Αρχική / Υγεία (page 802)

Οι γυναίκες κινδυνεύουν περισσότερο από καρδιαγγειακά;

Οι γυναίκες κινδυνεύουν περισσότερο από καρδιαγγειακά;  thumbnail

Ο κύριος Δημήτρης Ρίχτερ, καρδιολόγος MD, FESC, FAHA, Διευθυντής της Β’ Καρδιολογικής Κλινικής Ευρωκλινικής Αθηνών, Γενικός Γραμματέας Ελληνικής Εταιρείας Λιπιδιολογίας, εξηγεί ότι τα καρδιαγγειακά νοσήματα δεν αποτελούν νόσημα των μεσήλικων ανδρών όπως λανθασμένα πιστεύεται από πολλούς, αλλά ότι στην πραγματικότητα τα νοσήματα αυτά επηρεάζουν τόσο τις γυναίκες όσο και τους άνδρες. Κινδυνεύουν και οι γυναίκες από καρδιαγγειακά νοσήματα; Μολονότι κυριαρχεί ο μύθος πως οι γυναίκες δεν κινδυνεύουν από καρδιαγγειακά νοσήματα, πρέπει να τονιστεί  ότι η καρδιαγγειακή νόσος προκαλεί περισσότερο θανάτους από ότι οι επόμενες πέντε αιτίες θανάτου μαζί στο γυναικείο φύλο. Ενώ όλες οι γυναίκες φοβούνται τον καρκίνο του μαστού και πραγματοποιούν τακτικά μαστογραφίες, αγνοούν ότι  διατρέχουν εννιά φορές περισσότερες πιθανότητες να πεθάνουν από καρδιαγγειακό νόσημα παρά από καρκίνο του μαστού. Η πραγματικότητα είναι πως οι γυναίκες κινδυνεύουν εξίσου με τους άντρες να πεθάνουν από καρδιαγγειακά νοσήματα αλλά ο δικός τους κίνδυνος εμφανίζεται μία δεκαετία αργότερα από των αντρών. Ακόμη ένα άλλο πρόβλημα με τις γυναίκες είναι πως εμφανίζουν λιγότερο τυπικά  συμπτώματα από αυτά των αντρών γεγονός που μπερδεύει τόσο τις ίδιες όσο και τους γιατρούς τους ως προς την αιτία του πόνου που πολλές φορές είναι ένα άτυπο έμφραγμα του μυοκαρδίου ή μια ασταθής στηθάγχη. Ποια είναι η πιο επικίνδυνη ηλικία να εμφανίσει μια γυναίκα καρδιακό νόσημα; Κατά την εμμηνόπαυση, μετά τα 50 χρόνια. Επίσης, αυξημένος παράγοντας κινδύνου για τις γυναίκες είναι η λήψη αντισυλληπτικών χαπιών, ιδίως μετά τα 35 χρόνια. Δεν προστατεύονται οι γυναίκες από τις ορμόνες; Ναι, προστατεύονται, αλλά η προστασία αυτή διακόπτεται απότομα στην εμμηνόπαυση. Η φάση αυτή επιπλέον συνοδεύεται από αύξηση των επιπέδων χοληστερόλης και των επιπέδων αρτηριακής υπέρτασης και συνήθως βρίσκει τις γυναίκες απροετοίμαστες αφού απ’ ότι φαίνεται αντιμετωπίζουν λιγότερο καλά από τους άντρες τους παράγοντες κινδύνου τους. Πώς μπορούν να προφυλάξουν οι γυναίκες την καρδιά τους;  Ακολουθώντας απλές συμβουλές που διασφαλίζουν γενικά την υγεία του οργανισμού τους. Τέσσερις είναι οι «εντολές» που πρέπει να τηρούν: 1. Διακοπή του καπνίσματος 2. Έλεγχος του βάρους και της περιφέρειας μέσης στην οποία φαίνεται ότι «κρύβεται» ο κίνδυνος και για καρδιαγγειακό νόσημα και για σακχαρώδη διαβήτη 3. Περπάτημα καθημερινό τουλάχιστον 45 λεπτά με σχετικά ταχύ βήμα 4. Τακτική μέτρηση μετά την εμμηνόπαυση των λιπιδίων, του σακχάρου και της αρτηριακής πίεσης

Διαβάστε Περισσότερα »

Πότε πρέπει να παίρνω αντιβίωση;

Πότε πρέπει να παίρνω αντιβίωση; thumbnail

O κύριος Αριστοτέλης Βάθης, ιατρός ομοιοπαθητικός – βιοχημικός, εξηγεί  πότε  είναι αναγκαία τα αντιβιοτικά και τι κινδύνους ενέχει η αλόγιστη χρήση τους. Πότε είναι αποτελεσματικά τα αντιβιοτικά; Τα αντιβιοτικά είναι αποτελεσματικά μόνο ενάντια στις βακτηριακές λοιμώξεις. Δεν σκοτώνουν τους ιούς, οπότε η λήψη τους είναι απολύτως άχρηστη αλλά κι επικίνδυνη σε όλες τις ιώσεις. Δεν είναι αποτελεσματικά στο κρυολόγημα, τη γρίπη, τη βρογχίτιδα. Πολύ δε περισσότερο κανένα αντιβιοτικό δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί προληπτικά για τις ιώσεις, ούτε να σταματήσει την εξάπλωση των ιών. Η χορήγησή τους προϋποθέτει ιατρική συνταγή. Συνεπώς η  ορθή διάγνωση και η απόφαση περί αναγκαιότητας των αντιβιοτικών γίνεται μόνο από γιατρό. Εγκυμονεί κινδύνους η χρήση τους; Η υπερκατανάλωση αντιβιοτικών δημιουργεί πιο ισχυρά μικρόβια. Δυστυχώς, η χώρα μας διατηρεί ένα θλιβερό προνόμιο, αφού την τελευταία πενταετία κρατάει τα σκήπτρα στην Ευρώπη στην κατανάλωση αντιβιοτικών και στην αντοχή των μικροβίων στα αντιβιοτικά τόσο σε νοσοκομειακό επίπεδο όσο και στην κοινότητα. Αυτά τα «σούπερ μικρόβια» είναι πιο ανθεκτικά στα αντιβιοτικά και σκοτώνονται δυσκολότερα. Τα «σούπερ μικρόβια» δημιουργούνται όταν παίρνουμε αντιβιοτικά για το κρυολόγημα, τη γρίπη ή άλλες ιώσεις. Αυτό συνιστά κίνδυνο για την υγεία όχι μόνο του ατόμου που έκανε ακατάλληλη χρήση αντιβιοτικών αλλά και οποιουδήποτε άλλου που ενδέχεται να προσβληθεί αργότερα από τα ανθεκτικά βακτήρια. Τα αντιβιοτικά έχουν συχνά παρενέργειες, όπως ναυτία, έμετο, διάρροια, εξάνθημα, επικίνδυνες αλλεργίες. Η άσκοπη λήψη αντιβιοτικών πάντοτε τροποποιεί τη φυσιολογική βακτηριακή χλωρίδα του ανθρώπινου σώματος, δηλαδή τα χρήσιμα μικρόβια που «κατοικούν» στο σώμα και φυσιολογικά μας προστατεύουν. Να θυμάστε: - Τα αντιβιοτικά δεν μπορούν να σας βοηθήσουν να αναρρώσετε από λοιμώξεις που προκαλούνται από ιούς, όπως το κοινό κρυολόγημα ή η γρίπη. - Η αλλαγή στο χρώμα της βλέννας από τη μύτη είναι αναμενόμενη στις ιώσεις. Κίτρινη, πράσινη ή παχύρρευστη βλέννα δεν χρειάζεται αντιβιοτικά. - Μόνο στο 15% των παιδιών και λιγότερο από το 5% των ενηλίκων που επισκέπτονται τον γιατρό τους, τα συμπτώματα της φαρυγγοαμυγδαλίτιδας οφείλονται στον στρεπτόκοκκο. - Τα αντιβιοτικά δεν εμποδίζουν τη μετάδοση των ιών σε άλλους ανθρώπους. Το μόνο που επιτυγχάνετε με την άσκοπη χρήση αντιβιοτικών είναι η ανάπτυξη αντοχής των βακτηρίων στα αντιβιοτικά. Έτσι, αν χρειαστείτε αντιβιοτικά στο μέλλον, αυτά μπορεί να μην έχουν πλέον αποτέλεσμα. - Κάνετε χρήση αντιβιοτικών μόνο με ιατρική συνταγή. Μη χρησιμοποιείτε φάρμακα που έχουν μείνει από προηγούμενη θεραπευτική αγωγή ή αντιβιοτικά χωρίς ιατρική συνταγή.

Διαβάστε Περισσότερα »

Tι πρέπει να κάνω για να προλάβω την οστεοπόρωση;

Tι πρέπει να κάνω για να προλάβω την οστεοπόρωση;  thumbnail

Ο κύριος Γιώργος Λυρίτης, καθηγητής Ορθοπαιδικής Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, μας εξηγεί πως η διατροφή μπορεί να γίνει ασπίδα για την αντιμετώπιση της οστεοπόρωσης. Τι είναι η οστεοπόρωση; Η οστεοπόρωση είναι μία πάθηση των οστών που χαρακτηρίζεται από μείωση της οστικής πυκνότητας. Τα οστά γίνονται εύθραυστα και αδύναμα με αποτέλεσμα να εμφανίζονται κατάγματα χωρίς να υπάρχει σοβαρός τραυματισμός. Υπολογίζεται ότι περισσότεροι από 200 εκατομμύρια άνθρωποι σε ολόκληρο τον κόσμο υποφέρουν από οστεοπορωτικά κατάγματα. Στην Ελλάδα η οστεοπόρωση πλήττει περίπου το 30% των γυναικών μετά την εμμηνόπαυση. Επίσης για το 75% των οστικών καταγμάτων σε ηλικία άνω των 45 ετών ευθύνεται η οστεοπόρωση. Η μη συμμόρφωση των ασθενών στη θεραπεία έχει τεράστιες οικονομικές επιπτώσεις. Τα στοιχεία αυτά υπογραμμίζουν τη μεγάλη σημασία της πρόληψης. Πώς μπορούμε να προλάβουμε την οστεοπόρωση; Η πρόληψη θα πρέπει να ξεκινά από την παιδική ηλικία με μια πλούσια σε ασβέστιο διατροφή, καθώς και με την ανάπτυξη ενός καλού μυϊκού συστήματος. Η διατροφή και η άσκηση παίζουν κεντρικό ρόλο για την πρόληψη της νόσου και κατά την ενήλικο ζωή. Μία ισορροπημένη διατροφή θα πρέπει να περιλαμβάνει επαρκείς ποσότητες τροφών πλούσιων σε ασβέστιο και λευκώματα όπως το γάλα και το τυρί.Η συνιστώμενη ημερήσια πρόσληψη ασβεστίου κυμαίνεται από 800-1000 mg ημερησίως για υγιείς ενήλικες ενώ για ειδικές ομάδες πληθυσμού όπως τα παιδιά, οι έγκυες,οι θηλάζουσες, οι μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες η πρόσληψη πρέπει να είναι 1200-1500 mg. Παράλληλα θα πρέπει να ενθαρρύνεται η ελαφρά αθλητική δραστηριότητα και η έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία, η οποία είναι σημαντική για το μεταβολισμό της βιταμίνης D που κατέχει κεντρικό ρόλο στο μεταβολισμό του ασβεστίου και κατά συνέπεια στην υγεία των οστών. Από την άλλη πλευρά, η κατάχρηση του αλκοόλ και το κάπνισμα είναι παράγοντες κινδύνου για εμφάνιση οστεοπόρωσης και κατά συνέπεια θα πρέπει να αποφεύγονται. Οι γυναίκες που βρίσκονται στην εμμηνόπαυση πρέπει να ακολουθούν ιδιαίτερο πρόγραμμα διατροφής; Οι συστάσεις για την αποφυγή ανάπτυξης της μετεμμηνοπαυσιακής οστεοπόρωσης συνοψίζονται στις ακόλουθες εντολές: -      Διατροφή πλούσια σε απορροφήσιμο ασβέστιο -      Επαρκής πρόσληψη βιταμίνης D -      Αποφυγήαπότομης απώλειας σωματικού βάρους -      Άσκηση εξειδικευμένη κατά ηλικίες, με επικέντρωση στην τρίτη ηλικία -      Ειδική φυσιοθεραπεία για την αποφυγή των πτώσεων -      Αποφυγή μακρόχρονης χρήσης φαρμάκων καθημερινής χρήσης και συγκεκριμένα θυροξίνης, αναστολέων της επαναπρόσληψης της σεροτονίνης (SSRI), αναστολέων της αντλίας πρωτονίων, αντιεπιληπτικών και αντιόξινων. -      Τακτικές εξετάσεις και ενδεχομένως προληπτική αγωγή σε άτομα που έχουν συγγενείς πρώτου βαθμού με οστεοπόρωση. -      Αποφυγή έλλειψης οιστρογόνων σε νέες γυναίκες και πρόωρης εμμηνόπαυσης -      Αποφυγή καπνίσματος (έστω και καθυστερημένη διακοπή του καπνίσματος βοηθά στην πρόληψη εμφάνισης οστεοπορωτικών καταγμάτων) -      Αποφυγή χρήσης οινοπνευματωδών ποτών

Διαβάστε Περισσότερα »

Υπάρχει περίπτωση να εμφανίσω σακχαρώδη διαβήτη;

Υπάρχει περίπτωση να εμφανίσω σακχαρώδη διαβήτη;  thumbnail

Ο κύριος Νικόλαος Τεντολούρης, καθηγητής Παθολογίας – Διαβητολογίας, διευθυντής της Α’ Παθολογικής Κλινικής του Λαϊκού, μας εξηγεί ποια άτομα είναι σε ομάδα υψηλού κινδύνου για την εμφάνιση διαβήτη και πως αυτά μπορεί να προστατευτούν. Ποια άτομα έχουν αυξημένο κίνδυνο για εμφάνιση σακχαρώδους διαβήτη; Η επιστημονική κοινότητα δεν έχει κατανοήσει απολύτως τον μηχανισμό εμφάνισης του διαβήτη, γιατί δηλαδή κάποιοι άνθρωποι εμφανίζουν τη νόσο και κάποιοι άλλοι όχι. Ωστόσο, έχουν κωδικοποιήσει κάποιους παράγοντες κινδύνου για την εκδήλωση της νόσου. Οι παράγοντες αυτοί είναι οι εξής: •           Υπερβολικό βάρος ή δείκτης μάζας σώματος ≥ 30 kg/m2 •           Καθιστική ζωή •           Οικογενειακό ιστορικό διαβήτη •           Γυναίκες  που έχουν γεννήσει μωρό βάρους μεγαλύτερου από4 κιλά •           Σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών •           Ιστορικό προδιαβήτη, δηλαδή ιστορικό διαταραγμένης γλυκόζης νηστείας ή/και διαταραγμένης ανοχής στη γλυκόζη •           Υπέρταση (αρτηριακή πίεση ≥ 140/90 mmHg) ή ιστορικό λήψης αντιυπερτασικών φαρμάκων •           Αυξημένα επίπεδα χοληστερίνης, HDL 35 mg/dl ή τριγλυκερίδια νηστείας 250 mg/dl •           Καταστάσεις που σχετίζονται με αυξημένη αντίσταση στην ινσουλίνη, ιδιαίτερα η σοβαρού βαθμού παχυσαρκία •           Ιστορικό καρδιοαγγειακού επεισοδίου Πόσο συχνά πρέπει να  γίνεται ο έλεγχος για τον διαβήτη; Εφόσον δεν υπάρχει κάποιος από τους παράγοντες κινδύνου, ο προσυμπτωματικός έλεγχος για τη διάγνωση του προδιαβήτη και του διαβήτη συνιστάται να αρχίζει από τα 45 χρόνια και μετά. Όταν οι τιμές της γλυκόζης είναι στα φυσιολογικά όρια, συνιστάται επανέλεγχος μετά από 3 χρόνια. Όταν όμως υπάρχουν παράγοντες κινδύνου ή οι τιμές της γλυκόζης ευρίσκονται στα ανώτερα φυσιολογικά όρια συνιστάται συχνότερος επανέλεγχος. Πότε πρέπει να γίνεται έλεγχος για την ύπαρξη διαβήτη σε άτομα της εφηβικής ηλικίας; Επειδή παρατηρείται αύξηση της συχνότητα του διαβήτη τύπου 2 σε εφήβους με παχυσαρκία, συνιστάται προσυμπτωματικός έλεγχος και στα υπέρβαρα ή παχύσαρκα παιδιά στην ηλικία των 10ετών ή κατά την έναρξη της εφηβείας όταν εκτός της παχυσαρκίας συνυπάρχουν τουλάχιστον δύο από τα ακόλουθα: •           Οικογενειακό ιστορικό διαβήτη τύπου 2 σε συγγενείς πρώτου ή δεύτερου βαθμού •           Ενδείξεις που σχετίζονται με αυξημένη αντίσταση στην ινσουλίνη (υπέρταση, δυσλιπιδαιμία,σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών ή μικρό βάρος γέννησης) •           Ιστορικό σακχαρώδους διαβήτη κύησης στη μητέρα Όσοι έχουν προδιάθεση για διαβήτη μπορούν να κάνουν κάτι για να προλάβουν την εξέλιξη σε διαβήτη; Σχεδόν το 25% των ατόμων με προδιαβήτη θα εμφανίσει σακχαρώδη διαβήτη στα επόμενα 3-5 χρόνια.Τα άτομα με προδιαβήτη πρέπει να ακολουθούν έναν υγιεινό τρόπο ζωής που πρέπει να περιλαμβάνει σωστή διατροφή και τακτική σωματική άσκηση.Παράλληλα πρέπει να γίνει μια «επιθετική» προσέγγιση σε τυχόν συνυπάρχουσες καταστάσεις όπως είναι το κάπνισμα, η υπέρταση, η παχυσαρκία και η δυσλιπιδαιμία. Κανένα φάρμακο σήμερα δεν έχει ένδειξη για την πρόληψη του διαβήτη.

Διαβάστε Περισσότερα »

Τι ζητούν από τον πλαστικό χειρουργό οι γυναίκες;

Τι ζητούν από τον πλαστικό χειρουργό οι γυναίκες; thumbnail

Ο κύριος Απόστολος Γαϊτάνης, MD CCST, μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Πλαστικής Χειρουργικής και της Διεθνούς Ένωσης Πλαστικών Χειρουργών, μας μιλά για τις δημοφιλέστερες επεμβάσεις που ζητούν οι γυναίκες από τον ειδικό. Ποιες πλαστικές αισθητικές επεμβάσεις επιλέγουν συνήθως οι γυναίκες; Μια από τις πιο δημοφιλείς επεμβάσεις πλαστικής χειρουργικής αποτελεί η αυξητική στήθους που προσφέρει πιο μεγάλο, όμορφο και στητό στήθος. Τα οφέλη για μια γυναίκα μετά από την αυξητική στήθους είναι πολλά. Πέρα από το προφανές, ότι δηλαδή απολαμβάνουν αισθητικά καλύτερο αποτέλεσμα ως προς το μέγεθος και το σχήμα του στήθους τους, βγαίνουν κερδισμένες και σε ψυχολογικό επίπεδο. Αισθάνονται περισσότερη αυτοπεποίθηση και θηλυκότητα αλλά και ότι είναι πλέον «απελευθερωμένες» εφόσον η ύπαρξη πολύ μικρού στήθους λειτουργούσε καταπιεστικά για την ψυχολογία τους. Αναφορικά με τις επεμβάσεις στήθους η πιο συχνή επέμβαση είναι η αυξητική με ενθέματα σιλικόνης και ακολουθεί η ανόρθωση, με ή χωρίς ενθέματα σιλικόνης και τέλος η μειωτική στήθους. Η ανόρθωση στήθους έχει μεγάλη ζήτηση ειδικά μετά την εγκυμοσύνη, ενώ συνδυάζεται και με αυξητική. Επίσης, συχνά ζητείται από τις γυναίκες κοιλιοπλαστική για την απαλλαγή του περιττού βάρους του τοκετού και της χαλάρωσης που έχει εμφανιστεί. Για τις περιπτώσεις όπου υπάρχει μεγάλη χαλάρωση και περίσσεια δέρματος, η κοιλιοπλαστική συνδυάζεται και με λιποαναρρόφηση. Η λιποαναρρόφηση – λιπογλυπτική, βρίσκεται επίσης ψηλά στις προτιμήσεις των γυναικών –και στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν με την εμφάνισή τους. Οι επίμαχες περιοχές είναι η κοιλιά, η εξωτερική πλευρά των μηρών,  τα λεγόμενα «ψωμάκια», η εσωτερική επιφάνεια των μηρών και η εσωτερική πλευρά του γόνατος. Μια νέα πρωτοποριακή τεχνική λιποαναρρόφησης που εφαρμόζεται είναι η μέθοδος Bodytite, η οποία λειτουργεί με ραδιοσυχνότητες και χάρη στη θερμότητα που μεταφέρει στο σώμα, επιτυγχάνει παράλληλα με την απώλεια πόντων και σύσφιξη. Για το πρόσωπο δημοφιλέστερες θεραπείες αποτελούν τα ενέσιμα υλικά όπως είναι το Botox, το υαλουρονικό και το πολυγαλακτικό οξύ, τα οποία λειαίνουν της γραμμές έκφρασης, όπως είναι οι λεγόμενες «ρυτίδες του καπνιστή» ή «το πόδι της χήνας».

Διαβάστε Περισσότερα »

H ενδομητρίωση προκαλεί υπογονιμότητα;

H ενδομητρίωση προκαλεί υπογονιμότητα; thumbnail

O κύριος Αναστάσιος Γιαντζόγλου, μαιευτήρας - γυναικολόγος, εξηγεί τι είναι η ενδομητρίωση, ποιες γυναίκες απειλεί και πως αντιμετωπίζεται. Τι είναι η ενδομητρίωση; Όπως μαρτυρά το όνομά της, η ενδομητρίωση είναι μια νόσος που σχετίζεται με το ενδομήτριο. Το ενδομήτριο είναι ο ιστός που επενδύει, που «ντύνει» το εσωτερικό της κοιλότητας της μήτρας. Αυτός ο ιστός υπό φυσιολογικές συνθήκες αποβάλλεται, «πέφτει» κάθε μήνα με τη μορφή αιμορραγίας, δηλαδή με την έμμηνο ρύση. Στην περίπτωση της ενδομητρίωσης, όμως, ο ιστός αυτός που φυσιολογικά πρέπει να υπάρχει μόνο στο εσωτερικό της μήτρας, αναπτύσσεται κι εκτός αυτής. Πχ στην εξωτερική επιφάνειά της ή σε άλλα όργανα της πυέλου, όπως οι ωοθήκες, οι σάλπιγγες ή η ουροδόχος κύστη. Σε κάποιες περιπτώσεις ιστός ενδομητρίου έχει εντοπιστεί στο έντερο, στην ουροδόχο κύστη, σε ουλές έπειτα από χειρουργικές επεμβάσεις στην κοιλιακή χώρα, ενώ σπανιότατα έχει εντοπιστεί ακόμη και στους πνεύμονες. Πώς εμφανίζεται; Είναι μία νόσος που συχνά δεν έχει συμπτώματα. Η πιθανότητα εμφάνισης συμπτωμάτων είναι μεγαλύτερη στις γυναίκες ηλικίας 25 έως 40 χρόνων, χωρίς αυτό να είναι κανόνας. Οι ειδικοί έχουν καταλήξει σε ορισμένα συμπτώματα που εμφανίζονται στις περιπτώσεις που υπάρχει η διαταραχή της ενδομητρίωσης. Αυτά είναι τα εξής: -Δυσμηνόρροια, δηλαδή έντονος πόνος πριν από την περίοδο αλλά και κατά τη διάρκεια αυτής, πόνος που δεν μοιάζει σε ένταση και συχνότητα με τον …κλασικό πόνο της εμμήνου ρήσης και που δεν υποχωρεί με απλά παυσίπονα -Ανωμαλίες της περιόδου ή του κύκλου, όπως απώλεια αίματος κατά την περίοδο σε μεγάλες ποσότητες (μητρορραγίες όπως τις λένε οι ειδικοί ) ή αιμορραγίες κολπικές ανάμεσα στον κύκλο (μηνορραγίες) -Δυσπαρευνία, δηλαδή πόνος έντονος στην περιοχή της πυέλου κατά το σεξ ή και μετά από αυτό - Πόνος κατά την ούρηση ή την κένωση του εντέρου, ιδίως κατά τις ημέρες της περιόδου -Υπογονιμότητα. Δυστυχώς, σε περιπτώσεις  με ενδομητρίωση αντιμετωπίζονται πάντοτε πάντα προβλήματα  υπογονιμότητας στις γυναίκες. Μόνο που επειδή δεν εκδηλώνονται συνήθως συμπτώματα, η διάγνωσή της γίνεται όταν η γυναίκα μπαίνει στην επώδυνη διαδικασία της αναζήτησης απαντήσεων και εξηγήσεων στην αδυναμία της να συλλάβει και να μείνει έγκυος. Τι την προκαλεί; Θεωρείται μία πάθηση-αίνιγμα, δηλαδή πάθηση αγνώστου αιτιολογίας. Ενοχοποιείται η κληρονομικότητα. Επίσης, οι ειδικοί συσχετίζουν την εμφάνισή της με τις περιπτώσεις που καταγράφεται συχνή και «βαριά» έμμηνη ρύση. Πώς γίνεται η διάγνωση; Ο γυναικολόγος θα κρίνει με βάση το ιστορικό της ασθενούς και τη γυναικολογική εξέταση εάν πρέπει να γίνει και υπερηχογράφημα πυέλου ή κάτω κοιλίας. Ανάλογα με την έκταση του προβλήματος μπορεί να προχωρήσει και σε λαπαροσκοπικό έλεγχο του ενδομητρίου. Ωστόσο, επειδή η λαπαροσκόπηση απαιτεί γενική αναισθησία, πρέπει να γίνεται με φειδώ και προσοχή και μόνον όταν υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις. Υπάρχει επίσης μία αιματολογική εξέταση η οποία βοηθά στη διάγνωση της ενδομητρίωσης -πρόκειται για την εξέταση CA 125 . Τι επιπτώσεις έχει η ενδομητρίωση; Η νόσος συνδέεται με προβλήματα υπογονιμότητας. Το 20% των γυναικών, δηλαδή μία στις πέντε γυναίκες, που αντιμετωπίζει προβλήματα υπογονιμότητας πάσχει από ενδομητρίωση, ενώ την ίδια στιγμή η διαταραχή της ενδομητρίωσης καταγράφεται μόνο στο 5% των γόνιμων γυναικών. Από την άλλη πλευρά, αυτό δεν σημαίνει ότι οι γυναίκες με ενδομητρίωση δεν μπορούν να τεκνοποιήσουν. Πιθανόν να χρειαστούν περισσότερες προσπάθειες και περισσότερος χρόνος, αλλά τελικά θα το καταφέρουν. Θεραπεύεται; Η θεραπεία εξαρτάται από πολλούς παράγοντες όπως η ηλικία, η βαρύτητα των συμπτωμάτων, η σοβαρότητα της πάθησης. Το σημαντικό είναι πάντως ότι σήμερα η ενδομητρίωση αντιμετωπίζεται χειρουργικά  και όχι μόνο συντηρητικά όπως παλαιότερα  –το πρόβλημα μπορεί να επανεμφανιστεί βέβαια, αλλά αυτό δεν συμβαίνει σε όλες τις περιπτώσεις. Ακόμη κι αν συμβεί πάντως, δεν αποκλείεται και πάλι εκ νέου η αντιμετώπισή της.

Διαβάστε Περισσότερα »

Είναι κληρονομικό το έμφραγμα;

Είναι κληρονομικό το έμφραγμα; thumbnail

Ο κύριος Χριστόδουλος Στεφανάδης, καθηγητής Καρδιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, διευθυντής της Α' Καρδιολογικής Κλινικής Ιατρικής στο «Ιπποκράτειο», εξηγεί εάν υπάρχει κληρονομικότητα στην πιο απειλητική στεφανιαία νόσο, το έμφραγμα του μυοκαρδίου. Πώς εκδηλώνεται το έμφραγμα; Το οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου οφείλεται στην απόφραξη αρτηρίας της καρδιάς (στεφανιαία αρτηρία) από θρόμβο. Ο θρόμβος συνήθως δημιουργείται πάνω σε αθηρωματική πλάκα που έχει δημιουργηθεί στο τοίχωμα της αρτηρίας και προκαλεί μικρό ή μεγάλο στένωμα του αυλού. Οι αθηρωματικές πλάκες που «σπάνε» και δημιουργείται ο θρόμβος είναι ειδική κατηγορία αθηρωματικών πλακών, που ονομάζονται «επικίνδυνες». Και πώς δημιουργούνται οι αθηρωματικές πλάκες; Πολλές μελέτες τις τελευταίες δεκαετίες έχουν αναδείξει τους παράγοντες κινδύνου για τη δημιουργία αθηρωματικών πλακών: την υψηλή χοληστερόλη του αίματος, το κάπνισμα, τον σακχαρώδη διαβήτη, την αρτηριακή υπέρταση και την παχυσαρκία. Επίσης, η αθηρωμάτωση έχει συνδυαστεί και με άλλους παράγοντες, όπως το στρες, η κατάθλιψη, η κατανομή του σωματικού λίπους κ.ά. Ποιος είναι ο ρόλος της κληρονομικότητας; Είναι τεκμηριωμένο πλέον ότι υπάρχει κληρονομική προδιάθεση στην εκδήλωση εμφράγματος. Δεν είναι όμως γνωστό το γονίδιο ή τα γονίδια που άμεσα σχετίζονται με τη δημιουργία της αθηροσκλήρωσης και της στεφανιαίας νόσου κατ' επέκταση. Μελέτη που έγινε σε 906 ασθενείς με οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου και 1.015 ασθενείς με αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, με σκοπό να διερευνηθεί πόσο συνδέεται η ύπαρξη ιστορικού εμφράγματος ή εγκεφαλικού στους γονείς των ασθενών έδειξε ότι η ύπαρξη ενός γονέα με έμφραγμα αυξάνει τον κίνδυνο κατά περίπου 50% να παρουσιαστεί έμφραγμα στα παιδιά, ενώ η παρουσία εμφράγματος και στους δύο γονείς εξαπλασιάζει περίπου αυτόν τον κίνδυνο. Αντιθέτως, σε ασθενείς με εγκεφαλικό επεισόδιο δεν διαπιστώθηκε κάποια κληρονομική συσχέτιση. Επομένως, φαίνεται ότι μαζί με τους προδιαθεσικούς παράγοντες η κληρονομικότητα παίζει σημαντικό ρόλο για την εκδήλωση οξέος εμφράγματος του μυοκαρδίου. Αυτό σημαίνει ότι το έμφραγμα θα εκδηλωθεί ούτως ή άλλως; Όχι, οπωσδήποτε, εφόσον μπορούμε να παρέμβουμε στους παράγοντες κινδύνου. Αυτό σημαίνει ότι άτομα με κληρονομική προδιάθεση πρέπει να διατηρούν τα λιπίδια του αίματος σε πολύ χαμηλά επίπεδα, να διακόπτουν το κάπνισμα εφόσον είναι καπνιστές, να ρυθμίζουν κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο τον σακχαρώδη διαβήτη (εφόσον είναι διαβητικοί), να ελέγχουν την αρτηριακή υπέρταση (εφόσον υπάρχει) και το σωματικό βάρος. Με αυτές τις παρεμβάσεις η δυναμική του κληρονομικού παράγοντα θα περιοριστεί πάρα πολύ.

Διαβάστε Περισσότερα »

Πώς θα αντιμετωπίσω την ακράτεια ούρων;

Πώς θα αντιμετωπίσω την ακράτεια ούρων;  thumbnail

Ο κύριος Ιωάννης Ζούμπος, χειρουργός ουρολόγος, μας εξηγεί πότε και γιατί εμφανίζεται η ακράτεια ούρων αλλά και πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί. Πόσες γυναίκες αφορά το πρόβλημα της ακράτειας; Η ακούσια απώλεια ούρων εμφανίζεται κυρίως στις μεσήλικες γυναίκες. Εκτιμάται ότι μία στις πέντε γυναίκες άνω των 50 χρόνων «βρέχεται» χωρίς να το θέλει. Ωστόσο, μπορεί να παρουσιαστεί ακόμη και σε νέες γυναίκες. Πώς εκδηλώνεται η ακράτεια; Η συνηθέστερη μορφή ακράτειας είναι αυτή που προκαλείται μετά το βήχα, το γέλιο ή το φτέρνισμα. Ονομάζεται ακράτεια από προσπάθεια και αφορά τις 9 στις 10 περιπτώσεις ακράτειας. Σε σοβαρές περιπτώσεις, η απώλεια των ούρων μπορεί να παρουσιαστεί ακόμη και με ελάχιστη προσπάθεια, όπως π.χ. την ώρα που μια γυναίκα σηκώνεται. Αυτός ο τύπος ακράτειας (λέγεται ακράτεια από έπειξη) μπορεί να συνυπάρχει με την ακράτεια επιτακτικού τύπου, η οποία εκδηλώνεται με την ξαφνική και έντονη ανάγκη για ούρηση. Συνεχής απώλεια ούρων χωρίς καμία εγκράτεια λέγεται ολική ακράτεια και συνηθέστατα οφείλεται σε παθολογική επικοινωνία του κόλπου με το ουροποιητικό σύστημα (π.χ. κυστεοκολπικό συρίγγιο μετά από υστερεκτομή). Επίσης, η ακράτεια συνυπάρχει σε κάποιες περιπτώσεις νοσημάτων, σε παραμελημένο σακχαρώδη διαβήτη, πολλαπλή σκλήρυνση, που εκδηλώνεται ατονία της κύστης. Που οφείλεται η απώλεια ούρων; Γενικά η ακράτεια οφείλεται σε μυϊκή αδυναμία του ουροποιητικού συστήματος. Με απλά λόγια, ατονεί η λειτουργία των μυών της ουρήθρας, ενώ μπορεί να συνυπάρχει και χαλάρωση στις ίνες του κολλαγόνου και της ελαστίνης που τους περιβάλλουν. Επίσης, σε ανατομικό πρόβλημα της ουροδόχου κύστης ή της ουρήθρας. Η ακράτεια από έπειξη δεν είναι ακριβώς γνωστό που οφείλεται, με εξαίρεση τις περιπτώσεις εκείνες όπου υπάρχει νευρολογικό υπόστρωμα (αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια, πολλαπλή σκλήρυνση κ.α.). Πώς αντιμετωπίζεται; Τις περισσότερες φορές, η λήψη του ιστορικού της γυναίκας και η κλινική εξέταση από το γιατρό αρκούν για τη διάγνωση του είδους της ακράτειας. Ο γιατρός θα εκτιμήσει τη βαρύτητα της ακράτειας (ήπια, μέτρια) με βάση το μέγεθος της προσπάθειας που την προκαλεί (π.χ. μετά από ένα φτέρνισμα, στο βάδισμα). Εάν κριθεί ότι πρέπει να γίνει χειρουργική επέμβαση, τότε μόνον η γυναίκα υποβάλλεται σε επιπλέον ουροδυναμικό έλεγχο. Η ακράτεια των ούρων από προσπάθεια μπορεί σήμερα να αντιμετωπιστεί με επιτυχία. Εάν το πρόβλημα είναι σοβαρό και συνυπάρχει η ακράτεια από προσπάθεια με την επιτακτική ούρηση, μπορεί να συστηθεί φαρμακευτική αγωγή (συνήθως δίνονται αντισπασμωδικά φάρμακα). Όταν είναι ελαφρά ή ήπια συνήθως συστήνεται φυσιοθεραπεία, ώστε να δυναμώσει η περιοχή της πυέλου και αλλαγή των συνηθειών ούρησης. Οι κολπικές ταινίες αποτελούν μια διαδεδομένη τεχνική, που εφαρμόζεται με στόχο την ανόρθωση και την αποκατάσταση της θέσης της ουρήθρας. Είναι απλή επέμβαση και γίνεται με τοπική αναισθησία ή με επισκληρίδιο. Σε πιο περίπλοκες περιπτώσεις ή εκεί όπου οι ταινίες δε λύνουν το πρόβλημα μπορεί να επιλεγεί μια ανοικτή ή λαπαροσκοπική επέμβαση ανάρτησης της ουρήθρας ή του αυχένα της κύστης. Σε δύσκολες ή ανθεκτικές περιπτώσεις μπορεί επιλεκτικά να γίνει ενδοκυστική έγχυση αλλαντικής τοξίνης (Botox) με τοπική αναισθησία μόνο σε ειδικά πιστοποιημένα κέντρα θεραπείας.

Διαβάστε Περισσότερα »

Πώς θα βοηθήσω το παχύσαρκο παιδί μου;

Πώς θα βοηθήσω το παχύσαρκο παιδί μου;  thumbnail

Ο κ. Γιώργος Χρούσος, καθηγητής Παιδιατρικής του Πανεπιστημίου Αθηνών και διευθυντής της Α´ Παιδιατρικής Πανεπιστημιακής Κλινικής του νοσοκομείου Παίδων «Αγία Σοφία». Είναι πρόβλημα πλέον στην Ελλάδα η παιδική παχυσαρκία; Δυστυχώς, ναι, στην χώρα μας οι μετρήσεις δείχνουν ότι το 30- 40% των παιδιών σχολικής ηλικίας είναι παχύσαρκα. Αυτό πως εξηγείται; Η παχυσαρκία στα Eλληνόπουλα οφείλεται σε διάφορους παράγοντες. Πρώτον, στην αλλαγή της δίαιτας, καθώς έχουμε απομακρυνθεί από τη μεσογειακή και υγιεινή διατροφή. Δεύτερον, στην έλλειψη άσκησης καθώς τα παιδιά στα διαμερίσματα δεν έχουν τρόπο να ασκούνται, αντιθέτως βλέπουν πολλή τηλεόραση και κάθονται σε έναν καναπέ. Τρίτον, σε πολλά σπίτια οι μητέρες δεν μαγειρεύουν και αγοράζουν συχνά έτοιμα φαγητά τα οποία βεβαίως δεν είναι ποιοτικά κι υγιεινά. Πώς επηρεάζει η παχυσαρκία το παιδί; Πώς αισθάνεται; Περίπου 30% των παιδιών που είναι παχύσαρκα στην Ελλάδα έχουν καταθλιπτικά συμπτώματα. Αυτά τα παιδιά έχουν πολύ κακή αίσθηση για την εμφάνιση τους, για τον εαυτό τους, και αυτό είναι ένας φαύλος κύκλος, γιατί τα απομονώνει από τους φίλους τους και τους συμμαθητές αλλά και τους προκαλείται στρες. Το στρες όμως διεγείρει την όρεξη και τρώνε πιο πολύ και έτσι όλο συνεχίζεται ο φαύλος αυτός κύκλος που πρέπει να διακοπεί. Τι πρέπει να κάνουν οι γονείς; Οι γονείς πρέπει να παρεμβαίνουν από πολύ νωρίς, αμέσως μόλις δουν ότι το παιδί τους ξεφεύγει από τις ενδεδειγμένες καμπύλες. Ξέρετε, εάν παχύνει ένα παιδί είναι δύσκολο μετά να το χάσει. Θέλει μεγάλη προσπάθεια και από τους γονείς και από το παιδί. Και δεν είναι απλά ότι το παιδί συνηθίζει να τρώει πολύ, δεν είναι μόνο η συνήθεια, αλλά αλλάζει και η φυσιολογία του παιδιού. Και μετά μπορεί να τρώει λιγότερο από τα άλλα παιδιά αλλά να μην χάνει βάρος. Διαταράσσεται ο μεταβολισμός του παιδιού. Αυτό κάνει η παχυσαρκία, ελαττώνει τις καύσεις. Το αποτέλεσμα είναι τα παιδί να παιδεύεται, να μειώνει το φαγητό, να πεινά, να υποφέρει, αλλά να μην χάνει βάρος. Γι’ αυτό είναι πάρα πολύ βασικό να ξεκινήσει κανείς όσο πιο νωρίς γίνεται. Πού  μπορούν να απευθυνθούν οι γονείς; Μπορούν να ζητήσουν τη βοήθεια του παιδίατρου τους. Υπάρχει βεβαίως στο νοσοκομείο Παίδων «Αγία Σοφία» Ιατρείο Παιδικής Παχυσαρκίας. Κι αυτό που διαπιστώνουμε καθημερινά με την παρακολούθηση των παιδιών είναι ότι έχει αλλάξει ο μεταβολισμός τους, παραπέμπει πλέον  μόνο σε παχύσαρκους ενήλικες. Παραδείγματος χάριν βρίσκουμε αυξημένη πίεση, αυξημένη χοληστερίνη, αυξημένη γλυκόζη, βλέπουμε πια διαβήτη τύπου 2 στα παιδιά, ασθένειες που δεν εμφανίζονταν στα παιδιά πριν από δυο δεκαετίες.

Διαβάστε Περισσότερα »

Το "κότσι" των ποδιών αντιμετωπίζεται με λέιζερ; Τι παπούτσια να φοράω;

Το "κότσι" των ποδιών αντιμετωπίζεται με λέιζερ; Τι παπούτσια να φοράω; thumbnail

Ο κ. Μάνος Σταμάτης, χειρουργός ορθοπεδικός, επιμελητής Α’ της Ορθοπαιδικής Κλινικής του 401 Γ.Σ.Ν.Α, μας μιλά για το πιο συχνό ορθοπεδικό πρόβλημα που ταλαιπωρεί τις γυναίκες, το λεγόμενο «κότσι», αλλά και για την αντιμετώπισή του. Τι είναι η παραμόρφωση «κότσι»; Ο «βλαισός μέγας δάκτυλος», κοινώς το κότσι, είναι μία συχνή ανατομική ανωμαλία του μεγάλου δακτύλου των ποδιών. Πρόκειται ουσιαστικά για την κεφαλή του μεταταρσίου, που βρίσκεται δίπλα στο μεγάλο δάχτυλο και προβάλλει όταν παραμορφώνεται ο άξονας του δαχτύλου (δηλαδή από ευθύς γίνεται καμπύλος). Έτσι, το μεγάλο δάχτυλο αποκτά μια κλίση προς τα έξω, με αποτέλεσμα να τείνει να ακουμπήσει προς το δεύτερο δάχτυλο. Γιατί δημιουργείται; Η κληρονομικότητα παίζει σημαντικό ρόλο, αφού το μεγαλύτερο ποσοστό όσων έχουν κότσι δηλώνουν ότι είχε ένας από τους δύο γονείς τους. Ωστόσο, το πρόβλημα μπορούν να προκαλέσουν τα ακατάλληλα παπούτσια, πχ παπούτσια με στενή μύτη, με ψηλά τακούνια, που «σπρώχνουν» το πόδι προς τα εμπρός, με αποτέλεσμα να «στριμώχνονται» τα δάχτυλα στο μπροστινό μέρος του παπουτσιού. Το πρώτο και το πέμπτο δάχτυλο, που βρίσκονται στις άκρες, πιέζονται και επομένως το μπροστινό μέρος του ποδιού παίρνει μια σφηνοειδή μορφή. Όσοι πάσχουν από ρευματοειδή αρθρίτιδα αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο να παρουσιάσουν κότσι, αφού η νόσος μπορεί να προκαλέσει διαταραχές σε οποιαδήποτε άρθρωση. Η χειρουργική επέμβαση είναι μονόδρομος για την αντιμετώπισή του; Η χειρουργική επέμβαση αποκαθιστά τη φυσιολογική ανατομία και έχει μόνιμο αποτέλεσμα. Βασική προϋπόθεση είναι το χειρουργείο να πραγματοποιείται από εξειδικευμένους χειρουργούς ποδιού με πιστοποίηση από κάποιο διεθνή οργανισμό. Πρέπει να σημειωθεί ότι κάθε επέμβαση είναι εξατομικευμένη. Το είδος της επέμβασης εξαρτάται από το στάδιο εξέλιξης του προβλήματος. Είναι επώδυνη επέμβαση; Το επίπεδο του μετεγχειρητικού πόνου συσχετίζεται μόνο με την αναλγητική αγωγή που θα δοθεί από τον γιατρό στον ασθενή και δεν έχει να κάνει με την τεχνική. Σε κάθε χειρουργείο ποδιού, εκτός από το νευρικό block (μορφή περιοχικής αναισθησίας),  ο ασθενής λαμβάνει και την κατάλληλη αναλγησία ώστε να μην υπάρχει καθόλου πόνος. Μπορεί να αντιμετωπιστεί με laser; Η λεγόμενη τεχνική με laser ή διαδερμική οστεοτομία ήταν μια πρακτική που χρησιμοποιήθηκε πριν από μερικά χρόνια αλλά εγκαταλείφθηκε σε όλα τα μεγάλα εξειδικευμένα κέντρα του εξωτερικού λόγω του ιδιαίτερα χαμηλού ποσοστού επιτυχίας και των πολλών και ιδιαίτερα δυσεπίλυτων επιπλοκών. Δυστυχώς στην χώρα μας, κάποιοι γιατροί χωρίς εκπαίδευση στην χειρουργική του ποδιού εφαρμόζουν αυτήν την παρωχημένη τεχνική, ουσιαστικά προκαλώντας περισσότερα προβλήματα στους ασθενείς από εκείνα που υπόσχονται ότι θα λύσουν.

Διαβάστε Περισσότερα »
X

Αγαπητοί αναγνώστες,

Σας ενημερώνουμε ότι το boro.gr προσφέρει καθημερινά (Δευτέρα-Παρασκευή) δωρεάν ψυχολογική υποστήριξη με επαγγελματίες ψυχολόγους.

Κάντε κλίκ εδώ για να συνδεθείτε και να ενημερωθείτε για τις ώρες λειτουργίας.
X