Σχέσεις

Αρχική / Σχέσεις (page 85)

Ερωτική απόρριψη. Πώς την αντιμετωπίζουμε;

Ερωτική απόρριψη. Πώς την αντιμετωπίζουμε; thumbnail

“Όποτε νιώθουμε πως δεν μας επιθυμούν ερωτικά, μειώνεται η αυτοεκτίμησή μας, όποτε μας επιθυμούν, ανεβαίνει”, λέει ο Φρόιντ. Όλες οι φάσεις τις ερωτικής μας ζωής, από το απλό φλερτ μέχρι τη μόνιμη σχέση, από ένα ασήμαντο καβγά μέχρι τον οριστικό χωρισμό, έχουν επίπτωση στην αυτοεκτίμησή μας. Η επιρροή αυτή είναι αμφίδρομη. Όπως επηρεάζεται η αυτοεκτίμησή μας από τις ερωτικές μας εμπειρίες, έτσι επηρεάζει κι εκείνη με τη σειρά της τη συμπεριφορά και τις επιλογές μας. Τολμάμε να δείξουμε ανοιχτά στον άλλο πόσο τον ποθούμε; Mε ποιο τρόπο το εκφράζουμε; Πως κάνουμε τις επιλογές μας; Γράφει ο ψυχοθεραπευτής Christophe Andre Γιατί θέλουμε τόσο πολύ να αρέσουμε;  Όλα τα τεχνάσματα γοητείας έχουν ως στόχο να ενισχύσουν την αυτοεκτίμησή μας. Όπως ορισμένοι άνθρωποι έχουν μανία να κάνουν αλόγιστα ψώνια, εντελώς άχρηστα πράγματα, έτσι υπάρχουν άλλοι που έχουν ανάγκη να ασκούν συνεχώς γοητεία στους άλλους. Ακόμα και στις πιο ασήμαντες στιγμές επικοινωνίας, νιώθουν την ανάγκη να επιβεβαιωθούν από τος άλλους, για να έχουν την απόδειξη ότι τους αγαπούν και τους εκτιμούν. “ Είμαι υιοθετημένο παιδί”, μας λέει ένας ασθενής μας. “ Μου το είπαν όταν ήμουν πολύ μικρός, και ήταν κάτι που με σημάδεψε για πάντα. Οι θετοί γωνείς μου ήταν πολύ ζεστοί και γλυκήτατοι άνθρωποι, μου έδωσαν πολύ αγάπη, μου είπαν την αλήθεια μόλις έφτασα σε ηλικία που καταλάβαινα. Ήταν κι οι δύο αρκετά μεγάλοι σε ηλικία, ο θετός μου πατέρας ήταν λίγο υποχόνδριος, φοβόταν μήπως πάθει κάποια σοβαρή ασθένεια και η θετή μητέρα μου ανησυχούσε πολύ μην τον χάσει. Από μικρός φοβόμουν και εγώ μην τους χάσω και μείνω ολομόναχος στον κόσμο, χωρίς έναν άνθρωπο να μου θυμίζει πως έχω και εγώ οικογένεια. Ίσως εκεί οφείλεται η τάση μου να ασκώ γοητεία στους άλλους. Όπου κι αν βρίσκομαι, έχω την ανάγκη να νιώθω πως αρέσω, πως με αποδέχονται, πως θέλουν να μείνουν κι άλλο μαζί μου, πως δεν πλήττουν. Το νιώθω ακόμα και όταν πάω κάπου να ψωνίσω, όταν συναντώ ένα γείτονα, ένα συνάδελφο, πολύ περισσότερο βέβαια με μια όμορφη γυναίκα. Όμως δε φέρομαι έτσι μόνο στις γυναίκες, θέλω να με βρίσκουν συμπαθητικό, να αισθάνονται ότι τους λείπω όταν δεν είμαι μαζί τους. Συνήθως με θεωρούν πολύ συμπαθή. Όμως είναι υπερβολικά ευαίσθητος στην αρνητική κριτική και στην απόρριψη, όταν βρίσκομαι μπροστά σε ψυχρούς ανθρώπους που αδιαφορούν για την γοητεία μου, αισθάνομαι να χάνω και να μην ξέρω πως να αντιδράσω. Αρχίζω να αμφιβάλλω για τον εαυτό μου, οι αντιδράσεις μου γίνονται σχεδόν παιδιάστικες. Δεν είναι λύση να θέλεις διαρκώς να αρέσεις. Ξέρω πως με τον τρόπο αυτό προσπαθώ να καλύψω τις εσωτερικές αμφιβολίες και ανασφάλειές μου. Δεν είμαι ελεύθερος, νιώθω εξαρτημένος από το χαμόγελο και την αποδοχή των άλλων”. Είναι αρρώστια η ανάγκη να αρέσεις;   Οι παλιοί ψυχαναλυτές συνέδεαν τις εκδηλώσεις υστερίας με την ανάγκη κάποιου να ασκεί γοητεία γενικώς και αορίστως. Πολλοί άνθρωποι ονομάζουν υστερική μια γυναίκα προκλητική που θέλει να σκορπά γύρω της μηνύματα γοητείας χωρίς να έχει συγκεκριμένο σκοπό να κάνει δεσμό με κάποιον. Η θεατρινίστικη προσωπικότητα και ο υπερβολικός φόβος της απόρριψης.  Όπως αποκαλείται από τους ψυχιάτρους νιώθει μια ακατανίκητη παρόρμηση να τραβά πάνω της τα βλέμματα και την προσοχή, δυσκολεύεται όμως στη δέσμευση. Μια τέτοια προσωπικότητα τόσο στον άνδρα όσο και στη γυναίκα  νιώθει μεγαλύτερη επιβεβαίωση όταν ασκεί γοητεία σε πολλούς ανθρώπους παρά όταν κάνει μόνιμο δεσμό με κάποιον. Στη μόνιμη σχέση υπάρχει βλέπετε ο κίνδυνος να αποκαλυφθούν και μη γοητευτικές πτυχές του χαρακτήρα. Θεωρεί το άτομο αυτό τον εαυτό του ελκυστικό αλλά μέσα του αμφιβάλλει αν μπορεί να κερδίσει το αληθινό ενδιαφέρον κάποιου. Πώς αντιμετωπίζουμε την απόρριψη;  “Δεν τολμώ να πλησιάσω τις κοπέλες” μας λέει ο Νικολά, 32 χρονών. “ Με πιάνει τρόμος στην ιδέα ότι μπορεί να αρνηθούν. Νιώθω πως θα έχω άλλη μια έμπρακτη απόδειξη ότι δεν είμαι άξιος να με ερωτευτούν. Προτιμώ, ασυνείδητα, να παραμένω στην αμφιβολία”. “Βγαίνω μονάχα με αγόρια που δεν μου αρέσουν”, απαντά σαν ηχώ η Βάλερι, 27 χρονών. “έχω τόσο αρνητική εικόνα για τον εαυτό μου που θεωρώ ότι δεν μου αξίζει κάτι καλύτερο”. Όταν βλέπουμε πόσο ευάλωτα είναι μέσα τους αυτά τα άτομα με συναισθηματικά προβλήματα, συνειδητοποιούμε ότι η “χαρτογράφηση του τοπίου της τρυφερότητας” θυμίζει περισσότερο πεδίο μάχης, παρά ήσυχο, καταπράσινο λιβάδι. Όταν προσπαθείς να αρέσεις το αποτέλεσμα δεν είναι σίγουρο, μιας και ο άλλος έχει το δικαίωμα να απορρίψει την πρότασή σου. Και κανένας άνθρωπος δε μένει απαθής μπροστά στην απόρριψη. Η άμεση απόρριψη.  Η απόρριψη μπορεί να είναι άμεση, το πρόσωπο δηλαδή που προσπαθήσαμε να γοητεύσουμε να μας δείξει, με ευγενικό τρόπο, ότι δεν τον ενδιαφέρουμε. Όμως και τότε γεννά πόνο και αναστάτωση, γιατί αισθάνεσαι ότι απορρίπτουν μονάχα την εξωτερική σου εικόνα, νιώθεις ότι σου στερούν μια ευκαιρία, γιατί μπορεί αν γνώριζε το αληθινό σου πρόσωπο, να σε εκτιμούσε. Η απόρριψη όμως μπορεί να είναι και έμμεση. Να έχετε κάποιο δεσμό και ύστερα από ένα διάστημα ο(η) σύντροφός σας να σας απορρίψει. Το πλήγμα στην περίπτωση αυτή μπορεί να είναι πολύ πιο καίριο για την αυτοεκτίμηση μας. Νιώθουμε ότι μας απέρριψαν αφού μας δοκίμασαν πρώτα. Δεχτήκαμε να δεσμευτούμε, ανοίξαμε τον εαυτό μας όμως απογοητεύσαμε τον άλλο. Η ερωτική μοναξιά και ο κοινωνικός περίγυρος. Μια ιστορία. Ο Μαξ είναι ένας άνδρας 40 χρονών, με καταγάλανα μάτια. Είναι μεσίτης ακινήτων στο Κολοράντο, οδηγεί μια κόκκινη ανοιχτή BMW, κάνει σκι, παίζει γκολφ και τένις  Του αρέσουν τα ταξίδια και οι “πικάντικες” συζητήσεις. Πως μπορεί κάποιος να συναντήσει αυτό το σπάνιο διαμάντι; Κι όμως μπορείτε. Αρκεί να απευθυνθείτε στην αμερικάνικη εταιρία Boyfriend in a Box( Εραστής σε πακέτο). Με 10 δολάρια μπορείτε να διαλέξετε ανάμεσα σε άλλους 8 φοβερούς τύπους( τον Ντέιβ τον γιατρό, τον Φρανκ τον πυροσβέστη κ.ά.). Με το ποσό αυτό θα σας στείλουν μια σειρά φωτογραφίες, σε διάφορα μεγέθη( για το γραφείο ή το πορτοφόλι σας), τρία ψεύτικα μηνύματα στον τηλεφωνητή σας( για κάποιο βράδυ που θα επιστρέψετε σπίτι με φίλους), μια ευχετήρια κάρτα κ.ά. Γιατί αυτός είναι ο στόχος της εμπορικής αυτής επιχείρησης  πως να μπορέσει μια μοναχική γυναίκα ν‘ απαλλαγεί από το υποτιμητικό βλέμμα του κοινωνικό της περίγυρου. Μέσα σε δύο χρόνια, περισσότερες από 120.000 πελάτισσες “παρήγγειλαν” ένα φανταστικό αρραβωνιαστικό... 

Διαβάστε Περισσότερα »

Πρέπει να συγχωρούμε ένα περιστατικό απιστίας;

Πρέπει να συγχωρούμε ένα περιστατικό απιστίας; thumbnail

Καλησπέρα. Είμαι παντρεμένος 47 χρονών με 3 παιδιά. Πριν 2 χρόνια σε μια πολύ άσχημη στιγμή, έκανα ένα στραβοπάτημα με μια άλλη γυναίκα. Τίποτα ουσιαστικό, αλλά μαθεύτηκε. Πέρασαν 2 χρόνια και τώρα η γυναίκα μου μού ανακοίνωσε ότι δεν μπορεί πλέον να με δει σαν άντρα, και ότι θέλει να μείνουμε παντρεμένοι μόνο για τα παιδιά. Και οι ερωτικές και συναισθηματικές μας ζωές να συνεχίσουν εκτός σπιτιού κοινή συναινέσει. Έβγαλε μάλιστα και τη βέρα χθες. Εγώ θεωρώ ότι αυτό είναι αδύνατον. Πρώτον διότι έχω ακόμα αισθήματα για αυτήν και δεύτερον, εδώ δεν συμφωνήσαμε σε πράγματα στο γάμο, στον λευκό γάμο θα τα βρούμε; Επίσης, μια ακόμη λεπτομέρεια. Η γυναίκα μου είναι 40 χρονών, και είμαι ο πρώτος, και ίσως ο μόνος με τον οποίον έχει πάει ποτέ. Αγαπητέ αναγνώστη. Απευθύναμε τον προβληματισμό σας στην ψυχολόγο ψυχοθεραπεύτρια κυρία Μαριέττα Πεπελάση. Ελπίζουμε η άποψή της να σας είναι χρήσιμη. Υπάρχει μάλλον κάποια δυνατή συναισθηματική σχέση. Πιθανόν η γυναίκα αυτή να έχει πληγωθεί και να θέλει περισσότερο χρόνο, να θέλει περισσότερη ελευθερία και αν αυτός μπορεί να τα αντέξει αυτά τα καινούργια θέλω της είναι πολύ πιθανόν μετά από ένα μεγάλο διάστημα να είναι και πάλι μαζί και να είναι και πάλι καλά. Τι πρέπει να κάνει ο αναγνώστης μας ; Πρέπει να είναι τρυφερός και γλυκός σύντροφος και να της επιτρέψει να δει και αυτή τη ζωή με ένα άλλο μάτι και έτσι να δώσει την ευκαιρία και στους δυο να ξανασυναντηθούν ως ίσο προς ίσο. Όλα αυτά εξαρτώνται από την ωριμότητα αυτού του καλού μας φίλου και κατά πόσο πολύ θέλει να διατηρήσει δεμένη την οικογένειά του και πόσο πιστεύει στη σχέση του. Ίσως όμως δεν μπορεί να ζήσει με αυτόν τον τρόπο. Αν δει ότι δεν το αντέχει, πρέπει να σκεφτεί και το ενδεχόμενο του χωρισμού. Μπορεί να σκέφτεται «έκανα ένα λάθος, το πληρώνω αλλά έτσι σαν ξένος εγώ δεν μπορώ να ζήσω» είναι σεβαστή και αυτή η σκέψη. Σε αυτές τις περιπτώσεις συνήθως κάνουμε συνήθως αυτά που αντέχουμε. Εάν αντέχει να έχει μια φιλική και τρυφερή σχέση με τη γυναίκα του έχει καλώς. Αν δεν αντέχει πρέπει να δηλώσει ότι «εγώ ημίμετρα στη ζωή μου δεν θέλω έκανα ένα παραστράτημα, πιθανόν να το χρησιμοποιείς και σας δικαιολογία για να κάνεις τον δικό σου τρόπο ζωής αλλά εγώ δε μπορώ να ζήσω έτσι». Θα πρέπει να σκεφτεί και κάτι ακόμα. Όπως μας λέει ο αναγνώστης μας έχει τρία παιδιά. Μπορεί αν εκείνος ζει σε άλλο σπίτι με τη γυναίκα του να αντέξει τα έξοδα των παιδιών; Αν όχι, ίσως πρέπει να ξανασκεφτεί αυτό που του προτείνει η γυναίκα του και αποφεύγοντας τα προβλήματα και τους διαπληκτισμούς να συνυπάρξουν. Ποιος ξέρει μπορεί μετά από καιρό, όπως είπαμε και στην αρχή η σχέση τους η ερωτική να αποκατασταθεί.  Είναι ένα ζήτημα που πρέπει να το επεξεργαστεί καλά. Τι αντέχει και τι μπορεί να κάνει. Και να εξετάσει και τις πρακτικές παραμέτρους, του ζητήματος.

Διαβάστε Περισσότερα »

Είναι κατάλληλος άνδρας για γάμο και οικογένεια;

Η Μυρτώ, αναγνώστριά μας από την Κοζάνη αναρωτιέται: Πώς μπορώ να καταλάβω εάν ένας άνδρας είναι κατάλληλος για γάμο και οικογένεια;  Αναζητήσαμε απάντηση στο ερώτημά σας σε ένα κείμενο του ψυχιάτρου, Ιάκωβου Μαρτίδη. Διαβάστε το και εσείς. Έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον. Έχει συγκεντρωμένα όλα τα βασικά χαρακτηριστικά των ανθρώπων που μάλλον δεν γεννήθηκαν για οικογένεια και γάμο... "Κλασσικό παράδειγμα ο Παπαδιαμάντης. Όταν ο μητροπολίτης Χαλκίδος εξέφρασε την επιθυμία στον πατέρα του παρουσία του Παπαδιαμάντη να βοηθήσει να παντευτεί ο Παπαδιαμάντης λέγοντας: «Να βρούμε καμιά Ρεβέκκα να δώσουμε στον Αλέξανδρο για να μη χαθεί το όνομα Παπαδιαμάντης», ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης του απάντησε : «Το όνομά μας δε θα ακουστεί από τη Ρεββέκα. Θα το κάνω εγώ να ακουστεί».  Αν είχε παντρευτεί  μπορεί να μη χωρούσε η ξεχωριστή και ρωμαλέα προσωπικότητά του μέσα στα οριοθετημένα πλαίσια του γάμου και να ασφυκτιούσε θανάσιμα. Είναι γεγονός ότι μερικοί ενήλικες δεν έχουν τόσο μεγάλη ανάγκη για σχέσεις όσο οι υπόλοιποι". Είναι όλοι οι άνθρωποι κατάλληλοι για γάμο; Η απάντηση είναι ξεκάθαρα όχι. Υπάρχουν αρκετοί άνθρωποι που είναι ανώριμοι ή ακατάλληλοι. Ο βαθμός αλλά και οι λόγοι ακαταλληλότητας διαφέρουν από άνθρωπο σε άνθρωπο. Σήμερα, οι συντροφικές σχέσεις είναι σύνθετες, πολύπλοκες και απαιτητικές. Υπάρχουν αυξημένες προσδοκίες μέσα σε ένα πλαίσιο γενικότερης ρευστότητας των κοινωνιών, κρίσεις των αξιών και αμφισβήτησης των παραδοσιακών προτύπων συμπεριφοράς. Υπάρχουν άνθρωποι που δυσκολεύονται να εμπιστευθούν. Η έννοια της εμπιστοσύνης είναι σημαντική στη ζωή και φυσικά και μέσα στον γάμο. Αν δεν εμπιστεύεσαι τον άνθρωπό σου, τότε ποιον θα εμπιστευθείς και πώς μπορείς να προχωρήσεις μπροστά;  Η αμφισβήτηση και η αμφιβολία θα δηλητηριάσουν σύντομα τη σχέση. Το ότι δυσκολεύονται να εμπιστευθούν μπορεί να είναι αποτέλεσμα της μη ανάπτυξης δεσμών εμπιστοσύνης μεταξύ των μελών της γονεικής οικογένειας. Όταν το μικρό παιδί συστηματικά και επί χρόνια έχει διαψευσθεί από τους γονείς του και και δεν έχει αναπτύξει ή έχει χάσει την εμπιστοσύνη του σε αυτούς είναι αναπόφευκτο να δυσκολεύεται να εμπιστευθεί έναν ξένο. Κατά συνέπεια και τον μελλοντικό σύζυγό του. Άλλοι άνθρωποι δυσκολεύονται να μοιραστούν. Το μοίρασμα είναι σημαντική ιδιότητα που αξίζει να διέπει τις σχέσεις των ανθρώπων. Το μοίρασμα έχει να κάνει με την ικανότητα να επιμερίζεις ώριμα και ισορροπημένα τις ευθύνες, τις υποχρεώσεις, τις πάση φύσεως εργασίες αλλά έχει να κάνει και με το χρόνο, με τις σκέψεις, τα συναισθήματα και με οτιδήποτε είναι κοινό μέσα σε ένα σπίτι και μπορεί να μοιρασθεί. Άνθρωποι που δυσκολεύονται να μοιραστούν δυσκολεύονται και να συνεργαστούν. Και μέσα στο γάμο η συνεργασία είναι κάτι παραπάνω από απαραίτητη προς αποφυγή των αντιπαραθέσεων. Όταν κάποιος διέπεται από μια εγωκεντρική αντίληψη των πραγμάτων ...τότε αυτό το γεγονός αποτελεί τροχοπέδη στην ομαλή πορεία της κοινής ζωής. Και δεν είναι λίγοι οι άνθρωποι που είναι εξόχως εγωκεντρικοί, διακατεχόμενοι από μια ατομοκεντρική αντίληψη της ζωής. Η εγωκεντρική αντίληψη είναι εμπόδιο στην εξέλιξη της σχέσης γιατί θρέφει τα αυτιστικά στοιχεία και την ψυχοπαθολογία του ανθρώπου. Σε κλείνει στον εαυτό σου, σε απομακρύνει από τον σύντροφό σου, σε αποτρέπει από την ανέλιξη σε απομονώνει από τους ανθρώπους. Υπάρχει και η κατηγορία των ανθρώπων που δυσκολεύονται να προσφέρουν. Η σχέση μέσα στον γάμο είναι η κατεξοχήν συνεργατική σχέση μια σχέση δούναι και λαβείν μια σχέση αλληλοπροσφοράς και αγάπης. Όταν δεν υπάρχει εθελούσια προσφορά και οχυρώνονται οι σύζυγοι πίσω από τα δικαιώματά τους και τις υποχρεώσεις του άλλου μάλλον θα καταστήσουν το σπίτι τους να μοιάζει με δικαστική εξέδρα και όχι μια ζεστή φωλιά όπου αυθορμήτως και αυτοβούλως θα προσφέρει με χαρά ο ένας στον άλλο. Υπάρχουν άνθρωποι που είναι εξόχως χειριστικοί με έντονα ναρκισσιστικά στοιχεία που εκμεταλλεύονται τους ανθρώπους γύρω τους συστηματικά. Αυτοί οι άνθρωποι έχουν πρόβλημα στο να κατανοήσουν τις θέσεις και τις ανάγκες των άλλων, δυσκολεύονται να υποχωρήσουν, να συμβιβαστούν να συγχωρέσουν αλλά και να ζητήσουν συγνώμη. Χρησιμοποιούν τους άλλους και εν γένει έχουν μεγάλη δυσκολία στο να εναρμονίσουν τις δικές τους επιθυμίες και ανάγκες με αυτές του διπλανού τους. Θυμώνουν με απίστευτη δυσκολία όταν δεν ικανοποιούνται τα θέλω τους και οι απαιτήσεις τους που πολλές φορές είναι υπερβολικές ή και παράλογες. Ακατάλληλοι για γάμο είναι και όσοι πιέζονται υπέρμετρα από την ανάληψη ευθυνών ή αρνούνται συστηματικά να αναλάβουν ευθύνες. Ακόμα μπορεί να τις αναλαμβάνουν σχετικά εύκολα αλλά να δυσκολεύονται να τις φέρουν εις πέρας με συνέπεια. Αυτοί οι άνθρωποι προβάλλουν με ευκολία την ευθύνη στους άλλους, κατηγορούν και είναι μονίμως επικριτικοί. Υπάρχει βέβαια και η δυσκολία δέσμευσης. Η δέσμευση είναι θεμελιώδης προϋπόθεση για τη συνοχή της σχέσης και την ασφάλεια –κυρίως – την ψυχολογική- όλης της οικογένειας. Χωρίς δέσμευση, οι φυγόκεντρες δυνάμεις που δεν είναι και λίγες θα διαλύσουν την οικογένεια. Χωρίς δέσμευση, γάμος δεν υπάρχει. Ο υπέρμετρα ζηλιάρης άνθρωπος... Συνήθως ο ζηλιάρης σύζυγος δε χρειάζεται κάποιον ουσιαστικό λόγο για να ζηλέψει. Η αιτία βρίσκεται μέσα του και όχι στη συμπεριφορά του άλλου. Δε μιλώ βέβαια για τις περιπτώσεις όπου πραγματικά δίνεται δικαίωμα για ζηλοτυπία. Σχεδόν πάντα έχει χαμηλή αυτοεκτίμηση και φοβάται περιμένωντας την απόρριψη του συζύγου. Χωρίς να το καταλαβαίνει με τη συμπεριφορά του δημιουργεί τις προϋποθέσεις για να δημιουργηθούν εστίες ζήλιας. Η ζήλια διαβρώνει τις ανθρώπινες σχέσεις  και ιδίως τις συζυγικές. Αν βέβαια η ζήλια ξεπεράσει τα φυσιολογικά όρια , τότε μιλάμε για παθολογική ζήλια. Και οι ενέργειες του συζύγου που βασανίζεται από παθολογική ζήλια προκαλούν στο σύντροφό του αυτή ακριβώς την απορριπτική συμπεριφορά. Η απορριπτική συμπεριφορά αυξάνει την καχυποψία και τη ζήλια του με αποτέλεσμα να γίνει ακόμα πιο επιθετικός και να κατηγορεί τον σύντροφό του για ανύπαρκτα θέματα. Από το βιβλίο "Η αγάπη στην πρίζα" που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αρμός.

Διαβάστε Περισσότερα »

Τα 4 μεγαλύτερα λάθη στην αγάπη και στον έρωτα;

Τα 4 μεγαλύτερα λάθη στην αγάπη και στον έρωτα; thumbnail

Οι σχέσεις δεν καταρρέουν ξαφνικά από τη μια στιγμή στην άλλη. Υπάρχουν προειδοποιητικά σημάδια που μπορείς να τα δεις. Σημάδια που δείχνουν ότι η στάθμη της συναισθηματικής σου έντασης ανεβαίνει επικίνδυνα και ότι η σχέση σου έχει μπελάδες. Γράφει η σύμβουλος σχέσεων και συγγραφέας του βιβλίου "How to make love all the time", Barbara de Agnelis. Αποκαλώ αυτά τα προειδοποιητικά σημάδια τα τέσσερα Α. Αυτά σηματοδοτούν τα τέσσερα επίπεδα της έντασης που υπάρχει μέσα σε μια σχέση. Περνάς συχνά και από τα τέσσερα αυτά στάδια του θανάτου της σχέσης σου. Ποια είναι αυτά; Αντίσταση, Αποστροφή, Απόρριψη, Απάθεια. 1. Αντίσταση Είναι φυσιολογικό να αντιστέκεσαι σε κάποιες καταστάσεις που δημιουργούνται στις σχέσεις σου με τους άλλους ιδιαίτερα με τους πιο κοντινούς. Αντιστέκεσαι κάθε φορά που ενοχλείσαι από κάτι που ο άλλος λέει, κάνει ή νιώθει. Και επειδή νιώθεις ενοχλημένη γίνεσαι επικριτική και απομακρύνεσαι. Παραδείγματα. Είσαι στο κρεβάτι με το ν σύντροφό σου και ετοιμάζεσαι να κοιμηθείς. Εκείνος προσπαθεί να σε διεγείρει θέλοντας να κάνετε έρωτα. Νιώθεις να αντιστέκεσαι κάνοντας τη σκέψη, «Α όχι. Πώς θα ήθελα να ήταν πιο τρυφερός ή να άρχιζε με φιλιά. Με ενοχλεί όταν είναι έτσι βιαστικός». Οι περισσότεροι άνθρωποι αντιμετωπίζουν τα σημάδια της αντίστασης με το να αγνοούν και να παριστάνουν ότι όλα πάνε καλά. Σε παρόμοιες περιπτώσεις σκεφτόμαστε. «Ας το ξεχάσω. Γιατί να πάω γυρεύοντας, κανείς δεν είναι τέλειος». Αν δεν αποκαλύψεις έγκαιρα το συναίσθημα της αντίστασης και δεν το ξεκαθαρίσεις μαζί με τον σύντροφό σου τότε οι μικρές καθημερινές αντιστάσεις θα συσσωρευτούν και θα σε οδηγήσουν στην αποστροφή. 2. Αποστροφή. Η αποστροφή είναι ένα πιο εξελιγμένο στάδιο αντίστασης. Τώρα πια δε σε ενοχλεί κάτι που κάνει ο σύντροφός σου αλλά δεν μπορείς να το ανεχτείς. Ενώ η αντίσταση δημιουργεί ενόχληση η αποστροφή δημιουργεί θυμό. Τώρα πια δε σε ενοχλεί κάτι που κάνει ο σύντροφός σου μόνο, δεν μπορείς να ανεχτείς τις συμπεριφορές σου. Ενώ η αποστροφή δημιουργεί θυμό. Παράδειγμα. Τη μια νύχτα μετά την άλλη κάνοντας έρωτα με τον σύντροφό σου νιώθεις εκείνος δεν είναι αρκετά τρυφερός ούτε υπομονετικός. Εσύ δεν του εκφράζεις την ενόχλησή σου. Τότε έρχεται μια νύχτα που δεν αντιστέκεσαι απλά στον τρόπο που κάνει έρωτα αλλά πραγματικά νιώθεις αποστροφή γι αυτόν. Σκέφτεσαι: «Απεχθάνομαι τον τρόπο που μου ορμάει. Απεχθάνομαι το πόσο αναίσθητος είναι». Αν δεν πεις την αλήθεια για το πώς αισθάνεσαι και δεν ξεκαθαρίσετε την κατάσταση τότε η αποστροφή θα συσσωρευτεί και θα γίνει απόρριψη. 3. Απόρριψη.  Σημαίνει διαχωρισμός είτε σωματικός είτε συναισθηματικός είτε και τα δυο. Η απόρριψη μπορεί να εκφράζεται με δυο τρόπους. Ενεργητική απόρριψη.  Το ταίρι σου συνειδητοποιεί πόσο θυμωμένη είσαι επειδή. Απειλείς ότι θα φύγεις. Αρνείσαι να είσαι συνεργάσιμη. Κάνεις παράπονα για τον σύντροφό σου στους άλλους. Του μιλάς άσχημα. Δεν θες να σε προσεγγίζει σεξουαλικά και θες να περνάς όσο περισσότερο χρόνο μπορείς μακριά του. Όταν καβγαδίζετε φεύγεις από το δωμάτιο και αρνείσαι να συζητήσετε.  Ο δεύτερος τρόπος είναι η παθητική απόρριψη. Το ταίρι σου μπορεί να μην έχει συνειδητοποιήσει πόσο θυμωμένη είσαι γιατί: Έχεις συχνά, σεξουαλικές φαντασιώσεις για άλλους ερωτικούς συντρόφους. Δεν ανταποκρίνεσαι σεξουαλικά όταν ο σύντροφός σου θέλει να κάνετε έρωτα.  Πολλοί άνθρωποι σε αυτό το στάδιο επιχειρούν μια εξωσυζυγική σχέση. Ξαφνικά γίνονται εργασιομανείς και δεν έχετε να διαθέσετε στη σχέση σας πολύ χρόνο. Διαφωνείς με οτιδήποτε εκείνος σου λέει. Κλείνεις τα αυτιά σου και δε θες να τον ακούσεις. Σεξ και απόρριψη. Μετά από την αντίσταση, την αποστροφή και την απόρριψη η σεξουαλική ζωή όχι μόνο χειροτερεύει αλλά και σταματά τελείως. Κλείνεις τον διακόπτη στον άνδρα που σε έχει θυμώσει τόσο πολύ. Μπορεί να λες ότι το σεξ δε σε ενδιαφέρει πια, νιώθεις ότι η έλξη τελείωσε μεταξύ σας. Πολλές σχέσεις δεν επιβιώνουν από αυτό το στάδιο. Ο χωρισμός είναι πολύ συνηθισμένος και μάλιστα επώδυνος γεμάτος πικρία και θυμό. Αν δεν οδηγήσει σε χωρισμό , τότε η ένταση συσσωρεύεται και οδηγεί στο επόμενο στάδιο. Την απάθεια.  4.  Απάθεια Είναι μια κατάσταση συναισθηματικής νωθρότητας. Μπαίνεις σε αυτό το στάδιο έχοντας κουραστεί να αντιστέκεσαι, να αποστρέφεσαι και να απορρίπτεις. Καταφέρνεις να καταπιέσεις όλα σου τα αρνητικά συναισθήματα, νεκρώνοντας τον εαυτό σου απέναντι σε αυτά για να μπορείς να νιώθεις άνετα. Συχνά, όταν βρίσκεσαι σε αυτό το στάδιο, λες πράγματα όπως».  Δεν αξίζει τον κόπο να παλεύω άλλο, έτσι και αλλιώς δεν έχει και τόσο μεγάλη σημασία. Πρέπει να μάθουμε να τα πηγαίνουμε καλά για χάρη των παιδιών…» Αν βρίσκεσαι σε αυτό το στάδιο τότε η συναισθηματική σου κατάσταση ξεχειλίζει και πλημμυρίζει και όλους τους άλλους τομείς της ζωής σου. Μπορεί να νιώθεις ισοπεδωμένη, χάνεις το πάθος σου και τη ζωντάνια σου. Μπορεί να έχεις καταπιέσει τον πόνο αλλά μαζί με αυτόν έχεις καταπιέσει τη χαρά και το κέφι σου για τη ζωή. Η απάθεια είναι το πιο επικίνδυνο στάδιο από όλα τα άλλα. Δουλεύω με ζευγάρια που έχουν χωθεί τόσο καλά στην απάθεια ώστε μερικές φορές καταλήγουν να πιστεύουν ότι δεν έχουν ανένα πρόβλημα στη σχέση. Δεν κάνουν σεξ, δεν κάνουν όνειρα κοινά, δεν έχουν ίχνος πάθους. Καταχωνιάζουν τα συναισθήματά τους, ζουν μαζί, ήρεμα…  Ένα ζευγάρι που είναι σε αυτό το στάδιο μπορεί να δείχνει στους άλλους ικανοποιημένο από τη ζωή. Παρατηρεί κανείς ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν καβγαδίζουν και είναι πολύ ευγενικοί μεταξύ τους . Στα μάτια των ξένων καμιά φορά η σχέση είναι και αξιοζήλευτη. Όσπου μια μέρα ακούς ότι βρίσκονται σε διάσταση ή ότι πήραν διαζύγιο και λες… «Φαινόντουσαν τόσο ευτυχισμένοι. Ένας από τους λόγους που αφοσιώθηκα με τόσο ζήλο στη διδασκαλία μέσα από σεμινάρια ήταν το ότι ήξερα πως οι άνθρωποι λαχταρούν να μάθουν να αντιμετωπίζουν τη συναισθηματική ένταση μέσα στη σχέση τους και να μάθουν να εκφράζουν τα συναισθήματά τους με θετικό τρόπο. Έχω συναντήσει χιλιάδες ανθρώπους που ήρθαν στο σεμινάριό μου ένα σαββατοκύριακο και δυο μέρες αργότερα έφυγαν πιο ζωντανοί από ποτέ. Με όρεξη να ανακαλύψουν ξανά το πάθος στην ερωτική τους ζωή. Ένα περιστατικό που έχω συναντήσει. Αυτά τα τέσσερα στάδια  δεν ισχύουν μόνο για τις ερωτικές σχέσεις αλλά και για τις σχέσεις στην οικογένεια, με τους γονείς τα παιδιά, τους φίλους ακόμα και στην σχέση μας με τον ίδιο τον εαυτό μας. Θα σας διηγηθώ μια ιστορία , την ιστορία του Ρίτσαρντ και της Λιν. Ξεκίνησαν τη σχέση τους πολύ ερωτευμένοι. Πέρασαν και από τα τέσσερα στάδια και κατέληξαν στο δικηγορικό γραφείο. Όπως τα περισσότερα νεαρά ζευγάρια ο Ρίτσαρντ και η Λιν έκαναν πανέμορφα όνειρα για μια ευτυχισμένη ζωή που θα τη ζούσαν μαζί για πάντα. Όμως ποτέ δεν κουβέντιασαν για το πώς θα χειριστούν την συναισθηματική τους ένταση. Κανείς δεν τους είχε διδάξει πώς να αντιμετωπίζουν τα συναισθήματά τους ή να διαλύουν τις συγκρούσεις. Πολλές φορές στη δωδεκάχρονη σχέση τους αγνοούσαν τα προβλήματα, έκαναν ότι όλα είναι μια χαρά και κατέστρεφαν συστηματικά την αγάπη και την εμπιστοσύνη που είχαν ο ένας για τον άλλον. Το πρώτο πράγμα που έκανα  με το ζευγάρι αυτό ήταν να τους οδηγήσω μέσα από τα μονοπάτια της μνήμης τους στην εποχή που ερωτεύτηκαν και παντρεύτηκαν. Τα τελευταία χρόνια ήταν τόσο απορροφημένοι από τους καβγάδες που είχαν ξεχάσει ότι αγαπούσαν ο ένας τον άλλον.  Τους ζήτησα να φέρουν φωτογραφίες από τον γάμο τους. Τις είδαμε όλοι μαζί. Κάποια στιγμή άρχισαν να κλαίνε όταν αντίκρισαν τα νεανικά γεμάτα ελπίδες πρόσωπά τους. Όταν ένιωσαν πιο ευάλωτοι τους εξήγησα πώς λειτουργούν τα 4 στάδια, πώς αυτές οι μικρές αντιστάσεις τους είχαν οδηγήσει να απορρίψουν ο ένας τον άλλο.  Χρειαζόταν χρόνος για να μπορέσουν  να γιατρέψουν τη σχέση τους αλλά τουλάχιστον έκαναν μια αρχή στο να αρχίσουν να εκφράζουν την αλήθεια τους ο ένας στον άλλο. Αν το είχαν κάνει αυτό από νωρίτερα, αντί να εκτοξεύουν ο ένας στον άλλο κατηγορίες δεν θα είχαν έρθει σε αυτή την κατάσταση. Δουλέψαμε πολύ μαζί. Τους έδειξα πόσο σημαντικό είναι να μάθουν να εκφράζουν τα συναισθήματά τους. Ο καθένας τους ανακάλυψε πώς δεν ήξερε πραγματικά το πώς ένιωθε ο άλλος. Ο Ρίτσαρντ δεν είχε ποτέ συνειδητοποιήσει πόσο πολύ ήθελε η γυναίκα του να τον ικανοποιεί και πόσο άσημα ένιωθε κάποιες στιγμές, όταν ένιωθε ότι δεν το καταφέρνει αυτό. Ακόμα ποτέ δεν είχε καταλάβει πόσο πολύ της άρεσε το σεξ αλλά απλά ήθελε περισσότερα προκαταρκτικά και ποικιλία.  Η Λιν κατάλαβε με έκπληξη ότι ο Ρίτσαρντ αναζητούσε απεγνωσμένα την αποδοχή της και ένιωθε καταρρακωμένος κάθε φορά που εκείνη τον κατέκρινε ή ακόμα και όταν του έκανε υποδείξεις για κάτι. Τώρα, ύστερα από 12 ολόκληρα χρόνια ανακάλυπτε πως υπήρχε φυλακισμένο μέσα του ένα μικρό αγοράκι που είχε ανάγκη από αγάπη και αποδοχή. 

Διαβάστε Περισσότερα »

Γιατί δεν επικοινωνούμε με τον άνδρα μου;

Γιατί δεν επικοινωνούμε με τον άνδρα μου; thumbnail

"Eίμαστε παντρεμένοι 7 χρόνια. Το πρόβλημα το οποίο θα ήθελα να σας θέσω είναι το θέμα επικοινωνίας που αντιμετωπίζω με τον σύζυγό μου. Το θέμα είναι ότι δεν με ακούει. Γυρνάει σπίτι αργά από τη δουλειά και δε μιλάμε. Μπορεί να περάσουν και μέρες ολόκληρες και να μην έχουμε καταφέρει να επικοινωνήσουμε ουσιαστικά. Να μιλήσουμε για εμάς να κάνουμε πράγματα μαζί, να συζητήσουμε. Επειδή και εγώ είμαι εργαζόμενη μπορώ να καταλάβω πόσο αγχωμένος είναι τελευταία. Το θεωρώ απαράδεκτο να γυρνά και να μη λέει κουβέντα. Απλά τρώμε, βλέπει λίγο τηλεόραση και αυτό ήταν. Πολλές φορές αποφεύγω να ξεκινήσω κουβέντα και να ρωτήσω γιατί. Ξέρω ότι η κατάληξη θα είναι ο τσακωμός. Κανά δυο φορές, τουλάχιστον που προσπάθησα να ρωτήσω "γιατί αδιαφορείς τελευταία" εκείνος φώναξε και διαμαρτυρήθηκε ότι δεν τον καταλαβαίνω και δε σέβομαι το πόσο κουρασμένος είναι. Και εγώ όμως είμαι κουρασμένη, μπορεί να εργάζομαι λιγότερες ώρες αλλά και τις δουλειές του σπιτιού έχω και τα παιδιά και το άγχος για τα οικονομικά μας. Σε ποιον να μιλήσω; Πόσο καλή είναι η σχέση μας αν δεν θέλει να μιλήσουμε γι´αυτή; Γιατί οι άνδρες δεν μπορούν να καταλάβουν πώς δε μετρά μονάχα, το να φέρεις χρήματα στο σπίτι; Πιστεύω ότι πράγματι, τον τελευταίο καιρό έχουμε πρόβλημα επικοινωνίας και δε ξέρω πώς να το αντιμετωπίσω..." Δέσποινα Γιατί δε μπορούμε ν α επικοινωνήσουμε στις σχέσεις; Η κυρία Χάρις Κατάκη, ψυχολόγος, οικογενειακή θεραπεύτρια και πρόεδρος του Eργαστηρίου Διερεύνησης Ανθρώπινων Σχέσεων γράφει για τη δυσκολία στην επικοινωνία των δυο φύλων. Τι έχει αλλάξει στον άνδρα σήμερα; Τι έχει αλλάξει στον ρόλο της γυναίκας; Ποια λάθη κάνουμε οι γυναίκες μέσα στο γάμο μας, στη σχέση;   "Όλα τα προβλήματά μας είναι επικοινωνιακές παρεξηγήσεις. Δεν ακούμε ο ένας τον άλλον. Χρόνια τώρα το λέω, το γράφω, το διακηρύσσω, ότι η κρίση έχει πια εντοπιστεί στον πυρήνα της. Φοβόμαστε τις πυρηνικές εκρήξεις γιατί αυτές μπορούν να καταστρέψουν τα πάντα. Έχουμε, λοιπόν, μεγάλη αγωνία γιατί, αν ο πυρήνας λειτουργεί, λειτουργούν και όλα όσα γυρίζουν γύρω από αυτόν, και βέβαια τα παιδιά. Εάν δεν λειτουργεί, έχουμε την αίσθηση της διάλυσης. Η φάση που περνάμε είναι μεν πάρα πολύ δύσκολη, αλλά δεν υπήρχε περίπτωση να μην περάσουμε μέσα από την κρίση της σχέσης του ζευγαριού για να πάμε παρακάτω. Παρόλο που αυτές οι συναισθηματικές καταστάσεις είναι πολύ επώδυνες, περνώντας μέσα από το τούνελ μπορούμε να βγούμε στο φως. Έπρεπε να φτάσει η δυσκολία στον πυρήνα, για να μπορέσουμε να κάνουμε τις βαθιές αλλαγές που απαιτεί ο καινούργιος τρόπος ζωής.  Και πυρήνας της οικογένειας είναι το ζευγάρι. Εκείνο που δημιουργεί αυτή τη μεγάλη κρίση στο ζευγάρι είναι ότι έχει αλλάξει πάρα πολύ ο ρόλος και η ταυτότητα και του άντρα και της γυναίκας. Στην παραδοσιακή οικογένεια ήταν αρκετά ξεκάθαροι και  οι ρόλοι και οι αξίες και ο σκοπός. Τι έχει αλλάξει σήμερα;  Οι αλλαγές έχουν γίνει από τον περασμένο αιώνα και η κρίσιμη καμπή ήταν όταν η γυναίκα βγήκε από το σπίτι και εντάχθηκε στον εργασιακό χώρο και στο εργατικό δυναμικό των προηγμένων, βιομηχανικών χωρών. Από τότε η γυναίκα άρχισε να αλλάζει ρόλο, το ξέρουμε όλοι, δεν χρειάζεται να πω πολλά γι’ αυτό. Η γυναίκα προηγήθηκε στις αλλαγές, επειδή βγήκε από τον παγκόσμιο γυναικωνίτη και εντάχθηκε στο εργατικό δυναμικό. Η γυναίκα όλους αυτούς τους αιώνες ασχολούνταν με θέματα σχέσεων, γιατί διέθετε το βιολογικό υπόβαθρο: το στήθος, τη μήτρα, τον τοκετό, την εγγύτητα, την αγκαλιά. Πάντοτε στην οικογένεια η γυναίκα είχε αυτόν τον ρόλο. Να σκέφτεται, να λύνει προβλήματα που αφορούσαν τα συναισθήματα και γενικότερα τη σχέση. Με αυτό το υπόβαθρο βγήκε να συναγωνιστεί, αν θέλεις, τον άντρα, να ενταχθεί ισότιμα στην κοινωνία, να επιτύχει την ισότητα. Οι κοινωνικές της κατακτήσεις συνεχίζονται και είναι αναμφισβήτητες. Και φτάνουμε σιγά-σιγά στην ισότητα σ’ αυτό το επίπεδο. Ο άντρας δεν άλλαξε όλο αυτό τον καιρό, όλα αυτά τα χρόνια, γιατί δεν είχε λόγους. Να το πω αλλιώς: ο ρόλος του, η θέση του μέσα στο κοινωνικό σύνολο ήταν τέτοια, που δεν του επέτρεπε να μετακινηθεί. Όταν είσαι ο κυρίαρχος του κόσμου, τι να αλλάξεις; Αυτοί που επαναστατούν είναι οι από κάτω.  Μου έρχεται στο μυαλό μια εικόνα που έχω κάπου περιγράψει, σε κάποιο βιβλίο μου: ο άντρας λειτουργούσε ως Άτλαντας, όπως εξάλλου ξέρουμε την εικόνα από τη μυθολογία. Κρατάει τον πλανήτη στα χέρια του. Άμα κουνηθεί, θα πέσει ο πλανήτης! Η γυναίκα μπορούσε να μετακινηθεί, ο άντρας πώς να το κάνει; Έπρεπε να στέκεται ακίνητος, δηλαδή να μη βλέπει, να μην ακούει! Θυμάμαι κάποιον θεραπευόμενο που μου είπε όταν είχε αρχίσει να κοιτάει μέσα του: «Εγώ ζούσα στη χώρα της μη όρασης και της μη ακοής»! Όταν ο άντρας κοιτάξει μέσα του, θα δει φόβους, θα δει αγωνίες, πράγματα τα οποία θα τον αναστείλουν από τη δράση. Ο άνδρας δεν είχε ποτέ προβλήματα Πριν από κάποια χρόνια εντάξαμε στη σειρά μας ένα βιβλίο ενός συναδέλφου Αμερικανού, του Frank Pittman, με τίτλο: ο άντρας σε κρίση. Όταν, λοιπόν, βγήκε αυτό το βιβλίο, μου λέει ο εκδότης ο οποίος ήταν και φίλος, ο Παύλος Παπαχριστοφίλου: «Έλα να σου πω τι έγινε. Πήγε μια κυρία στο βιβλιοπωλείο και είπε: ‘’Βγήκε ένα βιβλίο για τον άντρα. Δεν μπορώ να θυμηθώ ούτε τον συγγραφέα ούτε τον τίτλο αλλά, τι να πω, λέει κάτι για τον άντρα σε δράση!". Δηλαδή, το σε κρίση δεν της έβγαινε με τίποτα, σε κρίση ο άντρας; Ο άντρας δεν έχει ποτέ προβλήματα. Και ακόμα έρχονται γυναίκες και όταν λέω: «Δεν έρχεσαι μαζί με τον άντρα σου;» απαντάει: «Ο άντρας μου λέει ότι δεν έχει κανένα πρόβλημα και ότι εκείνος μπορεί να λύνει τα προβλήματά του. ‘’Να πάω εγώ’’!». Οι άντρες είχαν μάθει έτσι. Δεν είναι ότι είναι κακοί ή κλειστοί. Είχαν μάθει ότι πρέπει να δράσουν. Τι να ασχολούνται τώρα με δάκρυα και με παράπονα… Γι’ αυτό μας προσάπτουν οι άντρες την «κρεβατομουρμούρα», όταν θέλουμε να συζητήσουμε. «Τι να συζητήσουμε, σου έφερα εκείνο, έκανα το άλλο, και το άλλο, και το άλλο, πάρ’ τα, πάρτε τα παιδιά και τα παπούτσια που θέλατε και αφήστε με ήσυχο να συνεχίσω τη δουλειά μου». Αυτή είναι η νοοτροπία που αλλάζει όμως σιγά-σιγά. Οι άνδρες ζητούν βοήθεια μόνο για οικονομικά και σεξουαλικά ζητήματα. Έχω παρατηρήσει ότι η μεγάλη πλειονότητα των αντρών απευθύνονται, όχι βέβαια σε μας τους ψυχολόγους, αλλά κυρίως σε ψυχιάτρους, να πάρουν κανένα φάρμακο όχι να κάνουν ψυχοθεραπεία. Τώρα βέβαια αυτό τείνει να αλλάξει. Βλέπω τελείως ανατρεπτικά πράγματα τα τελευταία χρόνια. 25 χρονών αγόρι να μου λέει «Θέλω να ψαχτώ». Θα μπορούσα να πω από την θεραπευτική μου εμπειρία ότι οι άντρες απευθύνονται σε ειδικούς για δυο λόγους. Ο ένας είναι ο οικονομικός. Οι άντρες διαλύονται αν δεν πάνε καλά τα οικονομικά. Ο άλλος είναι ο σεξουαλικός, αν δεν μπορούν να λειτουργήσουν. Ο άντρας πρέπει να φροντίζει τη γυναίκα του και να την ικανοποιεί και σεξουαλικά. Αν δεν την ευχαριστήσει με υλικά αγαθά ή δεν την ικανοποιήσει σεξουαλικά, αισθάνεται ότι αποτυγχάνει, ότι δεν έχει την παραδοχή της. Η οικονομική κρίση χτυπά περισσότερο τους άνδρες; Προ καιρού έδωσα μια συνέντευξη σε μια εφημερίδα και μου ζήτησαν να μιλήσω για την οικονομική κρίση που περνάμε. Ένα από αυτά που είχα πει ήταν ότι θα έχουμε πολλά θύματα, περισσότερο άντρες. Δηλαδή οι άντρες θα βιώσουν την οικονομική κρίση εντονότερα, γιατί αισθάνονται υπεύθυνοι και, εφόσον χάσουν τη δουλειά τους, διαλύονται. Επιπλέον, εξαιτίας του ότι οι γυναίκες είναι θυμωμένες λόγω της κρίσης στη σχέση του ζευγαριού, στην οποία αναφερθήκαμε παραπάνω, δεν θα έχουν πάντα και την υποστήριξη των γυναικών τους. Από πού να κρατηθούν; Ήδη βλέπω ανθρώπους που έρχονται με καταθλίψεις και μπορεί να αναπτύξουν ένα σωματικό σύμπτωμα. Πάντοτε υπάρχει αυτός ο κίνδυνος των καρδιακών, π.χ. προβλημάτων που είναι αποτέλεσμα της πίεσης. Και οι γυναίκες σήμερα εκφράζουν μεγαλύτερο θυμό στους συντρόφους τους! Είμαστε σε μια μεγάλη κρίση, πολύ έντονη, όπως είπαμε, και οι γυναίκες εκφράζουν περισσότερο το θυμό τους προς τους άντρες. Οι άντρες μπορεί να αποχωρούν, μπορεί να κλείνονται, μπορεί να γνωρίσουν μια άλλη γυναίκα, όλα αυτά είναι ο δικός τους τρόπος να αποσυμπιεστούν. Οι γυναίκες, επειδή αισθάνονται από παλιά ότι εξαρτώνται από τον άντρα, ότι εκείνος δρομολογεί τις διαδικασίες, ότι θα φύγει, θα κάνει, θα δείξει, θα τις προδώσει, παίρνουν μια πολύ πιο αμυντική στάση. Γυναικεία λάθη στην επικοινωνία με το άλλο φύλο.  Κάτι που έχω συνειδητοποιήσει  τον τελευταίο καιρό που με απασχολεί περισσότερο ο άντρας και οι αλλαγές που τον αφορούν, είναι ότι οι γυναίκες έχουν πολύ περισσότερα αρνητικά στερεότυπα για τον άντρα από ότι έχουν οι άντρες για τις γυναίκες. Οι άντρες, δηλαδή, παραδέχονται ότι οι γυναίκες τα καταφέρνουν σε πολλά πράγματα. Δεν είναι νομίζω σωστή η αίσθηση που έχουμε εμείς οι γυναίκες ότι οι άντρες δεν μας παραδέχονται, όλο μας κριτικάρουν. Σε άμυνα είναι και αυτοί. Οι άντρες με τους οποίους εγώ μιλάω, έχουν παραδεχτεί ότι οι γυναίκες τα καταφέρνουν κοινωνικά, ότι είναι δυναμικές, ότι απελευθερώθηκαν και ερωτικά, ότι είναι πολύ καλές μητέρες. Δηλαδή ακούω περισσότερα θετικά για τις γυναίκες από τους άντρες από ότι από τις γυναίκες για τους άντρες. Όταν μιλάνε μεταξύ τους, απλώς τσακώνονται, αλληλοκατηγορούνται. Οι άνδρες ξέρουν να αγαπάνε από μακριά. Οι γυναίκες δεν το γνωρίζουμε αυτό.  Αλλά οι άντρες παραδέχονται τα θετικά της γυναίκας, ενώ οι γυναίκες έχουν πολύ αρνητικά στερεότυπα, συχνά δεν βλέπουν τίποτα καλό σε αυτούς. Όταν μια φορά είπα σε μια παρουσίαση: «Να δούμε ποια είναι τα δώρα των αντρών», οι γυναίκες με κοίταξαν απορημένες και ρώτησαν να μπορεί να έχουν και οι άντρες δώρα για μας. «Ναι» τους είπα. «Οι άντρες ξέρουν αν αγαπάνε και από μακριά, εμείς δεν το ξέρουμε αυτό». Μόλις γυρίσει ο άλλος την πλάτη του , αρχίζουμε: «Γιατί έφυγες;». Ενώ ο άντρας δεν φεύγει από μας, φεύγει γιατί χρειάζεται να το κάνει, για να φέρει να υλικά αγαθά στην οικογένεια του ή για να πετύχει τους στόχους του. Αυτό του λέει το βιολογικό του υπόβαθρο. Αλλά πάντοτε κουβαλάει τους αγαπημένους του ανθρώπους νοερά μαζί του. Επιβιώνει συναισθηματικά με την εικόνα τους μέσα του. Εμείς οι γυναίκες, όμως, δεν μπορούμε εύκολα να αποσυνδεθούμε από αυτόν, την απόσταση τη βιώνουμε σαν εγκατάλειψη, σαν φυγή. Εμείς τον θέλουμε κοντά μας. Εμείς έχουμε μήτρα και στήθος, το δικό μας βιολογικό υπόβαθρο μας διαμόρφωσε για να φροντίσουμε μέσα από την άμεση, και μάλιστα σωματική, επαφή. Τα παιδιά από τη δική μας μήτρα βγαίνουν.   Βιβλίο: Εγώ κι Εσύ και οι άλλοι – εκδόσεις Αρμος  

Διαβάστε Περισσότερα »

Πότε θεωρούμαστε εξαρτημένες από μια σχέση;

Πότε θεωρούμαστε εξαρτημένες από μια σχέση; thumbnail

“Με το σύντροφο μου είμαστε 2 χρόνια μαζί. Είναι ο πιο προστατευτικός άνθρωπος που είχα γνωρίσει ποτέ. Είναι πάντα εκεί  δίπλα μου, για μένα, ανά πάσα στιγμή. Ό,τι και να συμβεί παρατάει ό,τι κάνει και τρέχει. Μ’αγαπάει πολύ, ίσως υπερβολικά θα έλεγα. Μαζί του αισθάνομαι μια ασφάλεια ανακουφιστική σχεδόν. Είναι κάποιες στιγμές όμως που νιώθω πως το ενδιαφέρον του με πνίγει. Είναι κτητικός, με περιορίζει ή τουλάχιστον προσπαθεί, μου δημιουργεί την ανάγκη να του κρύβω πράγματα για να αποφύγω την αντίδρασή του. Αρχίζω να καταλαβαίνω πως δεν ταιριάζουμε τόσο πολύ. Πολλές φορές έχω σκεφτεί ότι ίσως δεν θα έπρεπε να συνεχίζουμε να είμαστε μαζί και έχω σκεφτεί να το συζητήσω μαζί του. Διστάζω όμως, η αγάπη του με αιχμαλωτίζει... Ποιος άλλος θα βρεθεί να με αγαπάει και να με προσέχει τόσο; Ξέρω πως με κρατάει πίσω και δεν το αντέχω αλλά δεν μπορώ να τον αφήσω, δεν μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου μακριά του, φοβάμαι, νιώθω κενή. Σκέφτομαι μήπως τελικά, εγώ είμαι εξαρτημένη από τη σχέση αυτή.Είμαι σε αδιέξοδο, τι να κάνω;» Δώρα, 34 ετών, αναγνώστρια του boro.gr Στο ερώτημά σας απαντά η ψυχολόγος, Ξένια Ταρατίβα. Ποια είναι αυτή η δύναμη που μας κρατά δεμένους με τους ανθρώπους ακόμα κι όταν η λογική μας υποδεικνύει ότι ήρθε η ώρα αυτή η σχέση να τελειώσει και να προχωρήσει η ζωή μας; Τι είναι η συναισθηματική εξάρτηση Είναι πολλές οι περιπτώσεις που ένα άτομο βρίσκεται σε μια σχέση χωρίς να ξέρει ακριβώς ποια είναι τα συναισθήματά του για το σύντροφο του. Ο έρωτας, η αγάπη και η εξάρτηση είναι έννοιες που μπερδεύονται. Στην περίπτωση της συναισθηματικής εξάρτησης του ενός συντρόφου από τον άλλο είναι δυνατόν μια σχέση να διαιωνίζεται βασισμένη σε λανθασμένους λόγους με καταστροφικές συνέπειες. Άτομα που δεν βίωσαν τη συναισθηματική ασφάλεια και προστασία μέσα στο οικογενειακό περιβάλλον είναι δυνατό να καταλήξουν να εξαρτώνται παθολογικά από το σύντροφό τους. Έχουν συνήθως συναισθηματικά αποστασιοποιημένους γονείς ή έχουν βιώσει ψυχολογική κακοποίηση σε παιδική ηλικία. Αυτά τα άτομα αναπληρώνουν τη συναισθηματική έλλειψη της παιδικής τους ηλικίας μέσα από τη συναισθηματική εξάρτηση στην ενήλικη ζωή. Μπερδεύουν δηλαδή ασυνείδητα την αγκαλιά του συντρόφου με τη συναισθηματική «αγκαλιά» που είχαν ανάγκη σε παιδική ηλικία. Το ίδιο μπορεί να συμβεί και στην αντίθετη περίπτωση. Οι ρίζες της εξάρτησης εντοπίζονται συχνά σε υπερπροστατευτικές συμπεριφορές των γονέων που τροφοδοτούν εξαρτήσεις. Ποια είναι η κατάληξη αυτών των σχέσεων;  Τέτοιου είδους σχέσεις καταλήγουν να στοιχειώνουν το άτομο και οδηγούν σε συναισθηματικό άγχος, φόβους ακόμα και σε ψυχοσωματικές εκδηλώσεις. Μια γυναίκα παγιδευμένη σε μια σχέση-φυλακή παρουσιάζει τα εξής χαρακτηριστικά : . Εστιάζει στις ανάγκες του συντόφου της και σχεδόν καθόλου στις δικές της . Σε περιπτώσεις σύγκρουσης νιώθει υπερβολικά ένοχη . Είναι απομονωμένη από το κοινωνικό της περιβάλλον, παραμελεί τις φιλίες της και αφιερώνει τον περισσότερο χρόνο της και την προσοχή της στον σύντροφο της . Βιώνει αντιφατικά συναισθήματα ασφάλειας και ευφορίας από τη μία, θλίψης και απελπισίας από την άλλη που σε αρκετές περιπτώσεις φτάνουν μέχρι την κατάχρηση φαγητού ή αλκοόλ. Μια γυναίκα που επιμένει να παραμείνει σε μια σχέση που εμποδίζει την εξέλιξή της και θίγει την αξιοπρέπεια της, που αδυνατεί να φύγει, είναι μία γυναίκα που φοβάται. Οι πιο συνηθισμένοι φόβοι που ενισχύουν την εξάρτηση και την οδηγούν στο να είναι προσκολλημένη είναι ο φόβος της μοναξιάς, ο χαμένος χρόνος, η ανασφάλεια ότι δεν θα βρει άλλο σύντροφο, η αίσθηση του εγκαταλελειμένου στη ζωή ατόμου. Μια συναισθηματικά εξαρτημένη γυναίκα χρειάζεται να συνειδητοποιήσει ότι έχει πρόβλημα και πρόβλημα είναι ό,τι κάνει τη ζωή δυσάρεστη. Να βάλει στόχους για αυτόνομη ζωή σχεδιάζοντας την οικονομική της αυτονομία και την αυτοδιαχείριση των αναγκών της. Να παίρνει χαρά και από άλλες σχέσεις, επαγγελματικές, κοινωνικές, φιλικές. Να ζητήσει βοήθεια τόσο από ειδικό όσο και από το περιβάλλον της και κυρίως να επιδείξει αποφασιστικότητα για ριζική αλλαγή της ζωής της. Είναι σημαντικό ένα άτομο να έχει αποσαφηνίσει τις έννοιες της αγάπης, του έρωτα, της εξάρτησης, πριν δημιουργηθεί μια σχέση. Να είμαστε σε επαφή με τα συναισθήματά μας. Μόνο έτσι θα καταφέρουμε να κάνουμε μια υγιή σχέση, ζωντανή και σε βάθος χρόνου. Η προσπάθεια είναι δύσκολη. Αξίζει όμως να αισθανόμαστε όμορφα μέσα σε μια σχέση που δεν έχει κρατήσει από συνήθεια ή από ανάγκη αλλά που βασίζεται στην ελεύθερη επιλογή.

Διαβάστε Περισσότερα »
X

Αγαπητοί αναγνώστες,

Σας ενημερώνουμε ότι το boro.gr προσφέρει καθημερινά (Δευτέρα-Παρασκευή) δωρεάν ψυχολογική υποστήριξη με επαγγελματίες ψυχολόγους.

Κάντε κλίκ εδώ για να συνδεθείτε και να ενημερωθείτε για τις ώρες λειτουργίας.
X