Ο Δημήτρης Μοθωναίος σε μια κατάθεση ψυχής, μιλά για την σεξουαλική κακοποίηση που υπέστη στην ηλικία των 6 ετών, από στενό συγγενικό πρόσωπο

Μεγάλωσα με πολλή αγάπη, αλλά υπήρχε ένα πρόσωπο στο πολύ στενό συγγενικό περιβάλλον που με κακοποίησε από πολύ μικρή ηλικία. Ξεκίνησε όταν ήμουν 6 ετών…κατ’ εξακολούθηση. Ένιωθα ότι ήταν ένας άνθρωπος που με αγαπούσε πάρα πολύ. Η τελευταία φορά που έγινε, πάγωσα»!

«Όταν ήμουν 26 χρονών ήρθε αυτός ο άνθρωπος και με προσέγγισε με τον ίδιο τρόπο και έκανε μια πολύ συγκεκριμένη κίνηση, εκεί ήταν σαν να ξύπνησε το σώμα μου και θυμήθηκε όλα τα προηγούμενα. Η σκέψη που έκανα στο μυαλό μου ήταν «αυτό συμβαίνει, δεν μπορείς να κάνεις τίποτα, μάλλον θα προχωρήσει και παραπάνω». Ο μόνος λόγος που δεν ολοκληρώθηκε είναι γιατί αυτός ο άνθρωπος πάγωσε.

Όταν ήμουν μικρός δεν το καταλάβαινα. Έχω εικόνες διάσπαρτες να με πηγαίνει για μπάνιο στην παραλία και να ξαπλώνει δίπλα μου και μετά δεν θυμάμαι.

Μια περίοδο μόνο με το αλκοόλ μπορούσα να ξεπεράσω όλο αυτό που υπήρχε. Με ακολούθησε στην πορεία μου. Μου διαμόρφωσε όλη τη σεξουαλική μου ταυτότητα. Δεν μπορώ να ξέρω πως θα ήταν η σεξουαλική μου ταυτότητα αν αυτό δεν είχε συμβεί».

«Το σοκαριστικό είναι ότι όταν αντιμετώπισα αυτόν τον άνθρωπο ευθέως, μου ζήτησε να το ξεχάσω, με απείλησε να μην το πω ποτέ σε κανέναν.

Για πάρα πολλά χρόνια το έκρυβα από τους γονείς μου. Δεν με στήριξαν, δεν μου έδωσαν ποτέ τη βοήθεια που ήθελα. Δεν μπορούσαν να το διανοηθούν. Προσπαθούν να υποβαθμίσουν το γεγονός. Εκείνη τη στιγμή συνειδητοποιείς ότι οι φίλοι είναι η οικογένεια που διαλέγεις και ότι είσαι μόνος σου στη ζωή».

«Δυστυχώς, οι σχέσεις που προσέλκυα ευνοούσαν την κακοποίηση και ψυχικά και σεξουαλικά. Έκανα προσπάθειες να κάνω μια υγιή σχέση που δεν θα θύμιζε τίποτα, με κοπέλα. Δεν πετύχαινε πάντα. Θεωρούσα ότι δεν είμαι άξιος να έχω μια καλή σχέση».

«Υπήρχε μια σχέση που ήταν η κορωνίδα της κακοποίησης. Ήταν μια σχέση πολύ κακοποιητική που έληξε με ένα τροχαίο ατύχημα. Νοσηλεύτηκα πάρα πολύ καιρό. Είναι 4 χρόνια που δεν πίνω καθόλου. Αυτή η αίσθηση της παραζάλης με παραπέμπει την κακοποίηση, στον κίνδυνο ενός ατυχήματος».

«Ήταν μια κακοποιητική σχέση που προέκυψε μέσα στο θέατρο το 2008. Έφυγα από αυτή τη σχέση μετά το ατύχημα, στις 22 Ιουλίου 2009.

«Έχω να κοιμηθώ μια εβδομάδα από όταν άρχισε όλο αυτό. Ξαναβιώνω όλον αυτόν τον πόνο, όλων αυτών τον ανθρώπων και τον δικό μου μαζί.

Όταν διάβασα την καταγγελία που βγήκε πρόσφατα, την διάβασα καλά για να βεβαιωθώ καλά τι έχω διαβάσει, δεν έφαγα όλη μέρα, έκανα εμετό. Δεν χωράει το μυαλό μου το μέγεθος της κτηνωδίας.

Είμαστε πάρα πολύ λίγοι στον χώρο, με κάποιους πραγματικά πρέπει να ξανασυνεργαστείς. Το 2017 είχα τρεις προτάσεις και δεν ήξερα ποια να πρωτοδιαλέξω και προσπαθούσα να ζυγίσω μέσα μου ποιος είναι λιγότερο κακοποιητικός

Καθημερινά ξυπνάω και κάνω μία άσκηση, μια σειρά ασκήσεων με αναπνοές και επαναλαμβάνω στον εαυτό μου ότι αξίζω και έχω δικαίωμα στην ευτυχία και στην ομορφιά. Και ακόμα όσο και να το επαναλάβω δεν το πιστεύω. Έχω την τάση να είμαι τελειομανής, να μη στενοχωρώ κανέναν. Νομίζω ότι έκανα εγώ λάθος. Κουβαλάω πάνω μου την ενοχή όλων των ανθρώπων και δεν μου αντιστοιχεί.»

Δείτε ολόκληρη την συνέντευξη εδώ:

 

Σχετικά άρθρα