Αρχική / Υγεία (page 801)

Τι ζητούν από τον πλαστικό χειρουργό οι γυναίκες;

Τι ζητούν από τον πλαστικό χειρουργό οι γυναίκες; thumbnail

Ο κύριος Απόστολος Γαϊτάνης, MD CCST, μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Πλαστικής Χειρουργικής και της Διεθνούς Ένωσης Πλαστικών Χειρουργών, μας μιλά για τις δημοφιλέστερες επεμβάσεις που ζητούν οι γυναίκες από τον ειδικό. Ποιες πλαστικές αισθητικές επεμβάσεις επιλέγουν συνήθως οι γυναίκες; Μια από τις πιο δημοφιλείς επεμβάσεις πλαστικής χειρουργικής αποτελεί η αυξητική στήθους που προσφέρει πιο μεγάλο, όμορφο και στητό στήθος. Τα οφέλη για μια γυναίκα μετά από την αυξητική στήθους είναι πολλά. Πέρα από το προφανές, ότι δηλαδή απολαμβάνουν αισθητικά καλύτερο αποτέλεσμα ως προς το μέγεθος και το σχήμα του στήθους τους, βγαίνουν κερδισμένες και σε ψυχολογικό επίπεδο. Αισθάνονται περισσότερη αυτοπεποίθηση και θηλυκότητα αλλά και ότι είναι πλέον «απελευθερωμένες» εφόσον η ύπαρξη πολύ μικρού στήθους λειτουργούσε καταπιεστικά για την ψυχολογία τους. Αναφορικά με τις επεμβάσεις στήθους η πιο συχνή επέμβαση είναι η αυξητική με ενθέματα σιλικόνης και ακολουθεί η ανόρθωση, με ή χωρίς ενθέματα σιλικόνης και τέλος η μειωτική στήθους. Η ανόρθωση στήθους έχει μεγάλη ζήτηση ειδικά μετά την εγκυμοσύνη, ενώ συνδυάζεται και με αυξητική. Επίσης, συχνά ζητείται από τις γυναίκες κοιλιοπλαστική για την απαλλαγή του περιττού βάρους του τοκετού και της χαλάρωσης που έχει εμφανιστεί. Για τις περιπτώσεις όπου υπάρχει μεγάλη χαλάρωση και περίσσεια δέρματος, η κοιλιοπλαστική συνδυάζεται και με λιποαναρρόφηση. Η λιποαναρρόφηση – λιπογλυπτική, βρίσκεται επίσης ψηλά στις προτιμήσεις των γυναικών –και στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν με την εμφάνισή τους. Οι επίμαχες περιοχές είναι η κοιλιά, η εξωτερική πλευρά των μηρών,  τα λεγόμενα «ψωμάκια», η εσωτερική επιφάνεια των μηρών και η εσωτερική πλευρά του γόνατος. Μια νέα πρωτοποριακή τεχνική λιποαναρρόφησης που εφαρμόζεται είναι η μέθοδος Bodytite, η οποία λειτουργεί με ραδιοσυχνότητες και χάρη στη θερμότητα που μεταφέρει στο σώμα, επιτυγχάνει παράλληλα με την απώλεια πόντων και σύσφιξη. Για το πρόσωπο δημοφιλέστερες θεραπείες αποτελούν τα ενέσιμα υλικά όπως είναι το Botox, το υαλουρονικό και το πολυγαλακτικό οξύ, τα οποία λειαίνουν της γραμμές έκφρασης, όπως είναι οι λεγόμενες «ρυτίδες του καπνιστή» ή «το πόδι της χήνας».

Διαβάστε Περισσότερα »

H ενδομητρίωση προκαλεί υπογονιμότητα;

H ενδομητρίωση προκαλεί υπογονιμότητα; thumbnail

O κύριος Αναστάσιος Γιαντζόγλου, μαιευτήρας - γυναικολόγος, εξηγεί τι είναι η ενδομητρίωση, ποιες γυναίκες απειλεί και πως αντιμετωπίζεται. Τι είναι η ενδομητρίωση; Όπως μαρτυρά το όνομά της, η ενδομητρίωση είναι μια νόσος που σχετίζεται με το ενδομήτριο. Το ενδομήτριο είναι ο ιστός που επενδύει, που «ντύνει» το εσωτερικό της κοιλότητας της μήτρας. Αυτός ο ιστός υπό φυσιολογικές συνθήκες αποβάλλεται, «πέφτει» κάθε μήνα με τη μορφή αιμορραγίας, δηλαδή με την έμμηνο ρύση. Στην περίπτωση της ενδομητρίωσης, όμως, ο ιστός αυτός που φυσιολογικά πρέπει να υπάρχει μόνο στο εσωτερικό της μήτρας, αναπτύσσεται κι εκτός αυτής. Πχ στην εξωτερική επιφάνειά της ή σε άλλα όργανα της πυέλου, όπως οι ωοθήκες, οι σάλπιγγες ή η ουροδόχος κύστη. Σε κάποιες περιπτώσεις ιστός ενδομητρίου έχει εντοπιστεί στο έντερο, στην ουροδόχο κύστη, σε ουλές έπειτα από χειρουργικές επεμβάσεις στην κοιλιακή χώρα, ενώ σπανιότατα έχει εντοπιστεί ακόμη και στους πνεύμονες. Πώς εμφανίζεται; Είναι μία νόσος που συχνά δεν έχει συμπτώματα. Η πιθανότητα εμφάνισης συμπτωμάτων είναι μεγαλύτερη στις γυναίκες ηλικίας 25 έως 40 χρόνων, χωρίς αυτό να είναι κανόνας. Οι ειδικοί έχουν καταλήξει σε ορισμένα συμπτώματα που εμφανίζονται στις περιπτώσεις που υπάρχει η διαταραχή της ενδομητρίωσης. Αυτά είναι τα εξής: -Δυσμηνόρροια, δηλαδή έντονος πόνος πριν από την περίοδο αλλά και κατά τη διάρκεια αυτής, πόνος που δεν μοιάζει σε ένταση και συχνότητα με τον …κλασικό πόνο της εμμήνου ρήσης και που δεν υποχωρεί με απλά παυσίπονα -Ανωμαλίες της περιόδου ή του κύκλου, όπως απώλεια αίματος κατά την περίοδο σε μεγάλες ποσότητες (μητρορραγίες όπως τις λένε οι ειδικοί ) ή αιμορραγίες κολπικές ανάμεσα στον κύκλο (μηνορραγίες) -Δυσπαρευνία, δηλαδή πόνος έντονος στην περιοχή της πυέλου κατά το σεξ ή και μετά από αυτό - Πόνος κατά την ούρηση ή την κένωση του εντέρου, ιδίως κατά τις ημέρες της περιόδου -Υπογονιμότητα. Δυστυχώς, σε περιπτώσεις  με ενδομητρίωση αντιμετωπίζονται πάντοτε πάντα προβλήματα  υπογονιμότητας στις γυναίκες. Μόνο που επειδή δεν εκδηλώνονται συνήθως συμπτώματα, η διάγνωσή της γίνεται όταν η γυναίκα μπαίνει στην επώδυνη διαδικασία της αναζήτησης απαντήσεων και εξηγήσεων στην αδυναμία της να συλλάβει και να μείνει έγκυος. Τι την προκαλεί; Θεωρείται μία πάθηση-αίνιγμα, δηλαδή πάθηση αγνώστου αιτιολογίας. Ενοχοποιείται η κληρονομικότητα. Επίσης, οι ειδικοί συσχετίζουν την εμφάνισή της με τις περιπτώσεις που καταγράφεται συχνή και «βαριά» έμμηνη ρύση. Πώς γίνεται η διάγνωση; Ο γυναικολόγος θα κρίνει με βάση το ιστορικό της ασθενούς και τη γυναικολογική εξέταση εάν πρέπει να γίνει και υπερηχογράφημα πυέλου ή κάτω κοιλίας. Ανάλογα με την έκταση του προβλήματος μπορεί να προχωρήσει και σε λαπαροσκοπικό έλεγχο του ενδομητρίου. Ωστόσο, επειδή η λαπαροσκόπηση απαιτεί γενική αναισθησία, πρέπει να γίνεται με φειδώ και προσοχή και μόνον όταν υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις. Υπάρχει επίσης μία αιματολογική εξέταση η οποία βοηθά στη διάγνωση της ενδομητρίωσης -πρόκειται για την εξέταση CA 125 . Τι επιπτώσεις έχει η ενδομητρίωση; Η νόσος συνδέεται με προβλήματα υπογονιμότητας. Το 20% των γυναικών, δηλαδή μία στις πέντε γυναίκες, που αντιμετωπίζει προβλήματα υπογονιμότητας πάσχει από ενδομητρίωση, ενώ την ίδια στιγμή η διαταραχή της ενδομητρίωσης καταγράφεται μόνο στο 5% των γόνιμων γυναικών. Από την άλλη πλευρά, αυτό δεν σημαίνει ότι οι γυναίκες με ενδομητρίωση δεν μπορούν να τεκνοποιήσουν. Πιθανόν να χρειαστούν περισσότερες προσπάθειες και περισσότερος χρόνος, αλλά τελικά θα το καταφέρουν. Θεραπεύεται; Η θεραπεία εξαρτάται από πολλούς παράγοντες όπως η ηλικία, η βαρύτητα των συμπτωμάτων, η σοβαρότητα της πάθησης. Το σημαντικό είναι πάντως ότι σήμερα η ενδομητρίωση αντιμετωπίζεται χειρουργικά  και όχι μόνο συντηρητικά όπως παλαιότερα  –το πρόβλημα μπορεί να επανεμφανιστεί βέβαια, αλλά αυτό δεν συμβαίνει σε όλες τις περιπτώσεις. Ακόμη κι αν συμβεί πάντως, δεν αποκλείεται και πάλι εκ νέου η αντιμετώπισή της.

Διαβάστε Περισσότερα »

Είναι κληρονομικό το έμφραγμα;

Είναι κληρονομικό το έμφραγμα; thumbnail

Ο κύριος Χριστόδουλος Στεφανάδης, καθηγητής Καρδιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, διευθυντής της Α' Καρδιολογικής Κλινικής Ιατρικής στο «Ιπποκράτειο», εξηγεί εάν υπάρχει κληρονομικότητα στην πιο απειλητική στεφανιαία νόσο, το έμφραγμα του μυοκαρδίου. Πώς εκδηλώνεται το έμφραγμα; Το οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου οφείλεται στην απόφραξη αρτηρίας της καρδιάς (στεφανιαία αρτηρία) από θρόμβο. Ο θρόμβος συνήθως δημιουργείται πάνω σε αθηρωματική πλάκα που έχει δημιουργηθεί στο τοίχωμα της αρτηρίας και προκαλεί μικρό ή μεγάλο στένωμα του αυλού. Οι αθηρωματικές πλάκες που «σπάνε» και δημιουργείται ο θρόμβος είναι ειδική κατηγορία αθηρωματικών πλακών, που ονομάζονται «επικίνδυνες». Και πώς δημιουργούνται οι αθηρωματικές πλάκες; Πολλές μελέτες τις τελευταίες δεκαετίες έχουν αναδείξει τους παράγοντες κινδύνου για τη δημιουργία αθηρωματικών πλακών: την υψηλή χοληστερόλη του αίματος, το κάπνισμα, τον σακχαρώδη διαβήτη, την αρτηριακή υπέρταση και την παχυσαρκία. Επίσης, η αθηρωμάτωση έχει συνδυαστεί και με άλλους παράγοντες, όπως το στρες, η κατάθλιψη, η κατανομή του σωματικού λίπους κ.ά. Ποιος είναι ο ρόλος της κληρονομικότητας; Είναι τεκμηριωμένο πλέον ότι υπάρχει κληρονομική προδιάθεση στην εκδήλωση εμφράγματος. Δεν είναι όμως γνωστό το γονίδιο ή τα γονίδια που άμεσα σχετίζονται με τη δημιουργία της αθηροσκλήρωσης και της στεφανιαίας νόσου κατ' επέκταση. Μελέτη που έγινε σε 906 ασθενείς με οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου και 1.015 ασθενείς με αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, με σκοπό να διερευνηθεί πόσο συνδέεται η ύπαρξη ιστορικού εμφράγματος ή εγκεφαλικού στους γονείς των ασθενών έδειξε ότι η ύπαρξη ενός γονέα με έμφραγμα αυξάνει τον κίνδυνο κατά περίπου 50% να παρουσιαστεί έμφραγμα στα παιδιά, ενώ η παρουσία εμφράγματος και στους δύο γονείς εξαπλασιάζει περίπου αυτόν τον κίνδυνο. Αντιθέτως, σε ασθενείς με εγκεφαλικό επεισόδιο δεν διαπιστώθηκε κάποια κληρονομική συσχέτιση. Επομένως, φαίνεται ότι μαζί με τους προδιαθεσικούς παράγοντες η κληρονομικότητα παίζει σημαντικό ρόλο για την εκδήλωση οξέος εμφράγματος του μυοκαρδίου. Αυτό σημαίνει ότι το έμφραγμα θα εκδηλωθεί ούτως ή άλλως; Όχι, οπωσδήποτε, εφόσον μπορούμε να παρέμβουμε στους παράγοντες κινδύνου. Αυτό σημαίνει ότι άτομα με κληρονομική προδιάθεση πρέπει να διατηρούν τα λιπίδια του αίματος σε πολύ χαμηλά επίπεδα, να διακόπτουν το κάπνισμα εφόσον είναι καπνιστές, να ρυθμίζουν κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο τον σακχαρώδη διαβήτη (εφόσον είναι διαβητικοί), να ελέγχουν την αρτηριακή υπέρταση (εφόσον υπάρχει) και το σωματικό βάρος. Με αυτές τις παρεμβάσεις η δυναμική του κληρονομικού παράγοντα θα περιοριστεί πάρα πολύ.

Διαβάστε Περισσότερα »

Πώς θα αντιμετωπίσω την ακράτεια ούρων;

Πώς θα αντιμετωπίσω την ακράτεια ούρων;  thumbnail

Ο κύριος Ιωάννης Ζούμπος, χειρουργός ουρολόγος, μας εξηγεί πότε και γιατί εμφανίζεται η ακράτεια ούρων αλλά και πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί. Πόσες γυναίκες αφορά το πρόβλημα της ακράτειας; Η ακούσια απώλεια ούρων εμφανίζεται κυρίως στις μεσήλικες γυναίκες. Εκτιμάται ότι μία στις πέντε γυναίκες άνω των 50 χρόνων «βρέχεται» χωρίς να το θέλει. Ωστόσο, μπορεί να παρουσιαστεί ακόμη και σε νέες γυναίκες. Πώς εκδηλώνεται η ακράτεια; Η συνηθέστερη μορφή ακράτειας είναι αυτή που προκαλείται μετά το βήχα, το γέλιο ή το φτέρνισμα. Ονομάζεται ακράτεια από προσπάθεια και αφορά τις 9 στις 10 περιπτώσεις ακράτειας. Σε σοβαρές περιπτώσεις, η απώλεια των ούρων μπορεί να παρουσιαστεί ακόμη και με ελάχιστη προσπάθεια, όπως π.χ. την ώρα που μια γυναίκα σηκώνεται. Αυτός ο τύπος ακράτειας (λέγεται ακράτεια από έπειξη) μπορεί να συνυπάρχει με την ακράτεια επιτακτικού τύπου, η οποία εκδηλώνεται με την ξαφνική και έντονη ανάγκη για ούρηση. Συνεχής απώλεια ούρων χωρίς καμία εγκράτεια λέγεται ολική ακράτεια και συνηθέστατα οφείλεται σε παθολογική επικοινωνία του κόλπου με το ουροποιητικό σύστημα (π.χ. κυστεοκολπικό συρίγγιο μετά από υστερεκτομή). Επίσης, η ακράτεια συνυπάρχει σε κάποιες περιπτώσεις νοσημάτων, σε παραμελημένο σακχαρώδη διαβήτη, πολλαπλή σκλήρυνση, που εκδηλώνεται ατονία της κύστης. Που οφείλεται η απώλεια ούρων; Γενικά η ακράτεια οφείλεται σε μυϊκή αδυναμία του ουροποιητικού συστήματος. Με απλά λόγια, ατονεί η λειτουργία των μυών της ουρήθρας, ενώ μπορεί να συνυπάρχει και χαλάρωση στις ίνες του κολλαγόνου και της ελαστίνης που τους περιβάλλουν. Επίσης, σε ανατομικό πρόβλημα της ουροδόχου κύστης ή της ουρήθρας. Η ακράτεια από έπειξη δεν είναι ακριβώς γνωστό που οφείλεται, με εξαίρεση τις περιπτώσεις εκείνες όπου υπάρχει νευρολογικό υπόστρωμα (αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια, πολλαπλή σκλήρυνση κ.α.). Πώς αντιμετωπίζεται; Τις περισσότερες φορές, η λήψη του ιστορικού της γυναίκας και η κλινική εξέταση από το γιατρό αρκούν για τη διάγνωση του είδους της ακράτειας. Ο γιατρός θα εκτιμήσει τη βαρύτητα της ακράτειας (ήπια, μέτρια) με βάση το μέγεθος της προσπάθειας που την προκαλεί (π.χ. μετά από ένα φτέρνισμα, στο βάδισμα). Εάν κριθεί ότι πρέπει να γίνει χειρουργική επέμβαση, τότε μόνον η γυναίκα υποβάλλεται σε επιπλέον ουροδυναμικό έλεγχο. Η ακράτεια των ούρων από προσπάθεια μπορεί σήμερα να αντιμετωπιστεί με επιτυχία. Εάν το πρόβλημα είναι σοβαρό και συνυπάρχει η ακράτεια από προσπάθεια με την επιτακτική ούρηση, μπορεί να συστηθεί φαρμακευτική αγωγή (συνήθως δίνονται αντισπασμωδικά φάρμακα). Όταν είναι ελαφρά ή ήπια συνήθως συστήνεται φυσιοθεραπεία, ώστε να δυναμώσει η περιοχή της πυέλου και αλλαγή των συνηθειών ούρησης. Οι κολπικές ταινίες αποτελούν μια διαδεδομένη τεχνική, που εφαρμόζεται με στόχο την ανόρθωση και την αποκατάσταση της θέσης της ουρήθρας. Είναι απλή επέμβαση και γίνεται με τοπική αναισθησία ή με επισκληρίδιο. Σε πιο περίπλοκες περιπτώσεις ή εκεί όπου οι ταινίες δε λύνουν το πρόβλημα μπορεί να επιλεγεί μια ανοικτή ή λαπαροσκοπική επέμβαση ανάρτησης της ουρήθρας ή του αυχένα της κύστης. Σε δύσκολες ή ανθεκτικές περιπτώσεις μπορεί επιλεκτικά να γίνει ενδοκυστική έγχυση αλλαντικής τοξίνης (Botox) με τοπική αναισθησία μόνο σε ειδικά πιστοποιημένα κέντρα θεραπείας.

Διαβάστε Περισσότερα »

Πώς θα βοηθήσω το παχύσαρκο παιδί μου;

Πώς θα βοηθήσω το παχύσαρκο παιδί μου;  thumbnail

Ο κ. Γιώργος Χρούσος, καθηγητής Παιδιατρικής του Πανεπιστημίου Αθηνών και διευθυντής της Α´ Παιδιατρικής Πανεπιστημιακής Κλινικής του νοσοκομείου Παίδων «Αγία Σοφία». Είναι πρόβλημα πλέον στην Ελλάδα η παιδική παχυσαρκία; Δυστυχώς, ναι, στην χώρα μας οι μετρήσεις δείχνουν ότι το 30- 40% των παιδιών σχολικής ηλικίας είναι παχύσαρκα. Αυτό πως εξηγείται; Η παχυσαρκία στα Eλληνόπουλα οφείλεται σε διάφορους παράγοντες. Πρώτον, στην αλλαγή της δίαιτας, καθώς έχουμε απομακρυνθεί από τη μεσογειακή και υγιεινή διατροφή. Δεύτερον, στην έλλειψη άσκησης καθώς τα παιδιά στα διαμερίσματα δεν έχουν τρόπο να ασκούνται, αντιθέτως βλέπουν πολλή τηλεόραση και κάθονται σε έναν καναπέ. Τρίτον, σε πολλά σπίτια οι μητέρες δεν μαγειρεύουν και αγοράζουν συχνά έτοιμα φαγητά τα οποία βεβαίως δεν είναι ποιοτικά κι υγιεινά. Πώς επηρεάζει η παχυσαρκία το παιδί; Πώς αισθάνεται; Περίπου 30% των παιδιών που είναι παχύσαρκα στην Ελλάδα έχουν καταθλιπτικά συμπτώματα. Αυτά τα παιδιά έχουν πολύ κακή αίσθηση για την εμφάνιση τους, για τον εαυτό τους, και αυτό είναι ένας φαύλος κύκλος, γιατί τα απομονώνει από τους φίλους τους και τους συμμαθητές αλλά και τους προκαλείται στρες. Το στρες όμως διεγείρει την όρεξη και τρώνε πιο πολύ και έτσι όλο συνεχίζεται ο φαύλος αυτός κύκλος που πρέπει να διακοπεί. Τι πρέπει να κάνουν οι γονείς; Οι γονείς πρέπει να παρεμβαίνουν από πολύ νωρίς, αμέσως μόλις δουν ότι το παιδί τους ξεφεύγει από τις ενδεδειγμένες καμπύλες. Ξέρετε, εάν παχύνει ένα παιδί είναι δύσκολο μετά να το χάσει. Θέλει μεγάλη προσπάθεια και από τους γονείς και από το παιδί. Και δεν είναι απλά ότι το παιδί συνηθίζει να τρώει πολύ, δεν είναι μόνο η συνήθεια, αλλά αλλάζει και η φυσιολογία του παιδιού. Και μετά μπορεί να τρώει λιγότερο από τα άλλα παιδιά αλλά να μην χάνει βάρος. Διαταράσσεται ο μεταβολισμός του παιδιού. Αυτό κάνει η παχυσαρκία, ελαττώνει τις καύσεις. Το αποτέλεσμα είναι τα παιδί να παιδεύεται, να μειώνει το φαγητό, να πεινά, να υποφέρει, αλλά να μην χάνει βάρος. Γι’ αυτό είναι πάρα πολύ βασικό να ξεκινήσει κανείς όσο πιο νωρίς γίνεται. Πού  μπορούν να απευθυνθούν οι γονείς; Μπορούν να ζητήσουν τη βοήθεια του παιδίατρου τους. Υπάρχει βεβαίως στο νοσοκομείο Παίδων «Αγία Σοφία» Ιατρείο Παιδικής Παχυσαρκίας. Κι αυτό που διαπιστώνουμε καθημερινά με την παρακολούθηση των παιδιών είναι ότι έχει αλλάξει ο μεταβολισμός τους, παραπέμπει πλέον  μόνο σε παχύσαρκους ενήλικες. Παραδείγματος χάριν βρίσκουμε αυξημένη πίεση, αυξημένη χοληστερίνη, αυξημένη γλυκόζη, βλέπουμε πια διαβήτη τύπου 2 στα παιδιά, ασθένειες που δεν εμφανίζονταν στα παιδιά πριν από δυο δεκαετίες.

Διαβάστε Περισσότερα »

Το "κότσι" των ποδιών αντιμετωπίζεται με λέιζερ; Τι παπούτσια να φοράω;

Το "κότσι" των ποδιών αντιμετωπίζεται με λέιζερ; Τι παπούτσια να φοράω; thumbnail

Ο κ. Μάνος Σταμάτης, χειρουργός ορθοπεδικός, επιμελητής Α’ της Ορθοπαιδικής Κλινικής του 401 Γ.Σ.Ν.Α, μας μιλά για το πιο συχνό ορθοπεδικό πρόβλημα που ταλαιπωρεί τις γυναίκες, το λεγόμενο «κότσι», αλλά και για την αντιμετώπισή του. Τι είναι η παραμόρφωση «κότσι»; Ο «βλαισός μέγας δάκτυλος», κοινώς το κότσι, είναι μία συχνή ανατομική ανωμαλία του μεγάλου δακτύλου των ποδιών. Πρόκειται ουσιαστικά για την κεφαλή του μεταταρσίου, που βρίσκεται δίπλα στο μεγάλο δάχτυλο και προβάλλει όταν παραμορφώνεται ο άξονας του δαχτύλου (δηλαδή από ευθύς γίνεται καμπύλος). Έτσι, το μεγάλο δάχτυλο αποκτά μια κλίση προς τα έξω, με αποτέλεσμα να τείνει να ακουμπήσει προς το δεύτερο δάχτυλο. Γιατί δημιουργείται; Η κληρονομικότητα παίζει σημαντικό ρόλο, αφού το μεγαλύτερο ποσοστό όσων έχουν κότσι δηλώνουν ότι είχε ένας από τους δύο γονείς τους. Ωστόσο, το πρόβλημα μπορούν να προκαλέσουν τα ακατάλληλα παπούτσια, πχ παπούτσια με στενή μύτη, με ψηλά τακούνια, που «σπρώχνουν» το πόδι προς τα εμπρός, με αποτέλεσμα να «στριμώχνονται» τα δάχτυλα στο μπροστινό μέρος του παπουτσιού. Το πρώτο και το πέμπτο δάχτυλο, που βρίσκονται στις άκρες, πιέζονται και επομένως το μπροστινό μέρος του ποδιού παίρνει μια σφηνοειδή μορφή. Όσοι πάσχουν από ρευματοειδή αρθρίτιδα αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο να παρουσιάσουν κότσι, αφού η νόσος μπορεί να προκαλέσει διαταραχές σε οποιαδήποτε άρθρωση. Η χειρουργική επέμβαση είναι μονόδρομος για την αντιμετώπισή του; Η χειρουργική επέμβαση αποκαθιστά τη φυσιολογική ανατομία και έχει μόνιμο αποτέλεσμα. Βασική προϋπόθεση είναι το χειρουργείο να πραγματοποιείται από εξειδικευμένους χειρουργούς ποδιού με πιστοποίηση από κάποιο διεθνή οργανισμό. Πρέπει να σημειωθεί ότι κάθε επέμβαση είναι εξατομικευμένη. Το είδος της επέμβασης εξαρτάται από το στάδιο εξέλιξης του προβλήματος. Είναι επώδυνη επέμβαση; Το επίπεδο του μετεγχειρητικού πόνου συσχετίζεται μόνο με την αναλγητική αγωγή που θα δοθεί από τον γιατρό στον ασθενή και δεν έχει να κάνει με την τεχνική. Σε κάθε χειρουργείο ποδιού, εκτός από το νευρικό block (μορφή περιοχικής αναισθησίας),  ο ασθενής λαμβάνει και την κατάλληλη αναλγησία ώστε να μην υπάρχει καθόλου πόνος. Μπορεί να αντιμετωπιστεί με laser; Η λεγόμενη τεχνική με laser ή διαδερμική οστεοτομία ήταν μια πρακτική που χρησιμοποιήθηκε πριν από μερικά χρόνια αλλά εγκαταλείφθηκε σε όλα τα μεγάλα εξειδικευμένα κέντρα του εξωτερικού λόγω του ιδιαίτερα χαμηλού ποσοστού επιτυχίας και των πολλών και ιδιαίτερα δυσεπίλυτων επιπλοκών. Δυστυχώς στην χώρα μας, κάποιοι γιατροί χωρίς εκπαίδευση στην χειρουργική του ποδιού εφαρμόζουν αυτήν την παρωχημένη τεχνική, ουσιαστικά προκαλώντας περισσότερα προβλήματα στους ασθενείς από εκείνα που υπόσχονται ότι θα λύσουν.

Διαβάστε Περισσότερα »

Είναι γρίπη ή κρυολόγημα;

Είναι γρίπη ή κρυολόγημα; thumbnail

Ο Αναστάσιος Σπαντιδέας, παθολόγος-κλινικός φαρμακολόγος, ,  διδάκτωρ Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών, εξηγεί πώς και γιατί πρέπει να ξεχωρίζουμε τη γρίπη από το κρυολόγημα ώστε ανάλογα να θωρακίζουμε και τον οργανισμό μας. Γιατί ο κόσμος μπερδεύει τη γρίπη και το κρυολόγημα; Το κοινό κρυολόγημα είναι η πιο συχνή μορφή λοίμωξης του αναπνευστικού συστήματος. Με τη γρίπη ευθύνονται για όλες  τις χειμερινές επιδημίες κρυολογημάτων. Συνήθως τα κρυολογήματα ο κόσμος τα αποκαλεί γρίπη,  χωρίς αυτό να απέχει πολύ από την πραγματικότητα αφού και οι δύο παθήσεις δημιουργούν παρόμοια συμπτωματολογία. Ωστόσο, είναι σημαντικό να γνωρίζουμε πλέον όλοι ότι από απόψεως αιτιολογίας είναι τελείως διαφορετικές οι δύο παθήσεις, καθώς άλλοι ιοί προκαλούν το κοινό κρυολόγημα και άλλοι τη γρίπη. Γρίπη και κρυολόγημα διαφέρουν επίσης και στη βαρύτητα των συμπτωμάτων αλλά και στην πρόγνωση. Η γρίπη μπορεί να αποβεί ακόμη και μοιραία, διότι συνεπάγεται βαριές επιπλοκές εάν δεν αντιμετωπιστεί σωστά Ποια συμπτώματα έχει το κρυολόγημα; Τα συμπτώματα του κοινού κρυολογήματος συνήθως δεν είναι βαριά αλλά είναι βασανιστικά για όσο διαρκεί το κρυολόγημα και αναγκάζουν σε απουσία από το σχολείο ή την εργασία. Εκδηλώνεται με καταρροή  και μπούκωμα της μύτης, «τρέξιμο» των ματιών, φτερνίσματα, ξερό  βήχα, πονόλαιμο, βραχνάδα, πυρετό, καθώς και ένα γενικό αίσθημα κακουχίας, ανορεξίας και αδυναμίας. Όχι σπάνια κυριαρχούν τα συμπτώματα από το γαστρεντερικό όπως έμετοι και διάρροια με πυρετό και λείπουν τα συμπτώματα από το αναπνευστικό. Συχνά υπάρχουν πόνοι σ’ όλο το σώμα και ιδιαίτερα στις αρθρώσεις ενώ τα παιδιά μπορεί να παραπονούνται για πόνους στα αυτιά. Πώς εκδηλώνεται η γρίπη; Τα συμπτώματα της γρίπης, αν και είναι κατά βάση τα ίδια με αυτά του κοινού κρυολογήματος, δηλ  καταρροή μύτης και ματιών,  φτερνίσματα, ξερός βήχας, πονόλαιμος, βραχνάδα, πυρετός,  είναι συνήθως πιο «βαριά»,  με τον πυρετό να εισβάλει απότομα και να πηγαίνει στα ύψη σε λίγες ώρες, επίσης  να συνοδεύεται από ρίγος και έντονο πονοκέφαλο καθώς  και από εντονότερους πόνους στους μυς και στις αρθρώσεις. Ακόμη,  το αίσθημα αδυναμίας και εξάντλησης είναι εντονότερο από αυτό του κοινού κρυολογήματος. Τα περισσότερα συμπτώματα διαρκούν περί τις 4 με 10 ημέρες, με αυτά του κοινού κρυολογήματος να υποχωρούν συντομότερα, ο βήχας όμως και το αίσθημα αδυναμίας μπορεί να επιμείνουν  για αρκετές ημέρες. Πώς μεταδίδονται; Γρίπη και κοινό κρυολόγημα μεταδίδονται με τον ίδιο τρόπο, δηλαδή με την εισπνοή σταγονιδίων που εκπέμπονται από τα «κρυολογημένα ή γριπιασμένα» άτομα με την ομιλία, τον βήχα ή το φτέρνισμα. Η μετάδοση επίσης μπορεί να γίνει με τα χέρια. Όσο πιο στενή είναι η επαφή υγιών ατόμων με τα πάσχοντα άτομα  τόσο πιο εύκολα γίνεται η μετάδοση. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίον ένα παιδί με κοινό κρυολόγημα ή γρίπη μπορεί να «κολλήσει»  σχεδόν όλα τα παιδιά μιας τάξης. Σε πόσες μέρες μπορεί να «κολλήσει»  κάποιος; Ο χρόνος επώασης, δηλαδή ο  χρόνος που μεσολαβεί από την είσοδο του ιού στον οργανισμό μέχρι την εκδήλωση των συμπτωμάτων τόσο της γρίπης όσο και του κοινού κρυολογήματος είναι 1-3 ημέρες. Ο ασθενής μπορεί να κολλήσει κάποιον άλλο  3 με 7 ημέρες μετά την εμφάνιση των δικών του συμπτωμάτων. Μπορούμε να προλάβουμε τη μετάδοσή τους; Το κοινό κρυολόγημα μπορεί να προληφθεί μόνο με την τήρηση κανόνων υγιεινής, πχ καθαρά χέρια, αποφυγή βήχα ή φτερνίσματος χωρίς χαρτομάντηλο εμπρός στο στόμα και τη μύτη, αποφυγή συγχρωτισμού. Εμβόλιο για το κοινό κρυολόγημα δεν υπάρχει και αυτό γιατί είναι δύσκολο να κατασκευασθεί λόγω του μεγάλου αριθμού των ιών που το προκαλούν (περισσότεροι από 200 ιοί προκαλούν τα κρυολογήματα). Αντίθετα για τη γρίπη υπάρχει εμβόλιο το οποίο όμως είναι αποτελεσματικό στο 75% των περιπτώσεων. Το εμβόλιο της γρίπης συνιστάται για υπερήλικες, άτομα που πάσχουν από πνευμονοπάθειες ή νεφροπάθειες, διαβητικά άτομα και άτομα που εργάζονται σε υγειονομικές υπηρεσίες. Πώς αντιμετωπίζονται; Τις περισσότερες φορές και η γρίπη και το κρυολόγημα περνούν χωρίς να χρειασθεί κάποια ιδιαίτερη αγωγή. Άλλες φορές απαιτείται κάποια ανακουφιστική θεραπεία για να αμβλύνουμε τα συμπτώματα, πχ  αντιβηχικά για το βήχα, αντιπυρετικά για τον πυρετό, αποσυμφορητικά της μύτης για το μπούκωμα και το τρέξιμο της μύτης, παυσίπονα για τον πονοκέφαλο και τους πόνους στις αρθρώσεις και τους μυς. Η ανάπαυση του άρρωστου  όσο διαρκούν τα συμπτώματα και ιδιαίτερα ο πυρετός, το ελαφρύ φαγητό και τα ζεστά πχ χαμομήλι, γάλα κα τις περισσότερες φορές αρκούν για να ανακουφισθεί το άτομο. Ειδικά σε ό,τι αφορά τα παιδιά αντενδείκνυται η χορήγηση ασπιρίνης ως αντιπυρετικού, αλλά συνιστάται η παρακεταμόλη. Για τη γρίπη υπάρχουν ειδικά αντί-ιικά φάρμακα τα οποία προϋποθέτουν την ιατρική συνταγή. Εκείνο που πρέπει να τονισθεί είναι το ότι δε χρειάζονται αντιβιοτικά για την αντιμετώπιση του κοινού κρυολογήματος ή της γρίπης.

Διαβάστε Περισσότερα »

Ποια φάρμακα μπορούν να μου προκαλέσουν αλλεργία;

Ποια φάρμακα μπορούν να μου προκαλέσουν αλλεργία;  thumbnail

Η κυρία Καλλιόπη Κόντου –Φίλη, αλλεργιολόγος, πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρίας Αλλεργιολογίας και Κλινικής Ανοσολογίας, εξηγεί σε ποιες περιπτώσεις τα φάρμακα συσχετίζονται με την εμφάνιση αλλεργιών και πως αυτό αντιμετωπίζεται. Τι είναι η φαρμακευτική αλλεργία; Είναι η αλλεργική αντίδραση του οργανισμού σε ένα φάρμακο ή στα συντηρητικά του. Κάποιες φορές η λήψη μιας φαρμακευτικής ουσίας μπορεί να πυροδοτήσει μια «παράδοξη»αντίδραση, προκαλώντας βλάβες που στην πλειοψηφία τους αποκαθίστανται. Δεν έχει διευκρινιστεί ακόμη τι ακριβώς τροποποιεί την αντίδραση του οργανισμού σε ένα φάρμακο. Παράγοντες  όπως το άγχος ή οι ορμονικές διαταραχές φαίνεται ότι συσχετίζονται με τη φαρμακευτική αλλεργία. Πώς εκδηλώνεται; Μια τυπική περίπτωση αλλεργικής αντίδρασης σε ένα φάρμακο ξεκινάει συνήθως (αλλά όχι πάντα) από το δέρμα με τη μορφή έντονης φαγούρας στις παλάμες, τα πέλματα, τα γεννητικά όργανα, τις μασχάλες ή και σε όλο το σώμα. Μπορεί να εμφανιστεί μερικές ώρες ή και μερικές μέρες μετά τη λήψη του φαρμάκου.  Συχνά αναφέρεται και αίσθηση καούρας στο δέρμα ή εσωτερικά. Οι αντιδράσεις αυτές μπορεί να εξελιχθούν και σε κνίδωση(δερματικό παροδικό κυκλικό κόκκινο ή ροζ εξάνθημα) ή να γίνουν πιο γενικευμένες με τη συμμετοχή και άλλων συστημάτων (αναπνευστικού, πεπτικού κ.ά.). Ποια φάρμακα προκαλούν συνήθως αλλεργίες; Kάθε φάρμακο είναι δυνατό να προκαλέσει αλλεργία. Ωστόσο, ορισμένες φαρμακευτικές ουσίες σχετίζονται με μεγαλύτερη συχνότητα αλλεργικών αντιδράσεων.Πρόκειται για τα δημοφιλή αντιβιοτικά, πενικιλίνες και κεφαλοσπορίνες. Επίσης, τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη, δηλαδή τα φάρμακα που χορηγούνται στις περιπτώσεις όπου υπάρχουν συμπτώματα πόνου και φλεγμονής και η ασπιρίνη. Είναι επικίνδυνες οι φαρμακευτικές αλλεργίες; Τα περιστατικά αλλεργικής αντίδρασης που μπορούν να απειλήσουν τη ζωή μας είναι πολύ λίγα. Σε αυτές τις λίγες περιπτώσεις μπορεί να προκληθεί αναφυλαξία ή αναφυλακτικό σοκ, με αιφνίδια πτώση της πίεσης ή έντονη δυσκολία στην αναπνοή,κατάσταση που μπορεί να αποβεί μοιραία εάν δεν αντιμετωπιστεί άμεσα. Τι πρέπει να κάνουμε σε αυτήν την περίπτωση; Σε περίπτωση αλλεργικής αντίδρασης πρέπει να αναζητήσουμε την πιο άμεσα προσβάσιμη ιατρική βοήθεια (νοσοκομείο κ.λπ.).Στο φαρμακείο θα προμηθευτούμε κορτιζόνη και ένα αντιισταμινικό, τα οποία όμως δεν μας προστατεύουν πάντα. Αυτό που πρέπει να τηρείται σε όλες τις περιπτώσεις λήψης φαρμάκων είναι η προσεκτική και με μέτρο λήψη τους και μόνο κατόπιν ιατρικής συνταγής.

Διαβάστε Περισσότερα »

Τι είναι η ψωρίαση; Είναι μεταδοτική;

Τι είναι η ψωρίαση; Είναι μεταδοτική;  thumbnail

Ο κύριος Δημήτρης Ρηγόπουλος, αναπληρωτής καθηγητής Δερματολογίας  του Πανεπιστημίου Αθηνών και πρόεδρος της Ελληνικής Δερματολογικής και Αφροδιοσολογικής Εταιρίας,  μας συστήνει την φλεγμονώδη δερματοπάθεια της ψωρίασης, μιας «παρεξηγημένης» ασθένειας που συγχέεται με τη μεταδοτική ψώρα. Τι είναι ψωρίαση; Η ψωρίαση είναι μια χρόνια, αυτοάνοση ασθένεια που επηρεάζει το δέρμα και τις αρθρώσεις. Η ψωρίαση είναι ίσως ένα από τα πιο γνωστά δερματολογικά νοσήματα, μετά τα εκζέματα και τις ακμές. Ωστόσο, πρέπει να επισημανθεί ότι δεν είναι μεταδοτική. Εκδηλώνεται με τη μορφή  ερυθηματωδών πλακών, οι οποίες καλύπτονται από αργυρόχρωμα λέπια. Η ψωρίαση εμφανίζεται συχνά στους αγκώνες και τα γόνατα, αλλά και οπουδήποτε ακόμα και στα γεννητικά όργανα. Τα νύχια των χεριών και των ποδιών πλήττεται συχνά και μπορεί να θεωρηθεί ως μεμονωμένο εύρημα. Η ψωρίαση μπορεί επίσης να προκαλέσει φλεγμονή των αρθρώσεων, η οποία είναι γνωστή ως ψωριασική αρθρίτιδα. Τι την προκαλεί; Η ψωρίαση είναι μια γενετικά καθορισμένη πάθηση, η οποία προκαλείται από μια ομάδα γονιδίων, και όχι από ένα και μοναδικό γονίδιο. Πυροδοτείται από περιβαλλοντικούς παράγοντες οι οποίοι μπορεί να είναι είτε εξωγενείς, όπως η αλλαγή εποχής ή η τριβή των ρούχων στο δέρμα, είτε ενδογενείς, όπως οι μολυσματικές ασθένειες, η συναισθηματική πίεση και ορισμένα είδη φαρμάκων. Σε ποια ηλικία εμφανίζεται; Μπορεί να εκδηλωθεί σε οποιαδήποτε ηλικία, ωστόσο τα πρώτα εξανθήματα είναι πιθανότερο να εμφανιστούν μεταξύ των ηλικιών των 20 και των 30 ετών. Ωστόσο, είναι χρόνιο νόσημα με διαδοχικές περιόδους ύφεσης και υποτροπής. Πώς επηρεάζει τη ζωή του ασθενούς; Παρά το γεγονός ότι η ψωρίαση σπάνια είναι απειλητική για τη ζωή του ασθενούς έχει σημαντικό αντίκτυπο στην ποιότητα ζωής του. Εφόσον πρόκειται για χρόνια ασθένεια που σχετίζεται με αντιαισθητική εμφάνιση, συχνά έχει ως αποτέλεσμα τη χαμηλή αυτοπεποίθηση, την υποβάθμιση της ποιότητας ζωής και με την πάροδο του χρόνου την κατάθλιψη. Τα άτομα που πάσχουν από ψωρίαση συχνά αντιμετωπίζουν δυσκολίες στις διαπροσωπικές τους σχέσεις, ιδιαίτερα στις περιπτώσεις όπου οι βλάβες είναι ορατές, πχ στις περιπτώσεις ψωρίασης του προσώπου, του τριχωτού της κεφαλής και των χεριών.  

Διαβάστε Περισσότερα »

Έχω κολικό του νεφρού, είναι επικίνδυνο;

Έχω κολικό του νεφρού, είναι επικίνδυνο;  thumbnail

O Ιωάννης Ζούμπος, χειρουργός ουρολόγος – ανδρολόγος, μας μιλάει για τον πιο δυνατό πόνο που βιώνουν κυρίως άνδρες αλλά και γυναίκες στη ζωή τους, έναν πόνο που είναι αντιστρόφως ανάλογος με το μέγεθος της αιτίας του, τις πέτρες στους νεφρούς. Τι είναι ο κολικός του νεφρού; Θεωρείται ο ισχυρότερος πόνος που μπορεί να βιώσει ο άνθρωπος ξεπερνώντας ακόμα και τις οδύνες του τοκετού. Με δεδομένο μάλιστα ότι εμφανίζεται κυρίως στον ανδρικό πληθυσμό, κατά μέσο όρο στο 10% των ανδρών, που δεν έχουν βιώσει τον πόνο του τοκετού, αντιλαμβάνεται κανείς τις διαστάσεις που προσλαμβάνει. Χαρακτηρίζεται από πόνο «σαν μαχαιριά» που ξεκινά από την περιοχή του νεφρού και συνήθως αντανακλά στο πλάγιο κοιλιακό τοίχωμα και στα εξωτερικά γεννητικά όργανα του ασθενούς. Ο πόνος έχει διακυμάνσεις και ο ασθενής δεν ανακουφίζεται σε αλλαγή θέσης του σώματος, όπως λέει ο λαός μας είναι «σαν το λύκο στο κλουβί». Μπορεί να συνυπάρχει αιματουρία, συχνουρία και τάση για έμετο ή έμετο. Τι τον προκαλεί; Η κυριότερη αιτία του κολικού είναι η λιθίαση του ουροποιητικού συστήματος. Παράγοντες που φαίνεται ότι προδιαθέτουν στη λιθίαση του ουροποιητικού είναι η υπερκατανάλωση γάλακτος και γαλακτοκομικών (τυριά, γιαούρτι), ζωικών λευκωμάτων (κυρίως κόκκινου κρέατος) και αλατιού σε συνδυασμό με την ανεπαρκή ενυδάτωση του οργανισμού. Τι είναι η λιθίαση; Πρόκειται για την εμφάνιση λίθων στο ουροποιητικό σύστημα. Οι λίθοι, κοινώς λεγόμενες πέτρες, εντοπίζονται κυρίως στους νεφρούς και το κυρίαρχο και προφανέστερο σύμπτωμά τους είναι ο κωλικός του νεφρού. Όταν συμβαίνει κολικός του νεφρού, η επίμαχη πέτρα στιγμιαία παρεμποδίζει πλήρως την κάθοδο των ούρων από το νεφρό προς το κατώτερο ουροποιητικό με αποτέλεσμα να διατείνεται η κάψα του νεφρού και να εκλύεται ισχυρός πόνος. Συνήθως οι μικρές πέτρες είναι πολύ κοφτερές και τραυματικές για το ουροποιητικό σύστημα  χωρίς όμως να είναι βλαπτικές απώτερα. Αντίθετα, μία μεγάλη πέτρα σπάνια προκαλεί κολικό αλλά είναι πιο επικίνδυνη για μόνιμη βλάβη στα νεφρά η αλλού. Οι πέτρες που δεν προκαλούν απόφραξη μπορεί να προκαλούν αίσθημα βύθιου πόνου ή βάρους των νεφρών. Επίσης, συσχετίζονται με υποτροπιάζουσες ουρολοιμώξεις. Είναι επικίνδυνος ο κολικός του νεφρού; Ο κολικός του νεφρού δεν είναι νόσος αλλά σύμπτωμα. Έτσι είναι απλώς ένας πόνος ο οποίος αν και συνήθως πολύ οξύς δεν αποτελεί  αυτός καθεαυτός επικίνδυνο συμβάν για τον ασθενή. Πρέπει όμως να οδηγήσει στον ειδικό για περαιτέρω διερεύνηση του προβλήματος η οποία θα  διαγνώσει την αιτία του κολικού. Για την άμεση ανακούφιση του ασθενή ο ειδικός θα χορηγήσει ισχυρά αναλγητικά και σπασμολυτικά. Ποιες είναι οι εξετάσεις για τον κολικό του νεφρού; Αν πρόκειται για τον πρώτο κολικό του ασθενούς, τότε οι μόνες εξετάσεις που είναι απαραίτητες είναι κλινική εξέταση από τον ουρολόγο, η απλή ακτινογραφία κοιλίας και μια γενική εξέταση ούρων. Αν οι κολικοί επαναλαμβάνονται, τότε τα πράγματα αλλάζουν και οι εξετάσεις που κάποιος πρέπει να κάνει είναι πολλές και μερικές φορές επεμβατικής φύσης. Μπορούμε να προλάβουμε την εμφάνισή του; Το βασικό μέτρο πρόληψης που πρέπει να ακολουθεί κάποιος είτε έχει εμφανίσει είτε όχι κωλικό νεφρού είναι να πίνει αρκετό νερό, ώστε στα ούρα που σχηματίζει να μπορούν οι ουσίες που περιέχονται να είναι διαλυμένες και να μην μπορούν να καθιζήσουν. Η άφθονη κατανάλωση νερού και γενικά υγρών όλες τις ώρες του 24ώρου, ώστε να μην μπορούν ποτέ να σχηματιστούν οι πέτρες, ό,τι κι αν περιέχουν τα ούρα είναι πολύ σημαντικό μέτρο.

Διαβάστε Περισσότερα »
X

Αγαπητοί αναγνώστες,

Σας ενημερώνουμε ότι το boro.gr προσφέρει καθημερινά (Δευτέρα-Παρασκευή) δωρεάν ψυχολογική υποστήριξη με επαγγελματίες ψυχολόγους.

Κάντε κλίκ εδώ για να συνδεθείτε και να ενημερωθείτε για τις ώρες λειτουργίας.
X