθυντής της Α’ Παθολογικής Κλινικής του Λαϊκού, μας εξηγεί ποια άτομα είναι σε ομάδα υψηλού κινδύνου για την εμφάνιση διαβήτη και πως αυτά μπορεί να προστατευτούν. Ποια άτομα έχουν αυξημένο κίνδυνο για εμφάνιση σακχαρώδους διαβήτη; Η επιστημονική κοινότητα δεν έχει κατανοήσει απολύτως τον μηχανισμό εμφάνισης του διαβήτη, γιατί δηλαδή κάποιοι άνθρωποι εμφανίζουν τη νόσο και κάποιοι άλλοι όχι. Ωστόσο, έχουν κωδικοποιήσει κάποιους παράγοντες κινδύνου για την εκδήλωση της νόσου. Οι παράγοντες αυτοί είναι οι εξής: •           Υπερβολικό βάρος ή δείκτης μάζας σώματος ≥ 30 kg/m2 •           Καθιστική ζωή •           Οικογενειακό ιστορικό διαβήτη •           Γυναίκες  που έχουν γεννήσει μωρό βάρους μεγαλύτερου από4 κιλά •           Σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών •           Ιστορικό προδιαβήτη, δηλαδή ιστορικό διαταραγμένης γλυκόζης νηστείας ή/και διαταραγμένης ανοχής στη γλυκόζη •           Υπέρταση (αρτηριακή πίεση ≥ 140/90 mmHg) ή ιστορικό λήψης αντιυπερτασικών φαρμάκων •           Αυξημένα επίπεδα χοληστερίνης, HDL 35 mg/dl ή τριγλυκερίδια νηστείας 250 mg/dl •           Καταστάσεις που σχετίζονται με αυξημένη αντίσταση στην ινσουλίνη, ιδιαίτερα η σοβαρού βαθμού παχυσαρκία •           Ιστορικό καρδιοαγγειακού επεισοδίου Πόσο συχνά πρέπει να  γίνεται ο έλεγχος για τον διαβήτη; Εφόσον δεν υπάρχει κάποιος από τους παράγοντες κινδύνου, ο προσυμπτωματικός έλεγχος για τη διάγνωση του προδιαβήτη και του διαβήτη συνιστάται να αρχίζει από τα 45 χρόνια και μετά. Όταν οι τιμές της γλυκόζης είναι στα φυσιολογικά όρια, συνιστάται επανέλεγχος μετά από 3 χρόνια. Όταν όμως υπάρχουν παράγοντες κινδύνου ή οι τιμές της γλυκόζης ευρίσκονται στα ανώτερα φυσιολογικά όρια συνιστάται συχνότερος επανέλεγχος. Πότε πρέπει να γίνεται έλεγχος για την ύπαρξη διαβήτη σε άτομα της εφηβικής ηλικίας; Επειδή παρατηρείται αύξηση της συχνότητα του διαβήτη τύπου 2 σε εφήβους με παχυσαρκία, συνιστάται προσυμπτωματικός έλεγχος και στα υπέρβαρα ή παχύσαρκα παιδιά στην ηλικία των 10ετών ή κατά την έναρξη της εφηβείας όταν εκτός της παχυσαρκίας συνυπάρχουν τουλάχιστον δύο από τα ακόλουθα: •           Οικογενειακό ιστορικό διαβήτη τύπου 2 σε συγγενείς πρώτου ή δεύτερου βαθμού •           Ενδείξεις που σχετίζονται με αυξημένη αντίσταση στην ινσουλίνη (υπέρταση, δυσλιπιδαιμία,σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών ή μικρό βάρος γέννησης) •           Ιστορικό σακχαρώδους διαβήτη κύησης στη μητέρα Όσοι έχουν προδιάθεση για διαβήτη μπορούν να κάνουν κάτι για να προλάβουν την εξέλιξη σε διαβήτη; Σχεδόν το 25% των ατόμων με προδιαβήτη θα εμφανίσει σακχαρώδη διαβήτη στα επόμενα 3-5 χρόνια.Τα άτομα με προδιαβήτη πρέπει να ακολουθούν έναν υγιεινό τρόπο ζωής που πρέπει να περιλαμβάνει σωστή διατροφή και τακτική σωματική άσκηση.Παράλληλα πρέπει να γίνει μια «επιθετική» προσέγγιση σε τυχόν συνυπάρχουσες καταστάσεις όπως είναι το κάπνισμα, η υπέρταση, η παχυσαρκία και η δυσλιπιδαιμία. Κανένα φάρμακο σήμερα δεν έχει ένδειξη για την πρόληψη του διαβήτη.

Διαβάστε Περισσότερα »
X

Αγαπητοί αναγνώστες,

Σας ενημερώνουμε ότι το boro.gr προσφέρει καθημερινά (Δευτέρα-Παρασκευή) δωρεάν ψυχολογική υποστήριξη με επαγγελματίες ψυχολόγους.

Κάντε κλίκ εδώ για να συνδεθείτε και να ενημερωθείτε για τις ώρες λειτουργίας.
X