Διάφορα (old articles)

Σπανακόπιτα δια χειρός Άννας Δρούζα!

Η Άννα Δρούζα μοιράζεται μαζί μας την αγαπημένη της συνταγή για σπανακόπιτα.
Τα υλικά που χρησιμοποιώ είναι:
1 πακέτο Κανάκης φύλλο για πίτες
4 αυγά
1 κιλό σπανάκι
Άνηθο
400 γρ. φέτα
4 κουταλιές κίτρινο τυρί τριμμένο regato ή gouda
1 γιαούρτι
Λίγες σταγόνες λαδιού
Πλένουμε το σπανάκι και το στύβουμε καλά. Μετά το βάζουμε στο μπολ. Λιώνουμε με το πηρούνι τη φέτα και προσθέτουμε όλα τα υλικά. Σε κάθε φύλλο περνάμε λάδι για να μην κολλήσει ενδιάμεσα. Το ψήνουμε στους 180 βαθμούς μέχρι να γίνει η κρούστα.
Καλή επιτυχία!

Αληθινή Ιστορία. Πώς τα 60 μου κιλά έγιναν… 90!

Η Ηλέκτρα, 52 ετών εκπαιδευτικός εξομολογείται:
"Από νέα ήμουν πολύ αδύνατη και παρόλο που απέκτησα τρία παιδιά, το σώμα μου δεν άλλαξε σχεδόν καθόλου. Στην περίοδο της κλιμακτηρίου άρχισα σιγά σιγά να παχαίνω. Θεώρησα όμως, ότι εύκολα θα αντιμετωπίσω το πρόβλημα και θα χάσω χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια τα κιλά που είχα πάρει. Αντίθετα όμως, τα κιλά άρχισαν να συσσωρεύονται το σώμα μου να αλλάζει δραματικά και στο τέλος έχασα τον έλεγχο. Παράλληλα εκείνη την περίοδο συνέβαιναν πολλά δραματικά γεγονότα στη ζωή μου. Ο πατέρας μου αρρώστησε και έτσι ανέλαβα εγώ την φροντίδα και των δυο γονιών μου ενώ ταυτόχρονα δούλευα, φρόντιζα το σπίτι και τα παιδιά μου.   
Πριν παχύνω ένιωθα όμορφα με το σώμα μου, ελεύθερη. Έβλεπα ότι άρεσα και το απολάμβανα. Είχα διάθεση να αγοράζω καινούργια ρούχα, να βγαίνω. Οι ισορροπίες στη ζωή μου ήταν πολύ καλές. Είχα καλή σχέση με τον άνδρα μου, τους φίλους μου και τον κοινωνικό μου περίγυρο. Όμως, ο συνδυασμός του ότι μπήκα στην κλιμακτήριο με το πρόβλημα του θυρεοειδούς μου που ανακάλυψα λίγο αργότερα, με οδήγησε να επιβαρύνω τον εαυτό μου με τριάντα επιπλέον κιλά. 
Άρχισα να παίρνω σιγά σιγά κιλά και επειδή πίστευα ότι ήταν πολύ εύκολο να τα χάσω δεν ένιωσα καθόλου απειλή από το πάχος. Το χειρότερο ήταν ότι ενώ είχα ήδη πάρει τα πρώτα 10 κιλά, εγώ διατηρούσα στο μυαλό μου την παλιά μου εικόνα μη συνειδητοποιώντας την έντονη αλλαγή. Στην πορεία μη βρίσκοντας στην ντουλάπα μου ρούχα και μη μπορώντας να βρω στα μαγαζιά πια νούμερο που να μου κάνει άρχισα να συνειδητοποιώ το πρόβλημα.
Και τότε δεν μου άρεσε πια η εικόνα μου. Άρχισα να σκέφτομαι ότι ποτέ δε θα απαλλαγώ από τα περιττά κιλά. Απέφευγα να βλέπω φίλους και γνωστούς παλιούς που στα μάτια τους θα ήταν έντονη η αλλαγή στο σώμα μου. Δεν είχα όρεξη για κοινωνικές εκδηλώσεις σταμάτησα να πηγαίνω στα μαγαζιά πια και να κάνω βόλτες με τις φίλες μου. Ήμουν πολύ απογοητευμένη από τον εαυτό μου αλλά και πολύ θυμωμένη που είχα αφήσει να μου συμβεί αυτό. 
Οι πιο δύσκολες στιγμές ήταν όταν κοιταζόμουν στον καθρέφτη. Όταν έπρεπε να παρεβρεθώ σε μια κοινωνική ή οικογενειακή εκδήλωση και δεν έβρισκα ρούχα να φορέσω. Συνήθως, ένιωθα αταίριαστη στο περιβάλλον. Από τον άνδρα μου είχα στήριξη. Δεν έδειχνε να με απορρίπτει ούτε καν να σχολιάζει το γεγονός. Αυτό μπορεί να με βοηθούσε αλλά δεν ήταν αρκετό για να μη νιώθω απέχθεια για τον εαυτό μου. Αντί όμως να αντιδράσω και να αλλάξω έτρωγα όλο και περισσότερο! Με είχε κυριεύσει το άγχος. Το φαγητό γινόταν η μόνη μου διέξοδος και τα 10 κιλά έγιναν 20, τα 20 κιλά έγιναν 30!
Και στη δουλειά μου ένιωθα πολύ άσχημα. Πίστευα ότι όλοι παρατηρούσαν πόσο είχε αλλάξει το σώμα μου. Ο ύπνος μου ήταν ανήσυχο;.Είχα δυσφορία και οι αντοχές μου μειώνονταν μέρα με τη μέρα. Τα σαββατοκύριακα κλεινόμουν στο σπίτι. Κατέληξα να κάνω μόνο τα αναγκαία και τίποτε άλλο. Έκρινα τον εαυτό μου πολύ αυστηρά, θαύμαζα τους άλλους, το σώμα τους τον τρόπο που ντύνονταν. Νοσταλγούσα τον καιρό που ήμουν αδύνατη που μπορούσα να φορέσω ό, τι ήθελα, πίστευα ότι ποτέ δε θα μπορούσα να αποδεχτώ αυτή τη νέα μου εικόνα. Πολλές φορές στο δρόμο άκουγα σχόλια περιφρονητικά και απάνθρωπα και αισθανόμουν ακόμα χειρότερα.Κατάλαβα πόση προκατάληψη υπάρχει προς τα υπέρβαρα άτομα. 
Η διάθεσή μου άρχισε να αλλάζει μόνο όταν μετά από κόπο και κάνοντας μια δίαιτα έχασα 8 κιλά. Πήρα δυνάμεις και άρχισα να αντιμετωπίζω με χιούμορ το πρόβλημα του πάχους. Αρχισα σιγά σιγά να σκέφτομαι διαφορετικά. Άρχισα να πιστεύω ότι θα τα καταφέρω και εγώ. Δεν μπορεί, σκεφτόμουν, τόσοι και τόσοι τα κατάφεραν. Aν γυρνούσα τον χρόνο πίσω αυτό που θα άλλαζα είναι ο τρόπος που αντιμετώπισα το πρόβλημά μου από την αρχή. Δεν θα έφτανα ως εδώ, από την αρχή θα το έβλεπα πιο δυναμικά το πρόβλημα. Ακόμα παλεύω με το πάχος. Αυτό που έχω διδαχθεί ως τώρα, είναι ότι τίποτα στη ζωή δεν είναι δεδομένο. Ξαφνικά όλα αλλάζουν. Ναι θα συνεχίσω, ναι θα δώσω και ελαφρυντικά στον εαυτό μου και θα τα καταφέρω!
Η συνεργάτιδά ψυχοθεραπεύτρια, M.S Ψυχολογίας από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια με ειδικότητα στην οικογενειακή θεραπεία κυρία Πέγκυ Πελώνη- Πινήρου αναλύει την περίπτωση της Ηλέκτρας. 

"Καθώς παχαίνει η εικόνα της Ηλέκτρας αλλάζει. Όμως ενώ στον καθρέφτη βλέπει μια υπέρβαρη γυναίκα μέσα της νιώθει όπως παλιά. Η αυτόματη αντίδραση να μην αποδεχτεί την αλλαγή είναι μια άμυνα, μια ανάγκη να προστατεύσει τον εαυτό της από το συγκεκριμένο γεγονός. Εάν το παραδεχτεί όπως έκανε αργότερα θα πρέπει να πάρει μιαν απόφαση. είτε να αποδεχτεί τα περιττά κιλά είτε να κάνει κάτι γι´αυτό. Όσο είμαστε στην άρνηση εκτός από την αυτοπροστασία παρατηρείται και ακινησία. Το γεγονός ότι τα κιλά άρχισαν να συσσωρεύονται με την εμμηνόπαυση δεν είναι τυχαίο. Η αλλαγή είχε ξεκινήσει εσωτερικά. Τι σήμαινε για την Ηλέκτρα αυτή η αλλαγή; Πώς βλέπει τον εαυτό της τώρα πια; Πώς βλέπει τον εαυτό της σε σχέση με τους άλλους;
Ακούγεται απλό. Κάνω δίαιτα. Πίσω από τα κιλά όμως κρύβονται συναισθήματα περίπλοκα συγκρουόμενα. Το πάχος πολλές φορές μας βοηθά να οχυρωθούμε από αυτά που δυσκολευόμαστε  να καταλάβουμε ή να δεχτούμε. Ακολουθεί θυμός, οργή, κλείσιμο στον εαυτό της. Τρώει όλο και περισσότερο. Όταν η Ηλέκτρα αποφασίσει να αλλάξει θα ορίσει τον εαυτό της διαφορετικά από πριν. Θα πενθήσει τις απώλειες της ως γυναίκα, σύζυγος, μητέρα, φίλη, επαγγελματίας. Τα περιττά κιλά λειτουργούν σαν φρούριο που την προστατεύουν από τους φόβους που μπορούν να εισβάλλουν χωρίς καμιά προειδοποίηση την κρατούν όμως μακριά από τις χαρές, την υγεία, τις σχέσεις. 
Προφανώς η απόφασή της να αδυνατίσει τη βάζει σε μια διαδικασία εσωτερικού διαλογισμού. Μια εσωτερική περιπέτεια που θα τη φέρει αντιμέτωπη με τον εαυτό της και ίσως και να την βοηθήσει να δει στοιχεία του εαυτού της που δεν είχε δει μέχρι τώρα.

Είναι ακίνδυνα τα φυσικά αφροδισιακά;

Θα ήθελα να σας ρωτήσω σχετικά με τις τροφές ή τα συμπληρώματα που υπόσχονται ερωτική διέγερση. Μπορούμε να τα χρησιμοποιούμε άφοβα; Είναι ακίνδυνα;

Νίκος, Πειραιάς.  

Αγαπητέ αναγνώστη. Στο ερώτημά σας απάντησε  η επιστημονική ομάδα του Χειρουργού, Ουρολόγου -Ανδρολόγου κυρίου Κωνσταντίνου Κωνσταντινίδη, Προέδρου του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών. 

Υπάρχουν πολύ λίγα στοιχεία που να υποστηρίζουν την αποτελεσματικότητα των περισσότερων ουσιών που θεωρούνται φυσικά αφροδισιακά. Αν και κάποια φαγητά και συμπληρώματα, όπως η σοκολάτα, τα πικάντικα φαγητά λέγεται πως επηρεάζουν τη λίμπιντο, έρευνα έχει αποδείξει πως είναι ευρέως αναποτελεσματικά στην πρόκληση σεξουαλικής επιθυμίας είτε σε άνδρες είτε σε γυναίκες.
Αν και δε βλάπτει να πειραματιστείτε με τα περισσότερα φαγητά για να δείτε αν είναι αποτελεσματικά φυσικά αφροδισιακά, να ξέρετε πως κάποια συμπληρώματα που περιέχουν εκχυλίσματα φυτών ή εντόμων μπορεί να είναι τοξικά. Κάποια αποκαλούμενα φυσικά αφροδισιακά, μπορεί να προκαλέσουν βλάβη στα νεφρά και γαστρεντερική αιμορραγία. Κάποια προϊόντα που προωθούνται σα φυσικά αφροδισιακά έχει βρεθεί πως περιέχουν συστατικά συνταγογραφούμενων φαρμάκων, όπως σιλδεναφίλη, το ενεργό συστατικό στο φάρμακο Viagra για τη στυτική δυσλειτουργία, που δεν αναφέρεται στη συσκευασία. Τέτοιου είδους συστατικά μπορεί να είναι επικίνδυνα αν έχετε ορισμένες παθήσεις ή ακολουθείτε συγκεκριμένη φαρμακευτική αγωγή.
Αν ψάχνετε για αποτελεσματικό τρόπο να αυξήσετε την ερωτική σας επιθυμία, συμβουλευτείτε το γιατρό σας. Εκείνος/η θα είναι σε θέση να σας προτείνει τρόπους για να βελτιώσετε τη σεξουαλική σας υγεία, όπως να επικοινωνείτε με το σύντροφό σας, να κάνετε υγιείς επιλογές στον τρόπο ζωής και να θεραπεύσετε οποιοδήποτε παράλληλο ιατρικό πρόβλημα. Κάτι που ίσως μπορεί να σας βοηθήσει επίσης είναι να συμβουλευθείτε έναν σύμβουλο ή ψυχοθεραπευτή που ειδικεύεται σε θέματα σχέσεων και σεξουαλικά θέματα.

Η Άννα Δρούζα προτείνει Έλλη Πασπαλά!

Η Έλλη Πασπαλά και ο Τάκης Φαραζής στον Ρυθμό Stage.
Τη μουσική παράσταση την παρακολούθησα πριν λίγους μήνες στο gazarte και με είχε συγκινήσει πολύ. Πολύ μεγάλες επιτυχίες που έχουν συντροφεύσει τις προσωπικές στιγμές των περισσότερων από εμάς. Μια μοναδική μουσική εμπειρία που δεν πρέπει να χάσετε. Σας την προτείνω ανεπιφύλακτα.

Άννα Δρούζα

Info: Η παράσταση αρχίζει στις  10.00μ.μ, και το εισιτήριο κοστίζει 12 ευρώ.

Ο Ρυθμός Stage βρίσκεται στην Μαρίνου Αντύπα 38,  στην Ηλιούπολη, (τηλ.: 210-9750060)

Το σεξ καταπολεμά πονοκέφαλο και ημικρανίες!

Η σεξουαλική δραστηριότητα μπορεί να βοηθήσει στην αντιμετώπιση των κεφαλαλγιών! Μια ερευνητική ομάδα από το πανεπιστήμιο του Munster στη Γερμανία βρήκε ότι η σεξουαλική δραστηριότητα ήταν αποτελεσματική στην αντιμετώπιση των ημικρανιών στο 60%των ασθενών  και των αθροιστικών κεφαλαλγιών στο 1/3.
Το άρθρο επιμελήθηκε ο Π. Δρέττας, Χειρουργός, Ουρολόγος-Ανδρολόγος, Δ/ντής του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, η σεξουαλική πράξη κατά τη διάρκεια μιας κρίσης ημικρανίας, μπορεί είτε να ανακουφίσει μερικώς τον ασθενή, είτε, σε κάποιες περιπτώσεις, να σταματήσει εντελώς τη κρίση. Παρατηρήθηκε μάλιστα, ότι η σεξουαλική δραστηριότητα κατά τη διάρκεια μιας κεφαλαλγίας δεν ήταν ασυνήθιστη συμπεριφορά για τους συμμετέχοντες στη μελέτη.
Οι ημικρανίες είναι πολύ σοβαρές κεφαλαλγίες που συχνά προκαλούν ναυτία, έμετο και φωτοευαισθησία. Κάποια άτομα εμφανίζουν προειδοποιητικά συμπτώματα πριν την έναρξη της κρίσης, όπως μια συγκεκριμένη διαταραχή στην όραση που ονομάζονται αύρα. Παράλληλα, εμφανίζονται πιο συχνά στις γυναίκες, σε σύγκριση με τους άνδρες κι έχουν οικογενή προδιάθεση. Κάποιες γυναίκες αναφέρουν ότι κατά τη διάρκεια της κύησης εμφάνιζαν λιγότερο συχνά ημικρανίες.
Οι αθροιστικές κεφαλαλγίες διαφέρουν από τις ημικρανίες.
Χαρακτηρίζονται από χρόνιο, συχνά ανυπόφορο πόνο που εκδηλώνεται πάντα στη μια πλευρά του κεφαλιού και συνοδεύεται από δάκρυα που τρέχουν από το μάτι που βρίσκεται στη πλευρά αυτή,  μια οξεία αίσθηση σταθερού καύσου, καθώς και βούλωμα ή καταρροή από το ρουθούνι της ίδιας πλευράς. Μπορεί να εμφανίζονται συστηματικά κατά τη διάρκεια ενός διαστήματος που κυμαίνεται από μια εβδομάδα μέχρι ένα έτος , ενώ μπορεί να υπάρχουν και κάποιες περίοδοι χωρίς κεφαλαλγίες μέσα στο διάστημα αυτό. Μια αθροιστική κεφαλαλγία μπορεί να ξεκινήσει σαν ένας σοβαρός, έντονος και ξαφνικός πονοκέφαλος που επαναλαμβάνεται συνήθως την ίδια στιγμή της ημέρας. Εμφανίζεται πιο συχνά στους άνδρες, σε σύγκριση με τις γυναίκες.
Είναι το σεξ το καλύτερο παυσίπονο; 
Στη μελέτη συμμετείχαν 800 ασθενείς που υπέφεραν από ημικρανίες και 200 ασθενείς που υπέφεραν από αθροιστικές κεφαλαλγίες. Όπως προαναφέρθηκε, το 60% όσων υπέφεραν από ημικρανίες και είχαν σεξουαλική δραστηριότητα κατά τη διάρκεια της κρίσης ανέφεραν ένα βαθμό ανακούφισης από τον πόνο, με τους περισσότερους να αναφέρουν μια μέτρια, ή πλήρη ύφεση των συμπτωμάτων. Κάποιοι από τους συμμετέχοντες μάλιστα, κυρίως άνδρες, ανέφεραν πως χρησιμοποιούσαν συνειδητά το σεξ για την αντιμετώπιση των ημικρανιών. Για το 1/3 όμως των ασθενών που έκαναν σεξ κατά τη διάρκεια της κρίσης ημικρανίας, ο πόνος επιδεινώθηκε.
Το 37% των ασθενών που υπέφεραν από αθροιστικές κεφαλαλγίες ανέφερε ότι η σεξουαλική δραστηριότητα βοήθησε στην ελάττωση του πόνου. Το 90% μάλιστα των παραπάνω ασθενών, δήλωσαν ότι με τη σεξουαλική πράξη βίωσαν από μέτρια, έως πλήρη ανακούφιση του πονοκεφάλου. Οι μισοί, όμως, από το σύνολο των ασθενών με αθροιστική κεφαλαλγία ανέφεραν ότι το σεξ επιδείνωσε τα συμπτώματα.
Η λειτουργία των ενδορφινών!
 Οι ειδικοί εξηγούν πως κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής δραστηριότητας απελευθερώνονται ενδορφίνες, ουσίες που λειτουργούν ως φυσικά παυσίπονα. Οι ερευνητές μάλιστα ισχυρίζονται πως οποιαδήποτε σεξουαλική δραστηριότητα, ακόμα και ο αυνανισμός, μπορεί να βοηθήσουν στην ανακούφιση κάποιων ασθενών. Πιο συγκεκριμένα, υποστηρίζουν πως η επίτευξη οργασμού με οποιαδήποτε τρόπο μπορεί να βοηθήσει την αντιμετώπιση των κεφαλαλγιών.

Διαζύγιο. Πρέπει τα παιδιά να αλλάζουν συχνά σπίτι;

Καλησπέρα σας, θα ήθελα να σας ρωτήσω το εξής. Πρόσφατα ο καλύτερος μου φίλος χώρισε, ήταν παντρεμένος με 2 παιδιά. Οι κόρες του τον λατρεύουν και μέχρι τώρα που έχει φύγει από το σπίτι, σχεδόν κάθε βράδυ κοιμούνται μαζί αλλά και το πρόγραμμα τους δεν έχει αλλάξει. Ο μπαμπάς τις πηγαίνει σχολείο, φροντιστήρια, ρυθμική. Θα πρέπει να σημειώσω ότι τα παιδιά και πριν κοιμόντουσαν μαζί στο ίδιο κρεβάτι με τον μπαμπά τους και πιο πολύ η μικρή. Τώρα, η μικρή δεν αφήνει τον μπαμπά της ούτε λεπτό όταν είναι μαζί. Η μητέρα τώρα, είναι ένα άλλο θέμα, στην αρχή από συναινετικό διαζύγιο που ήταν να βγάλουν, έχει καταλήξει να αλλάζει άποψη και διάθεση κάθε λεπτό. Ανέφερε ότι πήγε σε ψυχολόγο, χωρίς να το ξέρει ο πατέρας και την συμβούλεψε ότι τα παιδιά πρέπει να ζουν σε ένα σταθερό περιβάλλον και να κοιμούνται σε ένα μέρος. Ξέχασα να σας γράψω ότι τα παιδιά έχουν μάθει να κοιμούνται σε πολλά και διάφορα σπίτια, παππούδες-γιαγιάδες, θείους-θείες και φίλες των παιδιών. Το ερώτημα μου είναι αν αυτή η συμβουλή μπορεί να υλοποιηθεί, της ψυχολόγου, από την στιγμή που τα παιδιά είναι ευτυχισμένα ή αν όλα αυτά είναι λόγια της μητέρας. Σας ευχαριστώ πολύ.
Αναγνώστρια του boro.gr. 
Συζητήσαμε τον προβληματισμό σας με τη συνεργάτιδά μας, παιδοψυχίατρο κυρία Μερσύνη Αρμενάκα. 

Ποτέ δεν μπορούμε να ξέρουμε τα δυναμικά μιας οικογένειας,όταν δεν είμαστε μέλη της.Ιδίως σε ένα διαζύγιο στο οποίο μετράει πολύ το ποιος πήρε την απόφαση του διαζυγίου και αν και τα δυο μέρη είναι σύμφωνα στην διάλυση της συζυγικής σχέσης. Σε ερωτήματα που υπάρχει δικαστική διένεξη πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί. Δεν γνωρίζουμε αν υπάρχει διαζύγιο ή αν είναι σε διάσταση οι γονείς. Αν υπάρχει διαζύγιο πρέπει να γνωρίζουμε ποιος έχει την επιμέλεια των παιδιών. Οι γονείς οφείλουν για το καλό των παιδιών τους να έχουν μια κοινή γραμμή και αν γίνεται να έχουν συμβουλευτική από κοινού με κάποιον ειδικό της ψυχικής υγείας.

Καλό είναι να υπάρχει πρόγραμμα στην ζωή των παιδιών ώστε να νιώθουν ασφαλή μέσα από τη σταθερότητα της ζωής τους. Οι γονείς πρέπει να συνεννοούνται για τις μέρες και τις ώρες επικοινωνίας και αυτά να τηρούνται ώστε να μην απογοητεύονται τα παιδιά όταν υπάρχουν ακυρώσεις. Όταν υπάρχει μια χαοτική κατάσταση επιτείνεται το μπλέξιμο που αισθάνονται τα παιδιά. Τα παιδιά πρέπει να έχουν συχνή επικοινωνία και με τους δυο γονείς και να αποφεύγονται οι απαγορεύσεις επικοινωνίας ως μέσω διαχείρισης των διαφωνιών τους.

Το πρόγραμμα που έχουν τα παιδιά πρέπει όσο είναι δυνατό να συνεχίζεται .Να αποφεύγονται οι δραστικές αλλαγές ,όπως μετακομίσεις, αλλαγές σχολείων, απομάκρυνση από παππούδες και οικογενειακούς φίλους. Τα παιδιά καλό είναι. να έχουν το δικό τους χώρο στα σπίτια που μένουν ώστε να μην νιώθουν ξένα προς το περιβάλλον τους.

Δεν είναι καλή ιδέα τα παιδιά οποιασδήποτε ηλικίας να κοιμούνται με τους γονείς καθώς έτσι δυσκολεύονται οι διαδικασίες αυτονόμησης και επιτείνεται το άγχος αποχωρισμού.

Τα πολλά σπίτια εμποδίζουν το αίσθημα του "ανήκειν" που πρέπει να έχουν τα παιδιά.Μπορούν εύκολα να προσαρμοσθούν στα δυο σπίτια του πατέρα και της μητέρας αλλά η περιπλάνηση από σπίτι σε σπίτι δεν ευνοεί το αίσθημα της ασφάλειας και της μονιμότητας που έχουν ανάγκη τα παιδιά.

Μπορούμε να ξεφύγουμε από τα παιδικά μας τραύματα;

 Η ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΤΡΑΥΜΑΤΟΣ. Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΙΦΙΓΕΝΕΙΑΣ
Το ψυχικό τραύμα της παιδικής ηλικίας αλλοιώνει τον εσωτερικό ψυχικό κόσμο του παιδιού και συχνά επαναλαμβάνεται  στην ενήλικη ζωή, ακόμα και εάν το άτομο συνειδητά επιδιώκει να το αποφύγει. Η σοβαρότερη συνέπεια του παιδικού ψυχικού τραύματος είναι η ανάγκη να κρατηθεί εσωτερικά ο δεσμός με τον γονιό ( πού κακοποίησε) και αυτό γίνεται με την ταύτιση μαζί του. Στην περίπτωση αυτή η ταύτιση παίρνει την μορφή της ταύτισης με τον επιτιθέμενο. Η επανάληψη μπορεί, λοιπόν, να γίνει με αντίστροφο τρόπο, όπου το θύμα μετατρέπεται ακούσια σε θύτη, οπότε αυτός πού υπέστη μια κακοποίηση , με ασυνείδητο τρόπο κακοποιεί το δικό του παιδί. Μπορεί επίσης να επαναλαμβάνει τη θέση του θύματος, σε μια  μαζοχιστική εκδοχή.   
Γράφει ο Καθηγητής Ψυχιατρικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, κύριος Γρηγόρης Βασλαματζής. 

Η μετάδοση του τραύματος στην επόμενη γενιά αποτελεί μια σχετικά συνήθη κατάσταση πού παρατηρούμε στους ανθρώπους πού πάσχουν από ποικίλες δυσλειτουργίες της προσωπικότητας, από κατάχρηση τοξικών ουσιών ή από αυτό-τραυματική και παρορμητική συμπεριφορά. Αν αναζητήσουν ψυχοθεραπευτική βοήθεια, τότε υπάρχει ελπίδα να «σπάσει» ο φαύλος κύκλος της επανάληψης.   Πολλοί όμως αρνούνται τη σύνδεση της δικής τους τραυματικής  ιστορίας με το τι παθολογικό συμβαίνει στην οικογένεια τους.  Δικαιολογούνται ότι αυτοί άντεξαν ή ξεπέρασαν αυτό πού τους είχε συμβεί και αρνούνται  την οδύνη πού προκαλεί η αποκάλυψη της επανάληψης του τραύματος.
Δεν είναι πάντως αυτή η περίπτωση της Ιφιγένειας
Η ψυχοθεραπεία της 40χρονης Ιφιγένειας κράτησε περίπου 5 χρόνια σε ένα Δημόσιο Κέντρο Ψυχοθεραπείας. Είχε έρθει αναζητώντας θεραπεία για σοβαρή κατάθλιψη. Το σημαντικότερο κίνητρο της ήταν , όπως υποστήριζε,  να φτιάξει τη σχέση με τα παιδιά της και να επανορθώσει . Συμμετείχε σε ομάδα με δύο γυναίκες συν θεραπεύτριες.
 Η Ιφιγένεια είναι το δεύτερο παιδί μιας τετραμελούς οικογένειας. Περιγράφει τον πατέρα της ως έναν άνθρωπο αυστηρό και βίαιο, αλλά  και με αρχές. Δε μιλάει για τη μητέρα της σχεδόν καθόλου ενώ για τον  αδελφό της λέει «…θυμάμαι, ότι περίμενα στο παράθυρο να τον δω πότε έρχεται, για να προλάβω να τον προειδοποιήσω για τον πατέρα, για να μην της φάει, γιατί αυτός και η μητέρα έτρωγαν πολύ ξύλο…». Η Ιφιγένεια μιλάει για μια δύσκολη εφηβεία, γεμάτη θυμό. Κρατούσε ημερολόγιο και έγραφε πόσο μίσος ένιωθε και απελπισία, σαν να μην υπήρχε κανείς να την καταλάβει. Στο διάστημα αυτό δοκίμασε χασίς και έκτοτε κάπνιζε περιστασιακά μέχρι και την έναρξη της ομαδικής ψυχοθεραπείας.
Στην ηλικία των 17 ετών μένει έγκυος και φεύγει με τον σύντροφό της από την ιδιαίτερη πατρίδα της. «…Έκλεισα την πόρτα πίσω μου και δεν ξαναγύρισα…αλλά και κανείς δε με αναζήτησε… ούτε η μητέρα μου» θα πει σε μια συνεδρία. Όταν παντρεύτηκαν όμως άρχισαν έντονα προβλήματα στη σχέση και λίγο αργότερα ο σύντροφός της την εγκαταλείπει για μια άλλη γυναίκα. Η Ιφιγένεια μένει με το μωρό χωρίς στήριξη, ενώ  κάνει προσπάθειες για να γυρίσει πίσω ο σύζυγός της.
Η ίδια αναφέρει ότι αυτή η περίοδος ήταν πολύ δύσκολη, η ίδια ήταν διαλυμένη και το μωρό έκλαιγε συνέχεια αφού εμφάνισε ατοπική δερματίτιδα «…έκλαιγε και δε μπορούσα να το πάρω αγκαλιά, ξεφλούδιζε το δερματάκι του και δε μπορούσα να το ανακουφίσω, μου ήταν δυσβάσταχτο…». Τελικά ο σύζυγός της επέστρεψε αλλά η σχέση δεν αποκαταστάθηκε, αν και αποφάσισαν να προχωρήσουν στην γέννηση δεύτερου παιδιού. Υπήρχε ένα συνεχές μπες-βγες του συζύγου στη ζωή της Ιφιγένειας και των παιδιών. Για το δεύτερο παιδί της όμως ένιωθε διαφορετικά, πιο ζεστά, δέθηκε μαζί του.
Τελικά η ίδια έδωσε τέλος στην σχέση αφού πληροφορήθηκε ότι ο σύζυγός της είχε αφήσει έγκυο μια άλλη γυναίκα.
Έτσι μένει μόνη με τα δύο παιδιά τριών  και ενός έτους, χωρίς επαφές με την πατρική της οικογένεια και χωρίς δουλειά. Καταφέρνει όμως να βρει εργασία και τα επόμενα χρόνια προσπαθεί να ορθοποδήσει. Γίνεται μια προσέγγιση από τη μητέρα της, όταν πια είναι βαριά άρρωστος ο πατέρας. Στο μεταξύ έχουν περάσει τα χρόνια ο πρώτος της γιος είναι 12 και αποφασίζει να πάει να μείνει στον πατέρα του,  με τον οποίο η Ιφιγένεια  διατηρεί πολύ κακές σχέσεις, χρωματισμένες από έντονο  θυμό. Για την Ιφιγένεια  είναι το πρώτο πλήγμα αφού δε μπορεί να κατανοήσει το λόγο που την εγκαταλείπει το παιδί της. Έναν χρόνο μετά γνωρίζεται με τον σημερινό της σύζυγο  και λίγο αργότερα  παντρεύονται.
Στο μεταξύ το δεύτερο παιδί της εμφανίζει διάφορες δυσκολίες στο σχολείο. Όταν γίνεται 14 ετών, της ανακοινώνει ότι θα φύγει για να ζήσει και αυτός με τον πατέρα του. Η Ιφιγένεια καταρρέει και αισθάνεται προδομένη. Αδυνατεί να καταλάβει πώς τα παιδιά της προτιμούν τον πατέρα τους, έναν άνθρωπο ασταθή και ανώριμο με οικονομικά προβλήματα. Και τότε ζητάει ψυχοθεραπευτική βοήθεια.
Τα παιδιά της εμφανίζουν προβλήματα…
Στα χρόνια που ακολουθούν στην ομαδική ψυχοθεραπεία, δυσκολεύεται πολύ να μιλήσει για τα συναισθήματά της. Της είναι πιο εύκολο  να μιλάει για πρακτικές λύσεις στα προβλήματα των άλλων παρά για τη δική της οδύνη σε σχέση με την εγκατάλειψη που έχει βιώσει πρώτα από τη μητέρα που δεν την κράτησε και μετά από τον πρώτο της σύζυγο και τα παιδιά της.
Στην πορεία της θεραπείας μιλάει για το μπες –βγες των παιδιών της πια, στο σπίτι της, αφού και τα δύο κατά διαστήματα πότε μένουν στον πατέρα και πότε σε αυτήν, για την χρήση ουσιών από τον πρώτο της γιο και τις αποτυχημένες προσπάθειές του για θεραπεία αλλά και τα προβλήματα του δεύτερου γιου της  ο οποίος εμφανίζει επεισόδια αυτοτραυματισμού.
Τι συνέβαινε στην οικογένειά της;
Καταφέρνει να μιλήσει για τον πατέρα της σχεδόν στον τέταρτο χρόνο της θεραπείας, για να πει ότι ήταν ευερέθιστος λόγω του αλκοόλ «…έπινε σίγουρα πολύ ο πατέρας μου αλλά τότε όλοι κάπως έτσι ήταν…» και για τη μητέρα της, που όταν της μιλούσε για τις δυσκολίες της από μικρή, φαινόταν να μην την αντέχει «…με είδε που έκλαιγα για τον Π. (ο 1ος γιός της)… δε μου είπε τίποτα και μετά έκατσε να βάψει τα νύχια της… στην οικογένεια μου δεν επιτρεπόταν το κλάμα, γιατί ήταν δείγμα αδυναμίας…».
Μετά από λίγο  η Ιφιγένεια αρχίζει να παρακολουθεί μια ομάδα γονέων για χρήστες με τον πρώην σύζυγό της. «…δεν αισθάνομαι πια αυτόν τον θυμό, που ήθελα να τον καταστρέψω… έχουμε ένα κοινό συμφέρον και πρέπει να συνεργαστούμε για τον Π., θα προσπαθήσω…». Ο πρώτος γιος μένει με τον πατέρα ενώ ο δεύτερος με την Ιφιγένεια.
Τα κατάφερε;
Η Ιφιγένεια κατάφερε, μετά από 5 1/2 χρόνια ψυχοθεραπείας,  να οριοθετήσει την κατάσταση γύρω της, αναλαμβάνοντας  τις συνειδητές και ασυνείδητες ευθύνες της. Μπορεί να εκφράζει πιο εύκολα τα συναισθήματα της, ειδικά τα αρνητικά, και έτσι να μην αφήνεται σε καταστροφικές κινήσεις. Τα παιδιά της επίσης έχουν αναλάβει την ευθύνη των προβλημάτων τους και κάνουν ψυχοθεραπεία. Στο τέλος της ψυχοθεραπείας της νιώθει πιο δυνατή  για  να αντέξει τα δύσκολα συναισθήματά της για τα παιδιά της χωρίς να τα εγκαταλείπει ψυχικά. 

Μια ταινία για τους καρκινοπαθείς γιατρούς

"Ακούγοντας τον χρόνο"

Το νέο ντοκιμαντέρ του Σταύρου Ψυλλάκη . Ξεκινώντας από τους γιατρούς του νοσοκομείου Μεταξά που πάσχουν και οι ίδιοι από καρκίνο, ξεκινά μία εις βάθος πορεία στις υπαρξιακές αγωνίες των ατόμων που πάσχουν από καρκίνο και αντιμετωπίζουν καθημερινά το ενδεχόμενο του θανάτου.

Η διπλή ιδιότητα θεραπευτή-θεραπευόμενου τίθεται στο επίκεντρο του ντοκιμαντέρ το οποίο αναδεικνύει την δυνατότητα του αναστοχασμού και του αναπροσδιορισμού των αξιών, αλλά και των πραγμάτων της ζωής, όταν βρεθεί κανείς σε αυτή τη θέση.

Συντελεστές

σενάριο – σκηνοθεσία – δ. παραγωγής: Σταύρος  Ψυλλάκης,  από μια ιδέα του Νίκου Καρβούνη

διεύθυνση φωτογραφίας: Κώστας  Πάλμας

πρωτότυπη Μουσική: Βαγγέλης  Φάμπας

μοντάζ: Σπύρος Κόκκας

ηχολήπτης: Σταύρος Ψυλλάκης

σχεδιασμός ήχου: Βαγγέλης  Φάμπας  – Σπύρος Κόκκας

βοηθοί παραγωγής: Νέστορας Γουσέτης  – Λευτέρης Πατεράκης

συνεργάτης  παραγωγός: Νικόλας Πανουτσόπουλος

παραγωγός: Σταύρος Ψυλλάκης

χορηγοί: Εταιρεία Ογκολόγων Παθολόγων Ελλάδας,  Safe Blood BioAnalytica Α.Ε.,

Ιατρικός Σύλλογος Πειραιά, Ομοσπονδία Ενώσεων Νοσοκομειακών  Γιατρών Ελλάδας

συμπαραγωγός:  Ε.Ρ.Τ. Α.Ε. με την υποστήριξη του Ε.Κ.Κ.

Η νικήτρια του boro.gr προτείνει!

Η κυρία Τζωρτζίνα Μουστάκα ήταν η νικήτρια της διπλής πρόσκλησης της παράστασης "Θα σε πάρω να φύγουμε" που κέρδισε από το boro.gr. Eπικοινωνήσαμε μαζί της για να μας πει τις εντυπώσεις της από την παράσταση αλλά και για αν την γνωρίσουμε καλύτερα!

"Την Παρασκευή παρακολούθησα την παράσταση "θα σε πάρω να φύγουμε", χάρη στο boro.gr και την Άννα Δρούζα και σας ευχαριστώ πολύ.
.Είναι μια παράσταση, που προτείνω σε όλους ανεπιφύλακτα. Μια  πολύ όμορφη αναδρομή στο παρελθόν που περνά πολλά μηνύματα. Θεωρώ ότι ο καθένας ήταν στο ρόλο που έπρεπε απ’ τους ηθοποιούς ενώ το σύνολο ήταν πράγματι μια πάρα πολύ καλή δουλειά. Τόσο ο Αντώνης Λουδάρος, όσο και ο Γιώργος Καπουτζίδης, ήταν καταπληκτικοί! Κουστούμια και σκηνικά υπέροχα. " Ένα μουσικοχορευτικό υπερθέαμα που αφηγείται την ιστορία της Ελλάδας, μέσα από την πορεία της αθηναϊκής επιθεώρησης, από τη δεκαετία του '40, μέχρι τη δεκαετία του '60. Τα μηνύματα εκείνης της εποχής, πολιτικά και οικονομικά μιλούν και για το σήμερα. Η Ελλάδα έχει βρεθεί πολλές φορές σε δεινή θέση θα δείτε, θα τα καταφέρουμε και πάλι.
Με την κρίση έχω αντιμετωπίσει κι εγώ προβλήματα όπως φυσικά, όλος ο κόσμος. Σκεφτείτε ότι εγώ είμαι άνεργη, ο άντρας μου έχει υποστεί μειώσεις, με τα παιδιά είναι πιο δύσκολα τώρα. Ευτυχώς που είμαστε καλά δηλαδή, γιατί υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που είναι πολύ χειρότερα. Εγώ προτιμώ να μεταφέρω στα παιδιά μου πάντα θετικά μηνύματα, θα τα καταφέρουμε.
To site σας μου το σύστησε ένας συνάδελφος του άντρα μου το ψάξαμε μαζί και ανακαλύψαμε πολύ ενδιαφέροντα πράγματα. Είναι πάρα πολύ ωραίο site πολύ καλή δουλειά, μπράβο! "
Θα ήθελα να σας προτείνω και εγώ μια παράσταση που παρακολούθησα. Το Frozen 
"Μια άλλη παράσταση που μου άρεσε και θα ήθελα να την προτείνω σε άλλους αναγνώστες είναι το Frozen, που παίζεται στο Θέατρο Αγγέλων Βήμα και μου άρεσε πάρα πολύ. Είναι πολύ καλή η τιμή του εισιτηρίου, αφού είναι 10€. Είναι εκπληκτική παράσταση.

Ένα ψυχολογικό θρίλερ, με απίστευτες ερμηνείες, με μηνύματα όπως η αξία της συγχώρεσης. Και φυσικά, μου άρεσε πάρα πολύ το Rainman που παίζεται στο Θέατρο Γκλόρια. Ο κύριος Στάνκογλου είναι καλός σε ό,τι κι αν κάνει. Γενικά, έχω δει πάρα πολλές ωραίες παραστάσεις φέτος."

Τα προβλήματα στύσης προειδοποιούν για καρδιαγγειακά;

Οι άνδρες με προβλήματα στύσης έχουν ένα επιπλέον λόγο να επισκεφτούν τον ιατρό τους. Μια νέα μεγάλη μελέτη αποκαλύπτει πως ακόμα και οι πολύ μικρές δυσκολίες στη στυτική λειτουργία, θα μπορούσαν να αποτελούν ένδειξη ενός σιωπηλού καρδιαγγειακού νοσήματος , καθώς κι ενός αυξημένου κίνδυνου πρόωρου θανάτου από οποιαδήποτε αιτία.
Το άρθρο επιμελήθηκε ο Κ.Κωνσταντινίδης, Χειρουργός, Ουρολόγος-Ανδρολόγος, Πρόεδρος του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών.

Πιο συγκεκριμένα, μια αυστραλιανή μελέτη, η μεγαλύτερη που έχει διεξαχθεί μέχρι σήμερα με σκοπό την εξέταση της σχέσης ανάμεσα στη στυτική δυσλειτουργία και την καρδιαγγειακή νόσο, βρήκε πως οι άνδρες με στυτική δυσλειτουργία (ΣΔ) έχουν αυξημένο κίνδυνο να εισαχθούν σε νοσοκομειακή μονάδα για κάποιο καρδιαγγειακό νόσημα, ακόμα και εάν δεν έχουν προηγούμενο ιστορικό. Παράλληλα, έχουν αυξημένο κίνδυνο πρόωρου θανάτου από οποιαδήποτε αιτία. Ο κίνδυνος μάλιστα τόσο της εισαγωγής στο νοσοκομείο, όσο και του πρόωρου θανάτου αυξανόταν ανάλογα με το βαθμό σοβαρότητας της στυτικής δυσλειτουργίας.
Οι ειδικοί εξηγούν πως η στυτική δεισλειτουργία είναι πιο πιθανό να αποτελεί σύμπτωμα, ή ένδειξη μιας υποκείμενης καρδιαγγειακής νόσου, παρά να την προκαλεί.
Επισημαίνουν μάλιστα, πως θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στο μέλλον από τους ιατρούς  ως προγνωστικός δείκτης του κινδύνου ενός καρδιαγγειακού νοσήματος. Τονίζουν άλλωστε, πως η στυτική λειτουργία ενός άνδρα συνιστά ένα ιδιαίτερα ευαίσθητο ζήτημα και για αυτό δε θα έπρεπε κανείς να υποφέρει σιωπηλά, αλλά να αναζητήσει μία από τις πολλές διαθέσιμες κι αποτελεσματικές θεραπείες για την αντιμετώπιση τόσο της ΣΔ, όσο και της καρδιαγγειακής νόσου.
Πόσο συχνή είναι η στυτική δυσλειτουργία;  
Τα προβλήματα στη στυτική λειτουργία είναι αρκετά συχνά. Εκτιμάται ότι περίπου ένας στους 5 άνδρες πάνω από τα 40 αναφέρει μέτρια , ή σοβαρή ΣΔ. Η νέα αυτή μελέτη είναι η πρώτη στην οποία συμμετείχαν άνδρες με όλες τις βαθμίδες σοβαρότητας των προβλημάτων στη στυτική  λειτουργία.
Οι ειδικοί τονίζουν τη σημαντικότητα των ευρημάτων , τα οποία μάλιστα καταδεικνύουν το λόγο για τον οποίο οι κυβερνήσεις θα πρέπει να χρηματοδοτούν μεγάλες ερευνητικές προσπάθειες σαν και αυτή. Ο αριθμός των συμμετεχόντων έφτασε στους 95.000 άνδρες, οι οποίοι έδωσαν πληροφορίες σχετικά με την υγεία και τον τρόπο ζωής και κατόπιν παρακολουθήθηκαν για 2-3 χρόνια. Κατά τη διάρκεια της περιόδου αυτής, καταγράφηκαν 7855 εισαγωγές σε νοσοκομείο για κάποιο καρδιαγγειακό νόσημα και 2304 θάνατοι.
Καρδιακή ανεπάρκεια, καρδιακή προσβολή και περιφερειακή αγγειακή νόσος. 
Ο μεγάλος αριθμός των συμμετεχόντων έδωσε τη δυνατότητα στους ερευνητές να εξετάσουν τους κινδύνους που σχετίζονται με τους διαφορετικούς τύπους καρδιαγγειακών νοσημάτων. Βρέθηκε μάλιστα ότι η στυτική δυσλειτουργία αυξάνει τον κίνδυνο καρδιακής προσβολής, καρδιακής ανεπάρκειας, καθώς και περιφερειακής αγγειακής νόσου.
Οι ερευνητές συνοψίζοντας την ουσία των αποτελεσμάτων της μελέτης τους, τονίζουν ότι κάθε άνδρας που υποφέρει από οποιοδήποτε βαθμό στυτικής δυσλειτουργίας θα πρέπει να αναζητά ιατρική βοήθεια όσο το δυνατόν συντομότερα, καθώς και να επιμένει για την υποβολή του σε καρδιολογικό έλεγχο.

X

Αγαπητοί αναγνώστες,

Σας ενημερώνουμε ότι το boro.gr προσφέρει καθημερινά (Δευτέρα-Παρασκευή) δωρεάν ψυχολογική υποστήριξη με επαγγελματίες ψυχολόγους.

Κάντε κλίκ εδώ για να συνδεθείτε και να ενημερωθείτε για τις ώρες λειτουργίας.
X