Αρχική / Υγεία (page 810)

Υγεία

Οι πιο συχνές παιδικές δερματικές παθήσεις; thumbnail

Οι πιο συχνές παιδικές δερματικές παθήσεις;

Το παιδικό δέρμα είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο στην εμφάνιση δερματικών παθήσεων. Ποιες όμως είναι οι ποιο συνηθισμένες παιδικές δερματικές παθήσεις;  Από ποια ηλικία εμφανίζονται; Πώς θα τις αναγνωρίσω και πότε πρέπει να ανησυχήσω; Τις απαντήσεις στα ερωτήματα σας  δίνει η δερματολόγος, Πηνελόπη Τυμπανίδη.

Θα πρέπει πρώτα απ’ όλα να διαχωρίσουμε τις δερματικές παθήσεις των νεογνών από εκείνες της πρώτης παιδικής ηλικίας. Οι πιο συνήθεις δερματικές παθήσεις των νεογνών διαχωρίζονται σε συγγενείς εκείνες δηλαδή που υπάρχουν κατά τη γέννηση και επίκτητες που το νεογνό αποκτά στην πορεία. 

.-Πώς θα τις ξεχωρίσετε;

Οι συγγενείς δερματοπάθειες των νεογνών μπορεί να είναι μελαχρωματικές παρουσιάζονται συνήθως ως καφέ κηλίδες ή κόκκινες και μωβ όταν αφορούν αγγειωματώδεις βλάβες, όπως τα αιμαγγειώματα.

-Είναι επικίνδυνες; 

Οι μελαχρωματικές συγγενείς βλάβες είναι καλοήθεις σχεδόν πάντα, και ακολουθούν την ανάπτυξη του παιδιού.

Οι αγγειωματώδεις συγγενείς βλάβες, έχουν διάφορες κλινικές μορφές. Μπορεί να είναι επίπεδες σαν μια ροζ-κόκκινη κηλίδα στο πρόσωπο η στον κορμό  λιγότερο συχνά στα άκρα  Τα επίπεδα συγγενή αιμαγγειώματα συνήθως αυτοπεριορίζονται τα πρώτα 2 χρονιά της ζωής οπότε το μονό που κάνουμε οι δερματολόγοι είναι να καθησυχάζουμε  τους γονείς.  Εάν τα αιμαγγειώματα δεν είναι επίπεδα τότε τα παρακολουθούμε και εάν χρειαστεί επεμβαίνουμε με θεραπείες laser μετά το 3ο έτος της ζωής  Εάν ένα νεογνό παρουσιάζει πολλαπλά αιμαγγειώματα χρήζει περαιτέρω εξετάσεων που θα αναλάβουν οι ειδικοί παιδίατροι.

– Οι πιο συνηθισμένες παιδικές δερματικές παθήσεις στην πρώτη παιδική ηλικία;

Η πιο συνήθης δερματοπάθεια αυτής της ηλικίας είναι η ατοπία ή αλλιώς το έκζεμα  Οι κλινικές εκδηλώσεις ποικίλουν από απλή ξηροδερμία έως και  εξανθήματα διάχυτα στον κορμό και στα άκρα  κυρίως πίσω από τα γόνατα και τους αγκωνές. Συνήθως υπάρχει οικογενειακό ιστορικό στην εμφάνιση αυτής της δερματοπάθειας.

Καλό είναι να συμβουλευτείτε τον δερματολόγο σε περίπτωση που το παιδί σας παρουσιάσει έστω και ήπιας μορφής ατοπικό έκζεμα  καθ’ ότι πρέπει να δοθούν οδηγίες για το πως εντάξουν στις καθημερινές συνήθειες την πρόληψη η αντιμετώπιση των εκάστοτε εξάρσεων.

Πολύ συνήθης ιογενής λοίμωξη κατά τη σχολική ηλικία αποτελεί η μολυσματική τέρμινθος (molluscum contagiosum). Οι αλλοιώσεις είναι πολλαπλές σαν «σπυράκια» στο χρώμα του δέρματος, και συνήθως αυτοπεριορίζονται μετά από μερικές εβδομάδες. Σε πολλές περιπτώσεις μπορεί όμως να κρατήσει για πολλούς μήνες και τότε επιβάλλεται η  εξέταση από ειδικό δερματολόγο.

Οι εξανθηματικές ιογενείς ασθένειες όπως η ανεμοβλογιά ή η ιλαρά  είναι αρκετά συνήθεις στη σχολική ηλικία. Προειδοποιητικά σημάδια όπως εξάνθημα με πυρετό και αίσθημα κακουχίας θα πρέπει να σας ανησυχήσουν και να συμβουλευτείτε άμεσα τον παιδίατρο ή τον δερματολόγο.

Πώς μπορώ να απαλλαγώ από το κότσι στα πόδια;   thumbnail

Πώς μπορώ να απαλλαγώ από το κότσι στα πόδια;

Το κότσι είναι ένα πρόβλημα που ταλαιπωρεί πολλές γυναίκες. Πέρα από την αντιαισθητική εικόνα που δημιουργεί, προκαλεί και μεγάλο πόνο. Ο κύριος Σταμάτης Μάνος, ορθοπεδικός , μας εξηγεί τι ακριβώς είναι ο βλαισός μεγάλος δάκτυλος, το κοινώς λεγόμενο κότσι, και πώς μπορούμε να το αντιμετωπίσουμε.

Τι είναι ο βλαισός μεγάλος δάκτυλος;

Ο βλαισός μεγάλος δάκτυλος (κότσι) αποτελεί την συχνότερη παραμόρφωση του ποδιού που ταλαιπωρεί μεγάλο μέρος του γυναικείου κυρίως πληθυσμού. Για να αντιληφθεί κάποιος την παθογένεια της παραμόρφωσης θα πρέπει να καταλάβει κάποια βασικά στοιχεία της φυσιολογικής ανατομίας του προσθίου τμήματος του ποδιού.

Στις εικόνες 1 και 2 (ακτινογραφία και φωτογραφία ενός φυσιολογικού ποδιού) οι γραμμές Α και Β αναπαριστούν τους επιμήκεις άξονες του 1ου και 2ουμεταταρσίου, αντίστοιχα. Η γωνία που σχηματίζουν οι γραμμές Α και Β, η οποία ονομάζεται διαμετατάρσιος, στο φυσιολογικό πόδι έχει ως ανώτατο όριο τις 9°.

Σε περίπτωση παραμόρφωσης βλαισού μεγάλου δακτύλου, η διαμετατάρσιος γωνία ΑΒ αυξάνει σε άλλοτε άλλο βαθμό. Στις εικόνες 3 και 4 (ακτινογραφία και φωτογραφία ενός ποδιού με παραμόρφωση βλαισού μέγα δακτύλου) είναι ευδιάκριτη η μεγάλη διαμετατάρσιος γωνία ΑΒ, στην συγκεκριμένη περίπτωση 18°, με αποτέλεσμα το μεγάλο δάκτυλο να αποκλίνει προς τα μικρότερα δάκτυλα. Αυτή η απόκλιση σε βλαισότητα (από όπου προέρχεται και η ονοματολογία της παραμόρφωσης) οδηγεί σε προοδευτικό υπεξάρθρημα την άρθρωση του μεγάλου δακτύλου, με αποτέλεσμα το έσω τμήμα της κεφαλής του μεταταρσίου να παραμένει ακάλυπτο το οποίο προβάλει σαν «κότσι» (μικρά βέλη στις εικόνες 3 και 4).

Ποιά είναι η θεραπεία;    

Σε αποτυχία συντηρητικής θεραπείας (τροποποίηση υπόδησης), η χειρουργική θεραπεία αποσκοπεί στην αποκατάσταση της φυσιολογικής ανατομίας, δηλαδή στην μείωση της διαμετατάρσιας γωνίας ΑΒ. Αυτό επιτυγχάνεται με κάποιας μορφής οστεοτομία του 1ου μεταταρσίου, ώστε να παρεκτοπιστεί η κεφαλή του 1ου μεταταρσίου προς τα μικρότερα δάκτυλα. Ο τύπος της οστεοτομίας που επιλέγεται καθορίζεται πρωταρχικά από το μέγεθος της γωνίας ΑΒ, αλλά και από την εκπαίδευση, την εμπειρία και εξοικείωση του χειρουργού με τις διάφορες τεχνικές.

Για διαμετατάρσιο γωνία ΑΒ μέχρι 13°, είναι επαρκής μια περιφερική οστεοτομία όπως φαίνεται στις εικόνες 5 και 6.

Για διαμετατάρσιο γωνία ΑΒ μεγαλύτερη των 13°, είναι απαραίτητες άλλου τύπου  οστεοτομίες ή και συνδυασμός όπως φαίνεται στις εικόνες 7 και 8, όπου μία  βαρύτατη παραμόρφωση με διαμετατάρσιο γωνία ΑΒ μεγέθους 23°, αποκαταστάθηκε σε φυσιολογικά επίπεδα.

Ακούγονται ότι τα χειρουργεία αυτά είναι επώδυνα ή ότι η παραμόρφωση υποτροπιάζει. Τι ισχύει;

Το επίπεδο του μετεγχειρητικού πόνου είναι συνάρτηση της μετεγχειρητικής αναλγητικής αγωγής και δεν έχει να κάνει με την τεχνική. Σε κάθε χειρουργείο ποδιού εκτός από το νευρικό block (μορφή περιοχικής αναισθησίας) ο ασθενής λαμβάνει και την κατάλληλη αναλγησία ώστε να μην υπάρχει καθόλου πόνος. Το εγχειρητικό αποτέλεσμα τέτοιων επεμβάσεων που αποκαθιστούν την φυσιολογική ανατομία είναι μόνιμο.  Βασική προϋπόθεση τα χειρουργεία αυτά να πραγματοποιούνται από εξειδικευμένους χειρουργούς ποδιού με πιστοποίηση από κάποιο διεθνή οργανισμό.

Τι είναι η διαδερμική χειρουργική ή  αλλιώς “τεχνική  laser”; Είναι αποτελεσματική; 

Πρόκειται για διαδερμικές οστεοτομίες οι οποίες πρακτικά εγκαταλείφθηκαν σε όλα τα μεγάλα εξειδικευμένα κέντρα του εξωτερικού, λόγω του ιδιαίτερα χαμηλού ποσοστού επιτυχίας και των πολλών και ιδιαίτερα δυσεπίλυτων επιπλοκών. Δυστυχώς στην χώρα μας, και υπό την ανοχή και αδιαφορία κυρίως του Ιατρικού Συλλόγου, μικρή μερίδα Ιατρών χωρίς εκπαίδευση στην χειρουργική του ποδιού δημιουργεί λανθασμένες εντυπώσεις και υψηλές προσδοκίες  σχετικά με τις “διαδερμικές” επεμβάσεις, οι οποίες δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και αντίκεινται σε κάθε έννοια ιατρικής δεοντολογίας. Επίσης, ακόμα και η χρήση του όρου “τεχνική Laser” δεν πρέπει να χρησιμοποιείται καθώς είναι πλήρως αναληθής και παραπειστικός, με σκοπό την εξαπάτηση του ασθενή.

 

Βοηθά η ομοιοπαθητική στις αϋπνίες; thumbnail

Βοηθά η ομοιοπαθητική στις αϋπνίες;

Ο ύπνος είναι απαραίτητος για την ανανέωση του οργανισμού σε όλα τα επίπεδα οι διαταραχές του ύπνου εκτός από κούραση στην καθημερινότητά μας μπορεί να είναι επικίνδυνες για την ψυχική υγεία μας και πρέπει να θεραπεύονται.

Από την επιστημονική ομάδα του ομοιοπαθητικού Κωνσταντίνου Τσιτινίδη.

 

–Τι μας συμβαίνει όταν έχουμε αϋπνίες; Τι ορίζεται ως αϋπνία;

Την αϋπνία δεν μπορούμε να την ορίσουμε χρονικά, αν και συνήθως λέγεται ότι πρέπει να κοιμόμαστε ένα 7ωρο, ο κάθε οργανισμός έχει τις δικές του ανάγκες ανάλογα με το πόσο επιβαρύνεται κατά τη διάρκεια της ημέρας, πόσο κουράζεται και τι ανάγκες έχει.  Η αϋπνία είναι η δυσκολία του πάσχοντος είτε να μπει στη φάση του ύπνου (αϋπνία επελεύσεως), είτε να διατηρήσει τον ύπνο του, δηλαδή να αφυπνίζεται (αϋπνία εγέρσεως) , είτε να κοιμάται κανονικά αλλά μετά να αισθάνεται πως δεν ξεκουράστηκε ικανοποιητικά. Εκτός της πρωτοπαθούς αϋπνίας που δεν συνυπάρχει με κάποια άλλη διαταραχή, την συναντούμε συχνά να συνοδεύει άλλα προβλήματα υγείας είτε ψυχικά (κατάθλιψη, αγχώδεις διαταραχές κλπ), είτε σωματικά (αρθρίτιδες και γενικότερα επώδυνες καταστάσεις κλπ). Όπως είναι αναμενόμενο, εμφανίζεται σε χρήση ψυχοδραστικών ουσιών όπως ο καφές και οι αμφεταμίνες.

-Πώς θα με βοηθήσει η ομοιοπαθητική να αντιμετωπίσω την αϋπνία;

Από την πλευρά της ομοιοπαθητικής, η αντιμετώπιση των αϋπνιών, όπως πάντα γίνεται με ολιστικό τρόπο, δηλαδή, δεν μας ενδιαφέρει μόνο πως να σταματήσουμε την αϋπνία, αλλά πως να αποκατασταθεί πλήρως η υγεία και η ισορροπημένη λειτουργία του οργανισμού στο σύνολο του. Έτσι, η λήψη του ιστορικού είναι λεπτομερής και αποσκοπεί, αφενός στην πλήρη εξακρίβωση και διευκρίνιση της υπαρχούσης παθολογίας στην δυναμική της αλλά και στην αιτιολογία της και αφετέρου στην σκιαγράφηση του ιδιοσυγκρασιακού υποστρώματος πάνω στο οποίο αναπτύχθηκε η παθολογία αυτή. Αυτή η διερεύνηση είναι απαραίτητη προκειμένου να ανευρεθεί και να χορηγηθεί το "όμοιο" φάρμακο που θα βοηθήσει τον οργανισμό να αποβάλει την παθολογία και να ξαναβρεί τον φυσικό ρυθμό λειτουργίας, δηλαδή να αποκαταστήσει την υγεία του.

-Πόσο αποτελεσματική είναι η ομοιοπαθητική για τις αϋπνίες; Σε ποιες άλλες ενοχλήσεις του ύπνου μπορεί να με βοηθήσει η ομοιοπαθητική;

Το ποσοστό θεραπείας του ύπνου είναι ιδιαίτερα υψηλό με την ομοιοπαθητική αλλά ακόμη πιο ενδιαφέρον και ικανοποιητικό είναι το γεγονός της εξάλειψης διαφόρων άλλων συμπτωμάτων που συμβαίνουν κατά τη διάρκεια του ύπνου. Τέτοια συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν κράμπες, ανησυχία ποδιών, σφίξιμο ή τρίξιμο δοντιών και ανήσυχο ύπνο. Ιδιαίτερη σημασία έχει η θεραπεία της νυχτερινής ενούρησης καθώς και η εξαφάνιση των εφιαλτών που ίσως υπήρχαν, γεγονός που αποδεικνύει την βαθειά ευεργετική επίδραση της ομοιοπαθητικής θεραπείας, όχι μόνο στο σωματικό, αλλά και στο ψυχικό επίπεδο.

-Πότε θα δω αποτελέσματα;

Η επίδραση της ομοιοπαθητικής θεραπείας μπορεί να μην δείξει άμεσα τα αποτελέσματα της, αφού δεν στοχεύει στην αντιμετώπιση του συμπτώματος αλλά στην ενίσχυση του οργανισμού ώστε μόνος του να μπορέσει να ξαναβρεί την υγιή λειτουργία του. Έτσι, καθώς ο οργανισμός ενδυναμώνεται, αρχίζει να "τακτοποιεί" εκκρεμότητες που έχει, αρχίζοντας πάντα από τις πιο σημαντικές ιεραρχικά γι' αυτόν και προχωρώντας προς τις πιο "επιφανειακές". Στην διαδικασία αυτή είναι ορισμένες φορές πιθανό να αργήσει κάπως το αποτέλεσμα να φανεί, αφού προηγείται η "τακτοποίηση" κάποιων αφανών ή λιγότερο εμφανών προβλημάτων. Σίγουρα όμως η επιμονή και η υπομονή του ασθενούς και του γιατρού θα ανταμειφθούν σε λίγο χρόνο με μια πλήρη και κυρίως με μια μόνιμη και ουσιαστική θεραπεία. 

Ιδρώνω πολύ τι πρέπει να κάνω;  thumbnail

Ιδρώνω πολύ τι πρέπει να κάνω;

Δεν υπάρχει τίποτα πιο ενοχλητικό από τον… ιδρώτα. Η υπερβολική έκκρισή του δεν είναι μόνο άσχημη για την αισθητική μας αλλά προκαλεί και έντονη δυσοσμία, ιδιαίτερα όταν μιλάμε για την περιοχή της μασχάλης. 

Ο κύριος  Δημήτρης Ρηγόπουλος, Καθηγητής Δερματολογίας- Αφροδισιολογίας, μας εξηγεί πώς μπορούμε να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα της υπερβολικής εφίδρωσης. 

-Γιατί ιδρώνουμε τόσο πολύ στις μασχάλες; Ο ιδρώτας συνδέεται με κάποια ασθένεια; 

Πρόκειται για την πρωτοπαθή εστιακή υπεριδρωσία. Έτσι καλείται η υπερβολική παραγωγή ιδρώτα σε κάποιες περιοχές του σώματος και η οποία δεν συνδέεται με υποκείμενες ασθένειες. Η ποσότητα του ιδρώτα δεν είναι εύκολο να προσδιορισθεί μιλάμε για πρόβλημα όταν η ποσότητα αυτή δημιουργεί πρόβλημα στην καθημερινότητα μας.

-Ποιους αφορά η έντονη παραγωγή ιδρώτα; 

Η εστιακή υπεριδρωσία αφορά το 3-5% του πληθυσμού και εντοπίζεται στις μασχάλες (51%), πέλματα (30%), παλάμες (25%) και σε μικρότερο ποσοστό (10%) στο πρόσωπο. Συνήθως αφορά νεαρές ηλικίες και τα περισσότερα άτομα έχουν άλλα άτομα στην οικογένεια τους με το ίδιο πρόβλημα, ενώ φαίνεται ότι η ένταση του προβλήματος μειώνεται μετά το 55-60 έτος της ηλικίας.

-Πού οφείλεται;

Η αιτιολογία είναι άγνωστη, αλλά μάλλον πρόκειται για υπεδραστηριότητα του οργανισμού που νευρώνει, κινητοποιεί τους ιδρωτοποιούς αδένες και μάλιστα τους εκκρινείς. Και φυσικά δεν είναι μόνο η ζέστη  Η υπερέκκριση του ιδρώτα αυξάνει ιδιαίτερα  σε καταστάσεις stress.

-Πώς μπορώ να το αντιμετωπίσω;

Οι θεραπείες που προσφέρονται διακρίνονται σε τοπικές, συστηματικές και χειρουργικές. Οι τοπικές θεραπείες περιλαμβάνουν τα  άλατα αλουμινίου τα οποία αποφράσσουν τους ιδρωτοποιούς αδένες και έτσι έχουμε, παροδική βέβαια, αναστολή του προβλήματος. Στις συστηματικές θεραπείες συγκαταλέγονται τα  αντιχολινεργικά φάρμακα που «μπλοκάρουν» την οδό του νευρολογικού σήματος, καθώς και οι ενέσεις με βοτουλινική τοξίνη(Botox-Dysport). Οι χειρουργικές θεραπείες αφορούν κυρίως βαριές καταστάσεις, οι οποίες δεν έχουν ανταποκριθεί στις προηγούμενες θεραπευτικές επιλογές. Για τις τοπικές θεραπείες πρέπει να απευθυνθείτε στον δερματολόγο σας. Τις χειρουργικές παρεμβάσεις όμως τις αναλαμβάνουν οι θωρακοχειρούργοι.

Πώς θα αντιμετωπίσω την σπαστική κολίτιδα; thumbnail

Πώς θα αντιμετωπίσω την σπαστική κολίτιδα;

Η αναγνώστριά μας, Ελένη ζήτησε τη συμβουλή των ειδικών μας για ένα θέμα που την ταλαιπωρεί εδώ και καιρό:

«Είμαι 53 ετών και πριν ένα χρόνο έκανα εγχείρηση χολής λαπαροσκοπικά. Μετά από 6 μήνες άρχισε να με ενοχλεί το έντερο. Πήγα στο γιατρό, κάναμε εξετάσεις, γαστροσκόπηση, υπέρηχο και ήταν όλα καθαρά. Η διάγνωση ήταν σπαστική κολίτιδα. Μου σύστησε διατροφή και μου έδωσε και σπασμολυτικά .Το βάρος μου είναι 63κιλά με ύψος 1,69. Δεν έγινε τίποτα και συνεχίζω να ταλαιπωρούμαι πότε με κολικούς, πότε με στομαχόπονους. Ξέχασα να αναφέρω ότι έχω και άγχος! Αγχώνομαι με την παραμικρή λεπτομέρεια. Ευχαριστώ πολύ, Ελένη».

Απευθυνθήκαμε στον γαστρεντερολόγο κύριο Στέργιο Δελακίδη και στον ομοιοπαθητικό, κύριο Κωνσταντίνο Τσιτινίδη οι οποίοι έδωσαν τις δικές τους συμβουλές.

 

Στέργιος Δελακίδης

 «Το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου ή σπαστική κολίτιδα όπως επίσης λέγεται, είναι η πιο συχνή διαταραχή που προσβάλλει το έντερο.

Πέρα από τη φαρμακευτική θεραπεία για την αντιμετώπιση της είναι απαραίτητες μικρές διαιτητικές απαγορεύσεις. Πιο συγκεκριμένα, απαιτείται περιορισμός από τη διατροφή των εξής τροφών: όσπρια, χόρτα, πράσινες σαλάτες, ξηροί καρποί, πικάντικα φαγητά, κρεμμύδια, καφές, γάλα, αναψυκτικά με ανθρακικό και  υποκατάστατα ζάχαρης (σορβιτόλη, φρουκτόζη).

Γενικότερα, θα πρέπει να έχετε υπόψη πως η τακτική άσκηση βοηθά στην αντιμετώπιση  της κατάστασης, ενώ θα πρέπει να προγραμματίσετε καθημερινά κάποιο διάστημα της ημέρας για ξεκούραση και χαλάρωση».

Κωνσταντίνος Τσιτινίδης

«Το σύνδρομο του ευερεθίστου εντέρου τίθεται ως διάγνωση με τη μέθοδο του αποκλεισμού. Αυτό πρακτικά σημαίνει πως ο ασθενής ελέγχεται διεξοδικά για την εντόπιση τυχόν παθολογικής οντότητας που να δικαιολογεί τα συμπτώματά του.

Όταν τελικά δεν εντοπίζεται η αιτία, ο ιατρός καταλήγει διαγνωστικά στην σπαστική κολίτιδα που πυροδοτείται εντόνως από τον παράγοντα stress και για αυτό αναφέρεται συχνά η ύπαρξή της σε αγχωτικά άτομα.

Θα ήταν ιδιαίτερα βοηθητική η συμβολή μιας ολιστικής θεραπευτικής επιστημονικής προσέγγισης, όπως αυτής της ομοιοπαθητικής.

Στόχος αυτής, είναι η ενδυνάμωση του ανοσοποιητικού συστήματος σε τέτοιο βαθμό, ώστε αυτός να αντιμετωπίσει επιτυχώς τις όποιες διαταραχές του. Χρήσιμη βεβαίως είναι η ταυτόχρονη τήρηση του σωστού διατολογίου, με αποφυγή ωμών λαχανικών και φρούτων, ιδιαίτερα των πολύσπορων,  λιπαρών φαγητών, αποφυγή γάλακτος, τα οσπρίων,  αλκοόλ και  μπαχαρικών. Πρέπει να δίδετε έμφαση σε άπαχα κρέατα και βραστά λαχανικά.

Πρέπει επίσης, να επισημανθεί η κεντρική ιδέα της ομοιοπαθητικής, κατά την οποία δεν υπάρχουν ασθένειες, αλλά ασθενείς. Η θεραπεία εξατομικεύεται για κάθε πάσχοντα και σκοπός της είναι η ίαση του ατόμου κι όχι της νόσου. Αυτό επιτυγχάνεται με την επιλογή ενός φαρμάκου που να ανταποκρίνεται σε όλα τα επιμέρους συμπτώματα του ασθενή κι όχι μόνο σε αυτά της πάθησης».

Ποιες παθήσεις θεραπεύει η ρεφλεξολογία;  thumbnail

Ποιες παθήσεις θεραπεύει η ρεφλεξολογία;

Η ρεφλεξολόγος Έφη Σαρανταένα μας εξηγεί σε ποιες παθήσεις μπορεί να είναι ευεργετική η ρεφλεξολογία. 

Τα πόδια μας είναι το θεμέλιο του σώματος μας, είναι το μέσο που συνδεόμαστε με τη γη.  Δεν είναι τυχαίο ότι το περπάτημα πάνω σε πέτρες και χώμα ήταν ένας φυσικός και παράλληλα ασυνείδητος  τρόπος θεραπείας. Μιλάμε για μια ήπια και χωρίς φάρμακα επίδραση στο νευρικό σύστημα που έχει στόχο τη βελτίωση της ψυχικής και σωματικής υγείας του ανθρώπου. Βασίζεται στο γεγονός ότι το ανθρώπινο σώμα αντανακλάται στα πέλματα , στις παλάμες , τα αυτιά. Έχουμε δηλαδή στο πέλμα μια μικρογραφία του ανθρώπινου σώματος . Διεγείροντας συστηματικά αυτά τα σημεία με ειδικές πιέσεις και χειρισμούς, προκαλείται έντονο αντανακλαστικό ερέθισμα σε αντίστοιχο όργανο, αδένα ή περιοχή του σώματος. 

Η Ρεφλεξολογία δεν είναι ιατρική θεραπεία. Η ρεφλεξολογία δεν κάνει διάγνωση, δε χορηγεί φάρμακα και μπορεί να συνδυαστεί ως συμπληρωματική μέθοδος με οποιαδήποτε παραδοσιακή ή μη μέθοδο θεραπείας.

Πού μπορεί να με βοηθήσει η ρεφλεξολογία; 

Η φιλοσοφία της ρεφλεξολογίας στηρίζεται στο ότι κάθε κύτταρο  μας είναι ένας σημαντικός διαβιβαστής πληροφοριών. Μέσα από το άγγιγμα,  με τις πιέσεις ενεργοποιούμε το σώμα ,το ξεμπλοκάρουμε.  Πέρα από το γεγονός ότι ωφελεί στην ανακούφιση του πόνου, βοηθά στην υποχώρηση συμπτωμάτων και στη διόρθωση δυσλειτουργιών. Λειτουργεί προληπτικά αφού συμβάλλει στη χαλάρωση και την ενίσχυση του ανοσοποιητικού.  Βοηθά επίσης  στην καλύτερη κυκλοφορία του αίματος, καλύτερη αποτοξίνωση, καλύτερη ποιότητα ύπνου , ανακούφιση από το άγχος,stress, εξισορρόπηση ορμονικού, επιφέρει ευχαρίστηση και απελευθερώνει ενδορφίνες.

Σε ποιες παθήσεις εφαρμόζεται;

-Ορμονικά θέματα, όπως αυτά της  περιόδου, η εμμηνόπαυση και γενικότερα τα γυναικολογικά προβλήματα.

-Πονοκέφαλοι – ημικρανίες

-Αλλεργίες

-Μυο-σκελετικά ,αυχενικό, οσφυαλγία, ισχιαλγία, αρθρίτιδες, τενοντίτιδες, προβλήματα ώμων

-Πεπτικά ( έλκος, δυσκοιλιότητα, τυμπανισμός, κολίτιδες

-Κυκλοφορικά (όχι  φλεβίτιδα έντονη ή θρόμβωση)

-Άγχος αυπνίες  και σε πολλά άλλα. Σε διάφορες ασθένειες , καρκίνος,  Σ.Κ.Π. μπορεί να λειτουργήσει εξισορροπιστικά  ώστε ο ασθενής να μπορεί να αντιμετωπίσει καλύτερα την ασθένεια.

Έχει  παρενέργειες η ρεφλεξολογία;

Δεν υπάρχει η έννοια της παρενέργειας. Πρόκειται  για ασφαλή αγωγή, με την προυπόθεση ότι ασκείται από επαγγελματία ρεφλεξολόγο.

Πώς θα προστατευτώ από τον καρκίνο του πνεύμονα;  thumbnail

Πώς θα προστατευτώ από τον καρκίνο του πνεύμονα;

Ο κύριος Κωνσταντίνος Συρίγος, αναπληρωτής Καθηγητής Παθολογίας Ογκολογίας της Ιατρικής Σχολής  Πανεπιστημίου Αθηνών, διευθυντής της Ογκολογικής Κλινικής του νοσοκομείου «ΣΩΤΗΡΙΑ», εξηγεί με ποιους τρόπους μπορούμε να θωρακίσουμε τον οργανισμό μας, και ιδίως τους πνεύμονες, ώστε να αποτρέψουμε την εμφάνιση καρκίνου του πνεύμονα.

 

Τι μπορώ να κάνω για να μειώσω τις πιθανότητες εμφάνισης καρκίνου του πνεύμονα;

Για να μειώσετε τις πιθανότητες εμφάνισης καρκίνου του πνεύμονα πρέπει να εξαλείψετε όσο το δυνατό περισσότερους παράγοντες κινδύνου της νόσου. Σίγουρα, δεν μπορείτε να αλλάξετε το γενετικό σας υλικό, μπορείτε όμως να κάνετε τα ακόλουθα:

* Να διακόψετε το κάπνισμα ή ακόμη καλύτερα να μην το αρχίσετε ποτέ.

* Να μην υποβάλλετε τον εαυτό σας σε παθητικό κάπνισμα.

* Να μην εκτίθεστε σε μολυσμένα περιβάλλοντα (αυξημένη ατμοσφαιρική ρύπανση).

* Να μην εκτίθεστε σε περιβάλλοντα με αυξημένες εκπομπές ραδονίου ή άλλων ραδιενεργών σωματιδίων.

* Να μην εκτίθεστε σε ίνες άσβεστου, δηλαδή σε αμίαντο (βρίσκονται κυρίως σε επαγγελματικούς χώρους όπως τα ορυχεία, τα μηχανοστάσια των πλοίων και αλλού)

Εάν διακόψω το κάπνισμα εξαφανίζεται η πιθανότητα να εμφανίσω καρκίνο του πνεύμονα;

Με τη διακοπή του καπνίσματος δεν εξαλείφεται η πιθανότητα της εμφάνισης  καρκίνου του πνεύμονα, μειώνεται όμως σημαντικά. Δεν εξαλείφεται, γιατί δεν είναι ο μόνος αιτιολογικός παράγοντας, αλλά και γιατί πρέπει να περάσουν πολλά χρόνια για να ισοβαθμιστεί ο κίνδυνος ενός πρώην καπνιστή με αυτόν ενός ανθρώπου που δεν κάπνισε ποτέ. Ο κίνδυνος εμφάνισης καρκίνου του πνεύμονα υποδιπλασιάζεται μετά από τα πρώτα δέκα χρόνια διακοπής.

Η υγιεινή διατροφή μειώνει τις πιθανότητες εμφάνισης καρκίνου του πνεύμονα;

Διάφορες μελέτες δείχνουν ότι η συστηματική κατανάλωση φρούτων και λαχανικών ίσως μειώνει την πιθανότητα εμφάνισης καρκίνου του πνεύμονα. Το ίδιο αποτέλεσμα φαίνεται να έχουν δίαιτες πλούσιες σε βιταμίνη Α και βιταμίνη C. Η κατανάλωση πράσινου τσαγιού, επίσης, φαίνεται να αποτελεί προληπτικό παράγοντα. Αντίθετα, η κατανάλωση αλκοολούχων ποτών αυξάνει τις πιθανότητες εμφάνισης καρκίνου του πνεύμονα.

Η σωματική άσκηση μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του πνεύμονα;

Από τις μελέτες που έχουν γίνει φαίνεται η σωματική άσκηση να μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του πνεύμονα.

Υπάρχει κάποιο φάρμακο που μπορώ να λαμβάνω καθημερινά ή περιοδικά για να μειώσω τις πιθανότητες εμφάνισης καρκίνου του πνεύμονα;

Για άλλα είδη καρκίνου έχουν χρησιμοποιηθεί διάφορα βιταμινούχα σκευάσματα όπως η β-καροτένη (ένα παράγωγο της βιταμίνης Α), ωστόσο αυτό δεν ισχύει στον καρκίνο του πνεύμονα. Αντίθετα, μάλιστα, ή λήψη αυτής της βιταμίνης από τους καπνιστές έχει ακριβώς τα αντίθετα αποτελέσματα.

Αναπτύσσεται σωστά το παιδί μου;  thumbnail

Αναπτύσσεται σωστά το παιδί μου;

Η κυρία Κωνσταντίνα Γκόλτσιου, παιδίατρος – αναπτυξιολόγος, μας εξηγεί ποια είναι τα «βήματα» που πρέπει να κάνει ένα μωρό στη μακρά διαδρομή της ψυχοκινητικής του ανάπτυξης.

Πώς θα καταλάβω αν το παιδί μου χρειάζεται αναπτυξιακό έλεγχο; 

Ο ερχομός ενός μωρού, είτε είναι το πρώτο ή το τέταρτο παιδί, είναι ένα συναρπαστικό γεγονός. Ένα από τα πρώτα ερωτήματα που απασχολούν τον κάθε γονέα είναι αν το παιδί αναπτύσσεται με σωστούς ρυθμούς. Η λεγόμενη ψυχοκινητική του ανάπτυξη είναι ένα ζήτημα για το οποίο θα πρέπει να απευθυνόμαστε σε έναν ειδικό παιδίατρο-αναπτυξιολόγο. Οι βασικοί λόγοι που θα σας οδηγήσουν στον ειδικό είναι:

* Δυσκολίες στη μάθηση/δυσλεξία.

* Προβλήματα λόγου.

* Διαταραχή στη συμπεριφορά ή στην επικοινωνία-αυτιστικές διαταραχές.

* Εύκολη διάσπαση προσοχής ή /και υπερκινητικότητα.

* Ευφυΐα/ιδιαίτερα χαρίσματα.

* Δυσκολίες στις λεπτές κινήσεις ή αδεξιότητα.

* Ανωριμότητα που οφείλεται στο ότι γεννήθηκε πρόωρα.

* Δυσκολίες που σχετίζονται με κάποιο χρόνιο νόσημα.

Υπάρχουν συγκεκριμένα σημάδια που χρειάζεται να παρακολουθώ στο παιδί ανάλογα με την ηλικία του;

Βεβαίως, οι ειδικοί έχουν κατηγοριοποιήσει ανά ηλικία τα αναπτυξιακά στάδια που πρέπει να έχει κατακτήσει ένα μωρό και με βάση αυτά προκύπτουν οι ενδείξεις που μπορεί να χρειάζονται περαιτέρω διερεύνηση.

Πρέπει να επισημανθεί όμως ότι ένα παιδί που δεν έχει ακόμα κατακτήσει τους σταθμούς που αντιστοιχούν στην ηλικία του δεν έχει απαραίτητα κάποιο αναπτυξιακό πρόβλημα αλλά χρειάζεται  αξιολόγηση η οποία μπορεί να γίνει μόνο από τον ειδικό παιδίατρο-αναπτυξιολόγο.

Όταν το παιδί είναι 3-5 μηνών ανησυχούμε όταν:

Δεν στηρίζει το κεφαλάκι του
Δεν χαμογελά όταν του χαμογελάσουμε
Όταν ακούει κάποιον ήχο δεν κοιτάει προς τη μεριά από όπου προέρχεται
Δεν μεταφέρει τη ματιά του από το ένα αντικείμενο στο άλλο
Δε γραπώνει αντικείμενα

Στους 6-8 μήνες τα σημάδια που πρέπει να μας κινητοποιήσουν είναι:

Δεν γυρίζει προς καμία κατεύθυνση το σώμα του είτε είναι ξαπλωμένο μπρούμυτα είτε ανάσκελα
Δεν μπορεί να καθίσει
Δεν κρατάει κουτάλι

Όταν το παιδί γίνει 9-11 μηνών…

Δεν εστιάζει στις εικόνες κάποιου βιβλίου ούτε για λίγο
Δεν πιάνει με αντίχειρα και λοιπά δάκτυλα

Ενός έτους-15 μηνών…

Δεν γυρίζει να κοιτάξει όταν φωνάζουν το όνομά του
Δεν παίζει με τον εαυτό του στον καθρέπτη
Δεν αναγνωρίζει αντικείμενα όταν τα ονομάσουμε
Δεν δείχνει με τον δείκτη
Δεν χρησιμοποιεί απλά νεύματα, για παράδειγμα δεν σας μιμείται όταν το χαιρετάτε κουνώντας το χέρι σας

Και στο διάστημα των 17-19 μηνών

Δεν περπατά μόνο του
Δεν καταλαβαίνει απλές εντολές πχ.«δώσε μου αυτό»
Δεν φτιάχνει πύργο με 3-4 κύβους
Δεν έχει λεξιλόγιο τουλάχιστον 10 λέξεων

Ας δούμε και τα σημάδια που μας ανησυχούν για τη μη ομαλή ανάπτυξη του παιδιού μας και σε μεγαλύτερη ηλικία.

Στα 2 έτη

Δεν πηδά, δεν κλωτσάει μπάλα
Δεν αναγνωρίζει τα μέρη του σώματος
Δε  ντύνεται δεν ξεντύνεται μόνο του
Δεν παρακολουθεί ιστορίες στα βιβλία
Δε φτιάχνει προτασούλες (συνδυασμούς δύο λέξεων)
Δεν μουτζουρώνει στο χαρτί

Στα 3 έτη

Δεν ανεβοκατεβαίνει σκάλες
Δε λέει το όνομά του

 Στα 4 έτη

Δεν τρέχει και δεν κλωτσά μπάλα
Δεν ορίζει τη χρήση απλών καθημερινών πραγμάτων
Δεν γνωρίζει χρώματα

 Στα 5 έτη

Δεν ντύνεται μόνο του
Δεν κάνει συγκρίσεις μεγεθών
Δεν ξέρει πόσο χρονών είναι
Δεν πλένει τα χέρια του και το πρόσωπό του με κάποια βοήθεια
Δεν κάνει φίλους

Στα 6 έτη

Δεν έχει  «κολλητό φίλο»
Δε γράφει το όνομά του
Δεν μπορεί να κάνει διάλογο
Δεν μπορεί να περιγράψει από ποιο υλικό είναι φτιαγμένα απλά καθημερινά πράγματα
Δεν αντιγράφει γράμματα, επαναλαμβάνει αριθμούς ούτε μετρά μέχρι το 20

Στη συνέχεια της αρθρογραφίας μας θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε τι σημαίνουν όλα αυτά τα σημάδια και πώς θα βοηθήσουμε τα παιδιά μας να τα αντιμετωπίσουν. 

Κωνσταντίνα Γκόλτσιου.

Είναι καλύτερο να κάνω ψηλάφηση στήθους μετά την περίοδο;  thumbnail

Είναι καλύτερο να κάνω ψηλάφηση στήθους μετά την περίοδο;

 

Η κυρία Φιορίτα Πουλακάκη, λέκτορας Χειρουργικής, χειρουργός μαστού, μας δίνει τις βασικές κατευθυντήριες γραμμές για τον έλεγχο της υγείας των μαστών μας, του συμβόλου θηλυκότητας και γονιμότητας του σώματός μας.

 

Από ποια ηλικία είναι απαραίτητος ο έλεγχος του στήθους με αυτοεξέταση;

Κάθε γυναίκα θα πρέπει να «γνωρίζει» το στήθος της, ξεκινώντας από νωρίς. Η ηλικία των 20-25 ετών είναι μια σωστή χρονικά περίοδος για έναρξη της αυτοψηλάφησης.

 Πρέπει να ελέγχω το στήθος μου πριν ή μετά το τέλος της περιόδου;

 Ο καλύτερος χρόνος για αυτοεξέταση μαστού για τις γυναίκες που έχουν έμμηνο ρύση, είναι μερικές ημέρες μετά το τέλος της περιόδου, (5η – 8η ημέρα του κύκλου) όπου ο μαστός είναι πιο μαλακός και η ψηλάφηση γίνεται πιο εύκολα. Για τις μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες δεν έχει σημασία το χρονικό διάστημα της αυτοεξέτασης,  αρκεί να είναι σε τακτική βάση (μηνιαία ) και να μην αμελείται.

Πότε πρέπει να ξεκινήσω προληπτικούς ελέγχους με υπερηχογράφημα;

 Εξαρτάται από το ατομικό, κληρονομικό ιστορικό καθώς και από την υφή του μαστού κάθε γυναίκας. Δεν υπάρχει κανόνας, σίγουρα όμως ένα υπερηχογράφημα μαστού σε συνδυασμό με κλινική εξέταση, θα ήταν καλό να αρχίσει μετά την ηλικία των 25 ετών.

Κάθε πότε πρέπει να κάνω μαστογραφία;

Γενικά στις γυναίκες χωρίς κληρονομικό ιστορικό η πρώτη μαστογραφία, η λεγόμενη μαστογραφία αναφοράς, θα πρέπει να γίνεται στην ηλικία των 35 ετών και στη συνέχεια από τα 40 έτη της γυναίκας και μετά, μία φορά κάθε χρόνο.

Υπάρχει διαφορά μεταξύ ψηφιακής ή αναλογικής μαστογραφίας;

Η ψηφιακή μαστογραφία προσφέρει ευκρινέστερη απεικόνιση του μαστού ειδικά στις νέες γυναίκες με πυκνούς μαστούς. Ένα ακόμη μεγάλο πλεονέκτημα της ψηφιακής είναι η δυνατότητα αποθήκευσης , μεγέθυνσης και σύγκρισης της εικόνας σε σχέση με την αναλογική μαστογραφία. Η ψηφιακή μαστογραφία διευκολύνει σημαντικά τον ιατρό που θα την αναγνώσει ώστε να διαπιστώσει με μεγαλύτερη ευκρίνεια και σαφήνεια πιθανή βλάβη. Στις μεγαλύτερες γυναίκες με λιπώδεις ατροφικούς μαστούς, το πλεονέκτημα της ψηφιακής μαστογραφίας υπάρχει, αλλά είναι λιγότερο σημαντικό.

Το παιδί μου ροχαλίζει. Να ανησυχήσω; thumbnail

Το παιδί μου ροχαλίζει. Να ανησυχήσω;

Το ροχαλητό των παιδιών μπορεί να μην είναι τόσο αθώο όσο μπορεί να πιστεύουμε. Όταν μάλιστα συνδυάζεται και με άλλες διαταραχές ύπνου πρόκειται για το σύνδρομο αποφρακτικών απνοιών-υποπνοιών το οποίο μπορεί να ταλαιπωρήσει το παιδί μας και πρέπει να αντιμετωπιστεί. Η επιστημονική ομάδα του Γιώργου Χρούσσου, Καθηγητή και Διευθυντή της Α' Παιδιατρικής Κλινικής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, μας εξηγεί όλα όλα πρέπει να γνωρίζουμε.

-Ποια είναι τα συμπτώματα του συνδρόμουο αποφρακτικών απνοιών-υποπνοιών;

Το ροχαλητό (ρεγχασμός) είναι το συχνότερο και χαρακτηριστικότερο σύμπτωμα  στη διάρκεια της νύχτας. Αρκετά παιδιά εμφανίζουν αυξημένο έργο αναπνοής κατά τη διάρκεια του ύπνου. Οι αποφρακτικές άπνοιες γίνονται αντιληπτές από τους γονείς ως βραχείες παύσεις της αναπνοής ενώ πολύ συχνά το σύνδρομο συνοδεύεται από ανήσυχο ύπνο, αφυπνίσεις, λήψη ασυνήθιστων θέσεων, υπερβολική εφίδρωση και στοματική αναπνοή.

Επίσης, τα παιδιά με σύνδρομο αποφρακτικών απνοιών είναι πολύ πιθανό να παρουσιάσουν κατά την διάρκεια της μέρας υπνηλία ή υπερκινητικότητα και διαταραχές συμπεριφοράς.

-Πού οφείλεται το σύνδρομο αποφρακτικών απνοιών-υποπνοιών;

Είναι το αποτέλεσμα του συνδυασμού ανατομικών και νευρομυϊκών παραγόντων που έχουν ως αποτέλεσμα να ελαττώνεται ή να διακόπτεται πλήρως η ροή του αέρα κυρίως κατά τη διάρκεια του ύπνου. 

-Πώς μπορώ να το αντιμετωπίσω;

Η θεραπεία εκλογής για την αντιμετώπιση του συνδρόμου στα παιδιά είναι η συνδυασμένη αμυγδαλεκτομή και αδενοτομή. Η παρουσία παχυσαρκίας είναι αρνητικός προγνωστικός παράγοντας σε ό,τι αφορά στην αποτελεσματικότητα της αμυγδαλεκτομής ή της αδενοτομής.

Τα τοπικά ρινικά κορτικοστεροειδή είναι ένα νέο θεραπευτικό εργαλείο για την αντιμετώπιση του συνδρόμου κατά την παιδική ηλικία. Βελτιώνουν τα συμπτώματα και τα ευρήματα της πολυκαταγραφικής μελέτης, ενώ τα ευεργετικά τους αποτελέσματα φαίνεται ότι οφείλονται σε μείωση του μεγέθους των αδενοειδών εκβλαστήσεων, αλλά και της χρόνιας φλεγμονής του ρινικού βλεννογόνου. Ενδείκνυνται κυρίως σε περιπτώσεις χρόνιας ρινικής συμφόρησης και στοματικής αναπνοής, συμπτωμάτων ΣΑΑΥ, αλλά με φυσιολογικό μέγεθος παρίσθμιων αμυγδαλών. Η θεραπεία διαρκεί 4 εβδομάδες και σε αρκετές μελέτες έχει δοκιμαστεί από την ηλικία των 3 ετών.

X

Αγαπητοί αναγνώστες,

Σας ενημερώνουμε ότι το boro.gr προσφέρει καθημερινά (Δευτέρα-Παρασκευή) δωρεάν ψυχολογική υποστήριξη με επαγγελματίες ψυχολόγους.

Κάντε κλίκ εδώ για να συνδεθείτε και να ενημερωθείτε για τις ώρες λειτουργίας.
X