Η Υγεία μου

Από ποια ηλικία πρέπει να κάνω μαστογραφία;

Η κυρία Φιορίτα Πουλακάκη, χειρουργός μαστού, λέκτορας της Ιατρικής Σχολής Αθηνών, εξηγεί ποιοι είναι οι παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση καρκίνου του μαστού και ποια μέτρα πρόληψης μπορούν να ληφθούν από τις γυναίκες.

Κινδυνεύουν όλες οι γυναίκες να εμφανίσουν καρκίνο του μαστού;

Κάθε γυναίκα ανάλογα με τον τρόπο ζωής της, τις διατροφικές της συνήθειες και το ατομικό και κληρονομικό της ιστορικό, εμφανίζει διαφορετικό κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του μαστού. Καμία παρέμβαση (αλλαγή τρόπου ζωής, διατροφικές συνήθεις, τακτικός προληπτικός έλεγχος), δεν είναι ικανή να αποτρέψει την ανάπτυξη καρκίνου του μαστού. Ωστόσο, ανάλογα με τους παράγοντες κινδύνου που έχει η κάθε γυναίκα, υπάρχουν συγκεκριμένες επιλογές που μπορεί να γίνουν ικανές να μειώσουν σημαντικά τον κίνδυνο ανάπτυξης της νόσου.

Ποιες είναι αυτές οι επιλογές που έχει η εν δυνάμει ασθενής;

Η τακτική σωματική άσκηση και η υιοθέτηση ενός ισορροπημένου διαιτολογίου συστήνεται σε όλες τις γυναίκες καθώς μπορούν να βοηθήσουν στην πρόληψη πολλών καταστάσεων, όπως καρδιαγγειακές παθήσεις, διαβήτη και πολλές μορφές καρκίνου. Μελέτες έχουν καταδείξει τα οφέλη για τις γυναίκες που διατηρούν ένα υγιές βάρος, που ασκούνται συχνά και που λαμβάνουν ελάχιστα κορεσμένα και αλκοόλ. Επίσης, η γυμναστική μειώνει κατά το 1/3 τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του μαστού και μάλιστα στην ηλικία της εμμηνόπαυσης, όπου το αυξημένο σωματικό βάρος ενισχύει ακόμη περισσότερο τον κίνδυνο ανάπτυξης της νόσου.

Μελέτες έχουν δείξει πως οι γυναίκες που έχουν θηλάσει, στατιστικά εμφανίζουν λιγότερες πιθανότητες να αναπτύξουν καρκίνο του μαστού συγκριτικά με όσες δεν έχουν θηλάσει. Εικάζεται πως αυτό συμβαίνει διότι κατά τη διάρκεια του θηλασμού οι γυναίκες δεν κάνουν ωορρηξίες τακτικά κι έτσι τα επίπεδα των οιστρογόνων παραμένουν χαμηλά.

Παρόλο που η αυτοεξέταση του στήθους δεν έχει συμβάλλει στη μείωση των θανάτων από τη νόσο, ωστόσο συστήνεται στις γυναίκες να εξοικειώνονται με την εικόνα και την υφή των μαστών τους, ώστε να εντοπίζουν και τις ελάχιστες αλλαγές που τυχόν σημειώνονται σε αυτό και να τις αναφέρουν στον ιατρό τους έγκαιρα.

Σε ό,τι αφορά τα διαγνωστικά εργαλεία, ποια υπάρχουν σήμερα;

Η ναυαρχίδα των εξετάσεων είναι η μαστογραφία. Θεωρείται το καλύτερο «εργαλείο» που έχουν στη διάθεσή τους οι ιατροί για τη διάγνωση υγιών γυναικών για καρκίνο μαστού, ενώ η απεικονιστική αυτή εξέταση έχει αποδεδειγμένα βοηθήσει στη μείωση των θανάτων εξαιτίας της νόσου.

Πότε πρέπει να γίνεται η μαστογραφία;

Σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες της Αμερικάνικης Εταιρίας για τον Καρκίνο (ACS), οδηγίες που ακολουθούνται και στη χώρα μας, η μαστογραφία πρέπει να γίνεται μία φορά τον χρόνο ξεκινώντας από την ηλικία των 40 ετών.

Ωστόσο, κάθε γυναίκα θα πρέπει να συμβουλεύεται τον ιατρό της σχετικά με την έναρξη του χρόνου της μαστογραφίας καθώς αυτή ποικίλει ανάλογα με τους παράγοντες κινδύνου που εμφανίζει για καρκίνο μαστού. Οι γυναίκες, για παράδειγμα,  με αυξημένους παράγοντες κινδύνου ανάπτυξης της νόσου θα πρέπει να προγραμματίσουν την πρώτη τους μαστογραφία νωρίτερα από την ηλικία των 40 ετών.

Επίσης, η εξέταση του στήθους με υπερηχογράφημα και μαγνητική μαστογραφία (MRI), συμβάλλουν στην αξιολόγηση των γυναικών με αυξημένους παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη καρκίνου του μαστού.

Σύμφωνα με την Αμερικάνικη Εταιρία για τον Καρκίνο, οι γυναίκες με υψηλό κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού, όπως για παράδειγμα οι γυναίκες με μετάλλαξη των γονιδίων BRCA ή με οικογενειακό ιστορικό καρκίνου του μαστού στο άμεσο περιβάλλον τους, θα πρέπει να προχωρούν τόσο σε τακτικό έλεγχο με υπέρηχους όσο και με μαγνητική μαστογραφία (όχι απαραίτητα την ίδια χρονική περίοδο).

Επιπλέον, ο υπέρηχος και η μαγνητική μαστογραφία θα πρέπει να έπονται σε γυναίκες με «ύποπτες» ενδείξεις κατά την ψηφιακή μαστογραφία ή την κλινική εξέταση.

Ομοιοπαθητική. Αν νιώθω πιεσμένη λόγω κρίσης;

O  Σπύρος Κυβέλλος,  ιατρός Ομοιοπαθητικός, γενικός γραμματέας Έρευνας Διεθνούς Ακαδημίας Κλασικής Ομοιοπαθητικής, εξηγεί πως μπορεί να συμβάλλει η Ομοιοπαθητική στην αντιμετώπιση της ψυχικής κρίσης που πλήττει τους Έλληνες συνεπεία της οικονομικής κρίσης.

Πώς λειτουργεί η ομοιοπαθητική;

H Ομοιοπαθητική Ιατρική είναι μια φυσική θεραπευτική μέθοδος, που εστιάζει στον πάσχοντα οργανισμό και δεν αρκείται στο να αντιμετωπίσει τον ασθενή σαν φορέα μιας ασθένειας. Χρησιμοποιεί φάρμακα που βοηθούν τον οργανισμό να επανακτήσει την υγεία του, διεγείροντας τις φυσικές θεραπευτικές του δυνάμεις.

Προσεγγίζει δηλαδή με διαφορετικό τρόπο την ασθένεια;

Δεν προσεγγίζει με μονοσήμαντες αιτιολογήσεις κάθε περίπτωση. Ας δούμε για παράδειγμα, τη λοίμωξη ενός παιδιού, μερικά από τα ερωτήματα που θα θέσουμε είναι: Φταίει κάποιο μικρόβιο για την παιδική λοίμωξη, ο οργανισμός που του επέτρεψε να αναπτυχθεί, ή τυχόν συναισθηματική επιβάρυνση που προηγήθηκε της λοίμωξης ή μήπως το περιβάλλον του παιδιού που δεν το έμαθε να διαχειρίζεται τα συναισθήματά του, ή και η ίδια η ιατρική που δεν επένδυσε στην αύξηση της άμυνάς του;  Με τον ίδιο τρόπο πρέπει να προσεγγιστεί και η κρίση που βιώνουμε ως χώρα.

Δηλαδή; 

Πρόκειται πρωτίστως για κρίση αξιών παρά οικονομική. Η συνολική εικόνα της κατάστασης που βιώνουμε ως κοινωνία είναι η συνισταμένη πολλών συνιστωσών, ωστόσο  σε κάθε άνθρωπο εξατομικευμένα κάποιες από αυτές προκαλούν μεγαλύτερο βάρος. Το ίδιο θεωρεί η Ομοιοπαθητική ότι συμβαίνει με τις ασθένειες: μια οξεία κρίση σε ένα βιολογικό σύστημα, σε έναν οργανισμό, αντανακλά την προσπάθεια του οργανισμού να θεραπεύσει κάτι χρόνιο. Ο χειρισμός της οξείας κρίσης που βιώνουμε τόσο σε επίπεδο κοινωνίας όσο και σε ατομικό επίπεδο θα καθορίσει εάν οι χρόνιες παθογένειες θα βελτιωθούν ή θα επιδεινωθούν.

Οι ψυχικές πιέσεις και εκρήξεις που βιώνουν πολλοί άνθρωποι σήμερα  υπήρχαν δηλαδή πριν από την κρίση αλλά δεν είχαν εκδηλωθεί; 

Ακριβώς. Τα συναισθήματα, θυμού, οργής, αγανάκτησης, απαξίωσης, θλίψης που αισθάνεται ένας άνθρωπος , πιεζόμενος από τις συνθήκες, αντανακλούν σε πολύ μεγάλο βαθμό, την ελλιπή εκμάθηση της διαχείρισης των συναισθημάτων που κανονικά πρέπει να αρχίζει σε μικρές, εύπλαστες ηλικίες.  Για παράδειγμα, εάν σε ένα παιδί μάθουμε ότι πρέπει να καταπίνει τον θυμό του, να μην αντιδρά, να είναι πάντα ευχάριστο στους γύρω του, να μην λέει εύκολα όχι και γενικά να περιβάλλεται με τον μανδύα του «καλού παιδιού»,  πώς θα μπορέσει, για παράδειγμα, σαν ενήλικας να διαχειριστεί, μία πιθανή δίκαιη οργή και αγανάκτηση για μία άδική απόλυση από τη εργασία του;

Πώς βοηθάει στον τομέα αυτό η Ομοιοπαθητική Ιατρική; 

Όπως γνωρίζουμε το ομοιοπαθητικό φάρμακο επιλέγεται βάσει της ολιστικής και εξατομικευμένης διερεύνησης του ασθενούς σε κάθε φάση της ζωής τους. Για παράδειγμα σε ένα παιδί που παθαίνει ωτίτιδες κάθε φορά που βγαίνει στον κρύο αέρα, θα δοθεί διαφορετικό φάρμακο από ένα παιδί που παθαίνει ωτίτιδες κάθε φορά που φιλονικούν έντονα στο σπίτι οι γονείς του.  Στην δεύτερη περίπτωση η θεραπεία έχει πετύχει όταν  το παιδί μαθαίνει να διαχειρίζεται καλύτερα τα συναισθήματά του και δεν αναγκάζεται κάθε φορά να τα σωματοποιεί. Δημιουργείται έτσι «νευρο-ανοσοβιολογική» μνήμη , η οποία εφεξής θα λειτουργεί υπέρ της ομοιοστασίας του ασθενούς σε κάθε άλλη αντίστοιχη και ανάλογη βίωση παρόμοιων συναισθημάτων.

Ποια συναισθήματα σωματοποιούν οι Έλληνες σήμερα;

Σήμερα γινόμαστε μάρτυρες έντονων ψυχοδυναμικών εκφράσεων, που είτε εκδηλώνονται με ακραίο τρόπο (αυτοδικία, αυτοχειρία) , είτε καταπιέζονται με ακραίο τρόπο (κατάθλιψη, καταπιεσμένος θυμός), καθώς επίσης και σοβαρών σωματοποιήσεων αυτών των συναισθημάτων. Για παράδειγμα ο καταπιεσμένος θυμός είναι υπεύθυνος για πολλές θυρεοειδοπάθειες, ινομυαλγίες και κρίσεις πανικού –πρόκειται για νοσήματα που έχουν λάβει πλέον επιδημική διάσταση στον πληθυσμό της χώρας.

Και με ποιο τρόπο αντιμετωπίζονται;

Η Ομοιοπαθητική Ιατρική θα συντελέσει ώστε να χρησιμοποιήσει τα συναισθήματα που απορρέουν από την τρέχουσα κρίση και να θεραπεύσει έτσι την χρόνια κρίση. Ομοιοπαθητκά φάρμακα όπως Staphysagria που ισορροπεί την έντονη αίσθηση καταπιεσμένης οργής,  Ignatia που ισορροπεί την έντονη καταπιεσμένη θλίψη, Aurum metallicum που ισορροπεί την αυτοκτονική διάθεση από οικονομική καταστροφή, είναι μερικά από τα σκευάσματα που δίδονται με πολύ μεγάλη ακρίβεια και εξατομίκευση στο Ομοιοπαθητικό ιατρείο, από εξειδικευμένους ιατρούς.

Ποια νοσοκομεία δέχονται ανέργους δωρεάν;

Ανακούφιση για χιλιάδες ανθρώπους που βρίσκονται σε ανάγκη αναμένεται να φέρει το «εισιτήριο ελεύθερης πρόσβασης». Πρόκειται  για την αξιοποίηση ενός ειδικού προγράμματος του ΕΣΠΑ, το οποίο προβλέπει ελεύθερη πρόσβαση στα νοσοκομεία για άνεργους και ανασφάλιστους πολίτες.

-Τι  προσφέρει το εισιτήριο ελεύθερης πρόσβασης;

Θα προσφέρει δωρεάν  εξέταση, νοσηλεία και θα καλύπτει τα έξοδα της φαρμακευτικής τους περίθαλψης. Σύμφωνα με ανακοίνωση του Υπουργείου Υγείας, το πρόγραμμα αφορά 30.000 άτομα, θα ξεκινήσει το 2013 και θα ανανεώνεται για κάθε χρόνο μέχρι και το 2015.  Δικαιούχοι του εισιτηρίου ελεύθερης πρόσβασης που θα συμμετάσχουν θα είναι οι κοινωνικά ασθενέστεροι αλλά δεν έχει γνωστοποιηθεί ακόμα  ο τρόπος επιλογής.

-Ποια νοσοκομεία δέχονται ανασφάλιστους και ανέργους;

Το Σισμανόγλειο Νοσοκομείο  σε συνεργασία με το «Ελπίς» ανακοίνωσε την εξυπηρέτηση ανασφάλιστων ασθενών αλλά και απόρων που χρειάζονται νοσηλεία, για την παροχή δευτεροβάθμιας περίθαλψης. Για πληροφορίες μπορείτε να επικοινωνήσετε στο 213 – 20.58.001.

Τα νοσοκομεία «Αμ. Φλέμινγκ» και «Παπαδημητρίου» που είναι συνδεδεμένα διοικητικά με το Σισμανόγλειο ενισχύουν ήδη την κίνηση αυτή. Μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί τους στο 213 20.03.200 (Αμ. Φλέμινγκ) και 210 6138460 (Παπαδημητρίου).

Το νοσοκομείο ‘Ελπίς’ και η Μονάδα Θεραπείας Πόνου του νοσοκομείου ‘Πατησίων’ στηρίζουν ανασφάλιστους. Ρωτήστε σχετικά στο 213 20 56 100.

Η Ογκολογική μονάδα του Γενικού Νοσοκομείου «Σωτηρία»  προσφέρει τις υπηρεσίες της σε ανασφάλιστους καρκινοπαθείς κάθε Τετάρτη 15:00- 20:00. Η επιλογή των ασθενών γίνεται από τον Ιατρικό Σύλλογο Αθηνών και το  Μητροπολιτικό Ιατρείο Ελληνικού. Για διευκρινίσεις επικοινωνήστε στο 210-9631-950.

Μέχρι πότε μπορώ να κάνω εξωσωματική;

Ο Αλέξανδρος Τζεφεράκος, μαιευτήρας – γυναικολόγος, απαντά στο μείζων ερώτημα που θέτουν πολλές σύγχρονες γυναίκες σχετικά με το χρόνο, τις προθεσμίες και τα όρια στο θέμα της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής.

Υπάρχει όριο ηλικίας για την εφαρμογή της εξωσωματικής στη γυναίκα και εάν ναι ποιο είναι αυτό;

Ο νόμος 3305/ 2005  για την ανθρώπινη αναπαραγωγή είναι σαφής και κατηγορηματικός. Ορίζει ότι όλες οι μέθοδοι ιατρικώς υποβοηθούμενης αναπαραγωγής εφαρμόζονται σε ενήλικα πρόσωπα μέχρι την ηλικία της φυσικής ικανότητας αναπαραγωγής του υποβοηθούμενου προσώπου.

Στη συνέχεια όμως σε ό,τι αφορά τις γυναίκες ορίζει το ανώτατο ηλικιακό όριο, αποσαφηνίζοντας  ότι εάν το υποβοηθούμενο πρόσωπο είναι γυναίκα, ως ηλικία φυσικής ικανότητας αναπαραγωγής νοείται το 50ο έτος της ηλικίας, που αποτελεί και τη μέση ηλικία εμμηνόπαυσης των γυναικών.

Ωστόσο, ο νόμος αφήνει περιθώριο και για την εφαρμογή των τεχνικών υποβοηθούμενης αναπαραγωγής προς τις νεαρές ηλικίες, ακόμη και σε ανήλικα πρόσωπα ορίζοντας ότι αυτές επιτρέπονται κατ’ εξαίρεση  λόγω σοβαρού νοσήματος που επισύρει κίνδυνο στειρότητας, για να εξασφαλιστεί η δυνατότητα τεκνοποίησης.

Αντιμετώπισα τον καρκίνο του μαστού με αισιοδοξία!

Η Λουσίλ Πετρίδου κάποτε, ήρθε αντιμέτωπη με τον καρκίνο του μαστού. Έπρεπε να βρει και βρήκε τελικά, τη δύναμη να χαμογελάσει. Και νίκησε. Η ζωή θέλει χαμόγελο και θα τα καταφέρεις, χρειάζεται αισιοδοξία! Πόσες φορές έχεις ακούσει αυτή τη συμβουλή και πόσες την έχεις αγνοήσει… 

Συνέντευξη στην Άννα Δρούζα

-Διάβασα το βιβλίο σου «Μόλις άλλαξα ζώδιο» και πραγματικά χάρηκα που αντιμετωπίζεις ένα τόσο σοβαρό θέμα υγείας με τόση αισιοδοξία.

Μα δεν υπάρχει και άλλη λύση, πιστεύω. Νιώθω πλέον ότι είμαι ένας πολύ δυνατός άνθρωπος και μέσα στη ζωή και στην παραγωγή. Είμαι 44 ετών και νιώθω ότι είμαι πολύ ζωντανή δε ξέρω αν η κυτταρική ηλικία προσδιορίζει και την διάθεση του ανθρώπου αλλά εγώ έτσι νιώθω.

-Πότε ανακάλυψες τον καρκίνο στο μαστό;

Ανακάλυψα ότι κάτι δεν πάει καλά, την ημέρα τον γενεθλίων μου. Τον Μάη του 2009. Ήταν πραγματικά, ένα μεγάλο σοκ. Ψηλάφησα το στήθος μου και κατάλαβα ότι κάτι τρέχει… Μου λέει λοιπόν, ο γιατρός με την ψηλάφηση μάλλον, το έχουμε προλάβει.

-Η έγκυρη διάγνωση μπορεί να σώσει τη ζωή σου. Και όπως διαβάζω στο βιβλίο σου, εσύ του απάντησες: «Τι να έκανα γιατρέ; Μιας και το στήθος μου δεν μου το πιάνει κανείς τελευταία, είπα να το πιάσω μόνη μου». Λες επίσης, στο βιβλίο σου ότι βρήκες τη δύναμη να πετάξεις πολλά άχρηστα πράγματα από πάνω σου και από μέσα σου.

Άρχισα να γελάω δυνατά, κόντρα στην δυστυχία των θεραπειών που είχα να υποστώ, να μοιράζω εγώ δύναμη σε όλους, να αποζητώ τα πραγματικά και τα ουσιώδη. Και άρχισα επιτέλους να ζω. Άρχισα να μοιράζω δύναμη σε όλους, ακόμη και στους πιο ευτυχισμένους- υγιείς, να αναζητώ τα πραγματικά και ουσιώδη να λέω ό, τι νιώθω και όπως το νιώθω.

-Κάτι πήγαινε στραβά μέχρι τότε στη ζωή σου;  

Είναι που νομίζουμε όλοι, ότι έχουμε καταλάβει τι γίνεται, χωρίς πραγματικά να θέλουμε να βουτήξουμε στην ψυχή μας και να ακούσουμε τον εαυτό μας να μας πει τι πραγματικά θέλει. Αν αυτό που πραγματικά θέλει δεν συνάδει με τη ζωή μας, το σκεπάζουμε με πολύ πέπλα, με χώμα, με ότι βρούμε, πάρα πολύ βαθιά μέσα μας, για να μην έρχεται στην επιφάνεια και μας αναστατώνει.

-Βλέπω και στο βιβλίο σου όπου με σκίτσα περιγράφεις αυτή τη συνάντηση με τον γιατρό. Τα σκίτσα αυτά που ανήκουν;

Ανήκουν στην Πόλλυ Πούλιου , είναι ο άνθρωπος που σκέφτηκε και βρήκε τον τρόπο να αποδοθεί με εικόνα η ιστορία μου.

-Μαθαίνεις από τον γιατρό για το τι σου συμβαίνει και από εκεί και πέρα το αντιμετωπίζεις πώς;

Εκτός από το 1ο σοκ, η αμέσως δεύτερη σκέψη μου ήταν «Αλοίμονο, δεν θα κάτσω να με πάρει από κάτω. Ό,τι είναι να γίνει θα γίνει. Τουλάχιστον, ας γίνω ένας πολύ χαρούμενος άνθρωπος και ας κάτσω  να δω τι μου συμβαίνει και ας κάτσω να δω τι θέλω, ποια είμαι, τι πραγματικά μ’ αρέσει, τι δεν μ’ αρέσει. Ας αρχίσω να λέω την γνώμη μου γενικότερα, πάντα με καλοσύνη και με αγάπη μιλάμε για μια κατάσταση αυτογνωσίας αν το λέμε έτσι».

-Μίλησες με κανένα ψυχολόγο, με κάποιον ειδικό; Μιας που μιλάμε για αυτογνωσία.

Το έκανα μέσα στην πορεία. Βεβαίως μίλησα και με βοήθησε πολύ.

 -Τι ήταν αυτό που κατάλαβες ότι σκεφτόσουνα λάθος ή έκανες λάθος στη ζωή σου μέχρι τότε;

Δεν ήταν ένα πράγμα μόνο. Καταρχήν, ήταν το γεγονός ότι αφιέρωνα άπειρο χρόνο στους υπόλοιπους εκτός από τον εαυτό μου. Σταμάτησα να σκορπίζομαι ακατάπαυστα δεξιά και αριστερά για τους άλλους χωρίς να δίνω το χρόνο σε μένα. Το χρόνο να διαβάσω ένα βιβλίο, το χρόνο να εργαστώ λιγότερο για να ασχοληθώ με μένα,  το χρόνο για να δω τι πραγματικά θέλω. Ήμουνα πολύ φειδωλή στα λόγια, δεν έλεγα σ’αγαπώ εύκολα, τώρα το λέω πάρα πολύ, προσπαθώ να προλάβω και τα σ’αγαπώ που δεν έχω πει… Άρχισα να βλέπω το μπουκάλι μισογεμάτο και όχι μισοάδειο. Μπορώ να πω και υπερχειλισμένο.

 -Γιατί; συνειδητοποίησες ότι ο θάνατος είναι ανά πάσα στιγμή στο κατώφλι μας;

Συνειδητοποίησα ότι ο θάνατος είναι  πολύ κοντά μας. Επίσης; ήθελα να κάνω ένα κόντρα ρόλο μπροστά στο θρίλερ το οποίο ζούσα. Οι γυναίκες και όλοι οι άνθρωποι οι οποίοι περνάνε από έναν καρκίνο, αρχίζουν να μοιάζουν με ανθρωποειδή που περνάνε μια ψυχική και σωματική εξαθλίωση και προσπαθούν να σταθούν με αξιοπρέπεια, ανάμεσα στους «ευτυχισμένους – υγιής» όπως τους αποκαλώ, χωρίς να προκαλούν τον οίκτο τους. Μπορώ να σας πω κυρία Δρούζα, ότι πραγματικά κατάφερα να είμαι και δυνατή και αξιοπρεπής και να δίνω δύναμη και στους διπλανούς μου.

-Ο τίτλος του βιβλίου, «Μόλις άλλαξα ζώδιο» πώς βγήκε;

Δεν ήξερα πώς να το πω στη μητέρα μου… σκέφτηκα θα της πω «μαμά ήρθα, θα μου πει τι κάνεις παιδί μου και θα της πω, ξέρεις μαμά άλλαξα ζώδιο. Και τι έγινες; Καρκίνος». Ένα πολύ δυνατό μου στοιχείο σαν άνθρωπος, νομίζω και από το κόμικ μπορείτε να υποψιαστείτε είναι, ότι έχω πάρα πολύ χιούμορ. Κανένα κύτταρο δεν μπορεί να σταθεί εμπόδιο στο χιούμορ και στην ευτυχία.

Το βιβλίο της Λουσίλ Πετρίδου κυκλοφορεί από τις εκδόσεις "Tree".

Πώς θα επιλέξω πλαστικό χειρουργό;

Ο κ. Απόστολος Γαϊτάνης, πλαστικός χειρουργός, μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Πλαστικής Χειρουργικής, εξηγεί με ποια κριτήρια πρέπει να αναζητήσουμε και να επιλέξουμε τον επιστήμονα, τα «μαγικά» χέρια του οποίου θα μας βοηθήσουν στη μάχη ενάντια στον χρόνο.

Ποια κριτήρια πρέπει να πληροί ένας πλαστικός χειρουργός;

Ανάμεσα στη σωστή και μη σωστή εφαρμογή των τεχνικών της πλαστικής χειρουργικής υπάρχει μια λεπτή ισορροπία. Αν αυτή ξεπεραστεί, οδηγεί σε αποτέλεσμα που δεν ανταποκρίνεται σε ρεαλιστική εικόνα. Έτσι, συχνά το αποτέλεσμα δεν είναι το πρόσωπο  μιας πιο νεαρής γυναίκας, αλλά αντιθέτως μιας γυναίκας μεγαλύτερης από την ηλικία της. Τα παραδείγματα γυναικών που έπειτα  από μια επέμβαση πλαστικής χειρουργικής ή κάποια μη επεμβατική θεραπεία, δείχνουν «παραμορφωμένες» δεν είναι λίγα –κι αποτελούν τον πιο ισχυρό λόγο για να γίνει καλή και εμπεριστατωμένη έρευνα ως προς την αναζήτηση του κατάλληλου πλαστικού χειρουργού. Το καλό αποτέλεσμα μιας πλαστικής επέμβασης είναι εκείνο στο οποίο δύσκολα μπορεί να καταλάβει ένας τρίτος ότι έχει γίνει παρέμβαση από έναν πλαστικό χειρουργό.

Χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή πριν από κάθε τέτοιου είδους θεραπεία κι επέμβαση στην επιλογή του κατάλληλου και εξειδικευμένου γιατρού. Απαραίτητη προϋπόθεση είναι να πρόκειται για επιστήμονα  ο οποίος να είναι μέλος της Ένωσης Πλαστικών Χειρουργών. Ο ειδικός πρέπει να εμπνέει εμπιστοσύνη και να είναι άρτια καταρτισμένος και έμπειρος.

Γενικά αυτό που συνιστάται σε γυναίκες νεαρής ηλικίας – και όχι μόνο – είναι να ακολουθούν εξατομικευμένες θεραπείες, ανάλογα με την ηλικία και τις ανάγκες της επιδερμίδας τους. Γι’ αυτό και μια από τις βασικές ερωτήσεις που οφείλει να κάνει ένας πλαστικός χειρουργός, στην πρώτη επίσκεψη είναι σε ποια ηλικία βρίσκεται η γυναίκα και έπειτα τι είναι αυτό που θέλει ν’ αλλάξει και να βελτιώσει στην εμφάνισή της.

Γιατί «θεριεύει» ο καρκίνος του παχέος εντέρου;

O κ. Ιωάννη Βίρλος, γενικός χειρουργός, εξηγεί γιατί ο καρκίνος του παχέος εντέρου ονομάζεται στην ιατρική αργκό «ύπουλος δολοφόνος» του οργανισμού, αναλύει τους παράγοντες που φαίνεται να τον πυροδοτούν και με ποιο τρόπο μπορεί να καταπολεμηθεί.

Πείτε μας λίγα λόγια για αυτή τη μορφή καρκίνου.

Ο καρκίνος του παχέος εντέρου είναι μια επιθετική ως προς την συχνότητα εμφάνισής της μορφή καρκίνου. Αποτελεί μία από τις βασικές αιτίες θανάτου παγκοσμίως. Δυστυχώς τα ποσοστά της αυξάνονται συνεχώς στις δυτικές χώρες. Μάλιστα, έχει ονομαστεί και νόσος του δυτικού κόσμου, καθώς τα ποσοστά εμφάνισης της νόσου στην Ασία είναι χαμηλά. Πιθανολογείται ότι αυτό συμβαίνει λόγω της διατροφής. Αξίζει να σημειωθεί ωστόσο ότι  στην Ιαπωνία έχει αρχίσει να αυξάνεται η συχνότητα με την οποία εμφανίζεται ο καρκίνος του παχέος εντέρου καθώς οι κάτοικοι έχουν αρχίσει να υιοθετούν συνήθειες του δυτικού τρόπου ζωής.

Σε ό,τι αφορά την Ελλάδα ποια είναι η εικόνα που έχετε;

Η Ελλάδα σε σχέση με τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες έχει από τα χαμηλότερα ποσοστά καρκίνου του παχέος εντέρου. Αυτό πιθανότατα οφείλεται στη μεσογειακή διατροφή που ακολουθείται από τον πληθυσμό. Βέβαια, δεν είναι καθόλου ευκαταφρόνητος ο αριθμός των περιστατικών του καρκίνου αυτού του τύπου.

Πείτε μας για τις βασικές αιτίες που προκαλούν αυτόν τον τύπο καρκίνου.

Πρώτη αιτία είναι η διατροφή: η κρεατοφαγία αυξάνει την πιθανότητα να αναπτύξει κανείς καρκίνο του παχέος εντέρου και μάλιστα το κατεργασμένο κρέας, όπως τα λουκάνικα και τα αλλαντικά. Και βεβαίως πρέπει να επισημανθεί η ανάγκη για μεγαλύτερη κατανάλωση φρούτων και λαχανικών.

Το κάπνισμα και το αλκοόλ συμβάλλουν εξίσου στην ανάπτυξη του παχέος εντέρου;

Ναι. Το κάπνισμα ενοχοποιείται για πολλούς καρκίνους και ο καρκίνος του παχέος εντέρου είναι ένας από αυτούς. Και η αυξημένη κατανάλωση αλκοόλ είναι επιβαρυντικός παράγοντας. Συνιστώνται  το πολύ ένα με δύο ποτηράκια αλκοόλ την ημέρα.

Υπάρχει συγκεκριμένη ηλικία εμφάνισης της νόσου;

Ναι, το 50% των περιπτώσεων εμφανίζεται μετά την ηλικία των 50.  Η μεγαλύτερη συχνότητα των περιστατικών εμφανίζεται ανάμεσα στα 60 και στα 69 έτη. Μάλιστα, εάν υπάρχει ιστορικό αυτού του τύπου καρκίνου οι πιθανότητες ανάπτυξης καρκίνου είναι διπλάσιες. Η κληρονομικότητα και το ιστορικό φλεγμονώδους νόσου παίζουν σημαντικό ρόλο στην εμφάνισή του. Οι φλεγμονώδεις νόσοι του παχέος εντέρου είναι νόσοι οι οποίες είναι καλοήθεις, όμως μακροπρόθεσμα , μπορούν να προδιαθέσουν τους ασθενείς σε ανάπτυξη του καρκίνου του παχέος εντέρου.

Υπάρχει προληπτικός έλεγχος;

Βεβαίως, κι αυτό που πρέπει να τονιστεί είναι ότι οι προληπτικές εξετάσεις πρέπει να γίνονται  ακόμα κι όταν δεν υπάρχουν συμπτώματα. Δυστυχώς, οι Έλληνες δεν είναι εκπαιδευμένοι στον προληπτικό έλεγχο. Είναι ενδεικτικό ότι το 90% των Ελλήνων άνω των 50 χρόνων δεν έχει κάνει ποτέ εξέταση κοπράνων που είναι η απλή και βασική εξέταση. Με αυτήν ανιχνεύεται η αιμοσφαιρίνη που βρίσκεται στο αίμα. Είναι μία ανώδυνη εξέταση. Η δεύτερη εξέταση είναι πιο επώδυνη και πιο πολύπλοκη, πρόκειται για την κωλονοσκόπηση, δηλαδή η εξέταση του εντέρου με την ενδοσκοπική μέθοδο με τη χρήση μίας κάμερας. Όπου μπορούμε να δούμε το παχύ έντερο εκ των έσω και αν υπάρχει κάποιος όγκος μπορεί να αφαιρεθεί ή να παρθεί ένα κομμάτι του και να σταλεί για εξέταση.

 

Πότε πρέπει να αγοράσω στο παιδί μου οδοντόβουρτσα;

Η κυρία Τίνα Ροϊνιώτη, παιδοδοντιάτρος, επιστημονική συνεργάτης του Πανεπιστημίου Αθηνών, εξηγεί ποια είναι η κατάλληλη ηλικία για την πρώτη επαφή του παιδιού με την… οδοντόβουρτσα αλλά και με τον παιδοδοντίατρο.

Πρέπει τα παιδιά προσχολικής ηλικίας να πλένουν τα δόντια τους;

Το πλύσιμο των δοντιών και οι καλές στοματικές συνήθειες πρέπει να αρχίσουν από την πρώιμη παιδική ηλικία, και όχι από την περίοδο της φοίτησης στο νηπιαγωγείο ή το δημοτικό όπως πολλοί γονείς λανθασμένα νομίζουν.

Η χρήση της οδοντόβουρτσας πρέπει ν’ αρχίσει από την ανατολή των πρώτων δοντιών. Μια παιδική οδοντόβουρτσα, μαλακή με μικρή κεφαλή,  είναι η πλέον κατάλληλη ώστε να αρχίσετε το βούρτσισμα των δοντιών του μωρού σας.

Όταν το παιδί αποκτήσει αρκετά δόντια, περίπου στην ηλικία των δύο ετών,  τότε μπορείτε να ξεκινήσετε μαζί του το βούρτσισμα τους. Καλό είναι να πλένονται τα δοντάκια του δύο φορές την ημέρα, κατά προτίμηση το πρωί και το βράδυ προτού κοιμηθεί. Καλό είναι να έχετε υπόψη σας ότι το παιδί δεν έχει αποκτήσει τον έλεγχο και τη συγκέντρωση που απαιτείται για να τα πλένει όπως πρέπει μόνο του.

Θα χρειαστεί να το παρακολουθείτε και να το βοηθάτε αρκετό καιρό μέχρις ότου τα καταφέρνει στοιχειωδώς καλά μόνο του – αυτό  γίνεται συνήθως στην ηλικία των πέντε με έξι χρόνων.

Φροντίστε να έχει μια μαλακή βούρτσα και βάζετε πάντοτε μικρή ποσότητα οδοντόπαστας επάνω γιατί είναι πολύ πιθανό να θέλει να την …φάει (οι παιδικές οδοντόπαστες έχουν λαχταριστές γεύσεις) αδιαφορώντας για το γεγονός ότι είναι ένα προϊόν καθαρισμού! Εσείς καλό είναι επίσης να θυμάστε ότι η υπερβολική ποσότητα φθορίου ενδέχεται να προκαλέσει στίγματα επάνω στα δόντια, οπότε αν δεν μπορείτε να το αποτρέψετε να τρώει την οδοντόκρεμα, προτιμήστε το βούρτσισμα με σκέτο νερό.

Τι προκαλεί καρκίνο του μαστού;

O κ. Αθανάσιος – Μελέτιος Δημόπουλος, καθηγητής Ογκολογίας στην Ιατρική Σχολή Αθηνών, διευθυντής στο νοσοκομείο «Αλεξάνδρα», μιλά για την σύγχρονη επιδημία που μαστίζει τις γυναίκες, τον καρκίνο του μαστού, αλλά και για τα όπλα που τους παρέχει πλέον η επιστήμη για την πρόληψη και την αντιμετώπισή του.

Πόσες Ελληνίδες αφορά ο καρκίνος του μαστού;

Στην Ελλάδα, όπως και σε όλες τις χώρες του δυτικού κόσμου, ο καρκίνος του μαστού είναι η πιο συχνή νεοπλασία. Δυστυχώς, όμως δεν έχουμε πολύ ακριβή στοιχεία, η χώρα μας δεν διαθέτει αρχείο νεοπλασιών. Εκτιμάται ότι πρόκειται για περίπου 5.000 γυναίκες τον χρόνο. Τουλάχιστον 2.000 γυναίκες τον χρόνο χάνουν τη ζωή τους…

Πώς μπορούν να προληφθούν αυτά τα περιστατικά;

Με την έγκαιρη διάγνωση! Όσο πιο γρήγορα διαγνωστεί ο καρκίνος του μαστού, τόσο πιο καλύτερα αντιμετωπίζεται. Πλέον όλες οι γυναίκες έχουν στη διάθεσή τους τη μαστογραφία, μια εξέταση η οποία αποδεδειγμένα έχει ελαττώσει τους θανάτους από καρκίνο του μαστού.

Από ποια ηλικία και μετά πρέπει να γίνεται η μαστογραφία; Και ως πότε;

Γυναίκες ηλικίας 40 έως 50 χρόνων πρέπει να υποβάλλονται σε μαστογραφία κάθε ένα με δύο χρόνια. Η εξέταση αυτή πρέπει να γίνεται μέχρι την ηλικία των 70. Όλες οι γυναίκες μπορούν να κάνουν αυτοψηλάφηση σε συχνά διαστήματα και μια βασική εξέταση από τον γυναικολόγο τους (ψηλάφηση). Ιδίως η αυτοψηλάφηση μπορεί να αποδειχθεί σωτήρια, να εντοπίσει κάτι η γυναίκα και να οδηγηθεί στον γιατρό.

Μας δίνει σημάδια ο καρκίνος του μαστού;

Δυστυχώς, συχνά όταν υπάρχουν κάποια σημάδια, η νόσος είναι πιο προχωρημένη. Ο καρκίνος του μαστού συνήθως δεν πονάει, οπότε αμέσως μόλις δει μια γυναίκα ότι πιάνει ένα γρομπαλάκι, μια εισολκή στην θηλή, δηλ  η θηλή να βουλιάζει, αν διαπιστώσει κάποιο κοκκίνισμα στο δέρμα που δεν υποχωρεί, πρέπει να σπεύσει στον γιατρό. Όλα αυτά είναι σημάδια. Αλλά η έγκαιρη διάγνωση γίνεται με την μαστογραφία, την παρακολούθηση από τον γιατρό και την αυτοεξέταση.

Ποιες είναι οι βασικές αιτίες εμφάνισης καρκίνου του μαστού;

Ο καρκίνος του μαστού είναι μια πολυπαραγοντική νόσος. Αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει κάποια συγκεκριμένη αιτία. Ξέρουμε, για παράδειγμα, ότι οι παχύσαρκες γυναίκες έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να αναπτύξουν αυτή τη μορφή καρκίνου. Επομένως, απώλεια βάρους, διατήρηση σωματικού βάρους μέσα στα σωστά όρια είναι αυτονόητα για κάθε νεαρή γυναίκα. Επίσης, καταλυτικό ρόλο παίζει το αλκοόλ. Υπάρχει συσχέτιση της κατανάλωσης οινοπνεύματος σε μέτριες ή μεγάλες ποσότητες και την ανάπτυξη καρκίνου του μαστού. Μια ακόμη παράμετρος που θεωρείται υπεύθυνη για την ανάπτυξη της νόσου είναι η έκθεση της γυναίκας για μεγάλο χρονικό διάστημα σε οιστρογόνα. Ξέρουμε ότι όσο νωρίτερα αρχίσει μια γυναίκα να κάνει παιδιά και όσα περισσότερα παιδιά κάνει τόσο μικρότερη είναι η πιθανότητα να αναπτύξει καρκίνο του μαστού.

Η εξωσωματική γονιμοποίηση συσχετίζεται με τον καρκίνο του μαστού;

Η εξωσωματική δεν έχει ενοχοποιηθεί παρά μόνο ενδεχομένως σε γυναίκες που είναι σε κατηγορία υψηλού κινδύνου, που έχουν κάποια δυσπλασία στο μαστό. Σε τέτοιες περιπτώσεις είναι αναγκαία η συζήτηση με τον γυναικολόγο και με τον ογκολόγο ώστε να εκτιμηθεί κατά πόσο μπορεί να αυξηθεί αυτή η πιθανότητα.

Η κληρονομικότητα τι ρόλο έχει στην εμφάνιση του καρκίνου του μαστού;

Υπολογίζουμε περίπου στο 10%. Αυτό είναι συνήθως σε γυναίκες που αναπτύσσουν καρκίνο του μαστού σε νεαρή ηλικία, πριν από τα 40 και μερικές φορές μεταξύ των 30 – 40 χρονών. Αν λοιπόν στην οικογένεια της υπάρχει μια συγγενής πρώτου βαθμού, σε αυτές τις περιπτώσεις μπορούμε να υποθέσουμε ότι έχουμε μια περίπτωση κληρονομικότητας. Πάντως, το σημαντικό είναι σε ό,τι αφορά τον καρκίνο αφορά τους τροποποιητικούς παράγοντες που επιδρούν στην εμφάνισή του: με  μια τροποποίηση στη διατροφή και τον τρόπο ζωής μας υπολογίζεται ότι θα μπορούσε να ελαττωθεί η επίπτωση του καρκίνου έως και  30%!

Μπορώ να προλάβω τη νόσο Αλτσχάιμερ;

H κυρία Παρασκευή Σακκά, νευρολόγος – ψυχίατρος, πρόεδρος της Εταιρείας Νόσου Alzheimer  και Συναφών Διαταραχών Αθηνών, εξηγεί με ποιο τρόπο μπορούμε να οχυρώσουμε τον οργανισμό μας απέναντι στη νόσο που αποτελεί την πιο συχνή μορφή άνοιας παγκοσμίως.

Τι είναι η νόσος Alzheimer;

Η νόσος Alzheimer είναι η συχνότερη μορφή άνοιας, καθώς το 60% των ανοϊκών ασθενών πάσχουν από Αλτσχάιμερ. Παγκοσμίως οι ασθενείς ξεπερνούν τα 35 εκατομμύρια ενώ στην Ελλάδα εκτιμάται ότι πάσχουν από αυτήν 160.000 άνθρωποι.

Είναι κληρονομική η νόσος;

Στο 5% με 10% των περιπτώσεων υπάρχει καθαρό οικογενειακό ιστορικό μεταξύ του ασθενούς και συγγενών πρώτου βαθμού που είχαν Alzheimer. Σε αυτές τις περιπτώσεις η νόσος ξεκινά πριν από τα εξήντα έτη. Σε άλλες περιπτώσεις υπάρχουν  μεταλλάξεις γονιδίων που επηρεάζουν τη σύσταση των χημικών πρωτεϊνών του εγκεφάλου.

Ποιοι άλλοι παράγοντες προδιαθέτουν για τη νόσο;

Μπορούν επίσης να την προκαλέσουν τα αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια, οι όγκοι του εγκεφάλου, το AIDS, διάφορες εγκεφαλίτιδες, μεταβολικά νοσήματα, νοσήματα του θυρεοειδούς, διάφορα φάρμακα κ.ά. Η αλήθεια είναι ότι στις μέρες μας έχουν αυξηθεί σημαντικά οι γνώσεις μας για τους προδιαθεσικούς παράγοντες της νόσου Αλτχάιμερ, γεγονός που μας επιτρέπει σε σημαντικό βαθμό  την πρόληψή της.

Ξέρουμε πλέον ότι η γενετική προδιάθεση και η αύξηση της ηλικίας είναι παράγοντες μη τροποποιήσιμοι. Ωστόσο, υπάρχουν παράγοντες που μεταβάλλονται και συνεπώς μπορούν να μεταβάλλουν την πορεία της νόσου, όπως είναι οι καρδιαγγειακοί παράγοντες, το κάπνισμα, οι κακώσεις της κεφαλής, η κατάθλιψη, διάφορα φάρμακα (οιστρογόνα, αντιυπερτασικά, αντιλιπιδαιμικά, αντιφλεγμονώδη κλπ), οι παράγοντες που επηρεάζουν τα νοητικά αποθέματα (IQ, εκπαίδευση, επάγγελμα, πνευματικές, κοινωνικές δραστηριότητες, φυσική άσκηση κλπ) και οι διατροφικοί παράγοντες.

Με ποιο τρόπο μπορούμε να παρεμποδίσουμε την εμφάνιση της νόσου;

Πρόσφατες μελέτες δείχνουν ότι διαβήτης, υπέρταση, δυσλιπιδαιμία, και παχυσαρκία στη μέση ηλικία πιθανώς να αυξάνουν τον κίνδυνο ανάπτυξης νόσου Αλτσχάιμερ  μερικές δεκαετίες αργότερα. Το ίδιο και οι εγκεφαλικές κακώσεις, μάλιστα σε οποιαδήποτε ηλικία. Αυτό σημαίνει ότι μπορούμε να καθορίσουμε σε πολύ μεγάλο βαθμό πλέον τον τρόπο ζωής, διατροφής, άσκησης, οχυρώνοντας έτσι τον οργανισμό μας απέναντι στη νόσο. Ο κύριος περιβαλλοντικός παράγοντας που έχει συσχετιστεί με τη νόσο είναι η διατροφή.

Υπάρχουν τροφές που προλαμβάνουν τη νόσο;

Ναι, η κατανάλωση τροφών που περιέχουν βιταμίνες C, Ε, Β6, Β12 και φυλλικό οξύ, φλαβονοειδή, ακόρεστα λιπαρά και ψάρια έχουν συσχετιστεί με μειωμένο κίνδυνο ανάπτυξης της νόσου. Ομοίως και η μέτρια κατανάλωση αλκοόλ. Τα τελευταία επιστημονικά δεδομένα δείχνουν ότι και η μεσογειακή δίαιτα παίζει ρόλο στην πρόληψη της νόσου.

X

Αγαπητοί αναγνώστες,

Σας ενημερώνουμε ότι το boro.gr προσφέρει καθημερινά (Δευτέρα-Παρασκευή) δωρεάν ψυχολογική υποστήριξη με επαγγελματίες ψυχολόγους.

Κάντε κλίκ εδώ για να συνδεθείτε και να ενημερωθείτε για τις ώρες λειτουργίας.
X