Βρίσκομαι σε μια σχέση 2 χρόνια και 3 μήνες. Δυστυχώς, όμως, τον τελευταίο μήνα είμαι ψυχολογικά ένας ράκος. Δεν έχει γίνει κάτι μεταξύ μας, απλά πήγε στρατό και για έναν μήνα ήταν μακριά μου, αν και κάθε Σάββατο ή Κυριακή τον έβλεπα. Νομίζω πως έχω χάσει τον ενθουσιασμό μου. Παρόλο που θέλω να τον βλέπω, να βρίσκομαι μαζί του, να τον αγκαλιάζω, να τον φιλάω, δεν νιώθω όπως ένιωθα πριν έναν μήνα. Όταν βγαίνω μαζί του ή όταν καθόμαστε σπίτι του, δεν νιώθω κάτι.

Με την έννοια πως πριν ένιωθα ένα απερίγραπτο άγχος πριν τον δω, ενθουσιασμό, χαρά – και ακόμα τα νιώθω πριν τον δω. Όμως, όταν τον βλέπω, σαν να χάνονται όλα και να μην νιώθω ούτε όμορφα ούτε άσχημα, απλά ένα τίποτα. Όλο αυτό με πονάει, γιατί ήμουν καλά ψυχολογικά όταν βρισκόμουν μαζί του. Τουλάχιστον ένιωθα ευτυχισμένη, πλήρης, χαρούμενη, και τώρα αυτά τα συναισθήματα χάθηκαν κάπου.

Διάβασα λοιπόν ένα άρθρο και κάπου προς το τέλος έλεγε αυτή τη φράση: “Μπορούμε να μάθουμε να ξαναβρίσκουμε τον εαυτό μας χωρίς να πρέπει οπωσδήποτε ν’ αλλάξουμε σύντροφο.”

Γιατί μπορεί να συμβαίνει αυτό;

Αν καταλαβαίνω καλά από αυτά που περιγράφετε, μάλλον μετά από δύο χρόνια σχέσης (και ίσως και λόγω της “αποστασιοποίησης” που μπορεί να επέφερε στη σχέση σας ο στρατός), μόλις τελείωσε η πρώτη φάση του έρωτά σας!

Ίσως αν είναι η πρώτη φορά που ερωτεύεστε, να μην γνωρίζετε ότι ο έρωτας δεν βιώνεται με τον ίδιο τρόπο σε βάθος χρόνου, αλλά αλλάζει μορφές. Από “καταρράκτης συναισθημάτων”, “πεταλούδες στο στομάχι”, έντονη σεξουαλική έλξη κ.λπ., μεταμορφώνεται σε συντροφική αγάπη με πιο ήπια συναισθήματα.

Ο τερματισμός της πρώτης αυτής φάσης του έρωτα βιώνεται καμιά φορά τραυματικά, μιας και η ύπαρξή του αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες απολαύσεις της ανθρώπινης φύσης.

Ο έρωτας συχνά κρύβει άλλες συναισθηματικές ανάγκες

Επίσης, η πρώτη αυτή φάση του έρωτα έχει μια ακόμα ιδιότητα: Συχνά μας βοηθά να ξεχνάμε άλλα προβλήματα που τυχόν αντιμετωπίζουμε ή καλύπτει συναισθηματικά κενά που μπορεί να έχουμε. Ιδιαίτερα σε αυτές τις περιπτώσεις, η λήξη του μπορεί να είναι βασανιστική, μιας και όλα όσα μας ταλαιπωρούσαν πριν επανέρχονται στο προσκήνιο.

Δεν σας κρύβω ότι διαβάζοντας το μήνυμά σας, σκέφτηκα μήπως το “τίποτα” που αναφέρετε ότι νιώθετε έχει να κάνει με κάτι τέτοιο, δηλαδή με κάποια δικά σας συναισθηματικά κενά που δεν έχουν σχέση με τον σύντροφό σας, αλλά με το δικό σας ψυχολογικό υπόβαθρο.

Φυσικά, αυτό δεν είναι κάτι που μπορεί κάποιος να διακρίνει μέσα από ένα μήνυμα, αλλά αποτελεί απλά τροφή για σκέψη.

Πώς να προχωρήσετε

Σε κάθε άλλη περίπτωση, αυτό που βιώνετε επί του παρόντος δεν είναι άλλο από το ξεθόλωμα του ροζ σύννεφου του έρωτα.

Αυτό μπορεί να μην είναι ό,τι πιο ευχάριστο, αλλά από την άλλη θα σας επιτρέψει να αναρωτηθείτε με “τα μάτια ανοιχτά” αν αυτός που έχετε απέναντί σας είναι ο σωστός σύντροφος και αν η σχέση σας μαζί του έχει να σας προσφέρει κάτι παραπάνω εκτός από τον πρωταρχικό ενθουσιασμό που βιώσατε.

Αυτό που χρειάζεται τώρα είναι να εξερευνήσετε αν η σχέση σας έχει βαθύτερη σύνδεση και αν μπορεί να εξελιχθεί σε κάτι πιο ώριμο και ουσιαστικό. Και αν ανακαλύψετε ότι τα συναισθήματά σας είναι ακόμα εκεί, απλά με άλλη μορφή, τότε ίσως η σχέση αυτή έχει πραγματικά αξία.