Αρχική / Σχέσεις (page 20)

Σχέσεις

Τα σημάδια ότι είσαι εξαρτημένη από τη σχέση σου

“Με το σύντροφο μου είμαστε 2 χρόνια μαζί. Είναι ο πιο προστατευτικός άνθρωπος που είχα γνωρίσει ποτέ. Είναι πάντα εκεί  δίπλα μου, για μένα, ανά πάσα στιγμή. Ό,τι και να συμβεί παρατάει ό,τι κάνει και τρέχει. Μ’αγαπάει πολύ, ίσως υπερβολικά θα έλεγα. Μαζί του αισθάνομαι μια ασφάλεια ανακουφιστική σχεδόν. Είναι κάποιες στιγμές όμως που νιώθω πως το ενδιαφέρον του με πνίγει. Είναι κτητικός, με περιορίζει ή τουλάχιστον προσπαθεί, μου δημιουργεί την ανάγκη να του κρύβω πράγματα για να αποφύγω την αντίδρασή του. Αρχίζω να καταλαβαίνω πως δεν ταιριάζουμε τόσο πολύ. Πολλές φορές έχω σκεφτεί ότι ίσως δεν θα έπρεπε να συνεχίζουμε να είμαστε μαζί και έχω σκεφτεί να το συζητήσω μαζί του. Διστάζω όμως, η αγάπη του με αιχμαλωτίζει… Ποιος άλλος θα βρεθεί να με αγαπάει και να με προσέχει τόσο; Ξέρω πως με κρατάει πίσω και δεν το αντέχω αλλά δεν μπορώ να τον αφήσω, δεν μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου μακριά του, φοβάμαι, νιώθω κενή. Σκέφτομαι μήπως τελικά, εγώ είμαι εξαρτημένη από τη σχέση αυτή.Είμαι σε αδιέξοδο, τι να κάνω;»
Δώρα, 34 ετών, αναγνώστρια του boro.gr
Στο ερώτημά σας απαντά η ψυχολόγος, Ξένια Ταρατίβα. Ποια είναι αυτή η δύναμη που μας κρατά δεμένους με τους ανθρώπους ακόμα κι όταν η λογική μας υποδεικνύει ότι ήρθε η ώρα αυτή η σχέση να τελειώσει και να προχωρήσει η ζωή μας;

Τι είναι η συναισθηματική εξάρτηση
Είναι πολλές οι περιπτώσεις που ένα άτομο βρίσκεται σε μια σχέση χωρίς να ξέρει ακριβώς ποια είναι τα συναισθήματά του για το σύντροφο του. Ο έρωτας, η αγάπη και η εξάρτηση είναι έννοιες που μπερδεύονται. Στην περίπτωση της συναισθηματικής εξάρτησης του ενός συντρόφου από τον άλλο είναι δυνατόν μια σχέση να διαιωνίζεται βασισμένη σε λανθασμένους λόγους με καταστροφικές συνέπειες.
Άτομα που δεν βίωσαν τη συναισθηματική ασφάλεια και προστασία μέσα στο οικογενειακό περιβάλλον είναι δυνατό να καταλήξουν να εξαρτώνται παθολογικά από το σύντροφό τους. Έχουν συνήθως συναισθηματικά αποστασιοποιημένους γονείς ή έχουν βιώσει ψυχολογική κακοποίηση σε παιδική ηλικία. Αυτά τα άτομα αναπληρώνουν τη συναισθηματική έλλειψη της παιδικής τους ηλικίας μέσα από τη συναισθηματική εξάρτηση στην ενήλικη ζωή. Μπερδεύουν δηλαδή ασυνείδητα την αγκαλιά του συντρόφου με τη συναισθηματική «αγκαλιά» που είχαν ανάγκη σε παιδική ηλικία. Το ίδιο μπορεί να συμβεί και στην αντίθετη περίπτωση. Οι ρίζες της εξάρτησης εντοπίζονται συχνά σε υπερπροστατευτικές συμπεριφορές των γονέων που τροφοδοτούν εξαρτήσεις.
Ποια είναι η κατάληξη αυτών των σχέσεων; 
Τέτοιου είδους σχέσεις καταλήγουν να στοιχειώνουν το άτομο και οδηγούν σε συναισθηματικό άγχος, φόβους ακόμα και σε ψυχοσωματικές εκδηλώσεις.
Μια γυναίκα παγιδευμένη σε μια σχέση-φυλακή παρουσιάζει τα εξής χαρακτηριστικά :
. Εστιάζει στις ανάγκες του συντόφου της και σχεδόν καθόλου στις δικές της
. Σε περιπτώσεις σύγκρουσης νιώθει υπερβολικά ένοχη
. Είναι απομονωμένη από το κοινωνικό της περιβάλλον, παραμελεί τις φιλίες της και αφιερώνει τον περισσότερο χρόνο της και την προσοχή της στον σύντροφο της
. Βιώνει αντιφατικά συναισθήματα ασφάλειας και ευφορίας από τη μία, θλίψης και απελπισίας από την άλλη που σε αρκετές περιπτώσεις φτάνουν μέχρι την κατάχρηση φαγητού ή αλκοόλ.
Μια γυναίκα που επιμένει να παραμείνει σε μια σχέση που εμποδίζει την εξέλιξή της και θίγει την αξιοπρέπεια της, που αδυνατεί να φύγει, είναι μία γυναίκα που φοβάται. Οι πιο συνηθισμένοι φόβοι που ενισχύουν την εξάρτηση και την οδηγούν στο να είναι προσκολλημένη είναι ο φόβος της μοναξιάς, ο χαμένος χρόνος, η ανασφάλεια ότι δεν θα βρει άλλο σύντροφο, η αίσθηση του εγκαταλελειμένου στη ζωή ατόμου.
Μια συναισθηματικά εξαρτημένη γυναίκα χρειάζεται να συνειδητοποιήσει ότι έχει πρόβλημα και πρόβλημα είναι ό,τι κάνει τη ζωή δυσάρεστη. Να βάλει στόχους για αυτόνομη ζωή σχεδιάζοντας την οικονομική της αυτονομία και την αυτοδιαχείριση των αναγκών της. Να παίρνει χαρά και από άλλες σχέσεις, επαγγελματικές, κοινωνικές, φιλικές. Να ζητήσει βοήθεια τόσο από ειδικό όσο και από το περιβάλλον της και κυρίως να επιδείξει αποφασιστικότητα για ριζική αλλαγή της ζωής της.
Είναι σημαντικό ένα άτομο να έχει αποσαφηνίσει τις έννοιες της αγάπης, του έρωτα, της εξάρτησης, πριν δημιουργηθεί μια σχέση. Να είμαστε σε επαφή με τα συναισθήματά μας. Μόνο έτσι θα καταφέρουμε να κάνουμε μια υγιή σχέση, ζωντανή και σε βάθος χρόνου. Η προσπάθεια είναι δύσκολη. Αξίζει όμως να αισθανόμαστε όμορφα μέσα σε μια σχέση που δεν έχει κρατήσει από συνήθεια ή από ανάγκη αλλά που βασίζεται στην ελεύθερη επιλογή.

Ξέρω ότι ο άντρας της την απατά: Να μιλήσω ή όχι;

Θέλω να σας μιλήσω για κάτι που με ταλαιπωρεί καιρό τώρα. Πριν λίγο καιρό σε μια έξοδό μου το βράδυ, είδα τυχαία τον άντρα μιας πολύ καλής μου φίλης στο ίδιο μαγαζί να πίνει ποτό μαζί με μια άγνωστη γυναίκα. Δεν πρόλαβα να πάω να του μιλήσω, γιατί ξαφνικά τον είδα να την φιλάει. Σοκαρίστηκα άφησα την παρέα μου χωρίς να εξηγήσω σε κανέναν τι συμβαίνει, σηκώθηκα και έφυγα από το μαγαζί. Αρχικά ένιωσα μέσα μου θυμό, ήμουν βέβαιη ότι την απατά, θύμωσα γιατί και εμένα στο παρελθόν με έχουν απατήσει και ξέρω πως είναι να ζεις στον κόσμο σου και ο σύντροφός σου να σε κοροϊδεύει. Έπειτα προσπάθησα να τον δικαιολογήσω αλλά πώς να δικαιολογήσεις αυτό το σκηνικό; Και βρέθηκα στο εξής δίλημμα. Να το πω στη φίλη μου ή όχι; Και αν τσακωθούν; Και αν ο καβγάς τους οδηγήσει σε χωρισμό; Δε θα ήθελα να είμαι υπεύθυνη για κάτι τέτοιο. Από την άλλη σκέφτομαι ότι η φίλη μου μπορεί να με παρεξηγήσει. Αγαπά τον άντρα της και δε ξέρω ποια θα είναι η αντίδρασή της. Προσπαθώ εδώ και καιρό να καταλάβω ποιο είναι το σωστό. Πρόσφατα πήγαμε για ψώνια μαζί, ήμουν πολύ σφιγμένη, ένιωθα φοβερή αμηχανία. Φοβόμουν να της πω το οτιδήποτε. Ένιωθα όμως και συμμέτοχη, ένιωθα σαν να την κοροϊδεύω και εγώ. Δεν έχω μιλήσει σε κανέναν γι´ αυτή την ιστορία. Ήθελα να ζητήσω τη συμβουλή ενός ειδικού. Τι πρέπει να κάνω σε αυτή την περίπτωση;
Αναγνώστρια του boro.gr
Απευθύναμε το ερώτημα που μας θέσατε στην ψυχολόγο, ψυχοθεραπεύτρια Μαριέττα Πεπελάση. Ελπίζουμε η συζήτηση που κάναμε, να σας βοηθήσει.  

Σ’ αυτή την περίπτωση είναι προτιμότερο η κοπέλα να μιλήσει στον άντρα και όχι στη γυναίκα, να του ζητήσει μια συνάντηση και να συζητήσει μαζί του για όλα αυτά που την προβληματίζουν. Να του μιλήσει ειλικρινά. Ξέρεις σε είδα να κάνεις αυτό. Τι συμβαίνει; Να του μιλήσει με αγάπη, όχι επιθετικά: «βλέπω ότι είστε ευτυχισμένοι και έχετε μια ωραία σχέση, βλέπω ότι την αγαπάς και τη φροντίζεις αλλά είδα και αυτό, και είναι κρίμα να χαλάσει μια όμορφη σχέση».
Από εκεί και πέρα μπορεί να κάνει και μια κουβέντα με τη φίλη της. Να ρωτήσει διακριτικά «πώς πάει η σχέση σας» ώστε να μπορέσει να κάνει μια αξιολόγηση της κατάστασης. Το ότι είδε μια προκλητική συμπεριφορά δε σημαίνει ότι ο σύντροφος της φίλης είναι αναγκαστικά άπιστος. Αν πραγματικά την απασχολεί το θέμα αυτό, ας διερευνήσει σε τι κατάσταση είναι η σχέση τους. Μπορεί να είναι καλή, μπορεί να είναι καλός σύντροφος, να τη φροντίζει, να την περιποιείται, να τη βοηθάει και η συμπεριφορά του αυτή να μη δηλώνει κάτι ουσιαστικό. Μπορεί όμως η σχέση της να έχει πράγματι πρόβλημα. Μπορεί η φίλη της να έχει κάνει λάθη. Σε τι ερωτική κατάσταση βρίσκεται το ζευγάρι; Ας μη ξεχνάμε πως το ερωτικό κομμάτι παίζει πάντα, βασικό ρόλο.
Ας μη ξεχνάμε όμως σε τέτοιες περιπτώσεις. Η πρόθεσή μας όταν μιλάμε για τέτοια θέματα δεν πρέπει να είναι κριτική. Αν θέλουμε να συμπαρασταθούμε σαν καλές φίλες ναι, να ασχοληθούμε με το ζήτημα. Αν όμως θέλουμε να κάνουμε κριτική τότε είναι καλύτερο να μην ανακατευτούμε και να αφήσουμε τα πράγματα να πάρουν το δρόμο τους.
Είναι καλό να είμαστε κοντά στα πρόσωπα που αγαπάμε, να φροντίζουμε να είναι καλά. 
Πολλές φορές έχω συναντήσει περιστατικά όπου οι φιλενάδες κάτι ξέρουν και δεν το λένε γιατί φοβούνται. Δεν θέλουν να ανακατευτούν. Αλλά αν είσαι πραγματική φίλη πρέπει  να ανακατεύεσαι, πρέπει να προσφέρεις, με το σωστό τρόπο.
Θα σας πω μια ιστορία. Θυμάμαι μια περίπτωση όπου μια γυναίκα γνώριζε την απιστία του συζύγου της φίλης της. Αφού το ζευγάρι χώρισε, της ομολόγησε ότι γνώριζε την απιστία του   αλλά δεν ήθελε να της το πει για να μην τη στεναχωρήσει. Εκείνη αντέδρασε άσχημα. Απάντησε πως θα ήθελε της το είχε πει. Αν το ήξερε, θα έβρισκε τρόπο να σώσει το γάμο της, να χειριστεί την απιστία. Αλλά ζούσε σε άγνοια. . Δε θα ήταν καλό να έχει προσπαθήσει να βοηθήσει; Δεν το έκανε και η σιωπή της αποδείχτηκε πώς δεν ήταν ο σωστός τρόπος αντιμετώπισης. Οφείλουμε να κάνουμε μια κουβέντα με το σωστό τρόπο. Να θυμάστε ότι ο φόβος δεν κάνει καλό στις σχέσεις. Ούτε στις φιλικές. 

Χωρισμός και επανασύνδεση: Γιατί θέλω να γυρίσω πίσω;

Ο Άρης αναγνώστης μας, θέτει έναν προβληματισμό με τον οποίο πολλοί από εμάς έχουμε έρθει αντιμέτωποι: Γιατί θέλουμε να γυρίσουμε στην παλιά μας σχέση, μετά από τον χωρισμό; 

"Τι είναι αυτό που κάνει ένα ζευγάρι μετά από 10 ετή συμβίωση να χωρίσει και μετά από έναν χρόνο να προσπαθήσει να συνεχίσει;"

Απευθύναμε το ερώτημά σας στον συνεργάτη μας  ψυχοθεραπευτή, παιδοψυχίατρο και συγγραφέα κύριο Δημήτρη Καραγιάννη. 

Αγαπητέ Άρη,
Η συντροφική σχέση είναι μια ζωντανός οργανισμός που απαιτεί την διαρκή τροφοδοσία του. Η συμβίωση δεν μπορεί να περιορίζεται στην συνύπαρξη, αλλά απαιτεί την δημιουργία ενός τρυφερού και ερωτικού μικροκλίματος που θα επιτρέπει την επικοινωνία και την επίλυση των προβλημάτων που δημιουργεί η καθημερινότητα.
Η συμβίωση που δεν προχωρά στην απόλυτη δέσμευση των συντρόφων, αλλά υιοθετεί στάσεις ρουτίνας οδηγείται μοιραία στην απομάκρυνση.
Η επανένωση μετά από ένα χρόνο μπορεί να σημαίνει ότι απλώς δεν υπήρξε κάτι καλύτερο και επομένως μπορεί να σημαίνει ένα συμβιβασμό είτε μπορεί πραγματικά η απομάκρυνση να επέτρεψε την ψύχραιμη επεξεργασία της προσωπικής ευθύνης του κάθε συντρόφου, την αναγνώριση της θετικής στάσης του άλλου και την προσωπική δέσμευση για μια όχι απλή προσπάθεια για συνέχιση της σχέσης, αλλά για μια νέα πορεία.
Ο κίνδυνος βέβαια μιας νέας εμπλοκής ελλοχεύει και επομένως η συμβολή ενός θεραπευτή με εξειδίκευση σε ψυχοθεραπεία ζευγαριού θα ήταν σημαντική.

Τα 3 συνηθισμένα λάθη που καταστρέφουν μια σχέση

Τα πιο αποτελεσματικά βήματα για να τον ξεπεράσεις: Το… έχεις;

Ο Deepak Chopra είναι παγκοσμίως αναγνωρισμένος ως ένας από τους πρωτοπόρους στον τομέα της Ψυχοσωματικής Iατρικής. Έχει γράψει περισσότερα από πενήντα βιβλία συμβουλευτικής και προσωπικής ανάπτυξης, πολλά από τα οποία έχουν κάνει ρεκόρ πωλήσεων σε ολόκληρο τον κόσμο.Eίναι ο ιδρυτής του Iδρύματος The Chopra Center for Well Being, καθώς και πρόεδρος του Oργανισμού Alliance for a New Humanit. To περιοδικό Time τον έχει  αναγνωρίσει ως έναν από τους εκατό σημαντικότερους ανθρώπους του 20ού αιώνα, χαρακτηρίζοντάς τον "ποιητή-προφήτη της εναλλακτικής ιατρικής".  Άραγε τι συμβουλεύει όσες και όσους ένιωσαν προδομένοι από μια σχέση; 

-Πώς αντιδρούμε συνήθως, μετά από μια προδοσία; 
Μετά την προδοσία, οι περισσότεροι από μας θέλουν δύο πράγματα που είναι αντιφατικά. Θέλουμε ή να πληγώσουμε το πρόσωπο που μας πλήγωσε, όσο πιο βαθιά τόσο πιο βασανιστικά γίνεται, όπως πονέσαμε και εμείς ή θέλουμε να δείξουμε ανωτερότητα και να συγχωρήσουμε το άλλο πρόσωπο.
Αλλά καμία από αυτές τις τακτικές δεν θα λειτουργήσει. Οι λέξεις με τις οποίες θέλουμε να πληγώσουμε τον άλλον θα γυρίσουν μπούμερανγκ  και θα μας κάνουν να νιώσουμε τόσο χάλια, όσο ελπίζαμε να νιώσει ο άλλος. Από την άλλη μεριά Η συγχώρεση, ειδικά, αν δεν την εννοούμε πραγματικά, τείνει να αποδειχθεί  συγκατάβαση στις πράξεις του άλλου.
 -Τι μπορεί να με κάνει να νιώσω καλύτερα; 
Κάθε πρόβλημα έχει τη δική του ιστορία και έτσι και η επούλωση του. Αλλά μπορούμε να πούμε το εξής: μπορείς να κλείσεις πλήρως τις πληγές σου όταν έχεις καλύψει το κενό που άφησε η προδοσία και μπορείς να “θεραπεύσεις” και τον άλλον όταν ξεπεράσεις την ανάγκη σου για εκδίκηση. Η αγάπη σε κάνει να δεθείς με ένα άλλο πρόσωπο, να είσαι ικανός να αισθανθείς τα συναισθήματά του σαν δικά σου. Αν γνωρίζεις από τέτοιους δεσμούς, ξέρεις ότι είναι ένα είδος κάπως σπάνιο και όταν επέλθει η ρήξη, είναι σαν να χάνεις τον μισό σου εαυτό.
-Τι πρέπει να κάνω για να βρω ξανά τον  εαυτό μου; 
1. Αποστασιοποιήσου. Απομακρύνσου και δες τον εαυτό σου όχι σαν θύμα αλλά σαν αυτόν που θέλει να προσφέρει βοήθεια.
2. Μην δείχνεις συναισθήματα που δεν νιώθεις. Μην συμπεριφέρεσαι σαν να νιώθεις καλύτερα ή χειρότερα από αυτό που πραγματικά αισθάνεσαι.
3. Οργάνωσε ένα σχέδιο για την συναισθηματική σου ανάρρωση. Εστίασε εκεί που πονάς ή που νιώθεις πληγωμένος ή δες τον εαυτό σου σαν θύμα που πρέπει αμέσως να θεραπευτεί Μην αφήνεις τον χρόνο να το κάνει για σένα. Πώς θα δράσεις, λοιπόν;
4. Νιώσε το κενό και θρήνησε για αυτό, για την απώλεια. Υποσχέσου όμως ότι θα κάνεις προσπάθεια για να το ξεπεράσεις.
5. Βρες κάποιον που έχει ξεπεράσει το ίδιο πρόβλημα και συζητείστε.
6. Μείωσε το αίσθημα του οίκτου που νιώθεις για σένα βοηθώντας άλλους. Έτσι θα αποκτήσεις πάλι την αυτοπεποίθηση σου.
Και βέβαια, υπάρχουν πράγματα που πρέπει να αποφύγεις μετά από μια προδοσία. Ποια είναι αυτά;
1. Να ψάχνεις απελπισμένα να βρεις που έκανες λάθος. Θα σου προκαλέσει μεγαλύτερο πόνο.
2. Να μετατρέψεις τον πόνο σου σε ένα συνεχιζόμενο δράμα. Να σκέφτεσαι ότι θα πενθείς για πάντα την απώλεια.
3. Να μιλάς σε λάθος άτομα για το περιστατικό.  Δες ποιοι πραγματικά μπορούν να σε κατανοήσουν.
4. Να εξιδανικεύεις το παρελθόν και να μιλάς με πάθος για στιγμές που πέρασαν.
 Με στυλό και χαρτί γράψε αυτά που πρέπει να κάνεις και στη συνέχεια γράψε εκείνα που σε πηγαίνουν πίσω…Να είσαι ειλικρινής και αντικειμενικός. Το να ξεκινήσεις τη καταγραφή είναι από μόνο του τρόπος θεραπείας, γιατί το κλειδί της “ψυχολογικής επούλωσης” είναι η συνειδητοποίηση.
Οι δύο λίστες με τις επιλογές μπορείς να φαίνονται διαφορετικές αλλά στην πραγματικότητα είναι τα δύο άκρα. Την μία μέρα είσαι στο σωστό δρόμο και την άλλη μπορεί να ξεφύγεις. Το βασικό είναι να ξέρεις ότι είσαι ευγενής με τον εαυτό σου όταν αρχίσεις να είσαι ευγενής με αυτόν που σε πρόδωσε. Ακούγεται, βέβαια απίθανο την ώρα που ο πόνος σου είναι ανυπολόγιστος, αλλά δεν μπορείς να είσαι καλός με τον εαυτό σου αν δεν νιώσεις συναισθήματα όπως ανοχή και αποδοχή πέρα από το προσωπικό συμφέρον.
Στο τέλος, μόλις φτάσεις στο στάδιο της “επούλωσης”, θα δεις πόσο τυχερός είσαι. Όσο τρομερή και αν είναι η προδοσία, η συγχώρεση ανήκει σε αυτούς που ξέρουν πως να αγαπούν και εσύ θα είσαι ένας από αυτούς.  

Προδοσία στη σχέση: Γιατί η εμπιστοσύνη είναι τόσο πολύτιμη;

Η κ. Μαριέττα Πεπελάση, συμβουλευτική ψυχολόγος, εξηγεί πως η προδοσία παίζει καθοριστικό ρόλο στη ζωή μας.

Χαρακτηρίζεται ως μία από τις πιο δύσκολες εμπειρίες που βιώνει ο άνθρωπος. Η προδοσία για την οποία ο λόγος όπου κι αν απαντάται,  στον κοινωνικό, τον εργασιακό,τον προσωπικό χώρο μας, αφήνει τα σημάδια της. Τι οδηγεί ή τι προκαλεί την προδοσία και πώς αυτή η δραματική εμπειρία μπορεί να μας οδηγήσει στη γενναιοδωρία της αγάπης.

Τι υποδηλώνει μια προδοσία;

Κάθε προδοσία «προϋποθέτει»την ύπαρξη της εμπιστοσύνης. Κι η εμπιστοσύνη είναι ένα βασικό στοιχείο της ανθρώπινης συμπεριφοράς που καλλιεργείται από πολύ νωρίς. Η ανάγκη της εμπιστοσύνης αρχίζει να γίνεται έντονη από το πρώτο κιόλας έτος ζωής του παιδιού–είναι η ανάγκη του να εμπιστευτεί τους γονείς του και στη συνέχεια άλλους ανθρώπους που το φροντίζουν. Αν αυτή η ανάγκη έχει κλονιστεί από τις πρωτογενείς εμπειρίες μας, γινόμαστε άνθρωποι χωρίς εμπιστοσύνη. Συνεπώς,μιλάμε για προδοσία στις σχέσεις των ανθρώπων που είχαν βασισθεί στην εμπιστοσύνη: μπορεί να μας προδώσει ένας άνθρωπος που εμπιστευόμαστε, δεν μπορεί να μας προδώσει κάποιος που δεν είναι σύντροφος, γονιός ή ο φίλος και με τον οποίο δεν είχαμε σχέσεις και επαφές, σε τέτοια περίπτωση δεν μπορεί να τεθεί θέμα προδοσίας.

Η προδοσία αφορά περισσότερο άντρες ή γυναίκες;

Πιστεύω ότι δεν διαφέρει πολύ στα δύο φύλα. Ενδεχομένως σε κάποιες περιπτώσεις οι γυναίκες που προδίδονται από έναν άντρα, εφόσον τον έχουν αγαπήσει και νιώθουν ότι ανήκουν σε αυτόν, βιώνουν την προδοσία με πιο βαρύ και δυσβάσταχτο τρόπο. Απ’ την άλλη όμως και  για έναν άντρα το θέμα της προδοσίας που θα υποστεί από το άλλο φύλο πιθανώς να είναι ακόμα πιο ισχυρό. Η προδοσία διαφέρει ως πράξη και ως συναίσθημα στους ανθρώπους. Αφήνει πιο έντονο το στίγμα της στους πιο ευαίσθητους ανθρώπους.

Διαφέρει η προδοσία στον έρωτα, τη φιλία, την εργασία;

Βεβαίως, και μάλιστα στην εποχή μας η προδοσία στον εργασιακό χώρο απαντάται συχνά και με μεγάλη ένταση διότι στα ζητήματα της δουλειάς επενδύουν πολύ και οι γυναίκες και οι άντρες. Την συγκεκριμένη περίοδο  μάλιστα  με την κορύφωση της ανεργίας η πλειονότητα τωνανθρώπων  αισθάνονται προδομένοι από το σύστημα καθώς επίσης ότι οι ίδιοι έχουν προδώσει την οικογένεια τους αλλά και το επάγγελμα  τους. Φαύλος κύκλος…

Η προδοσία οδηγεί σε παραίτηση, σε ματαίωση, εγκατάλειψη των προσπαθειών μας;

Είναι φυσικό να προκαλεί όλα αυτά τα αρνητικά συναισθήματα. Ωστόσο, μια ώριμη προσωπικότητα κι ένας άνθρωπος που έχει την ικανότητα επιβίωσης και προσαρμογής, θα πει την τελευταία κουβέντα στον εαυτό του και τους άλλους: θα τα καταφέρω, θα κάνω αυτή την δουλειά ή εκείνη τη δουλειά. Με ό,τι «υλικό» βρω,  θα τα καταφέρω.

Η αγάπη σχετίζεται με την προδοσία;

Αν η κρίση της προδοσίας αντιμετωπισθεί με επίγνωση, μέσα από την κατανόησή της, μπορεί να μας οδηγήσει στη γενναιοδωρία της αγάπης. Χρειάζεται όμως σήμερα να διευκρινίσουμε τι είναι αγάπη. Αγάπη είναι οι σχέσεις που κάνουν οι άνθρωποι και όχι ένα ακαθόριστο συναίσθημα. ΚΙ επίσης έχει σημασία τι είδους σχέση έχω με τον άνθρωπο που λέω πως αγαπώ.  Έχει σημασία πόσο τον αγαπάω, πόσο τον δέχομαι, πόσο τον θαυμάζω, πόση υπομονή έχω μαζί του, πόσο τον κατανοώ, πόσο τον σέβομαι, πόσο συνεργάζομαι μαζί του. Η αγάπη δεν είναι απλό πράγμα, είναι το πιο σύνθετο και το πιο πολύπλοκο. Και το κυριότερο, θέλει χρόνο. Δεν έχει καμία σχέση με την ευκολία που κυριαρχεί σήμερα στη ζωή μας.

agapi

Πρέπει να λέμε ψέματα για το «καλό» της σχέσης μας;

Καλημέρα και καλό σας μήνα. Σήμερα είναι πρωταπριλιά είμαι στο γραφείο και μαζί με δυο γυναίκες συναδέλφους συζητάμε για τα ψέματα στις σχέσεις. Οι γυναίκες διαμαρτύρεστε όταν οι άνδρες σας λένε ένα μικρό ψέμα. Είπα στη φίλη μου ότι ήμουν στη δουλειά και δε μπορώ  να βγούμε και μόλις έμαθε ότι ήμουν σε ένα φίλο μου και βλέπαμε αγώνα έγινε έξαλλη και δε μου μίλαγε για δυο μέρες.    Από την άλλη όταν σας λένε την αλήθεια πάλι θυμώνετε. Πώς να πεις σε μια γυναίκα ότι πάχυνε… Η μια συνάδελφος υποστηρίζει ότι δεν πρέπει να λέμε ποτέ ψέματα στη σχέση ακόμα και όταν πρόκειται για κάτι κακό… Η άλλη λέει ότι πρέπει να κρατάμε τα προσχήματα. Εγώ είμαι κάπου στη μέση… Εσείς τι πιστεύετε; 
Νίκος. 
Νίκο, έχουμε να σας προτείνουμε  να διαβάσετε μια πολύ ενδιαφέρουσα δημοσίευση της συγγραφέως και καθηγήτριας Κοινωνικής Ψυχολογίας, στο Πανεπιστήμιο του Ηarvard,  Bella DePaulo… Ρίξτε μια ματιά. 
"

Είναι πάντα κακό να λέμε ψέματα σε μια σχέση; 
Πρόσφατα, μια δημοσιογράφος της εφημερίδας Daily Mail με ρώτησε αν πρέπει να λέμε ψέματα για το καλό της σχέσης μας. Εκείνη πίστευε ότι οι μικρές καθημερινές απάτες, μπορούν να είναι σωτήριες για τις σχέσεις. Έχω μελετήσει πολύ τα ζητήματα που αφορούν την εξαπάτηση και τα ψέματα. Κάποτε μια ομάδα μαθητών μου θέλησε να πειραματιστεί πάνω στην εξής συμπεριφορά. Να προσπαθήσει για λίγες εβδομάδες να μην πει κανένα ψέμα ακόμα και μικρά καθημερινά ψέματα.
Είναι δυνατόν να μη λες κανένα ψέμα; Ένα πείραμα…
Λίγοι ήταν αυτοί που τα κατάφεραν. Αλλά το εκπληκτικό ήταν ότι όσοι  τα κατάφεραν, κατέληξαν στο ίδιο ακριβώς αποτέλεσμα. Το προσωπικό τους πείραμα πάνω στην απόλυτη ειλικρίνεια ήταν ότι τελικά έπρεπε να απολογηθούν και να ζητήσουν συγχώρεση από τους φίλους τους, από τον/ την σύντροφό τους. Ένιωσαν πολύ άσχημα που αναγκάστηκαν να πουν σε κάποιο κοντινό πρόσωπο ναι, «πραγματικά έχεις πάρει πάρα πολύ βάρος!» Ή να απαντήσουν «είσαι χοντρή» ή να πουν «σήμερα είσαι πραγματικά άσχημη»
Μήπως δεν είναι μονάχα η αξία της ειλικρίνειας αυτή που μετρά;
Συνήθως βάζω μια μεγάλη διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στα μικρά αθώα ψέματα και στα μεγάλα. Η απάντηση στο αν μπορούν τα ψέματα να καταστρέψουν μια σχέση είναι ότι τα μεγάλα ψέματα που ισοδυναμούν με προδοσία, όπως όλοι γνωρίζουμε. Αλλά τα μικρά ψέματα, είναι ένα διαφορετικό ζήτημα. Μερικές φορές, οι άνθρωποι συνηθίζουμε να λέμε μικρά ψέματα επειδή δεν έχουμε μάθει να εκτιμάμε γενικότερα την αξία της ειλικρίνειας στις σχέσεις μας. Η αξία αυτή έρχεται σε αντίθεση με άλλες αξίες όπως για παράδειγμα αυτή της συμπόνοιας, το να θέλουμε να είμαστε καθησυχαστικοί για τον σύντροφό μας ή για τον φίλο μας. Το να προσφέρουμε στον άλλο χαρά ίσως είναι πιο σημαντική αξία από το να θέλουμε να πούμε την αλήθεια.
Γιατί λέμε ψέματα σε όσους αγαπάμε;
Η αγάπη ξέρετε είναι μια μεγάλη εστία ψέματος! Κι αυτό ισχύει για όλες τις σχέσεις. Είτε μιλάμε για ρομαντικές σχέσεις είτε για σχέσεις μεγάλου πάθους είτε ακόμα και για οικογενειακές σχέσεις. Σε πολλές περιπτώσεις ερχόμαστε σε μεγάλα διλλήματα. Θα σας φέρω ένα παράδειγμα μιας οικογένειας. Οι γονείς έπρεπε να κρύψουν από τα παιδιά τους τα οποία δεν ήταν ακόμα ενήλικα το γεγονός ότι ο παππούς έπασχε από καρκίνο. Χρόνια μετά, όταν ο παππούς έφτασε στο τελευταίο στάδιο, τα παιδιά θύμωσαν πολύ. Ανεξάρτητα από το αν η τακτική των γονέων ήταν καλή ή όχι, ας εξετάσουμε το γιατί, τον πραγματικό σκοπό της συμπεριφοράς αυτής. Ήταν το ενδιαφέρον. Το ειλικρινές ενδιαφέρον.
Θέλω να τονίσω, ότι τα πιο μεγάλα ψέματα τα λέμε στους πιο κοντινούς μας ανθρώπους. Σε μια άλλη ερευνητική μελέτη που έχω πραγματοποιήσει και στην οποία εξέτασα περιπτώσεις ψεμάτων που αγγίζουν τα όρια της προδοσίας, από τις 268 ιστορίες που άκουσα μόνο οι 6 είχαν να κάνουν με κάποιο ψέμα σε φιλικό πρόσωπο ή σε κάποιον απλά γνωστό. Όλες οι άλλες αφορούσαν τις πολύ στενές σχέσεις, τις ερωτικές, τις οικογενειακές.
Πιστεύουμε ότι κάποια πρόσωπα δεν μπορούν να αντέξουν μια μικρή αλήθεια που πονάει. Σωστό; Λάθος; Δεν μπορούμε να βάζουμε πάντα κανόνες εξαρτάται από την περίπτωση.
Υπάρχουν λοιπόν τα καλόκαρδα ψέματα. «Είμαι βέβαιος ότι έκανες ό, τι καλύτερο μπορούσες. Είμαι σίγουρος ότι έκανες το σωστό. Σε παρακαλώ, μη στεναχωριέσαι». Προσοχή όμως. Υπάρχουν όμως και τα αυτοεξυπηρετικά ψέματα. Εκείνα που σε βοηθούν να κατακτήσεις αυτά που ζητάς. Και αυτά τα ψέματα συνήθως χρησιμοποιούνται από εγωκεντρικά άτομα που θέλουν πάση θυσία να εκπληρώσουν τους προσωπικούς τους στόχους. Υπάρχουν και τα θεαματικά ψέματα. Εκείνα τα οποία πολλοί χρησιμοποιούμε προκειμένου να εντυπωσιάσουμε. Να δείξουμε πόσο έξυπνοι είμαστε. Αυτά αφορούν όχι μόνο τους εγωπαθείς αλλά και όσους φοβούνται την κοινωνική κριτική. Μπορεί να πεις ένα ψέμα στη σχέση σου απλά και μόνο επειδή νιώθεις πως έχεις χαμηλής αυτοπεποίθηση.  Μπορεί να νιώθεις πως η αλήθεια του εαυτού σου δεν είναι αρκετή. Η αξία της αλήθειας εδώ δεν αρκεί. Πόσα και πόσα ψέματα δεν έχουμε πει στην αρχή μιας σχέσης.
Πιο συχνά είναι τα ψέματα στις σχέσεις συμβίωσης ή μέσα στον γάμο;
Έχουμε παρατηρήσει ότι στις εκτός γάμου σχέσεις τα ψέματα είναι περισσότερα. Κάποιες μελέτες αναφέρουν ότι στο 1/10 των συζητήσεων του ζευγαριού, οι σύντροφοι ψεύδονται.  Οι άνθρωποι όταν αποφασίζουν να παντρευτούν γίνονται πιο ειλικρινείς αλλά και πιο αυστηροί με το θέμα του ψέματος. Και μέσα στο γάμο υπάρχει ο κανόνας που προαναφέραμε. Λέμε ψέματα για να μην απογοητεύσουμε τον άνδρα ή τη γυναίκα μας. Λέμε ψέματα σε όσους έχουν μεγάλες προσδοκίες από εμάς, σε όσους θέλουμε να αποδείξουμε πολλά. Φυσικά, δεν αναφερόμαστε σε θέματα απιστίας μέσα στο γάμο. Αυτό είναι μια άλλη περίπτωση.
Άνδρες-Γυναίκες: Ποιοι είναι μεγαλύτεροι ψεύτες;
Κατά μέσο όρο, οι άνδρες και οι γυναίκες είναι ίσοι στην τάση τους να λένε ψέματα. Αυτό που παρατηρούμε είναι ότι οι γυναίκες λένε λιγότερο ιδιοτελή ψέματα. Με τον όρο ιδιοτελή ψέματα εννοούμε όλα εκείνα που εφευρίσκουν οι άνθρωποι για να απαλλαγούν οι ίδιοι από αμηχανία, τιμωρία ή επίπληξη ή για να προστατεύσουν τα συναισθήματά τους. Οι άνδρες ενδιαφέρονται περισσότερο για να προστατεύσουν τον εαυτό τους με τα ψέματά τους παρά κάποιον άλλο. Αυτό που είναι σημαντικό να αναφέρουμε είναι η λανθασμένη αντίληψη ότι οι άνθρωποι που λένε ψέματα συχνή είναι αυτοί που χειραγωγούν και μεθοδεύουν περισσότερο; Όχι, αυτό δεν ισχύει.  Οι άνθρωποι που είναι πιο χειραγωγήσιμοι λένε πιο συχνά ψέμματα!

Είναι κατάλληλος άνδρας για γάμο και οικογένεια;

Η Μυρτώ, αναγνώστριά μας από την Κοζάνη αναρωτιέται:

Πώς μπορώ να καταλάβω εάν ένας άνδρας είναι κατάλληλος για γάμο και οικογένεια; 

Αναζητήσαμε απάντηση στο ερώτημά σας σε ένα κείμενο του ψυχιάτρου, Ιάκωβου Μαρτίδη. Διαβάστε το και εσείς. Έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον. Έχει συγκεντρωμένα όλα τα βασικά χαρακτηριστικά των ανθρώπων που μάλλον δεν γεννήθηκαν για οικογένεια και γάμο…

"Κλασσικό παράδειγμα ο Παπαδιαμάντης. Όταν ο μητροπολίτης Χαλκίδος εξέφρασε την επιθυμία στον πατέρα του παρουσία του Παπαδιαμάντη να βοηθήσει να παντευτεί ο Παπαδιαμάντης λέγοντας: «Να βρούμε καμιά Ρεβέκκα να δώσουμε στον Αλέξανδρο για να μη χαθεί το όνομα Παπαδιαμάντης», ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης του απάντησε : «Το όνομά μας δε θα ακουστεί από τη Ρεββέκα. Θα το κάνω εγώ να ακουστεί».  Αν είχε παντρευτεί  μπορεί να μη χωρούσε η ξεχωριστή και ρωμαλέα προσωπικότητά του μέσα στα οριοθετημένα πλαίσια του γάμου και να ασφυκτιούσε θανάσιμα. Είναι γεγονός ότι μερικοί ενήλικες δεν έχουν τόσο μεγάλη ανάγκη για σχέσεις όσο οι υπόλοιποι".
Είναι όλοι οι άνθρωποι κατάλληλοι για γάμο;
Η απάντηση είναι ξεκάθαρα όχι. Υπάρχουν αρκετοί άνθρωποι που είναι ανώριμοι ή ακατάλληλοι. Ο βαθμός αλλά και οι λόγοι ακαταλληλότητας διαφέρουν από άνθρωπο σε άνθρωπο. Σήμερα, οι συντροφικές σχέσεις είναι σύνθετες, πολύπλοκες και απαιτητικές. Υπάρχουν αυξημένες προσδοκίες μέσα σε ένα πλαίσιο γενικότερης ρευστότητας των κοινωνιών, κρίσεις των αξιών και αμφισβήτησης των παραδοσιακών προτύπων συμπεριφοράς.
Υπάρχουν άνθρωποι που δυσκολεύονται να εμπιστευθούν.
Η έννοια της εμπιστοσύνης είναι σημαντική στη ζωή και φυσικά και μέσα στον γάμο. Αν δεν εμπιστεύεσαι τον άνθρωπό σου, τότε ποιον θα εμπιστευθείς και πώς μπορείς να προχωρήσεις μπροστά;  Η αμφισβήτηση και η αμφιβολία θα δηλητηριάσουν σύντομα τη σχέση.
Το ότι δυσκολεύονται να εμπιστευθούν μπορεί να είναι αποτέλεσμα της μη ανάπτυξης δεσμών εμπιστοσύνης μεταξύ των μελών της γονεικής οικογένειας. Όταν το μικρό παιδί συστηματικά και επί χρόνια έχει διαψευσθεί από τους γονείς του και και δεν έχει αναπτύξει ή έχει χάσει την εμπιστοσύνη του σε αυτούς είναι αναπόφευκτο να δυσκολεύεται να εμπιστευθεί έναν ξένο. Κατά συνέπεια και τον μελλοντικό σύζυγό του.
Άλλοι άνθρωποι δυσκολεύονται να μοιραστούν.
Το μοίρασμα είναι σημαντική ιδιότητα που αξίζει να διέπει τις σχέσεις των ανθρώπων. Το μοίρασμα έχει να κάνει με την ικανότητα να επιμερίζεις ώριμα και ισορροπημένα τις ευθύνες, τις υποχρεώσεις, τις πάση φύσεως εργασίες αλλά έχει να κάνει και με το χρόνο, με τις σκέψεις, τα συναισθήματα και με οτιδήποτε είναι κοινό μέσα σε ένα σπίτι και μπορεί να μοιρασθεί. Άνθρωποι που δυσκολεύονται να μοιραστούν δυσκολεύονται και να συνεργαστούν. Και μέσα στο γάμο η συνεργασία είναι κάτι παραπάνω από απαραίτητη προς αποφυγή των αντιπαραθέσεων.
Όταν κάποιος διέπεται από μια εγωκεντρική αντίληψη των πραγμάτων
…τότε αυτό το γεγονός αποτελεί τροχοπέδη στην ομαλή πορεία της κοινής ζωής. Και δεν είναι λίγοι οι άνθρωποι που είναι εξόχως εγωκεντρικοί, διακατεχόμενοι από μια ατομοκεντρική αντίληψη της ζωής. Η εγωκεντρική αντίληψη είναι εμπόδιο στην εξέλιξη της σχέσης γιατί θρέφει τα αυτιστικά στοιχεία και την ψυχοπαθολογία του ανθρώπου. Σε κλείνει στον εαυτό σου, σε απομακρύνει από τον σύντροφό σου, σε αποτρέπει από την ανέλιξη σε απομονώνει από τους ανθρώπους.
Υπάρχει και η κατηγορία των ανθρώπων που δυσκολεύονται να προσφέρουν.
Η σχέση μέσα στον γάμο είναι η κατεξοχήν συνεργατική σχέση μια σχέση δούναι και λαβείν μια σχέση αλληλοπροσφοράς και αγάπης. Όταν δεν υπάρχει εθελούσια προσφορά και οχυρώνονται οι σύζυγοι πίσω από τα δικαιώματά τους και τις υποχρεώσεις του άλλου μάλλον θα καταστήσουν το σπίτι τους να μοιάζει με δικαστική εξέδρα και όχι μια ζεστή φωλιά όπου αυθορμήτως και αυτοβούλως θα προσφέρει με χαρά ο ένας στον άλλο.
Υπάρχουν άνθρωποι που είναι εξόχως χειριστικοί με έντονα ναρκισσιστικά στοιχεία που εκμεταλλεύονται τους ανθρώπους γύρω τους συστηματικά.
Αυτοί οι άνθρωποι έχουν πρόβλημα στο να κατανοήσουν τις θέσεις και τις ανάγκες των άλλων, δυσκολεύονται να υποχωρήσουν, να συμβιβαστούν να συγχωρέσουν αλλά και να ζητήσουν συγνώμη. Χρησιμοποιούν τους άλλους και εν γένει έχουν μεγάλη δυσκολία στο να εναρμονίσουν τις δικές τους επιθυμίες και ανάγκες με αυτές του διπλανού τους. Θυμώνουν με απίστευτη δυσκολία όταν δεν ικανοποιούνται τα θέλω τους και οι απαιτήσεις τους που πολλές φορές είναι υπερβολικές ή και παράλογες.
Ακατάλληλοι για γάμο είναι και όσοι πιέζονται υπέρμετρα από την ανάληψη ευθυνών ή αρνούνται συστηματικά να αναλάβουν ευθύνες.
Ακόμα μπορεί να τις αναλαμβάνουν σχετικά εύκολα αλλά να δυσκολεύονται να τις φέρουν εις πέρας με συνέπεια. Αυτοί οι άνθρωποι προβάλλουν με ευκολία την ευθύνη στους άλλους, κατηγορούν και είναι μονίμως επικριτικοί.
Υπάρχει βέβαια και η δυσκολία δέσμευσης.
Η δέσμευση είναι θεμελιώδης προϋπόθεση για τη συνοχή της σχέσης και την ασφάλεια –κυρίως – την ψυχολογική- όλης της οικογένειας. Χωρίς δέσμευση, οι φυγόκεντρες δυνάμεις που δεν είναι και λίγες θα διαλύσουν την οικογένεια. Χωρίς δέσμευση, γάμος δεν υπάρχει.
Ο υπέρμετρα ζηλιάρης άνθρωπος…
Συνήθως ο ζηλιάρης σύζυγος δε χρειάζεται κάποιον ουσιαστικό λόγο για να ζηλέψει. Η αιτία βρίσκεται μέσα του και όχι στη συμπεριφορά του άλλου. Δε μιλώ βέβαια για τις περιπτώσεις όπου πραγματικά δίνεται δικαίωμα για ζηλοτυπία. Σχεδόν πάντα έχει χαμηλή αυτοεκτίμηση και φοβάται περιμένωντας την απόρριψη του συζύγου. Χωρίς να το καταλαβαίνει με τη συμπεριφορά του δημιουργεί τις προϋποθέσεις για να δημιουργηθούν εστίες ζήλιας. Η ζήλια διαβρώνει τις ανθρώπινες σχέσεις  και ιδίως τις συζυγικές. Αν βέβαια η ζήλια ξεπεράσει τα φυσιολογικά όρια , τότε μιλάμε για παθολογική ζήλια. Και οι ενέργειες του συζύγου που βασανίζεται από παθολογική ζήλια προκαλούν στο σύντροφό του αυτή ακριβώς την απορριπτική συμπεριφορά.
Η απορριπτική συμπεριφορά αυξάνει την καχυποψία και τη ζήλια του με αποτέλεσμα να γίνει ακόμα πιο επιθετικός και να κατηγορεί τον σύντροφό του για ανύπαρκτα θέματα.
Από το βιβλίο "Η αγάπη στην πρίζα" που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αρμός.

Υπάρχει ο έρωτας με την πρώτη ματιά; Πώς μπορώ να το καταλάβω;

Αν ρωτήσεις κάποιον να σου περιγράψει τον έρωτα, το πώς είναι να νιώθεις ερωτευμένος προφανώς η περιγραφή θα περιλαμβάνει τις λέξεις πάθος και έντονη επιθυμία που πολλές φορές θυμίζει εμμονή. Η σεξουαλική επιθυμία είναι πολύ σημαντική είναι από τα βασικά κίνητρα του έρωτα αλλά μόλις τελειώσει αυτή σκεφτόμαστε «νόμισα ότι ήταν έρωτας αλλά όχι δεν ήταν κάτι σημαντικό τελικά".  Πώς καταλαβαίνουμε ότι είμαστε πραγματικά ερωτευμένοι; Ο αληθινός έρωτας είναι αυτό που περιγράφουν σαν έρωτα από την πρώτη ματιά; 
Aπαντά η ψυχοθεραπεύτρια, συγγραφέας και αρθρογράφος των Times και του Observer Phillipa Perry.

Πολλοί υποστηρίζουν ότι έρωτας δεν είναι να είναι κανείς ενεργός σεξουαλικά ή απλά το να βρίσκεσαι σε μια σχέση που πάει καλά. Πολλοί περιγράφουν τον αληθινό έρωτα σαν μια κατάσταση όπου χάνεις τον έλεγχο και σε παρασύρει. Μιλούν για τον έρωτα από την πρώτη ματιά. Ισχύει;
Άραγε τι σημαίνει έρωτας από την πρώτη ματιά;
Συμβαίνει όταν αισθανόμαστε πολύ όμορφα για ένα άτομο που αντικρίζουμε για πρώτη φορά και αρχίζουμε να κάνουμε υποθέσεις ότι είναι ο ιδανικός, η ιδανική σύντροφος. Πώς προκαλείται όμως αυτή η πρώτη θετική εντύπωση; Προέρχεται από τις προσωπικές μας εμπειρίες και τα βιώματά μας. Μπορεί να μας θυμίζει το πατρικό μας πρότυπο ή ακόμα, έναν δάσκαλο που θαυμάζαμε στο σχολείο. Και όταν στην ενήλικη ζωή μας συναντήσουμε ένα πρόσωπο που μιλά με τον ίδιο ρυθμό που μπορεί να έχει παρόμοιο στυλ  τότε, την αναβίωση της ανάμνησής μας την ονομάζουμε ερωτική χημεία!
Είναι πάντα ο κεραυνοβόλος έρωτας ο ιδανικός; 
Επειδή κάτι μοιάζει να είναι οικείο δε σημαίνει ότι είναι και το ιδανικό για μας. Αυτή είναι και η πιθανότερη εξήγηση στο γιατί συνηθίζουμε να "την πατάμε" από τον ίδιο τύπο άνδρα ή γυναίκας. Η κατάσταση αυτή εμπεριέχει έντονο πάθος και είμαστε απόλυτα πεποισμένοι ότι είμαστε ερωτευμένοι με τον κατάλληλο άνθρωπο. Υπάρχουν όμως και παράγοντες που συνήθως  ενισχύουν  την πεποίθηση του έρωτα παράγοντες που μπορεί και να τους αγνοούμε όπως για παράδειγμα… τα γονίδιά μας! Συγκεκριμένα χαρακτηριστικά στην εμφάνιση, στην κατασκευή του σώματος, χαρακτηριστικά του προσώπου, το αν είναι συμμετρικό για παράδειγμα μας είναι στοιχεία που τα πιο πρωτόγονά μας ένστικτα αναγνωρίζουν αυτόματα ως θετικά
Και το ερώτημα παραμένει. Πώς καταλαβαίνουμε ότι αυτό που νιώθουμε για ένα άτομο είναι αληθινός έρωτας όταν τα αισθήματά μας καθορίζονται από ασυνείδητες δυνάμεις που μας παρασύρουν σε σεξουαλική έλξη; 
Είναι πολύ πιθανόν αυτή η πρώτη θετική εντύπωση να μετατραπεί σε βαθιά και διαρκή αγάπη. Τα σεξουαλικά μας ένστικτα δηλαδή, να μετατραπούν σε ένα πιο ώριμο συναίσθημα. Για να ευδοκιμήσει ένας τέτοιος έρωτας χρειάζεται να περάσει ένα σεβαστό χρονικό διάστημα. Να καλλιεργηθεί μια σχέση με αλληλοκατανόηση, καλές προθέσεις και από τους δυο και καλή επικοινωνία. Το πάθος πρέπει να συναντήσει το νιάξιμο, το ενδιαφέρον, τον διάλογο, την αλληλοεκτίμηση. Και για να καλλιεργηθούν όλα αυτά, ίσως είναι απαραίτητο και το στάδιο  της δέσμευσης.
Και αν ποτέ δεν έτυχε να συναντήσουμε αυτόν τον ξαφνικό έρωτα;
Αν δεν ερωτευτήκαμε ξαφνικά, στη μέση του δρόμου; Αν  δεν νιώσαμε αυτό το ξαφνικό καρδιοχτύπι; Αυτό δεν μπορεί να μας εμποδίσει από το να ζήσουμε έναν ρομαντικό όμορφο έρωτα. Ξέρετε, οι γάμοι που προκύπτουν από συνοικέσια εξελίσσονται πολλές φορές με πολύ όμορφο τρόπο και έχουν εξαιρετικό αποτέλεσμα όταν οι σύντροφοι ξέρουν να αγαπούν και θέλουν να μάθουν ο ένας τον άλλο, χωρίς φυσικά να προσποιούνται. Νομίζετε ότι είναι πιο τυχεροί εκείνοι που ερωτεύτηκαν αστραπιαία;
Έχω συναντήσει σε πολλά ζευγάρια που χώρισαν με την εξής δικαιολογία. «Ο έρωτας που ένιωσα ήταν ακατανίκητος, δεν μπορούσα να κάνω αλλιώς, δεν μπορούσα να αντισταθώ». Ναι η έλξη ενός ξαφνικού έρωτα είναι δυνατή αλλά όχι τόσο μεγάλη όσο συνηθίζουμε να πιστεύουμε και να λέμε. Έχουμε καταλήξει να πιστεύουμε ότι υπάρχει μόνο ένας τρόπος για να βιώσουμε έναν αυθεντικό έρωτα. Μάλλον δεν ισχύει άτι τέτοιο. Ας μη ξεχνάμε ότι ο έρωτας είναι μια μορφή αγάπης.
Και η αγάπη έχει πολλές μορφές.
Στη αγγλική γλώσσα υπάρχει μόνο μια λέξη για να περιγράψει το συναίσθημα της αγάπης.  Οι αρχαίοι Έλληνες όμως ή οι αρχαίοι Ρωμαίοι  διαχώριζαν τις διαφορετικές εκφάνσεις του συναισθήματος. Η έννοια της αγάπης θεωρείται διαφορετική από εκείνη του έρωτα. Η φιλία δηλώνει μια διαφορετική έννοιά της, όπως και το φλερτ. Ακόμα και η φιλαυτία αγάπη δεν είναι;  Από τον Αριστοτέλη μέχρι τους σύγχρονους ψυχαναλυτές όλοι συμφωνούν πως για να αγαπήσει κανείς τον άλλο πρέπει να αγαπήσει τον εαυτό του πρώτα από όλα.
Που θέλω να καταλήξω; Ότι η αγάπη δεν είναι στατική αλλάζει  συνέχεια μορφή. Οι διακυμάνσεις της είναι τόσο συχνές!  Όπως το συναίσθημα της λύπης που αντικαθίσταται από αυτό της χαράς και αντίστροφα. Τίποτε δεν παραμένει ίδιο όλα αλλάζουν διαρκώς.
"Σ’ αγαπώ λένε πολλοί αλλά δεν είμαι πια ερωτευμένος μαζί σου". Και χωρίζουν.
Η πιο συνηθισμένη φράση που περιγράφει την μετάβαση από τη μια μορφή του συναισθήματος στην άλλη. Αλλά το να αναζητήσουμε τον ερωτισμό που θα μας ανανεώσει δε σημαίνει ότι θα μας οδηγήσει στο να βρούμε την πραγματική ευτυχία. Ο αληθινός έρωτας είναι κάτι παραπάνω από τον ενθουσιασμό που φέρνει ένα πάθος. Περιλαμβάνει και τη σεξουαλική έλξη και τη φιλία και την αφοσίωση της αγάπης και είναι πολύ πιο ώριμος και πολύ πιο ουσιαστικός.

Έρωτας και μακροχρόνια σχέση: Υπάρχει μυστικό για να μην… φθαρεί;

“Έχω μια φίλη που γνώρισε  τον άντρα της ζωής της  σε ένα φανάρι. Ήταν 15 χρονών τότε και πήγαινε βόλτα με το αυτοκίνητο μαζί με μια παρέα κοριτσιών. Εκείνος ήταν στο διπλανό αμάξι μαζί με τους φίλους του. Έπιασαν την κουβέντα και αποφάσισαν να κάνουν μια βόλτα όλοι μαζί σε ένα πάρκο που βρισκόταν κοντά.  Από εκείνη την ημέρα έχουν περάσει 35 χρόνια. Έγιναν ζευγάρι, παντρεύτηκαν και ζουν μέχρι και σήμερα μαζί, ευτυχισμένοι. 
Γράφει η Κοινωνική Aνθρωπολόγος, καθηγήτρια στο Rutgers University, Helen Fisher

Είμαστε γεννημένοι για να αγαπάμε ο εγκέφαλός μας είναι προγραμματισμένος να αποζητά την αναζήτηση της αγάπης. Αλλά τι είναι αυτό που κάνει κάποιες σχέσεις να διαρκούν τόσο πολύ; Σε αυτό το ερώτημα προσπαθήσαμε να δώσουμε απάντηση σε μια πρόσφατη έρευνα που πραγματοποιήσαμε με τη συνάδελφό μου  Bianca Acevedo. Αναζητήσαμε  ανθρώπους που να δηλώνουν ερωτευμένοι για πολλά χρόνια με τον/ τη σύζυγό τους. Καταλήξαμε σε 17 άτομα.  Οι περισσότεροι ήταν πάνω από 50 ετών και παντρεύτηκαν- κατά μέσο όρο- στα 21 χρόνια τους. Τα αποτελέσματα ήταν εκπληκτικά.
Κάποιοι επιστήμονες ψυχολόγοι υποστηρίζουν ότι η συγκλονιστική αίσθηση του έρωτα διαρκεί περίπου 18 μήνες- στην καλύτερη περίπτωση- μέχρι 3 χρόνια. Εμείς καταγράψαμε την εγκεφαλική δραστηριότητα αυτών των ανθρώπων. Οι εγκέφαλοί τους έδειξαν την ίδια δραστηριότητα παρόμοια με αυτή των νέων εραστών εκείνων δηλαδή που ο έρωτας ήταν φρέσκος και δεν είχε ξεπεράσει τους 7 μήνες. Υπήρχε μονάχα μια σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο ομάδων: στους μεγαλύτερης ηλικίας εραστές  οι περιοχές του εγκεφάλου που σχετίζονται με το άγχος δεν ήταν πλέον ενεργές. Αντίθετα, υπήρχε δραστηριότητα στις περιοχές που συνδέονται με τη γαλήνη και την ηρεμία.
Μας λένε συνήθως ότι οι ευτυχείς γάμοι βασίζονται στην καλή επικοινωνία, τις κοινές αξίες, στην ευτυχία, στην επιμονή ακόμα κια στα παιδικά μας βιώματα.  Αλλά μια έρευνα από το πανεπιστήμιο της Γενεύης, έδειξε ότι ακόμα πιο σημαντικό για τον έρωτα είναι να διατηρείς αυτό που αποκαλούμε "θετικές ψευδαισθήσεις". Θα αναφέρω ένα παράδειγμα από ένα φιλικό μου ζευγάρι. Όταν φοιτούσαν στο πανεπιστήμιο  ήταν και οι δύο λεπτοί, γυμνασμένοι, γεμάτοι ενδιαφέρον για τη ζωή.  Σήμερα και οι δύο είναι υπέρβαροι και πιο νωθροί σε σχέση με το νεανικό τους περιβάλλον. Ωστόσο, ο ένας λέει στον άλλο ότι δεν έχει αλλάξει καθόλου. Σας μιλώ για μια μορφή αυτο-εξαπάτησης που όπως φαίνεται  μας δίνει την δυνατότητα να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες και τις αλλαγές που φέρνει ο χρόνος σε μία σχέση.
Οι άνδρες αλλά και οι γυναίκες που επιμένουν να θεωρούν το σύντροφό  τους είναι εκλυστικό, αστείο, ενδιαφέρον ακόμα και όταν ξέρουν πως τα πράγματα έχουν αλλάξει οι σύζυγοι που επιμένουν να απομονώνουν και να εστιάζουν στα θετικά χαρακτηριστικά στοιχεία είναι το μυστικό των περισσότερων μακροχρόνιων σχέσεων. Φυσικά και δεν προτείνω να αγνοούμε στη σχέση μας αρνητικά στοιχεία, δε θα συμβούλευα ποτέ μια γυναίκα να μη δώσει σημασία στην επιθετικότητα ή να μην προβληματιστεί με την υπερβολική ζηλοτυπία του άνδρα της. Αλλά αξίζει πραγματικά να εξυψώνουμε το σύντροφό μας για τα χαρίσματά του. Εγώ προσωπικά, θεωρώ την τακτική αυτή ως το ελιξήριο του έρωτα, το μυστικό που ενισχύει την έμφυτη ικανότητά μας να … αγαπάμε!

Ποιος πληρώνει στο ραντεβού; Ο άνδρας, η γυναίκα ή μισά – μισά;

Αναγνώστης του boro.gr ετοιμάζεται μάλλον για κάποιο ραντεβού…
Είμαι 26 ετών λέγομαι Κώστας και θέλω να σας ρωτήσω το εξής. Πρέπει ή όχι να δεχόμαστε οι άνδρες από μια γυναίκα να μην θέλει να πληρώσει στο ραντεβού; Επίσης, αν δεχτεί ο άνδρας να πληρώσει μπορεί να τον κατηγορήσετε οι γυναίκες ότι είναι τσιγκούνης; Γιατί μερικές γυναίκες δε θέλουν να πληρώνουμε; Μήπως αυτό σημαίνει ότι η γυναίκα απορρίπτει τον άνδρα που έχει απέναντί της και δεν τον θέλει και πολύ; 
Αγαπητέ αναγνώστη. Ανατρέξαμε σε ένα κείμενο του συνεργάτη μας, κυρίου Χρήστου Ζιούβα Ψυχοθεραπευτής-Οικογενειακός θεραπευτής και μέλος της επιστημονικής ομάδας του Εργαστηρίου Διερεύνησης Ανθρώπινων Σχέσεων. Διαβάστε το, έχει μεγάλο ενδιαφέρον.

Στην επικοινωνία υπάρχουν πάντα δύο επίπεδα: το περιεχόμενο αυτού που λέμε και το τι αυτό που λέμε σημαίνει για τη σχέση μας. Για να συνεννοηθούμε χρειάζεται να «ακούσουμε» και στα δύο επίπεδα.
Πώς «μεταφράζεται» η επιθυμία μιας γυναίκας να πληρώσει το ήμισυ ενός λογαριασμού σε μια έξοδο; Μήπως λέει στον σύντροφό της ότι σε αυτή τη σχέση μου είναι σημαντικό να διατηρήσω την ανεξαρτησία μου; Αντίστοιχα η αποδοχή αυτής τη κίνησης από τον άνδρα μήπως σημαίνει αναγνώριση της επιθυμίας αλλά και της ικανότητας της συντρόφου να κινηθεί αυτόνομα; Αυτό που λένε μεταξύ τους εκτός από το ποιος θα πληρώσει τον λογαριασμό μπορεί να είναι σε ένα άλλο επίπεδο ότι θα είμαστε μαζί ισότιμα, από επιλογή και όχι από ανάγκη.
Αντίστροφα, η επιθυμία της γυναίκας να πληρώσει τον λογαριασμό ο άνδρας μπορεί να εμπεριέχει την προσδοκία ότι είναι πρόθυμος και ικανός να εκπληρώσει τον παραδοσιακό ρόλο του «κουβαλητή» που μέσα από αυτό παρέχει ασφάλεια στην σύντροφό του. Το άδηλο  αντάλλαγμα που ο άνδρας συχνά προσδοκά είναι η συναισθηματική κάλυψη που εκείνη θα του παράσχει.
Τσιγκούνης ή σπάταλος, οικονόμος ή  ανοικτοχέρης;
Πολλές φορές επιλέγουμε για σύντροφο κάποιον/α που έχει συμπληρωματικά προς εμάς χαρακτηριστικά. Επίσης στις σχέσεις μας με τους σημαντικούς άλλους μπορεί να είμαστε σαν συναισθηματικά συγκοινωνούντα δοχεία. Η «τσιγκουνιά» και η «σπατάλη», ο «γαλαντόμος» και ο «οικονόμος» εκτός από οικονομικές συμπεριφορές μπορεί να υποδεικνύουν και ευρύτερες στάσεις ζωής.
Κάποιος «σφικτοχέρης» μπορεί να είναι φειδωλός και στην έκφραση των συναισθημάτων του όπως και κάποιος «γενναιόδωρος» μπορεί να χαρακτηρίζεται ως τέτοιος και στις κοινωνικές του σχέσεις.
Ένας «τσιγκούνης» σύντροφος μπορεί να προσπαθεί να συμμαζέψει τα οικονομικά και να παράσχει οικονομική ασφάλεια στην ευρύτερη οικογένεια. Μπορεί επίσης να υιοθετεί μια τέτοια συμπεριφορά ως αντίδραση σε  βιώματα που κουβαλάει από την οικογένεια καταγωγής του (π.χ. να είχε ένα πατέρα χαρτοπαίχτη που σπατάλησε τους οικογενειακούς πόρους).
Από την άλλη μεριά ένα «σπάταλο» μέλος μιας οικογένειας μπορεί με την συμπεριφορά του να προσκαλεί τα υπόλοιπα μέλη να «ζήσουν την ζωή τους».
Είναι χρήσιμο το ζευγάρι να αναρωτηθεί – και αν μπορεί να συζητήσει –  εάν οι χαρακτηρισμοί «τσιγκούνης» και «σπάταλος» εμπεριέχουν και άλλες διαστάσεις όπως οι παραπάνω που ξεπερνούν τα στενά όρια της οικονομικής διαχείρισης;

X

Αγαπητοί αναγνώστες,

Σας ενημερώνουμε ότι το boro.gr προσφέρει καθημερινά (Δευτέρα-Παρασκευή) δωρεάν ψυχολογική υποστήριξη με επαγγελματίες ψυχολόγους.

Κάντε κλίκ εδώ για να συνδεθείτε και να ενημερωθείτε για τις ώρες λειτουργίας.
X