Αρχική / Ψυχολογία / Real Life / Εθισμός εξαρτήσεις (page 10)

Εθισμός εξαρτήσεις

Πότε θεωρούμαστε εξαρτημένοι από το facebook;  thumbnail

Πότε θεωρούμαστε εξαρτημένοι από το facebook;

Η εμμονή με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Σήμερα θα κάνουμε αναφορά σε ένα άρθρο που μιλά για την παθολογική εμμονή  εμμονή με τη χρήση τους, καθώς και φοβία ενός ποσοστού χρηστών του διαδικτύου μην τυχόν μείνουν έξω από τις εξελίξεις. Μήπως τσεκάρετε συνέχεια το λογαριασμό σας σε ιστοσελίδα κοινωνικής δικτύωσης, ακόμη και από το τηλέφωνό σας ή όταν είστε για καφέ ή στο αυτοκίνητό σας; Πολύ πιθανόν να έχετε "προσβληθεί" από FOMO (Fear Of Missing Out), δηλαδή από τον "φόβο ότι κάτι μπορεί να χάσω". 

Επιστημονική Επιμέλεια: Δρ. Καλλιόπη Εμμανουηλίδου, εκπαιδευτική- συμβουλευτική ψυχολόγος.

Το τελευταίο διάστημα, στο εξωτερικό γίνεται αρκετός λόγος για το FOMO. Με αυτό το ακρώνυμο περιγράφεται μια συμπεριφορά, με την οποία το άτομο τσεκάρει συχνά κάποιο μέσο κοινωνικής δικτύωσης (όπως Facebook, Linkedin updates, Twitter streams, Foursquare check-ins, Instagram, Pinterest, Google+ κ.ά.), από τον υπολογιστή ή το κινητό του τηλέφωνο, ώστε να μην χάσει κάτι σημαντικό που συμβαίνει.

"Ο φόβος αυτός σχετίζεται με τη σκέψη ότι κάτι άλλο μπορεί να χάνω που είναι πιο ενδιαφέρον και ελκυστικό από αυτό που κάνω στην πραγματική μου ζωή. Κάτι που μπορεί να χάνω όταν είμαι απασχολημένος σε μια δουλειά ή μια δραστηριότητα, εκτός διαδικτύου. Γι' αυτό και το συχνό τσεκάρισμα ενέχει στοιχεία εθισμού. Μπορεί να συμβαίνει κάτι καλύτερο ή απλά κάτι να συμβαίνει και επειδή δεν είμαι σίγουρος, 'μπαίνω' να το τσεκάρω. Σαφώς και η συμπεριφορά αυτή, να ενημερωνόμαστε δηλαδή για κάθε τι νέο, δεν είναι πρόσφατη, καθώς κάτι αντίστοιχο γίνεται είτε μέσω μηνυμάτων ηλεκτρονικού ταχυδρομείου είτε εφημερίδων. Απλώς, η διαφορά με τα μέσα δικτύωσης είναι ότι περιμένουμε μια άμεση 'αμοιβή', δηλαδή πόσοι για παράδειγμα μας έκαναν like, αν τους άρεσε αυτό που ανεβάσαμε. Η συμπεριφορά αυτή φαίνεται να είναι πιο συχνή σε άτομα ηλικίας 18-33 ετών" εξηγεί η ψυχολόγος – ψυχοθεραπεύτρια Φρόσω Μήτσιου.

Πώς καταλαβαίνω αυτή τη συμπεριφορά στην καθημερινότητα μου; 

* Τσεκάρω το προφίλ – λογαριασμό μου ή τις ειδοποιήσεις στον υπολογιστή μου ή αν είμαι εκτός σπιτιού από το κινητό μου – ακόμη και αν το κοίταξα πριν από 5 λεπτά, ξανατσεκάρω σε περίπτωση που κάτι μου ξέφυγε την προηγούμενη φορά που το κοίταξα. 
* Τσεκάρω όλες αυτές τις πληροφορίες ακόμη και αν είμαι έξω για καφέ ή ποτό με παρέα. 
* Μέσα στο αυτοκίνητο, όταν το φανάρι είναι κόκκινο, γράφω μήνυμα ή απαντάω σε κάποια ανάρτηση – σχόλιο σε κοινωνικό δίκτυο. 
* Τρέχω να απαντήσω σε κάποια ειδοποίηση που μου ήρθε ως μήνυμα στο κινητό, παρόλο που εκείνη την ώρα μπορεί να είμαι σε οικογενειακό γεύμα ή να έχω μια σοβαρή συζήτηση. 
* Αφήνω τον πελάτη να περιμένει στην αίθουσα υποδοχής καθώς προσπαθώ να προλάβω ή να τσεκάρω αν κάποιος μου έστειλε κάτι. 

Πώς επηρεάζεται κανείς από αυτή τη συμπεριφορά; 
"Κάποιοι υποστηρίζουν ότι αυτή η συμπεριφορά του να δω τι κάνουν οι άλλοι τους κινητοποιεί να κάνουν πράγματα, να κοινωνικοποιούνται και να μην περιορίζονται στο σπίτι. Επίσης, τη θεωρούν σημαντική καθώς είναι μέρος της δουλειάς τους. Τι γίνεται, όμως, όταν αυτή η συμπεριφορά του να τσεκάρω τι κάνουν οι άλλοι συνδέεται με ανησυχία, άγχος, ένταση, αίσθημα ντροπής, θλίψη ή και κατάθλιψη. Οι συμπεριφορές αυτές μπορεί να έχουν επίπτωση στις σχέσεις με τους άλλους, αν εγώ επενδύω αρκετό χρόνο στη διαδικτυακή και όχι στην εξωδικτυακή επικοινωνία. 

Τι χρειάζεται να (ξανα)σκεφτούμε; 
Παρακολουθώντας τη ζωή των άλλων ίσως χάνουμε, όχι μόνο τον ύπνο μας – ιδίως αν τσεκάρουμε στο διαδίκτυο βραδινές ώρες – αλλά και στιγμές από τη ζωή μας. Μπαίνουμε στη διαδικασία να σκεφτούμε μια έξυπνη, ενδιαφέρουσα ατάκα να βάλουμε στο status μας για να πάρουμε αρκετά 'likes' ('μου αρέσει'); Όταν βλέπουμε φίλους να ανεβάζουν φωτογραφίες από μέρη που έχουν βγει, σκεφτόμαστε ίσως ότι πήραμε λάθος απόφαση να μείνουμε σπίτι; Ή όταν βγαίνουν χωρίς εμάς θέλουμε να ανεβάσουμε μια ωραία φωτογραφία για να δείξουμε πόσο ωραία περνάμε στο μέρος που υποτίθεται ότι έχουμε πάει, γιατί κάποιες φορές απλώς είμαστε στο σπίτι μας και φανταζόμαστε πού αλλού θα θέλαμε να είμαστε; 

"Σε κάποιες περιπτώσεις, όταν αυτός ο τρόπος σκέψης επεκτείνεται και σε άλλους παράγοντες στη ζωή του ατόμου, είναι ίσως βοηθητικό να επισκεφθεί κάποιον ειδικό. Σκεφτείτε ότι αρκετές φορές η εικονική ζωή είναι πιο ωραία και θελκτική από την πραγματική, καθώς οι περισσότεροι επιλέγουν τι θα ανεβάσουν ή ποιες στιγμές θα μοιραστούν. Για μια ωραία φωτογραφία, για παράδειγμα, μπορεί να έχουν γίνει άλλες 15 λήψεις. Σκεφτείτε λίγο πόσο ωραία μπορεί να περνά κάποιος όταν είναι έξω με παρέα και σχολιάζει ή ανεβάζει σε κάποιο μέσο δικτύωσης λεπτομέρειες από αυτή την έξοδο; Δεν είναι όλα τέλεια, ούτε οι άνθρωποι τόσο τέλειοι όσο νομίζουμε. Επενδύστε σε στιγμές με ανθρώπους, ασχοληθείτε με δραστηριότητες, κάντε κάτι για τον εαυτό σας χωρίς να χρειάζεται να το "ανεβάσετε" κάπου για να έχει μεγαλύτερη αξία. Απενεργοποιήστε για κάποιες ώρες ή λεπτά τον υπολογιστή ή το κινητό σας και δείτε την πραγματική μας ζωή και όχι απλά τη ζωή μέσα από μια οθόνη" συνιστά η κ.Μήτσιου. 

Παράλληλα συμβουλεύει να: 
* Κάνετε μια συμφωνία με τον εαυτό σας ώστε κάθε μέρα, για κάποιο χρονικό διάστημα, να είστε εκτός διαδικτύου και δείτε την πρόοδο σας. 
* Σε αυτό το συμφωνημένο χρονικό διάστημα βάλτε σε αθόρυβη λειτουργία το κινητό ή αναποδογυρίστέ το ώστε να μην βλέπετε την οθόνη που αποσπά την προσοχή σας. 
* Διαβάστε κάποιο βιβλίο ή ακούστε μουσική. 
* Σκεφτείτε νοερά μια εικόνα που σας ταξιδεύει και σας χαλαρώνει. 
* Πάρτε τηλέφωνο σε κάποιον φίλο αντί να του στείλετε κάποιο mail. 
* Επιβραβεύστε μετά τον εαυτό σας ("μπράβο, πήγε καλά!"). 

Νοmophobia: Πότε το κινητό γίνεται... εξάρτηση; thumbnail

Νοmophobia: Πότε το κινητό γίνεται… εξάρτηση;

Είναι διαπιστωμένο ότι οποιαδήποτε ανθρώπινη δραστηριότητα μπορεί δυνητικά να προκαλέσει μια εξάρτηση. Επίσης είναι εμφανές ότι η υπερβολική έκθεση σε μια κατάσταση μπορεί να δημιουργήσει συμπεριφορές εξάρτησης, όπως και το ότι ένα από τα συμπτώματα του αποστερητικού συνδρόμου είναι η ψυχική αναστάτωση, όταν κάποιος στερείται αυτό το οποίο είχε συνηθίσει.
Η εμφάνιση του κινητού τηλεφώνου έκανε πολύ κόσμο να αντιληφθεί τη μεγάλη του χρησιμότητα. Κάποιοι όμως συνήθισαν παραπάνω από το φυσιολογικό την αίσθηση ασφάλειας και τη δυνατότητα επικοινωνίας που παρέχει η κινητή τηλεφωνία. Γράφει  συμβουλευτική -εκπαιδευτική ψυχολόγος, Δρ. Καλλιόπη Εμμανουηλίδου. 

Έτσι, είναι λογικό να εμφανίζονται και στοιχεία παθογένειας στη σχέση του σύγχρονου ανθρώπου με ένα εξάρτημά του που έχει γίνει τρόπος ζωής. Η αίσθηση της ανησυχίας που προκαλεί η απουσία του προσωπικού κινητού τηλεφώνου έχει αποδοθεί με τη λέξη "νομοφοβία" (no-mobile-phone-phobia).

Δεν πρόκειται για μια πραγματική φοβία με την κλασσική έννοια της φοβίας. Η λέξη χρησιμοποιείται για να αποδώσει την εκδήλωση άγχους που συνδέεται με την απουσία του κινητού τηλεφώνου. Ας δούμε ένα μικρό άρθρο που δεν μας δίνει εμπειρικά επιστημονικά δεδομένα αλλά είναι ένα δείγμα αναφοράς στην κατάσταση αυτή.

Σίγουρα χρειάζεται αρκετή έρευνα για την επικοινωνιακή μανία που μαστίζει το σύγχρονο άνθρωπο. Η ραγδαία τεχνολογική εξέλιξη ορισμένων συσκευών (σε μια σύγχρονη συσκευή κινητής τηλεφωνίας μπορεί να συνδυάζεται το διαδίκτυο και η τηλεφωνική επικοινωνία, καθώς και η δυνατότητα καταγραφής της εικόνας μέσω βιντεοκάμερας) επιτάσσει την επιστημονική έρευνα σχετικά με την απότομη αλλαγή των συνηθειών αλλά και των συναισθηματικών καταστάσεων που συνοδεύουν αυτές τις νέες συνήθειες. Ας δούμε λοιπόν μια έρευνα όπως καταγράφεται σε επιστημονικό άρθρο:

Κατά πάσα πιθανότητα, είναι η πρώτη φορά διαβάζετε για τον όρο "νομοφοβία". Η ετυμολογία δεν είναι ελληνική και συνεπώς η νέα αυτή διαταραχή δεν έχει καμία σχέση με τους νόμους και τους θεσμούς. Η νομοφοβία προκύπτει από τοναγγλικό όρο no-mobile-phone-phobia.

Η "ασθένεια" αυτή είναι ο φόβος αποχωρισμού από το κινητό τηλέφωνο. Αν εξετάσει κανείς το θέμα με αμιγώς επιστημονικά κριτήρια δεν πρόκειται για φοβία, αλλά ένα πολύ ήπιο στρες. Παρ' όλα αυτά, κάποιοι έχουν αρχίσει να μελετούν συστηματικά τη νομοφοβία και όσο περνάει ο καιρός φαίνεται ότι το φαινόμενο εξαπλώνεται.

Σε έρευνα που έγινε στη Μεγ. Βρετανία βρέθηκε ότι το 66% των ερωτηθέντων βιώνει στρες στην προοπτική να μείνει κάποιες ώρες χωρίς κινητό και άρα "πάσχει" από νομοφοβία. Τα μεγαλύτερα ποσοστά εντοπίζονται στις νεαρές ηλικίες και τιςγυναίκες, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι τα νούμερα των άλλων ομάδων απέχουν πάρα πολύ. Έχει ενδιαφέρον ότι τα νούμερα είναι αρκετά υψηλότερα από αντίστοιχη έρευνα που διεξήχθη πριν από λίγα χρόνια.

Αν και το επιστημονικό υπόβαθρο της νομοφοβίας σηκώνει πολλή συζήτηση, η εξέλιξη του φαινομένου δείχνει ότι ο κόσμος εξαρτάται όλο και περισσότερο από το κινητό του τηλέφωνο.

Ναρκωτικά:Oι άνδρες σπρώχνουν τις γυναίκες στην ηρωίνη! thumbnail

Ναρκωτικά:Oι άνδρες σπρώχνουν τις γυναίκες στην ηρωίνη!

Η χρήση ηρωίνης είναι γένους… αρσενικού στη χώρα μας, προβληματίζουν ωστόσο και τα στοιχεία για τις γυναίκες με χρόνιο πρόβλημα εξάρτησης. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Εθνικού Κέντρου…Τεκμηρίωσης και Πληροφόρησης για τα Ναρκωτικά  περίπου 2.500 γυναίκες στην Ελλάδα αντιμετωπίζουν σοβαρό χρόνιο πρόβλημα εξάρτησης από την ηρωίνη. Ο αντίστοιχος αριθμός των ανδρών ανέρχεται σε 18.038. Το boro.gr μίλησε με την ψυχολόγο και επιστημονικά υπεύθυνη του Εθνικού Κέντρου Τεκμηρίωσης για τα Ναρκωτικά, κυρία Μαρίνα Τερζίδου. Αναλύσαμε τα τελευταία ερευνητικά δεδομένα. Μιλήσαμε για τα αίτια της εξάρτησης. Οι γυναίκες όπως μας λέει, είναι πολύ πιθανόν να βρεθούν σε εξαρτητική κατάσταση μέσα από την ερωτική τους σχέση!

Μαρίνα Τερζίδου
-Ποια είναι τα επιδημιολογικά στοιχεία; 
Οι άντρες είναι το 85% και οι γυναίκες είναι το 15% μιλάμε για τους χρήστες ηρωΐνης δηλαδή για εξαρτημένα άτομα. Πάντοτε οι άνδρες είναι περισσότεροι. Οι γυναίκες εισάγονται στη χρήση από τους άντρες που συνήθως είναι η σχέση τους, οι άντρες τους και είναι εξαρτημένες από τους άντρες τους κι αυτοί τις εισάγουν στην χρήση και αυτοί ελέγχουν τον τρόπο της χρήσης τους.
-Γιατί συμβαίνει αυτό; 
Γενικά οι χρήστες έχουν μια παθολογία και μια ανωριμότητα. Έχουν ένα πρόβλημα να απεξαρτηθούν αλλά όχι μόνο από την ουσία αλλά και από την κοινωνία, από την οικογένεια και γενικά οτιδήποτε τους κρατά σε μια σχέση εξάρτησης και ανωριμότητας. Μια τέτοια σχέση εξάρτησης είναι αυτή που δημιουργούν οι γυναίκες με τον φίλο τους ή με τον άνδρα τους που θα τους εισάγει που θα τους γνωρίσει την ναρκωτική ουσία την οποιαδήποτε και τελικά όπως ξέρουμε αρκετά από αυτές καταλήγουν στην εξάρτηση, δηλαδή στην ηρωΐνη και ιδιαίτερα στην ενέσιμη  χρήση. Υπάρχει μια σχέση όχι μόνο εκμετάλλευσης αλλά και αλληλοεξάρτησης. Ο ένας έχει ανάγκη τον άλλο. Πολλές  φορές και ο άνδρας βρίσκει τα χρήματα του από την δουλειά που κάνει η γυναίκα του άρα και αυτός έχει ανάγκη τη σχέση αυτή. Δηλαδή εννοούμε κυρίως την πορνεία. Δημιουργείται έτσι μια σχέση, μια παθολογία της οποία θύματα είναι οι γυναίκες.
-Ποιες γυναίκες καταλήγουν σε αυτή την παθολογία συνήθως; 
Συνήθως οι γυναίκες που εξαρτώνται είναι κακοποιημένα παιδιά. Είτε σεξουαλικά είτε ψυχολογικά. Ξέρουμε ότι το μεγαλύτερο ποσοστό της κακοποίησης και ειδικά της σεξουαλικής είναι μέσα στην οικογένεια. Επομένως η σεξουαλική κακοποίηση και γενικά κάθε είδους κακοποίηση, είναι ένας πολύ ισχυρός παράγοντας για την μετέπειτα χρήση ή εξάρτηση.
-Πόσο εύκολα μπορεί να ξεφεύγει μία γυναίκα από αυτή την κατάσταση; 
Μπορεί να ξεφύγει και στη γυναίκα υπάρχουν και εξειδικευμένα κέντρα για γυναίκες και για μητέρες. Και το 18 ΑΝΩ έχει και το ΚΕ.ΘΕ.Α έχει. Υπάρχει τρόπος να ξεφύγει και να προστατευθεί και μπορώ να σας πω πως οι γυναίκες έχουν μεγαλύτερα ποσοστά στο να το πετύχουν. Μπορούν να λάβουν τα μηνύματα πιο εύκολα και μεγάλο κίνητρο για την γυναίκα είναι και το παιδί. Πρέπει να απεξαρτηθούν, για το παιδί. . Το 18 ΑΝΩ έχει ειδικό πρόγραμμα για μητέρες και μπορούν να μπουν μέσα μαζί με τα παιδάκια τους.
-Τι συνιστά ένας ειδικός όταν η γυναίκα βρίσκεται μέσα σε μια σχέση εξάρτησης; 
Γενικά η ψυχοκοινωνική θεραπεία συνίσταται στη διακοπή των προηγούμενων σχέσεων και στην αναδιάρθρωση και αναδιαμόρφωση των σχέσεων με όλα τα άτομα του περιβάλλοντος όπως με την οικογένεια, με τον σύζυγο ή την σύζυγο. Επομένως γίνεται δουλειά και με την οικογένεια στα θεραπευτικά κέντρα κι όχι μόνο με τον χρήστη.
Επιστρέφει η γυναίκα στη σχέση όταν καταφέρει να ξεφύγει από την χρήση;
Θεωρητικά, θα πούμε πως αυτό έχει να κάνει ανάλογα με την περίσταση. Πρακτικά συνήθως δεν θα επιστρέψει. Τα προγράμματα υποκατάστασης δέχονται ζευγάρια έτσι ώστε να μπορούν να απεξαρτηθούν, να βοηθηθούν, να θεραπευτούν και οι 2 για να μην τραβάει ο ένας τον άλλο στην εξάρτηση.
-Γιατί οι άνδρες είναι πιο επιρρεπείς στην εξάρτηση από τα ναρκωτικά; 
Οι γυναίκες στη κοινωνία μας είναι πιο προστατευμένες γενικά γιατί τις μεγαλώνουν γυναίκες. Οι γυναίκες λοιπόν μεγαλώνουν γυναίκες και για αυτό έχουμε και λιγότερα ποσοστά ψυχοπαθολογίας. Οι άνδρες μεγαλώνουν κυρίως με τον πατέρα… Ο μητρικός ρόλος είναι πιο ενισχυμένος όσον αφορά την προστασία και τη φροντίδα. Εμείς λέμε λοιπόν, ότι από τον μητρικό ρόλο πρέπει να περάσουμε στον γονεικό. Έχουν και οι δυο γονείς ρόλο σημαντικό στην ανατροφή. Πρέπει να πάρουν και οι δυο την ευθύνη και να μοιράζονται.
-Η κρίση έχει παίξει ρόλο στην εξάρτηση;
Η κρίση παίζει ρόλο από ότι βλέπουμε και στην βιβλιογραφία από άλλα κράτη στο να αυξηθεί η χρήση. Ίσως όχι τόσο στην εξάρτηση παίζει όμως σημαντικό ρόλο στο να αποφασίσει ο χρήστης να κάνει κάτι με αυτό. Να μπει δηλαδή σε θεραπεία. Όταν μια κοινωνία δεν έχει ελπίδα και όταν η ζωή δεν είναι καλή, δεν έχει και κίνητρο ο χρήστης για να κάνει αυτή τη τεράστια προσπάθεια να απεξαρτηθεί.  
-Σε ποια ηλικία ξεκινούν την χρήση; Ποια είναι τα στάδια της χρήσης; 
Η καριέρα της χρήσης ξεκινά περίπου στα 14 με 15. Είναι η πρώτη φορά που κάποιος θα έρθει σε επαφή με κάποια ουσία. Συνήθως αυτή είναι η κάνναβη. Εάν αυτό συνεχίσει και δεν σταματήσει, γύρω στα 18 περνάει στην κύρια χρήση που συνήθως είναι η ηρωΐνη και περίπου 2 χρόνια μετά, περίπου στα 20 αρχίζει την ενδοφλέβια χρήση. Επτά χρόνια μετά δηλαδή γύρω στα 27 – 28 απευθύνεται κάπου για να ζητήσει βοήθεια. Να ξεκαθαρίσουμε την χρήση από την εξάρτηση. Όταν μιλάμε για παιδιά, μιλάμε για χρήση. Ένας έφηβος που δοκιμάζει κάποια ουσία είναι χρήση μπορεί να μην είναι εξαρτημένος.
-Πώς γίνεται η πρώτη "γνωριμία" με τα ναρκωτικά; 
Υπάρχει ένα ποσοστό που τη βρίσκει και στο σχολείο, ενδεχομένως όχι μέσα στο σχολείο αλλά γύρω από το σχολείο που κυκλοφορούν οι εξωσχολικοί και στα πάρτι και στα μαγαζιά, τα club, τις παρέες.δεν υπάρχει ένα συγκεκριμένο μέρος που μπορεί να τα βρει πια… Είναι πάρα πολλοί οι παράγοντες που οδηγούν στην χρήση είναι βεβαίως και η οικογένεια, οι κοινωνικές συνθήκες. Και οι ευάλωτες κοινωνικά ομάδες κινδυνεύουν περισσότερο. Δηλαδή οι δυσλειτουργικές οικογένειες, οι μειονοτικές οικογένειες, οι φτωχές, οι οικογένειες με προβλήματα ψυχικά, με γονείς που καταχρώνται αλκοόλ ή ναρκωτικά έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να κάνουν παιδιά που θα πειραματιστούν με τη χρήση. Βεβαίως έχει σχέση και η διαθεσιμότητα. Όσο πιο διαθέσιμη και όσο πιο φθηνή είναι μια ουσία στο περιβάλλον που ζει ένας έφηβος τόσο μεγαλύτερες είναι και οι πιθανότητες να έρθει σε επαφή με αυτή.
-Έχουμε στοιχεία για τον μαθητικό πληθυσμό; Με ποιες ουσίες έρχονται σε επαφή; 
Στο μαθητικό πληθυσμό από έρευνα που είχε γίνει, υπάρχει μια αύξηση στη χρήση της κάνναβης κυρίως γιατί οι νέοι αυτής της ηλικίας με την κάνναβη πειραματίζονται. Υπάρχει λοιπόν μια αύξηση τα τελευταία 4 χρόνια αλλά η αύξηση αφορά κυρίως τα αγόρια. Υπάρχει όμως και μια αύξηση στις εισπνεόμενες οι οποίες είναι νόμιμες και φθηνές και διαθέσιμες στα περισσότερα σπίτια.
-Υπάρχουν σημάδια στη συμπεριφορά που πρέπει να ανησυχήσουν έναν γονέα; 
Υπάρχει μια μεγάλη παρανόηση γιατί πολλοί συνδυάζουν την εφηβεία με την χρήση. Ο γονιός δεν έρχεται σε επαφή για πρώτη φορά με το παιδί του στην εφηβεία. Υπάρχουν 15 χρόνια πριν από την εφηβεία και η πρόληψη ξεκινά από την ώρα που γεννάς ένα παιδί. Άρα το παιδί σου το μεγαλώνεις, το γνωρίζεις, το διαβάζεις, το αφουγκράζεσαι και πρέπει να μπορείς να είσαι σε θέση να καταλάβεις τις διαφορές του και να ανιχνεύσεις που οφείλονται οι διαφορές στη συμπεριφορά του. Κανείς δεν μπορεί να πει στον γονιό συγκεκριμένα σημάδια. Το κάθε παιδί έχει τη δική του συμπεριφορά.  Το παιδί θέλει μια διακριτική παρακολούθηση και μια ουσιαστική επαφή, μια σχέση δηλαδή. Οι έφηβοι κλειδώνουν τα συρτάρια τους, τους αρέσει η μυστικοπάθεια. Είναι σύμπτωμα και της χρήσης και της εφηβείας γενικότερα όμως. Και οι αλλαγές στη συμπεριφορά επίσης είναι σημάδι της εφηβείας.Μόνο μέσα από μια ουσιαστική σχέση θα μπορέσει ο γονιός να καταλάβει τι συμβαίνει.
-Εθισμός σημαίνει έλλειψη αγάπης; 
Ναι ισχύει σε έναν μεγάλο βαθμό αλλά είναι λάθος να τα ρίχνουμε όλα στην οικογένεια. Οι οικογένειες σήμερα ζουν και τα καταφέρνουν πολύ δύσκολα.  Το να μεγαλώνεις ένα παιδί είναι  μεγάλη ευθύνη. Ο καθένας μας θα πρέπει να ψάχνει πώς θα εξελίξει τον ρόλο του σαν γονέας πώς θα έρθει πιο κοντά στο παιδί.  Είτε μέσα από τις "σχολές γονέων", είτε μέσα από το διάβασμα, ακόμη και από το ίντερνετ.  Δεν δικαιολογείται να επαναλαμβάνουμε διαρκώς αυτά που έκαναν οι γονείς μας ή αυτά που ξέρουμε από εδώ και από εκεί.

Shisa:Το ελληνικό ναρκωτικό των 2 ευρώ που θερίζει!

Δεν έχουν περάσει παρά λίγες μόνο μέρες που η guardian έκανε ένα αφιέρωμα στο ναρκωτικό που θερίζει κυριολεκτικά στις πιάτσες της Αθήνας και κοστίζει μόνο 2 ευρώ αναφερόμενη σε ρεπορτάζ που φιλοξενήθηκε στην βρετανική ιστοσελίδα vice.com. Το ναρκωτικό των φτωχών όπως αναφέρουν είναι εξαιρετικά επικίνδυνο και δημοφιλές στο κέντρο της πόλης κυρίως στην περιοχή των Εξαρχείων. Η ονομασία του shisha προέρχεται από την περσική λέξη «shishe» που σημαίνει πίπα, ναργιλές στις αραβικές χώρες. Το sisha εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη χώρα μας!
Το boro.gr επικοινώνησε με την επιστημονικά υπεύθυνη του Εθνικού Κέντρου Τεκμηρίωσης και πληροφόρησης για τα Ναρκωτικά, κυρία Μανίνα Τερζίδου. Οι επικινδυνότητα του ναρκωτικού ξεπερνά κάθε όριο!

Η σύνθεσή του περιλαμβάνει λάδια μηχανής, υγρό μπαταρίας αυτοκινήτου!
Η βασική σύνθεση του ναρκωτικού αυτού είναι η μεταμφεταμίνη. Συχνά, την αναμιγνύουν με  ουσίες όπως υγρό μπαταρίας αυτοκινήτου που την κάνει ιδιαίτερα επικίνδυνη και ιδιαίτερα τοξική. Τα τελευταία χρόνια αυτό είναι ένα φαινόμενο σε ευρωπαϊκό επίπεδο, συνθετικές ουσίες βγαίνουν σχεδόν με συχνότητα 1 ανά βδομάδα βγαίνουν.Αυτές οι ουσίες είναι καθαρά συνθετικές, δηλαδή χρειάζεσαι μόνιμες πρόδρομες ουσίες για να τις κατασκευάσεις, ουσίες που κυκλοφορούν στο εμπόριο και κατασκευάζονται σχετικά εύκολα, με υποτυπώδεις γνώσεις και σε υποτυπώδη εργαστήρια.
Γι’ αυτό ακριβώς και είναι και φτηνές, δεν έχουν σχέση δηλαδή με ηρωίνη, κοκαΐνη που είναι φυτείες και έχουν το κόστος της παραγωγής, της διακίνησης, της κρυφής διακίνησης.
Στην Αθήνα διακινείται στα 1-2 ευρώ και μάλιστα χρησιμοποιείται τόσο πολύ που έχει αρχίσει να εξαντλείται!

Το πρώτο ναρκωτικό ελληνικής "καταγωγής".
Είναι η πρώτη φορά που στην Ελλάδα εντοπίζεται μία νέα ουσία σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Συνήθως εντοπίζονται στην Αγγλία, στην Ολλάνδία κάποιες ουσίες και μετά έρχονται στην Ελλάδα. Είναι η πρώτη φορά που η Ελλάδα εντοπίζει μία νέα ουσία που δεν έχει εντοπιστεί από άλλες χώρες. Παρασκευάζεται εδώ στην Ελλάδα, είναι ελληνικό φαινόμενο. Παίζει ρόλο και η οικονομική κρίση βέβαια γιατί καταλαβαίνετε ότι έχει μειωθεί και το εισόδημα του χρήστη, παίρνει λιγότερο χαρτζιλίκι, παίρνει λιγότερη ελεημοσύνη και κάπως πρέπει κι αυτός να βρει τα λεφτά για τη δόση του.
10 φορές πιο δυνατό ναρκωτικό…
Λένε  οι ίδιοι οι χρήστες λένε ότι είναι από την ηρωίνη ή την κοκαΐνη. Γενικά η μεταμφεταμίνη είναι μια πολύ ισχυρή ουσία αλλά και οι προσμίξεις την κάνουν ακόμα πιο επικίνδυνη. Και δρα πάρα πολύ γρήγορα, διοχετεύεται πολύ γρήγορα στον εγκέφαλο. Μπορεί να σκοτώσει έναν άνθρωπο και ακαριαία, αν δεν είναι συνηθισμένος ή αν πάρει παραπάνω δόση ή αν έχουν γίνει πολύ επικίνδυνες νοθεύσεις.
Επικίνδυνο για μετάδοση λοιμώξεων και χρόνιων νοσημάτων!
Shisha σημαίνει στα περσικά πίπα και ως εκ τούτου το ναρκωτικό αυτό βασικά εισπνέεται. Υπάρχει όμως και σε ενέσιμη μορφή. Η συστηματική της χρήση δημιουργεί πάρα πολλά προβλήματα υγείας, και καρδιαγγειακά και στο βλενογόνο της μύτης. Γι' αυτό και υπάρχουν  και κίνδυνοι για μετάδοση μολυσματικών ασθενειών, γιατί καταστρέφεται ο βλενογόνος της μύτης με την εισπνοή και δημιουργούνται ρήξεις, δηλαδή ματώνει. Και όταν το φιαλίδιο εισπνοής το χρησιμοποιούν αλλεπάλληλα διάφοροι άνθρωποι χωρίς να το αποστειρώσουν και χωρίς να το καθαρίσουν, μπορεί ο ένας να κολλήσει απ’ τον άλλον. Είναι επικίνδυνο για νοσήματα όπως μηνιγγίτιδα, ηπατίτιδα ακόμα και hiv. Στην Ελλάδα συγκεκριμένα το 80% των χρηστών έχουν ηπατίτιδα C. Σκεφτείτε πόσο επικίνδυνο είναι…
Το shisha μπορεί να τρελάνει τον χρήστη!
Μπορεί να δημιουργήσει και ψύχωση σε ορισμένα άτομα γιατί είναι εξαιρετικά διεγερτικές. Έχουν παρατηρηθεί αρκετά ψυχωσικά επεισόδια. Αυξάνει τη λίμπιντο και τη σεξουαλική διάθεση. Οι χρήστες εκ των πραγμάτων δεν είναι προσεκτικοί στις σεξουαλικές επαφές άρα καταλαβαίνεται ότι είναι επικίνδυνο για μετάδοση νοσημάτων και ίσως και για ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες.
Επιτίθεται στην  αντίληψη!
Επειδή είναι κυρίως εισπνεόμενο ναρκωτικό διοχετεύεται πολύ γρήγορα και εξασθενεί εύκολα τη σκέψη.

Αυτό που αυτή τη στιγμή θα έπρεπε να δούμε είναι κυρίως οι δράσεις πρόληψης και ενημέρωσης των χρηστών, γιατί όπως ξέρουμε και τα κονδύλια μειώνονται στις υπηρεσίες υγείας, και αν έχουμε τέτοια φαινόμενα ενδεχομένως να μην μπορούμε πια να τα αντιμετωπίσουμε. Πάντως το καλό είναι ότι δεν απειλούνται οι νεότερες ηλικίες, αφού καταναλώνεται από τους ήδη χρήστες ναρκωτικών. Ένας έφηβος ευτυχώς δε θα ξεκινήσει με sisha. Kυρίως, αφορά τους χρήστες ηρωίνης που θέλουν να πάρουν και μια πολύ διεγερτική ουσία.
Όλοι οι φορείς προγραμματίζουμε δράσεις και έχει αυξηθεί και η δουλειά μας στο δρόμο, και απ’ το ΚΕΘΕΑ και απ’ το ΚΕΛΠΝΟ και απ’ τον ΟΚΑΝΑ, μοιράζουν σύνεργα κάνουμε προληπτικές δράσεις και δράσεις ενημέρωσης των χρηστών, κυρίως βέβαια στις πιάτσες των χρηστών. Είναι απαραίτητο αυτό γιατί έχουμε μια μεγάλη αύξηση στα κρούσματα aids. Τέλος, με ανησυχία παρατηρούμε την μείωση των κονδυλίων και αν αυτή συνεχιστεί σε λίγο δε θα μπορούμε να αντιμετωπίσουμε περιστατικά επείγοντα και πολύ επικίνδυνα.

Η κρίση χτυπά τους εφήβους: Τζόγος και αλκοόλ! thumbnail

Η κρίση χτυπά τους εφήβους: Τζόγος και αλκοόλ!

Η οικονομική κρίση έχει αφήσει τα αποτυπώματά της στο σύστημα και στους δείκτες Υγείας. Σύμφωνα με τους ειδικούς, παρατηρείται αύξηση των περιστατικών άγχους, κατάθλιψης, κατανάλωσης καπνού, οινοπνεύματος και άλλων εξαρτησιογόνων ουσιών, καθώς και του ηλεκτρονικού τζόγου, ιδιαίτερα στους εφήβους, λόγω ενοχών για το οικονομικό φορτίο της οικογένειας.

Η τραγική αυτή εικόνα συμπληρώνεται από το γεγονός ότι το 58% των πολιτών αντιμετωπίζει δυσκολίες πρόσβασης στις υπηρεσίες υγείας και το 75% αντιμετωπίζει πρόβλημα με την πληρωμή των φαρμάκων. «Από την υπερβολή της σπατάλης στο παρελθόν απαντάμε με άλλη υπερβολή, καθώς οι αποφάσεις λαμβάνονται κάτω από ασφυκτικά πλαίσια» σχολίασε κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου ο Κυριάκος Σουλιώτης, επίκουρος καθηγητής Πολιτικής της Υγείας του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, εκφράζοντας το φόβο ότι μελλοντικά κινδυνεύουμε να οδηγηθούμε σε μη ικανοποίηση των αναγκών υγείας.
Τα παραπάνω συμπεράσματα, που προκύπτουν από σειρά δειγματοληπτικών ερευνών του Πανεπιστημίου Αθηνών για το βαθμό στον οποίο επηρεάζει η οικονομική ύφεση τη ζωή και την υγεία των Ελλήνων, παρουσιάστηκαν την Τετάρτη με αφορμή τη διοργάνωση του 39ου Ετησίου Συνεδρίου της Ιατρικής Εταιρείας Αθηνών (ΙΕΑ), που θα πραγματοποιηθεί το διάστημα 22 – 25 Μαΐου.
Ο κ. Σουλιώτης σημείωσε ότι σύμφωνα με μελέτες του Ερευνητικού Πανεπιστημιακού Ινστιτούτου Ψυχικής Υγιεινής (ΕΠΙΨΥ) του Πανεπιστημίου Αθηνών, «το 2011 σχεδόν όλες οι ομάδες του πληθυσμού εμφανίζονται ευάλωτες στην εκδήλωση μείζονος κατάθλιψης, ενώ τα υψηλά επίπεδα οικονομικής δυσχέρειας έχουν βρεθεί να αποτελούν παράγοντα επικινδυνότητας για την εμφάνιση κατάθλιψης και αυτοκτονικότητας».
Σε άλλη έρευνα του Πανεπιστημίου Αθηνών, που έγινε υπό την ερευνητική ευθύνη του Καθηγητή Ιωάννη Υφαντόπουλου, προέκυψε ότι η κατάσταση υγείας του ελληνικού πληθυσμού επιδεινώθηκε μέσα στην περίοδο της κρίσης.
Εξαιρετικά ενδιαφέροντα είναι και τα στοιχεία πανελλήνιας έρευνας (2010), που καταγράφουν ότι ένας στους τρεις 15χρονους καταναλώνει κάποιο οινοπνευματώδες ποτό τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα, ένα στα τέσσερα αγόρια και ένα στα πέντε κορίτσια ηλικίας 15 ετών πίνουν σε κάθε «έξοδό» τους τουλάχιστον 3 ποτά και το 5,7% και το 2,3% των 15χρονων αγοριών και κοριτσιών, αντίστοιχα, αναφέρουν τουλάχιστον 3 περιστατικά μέθης τις τελευταίες 30 ημέρες.
Μέσα στην τραγική αυτή κατάσταση υπάρχει και κάτι θετικό, σύμφωνα με τον καθηγητή Παθολογίας, Διευθυντή της Ε' Παθολογικής Κλινικής του Νοσοκομείου της Αθήνας «Ευαγγελισμός» και πρόεδρο της Ιατρικής Εταιρείας Αθηνών, Αθανάσιο Σκουτέλη, καθώς η επιστημονική κοινότητα «παρεμβαίνει στην κρίση» και «ακτινογραφεί» την ελληνική κοινωνία, παρέχοντας επιστημονικά τεκμηριωμένες πληροφορίες και στοιχεία, που είναι απαραίτητα προκειμένου η πολιτεία να εστιάσει αποτελεσματικά τις προσπάθειές της στην παθογένεια και στη θεραπεία της σημερινής πραγματικότητας.
«Πρόθεσή μας ως Ιατρική Επιστημονική Εταιρεία, είναι να αποκτήσουν όλοι οι Έλληνες αλλά και οι εμπλεκόμενοι με την υγεία την αναγκαία γνώση προκειμένου να διέλθουν την κρίση με τις λιγότερες δυνατές επιπτώσεις επί της σωματικής και της ψυχικής τους υγείας» υπογράμμισε ο καθηγητής.
Πηγή: ΑΠΕ

Ποιοι έφηβοι είναι πιο επιρρεπείς στο τσιγάρο; thumbnail

Ποιοι έφηβοι είναι πιο επιρρεπείς στο τσιγάρο;

Μια σειρά από γενετικούς παράγοντες μπορεί να επιταχύνουν τη μετατροπή ενός εφήβου από περιστασιακό σε μανιώδη καπνιστή στην υπόλοιπη ζωή του, όπως ανακάλυψε μια νέα διεθνής επιστημονική έρευνα.
Οι Aμερικανοί, Bρετανοί και Nεοζηλανδοί ερευνητές, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό περιοδικό ψυχιατρικής «JAMA Psychiatry», ερεύνησαν τις έως τώρα μελέτες πάνω στο ζήτημα, ώστε να συνθέσουν ένα «προφίλ» γενετικού κινδύνου, που προδιαθέτει κάποιον να γίνει κανείς βαρύς καπνιστής. Στη συνέχεια, έλεγξαν την αξιοπιστία αυτού του «προφίλ» σε μια ομάδα 1.000 ατόμων για μια περίοδο που ξεκινούσε από τη γέννηση και έφθανε έως την ηλικία των 38 ετών.
Η μελέτη διαπίστωσε ότι όσοι ανήκαν στην ομάδα υψηλού γενετικού κινδύνου, ήταν πιθανότερο ως έφηβοι να καπνίζουν καθημερινά και, στη συνέχεια, ως ενήλικοι να καπνίζουν πολύ (πάνω από ένα πακέτο τη μέρα). Στην ηλικία των 38 ετών, οι άνθρωποι με τους περισσότερους γενετικούς παράγοντες κινδύνου είχαν ήδη υπάρξει μανιώδεις καπνιστές για περισσότερα χρόνια, είχαν αναπτύξει μεγαλύτερη εξάρτηση από τη νικοτίνη και είχαν αποτύχει περισσότερες φορές να κόψουν το κάπνισμα, σε σχέση με όσους δεν είχαν ανάλογα γονίδια.
Αναλυτικότερα, οι έφηβοι με προφίλ μεγάλου γενετικού κινδύνου, που δοκιμάζουν το τσιγάρο, έχουν αυξημένη πιθανότητα κατά 24% να γίνουν καθημερινοί καπνιστές έως την ηλικία των 15 ετών και 43% μεγαλύτερη πιθανότητα να καπνίζουν ένα πακέτο τη μέρα έως την ηλικία των 18 ετών.
Ως ενήλικοι πια, τα άτομα με γενετικό προφίλ υψηλού κινδύνου έχουν 27% μεγαλύτερη πιθανότητα να εξαρτηθούν από τη νικοτίνη και 22% μεγαλύτερη πιθανότητα να αποτύχουν στις προσπάθειές τους να κόψουν το κάπνισμα. Έως την ηλικία των 38 ετών, ο άνθρωπος με γενετικούς παράγοντες κινδύνου έχει καπνίσει περίπου 7.300 περισσότερα τσιγάρα σε σχέση με τον μέσο καπνιστή.
«Οι έφηβοι που έχουν υψηλό γενετικό κίνδυνο, γρήγορα προχώρησαν από το να δοκιμάσουν απλώς μερικά τσιγάρα, στο να γίνουν τακτικοί βαρείς καπνιστές», δήλωσε ο ερευνητής Ντάνιελ Μπέλσκι του πανεπιστημίου Ντιουκ. Όπως είπε, το προφίλ γενετικού κινδύνου ενός νέου δεν μπορεί μεν να προβλέψει κατά πόσο αυτός θα δοκιμάσει να καπνίσει στην εφηβεία του, αν όμως όντως δοκιμάσει, τότε έχει αυξημένες πιθανότητες να «κολλήσει» στο τσιγάρο.
 Οι «ένοχοι» γενετικοί παράγοντες αφορούν κυρίως γονίδια που επηρεάζουν τον τρόπο που ο εγκέφαλος αντιδρά στη νικοτίνη (γίνεται λιγότερο ή περισσότερο ευαίσθητος, άρα και εξαρτημένος) και πώς στη συνέχεια ο οργανισμός μεταβολίζει τη συγκεκριμένη ουσία.
Είναι αξιοσημείωτο ότι όσοι καπνίζουν απλώς ένα ή δύο τσιγάρα μέσα στην ημέρα ή μόνο τα σαββατοκύριακα, έχουν μικρότερο γενετικό κίνδυνο ακόμα και από όσους δεν καπνίζουν καθόλου (πράγμα που σημαίνει ότι γενετικά ο οργανισμός τους «αντέχει» τη δοκιμή του τσιγάρου και έτσι δεν «κυλάνε» εύκολα σε συχνό κάπνισμα).
Οι ερευνητές επεσήμαναν ότι ιδιαίτερα η εφηβεία αποτελεί περίοδο μεγάλου κινδύνου για εξάρτηση του νεανικού εγκεφάλου από τη νικοτίνη, κάτι που εντείνεται όταν συνυπάρχουν οι σχετικοί παράγοντες γενετικού κινδύνου.
Πηγή: ΑΜΠΕ

Τα στάδια και τα συμπτώματα του αλκοολισμού; thumbnail

Τα στάδια και τα συμπτώματα του αλκοολισμού;

Αναγνώστριά μας, ζητά την άποψη των ειδικών μας για ένα σοβαρό ζήτημα. Τον αλκοολισμό.
Ο σύζυγος μου θεωρώ ότι έχει ξεπεράσει τα όρια του κοινωνικού πότη και είναι στα όρια του αλκοολισμού. Ο ίδιος δεν το παραδέχεται και είναι αιτία καυγάδων αυτό το θέμα. Εγώ βλέπω και παρατηρώ ότι τρεκλίζει,μιλάει συρτά και έχει επιθετικότητα. Αρνείται να επισκεφτούμε ειδικό. Πώς μπορώ να το αντιμετωπίσω; 
Στο ερώτημά σας, απάντησε ο ψυχοθεραπευτής, παιδοψυχίατρος και συγγραφέας, κύριος Δημήτρης Καραγιάννης απάντησε στο ερώτημά σας.  

Κανείς αλκοολικός δεν παραδέχεται την πάθησή του. Κανείς δεν επιθυμεί να πάει σε κάποιον ειδικό, φοβάται την αποκάλυψη του εθισμού του. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, από όσα μας διηγείται η αναγνώστριά μας δεν μιλάμε για έναν απλό πότη, αλλά για προχωρημένο αλκοολισμό, από την περιγραφή καταλαβαίνουμε πώς τα πρώτα συμπτώματα της εξάρτησης έχουν ήδη κάνει την εμφάνισή τους.

Ένα πολύ σημαντικό σημάδι αλκοολισμού που η αναγνώστριά μας θα πρέπει να διαπιστώσει είναι η ώρα της ημέρας που ο σύζυγός της ξεκινά να πίνει. Αν πίνει από τις πρώτες πρωινές ώρες, η συνήθεια αυτή δηλώνει μια πολύ επικίνδυνη κατάσταση.

Οι δυσκολίες στις προσωπικές σχέσεις και στην επαγγελματική ζωή είναι, επίσης ένα βασικό σύμπτωμα που θα πρέπει να μας κινητοποιήσει. Όλα αυτά δηλώνουν προχωρημένο στάδιο αλκοολισμού όπως και αυτό που και η αναγνώστριά μας λέει, η ξαφνική αλλαγή της συμπεριφοράς, να τρεκλίζει, να είναι πολύ επιθετικός. Εξ' ίσου σημαντικό είναι το αν πίνει μόνος του ή αν η κατανάλωση ποτού γίνεται στα πλαίσια κάποιας κοινωνικής εκδήλωσης  και βέβαια κάθε πότε πίνει.

Πολλοί ισχυρίζονται: "Πίνω ένα ποτό το βράδυ για να χαλαρώσω!". Αλλά δυστυχώς το ποτό δεν είναι μονάχα ένα… Πρέπει να εξετάζουμε το κατά πόσο το ποτό έχει γίνει αναγκαίο μέρος της καθημερινότητας του ατόμου.
Προσέξτε όμως. Ο αλκοολισμός μπορεί να υφίσταται και χωρίς όλα τα παραπάνω στοιχεία! Μπορεί σε αρχικό στάδιο να πίνει μόνο το βράδυ και να να ελέγχει την συμπεριφορά του, να μην βγάζει επιθετικότητα, αλλά να βουλιάζει μέσα στην πίκρα και την απογοήτευση από τη ζωή του.
Στην συγκεκριμένη περίπτωση τα στοιχεία που μας δίνονται μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι υφίστανται προβλήματα αλκοολισμού και γι αυτό η αναγνώστρια θα πρέπει να απευθυνθεί για να πάρει οδηγίες σε κάποιον ειδικό. Μπορεί να απευθυνθεί είτε στο 18 ΑΝΩ, στο ειδικό τμήμα για τον αλκοολισμό που λειτουργεί εκεί, είτε στους ΑΝΩΝΥΜΟΥΣ ΑΛΚΟΟΛΙΚΟΥΣ και θα της δοθούν εξειδικευμένες οδηγίες.

Ποια σημάδια δείχνουν ότι ο έφηβος κάνει χρήση ουσιών; thumbnail

Ποια σημάδια δείχνουν ότι ο έφηβος κάνει χρήση ουσιών;

Βασικές γνώσεις για τα στάδια της χρήσης, τα σημάδια κινδύνου, τι μπορείτε να κάνετε και που να απευθυνθείτε
Πολύς λόγος γίνεται τα τελευταία χρόνια για το πρόβλημα των ναρκωτικών στη χώρα μας: δημόσιοι διάλογοι στα παράθυρα των τηλεοράσεων, δραματικά ρεπορτάζ, ολοσέλιδα αφιερώματα στις εφημερίδες, εικόνες εξαθλίωσης ή εικόνες πόνου εξαρτημένων συνανθρώπων μας. Ο πολίτης φυσιολογικά τείνει να διαμορφώσει μια μόνο εικόνα για τον χρήστη ναρκωτικών: του εξαρτημένου, «άρρωστου», άνεργου, παραβατικού νέου ο οποίος κινείται στο περιθώριο.Ωστόσο, όλοι οι χρήστες δεν είναι ίδιοι. Κάθε εξαρτημένος από τα λεγόμενα «σκληρά ναρκωτικά» δεν έφτασε στο σημείο αυτό από τη μια μέρα στην άλλη ούτε κάνοντας 1-2 φορές χρήση. Ο καθένας τους έχει μια διαδρομή και μια ιστορία συχνά χρόνων μέσα σε αυτή την κατάσταση.
Γράφει ο Χρήστος Ζιούβας, Ψυχοθεραπευτής-Οικογενειακός θεραπευτής και σύμβουλος Τοξικοεξαρτήσεων, συνεργάτης του Εργαστηρίου Διερεύνησης Ανθρώπινων Σχέσεων. 
 

Τα στάδια της χρήσης

Η εμπλοκή με τα ναρκωτικά έχει βήματα (Muisiner 1994).

Στο στάδιο του πειραματισμού ο έφηβος ανακαλύπτει τη δυνατότητα που του / της  δίνουν τα ναρκωτικά να αλλάζει την διάθεση του/ της. Παρότι φοβάται και διστάζει, αρχίζει να πειραματίζεται με την χρήση και τα αποτελέσματά της.

Στο επόμενο στάδιο της κοινωνικής χρήσης ο έφηβος αρχίζει να αναζητά συνομηλίκους του/ της που κάνουν χρήση, και χαίρεται να μοιράζεται μαζί τους  κοινές  εμπειρίες γύρω από τις ουσίες.

Αρχίζει με άλλα λόγια να οργανώνει την ζωή του γύρω από τα ναρκωτικά.
Στο τρίτο στάδιο της λειτουργικής χρήσης η τάση αυτή εντείνεται σε τέτοιο βαθμό που  δεν μένει πια  χρόνος στον έφηβο να ασχοληθεί με τίποτε άλλο. Η σχέση με το σχολείο έχει αρχίσει να επιδεινώνεται ενώ αθλητικά και καλλιτεχνικά ενδιαφέροντα που τον ενθουσίαζαν τα εγκαταλείπει ή τα βαριέται.. Η ενασχόληση  με την χρήση  καταναλώνει τον περισσότερο χρόνο του/ της.
Στο τελευταίο στάδιο, αυτό της εξάρτησης, ο νέος νιώθει ότι πρέπει να έχει κάνει χρήση για να μπορέσει να λειτουργήσει. Το παράξενο είναι ότι σε αυτό το στάδιο, παρότι η ζωή του/ της  είναι χάλια, τα θεωρεί όλα αυτά πολύ φυσιολογικά! Πιστεύει ότι μόνο έτσι μπορεί να είναι η ζωή του/ της!
Η πορεία αυτή μέχρι το σημείο της εξάρτησης, παίρνει συνήθως τουλάχιστον 2-3 χρόνια. Όταν η εμπλοκή του ατόμου με την χρήση επιδεινώνεται, αυτό συνοδεύεται και με την επέκταση της χρήσης σε περισσότερες από μιας κατηγορίες ουσιών. Τις περισσότερες φορές τα εξαρτημένα άτομα είναι πολυχρήστες.

Κάποια ερευνητικά δεδομένα
Συνήθως οι έφηβοι ξεκινάνε την εισαγωγή τους στον κόσμο των παράνομων ουσιών με την χρήση εισπνεόμενων ναρκωτικών (π.χ. κόλλες, βενζίνη, διαλύτες, αεροζόλ κ.ά.) και κάνναβης.  Τα στοιχεία ωστόσο δείχνουν ότι έφηβοι που αργότερα προχώρησαν σε βαρύτερη και συχνότερη χρήση είχαν ξεκινήσει πολύ νωρίτερα από τον γενικό πληθυσμό της ηλικίας τους,  τόσο το κάπνισμα όσο και την κατανάλωση αλκοόλ.
Περιστατικά κατάχρησης αλκοόλ στην πρώιμη εφηβεία δεν θα πρέπει να υποτιμούνται ως επιβαρυντικοί προγνωστικοί παράγοντες για τη σχέση ενός νέου με τις ουσίες. Γενικότερα, οι έρευνες δείχνουν ότι όσο πιο μικρό δοκιμάζει ένα παιδί ψυχοτρόπες ουσίες (συμπεριλαμβανομένων των νόμιμων) τόσο πιθανότερο είναι να αντιμετωπίσει αργότερα στη ζωή του σοβαρά προβλήματα με την χρήση.
Μελέτες δείχνουν ότι, αντίθετα με αυτό που πολλοί πιστεύουν, η πλειοψηφία των εφήβων που κάνουν χρήση κάνναβης σε περιστασιακή βάση ή και συστηματικότερη είναι πολύ πιθανό να συνεχίζει να κάνει ίδια και η συχνότερη χρήση μετά από 1,5 χρόνο (Perkonigg et al. 1999). Με άλλα λόγια, η αντίληψη ότι ο πειραματισμός με την χρήση ουσιών είναι μια παροδική κατάσταση που θα περάσει με την εφηβεία, δυστυχώς διαψεύδεται από τα δεδομένα.  Έρευνες επίσης έχουν δείξει ότι η χρήση κάνναβης, που αποτελεί την πιο διαδεδομένη παράνομη ψυχοτρόπο ουσία, συχνά ενισχύει  την χρήση και άλλων παράνομων ουσιών (Fergusson et al. 2000).
Εύκολα μπορεί να συμπεράνει κανείς από τα παραπάνω,  την κρισιμότητα της έγκαιρης και κατάλληλης παρέμβασης στη διαδρομή που ακολουθεί ένας νέος στην εμπλοκή του με τον κόσμο των ναρκωτικών. Όσο πιο σοβαρή είναι η εμπλοκή με την χρήση τόσο πιο εντατική και μακροχρόνια παρέμβαση θα απαιτηθεί. Στο σημείο αυτό είναι σημαντικό να υπογραμμίσουμε την αναγκαιότητα μιας εμπεριστατωμένης εκτίμησης της κατάστασης του ατόμου ώστε να αξιολογηθεί το κατάλληλο επίπεδο φροντίδας που απαιτείται.
Σημάδια κινδύνου
Συνήθως οι γονείς αντιλαμβάνονται από κάποια έμμεσα σημάδια ότι κάτι δεν πάει καλά με το παιδί τους. Πολλές φορές όμως είτε παραβλέπουν αυτά τα σημάδια ή τα αποδίδουν στην «κρίση της εφηβείας». Αυτή η στάση πολλές φορές οδηγεί στο να χαθεί πολύτιμος χρόνος και η ευκαιρία μιας έγκαιρης καθοριστικής παρέμβασης. Σύμφωνα με όσα προαναφέραμε, ο πειραματισμός με τις ουσίες δεν αφήνει περιθώρια για εφησυχασμό ούτε όμως αντιμετωπίζεται με κινδυνολογίες. Στο σημείο αυτό η βοήθεια κάποιων εξειδικευμένων συμβούλων τοξικοεξάρτησης μπορεί να φανεί πολύ χρήσιμη. Δεν χρειάζεται ο γονιός να έχει ήδη διαπιστώσει ότι το παιδί του κάνει χρήση ναρκωτικών για να χτυπήσει την πόρτα του συμβούλου. Η έγκυρη και έγκαιρη ενημέρωση του για σχετικά θέματα μπορεί να προηγηθεί των διαπιστώσεων.

ΣΗΜΑΔΙΑ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΟΥ ΠΙΘΑΝΟΝ ΝΑ ΣΥΝΔΕΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΗ ΧΡΗΣΗ ΝΑΡΚΩΤΙΚΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΦΗΒΟ

Πρώτες ανησυχικές ενδείξεις

Σοβαρότερες ενδείξεις

Έλλειψη στόχων /γενικευμένη αδιαφορία για τη ζωή
Απώλεια ενδιαφέροντος για αγαπημένες ασχολίες (σπορ, χόμπυ)
Μεταβολές στη διάθεση
Επιθετική συμπεριφορά /Λεκτική-Σωματική βία
Ένταση
Πολλές και ανεξέλεγκτες ώρες εκτός σπιτιού
Σχολικές απουσίες, κοπάνες
Πολλά ψέματα
Ακραίες αλλαγές εμφάνισης
Έλλειψη καθαριότητας
Γενικευμένη αντιδραστικότητα
Κατά συρροή παραβιάσεις Κ.Ο.Κ.
Απομόνωση

ΠΡΟΣΟΧΗ:Η ύπαρξη κάποιων τέτοιων συμπεριφορών  ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ ότι ο έφηβος κάνει χρήση ουσιών

Κόκκινα μάτια (μη εξηγήσιμα αλλιώς)
Υπνηλία, κόπωση ή πολύ ενεργητικότητα

(μη εξηγήσιμα αλλιώς)

Σημαντικές  αυξομειώσεις στην όρεξη για τροφή (μη εξηγήσιμες αλλιώς).
Κλοπή χρημάτων /πραγμάτων
Περίεργα τηλέφωνα, αλλαγή παρεών, απόκρυψη φίλων
Περίεργες μυρωδιές στα ρούχα ή στο χώρο και αποσμητικά χώρου
Κολλύρια (μη εξηγήσιμα αλλιώς)
Αντικείμενα που προωθούν/ διαφημίζουν την χρήση: π.χ. μπλουζάκια, αφίσες κ.ά.
Καρτέλες από χάπια, σακουλάκια με υπολείμματα «καπνού», χάπια με απεικονίσεις, χαρτάκια για στρίψιμο τσιγάρων.

 Στην πρώτη στήλη, οι αλλαγές αυτές στην συμπεριφορά του έφηβου μπορούν να αποδοθούν μεμονωμένα σε συγκυριακούς παράγοντες ή στις αλλαγές της εφηβείας. Όταν ωστόσο πολλές από αυτές τις συμπεριφορές συντρέχουν με αυξανόμενη συχνότητα και με μια σταθερότητα στο χρόνο, τότε το λιγότερο που έχει να κάνει ένας γονιός είναι να το διερευνήσει περισσότερο και πιθανά να απευθυνθεί για ενημέρωση και συμβουλευτική σε εξειδικευμένους επαγγελματίες.
Πολλές φορές, και φυσιολογικά, οι οικογένειες αναρωτιόνται τι έφταιξε. Οι απαντήσεις σε αυτό το βασανιστικό ερώτημα μπορεί να είναι πολλαπλές και διαφορετικές για κάθε οικογένεια. Η εμμονή στην αναζήτηση εξηγήσεων μπορεί να οδηγήσει σε ένα αδιέξοδο και επώδυνο φαύλο κύκλο αλληλοκατηγοριών και το κρισιμότερο, στο χάσιμο πολύτιμου χρόνου. Ό,τι και να έφταιξε, το σίγουρο είναι ότι η οικογένεια μπορεί να βοηθήσει στην εξεύρεση λύσεων.  Γονείς που δεν κάνουν λάθη όπως και έφηβοι που δεν ρισκάρουν στην διαδικασία μεγαλώματος τους, δεν υπάρχουν. Το ζητούμενο είναι οι οικογένειες να βρίσκουν νέες δημιουργικές ισορροπίες που να εξυπηρετούν και να υποστηρίζουν τις ιδιαίτερες ανάγκες των μελών τους και να προάγουν το ασφαλές μεγάλωμα και αυτονόμηση των εφήβων.
Στην δεύτερη στήλη, συγκεντρώσαμε τις συμπεριφορές και ενδείξεις εκείνες που συνήθως συνδέονται πολύ πιο άμεσα με την χρήση ναρκωτικών.  Όταν εντοπιστούν κάποιες από αυτές, οι γονείς καλό θα ήταν να επιμείνουν στη διερεύνηση τους και να μην τις παραβλέψουν εύκολα.
Στο σημείο αυτό να διευκρινίσουμε μερικά πράγματα σχετικά με το τι είναι τα ναρκωτικά ώστε να γίνουν και περισσότερο κατανοητές κάποιες από τις ενδείξεις της δεύτερης στήλης.
Η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας ορίζει τα ναρκωτικά ως κάθε ουσία ή προϊόν που επηρεάζει τον τρόπο που οι άνθρωποι αισθάνονται, σκέφτονται, βλέπουν, γεύονται, μυρίζουν, ακούν ή συμπεριφέρονται. Γενικά, οι ψυχοτρόπες ουσίες χωρίζονται σε κατηγορίες ανάλογα με τις φαρμακολογικές τους επιδράσεις. Αυτές μπορεί να ποικίλλουν αρκετά. Υπάρχουν ουσίες που χαλαρώνουν και ηρεμούν τον χρήστη και πιθανόν του δημιουργούν υπνηλία ενώ άλλες τον διεγείρουν και του δημιουργούν την αίσθηση αυξημένης ενεργητικότητας ή να του προκαλούν ευερεθιστικότητα. Κάποιες ουσίες αλλοιώνουν τις αισθήσεις και μπορεί προκαλούν ψευδαισθήσεις ή παραισθήσεις στον έφηβο. Κάποιες  του μειώνουν και άλλες του αυξάνουν την διάθεση για φαγητό ή την δίψα. Τα συμπτώματα αυτά είναι διαφορετικά ανάλογα με την ουσία χρήσης και μπορούν να εμφανιστούν τόσο στη φάση που το άτομο βρίσκεται υπό την επήρεια όσο και κατά την περίοδο της αποστέρησης τους.
Tι πρέπει να κάνει ένας γονιός;

Το πρώτο που έχει να κάνει ένας γονιός είναι να διερευνήσει αν υπάρχουν κάποιες τέτοιες ανησυχητικές ενδείξεις και τι σημαίνουν. Καταρχήν, απαιτείται ο γονιός να παρατηρήσει την συμπεριφορά του παιδιού. Αυτό παρότι μοιάζει αυτονόητο, δεν είναι πάντα πολύ εύκολο και μπορεί να απαιτήσει συνειδητή προσπάθεια. Οι σύγχρονοι ρυθμοί ζωής αλλά και η φυσιολογική εμπλοκή των εφήβων με πολλαπλές δραστηριότητες εκτός σπιτιού (σχολείο, φροντιστήρια, προπονήσεις, έξοδοι) οδηγούν πολλές οικογένειες να συναντιούνται ελάχιστο χρόνο μέσα στην μέρα τους. Αν δεν βλέπεις το παιδί σου πώς θα ξέρεις αν τα πράγματα πάνε καλά ή συντρέχουν λόγοι ανησυχίας; Χρήσιμο είναι να αναρωτηθεί ένας γονιός πόσο καλά γνωρίζει πώς, πού και με ποιους περνάει το χρόνο του το παιδί του.
 Από την στιγμή που οι γονείς εντοπίζουν κάποιες συμπεριφορές που τους ανησυχούν,  μπορούν να  ρωτήσουν καταρχήν τα ίδια τα παιδιά τους και κατά δεύτερον, άλλους ανθρώπους στο περιβάλλον  τους που εμπιστεύονται σχετικά με το νόημα και την πραγματική διάσταση αυτών των αλλαγών. Ανοικτές και ευθείς ερωτήσεις προς τους έφηβους από μια θέση γνήσιου ενδιαφέροντος πολλές φορές ανοίγουν κανάλια επικοινωνίας μαζί τους και κτίζουν σχέσεις μεγαλύτερης εμπιστοσύνης μεταξύ παιδιών και γονιών. Η σχέση εμπιστοσύνης γονιού – εφήβου εμφανίζεται σταθερά σε όλες τις μελέτες ως ένας βασικός προστατευτικός παράγοντας σχετικά με τον κίνδυνο εμπλοκής με τα ναρκωτικά.
Κάποιες φορές ωστόσο οι γονείς στην προσπάθεια τους αυτή συναντάνε «τοίχο»  από την πλευρά των παιδιών τους.
Σε αυτή την περίπτωση ένας γονιός καταρχήν έχει να αναρωτηθεί για τον τρόπο που ρωτάει και να ξαναδοκιμάσει. Μήπως αντί να ρωτάτε ανακρίνεται το παιδί σας; Μήπως ο τρόπος που ρωτάτε κρύβει κριτική και δικές σας απαντήσεις τις οποίες θα θέλατε να ακούσετε; Το γεγονός ότι η επικοινωνία πολλές φορές μπορεί να φτάνει σε αδιέξοδο, δεν είναι λόγος για να σταματήσει. Κάθε άλλο, ασαφείς απαντήσεις, υπεκφυγές, ψέματα από την πλευρά του έφηβου απαιτούν επιμονή, ανοικτότητα και απαίτηση διευκρινήσεων από την πλευρά του γονιού.
Σε περίπτωση που συντρέχουν πολλοί και σοβαροί λόγοι ανησυχίας, και εφόσον τα παραπάνω βήματα δεν έχουν αμβλύνει τις ανησυχίες αυτές και οι ενδείξεις αυξάνονται, οι γονείς μπορεί να χρειαστεί να περάσουν σε πιο δραστικές κινήσεις.  Παραδείγματος χάρη, να ψάξουν το ιδιωτικό χώρο του έφηβου για σημάδια σαν αυτά που αναφέρονται στην δεύτερη στήλη του πίνακα. Η παραβίαση της ιδιωτικότητας ενός έφηβου είναι φυσιολογικό να προκαλέσει έντονες αντιδράσεις από μέρους του.  Για να αποφύγουν  κάτι τέτοιο, πολλοί γονείς προτιμούν κάποιες φορές να παραβλέψουν την σοβαρότητα κάποιων ενδείξεων. Δεν συγκρούονται με τα παιδιά τους με το σκεπτικό να μη χαλάσουν τη σχέση εμπιστοσύνης μαζί τους.  Δυστυχώς όμως όταν τα προηγούμενα 3 βήματα δεν έχουν επιφέρει ικανοποιητικές εξηγήσεις και είναι εμφανές ότι ο έφηβος κάτι κρύβει, η σχέση εμπιστοσύνης μάλλον έχει ήδη διαρρηχθεί.
Όταν ένας γονιός φτάσει στο σημείο να ψάχνει τα πράγματα ή το χώρο του παιδιού του, καλύτερο είναι να το κάνει φανερά. Να γνωστοποιήσει και να εξηγήσει στο παιδί για τον έλεγχο που ασκεί και τους λόγους που τον οδήγησαν στη τακτική αυτή. Στο σημείο αυτό οι γονείς μπορεί να χρειαστούν τη βοήθεια κάποιων εξειδικευμένων επαγγελματιών ώστε και να ελέγξουν αποτελεσματικά αλλά και για να καταφέρουν οι συγκρούσεις που πιθανότητα θα προκύψουν να  είναι εποικοδομητικές. Ο γονιός που φανερά ελέγχει το χώρο του παιδιού του σε αντίθεση με την μέχρι τότε τακτική του, δίνει ένα ισχυρό μήνυμα στον έφηβο: ότι ενδιαφέρεται, ότι είναι υποψιασμένος αλλά και αποφασισμένος να δράσει.  Αυτό το μήνυμα παρότι καταρχήν μπορεί να προκαλέσει οργισμένες αντιδράσεις, εν δυνάμει, δημιουργεί ασφάλεια στο παιδί.
Παρεχόμενες εξειδικευμένες υπηρεσίες
Ευτυχώς, στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια υπάρχει μια έμφαση στην ανάπτυξη προγραμμάτων που απευθύνονται σε οικογένειες με έφηβους που αντιμετωπίσουν προβλήματα με την χρήση ναρκωτικών. Τελευταία μάλιστα τέτοιες υπηρεσίες παρέχονται εκτός από την Αθήνα, και σε άλλες μεγάλες  πόλεις (Θεσσαλονίκη, Βόλος, Πάτρα – για πληροφορίες ΚΕ.Θ.Ε.Α. 210 9241993).
 Στην Αθήνα, λειτουργεί από το 1996 το Δίκτυο Έγκαιρης Παρέμβασης ΠΛΕΥΣΗ το οποίο εξειδικεύεται σε έφηβους που βρίσκονται στα αρχικά στάδια της εμπλοκής τους με τα ναρκωτικά. Η ΠΛΕΥΣΗ είναι ένα από τα προγράμματα του ΚΕ.Θ.Ε.Α.

Ο εθισμός στα μέντιουμ και τις ροζ γραμμές thumbnail

Ο εθισμός στα μέντιουμ και τις ροζ γραμμές

Έκπληκτοι έμειναν οι υπεύθυνοι του νοσοκομείου του Ρίου, έξω από την Πάτρα όταν έμαθαν ότι υπάλληλος καλούσε σε τηλεφωνικές γραμμές για μέντιουμ χρεώνοντας έτσι το νοσοκομείο με το υπέρογκο ποσό των 67.000 ευρώ την ώρα που στα ελληνικά νοσοκομεία δεν υπάρχουν καν τα βασικά υλικά για την κάλυψη των αναγκών των ασθενών και όλοι μιλούν για κατάρρευση του συστήματος υγείας.
Ο υπάλληλος ζητούσε να μάθει το μέλλον του και ο λογαριασμός όλο και φούσκωνε. Το περιστατικό αποκαλύφθηκε όταν ο διοικητής του νοσοκομείου
Απόστολος Λέτσιος, ζήτησε να ελέγξει τους τηλεφωνικούς λογαριασμούς των τελευταίων μηνών. Υπο κανονικές συνθήκες το νοσοκομείο δεν πλήρωνε πάνω από 10.000 ευρώ, έτσι, όταν ήρθε αντιμέτωπος με το αστρονομικό ποσό διέταξε κατεπείγουσα έρευνα.
Υπολογίστηκε ότι ο υπάλληλος είχε μιλήσει συνολικά γύρω στις τριακόσιες εξήντα ώρες σε διάστημα εξήντα ημερών! Μπορούμε να μιλήσουμε για ένα είδος εθισμού; Ίσως. Όπως τονίζει ο καθηγητής ψυχολογίας στην Άννα Δρούζα, οι τηλεφωνικές επικοινωνίες σε γραμμές μέντιουμ, ή σε ροζ γραμμές ή σε διαδικτυακούς συνδέσμους παροχής πορνογραφικού υλικού είναι συμπεριφορές που αναφέρονται και ως μορφές εξάρτησης.
Με αφορμή το πρόσφατο περιστατικό υπάρχει τι συμβαίνει στην περίπτωση του εθισμού στις ροζ γραμμές, στο σεξ στο διαδίκτυο, στη χαρτοπαιξία;
Δύο διαφορετικά πράγματα που προκαλούν αυτού του είδους την εξάρτηση. Το ένα είναι ότι όταν είμαστε σε δύσκολη κατάσταση, κάτι μας αγχώνει κάτι μας ζορίζει, δε βρίσκουμε λύση, θέλουμε να ξεφύγουμε. Το άτομο σκέφτεται: Πώς θα ξεφύγω; Ή θα πίνω, η θα πάρω ναρκωτικά, ή θα κολλήσω στο τζόγο ή στα τυχερά παιχνίδια, ή στο οτιδήποτε θα πάει το μυαλό μου μακριά από το πρόβλημα που με απασχολεί. Οπότε, στην ουσία έχουμε μια προσπάθεια να μπούμε σε μία φάση αποφυγής. Να μην πονάω, να μην ζορίζομαι, γιατί όσο παίζω το παιχνίδι ή είμαι στο διαδίκτυο είμαι ok, δεν σκέφτομαι. Και είναι ο τρόπος να σταματήσω να πονάω, να σκέφτομαι, να ξεφύγω από την πραγματικότητα. Το μέντιουμ και όλα τα υπόλοιπα είναι ότι όσο χάνω την εμπιστοσύνη μου και έχω μία αγωνία για το τι πρόκειται να μου φέρει το μέλλον, τόσο αρχίζω και ψάχνω να βρω βεβαιότητα. Είτε λέγεται μέντιουμ, είτε χαρτορίχτρα, είτε λέγεται “καφέ”, από όπου μπορεί κάποιος να μου δώσει στοιχεία για να έχω μία αισιοδοξία.
 Έχουν εθιστεί λοιπόν και δεν μπορούν να σταματήσουν.
 Σωστά. Και υπάρχει και μία αυξητική τάση σε αυτά τα περιστατικά. Απευθύνομαι σε  μέντιουμ, αστρολόγους… θέλω κάποιος να μου πει την αλήθεια ρε παιδί μου.
 Δέχονται αυτοί οι άνθρωποι την ψυχοθεραπεία;
Συνήθως την αρνούνται γιατί η ψυχοθεραπεία είναι ακριβή, γιατί στην ψυχοθεραπεία πρέπει να παραδεχτώ ότι έχω πρόβλημα και αυτό είναι το σημαντικότερο όσον αφορά την άρνησή τους. Συνήθως αρνούνται σκεπτόμενοι, «τι να κάνω στην ψυχοθεραπεία,  δεν έχω λεφτά, δεν έχω δουλειά, δεν έχω να πληρώσω».
Έχουν, όμως, λεφτά για να συντηρούν τον εθισμό;
Ναι και τα διαθέτουν εκεί για να ξεχάσουν το πρόβλημά τους. Η ψυχοθεραπεία τους το θυμίζει. Εκεί ξεχνιέται. Να τονίσουμε πώς σε αυτή τη φάση του εθισμού και της απόγνωσης υπάρχει και ο φόβος της ψυχοθεραπείας, το άτομο συνήθως σκέφτεται  ότι δεν θα τον βοηθήσει. Στην ουσία φοβάται να αντιμετωπίσει το πρόβλημα. Γιατί η ψυχοθεραπεία σημαίνει ότι θέλω να το αντιμετωπίσω, αν δεν θέλω να το αντιμετωπίσω, αν πιστεύω ότι δεν έχω λύση, θέλω μόνο να ξεχαστώ και τότε ο εθισμός μια χαρά μου ταιριάζει.

X

Αγαπητοί αναγνώστες,

Σας ενημερώνουμε ότι το boro.gr προσφέρει καθημερινά (Δευτέρα-Παρασκευή) δωρεάν ψυχολογική υποστήριξη με επαγγελματίες ψυχολόγους.

Κάντε κλίκ εδώ για να συνδεθείτε και να ενημερωθείτε για τις ώρες λειτουργίας.
X